خیلی حرف جالبی بهم زد:
هر بار که سطحتون بالا میره، چیزی را از دست میدین؛ یک عادت، یک دوستی، یک رابطه، یک نسخه از خودتون. این باخت نیست. این هزینه‌ی وروده.

چیزی که میانِ من و تو نیست، غریبی‌ست
صدبار تو را دیده‌ام ای غم! به گمانم..

فاضل نظری

‏آدم همیشه خواسته نشدن رو زود میفهمه.
فقط گاهی طول میکشه تا قبولش کنه.

‏خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم «اضطراب» یعنی یه دشمنی که باید نابودش کنیم.
ولی اضطراب در اصل سیگنالیه که میگه یه بخش از زندگیت توجه می‌خواد.
اگه فقط سرکوبش کنی، بلندتر برمی‌گرده. راهش اینه که بفهمی دقیقا چه چیزی می‌خواد بهت هشدار بده.

خیلی حساسم، خیلی روی رفتارهای کوچیک آدم‌ها دقت می‌کنم، احساساتم خیلی قویه و زود می‌فهمم داستان از چه قراره، حافظه‌ام به شکل عجیبی همه چی رو به یاد داره، جزئیات رو خیلی خوب میبینم، زودرنجم و وقتی ناراحت می‌شم قلبم به معنای واقعی مچاله می‌شه...

بیا حرف بزنیم، شاید حرفامون نجاتمون داد✨

زمین مملو از آدم‌هایی است که ارزش هم‌صحبتی ندارند؛
به نظرت واقعاً عاقلانه است
که ما نظرات چنین آدم‌هایی را جدی بگیریم؟
چرا اجازه دهیم که قضاوت‌هایشان
تعیین کند که ما چگونه آدمی باشیم؟

📕 #اضطراب_موقعیت
✍🏻 #آلن_دوباتن

Trust me, self love will never hurt you
بهم اعتماد کن، عشق به خودت هرگز بهت صدمه نمی‌زنه.

از نظر روانشناسی وقتی یک حس رو مخفی کنید و بیان نکنید، اون حس بیشتر میشه! مخصوصا اگه نسبت به یک فرد باشه.

جهانی را زدم آتش، سراغِ دل نشد پیدا
رَوَم اکنون غبار خاطر گیسوی او گردم...

#بیدل‌دهلوی

شمس تبریزی میگه:
هرچه در پی‌اش بدوی، از تو می‌گریزد؛ آرام که بگیری، می‌آید.✨

باید به دنبال شادی‌ها گشت،
چرا که غم‌ها خودشان ما را پیدا می‌کنند.
‌
- فردریش‌نیچه

‏من نمیتونم باور کنم کسی که یه تایم طولانی ازت خبر نگیره، دوستت داشته باشه...

New Music

اونجا که محمود درویش میگه:

أنا يقتلنی الحضور الباهت الذی يشبه العدم..."
مرا حضوری که شبیه نبودن است می‌کشد...

با «بدن‌»ت آشتی کن
بهش گوش بده
و باهاش نجنگ

بازی روانی یعنی من مقصرم اما خونسرد و بی‌توجه میمونم، صدات که در اومد اسمت رو میزارم غرغروی بی‌منطق و اینجوری وادارت میکنم به سکوت.
بدم میاد

محبوب من
ما درد خویش را به خدا هم نگفته‌ایم
تا نشکنیم پیش کسی حرمت شما

جلیل صفر بیگی

اونجا که مولانا میگه:

جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای
نی غلطم، در دل ما بوده‌ای

دوش ز هجر تو جفا دیده‌ام
ای که تو سلطان وفا بوده‌ای

آه که من دوش چه سان بوده‌ام!
آه که تو دوش که را بوده‌ای!

رشک برم کاش قبا بودمی
چون که در آغوش قبا بوده‌ای

زَهره ندارم که بگویم تو را
«بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟!»

آینه‌ای رنگ تو عکس کسی‌ست
تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای...