اونجا که قیصر امین پور میگه:

از غم خبری نبود اگر عشق نبود
دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟

بی رنگ‌تر از نقطه‌ی موهومی بود
این دایره‌ی کبود اگر عشق نبود

از آینه‌ها غبار خاموشی را
عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟

در سینه‌ی هر سنگ، دلی در تپش است
از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟

بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟
دل چشم نمی‌گشود اگر عشق نبود

از دست تو در این همه سرگردانی
تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود...؟

«در واقعیت به سر می‌بریم و گرفتار گذرانیم. خورد و خواب و دلزده کارهای ناخواسته کردن برای ادامه این خورد و خواب سمج، و باز این دور باطل را پیمودن و "ناگهان بانگی برآمد که خواجه مرد!" این گذران در خود پیچیده بی‌ سر انجام؟»

• سوگ سیاوش / شاهرخ مسکوب

یادت نرود ما به هم احتیاج داریم! باور کن… برای رسیدن‌ها و فرار کردن‌ها، برای ساخته شدن‌ها و ثبت کردن‌ها! ما به هم احتیاج داریم وگرنه من و تو کی را دوست داشته باشیم؟ یا مثلاً با کی حال‌مان خوب شود…

-صابر ابر

کسی نگفت چه سخت بود وقتی برای خاطر آرامش و لبخندِ عزیزترین‌های جهانمان، سنگینیِ عقایدی را تحمل کردیم که هرچه بالا و پایین می‌کردیم، به هیچ منطقی جور در نمی‌آمد!

#نرگس_صرافیان_طوفان

شروع کنید
حالا هر کاری که میخواد باشه
یادگیری زبان، هنر، ترید، ورزش و.....
شروع کنید
دنبال اون روز ایده آل نباشید
چون هیچوقت نمیاد

از بازیِ پر حاشیه عمدا بباز و بیا بیرون!
هیچ چیز مهمتر از آرامشت نیست...

یه وقتایی نمیشه که نمیشه و باید به این نشدن ها ایمان داشت
ایمان برای رسیدن روزهای روشن ...
اتفاق ها دقیقا موقعی که باید میوفتن...
و من یادگرفتم از اصرار برای هر موضوعی دوری کنم
صبور و ساکت نگاه میکنم به فرداها
همیشه راهی هست و همیشه خدا میبیند...
همین بس است!
#میناعبدوس

•|ما رشد میکنیم،
اما نه با سن و سال؛
بلکه با نبردهایی که
در سکوت با آنها میجنگیم.

آرام باش...
هیچ چیز، ارزش این همه دلهره را ندارد.
ما رفته ایم...
و الان، سال ۱۴۹۶ است...

اونجا که کلیم کاشانی میگه:

خاطرم از همه جمع است، پریشان توام...

‏شما تا حالا استخوونتون شکسته؟
تئوری ای هست به اسم «استخوان شکسته» یعنی کسایی که هیچ وقت استخونشون نشکسته در طول زندگی در عوض عذاب‌های روحی زیادی رو متحمل میشن.

اونجا که قیصر امین پور میگه:

شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید
مگر مساحت رنج مرا حساب کنید

محیط تنگ دلم را شکسته رسم کنید
خطوط منحنی خنده را خراب کنید

طنین نام مرا موریانه خواهد خورد
مرا به نام دگر غیر از این خطاب کنید

دگر به منطق منسوخ مرگ می‌خندم
مگر به شیوه‌ی دیگر مرا مجاب کنید

در انجماد سکون پیش از آنکه سنگ شوم
مرا به هرم نفس‌های عشق آب کنید

مگر سماجت پولادی سکوت مرا
درون کوره‌ی فریاد خود مذاب کنید

بلاغت غم من انتشار خواهد یافت
اگر که متن سکوت مرا کتاب کنید

ء
بعد از مدّتی، درد خصوصی می‌شه و گفتنش به دیگران لطفی نداره،
شروعِ انزوا از همین نقطه‌ست.

به تماشای خود بودم و دیدم که چه بی‌رحمانه تنهاست و به ناچار قوی.

بدن‌سازی نمی‌رم. سپردمش به خودت اوس کریم. تو بساز، تو بسازی قشنگ‌تره.

از ته قلبم براتون آرزو میکنم

که هیچ وقت مجبور نشین
برای گفتن یه دلم برات تنگ شده
ساده از خودتون سوال کنید
که بهش بگم یا نگم ..؟

و شبت بى فكر🫶🏻