#job



همراهان، زمانی که اینترنت دوباره برای همه وصل شود، فرصت های کاری را مجددا به صورت هفتگی به اشتراک خواهیم گذاشت.

چون چاره ای جز خوشبینی ندارم، امیدوارم با این کار به نحوی انگیزه ای برای قطع کنندگان اینترنت ایجاد شود تا آن را دوباره وصل کنند.



@kennedy_notes

#بیمه
#معرفی


فیلم جلسه اخیر کنفرانس سالانه NBER در مورد بیمه:


https://www.youtube.com/live/LagZ7XlPp1c?si=bpvJD3pdDwDUMFbi

فایل مقالات ارایه شده:

https://www.nber.org/conferences/insurance-working-group-meeting-spring-2026



@insurance_notes

#معرفی


وبلاگ Tatyana Deryugina، استاد دانشگاه ایلینوی UIUC، مطالب بسیار خوبی برای دانشجویان دکتری اقتصاد که برای بازار کار آماده می شوند، دارد. چند نمونه خوب:


یادداشت درمورد برنامه زمانی پیشنهادی در ماه های منتهی به پایان دوره دکتری:

https://deryugina.com/suggested-timeline-for-those-on-the-job-market-next-year/


یادداشت درمورد بازدید از دانشگاه ها هنگام دعوت برای ارایه مقاله:

https://deryugina.com/suggestions-for-campus-visits/



@kennedy_notes

موسسه‌ی چندلر از سال ۲۰۲۱ به طور منظم شاخص‌های حکمرانی خوب در کشورهای مختلف جهان را به صورت سالانه اندازه‌گیری و منتشر می‌کند. امروز هم گزارش سال ۲۰۲۶ را در مورد عملکرد حکمرانی ۱۳۳ کشور مختلف جهان در سال ۲۰۲۵ منتشر کرد. رتبه‌ی یک بهترین عملکرد حکمرانی در جهان را سنگاپور به نام خود کرده و بعد از آن هم کشورهای اسکاندیناویایی: نروژ، دانمارک، فنلاند و سوئد. بعد هم سوییس و آلمان و هلند و لوکزامبورگ.
معمولا در مورد این جور رتبه‌بندی‌ها قبل از نام کشورهای منتخب باید به شاخص‌های اندازه‌گیری توجه کرد. شاخص حکمرانی خوب موسسه‌ی چندلر ۷ معیار دارد. هر کدام از این ۷ معیار هم خودشان شاخص‌های مختلفی دارند. پروژه‌ی اصلی موسسه‌ی چندلر هم سنجش این معیارها و شاخص‌ها در کشورهای مختلف جهان به صورت سالانه است. معیارهای حکمرانی خوب موسسه‌ی چندلر چه‌ها هستند؟
۱. رهبری و نگاه پیشرو
شاخص‌ها: رهبری اخلاق‌مدار، ایجاد چشم‌انداز بلندمدت، توان سازگاری رهبری، توانایی اولویت‌بندی استراتژیک، نگاه نوآورانه
۲. سیاست‌ها و قوانین باکیفیت
شاخص‌ها: حاکمیت قانون در آن کشور، کیفیت قوه قضاییه، شفافیت حکمرانی، حکمرانی نظارتی
۳. نهادهای قوی
شاخص‌ها:
شاخص‌ها: توان هماهنگی حاکمیت، ظرفیت حکمرانی داده محور، توان اجرای قوانین، کیفیت بوروکراسی
۴. انضباط مالی
شاخص‌ها: بدهی دولت، مازاد و کمبود بودجه‌ی کشور، کارایی دخل و خرج‌های دولت، ریسک کشور
۵. جذابیت بازار کشور
شاخص‌ها: حقوق مالکیت، میزان جذب سرمایه، توان لجستیکی کشور، قوانین پایدار تجارتی
۶. اثرگذاری و اعتبار جهانی
شاخص‌ها: تجارت بین‌الملل، قدرت دیپلماسی، برند کشور، قدرت پاسپورت
۷. کمک به مردم برای ارتقا
شاخص‌ها: فراهم کردن امکانات آموزشی و و بهداشتی، رضایت مردم از خدمات عمومی دولت، امنیت فردی مردم در کشور، عملکرد محیط‌زیستی حکومت، توزیع درآمدها، شاخص اشتغال مردم، نابرابری جنسیتی، تبعیض و بی‌عدالتی، پایداری قیمت‌ها
با این معیارها، معدل حکمرانی سنگاپور در جهان بهترین است. کشوری که از منابع طبیعی کاملا بی‌بهره است و حتی گوجه و فرنگی و خیارش هم از سایر کشورهای جهان وارد می‌شود، با یک حکمرانی قابل قبول توانسته به درآمد سرانه‌ی ۹۰ هزار دلار به ازای هر نفر برسد. در حقیقت تنها چیزی که سنگاپور دارد همین حکمرانی خوب است. بعدش هم کشورهای اسکاندیناویایی. من خودم تجربه‌ی زندگی در کشورهای اسکاندیناویایی را نداشته‌ام. ولی به نظر من سنگاپور کشور نیست و بعد جغرافیا بسیار اهمیت دارد. مسلما اگر چالش جغرافیا را اضافه کنیم سنگاپور علی‌رغم تمام ارادتی که بهش دارم رتبه‌ی یک حکمرانی خوب در جهان نخواهد بود. این که موسسه‌ی چندلر بعد جغرافیا را در نظر نگرفته به نظرم از ایرادهای کار است. بعضی جغرافیاها به صورت ذاتی خوشبخت‌ترند و چالش‌های کمتری دارد. می‌خواهم بگویم صفر جغرافیایی خیلی از کشورها با هم برابر نیست و با توجه به جغرافیا بعضی حکمرانی‌ها با چالش‌های عمیق‌تری روبه‌رو هستند و به راحتی نمی‌شود با قدرت پاسپورت‌شان به‌شان امتیازدهی کرد.
کاری نداریم. رتبه‌ی حکمرانی ایران بین ۱۳۳ کشور جهان رتبه‌ی ۱۲۵ است. این که ریشه‌ی خیلی از بدبیاری‌ها و بیچارگی‌های مردم ایران در حکمرانی ضعیف است، غیرقابل انکار است. در حقیقت ایران را می‌توان کلاس درس حکمرانی‌های اشتباه در بسیاری از زمینه‌ها دانست. اصلا هم به مسائل سیاسی کار نداریم. ولی این هم یک حقیقت است که معیارهای امتیازدهی به ایران توسط موسسه‌ی چندلر هم چندان عادلانه نبوده است. جغرافیای پرچالش ایران را اصلا نمی‌توان با جغرافیای کم‌چالش اندونزی مقایسه کرد و امتیاز بالاتر را به راحتی تقدیم اندونزی کرد.
بگذریم. تورق گزارش حکمرانی خوب موسسه‌ی چندلر جالب است. اگرچه که همه‌ی داستان‌ها‌ را روایت نمی‌کند.

@sepehrdad_channel

درس‌هایم تمام شده است. منتظر نمراتم هستیم و گرفتن مدرک و تمام. خیلی از بچه‌های باخداحافظی و بی‌خداحافظی گذاشته‌اند رفته‌اند. دیروز نزدیک‌ترین رفیقم بین بچه‌ها (کاشف) هم رفت هندوستان. کاشف خیلی احساساتی بود. وقتی داشتیم از هم جدا می‌شدیم اشک ریخت. جلال که تنها هم‌زبان من بود هم بلافاصله بعد از آخرین کلاس، چند هفته پیش برگشت به افغانستان. در مورد خیلی از بچه‌های قصه‌های زیادی دارم. هر شب به یار می‌گویم باید این دو سال را بنویسم. روایت‌هایی که می‌توانم بگویم بیش از این حرف‌هاست. اما آخر شب که می‌شود می‌بینم باز هم از لیست کارهایی که باید انجام بدهم هنوز ۷۰درصد کارها را انجام نداده‌ام. اکثریت بچه‌ها برگشته‌اند به کشورهای خودشان. انگار تحصیل در مدرسه‌ی لی کوآن یو یک استراحت طولانی‌مدت و سوخت‌گیری مجدد برای ادامه‌ی راه‌شان باشد. همچه‌ چیزی. برای من پایان تحصیلات چنین معنایی ندارد. بزرگ‌ترین ترسی که این روزها دارم این است که چند صباح دیگر امکان استفاده از اینترنت برایم غیرممکن می‌شود. تمام صبح تا غروبم را توی اینترنت می‌گذرانم. به طرز غریبی یللی تللی هم نمی‌کنم. برایم برگشت به ایران یک جورهایی حکم مرگ و نیستی را دارد. دارم سعی می‌کنم تا جای ممکن آخرین لحظه‌های زنده مان (اتصال به اینترنت) را نفس بکشم. به بچه‌ها هم گفته‌ام که بعد از برگشتم به ایران ارتباطم باهاشان قطع می‌شود. چون طبق هیچ کدام از معیارها من جزء طبقه‌ی برتر جامعه‌ی ایران که حق دسترسی به اینترنت را دارد به شمار نخواهم رفت. دعوت‌شان هم می‌کنم که یک روز ایران بیایند. همه‌شان هم اظهار امیدواری می‌کنند که ان‌شاءالله بعد از پایان جنگ و برگشتن ایران به جامعه‌ی جهانی. اما همه‌مان می‌دانیم که امید چندانی نمی‌توان داشت. فقط خداحافظی می‌کنیم. یک جور خداحافظی مرگ.
ماندن‌مان در سنگاپور را یک ماه تمدید کرده‌ایم. حقوق ماهانه‌ای که دانشگاه می‌داد هم با پایان ترم تمام شد. برای تامین هزینه‌های این یک ماه سراغ چند تا از استادها رفتم که ببینم می‌توانند کمکم کنند یا نه. استادهایی که اروپایی بودند شرایطم را انگار بهتر درک می‌کردند. چند تای‌شان برایم پروژه تعریف کردند. اما آخرسر دانشگاه فقط یکی از پروژه‌ها را تایید کرد.
پروژه‌ی جالبی هم هست. یکی از موسسات آلمانی با همکاری چند تا از دانشگاه‌های از سال ۲۰۰۷ تا همین سال ۲۰۲۶ برداشته هر دو سه سال یک بار توی روستاهای دورافتاده‌ی ۶ استان تایلند و ویتنام یک سرشماری خیلی دقیق برگزار کرده. چند ده سوال دقیق از شرایط اقتصادی خانواده‌ها توی روستاهای دورافتاده‌ی تایلند و ویتنام. هر کشور ۳ استان و چند شهر و چندین روستا. یک پنل دیتای فوق‌العاده تمیز. هر دوره همان خانواده‌ها و افراد مورد سوال واقع شده‌اند و تغییرات در جواب‌ها در طول زمان ثبت شده. داده‌ها زیادند و دقیق. قشنگ‌ترش این است که آن دانشگاه‌های آلمانی برداشته‌اند داده‌ها را در راه رضای خدا به صورت مجانی توی اینترنت بارگزاری کرده‌اند. تا به الان کلی پایان‌نامه و مقاله هم بر اساس این داده‌ها در مورد فقر و زندگی در تایلند و ویتنام کار شده است و خواهد شد. استادمان یک مقاله دارد می‌نویسد در مورد تاب‌آوری خانواده‌ها در تایلند و ویتنام بعد از بحران‌ها. کارش هم اقتصادسنجی است. کار من هم شده است ور رفتن به داده‌ها و ور رفتن به‌شان برای این‌که رام شوند و بشود از تو‌ی‌شان یکی سری روابط علت و معلولی درآورد. مثلا این‌که چه می‌شود که خانواده‌های تایلندی بعد از بحران‌ها احساس فلاکت کمتری دارند نسبت به ویتنامی‌ها؟ مثلا این‌که چه می‌شود که بعضی خانواده‌ها بعد از بحران‌ها راه‌حل کاهش هزینه‌ها را در پیش نمی‌گیرند؟ مثلا این‌که مهاجرت‌ها چه اثری بر تاب‌آوری خانواده‌ها می‌گذارد و ازین سوال‌ها. قرار است نتایج کمک کنند به ایده‌پردازی در مورد مفهوم تاب‌آوری.
فاز اول را شاد و خوشحال با استیتا انجام دادم. اما امروز توی فاز بررسی شوک‌ها و رفتارهای خانواده‌ها دیدم که داده‌ها دارند وحشی بازی درمی‌آورند و رام‌ کردن‌شان دشوار شده است. از کلاد کمک زیاد می‌گیرم. اما کلاد هم گاه دچار مشکل می‌شود و گیج می‌زند. چالش است دیگر. یکهو می‌بینم روزم شب شده است و چیزی هم نفهمیده‌ام و آن کار نوشتن تجربه‌ی این دو سال تیک نخورده رها می‌شود.

#معرفی


کانال تلگرام آقای پیمان حقیقت طلب، فارغ التحصیل دانشکده حکمرانی دانشگاه سنگاپور

#پژوهش



همراهان، با توجه به محدودیت دسترسی به اینترنت و به تبع آن، منابع تخصصی، پیدا کردن محتوا برای افراد داخل ایران سخت شده است.

افرادی که خارج از کشور هستند، شاید بتوانند منابع درخواستی شما را پیدا کرده و برای افراد داخل ایران به حجم کمتر ارسال کنند. به این ترتیب «هزینه جست و جو برای منابع» افراد داخل ایران‌ کم شود.

افرادی که داخل ایران هستید، می توانید از قسمت پیغام این مطلب، به عنوان جایی برای درخواست محتوا استفاده کنید.

ممنون می شوم اگر فایل ها را به صورت خصوصی برای یکدیگر ارسال کنید تا خارج از فضای این کانال تلگرام باشد.



@kennedy_notes

#آموزنده

اهمیت آمادگی برای یادگیری بی‌واسطه از دیگر کشورها:

اول، به دنبال درسی که اخیراً روزگار در مورد اهمیت تسلط بر زبان خارجی بهم یادداد، دنبال فرصت یادگیری زبانی جدید در دانشگاه بودم. در جست‌و‌جو برای چنین دوره‌ای، متوجه شدم که یکی از کلاس‌هایی که بسیار سریع پر می‌شود، کلاس‌های آموزش زبان عربی است. علاوه بر دانشجویان رشته‌های زبان‌شناسی یا زبان‌های خارجه، بسیاری از دانشجویان مدرسه سیاست‌گذاری هم به‌عنوان درس اختیاری، در این کلاس ثبت‌نام می‌کنند.

دوم، در حین صحبت با یکی از اساتید دانشکده مدیریت که در حوزه شرق اروپا کار می‌کند، متوجه شدم که برای تسلط بیشتر بر موضوع، زبان روسی را یاد گرفته‌اند و منابع دست اول به زبان روسی را مطالعه می‌کنند.

نکته آموزنده:
اول, این افراد به‌جای قناعت بر تسلط‌شان بر زبان انگلیسی، به‌دنبال کسب آگاهی بی‌واسطه از جامعه هدفشان رفته‌اند.

دوم, ممکن است فکر کنید برای ما که جامعه هدف مان مردم ایران هستند, نیازی به یادگیری زبان خارجی نیست. ولی نکته اینجاست که یادگیری از تجارب دیگر کشورها مستلزم توانایی برقراری ارتباط بدون واسطه با آن ها است. تنها با زبان انگلیسی نمی توان از تجربه اصلاح سیاست پولی شیلی (اسپانیولی زبان) یا سیاست حمایت اجتماعی برزیل (پرتغالی زبان) یاد گرفت.

#زندگی


این یادداشت متعلق به دی ماه سال ۱۳۹۷ است، زمانی که تازه اینجا آمده بودم و شوک ناشی از نداشتن تسلط زبانی بسیار سنگین بود. چرا که زبان انگلیسی من تنها در سطح گذراندن آزمون تافل و خواندن مقالات به انگلیسی بود و آمادگی زندگی در محیط انگلیسی زبان را نداشتم.

به نظرم یکی از مطمئن ترین راه ها برای ایجاد فرصت رشد فردی، یادگیری زبان های دیگر بعد از تسلط بر زبان مادری است.

سال ها پیش در ایران بارها قصد داشتم که زبان چینی بیاموزم، ولی هم هزینه ها بالا بود، و هم مشغول درس و کار بودم و نمی دانستم چه را باید حذف کنم تا یادگیری زبان جدید را جایگزین آن کنم.

الان فکر می کنم که با توجه به تغییرات دنیا، یک سرمایه گذاری خوب برای بازدهی چهار الی پنج ساله، یادگیری زبان چینی است.



@kennedy_notes

#زندگی
#معرفی



بالاخره تابستان سال گذشته، بعد از سال ها دست دست کردن، رفتم و در کلاس زبان چینی اسم نوشتم. کلاس ها هفته ای یک مرتبه و به مدت ۳ ساعت بود.

ترم اول را دو بار تکرار کردم، ولی این که کلاس هفته ای یک مرتبه و با آن ساختار بود، به شیوه یادگیری من نمی خورد. به همین دلیل حدود یک ماه پیش شروع کردم به خودخوانی زبان چینی معیار (ماندرین).

یادگیری هایم را در این کانال تلگرام به اشتراک می گذارم:

https://t.me/chinese_self_learning

از آن جا که دوستی غیرایرانی عضو کانال هستند، بخشی از محتوا را به زبان انگلیسی به اشتراک می گذارم.



@kennedy_notes

اگر توافق شود!

اگر توافق ایران و آمریکا به سرانجام مطمئنی برسد که به امید خدا می‌رسد، همهٔ نیروهای سیاسی و اقشار اجتماعی کشور لازم است از گفتمان‌های عمدتاً زهرآلود و آغشته به کین و نفرت گذشته عبور کنند و وارد فضای تازه‌ای شوند.
همهٔ ما ایرانی‌ها در سال‌های اخیر آسیب بسیار دیده‌ایم و رنج بسیار کشیده‌ایم. دیگر واقعاً از هر جهت بس است!
جامعهٔ ما به هوای تازه و فضای تنفس بازتری نیاز دارد. یک توافق معطوف به رفع تهدیدها و فشارها و تحریم‌های بیرونی، ما به ازای داخلی‌اش باید آرامش سیاسی و مدارای فرهنگی و رونق اقتصادی و انسجام ملی باشد و دستیابی به اینها نیازمند تجدیدنظر در رویه‌های تنگ‌نظرانه و خشونت‌آميزی است که تقریباً همگان را به خود آلوده کرده است.
توافق خواه ناخواه آغاز یک دوران جدید و در نتيجه یک فرصت تاریخی و نقطه‌عطف در تاریخ معاصر ایران است.
آن را درنیابیم از دست می‌رود و با از دست رفتنش، کشور وارد چاهی می‌شود که بیرون آمدن از آن دیگر با خداست!
امیدوارم عید اضحی طلیعهٔ تحول به سمت درست از جانب تمام ایرانیان باشد.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

این عبور از گذشته و بخشش، همان روشی است که ماندلا پس از خروج از زندان و ریاست جمهوری در پیش گرفت.

چه خوب می شود اگر ما آن خوبان را برای خروج از بحران الگو قراردهیم.