آتشـــین از هــوای سیـگارم
بیــقـــرار و تبــاه میــبــــارم
صبــح فردا ،ببیـن که بر دارم
"حیف با اینکـه دوستت دارم

سهم دستانم از تو پرهیز است..."

یک دوراهــی بــرای دین یعـنی ...
سیب و اخراج و این زمین یعنی.
نالـــه هایی فــــرا حزین یعنی...
'قسمــتم نیـــستی و ایـن یعنی

زندگی واقعا غم انگیز است...

میـروم تا به خود بفهــمانم
مــــاجرا ى تــورا نمــیــدانم
خنــده هـایت کـنار جانــانم
تیشه میزد به ریشه ى جانم

خنجرت ای رفیق من،تیز است...

گریه میکــردم و نفهمیدی
از دل مادرم ،نترسیــــدی؟
مرگ من را مگر نمیدیدی؟
با من بی سلاح...جنگیدی

ارتشت بی مثال،تجهیز است...

ساده از مـن دروغ میــسازی
من شدم یک وسیله ى بازی
روی من ، بــی دریغ میتــازی
مـثــل دوران ارتـــش نـــازی

حمله ام از فرار لبریز است...

#سیدامین_موسوی

https://t.me/kellidd

مثل رعدی ناگهان غرید و رفت
از شب غمگین من کوچید و رفت

فصل رویش با دلم بیگانه شد
لاله‌های سرخ من را چید و رفت

نور مهتابی شد و با یک سکوت
بر فراز خانه‌ام تابید و رفت

خواب راحت را چرا از من ربود
من نفهمیدم چرا رنجید و رفت

آمدم باور کنم احساس را
ناگهان بر عشق من خندید و رفت

بعد او دنیای من بارانی است
نوبهارم در خزان خشکید و رفت

#صدیقه_موسوی

https://t.me/kellidd

عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکی
یا چو بود اندر دلم کمتر فزودی کاشکی

آزمودم درد و داغ عشق باری صد هزار
همچو من معشوقه یک ره آزمودی کاشکی

نغنویدم زان خیالش را نمی‌بینم به خواب
دیدهٔ گریان من یک شب غنودی کاشکی

از چه ننماید به من دیدار خویش آن دل‌فروز
راضیم راضی چنان روی ار نمودی کاشکی

هر زمان گویم ز داغ عشق و تیمار فراق
دل ربود از من نگارم جان ربودی کاشکی

ناله‌های زار من شاید که گر کس نشنود
لابه‌های زار من یک شب شنودی کاشکی

#سعدی از جان می‌خورد سوگند و می‌گوید به دل
وعده‌هایش را وفا باری نمودی کاشکی

https://t.me/kellidd

هیچکس دوستت نیست، هیچکس دشمنت هم نیست! اما هر انسانی معلم توست.

اون کسی که تحقیرت میکنه، بهت غرور می آموزه، اونکه به تو خیانت میکنه بهت قدرت می آموزه. آتشی که تورو میسوزونه، همون آتشیه که تورو میسازه.

انسان توی درد و سختی مقاوم میشه نه در آرامش.


#فریدریش_نیچه


https://t.me/kellidd

بعضی از سنگین‌ترین بارهایی که روی دوشمون حمل می‌کنیم،
اشتباهات دیگران نیست،
بلکه اشتباهاتیه که هنوز خودمون بابتش خودمون و نبخشیدیم.

گاهی سال‌ها از یک اتفاق گذشته…
اما هنوز هر بار که یادش می‌افتیم، انگار دوباره خودمون و محاکمه می‌کنیم.

شاید وقتش رسیده یک سؤال از خودت بپرسی:

«اگر بهترین دوستم همین اشتباه و کرده بود، با اون هم همین‌قدر سختگیر بودم؟»

امروز قرار نیست گذشته رو عوض کنیم…

فقط قراره یاد بگیریم مهربان‌تر به نسخه‌ی قدیمی خودمون نگاه کنیم. ✨😊🤍

«نیلوفر رحمانزایی»

https://t.me/kellidd

برگها را  تا خزان بر روی دوشِ  باد برد
تازه فهمیدم که غم را می‌شود از یاد برد

باد و باران هم تبانی کرده‌اند این روزها
ناودان روی لبانش هرچه می‌افتاد برد

کوچه سرمست از ترنمهای یادت می‌شود
ظاهر اردیبهشتی را تب خرداد برد

زندگی زیبایی محض است باور می‌کنی
عشق را هم می‌توان تا ناکجاآباد برد

دفترم را رو به چتر خاطرت وا می‌کنم
خاطراتت هر چه غیر از عشق یادم داد برد!

#صفیه_قومنجانی

https://t.me/kellidd

سخت است قلم باشی و دلتنگ نباشی
با تیغ مدارا کنی و سنگ نباشی

سخت است دلت را بتراشند و بخندی
هی با تو بجنگند و تو در جنگ نباشی

از درد دل شاعر عاشق بنویسی
با مردم صد رنگ هماهنگ نباشی

مانند قلم تکیه به یک پا کنی اما
هنگام رسیدن به خودت لنگ نباشی

سخت است بدانی و لب از لب نگشایی
سخت است خودت باشی و بی رنگ نباشی

وقتی که قلم داد به من حضرت استاد
می گفت خدا خواسته دلتنگ نباشی


#نغمه‌مستشارنظامی


https://t.me/kellidd

خانم! اجازه هست که در قصّه ای جدید
تصمیمتان عوض شود و عاشقم شوید؟

آخر تو هیچ وقت قدیمی نمی شوی
مانند آرزوی خرید لباس عیـــــــد

آخر تو...بگذریم، چه تغییر می کند؟
اوضاع ما دو تا پس ازین مدّت مدید

آنروز ـ یادم است ـ زنِ دستهای تو
بد جور مردِ دست مرا کرد نا امید

هی نبض دستهای من آنروز می نشست
هی پلک چشمهای من آنروز می پرید

یادم نرفته است که در قاب عکسِ حوض
پوشیده بود عکس تو پیراهن سپید

یادم نرفته است که لبهای قرمزت
خون،چکّه چکّه چکّه شداز چاقویم چکید

من فکر می کنم که تو را دفن کرده ام
در گوشه ی حیاط کنار درخت بید

من فکر می کنم که شبی سبز می شود
از خون چشم های سیاهت زنی جدید!

آ‌ب و گلاب، دسته گل صورتی و سرخ
امروز هم سلام ! زن لاغر سپید !

آیا اجازه هست در این قصّه ی جدید
تصمیمتان عوض شود و عاشقم شوید؟

🍃حامد ابراهیم پور

https://t.me/kellidd

کمی با سرمه زیبا کن دو چشم نکته بینت را
مشخص کن برایم مرزهای سرزمینت را

صدای نبض دستان تو در این شهر می پیچد
اگر لختی نبندی دکمه های آستینت را

مرا هر بار می سوزانی و هر بار می خواهی
که بگذاری بروی آتش من ذره بینت را

تو آن تردید باقی مانده در شاهان قاجاری
که با خون امیران رنگ کردی باغ فینت را

بگو ای مرگ ، ای ترسای پیر پیرهن چرکین
بیاویزم کجای این شب آخر پوستینت را ؟

بنیامین دیلم کتولی

https://t.me/kellidd

.

سرشارم از شعرهای نچیده
روزهای نیامده
اتوبوس هایی مملو آدمیانی که به تعطیلی می‌روند؛
قلبی که روی دست بهار مانده است،
کف‌های پر کشیده بر پر مرغانی که به سمت شمال می روند.
سرشارم از
شکایت سنگ‌ها وقتی که در ترنم رودخانه ترک می خورند،
سرشارم از برف، از ترنم انگور، نور
و در انتظارم
از بُن تاریکی آفاقم را روشن کنی
من برخیزم
و در درخشش روزی دیگر،
باقی زندگی را پیگیرم.




#شمس_لنگرودی

https://t.me/kellidd

سخت زیبا می‌روی یک‌بارگی
در تو حیران می‌شود نظّارگی

این‌چنین رخ با پری باید نمود
تا بیاموزد پری رخسارگی

هرکه را پیش تو پای از جای رفت
زیر بارش برنخیزد بارگی

چشم‌های نیم‌خوابت سال و ماه
همچو من مَستند بی میخوارگی

خستگانت را شکیبایی نماند
یا دوا کن یا بکُش یک‌بارگی

دوست تا خواهی به‌جای ما نکوست
در حسودان اوفتاد آوارگی

سعدیا تسلیم فرمان شو که نیست
چارهٔ عاشق به‌جز بیچارگی

#سعدی

https://t.me/kellidd

#نصیحت

تخته نرد:

«طاس اگر نیک نشیند ، همه کس نراد است »

https://t.me/kellidd

ای که هوایِ منی، بی تو نفس ادعاست
ذکر کمالاتِ تو ، تذکره الاولیا ست

مثنویِ معنویست ، قصه‌یِ ما که در آن
آخرِ هر ماجرا ، اولِ یک ماجراست

در صفِ قند و شکر ، زندگی‌ام تلخ شد
قندِ من افتاده است، پس صفِ بوسه کجاست

بوسه‌یِ گرمی بده ، تا لَبم اذعان کند
بین دو قطبِ رُخت، خطِ لبت استواست

باز هم افتاده در ، پیچ و خم قامتت
شکرِ خدا که دلم ، گمشده در راهِ راست

ای نه چنین نه چنان ، در دلِ من همچنان
عشق زمینی بمان، عشقِ هوایی هواست

#غلامرضاطریقی

https://t.me/kellidd

عجب لبی ! شکرستان که گفته اند ، اینست
چه بوسه ! قند فراوان که گفته اند اینست

به بوسه حکم وصال مرا موشح کن
که آن نگین سلیمان که گفته اند اینست

تو رمز حسنی و می گنجی ام به حس اما
نگنجی ام به بیان آن که گفته اند اینست

مرا به کشمکش خیره با غم تو چه کار ؟
که تخته پاره و توفان که گفته اند اینست

کجاست بالش امنی که با تو سر بنهم
که حسرت سر و سامان که گفته اند اینست

نسیمت آمد و رؤیای دفترم آشفت
نه شعر ، خواب پریشان که گفته اند اینست

غم غروب و غم غربت وطن بی تو
نماز شام غریبان که گفته اند اینست


حسین منزوی

https://t.me/kellidd

.
بچه که بودیم
بهتر می‌دانستیم چطور باید از داشته‌هایمان مواظبت کنیم و برایشان بجنگیم
بهتر بلد بودیم دوست داشتن واقعی را
شاید اندازه سن‌مان نبود، اما عشق و وفاداری را خوب می‌شناختیم
فرقی نمی‌کرد آنچه داشتیم
پدر و مادر باشد دوست باشد،
دوچرخه یا عروسک
توپ یا مداد رنگی
هر چه بود سهم ما بود
دوست داشتنی بود
و با هیچ چیز در دنیا عوضش نمی‌کردیم
آن روزها نمی‌دانستیم خستگی یعنی چه،
دلزدگی یعنی چه
نه اهل رها کردن بودیم
نه تنهایی ترجیح‌مان بود
و نه فرار راه نجات
حالا اما،
ما همان بچه‌ها هستیم
که حتی روزی فکرش را هم نمی‌کردیم
کمی قد کشیدن و بزرگ شدن
این همه دنیای‌مان را عوض کند.

#فرشته_رضایی

https://t.me/kellidd

.

"چهارشنبه"ها را
باید جاری گشت در خیالت
در هوایت نفس کشید.
باید عطش شد در نبودنت.
تو را باید فریاد زد
هاااای ای جاری خیالم !!
#چهارشنبه ها که یادت هست ؟
این منم.
مَنَت
منِ تو.
آری ایستاده‌ام
بنگر که زمزمه میکنم یادت را
بر ذهن میگذرانم حضورت را.

بازآی
     و جاری کن
           هوای دونفره هایمان را....!


#امیرحسین_رضایی


https://t.me/kellidd

گوربابای عشق، بعد از من
گور بابای من که دل دادم
لعنت روزگار بر یادت
لعنت روزگار بر یادم

تف به دنیای خالی از چشمت
تف به معنای بی تو بودنها
معنی من پس از تو یعنی هیچ
تف به دنیای بی تو بودنها

سرزمینم تن تو بود اما
- رفته ای تا که بی وطن باشم
پای تاوان عشق مجنونی
- بی خیال از وجود تن باشم

کاش گاهی خدا سری میزد
- به جهنمسرای من تا عشق
تا ببیند که دوزخ سردی
- شده دنیای بین من با عشق

آخرین پرسه های جانم را
- در خیال تو میزنم با درد
به خودم با نهیب میگویم :
- زخم خورده ، به خانه ات برگرد

به خودم با نهیب میگویم :
- زخمیِ عشقِ  پشتِ پا خورده
- به جهنم که عشق نامردست
- به جهنم که عاشقی مرده

به پریشانی ام نگاهی کن
رفته ای ، گرچه خسته از جانم
به خدایی که با خودت بردی
- با غمت تا همیشه می مانم

قل اعوذ برب تنهایی
- گور بابای عشقِ بعد از تو
قل اعوذ برب احساسات
- تف به دنیای عشقِ بعد از تو


#سعید_خاکسار


https://t.me/kellidd

در نگاهِ خلق، از دیوانگان کم نیستم!
فکرِ زخمی دیگرم، دنبال مرهم نیستم

ظاهرم چون بید مجنون است و باطن مثل سرو
از تواضع سر به‌ زیر انداختم؛ خم نیستم

لطفِ خورشید است اگر از ماه نوری می‌رسد
آنچه فهمیدی غلط بود؛ آنچه هستم، نیستم!

شیشه‌ای نازک‌دلم؛ اما بدان ای سنگدل
خُرد شد هرکس که می‌پنداشت محکم نیستم

جام زهرت را بیاور، من برای زندگی
بیش از این چیزی که می‌بینی مصمم نیستم...!


#حسین_دهلوی


https://t.me/kellidd