از در درآمدی و من از خود به در شدم
گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست
صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب
مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق
ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پیش یار
چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم
از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت
کاول نظر به دیدن او دیده‌ور شدم

بیزارم از وفای تو یک روز و یک زمان
مجموع اگر نشستم و خرسند اگر شدم

او را خود التفات نبودش به صید من
من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

گویند روی سرخ تو #سعدی چه زرد کرد
اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم


https://t.me/kellidd

همین‌که سازِ دلت گرمِ تک‌نوازی شد
ترانه ساختنت هم بهانه‌سازی شد

دو هم‌قطار، دو دنیای هم‌سفر بودیم
دلت که رفت، جهان‌هایمان موازی شد

سرِ نباختنِ دل، دلِ مرا بُردی
که عشق‌بازی‌مان هم قماربازی شد

طنابِ دارِ مرا بافت تارِ روسری‌ات
کلاهِ آخرت‌اندیشی‌ات که قاضی شد

به حکمِ مَحکمه‌ات عاشقانه‌هایم سوخت
در انقلابِ دلت شعرم اعتراضی شد

تو را نِشاند از آغوشِ من به سجاده
همان‌که با تو ملقّب به بی‌نیازی شد

بیا به کعبه بُتی را که ساختی بشکن
خدای زنده‌به‌گورت به مرگ راضی شد

#رضا_قاسمی


https://t.me/kellidd

من از دور دست ها آمده ام، 
از مزارع گندم، 
از کرت های جاری، 
و از سرزمینی که آسمانش تنها دو پیراهن دارد، 
روزها آبی می پوشد 
 و شبها پیراهنی بلند که تاب می خورد در رقص هزار و یک ستاره ی روشن. 
من از دوردست ها آمده ام، 
از کوچه های کودکی، 
از شهر رنگین قصه های پدر در شبهای کشدار زمستان 
و از چشمان هستی بخش مادرم
که تمام مهربانیش را در نگاهش به من می بخشید! 
باورم کن که شعر در من طغیان یگانگی است
و حماسه ی دوست داشتن!! 
من دیگر گونه دوست می دارم!!!! 
و دیگر گونه یگانه ام!!! 
مرا تنها می توان با من سنجید و تو را تنها با تو! 
که سالهاست در جستجوی تو بودم. 
با تو آبی می بینم تمام بیناییم را! 
چشمانت شکوه شکیبایی، 
گیسوانت ادامه ی باران ها.... 
و دلت ترانه ی دریاهاست! 
زمزمه ی سرانگشتان باد در خواب خوش گیسوانت 
زیبایی شاعرانه ایست که دلم را به بازی می گیرد! 
و نجابت کلامت آنچنان که هر کلام دیگری را بیرنگ می کند.
درچشم انداز هرکجای طبیعت تورا میبینم
درچشمه
دررود 
دردریا
درگل
دردرخت
درجنگل
دردره
دردشت
درکوه
بااینهمه هنوزدرتوحیرانم! 
که تمامی عشقی دریک وجودوتمامی آرزویی دریک لباس! 
 
#عبدالملکیان

https://t.me/kellidd

چه کنم با دل خویش؟؟!!

آه آه از دل من
که ازو نیست به جز خون جگر حاصل من
زانکه هر دم فکند جان مرا در تشویش
چه کنم با دل خویش؟


چه دل مسکینی
که غمین می شود اندر غم هر غمگینی
هم غم گرگ دهد رنجش و هم غصه میش
چه کنم با دل خویش؟


در دلم هست هوس
که رسد در همه احوال به درد همه کس
چه امیری متمول چه فقیری درویش
چه کنم با دل خویش؟


طفل عریانی دید
چشم گریانی و احوال پریشانی دید
شد چنان سخت پریشان که مرا ساخت پریش
چه کنم با دل خویش؟


دیده گر دید فقیر
بهر نان گسنه آن گونه که از جان شد سیر
دل من سوخت بر او یا جگر من شد ریش
چه کنم با دل خویش؟


زارم از دست عدو
چه کنم دل نگذارد که برم حمله بدو
بس که محتاط به بار آمده و دوراندیش
چه کنم با دل خویش؟


گر درافتم با مار
نیست راضی دل من تا کشد از مار دمار
لیک راضی است که از او بخورم صدها نیش
چه کنم با دل خویش؟


دارد این دل اصرار
که من امروز شوم بهر جهانی غمخوار
همه جا در همه وقت و همه را در همه کیش
چه کنم با دل خویش؟


از برای همه کس
دل "بیرحم" در این دوره به کار آید و بس
نرود با دل پر عاطفه کاری از پیش
چه کنم با دل خویش؟


#ابوالقاسم_حالت


https://t.me/kellidd

از دهانت چشيدني ست غزل،
بيش از آنكه شنيدني باشد
قدري آهسته تر بخوان بگذار
اين حلاوت مکيدني باشد

بيخيال عروض و قافيه باش
فارغ از قيد و بند شاعرها
روسري را بدست باد بده
شعر بايد که ديدني باشد

واژه ها ميوه هاي باغ تواند
از لبان تو مزه مي گيرند
تو نبودي كسي نمي دانست
حرف بايد چشيدني باشد

اي نشسته به قله هاي سپيد!
شعرنو! پيش پاي من بگذار
تا تو راهي كه رفتني باشد
جاده اي كه رسيدني باشد

گردن آويز ناز زيبنده ست
منتها اين بخاطرت باشد
ناز خوب است تا زماني كه
نازهايت خريدني باشد

سعدي دخترانه سخني
مطلع شعر ناب انجمني
آرزو مي کنم گلستانت
غنچه هايش نچيدني باشد

#مجیدآژ

https://t.me/kellidd

ز شبهای دگر دارم تب غم بیشتر امشب
وصیت می‌کنم باشید از من با خبر امشب

مباشید ای رفیقان امشب ِ دیگر ز من غافل
که از بزم شما خواهیم بردن درد سر امشب

مگر در من نشان مرگ ظاهر شد که می‌بینم
رفیقان را نهانی آستین بر چشم تر امشب

مکن دوری خدا را از سر بالینم ای همدم
که من خود را نمی‌بینم چو شبهای دگر امشب

شرر در جان وحشی زد غم آن یار سیمین تن
ز وی غافل مباشید ای رفیقان تا سحر امشب

#وحشی‌بافقی

https://t.me/kellidd

بعد از جگر گفتم پرم را هم بسوزانی
آماده ام تا پیکرم را هم بسوزانی

آهی بکش، ای در دهانت هرم تابستان
نزدیک شو دور و برم را هم بسوزانی

عمری به پایت سوختم ای عشق، اما کاش
یک عمر بعد از محشرم را هم بسوزانی

آتش اگر با اشک جانکاهم فروکش کرد
برخیز تا چشم‌ترم را هم بسوزانی

ما رنجبرها خصلت پروانه را داریم
تن می دهم.. خاکسترم را هم بسوزانی

ای عشق میخواهم که مفقود الاثر باشم
آماده شو تا دفترم را هم....

#غلامرضا_رنجبری

https://t.me/kellidd

اونیکه زنده از تاریکی بیرون میاد دیگه نور رو گدایی نمیکنه !


https://t.me/kellidd

غیر شیدایی مرا داغی به پیشانی نبود
من‌که پیشانی نوشتم جز پریشانی نبود

همدمی مابین آدم‌ها اگر می‌یافتم
آه من در سینه‌ام یک عمر زندانی نبود

دوستان رو به رو و دشمنان پشت سر
هرچه بود آیین این مردم مسلمانی نبود

خار چشم این و آن گردیدن از گردن‌کشی‌ست
دسترنج کاج‌ها غیر از پشیمانی نبود

چشم کافرکیش را با وحدت ابرو چه کار؟
کاش این محراب را آیات شیطانی نبود

من‌که در بندم کجا؟ میدان آزادی کجا؟
کاش راه خانه‌ات این‌قدر طولانی نبود

#علیرضا_بدیع

https://t.me/kellidd

این تبسم هایِ بی معنا چه دارد با خودش؟
گفتگو با سایه ای تنها چه دارد با خودش؟

شاید از من دل برید اما فراموشم نکرد
زندگی جز شاید و اما چه دارد با خودش؟

عشق تا امروز حرفِ تازه ای با خود نداشت
این جهان مختصر فردا چه دارد با خودش؟

ماهیِ آزادِ من در تنگِ خود آسوده باش
جز پریشانی مگر دریا چه دارد با خودش؟

حرف آخر را زمستان می زند کوتاه و سرد:
شب نشینی بی تو در یلدا چه دارد با خودش؟

#محمدحسن_جمشیدی

https://t.me/kellidd

این گرگ ها که بره به دندان گرفته اند
ابلیس های قالب انسان گرفته اند

از روح ماست آنچه که در کام می کِشند
از خون ماست آری اگر جان گرفته اند

در بازی زمانه زمانی به فرض هم
چرخیده است تاسی و دوران گرفته اند

با خاتمِ ربوده به دولت نمی رسند
این دیوها که تخت سلیمان گرفته اند

هیزم برای آتش نمرود می برند
غافل که گُل برای گلستان گرفته اند

از ظالمان چه باک! که راهِ سقوط را
پیموده اند آخر و پایان گرفته اند

باشد که با رسیدنِ خورشید، کم کنند
این سایه را که بر سر ایران گرفته اند...

#مه‌زادرازی

https://t.me/kellidd

سیاهپوشِ که‌ای؟! آن‌که سربلند گذشت؟!
چراغِ نیزه شد از این جهانِ گَند گذشت؟!

سیاهپوشِ که‌ای؟! آن‌که چون غزالِ جسور،
به‌تاخت از وسطِ حلقه‌ی کمند گذشت؟!

پیاده مانده‌ای و ناله می‌زنی او را،
که تند و تیز، ازین فتنه با سمند گذشت؟!

خمود و لِه شده زیرِ گرانیِ بازار،
گریستی به کسی که "نگفته چند" گذشت؟!

تو چون مگس به سرِ خویشتن بکوب که او،
"عسل‌پسند" زِ سودای "حبه‌قند" گذشت!

اسیرِ خِفّتِ خود باش زیرِ یوغِ ستم،
که آن رهاییِ مطلق زِ هرچه بند گذشت....

#حسین_جنتی

https://t.me/kellidd

سرخطِ خبرهای جهان،  خط لبانت
دنیا شده مبهوتِ دو ابروی کمانت

آنقدر که شیرین‌سخنی، با تو که باشم
شیرین بشود قهوه‌ام از قند دهانت

وصل است به تو نرخ دلار و تبِ بازار
تغییر کُند ثانیه‌ای با نوسانت

حتی تو به چینی بزنی حرف، قشنگ است
از بس که پدرسوخته زیباست بیانت

رحمی بکن از خانه به ندرت برو بیرون
هرکس که تو را دید، شده شاد روانت

آنقدر عزیزی و نظر کرده که حتی
یک عطسه زدی کل جهان شد نگرانت

چشمم که می‌افتد به تو لکنت بِ بِگیرم
قلبم که نگو طبل زند از هیجانت

من این همه گفتم که به عنوان ارادت
من را بپذیری به صف دلشدگانت

#یحیی_اسلامی

https://t.me/kellidd

اون دوستت که ادعای شعر و شاعری میکنه😂



#باباطاهر 😉

https://t.me/kellidd

می توان  خندید  آری  می توان
می توان از خنده ها هم جان گرفت

می توان  این  زندگانی  را هنوز
اوجِ سختیهای ِ خود آسان گرفت

ره  مده  غم  را درونِ خانه ات
جانِ مردان را همین نادان گرفت

می توان  از  رنجهایِ  زندگی
با همین آسوده گی تاوان گرفت

می توان  آری  مگوییدم  که  نه!
می توان یک بارِ دیگر جان گرفت

انس و جن را می توان در هم شکست
جایگاهِ  ارفعِ  انسان  گرفت

می توان از دین و از مکتب گذشت
می توان از خنده هم  ایمان  گرفت

آرمانهایی  که با  انسان نشد!!
بعد ازین شاید که از "حَیْوان" گرفت!

چشمِ گریان بر دلی فاتح نشد
قلبها را می توان خندان ، گرفت

در میانِ گریه ات خندیده ای؟
جوششی که از درون طغیان گرفت

هدیه ی هستی بُوَد خنده، بخند!
هرکه خندد درد ِ او درمان گرفت

#سینامشفقی

https://t.me/kellidd

فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد
دودش به سر درآمد و از پای درفتاد

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد
فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد

رامین چو اختیار غم عشق ویس کرد
یک‌بارگی جدا ز کلاه و کمر فتاد

وامق چو کارش از غم عَـذرا به جان رسید
کارش مدام با غم و آه سحر فتاد

زین گونه صدهزار کس از پیر و از جوان
مست از شراب عشق چو من، بی‌خبر فتاد

بسیار کس شدند اسیرِ کمندِ عشق
تنها نه از برای من این شور و شر فتاد

روزی به دلبری نظری کرد چشم من
زان یک نظر مرا دو جهان از نظر فتاد

عشق آمد آن چنان به دلم در زد آتشی
کز وی هزار سوز ، مرا در جگر فتاد

بر من مگیر اگر شدم آشفته‌دل ز عشق
مانند این بسی ز قضا و قدر فتاد

#سعدی ز خلق چند نهان راز دل کنی
چون ماجرای عشق تو یک‌یک به در فتاد


https://t.me/kellidd

جهان ، آلوده خواب است‌. 
فرو بسته است وحشت در به روي هر تپش ، هر بانگ 


چنان كه من به روي خويش 
در اين خلوت كه نقش دلپذيرش نيست 
و ديوارش فرو مي خواندم در گوش‌: 
ميان اين همه انگار 
چه پنهان رنگ ها دارد فريب زيست‌! ...

شب از وحشت گرانبار است‌. 
جهان آلوده خواب است و من در وهم خود بيدار: 
چه ديگر طرح مي ريزد فريب زيست 
در اين خلوت كه حيرت نقش ديوار است؟ 
 
#سهراب‌سپهری

https://t.me/kellidd

عجب چشایی داری
وقتی پایین میاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری
کنج لبات نباته
چالت مثل قناته
وقتی میخندی انگار
ماه هوا فداته
وقتی میخندی انگار
ماه هوا فداته

لپ گلیت اناره
دهنمو آب میاره
میخوام که گاز بگیرم
نوبریه بهاره
پوست تنت چه داغه
هزارتا چل چراغه
سرخو سفید و چاقه
میپره وقتی خوابه
عجب چشایی داری
وقتی پایین میاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری
کنج لبات نباته
چالت مثل قناته
وقتی میخندی انگار
ماه هوا فداته
وقتی میخندی انگار
ماه هوا فداته

تار موهات بلنده
واسه شکار کمنده
خورشید آب طلایی
بهت میاد قشنگه

تو سینت عکس ماهه
مریم بی گناهه
با آب طلا نوشته
این آخرین پناهه
از ابروهات نگفتم
دو تا غنای جفتن
از پشتبوم چشمات
فوت کنیشون میفتن
عجب چشایی داری
وقتی پایین میاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری
رو سر خاک کوچه
چه منتی میذاری

#ستار

https://t.me/kellidd

سروْ ایستاده بِهْ، چو تو رفتار می‌کنی
طوطی خموش به، چو تو گفتار می‌کنی

کس دل به اختیار به مهرت نمی‌دهد
دامی نهاده‌ای که گرفتار می‌کنی

تو خود چه فتنه‌ای؟ که به چشمان ترک مست
تاراج عقل مردم هشیار می‌کنی

از دوستی که دارم و غیرت که می‌برم
خشم آیدم که چشم به اغیار می‌کنی

گفتی نظر خطاست، تو دل می‌بری رواست؟
خود کرده جرم و خلق گنهکار می‌کنی

هرگز فرامشت نشود دفتر خلاف
با دوستان چنین که تو تکرار می‌کنی

دستانْ به خونِ تازهٔ بیچارگانْ خضاب
هرگز کس این کند که تو عیار می‌کنی؟

با دشمنان موافق و با دوستان به خشم
یاری نباشد این که تو با یار می‌کنی

تا من سماع می‌شنوم پند نشنوم
ای مدعی نصیحت بی‌کار می‌کنی

گر تیغ می‌زنی سپر اینک وجود من
صلح است از این طرف که تو پیکار می‌کنی

از روی دوست تا نکنی رو به آفتاب
کز آفتاب روی به دیوار می‌کنی

زنهار #سعدی از دل سنگین کافرش
کافر چه غم خورد؟ چو تو زنهار می‌کنی


https://t.me/kellidd