و سلام بر آن‌ها که در دیدار، اندک‌‌اند و در یاد، بسیار...

می‌روی و تمام جهان را می‌گردی و به بزرگترین دستاوردها چنگ می‌زنی و به بالاترین موفقیت‌ها می‌رسی و با بزرگترین انسان‌ها همنشین می‌شوی و نشدنی‌ترین کارها را می‌کنی و بهترین سفرها را می‌روی و بهترین شرایط و دلخوشی‌ها را برای خودت به‌هم می‌زنی؛
اما گوشه‌ای از ذهنت همچنان
و همیشه باور داری که هیچ‌زمانی به اندازه‌ی روزهای ساده‌ای که احساساتت هنوز رقیق بود و هنوز عشق را باور داشتی و عاشق بودی و با قلبی لبریز شور و اشتیاق در خیابان‌ها قدم می‌زدی و ذوق‌ِهم‌صحبتی و دیدار کسی را داشتی،
خوشبخت نبودی …

آنجایی که هیچ امیدی باقی نمانده
باید ابداعش کرد.
عادت به نومیدی از خود نومیدی بدتر است.

#آلبر_کامو

میگفت :
اگه پیش کسی گریه کردی و باز هم تورو آدم قوی دونست ، اگه پیش کسی خشمگین شدی و باز هم تورو آدم مهربونی دونست ، رهاش نکن و قدرشو بدون
به همین قشنگی✨

هیچ وقت...
برای نگه داشتن کسی که
فرق تو،
با بقیه رو نمی‌فهمه، تلاش نکن!

📕 #جایی_دیگر
✍🏻 #گلی_ترقی

تو
چه
دانی
که
پس
هر
نِگَه
ساده ی
مَن
چه
جُنوُنی
چه
نیازی
چه
غَمی
است؟!

اونجا که فروغ میگه:

بی آنکه بخواهم، تمام من شده بودی...

می خواهم تو را به نام بخوانم
آتش کوچکی روشن کنم
چیزی بپوشم
و تو را ای ردای بافته از گل پرتقال
و شکوفه‌های شب بو احضار کنم
…

کم کم یاد میگیری واسه هیچی اصرار نکنی
شدنی میشه ، موندی میمونه ، اومدنی میاد ، رفتنی هم میره !

به عقیده‌ی پیرمرد، تفاوتی بین خاطرات دور و نزدیک وجود نداشت؛ زیرا او زمان کودکی، یعنی حدود شصت سال پیش خود را بسیار واضح‌تر و روشن‌تر از روز قبل به یاد می‌آورد..!

📚 خانه‌ خوبرویان خفته
👤 یاسوناری کاواباتا

و زمانی‌که طوفان‌از راه برسه درختانیکه
در این مدت، کنارَت بودند و ریشهِ
استوار داشته‌اند مشخص‌می‌شه‌و آشکارا
به این پِی خواهی‌ بُرد که رآنهایی‌که فکر‌"
می‌شد چقدر محکم‌اند فروپاشیده
و نابود شدند، در انتخاب اطرافیانت یک
دقت بالایی‌داشته"و فکر نکنید که هرکه"
از راه می‌رسه، می‌تونه یک دوست‌ِ
باوقار و استوار باشه واست
اصلا اینگونه نیست

زهی امیدِ شکیب آفرین که در غمِ تو
زِ عمرِ خستهٔ من هرچه کاست، عشق افزود...

هوشنگ ابتهاج

دنبال آدمی باشید که
جیگر داشته باشه
جیگر واسه به دست آوردن
جیگر واسه پیش قدم شدن
و جیگر نگه داشتنتو!

دلتنگ و پریشان و کمی فرسوده
نیست از دلِ ما جمعه تر ای دوست ...

#حسین_عربی

زندگی چقدر عجیب است !
بدون هیچ چیز می‌آیی ، برای همه چیز میجنگی و در نهایت ؛ همه چیز را رها میکنی
و بدون هیچ چیزی می‌روی…

لطفا اون آدمی نباشید که به خاطر ترس از دست دادن
زودتر رها میکنه، رها میکنه تا رها نشه!
نکنید این کارو
اگه تو رابطه‌ی طولانی هستید اول برای ترمیمش بجنگید، برای فهمیدن، برای حل کردن تلاش کنید،
اگر هم یه ارتباطی رو تازه شروع کردید و ازش مطمئن نیستید
یکم زمان بدید، بذارید یه ذره جلو بره، و ببینید چی پیش میاد
از ترس اینکه نکنه اون ول کنه بره ، شما زودتر نرید
این ترس رها شدن رو از خودتون دور کنید
شاید واقعیت اونقدرا هم که توی ذهنتون ساختید ترسناک نبود
شاید اصن اونجوری که منفی بهش فکر میکردید، نباشه

دل داده‌ام بر باد، بر هرچه بادا باد
مجنون‌تر از لیلی، شیرین‌تر از فرهاد

*ای عشق از آتش اصل و نسب داری*
از تیرهٔ دودی، از دودمان باد

آب از تو طوفان شد، خاک از تو خاکستر
از بوی تو آتش، در جان باد افتاد

هر قصر بی شیرین، چون بیستون ویران
هر کوه بی فرهاد، کاهی به دست باد

هفتاد پشت ما از نسل غم بودند
ارث پدر ما را، اندوه مادرزاد

از خاک ما در باد، بوی تو می‌آید
تنها تو می‌مانی، ما می‌رویم از یاد
#قیصرامین-پور

و آن خوشی را که از دلیل حاصل شود،
آن را بقایی نباشد.

مولانا

یه مفهوم شاهکاری در فیلم "در آغوش درخت" داشت که می گفت:
"یا قدر همو می فهمید یا نبودن بهتون می‌فهمونه"

- و چقدر زندگیش کردیم.