درود بر شما عزیزان
من خسرو موهومی هستم
و من بدترین دشمن خودم بودهام؛
این را نه از روی غرور میگویم،
نه برای آنکه کسی دلش به حالم بسوزد.
من خوب میدانم کجا اشتباه میکنم،
میدانم کدام عادتها آرامآرام مرا از خودم دور میکنند،
اما گاهی چنان به آنها چنگ میزنم
که انگار تنها چیزهایی هستند که برایم باقی ماندهاند.
من بیش از آنچه باید فکر میکنم،
و کمتر از آنچه لازم است عمل میکنم.
برای فردایی بهتر رؤیا میبافم،
اما گاهی امروز را به دست خودم خراب میکنم.
من بلد نیستم همیشه بهموقع حرف بزنم؛
گاهی سکوت میکنم وقتی باید فریاد بزنم،
و گاهی آنقدر حرف میزنم
که حتی حقیقتِ حرفهایم هم میانشان گم میشود.
به آدمها بیشتر از فرصتی که میدهند بها میدهم،
گاهی از نشانههای کوچک، امیدهای بزرگی میسازم
و از امیدهای بزرگ، انتظارهایی که هیچکس قولشان را نداده است.
من در گذشته زندگی میکنم،
در خاطراتی که دیگر صاحبشان نیستم قدم میزنم،
و بارها مکالمههایی را در ذهنم از نو میسازم
که در دنیای واقعی دیگر فرصتی برای گفتنشان ندارم.
گاهی آنقدر درگیر فهمیدن خودم میشوم
که فراموش میکنم باید زندگی هم کنم.
من از تغییر حرف میزنم،
اما با عادتهایی که از من محافظت نمیکنند
رابطهای عجیب و قدیمی دارم.
میدانم چه چیزی به ضررم است،
اما دانستن همیشه به معنای توانستن نیست.
و شاید بدترین عادت من همین باشد:
اینکه گاهی به جای ساختن چیزی از ویرانههایم،
فقط به تماشای آنها مینشینم.
با این همه، هنوز در گوشهای از وجودم
مردی نشسته که به فردا ایمان دارد؛
مردی که هنوز میخواهد چیزی بسازد،
چیزی بنویسد،
آهنگی بنوازد،
و روزی به خودش ثابت کند
که تمام این سالها را صرفاً در حسرت نگذرانده است.
من آدم آسانی برای دوست داشتن نیستم،
حتی برای خودم.
اما هنوز تمام نشدهام.
و شاید این تنها اعترافی باشد
که هنوز از گفتنش پشیمان نیستم.
من خسرو موهومی هستم
و من بدترین دشمن خودم بودهام؛
این را نه از روی غرور میگویم،
نه برای آنکه کسی دلش به حالم بسوزد.
من خوب میدانم کجا اشتباه میکنم،
میدانم کدام عادتها آرامآرام مرا از خودم دور میکنند،
اما گاهی چنان به آنها چنگ میزنم
که انگار تنها چیزهایی هستند که برایم باقی ماندهاند.
من بیش از آنچه باید فکر میکنم،
و کمتر از آنچه لازم است عمل میکنم.
برای فردایی بهتر رؤیا میبافم،
اما گاهی امروز را به دست خودم خراب میکنم.
من بلد نیستم همیشه بهموقع حرف بزنم؛
گاهی سکوت میکنم وقتی باید فریاد بزنم،
و گاهی آنقدر حرف میزنم
که حتی حقیقتِ حرفهایم هم میانشان گم میشود.
به آدمها بیشتر از فرصتی که میدهند بها میدهم،
گاهی از نشانههای کوچک، امیدهای بزرگی میسازم
و از امیدهای بزرگ، انتظارهایی که هیچکس قولشان را نداده است.
من در گذشته زندگی میکنم،
در خاطراتی که دیگر صاحبشان نیستم قدم میزنم،
و بارها مکالمههایی را در ذهنم از نو میسازم
که در دنیای واقعی دیگر فرصتی برای گفتنشان ندارم.
گاهی آنقدر درگیر فهمیدن خودم میشوم
که فراموش میکنم باید زندگی هم کنم.
من از تغییر حرف میزنم،
اما با عادتهایی که از من محافظت نمیکنند
رابطهای عجیب و قدیمی دارم.
میدانم چه چیزی به ضررم است،
اما دانستن همیشه به معنای توانستن نیست.
و شاید بدترین عادت من همین باشد:
اینکه گاهی به جای ساختن چیزی از ویرانههایم،
فقط به تماشای آنها مینشینم.
با این همه، هنوز در گوشهای از وجودم
مردی نشسته که به فردا ایمان دارد؛
مردی که هنوز میخواهد چیزی بسازد،
چیزی بنویسد،
آهنگی بنوازد،
و روزی به خودش ثابت کند
که تمام این سالها را صرفاً در حسرت نگذرانده است.
من آدم آسانی برای دوست داشتن نیستم،
حتی برای خودم.
اما هنوز تمام نشدهام.
و شاید این تنها اعترافی باشد
که هنوز از گفتنش پشیمان نیستم.
❤3❤🔥1💔1
Khosrow's | منزل خسرو pinned «درود بر شما عزیزان من خسرو موهومی هستم و من بدترین دشمن خودم بودهام؛ این را نه از روی غرور میگویم، نه برای آنکه کسی دلش به حالم بسوزد. من خوب میدانم کجا اشتباه میکنم، میدانم کدام عادتها آرامآرام مرا از خودم دور میکنند، اما گاهی چنان به آنها چنگ…»
خسرو.
درود بر شما عزیزان من خسرو موهومی هستم و من بدترین دشمن خودم بودهام؛ این را نه از روی غرور میگویم، نه برای آنکه کسی دلش به حالم بسوزد. من خوب میدانم کجا اشتباه میکنم، میدانم کدام عادتها آرامآرام مرا از خودم دور میکنند، اما گاهی چنان به آنها چنگ…
و اگر قرار بود فقط یک نصیحت به تو بکنم، این بود:
با خودت همانقدر مهربان باش که با آدمهایی هستی که دوستشان داری، اما به همان اندازه که از آنها انتظار داری، از خودت هم مسئولیتپذیری بخواه.
خسرو، تو استعداد عجیبی در زندگیکردن در گذشته داری. اتفاقات را بارها مرور میکنی، مکالمهها را از نو میسازی، دنبال نقطهای میگردی که اگر جور دیگری رفتار میکردی، شاید همهچیز فرق میکرد.
اما یک جایی باید پرونده را ببندی.
نه چون حقیقت دیگر اهمیتی ندارد؛ بلکه چون قرار نیست تمام عمرت را صرف محاکمه مردی کنی که دیگر وجود ندارد.
اشتباهاتت را انکار نکن. از آنها درس بگیر. اگر کسی را رنجاندهای، مسئولیتش را بپذیر. اگر عادتی تو را عقب نگه داشته، به جای نفرینکردنش، برای تغییرش قدم بردار.
و مهمتر از همه:
منتظر نمان تا به آدم بهتری تبدیل شوی و بعد زندگیکردن را شروع کنی. در همین مسیر زندگی کن.
تو بارها از فردای بهتر حرف زدهای. پس به آن وفادار بمان.
لازم نیست قهرمان داستان خودت باشی؛ فقط نگذار تبدیل به زندانی گذشتهات شوی.
و یادت باشد:
متشکر از توجه شما
با احترام به تمام ویرانههایم؛ خسرو.
با خودت همانقدر مهربان باش که با آدمهایی هستی که دوستشان داری، اما به همان اندازه که از آنها انتظار داری، از خودت هم مسئولیتپذیری بخواه.
خسرو، تو استعداد عجیبی در زندگیکردن در گذشته داری. اتفاقات را بارها مرور میکنی، مکالمهها را از نو میسازی، دنبال نقطهای میگردی که اگر جور دیگری رفتار میکردی، شاید همهچیز فرق میکرد.
اما یک جایی باید پرونده را ببندی.
نه چون حقیقت دیگر اهمیتی ندارد؛ بلکه چون قرار نیست تمام عمرت را صرف محاکمه مردی کنی که دیگر وجود ندارد.
اشتباهاتت را انکار نکن. از آنها درس بگیر. اگر کسی را رنجاندهای، مسئولیتش را بپذیر. اگر عادتی تو را عقب نگه داشته، به جای نفرینکردنش، برای تغییرش قدم بردار.
و مهمتر از همه:
منتظر نمان تا به آدم بهتری تبدیل شوی و بعد زندگیکردن را شروع کنی. در همین مسیر زندگی کن.
تو بارها از فردای بهتر حرف زدهای. پس به آن وفادار بمان.
لازم نیست قهرمان داستان خودت باشی؛ فقط نگذار تبدیل به زندانی گذشتهات شوی.
و یادت باشد:
خسرو، قرار نیست تا ابد عزادار مردی باشی که میتوانستی بشوی. هنوز فرصت داری آن مرد را بسازی.
متشکر از توجه شما
با احترام به تمام ویرانههایم؛ خسرو.
@khosrows
❤2✍1
همانا خسرو بودن، رنجها و بلاهای خویش را به همراه دارد؛ زیرا هر مقامی در این جهان، آزمونی سخت است. همانگونه که گفته شده است: «بسیار است رنج برای فرزند انسان».
فریاد های زیگالوانک ۶۲۵:۲۳
فریاد های زیگالوانک ۶۲۵:۲۳
@khosrows
آقا این خواب چیه
عجب نامردیه
یه شب به چشم ما نیومد
خخخ وای
عجب نامردیه
یه شب به چشم ما نیومد
خخخ وای
خسرو.
درود بر شما عزیزان من خسرو موهومی هستم و من بدترین دشمن خودم بودهام؛ این را نه از روی غرور میگویم، نه برای آنکه کسی دلش به حالم بسوزد. من خوب میدانم کجا اشتباه میکنم، میدانم کدام عادتها آرامآرام مرا از خودم دور میکنند، اما گاهی چنان به آنها چنگ…
این و پایینیش رو کجا فرستادید انقدر ویو خورده؟
تصور کن آنقدر فرشتهصفت باشی که پسری شبها روی تخت دراز بکشد و به تو فکر کند، انگار معجزهای هستی که اتفاقی پیدایش کرده. صدایت را در سرش مرور کند، به پیامهای قدیمی لبخند بزند و هر بار که یادش میآید وجود داری، آرزو کند که میتوانست تو را به خودش نزدیکتر کند.
@Khosrows
❤8
Forwarded from ADHD (Koorizxc⚡️)
Telegram
fav⚡️
You’ve been invited to add the folder “fav⚡️”, which includes 20 chats.
❤1
Forwarded from ADHD (Koorizxc⚡️)
خسرو.
Photo
روز مرد رو به تمامی قهرمانانی که دیگه بینمون نیستن، به اونایی که توی این وضعیت خرج خانواده و عزیزانشون رو میدن و مراقبشونن تبریک میگم
به امید روزی که هیچ مردی شرمنده کسی که دوستش داره نشه🕊
به امید روزی که هیچ مردی شرمنده کسی که دوستش داره نشه🕊
❤4
اگر ذهن و افکارت، با تو نامهربانی کردند
بیا و در ذهن و افکار من بمان
فقط اینجا به راستی دوست داشته میشوی.
بیا و در ذهن و افکار من بمان
فقط اینجا به راستی دوست داشته میشوی.
@khosrows
❤5