ұнаса/ұнамаса, реакция қалдырып отырыңдар)

Репост жасасаңдар, тіпті керемет болушы еді ;)

Біреуге жасаған жақсылығыңды ұмыт!
Жақсылықты қайтарым үшін жасама!

Не үшін екенін білмеймін, жаңбыр жауса, депрессия “ұстайтын” болыппын…

Бүгін сен және менің соңғы күніміз…
Бәрі аяқталды…. Мүмкін ештеңе басталмағанда болар. Мен сенің үмітіңді ақтамадым, ал сен менікі туралы тіпті ойламадың.
Қашан осылай бір махаббатың депрессиясына толы хат жазар екем?
Қазір тек позитив қой

Алла елшісі (с.а.у) бір хадисінде “Алладан жұмақты сұрасаңдар, онда ең жоғарысы “Фирдаусты” сұраңдар” деген екен.

Осы хадисті қазіргі заманға адаптациялайтын болсақ, биік дүниені мақсат етіңдер.

Мақсат қою критерийлері
1) нақты
Қарапайым тілмен және кішкентай бала оқығанда түсінікті болатындай
2) өлшеулі
Мақсатқа жеткен-жетпегеніңді қалай өлшейсің?
3) қолжетімді
- мақсатқа жету жолында бұрын-соңды біреу сен қойған уақытта , сенікіндей ресурстармен жетті ме?
- сенде сондай істі орындаған кез болды ма?
4) маңызды
Өзіңе және ортаңа пайдасы болу керек
5)уақыты шектеулі

Мен метродамын, значит пост/посттар болады

Түсініспеушілік

Адамдар арасындағы түсініспеу бір-біріне не дүниелердің маңызды/маңызды емес білмегендігінен болады (менің ойымша)

Түсініспеушіліктің болатындығы нормально ғой. Оны дәл сол жерде анықтап тастауға болады. Бірақ, өзіңнің немесе собеседниктің эмоцияны басқара алмайтын ситуацияға түсетінін сезсең, оны кейінге шегере тұру керек. Салдары айтпаса да түсінікті шығар…

Енді, маңыздылықтың түсініспеушілікке алып келетіні туралы қарапайым мысалдармен
1. туған күн/мерекелер/ерекше даталар. Көп адам көңіл аудармайтын осындай сәттер кейбір адамдар үшін өте маңызды. Осы үшін де түсініспей қалуға болады
2. Эмпатия… біз сезімдерімізді әртүрлі білдіреміз ғой(тіпті, білдіре алмаймыз). Сондықтан,болашақта араласқың келетін адамдармен сезімдеріңді білдіру жолдарын ашып айтып тастау керек. Әйтпесе, тағы түсініспеушілік болады
3. Досыңа/отбасыңның мүшелеріне “сен үшін не маңызды?” деп сұрақ қой. Және оның маңызды деп айтқан дүниелерін ұмытпа

Саған ненің маңызды екенін біл. Сен үшін маңызды адамдар үшін ненің маңызды ұмытпа. Сол кезде түсініспеушілік болмайды


P.S. Менде бәрі нормально, жәй ғана шабыттың шыңғыруы ғой

Менің түсінгендерім

Істеген ісіңді осыны істедім деп айтпасаң, адамдар оны кейде түсінбейтін сияқты. Бірақ, сол істі адамдар бағалауы/ басқаларға көріну үшін істемейсің ғой. Мүмкін, істейсің…… оны тек өзің білесің…

БІРААААҚ

Адамдар істеген ісіңді көрсетпесең, тіпті сенің қолыңнан соның келетінін де білмейді-ау
Қызық… вроде өзің үшін істейсің,бірақ басқалардан да қолдау керек.

Өзінен әлем құрастырған адамдарға қызығып қараймын. Олар толыққандырақ көрінеді. Бірақ, олардың істеріндегі бір қателік. Бізді тарихта қалдыратын біз емес, қоғам ғой
Әйтпесе, неше түрлі өзінің әлеміндегі адамдар болды ғой, бірақ тарихта оларды “чокнутый” , “странный” т.б деп атаған

Соған қарағанда сен істейтін дүние қоғамның қабылдай алатын призмасында болу керек. Әйтпесе, жоғарыдағыдай болып кетесің

Енді, неге қоғамға істің бағытталуын түсінсек, неге істегеніңді жариялау керектігі туралы көбірек…

Қоғамға саған бәрібір. Сен сияқтылар көп. Сенің айналаңда да. Олардың арасынан сенің “сен” екеніңді олар жаттап алуы керек. Ол үшін сенімен ассоциация болуы керек. Ассоциация болуы үшін сен бірнәрсе істеп, оны көрсетуің керек. Көрсетпесең, қазіргі қоғамда ақпарат көп болғандықтан кейін олар байқамайды. Бұрын ақпарат аз кезде смело еді, қазір мүмкін емес. Енді,

ТҮЙІН

іс қыл, ісіңді естірт

-Не дейді бала?

-Махаббат деген шытырман,
Бағына қоймайды жүректе мынау құтырған.

-Не үшін керек? Басыңды мүлдем ауыртпа!

-Бар миым менің жүректегіге ұтылған.

-Санаңды оят! Махаббат деген далбаса!
-Ой, жүрмін ғой қазір тек жүрекпенен санаса.
-Өзің екен кінәлі бұның бәріне
-Қуаныштымын, ұлы сезімді күнә деп егер санаса!

-Қиялшылым-ау, махаббат мәңгі болмайды,
Ешқандай себеп істерің үшін тұрмайды.
-Мәңгі болмасын, мәңгілік мүмкін махаббат,
Болмаса сезім, тірі жүрегім қурайды.

-Түсінбейсің ғой, махаббат деген ертегі,
Сол бір ару қыз өз армандарына ертеді.
-Сенде тұрсың ғой, өз сөздеріңді ұғынбай,
Түсінбейсің ғой махаббат деген ертегі

Адамға мықты болып қажеті жоқ, адамға адам болу керек!

Жұрттың бәрінде махаббат әйтеуір,
Ал мен армияға әкетіп қалмаса болды деп жүрмін :)

Gallup тапсырамын-ау деймін,
Мен ойлағам менде adaptability күшті деп, фиг там😂

Дәл қазір таза ауада, балалардың у-шуының ортасында ешқандай миымдағы тапсырмасыз отырмын.
Мүмкін, бақыт деген осы шығар…

Бірақ, қазір жас кезде жұмыс істеу керек….
Это затишье перед бурей :)

мен бір күшті нәрсе естідім...
Егер сен намаз оқитын досыңның, сенің призмаңдағы намаз оқитын мұсылманға тән емес дүние жасап жүргенін көрсең, сен оған "ұялмайсың ба?", "намаз оқитын адам осылай жасайды ма?" деп айтпау керек екен.
Себебі, адамдар өз нәпсіне ұтылып, оған қосымша сенімен болған диалогтарды есіне алып, намазын тастап кетуі мүмкін. Сол кезде, сен не то что бір адамды түзу жолға салмайсың, жолының быт-шытын шығарып тастайсың.
Сондықтан,
Түйін:
досыңа қатты жаның ашып жатса намаз оқитын адам солай істемейді деп емес, оны түзу жолға салудың басқа жолын тауып ал

Британдық ғалымдар ағылшын тілі ана тілі болып табылмайтын 102 елден "ең әдемі ағылшын тіліндегі сөз" деген сауалнама алған. орындағы сөз:
mother
Мына информацияны оқып, сентиментальность оянып кетті
Мамаларымызға көбірек жақсы көремін деп айтып тұрыңдар

Құндылықтың құны

Адамға өзінде бар нәрселер көбіне құнсыз болып көрінетіні рас.
Адамға сонда не нәрселер құнды?
1. бұрын болмаған, бірақ қазір пайда болған нәрсе бастапқы кезде өте құнды. Бірақ, ол уақытша эффект қана. Оның қызығы таусылған кезде құнсыз болып бастайды.
2. Адам өзінде мүмкін ешқашан болмайтын дүниелер құнды. Адам оның болмайтынын түсінген соң, сол нәрсені армандап жүреді. Сондықтан, ол құнды. Осы жерден адамға өзінің арманы құнды екенін көруге болады.
3. Адам өзінің кесірінен/басқаның кесірінен жоғалтқан дүниелері құнды. Оның қайтаруға болмайтынын білетін болса, ол одан әрі құндырақ бола береді. Қайтарған күннің өзінде ол дәл баяғыдай болмайтынын білген соң, ол нәрсе адамға құны түсе береді.
4. Адамға қолында бар, бірақ ауыстыруға келмейтін дүниелері құнды. Бірақ, ауыстыруға болмайтын нәрселер аз болған соң да, адамда құндылық төмендей береді.

Осы ойлардан адамға біраз дүниелердің құнды екендігін көруге болады. Бірақ, неге сонда адам өзінің жан дүниесінде ештеңе жоқ сияқты сезінетін кездері болады?
Демек, адамға кей кездері ешнәрсе құнды емес. Олай болса, құндылық деген уақытша ғана нәрсе болып тұр ғой.
Құндылықтың құны тек сені оның қаншалықты есіңе алып отыратыныңа байланысты болып тұр ғой. Сол үшін, өзің уақыт сайын құнды нәрселерге шүкір етіп, ата-аналарыңа, достарыңа рахмет айтып жүрген дұрыс.

Қорытындыда, екі түйін:
1. көзден кетсе, көңілден де кетеді. Сондықтан көп нәрсені “көріп” жүру керек.
2. Бір кем дүние….


Метроны ойлап тапқан адамға үлкен рахмет!

Қазіргі жастардың дін туралы қызығушылығының жоғарылағандығы мені қуантады

Біздің алдымыздағы ұрпақтың КСРО-ның қол астында өскендігінен кейін, дінмен байланысы олардың алдындағы ұрпаққа қарағанда азырақ болғандығы түсінікті болар.
Бірақ, мен қазір адамдарды дінге берілгендігінің дұрыстығы немесе қате екендігі туралы емес, қоғамның уақытпен өзгергенде айырылатын құндылықтары туралы сөйлескім келеді...

Біздің ата-аналарымызда бір рет қана таңдалатын/қолданылатын дүниегелеріне отбасы құру, мамандық таңдау деген сияқты рухани таңдаулар болды. Олар үшін өзі жақсы көрмей қалған адаммен бір шаңырақтың астында тұру немесе ұнамай қалған жұмысты жасай беру оғаш дүние ретінде көрінбеді. Ал, олардың кезінде материалдық дүниелерді таңдауда аса қатты таңдау болмағандықтан кейін олар барымен базар болған. Әркімнің өзінің жеке стаканы емес, барлығы автоматтағы "пятнадцатигранник"пен су іше берген. Олар бастысы тұрақтылық болса болды, өмір сүру шарты маңызды болмады.

Ал, қазір бізде бәрі керісінше. Бізге ұнамай қалған адаммен ажырасу, жұмысты ауыстыра бере аламыз. Бізге ұнамай қалған/трендке сай емес дүниелерді ауыстыра салу/лақтыра салуда да еш қиын емес. Бізде тұрақтылық болмаса да, өмір сүру шарты жақсы болса болды.

Біз бен біздің ата-аналарымыздың арасындағы осы айырмашылыққа меніңше экономикалық дағдарыс пен рухани дағдарыс себеп болған сияқты. Олар экономикалық дағдарыс кесірінен материалдық қиыншылықты көрсе, рухани дағдарыс кезінен олар таңдауды ауыстыруға болатынын қабылдағысы келмеді. Біздің мәселеміз бізде экономикалық пен рухани игіліктердің көп болуында. Қалаған дүниені алуға немесе қалаған дүниеге сенуге болады. Бірақ, соның кесірінен стресске шыдамайтын және өзіне сенімін арттыруы үшін басқалардың өздеріне деген сенімдерін әлсірететін ұрпақ болып келеміз.

Енді, қорытынды. Бір дүниенің көп болуы да, аз болуы да жаман. Бірақ, баршылықты да, жоқшылықты да көру керек. Себебі, сол арқылы ғана біз ненің бізге ұнайтынын көре аламыз.

 
Мое имя Нурхан, я Ваш родной лишь от мамы другой. Я здесь, чтобы обсудить с вами одну из главных аспектов нашего времени, влияющих не только на меня, но и на наше поколение в особенности.
Справедливости ради, хочу предупредить сразу, что не у всей молодежи есть моя сегодняшняя проблема, это проблема - снижения интереса к чтению.
Задавайте себе вопрос: Когда вы полностью закончили любую книгу? Не ту, конечно, который вы читали из-за необходимости. А сами нашли и читали до конца?
Так почему важно читать книги? Книги не только расширяют кругозор и словарный запас, но и помогают в разных жизненных ситуациях. Сейчас по данным ООН, 41% людей считают себя одинокими. А книга поможет нам избежать одиночества. Например, при чтении книг Дэн Брауна ты погружаешься в средневековье. Книга поможет стать лучше, к примеру книги Дейла Карнеги, помогает раскрыть натуру человека, а книга Андре Маруа «Открытое письмо молодому человеку о искусство жить» можно и вовсе считать инструкцией для всей жизни. При всем этом, даже если есть такие возможности в чтении книг, молодежь их не читает.
Можно ли решить эту проблему? Молодежи сейчас интересны челленджи или тренды. И мы можем сделать челлендж для увеличения интереса к чтению. Например, «Живая библиотека», или как это делают сейчас Сырымбек тау «Дария даму». Идея заключаются в том, что они дают одну книгу и читатели пишут тест по этой книге, а самые лучшие получают разные призы.
Какой статус-кво по данной проблеме? Сейчас Наше поколение Z теряет интерес к чему-то очень быстро, и мы все хотим стать успешными. И так основные проблемы:
1) Большинство из нашего поколения вообще не читают книги. Разве что бизнес-литературу и то не до конца.
2) Они предпочитают книге в Интернете, телефон или социальные сети.
3) Ускорение темпа жизни, то есть студенты считают нужно зарабатывать, а не тратить время на книгу.
Однако, даже если подобные марафоны или челленджи уже существуют, они не решают нашу проблему. И здесь, нам необходимо менять спектр решение проблемы. То есть, нужно брать ориентир на нашу психологию и наши предпочтение. Эту особенность нашей психологии заметил не только я но и другие сторонники чтения. Нужно учитывать тот факт, что даже молодежь Казахстана негомогенно. Иначе говоря, один механизм не работает всему нашему поколению. И у вас должен появиться вопрос почему нужен уникальный механизм? Универсальный механизм — это как ключ, открывающий все замки. А ценность ключа заключается же в этом.
А как сделать универсальный механизм? Для этого, нужно пропагандировать идею Сырымбек Тау насчет поощрение деньгами читающих. Тут мы убьем два зайца одним выстрелом. Молодежь одновременно и зарабатывает, и читает. Контраргумент этой идеи состоит в том, что нельзя монетизировать чтение. Но как сказал Макиавелли «Цель оправдывает средства».
В конце своей речи хочу вам оставить один открытый вопрос: Сколько стоит твой час потраченное на чтение?

Армандай алу

Армандау процесі өте оңай сияқты көрінеді. Өзіңде қазір жоқ нәрсенің бар болғанын қалайсың, болды.

Бірақ, адамды басқа адамнан ерекшелейтін тағы да бір дүние - арманның ірілігі мен маңыздылығы шығар.

Арманның ірілігі деген болашаққа көбірек “импакт” беретін дүниені армандай алу. Бүгін “Миллиардер болғым келеді” деп армандауың мен “жарымды тапсам екен” деген арманның арасы алыстау. Базар жоқ, екеуі екі бөлек сфера. Бірақ, біреуі саған байланысты и екіншісі жоқ.

Осы жерден, арманның маңыздылығы деген дүние туады. Егер өлшем бірлігі және уақыт аралығында шектелетін дүниені армандасаң, срочно арманыңды қайтадан қарау керек. Себебі,сен армандаған дүниені басқа біреу дисциплина мен бәсекелестіктің арқасында иеленіп жүр. Демек, сен жасай алмайтын дүниені Алладан сұра, арман ет.


Қорытынды орынына, армандап отыра бермей, амал етуді де ұмытпа!