Dindirilmemiş, dindirilemez bir şey içimde; yükseltmek istiyor sesini.
• Friedrich Nietzsche
• Friedrich Nietzsche
...hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum.
•ernando Pessoa
•ernando Pessoa
Bu yer beni parçalara böldüğü halde buradan ayrılma düşüncesi içimi burkuyor...
Ancak seni üzmekten korkan birinin yüreğindeysen eğer, ait olduğun yerdesin demektir
Bazı yaralar kapanmaz.
Ya iz kalır ömrünce taşırsın,
ya da kapanmaya yakınken tekrar aynı yerden yaralarsın kendini...
Ya iz kalır ömrünce taşırsın,
ya da kapanmaya yakınken tekrar aynı yerden yaralarsın kendini...
Gülüp eğlenmem gereken yaşta beni kan ağlatan ve ölümü düşündüren insanlardan hayatımın sonuna kadar nefret ederim...
Bu yıl inanmaya çalıştığım neredeyse her şey büyüsünü kaybetti.Yaşamak teknik bir şeye dönüştü.
“Tanrım, değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için sabır, aradaki farkı anlamam için ise akıl ver.”
🎥Dark
🎥Dark
Hayat, gizliden gizliye, küçük yudumlarla, çatlaklarla canımı acıtıyor. Az önce başım döndü; sendelemeye yol açan türden bir baş dönmesi değil, beyindeki cansız bir boşluğa benzeyen ve bu boşluğun içgüdüsel olarak farkına vardığım bir baş dönmesiydi bu.Hayatım boyunca attığım her adımı yeniye karşı bir korku duyarak attığıma ve tanıştığım her insanın her gün daldığım korkulu düşünceleri beslemek için önüme sunulan, bilinmeyenin yeni ve canlı bir parçası olduğuna inandığım için her şeyden uzak durmaya, hiçbir yere gitmemeye, eylemlerimi en aza indirmeye, insanlarla ve olaylarla karşılaşmaktan olabildiğince kaçınmaya, vazgeçişte ilerlemeye ve mükemmelleşmeye karar verdim. İşte yaşamak bu kadar dehşet ve eziyet verici benim için.
Gördüğümü ya da dokunduğumu iddia edemeyeceğim buzlu camdan bir paravan vardı daima hayat ile aramda; ben o hayatta ya da o boyutta yaşamadım hiç. Düşlerim yıldırımdan korunmak için şemsiyenin altına sığınmak kadar aptalca. Kendime bakıyorum, ama kaybolmuşum. Kendimi tanırım; bu gördüğüm ben değilim.
Delilik yoksa nedir ki insan, canlı kanlı bir yaratıktan, üreten ve yaşayan bir cesetten başka?
©️1birisi
Gördüğümü ya da dokunduğumu iddia edemeyeceğim buzlu camdan bir paravan vardı daima hayat ile aramda; ben o hayatta ya da o boyutta yaşamadım hiç. Düşlerim yıldırımdan korunmak için şemsiyenin altına sığınmak kadar aptalca. Kendime bakıyorum, ama kaybolmuşum. Kendimi tanırım; bu gördüğüm ben değilim.
Delilik yoksa nedir ki insan, canlı kanlı bir yaratıktan, üreten ve yaşayan bir cesetten başka?
©️1birisi
Kendime düşünceler pinned «“Tanrım, değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için sabır, aradaki farkı anlamam için ise akıl ver.” 🎥Dark»
Yaşam, herkes için farklı deneyimler ve duygular demektir; kimileri için, yaşam ailenin yanı sıra çevreyle olan bağları ifade eder. Bu bağlar onların hayata bakış açısını belirler ve yaşamlarını şekillendirir.
Diğer taraftan, bazıları yaşamı kişisel hedeflere ulaşma süreci olarak görür. Kendi hedeflerini belirlemiş olan bu bireyler için başarı havatlarının merkezindedir. Kendi potansiyelini tam olarak kullanabilmek ve bireysel hedeflerine ulaşabilmek, hayatın asıl anlamını oluşturur.
Diğer taraftan, bazıları yaşamı kişisel hedeflere ulaşma süreci olarak görür. Kendi hedeflerini belirlemiş olan bu bireyler için başarı havatlarının merkezindedir. Kendi potansiyelini tam olarak kullanabilmek ve bireysel hedeflerine ulaşabilmek, hayatın asıl anlamını oluşturur.
"Eğer istersen hayatın bir yılda gerçekten değişebilir.
Bu değişim için;
Daha fazlasını hak ettiğini
bilecek kadar kendini sevmelisin;
Daha fazlasını talep edecek kadar cesur ve daha fazlası için çalışacak kadar disiplinli olmalısın."
•Charlotte Flair
Bu değişim için;
Daha fazlasını hak ettiğini
bilecek kadar kendini sevmelisin;
Daha fazlasını talep edecek kadar cesur ve daha fazlası için çalışacak kadar disiplinli olmalısın."
•Charlotte Flair
“Bazı insanlar vardır,gittiğinde sadece şehir küçülmez, insanın içi de daralır. Dünyanın tüm sokaklarını yürüdüm ama hiçbirinde nefesim tamamlanmadı. Sığamadığım yer şehir değilmiş meğer… eksilen yanlarımmış. Deniz kıyısında bile nefesim tamamlanmadı; şarkılar bile içimi toparlayamadı, papatyanın beyazı bile içimdeki karanlığa yetişemedi. Her adımım bir duvara çarpıyor artık. Yol var, şehir var, gökyüzü var ama ben yokum. Eksildiğim yer neresi bilmiyorum, bildiğim tek şey… hiçbir yere tam sığamadığım. Dalga sesleri bile duvara çarpıyormuş gibi geliyor. Dışarıdan bakınca her şey yerli yerinde ama içimde koca şehirler devrilmiş gibi. Nereye gitsem bir boşluk, nereye baksam yarım kalmış bir nefes… Sığamamak böyle bir şeymiş. Deniz kenarında oturunca bile içimdeki boşluk yer değiştirmiyor. İnsan bazen kaybettiğinde anlıyor… dünya sandığından çok daha dar bir yermiş. Adımlarım aynı, ben aynı ama hiçbir yer eskisi gibi durmuyor. Hiçbir yere taşamıyorum artık, hiçbir yere sığamıyorum. Şarkılar bile beni taşımıyor artık, papatya falında bile çıkmıyor eski halim. Bazen bir insan gidince onunla birlikte şehir de gider. Sokakların sesi değişir, kapılar kapanır, nefes bile yabancı gelir. Hayat akıyor ama ben aynı yerdeyim… sığamadığım bir boşluğun içinde. En çok da denize bakarken anlıyorum bunu; su bile beni içine almıyor sanki.”
©️kelebeginguncesi
©️kelebeginguncesi
Şu hayatta en çokta sana kırgınım baba,
hayatta olupta nasıl bu kadar eksik hissettirebildiğine kızgınım...
hayatta olupta nasıl bu kadar eksik hissettirebildiğine kızgınım...