ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدن
 دوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن

ترسم که جان شیرین هجران به لب رسانَد
تا وقتِ آنکْ باشد ما را به‌هم‌رسیدن

موقوفِ التفاتم تا کی رسد اجازت                
از دوست یک اشارت وز ما به‌سر‌دویدن

تا روح بر نیاید جهدی همی‌نمایم
مشتاق را نشاید یک‌لحظه آرمیدن

چشمی که دیده‌باشد آن شکل‌ و آن شمایل 
بی او ملول باشد از روی خوب دیدن

ما را به نیم‌جانی وصلت کجا فروشند؟           
ارزان بوَد به‌صدجان گر می‌توان خریدن

حیران شده‌است عقلم در صُنعِ پادشاهی    
کز خاک می‌تواند خورشید آفریدن

باشد «همام» شب‌ها در آرزوی خوابی           
وقتی مگر خیالی در بر توان‌کشیدن.



#همام_تبریزی

https://t.me/kellidd

بعضی‌ها آنقدر بی صدا می‌آیند
و قلب آدم را بی هوا تسخیر می‌کنند
که آدم می‌ماند اسمشان را
چه بگذارد،
بعضی‌ها بیشتر از یک آدم هستند
دوست داشتنشان تمامی ندارد
عشقشان پر از نغمه‌های عاشقانه‌ست.
بعضی‌ها خوب مطلق‌اند
آدم نمیداند چه صدایشان بزند؛
عشق
فرشته
یا خدای کوچک ...!

#امیدآذر

https://t.me/kellidd

هر سلطنت که خواهی، می‌کن که دل‌پذیری
در دست خوب‌رویان، دولت بود اسیری

جان باختن به کویَت، در آرزوی رویَت
دانسته‌ام ولیکن، خون‌خوار ناگزیری

مُلک آن توست و فرمان، مملوک را چه درمان؟
گر بی‌گنه بسوزی، ور بی‌خطا بگیری

گر من سخن نگویم، در وصف روی و مویت
آیینه‌ات بگوید، پنهان که بی‌نظیری

آن کاو ندیده باشد، گل در میان بُستان
شاید که خیره ماند، در ارغوان و خیری

گفتم مگر ز رفتن، غایب شوی ز چشمم
آن نیستی که رفتی، آنی که در ضمیری

ای بادِ صبحْ بِستان! پیغامِ وصلِ جانان!
می‌رو که خوش‌نسیمی، می‌دم که خوش‌عبیری

او را نمی‌توان دید، از منتهای خوبی
ما خود نمی‌نماییم، از غایت حقیری

گر یار با جوانان، خواهد نشست و رندان
ما نیز توبه کردیم، از زاهدی و پیری

#سعدی! نظر بپوشان، یا خرقه در میان نِه
رندی روا نباشد، در جامهٔ فقیری

https://t.me/kellidd

ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺮﺍﯼ هیچﮐﺲ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ!
ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﺑﺮﻗﺼﯿﺪ ﺗﺎ ﭘﺎﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺩﺭﺩ ﺑﮕﯿﺮﺩ!
ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﺑﺨﻨﺪﯾﺪ ﺗﺎ ﭘﻬﻠﻮﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺍﺫﯾﺖ ﺷﻮﺩ...
ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ دوستشان ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﮐﻨﯿﺪ!
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﻫﺮﮔﺰ نیاید...
ﺷﺎﺩ ﺑﻮﺩﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺘﻘﺎﻣﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﮕﯿﺮﺩ!


#ارنستوﭼﮕﻮﺍﺭﺍ


https://t.me/kellidd

‍ ‍ تا چشم من از دور به سیمای تو افتاد
گفتم به خداوند  که ای دست مریزاد

شیرین سخنی؛ گل دهنی؛  حب نباتی
عالم همه بر جذبه ی کویت شده فرهاد

تا سلسله از مو بگشایی  به شکنجی
صد گله غزال از سر هر موی تو آزاد

چشمان خراب تو به تعمیر دل ما
ایجان بفدایت که شدی جملهٔ اضداد

دامن نتکانی که تکانی به گناه است
صد قافله دل هرز بگردد به دل باد

دل بردی و در  معرکه ی  کفر تو غرقیم
از دست دل  و فتنه ی چشمان تو فریاد

#اکرم_نورانی

🧿


https://t.me/kellidd

🔆


خلق شخصیتهای شاهنامه توسط هوش مصنوعی

جهان را بسازید همچون بهشت
مگوئید هرگز سخن های زشت

همه یک به یک مهربانی کنید
جهان را همه پاسبــانی کنیـد

بگوئید این جمله در گوش بـاد
که‌یک‌تن‌به‌گیتی‌پریشان‌مباد                                      

#فردوسی

https://t.me/kellidd

مرا به جان تو سوگند و صعب سوگندی
که هرگز از تو نگردم نه بشنوم پندی

دهند پندم و من هیچ پند نپذیرم
که پند سود ندارد به جای سوگندی

شنیده‌ام که بهشت آن کسی تواند یافت
که آرزو برساند به آرزو‌مندی

هزار کبک ندارد دل یکی شاهین
هزار بنده ندارد دل خداوندی

تو را اگر ملک چینیان بدیدی روی
نماز بردی و دینار برپراکندی

وگر تو را ملک هندوان بدیدی موی
سجود کردی و بت‌خانه‌هاش برکندی

به منجنیق عذاب اندرم چو ابراهیم
به آتش حسراتم فکند خواهندی

تو را سلامت باد ای گل بهار بهشت
که سوی قبلهٔ رویت نماز خوانندی

#شهیدبلخی

https://t.me/kellidd

پدرم را خدا بیامرزد ، مردِ سنگ و زغال و آهن بود
سالهای دراز عمرش را، کارگر بود ، اهل معدن بود

از میان زغالها درکوه، عصرها روسفید بر می‌گشت
سربلند از نبرد با صخره، او که خود قله ای فروتن بود

پا به پای زغال ها می‌سوخت !سرخ می شد، دوباره کُک می‌شد
کوره‌ای بود شعله‌ور در خود‌ ،کوره‌ای که همیشه روشن بود

بارهایی که نانش آجر شد ، از زمین و زمان گلایه نکرد
دردهایش،یکی دوتا که نبود! دردهایش هزار خرمن بود

از دل کوه های پابرجا ، از درون مخوف تونل ها
هفت خوان را گذشت و نان آورد ، پدرم که خودش تهمتن بود

پدرم مثل واگنی خسته ، از سرازیر ریل خارج شد
بی خبر رفت او که چندی بود، در هوای غریب رفتن بود

مردِ دشت و پرنده و باران، مردِ آوازهای کوهستان
پدرم را خدا بیامرزد ، کارگر بود ،اهل معدن بود

"موسی عصمتی"

https://t.me/kellidd

در فراسویِ مرزهای تنت تو را دوست می‌دارم.

آینه‌ها و شب‌پره‌های مشتاق را به من بده
روشنی و شراب را
آسمانِ بلند و کمانِ گشاده‌ی پُل
پرنده‌ها و قوس و قزح را به من بده
و راهِ آخرین را
در پرده‌یی که می‌زنی مکرر کن.


در فراسوی مرزهای تنم
تو را دوست می‌دارم.

در آن دوردستِ بعید
که رسالتِ اندام‌ها پایان می‌پذیرد
و شعله و شورِ تپش‌ها و خواهش‌ها
به‌تمامی
فرومی‌نشیند
و هر معنا قالبِ لفظ را وامی‌گذارد
چنان چون روحی
که جسد را در پایانِ سفر،
تا به هجومِ کرکس‌هایِ پایان‌اش وانهد…

در فراسوهای عشق
تو را دوست می‌دارم،
در فراسوهای پرده و رنگ.

در فراسوهای پیکرهایِمان
با من وعده‌ی دیداری بده.

احمد شاملو

https://t.me/kellidd

به رنگ سرخ، به دورِ لبش حصار کشید
زنی برای خودش نقشه‌ی فرار کشید

غرور آمد و نگذاشت التماس کنم
به دور حنجره‌ام سیمِ خاردار کشید

نشد که اشک بریزم برابرش افسوس
برای گریه، دلم تا شب انتظار کشید

نسیم، شال غمش را به گردنم پیچید
طناب موی سیاهش مرا به دار کشید

چه حیف! هم‌سفری با تو شد خیال محال
دریغ، جور مرا واگن قطار کشید

چه مانده است برایم؟ شتاب کن ای مرگ
زنی که عاشق من بود هم کنار کشید

#عرفان_امیری

https://t.me/kellidd

‍ ‍ در چشم خود جا کن مرا ،عاشق شو پیدا کن مرا
بنشین کنار بزم دل ، وانگه تماشا کن مرا

ای عشق تو سودای من ، امید فرداهای من
با وعده های عاشقی ، در خواب و رویا کن مرا

ای تو طبیب واپسین ، یک دم به بالینم نشين
یا درد من درمان نما ، یا باز حاشا کن مرا

امشب بیا در خانه ام ، یکدم شو هم پیمانه ام
در مستی چشمان خود ، غرق تمنا کن مرا

از عشق در تاب و تبم ، شب زنده دار هر شبم
با بوسه های آتشين ، امشب مداوا کن مرا

آواره و مجنون شدم ، سرگشته و دلخون شدم
در کوچه های عاشقی ، برگرد و لیلا کن مرا

گم گشته ی کویت منم ، دلداده ی رویت منم
یا دل به من بسپار یا ، کمتر تو شيدا کن مرا

ای یوسف کنعان من ، ای ناجی پنهان من
همچون زلیخا با دعا ، یکباره برنا کن مرا

تو شمع و من پروانه ام، از عشق تو دیوانه ام
یا جان ز من بستان شبی، یا باز احیا کن مرا


#آنجلا_راد

https://t.me/kellidd

دنبال کسی باشید که دوستان خوبی دارد، با آن‌ها خوب رفتار می‌کند و شما نیز، از بودن با ایشان لذت می‌برید.

کسی که دوستان خوبی ندارد راه و رسم دوست داشتن و مهرورزی را نمیداند.


#تئوری_انتخاب
#ویلیام_گلاسر


https://t.me/kellidd

دلم یک استکان چایِ بدون درد می‌خواهد
دلم آن را که با من این‌چنین تا کرد می‌خواهد

از آن روزی که دور افتادم از آغوش پر مهرش
دلم گرمایی از آغوش خاک سرد می‌خواهد!

مرا پروردی‌ و آخر رها کردی در این پاییز
کدامین باغبان بستان خود را زرد می‌خواهد؟

مرا با درد ویرانی چه‌کار آخر؟ تو می‌دانی...
جنون، مجنونِ رسوای بیابان‌گرد می‌خواهد

فراق، آوارگی، حسرت، ستم، سیگار، تنهایی
کشیدم تا که فهمیدم صبوری مرد می‌خواهد

غزل کوتاه اما درد من دنباله دارد... آه
دلم یک استکان چای بدون درد می‌خواهد

#سعید_فارس

https://t.me/kellidd

ایهاالناس این جهان را نیم جو مقدار نیست
جز متاع درد و محنت اندر این بازار نیست

شد مقصر آدم و حق در جهانش جای داد
پس جهان زندان و در زندان بجز آزار نیست

گر بیابم صد زبان وز هر زبان در هر نفس
صد هزارش شکوه گویم جای هیچ انکار نیست

گفتمت این دهر خصم دوستان خود بود
دوستی با خصم کار مردم هشیار نیست

این عجوز بیوفا را چاره نبود جز طلاق
ورنه کس ایمن ز کید و مکر این مکار نیست

یکدم از خواب گران بیدار شو تا کی ترا
طعنه زن باشند بیداران که این بیدار نیست

هیچ در هیچ است اسباب جهان اندر جهان
این سخن پوشیده بر چشم الوالابصار نیست

صاحب آثاران دنیا را چه پیش‌ آمد که حال
هیچ یکشان را بجا آثاری از آثار نیست

حالیا جبریل جان را بال استغفار ده
چون که عزرائیل آمد جای استغفار نیست

اندکی در فکر استغنای یوم الفقر باش
چند می‌گویی چرا‌ اموال من بسیار نیست

رو قناعت کن صغیرا تا که کار آسان شود
گر تو آسان‌گیر باشی کارها دشوار نیست

صغیر اصفهانی

https://t.me/kellidd

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذرد
رشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

جگر شیر نداری سفر عشق مکن
سبزه تیغ در این ره ز کمر می‌گذرد

در بیابان فنا قافلهٔ شوق من است
کاروانی که غبارش ز خبر می‌گذرد

دل دشمن به تهیدستی من می‌سوزد
برق از این مزرعه با دیدهٔ تر می‌گذرد

گرمی لاله‌رخان قابل دل بستن نیست
که به یک چشم زدن همچو شرر می‌گذرد

در چنین فصل که نم در قدح شبنم نیست
خار دیوار تو را آب ز سر می‌گذرد

غنچهٔ زنده‌دلی در دل شب می‌خندد
فیض، آبی است که از جوی سحر می‌گذرد

عارفان از سخن سرد پریشان نشوند
عمر گل در قدم باد سحر می‌گذرد

نسبت دامن پاک تو به گل محض خطاست
که سخن در صدف پاک گهر می‌گذرد

چون صدف مهر خموشی نزند بر لب خویش؟
سخن #صائب پاکیزه‌گهر می‌گذرد

https://t.me/kellidd

تصور کن اگر یک شب برایم ناز می کردی 
نشسته رو بروی من سخن آغاز می کردی

و من آهسته می گفتم که خیلی دوستت دارم 
تو هم یعنی همین یک جمله را ابراز می کردی

برایت واژه واژه شعر های ناب می خواندم
تو در حسّ ِ بلند ِ شاعرت پرواز می کردی

من از طعم لبانت خوشه خوشه شعر می چیدم 
تو با طرز نگاهت در غزل اعجاز می کردی

و من در شعر می گفتم که اکنون سیب می خواهم 
تو با لبخند تک تک دکمه ها را باز می کردی

🙈

#علی‌بیانی

https://t.me/kellidd

"نفرین"به همان لحظهء دیدار نخستین
هم دل به فنا دادم و هم آخرت و دین

من قافیه را باختم آن لحظه که دیدم
چشمان پریشان شده در ظرف بلورین

هیهات!...که فرهاد تواند بگریزد
از تلخی زندان غم آلودهء شیرین

در یوسف گمگشته دگر تاب جنون نیست
یکبار رهایش کن از این کینهء دیرین

'حاشا'ی تو دیوار بلندیست در این عشق
دیوار بلندی که رسد تا دل "نفرین"

#میثم_بشیری

https://t.me/kellidd

جانا تو كجا رفتي و جانان كه هستی
جانم به سر امد مه تابان كه هستي

اين فكر مرا كشت به دنبال كه رفتي
وين درد مرا سوخت كه درمان كه هستي

با چشم سيه خال كنار لبت اي يار
با ان رخ زيبا تو گلستان كه هستي

اي مونس جانم به كنار كه نشستي
از ما كه گذشت سرو خرامان كه هستي

من با دل سر گشته چه گويم مه زيبا
اين بار بگو خلوت و پنهان كه هستي

گفتي كه به جز من به كسي دل نسپردي
اي بوم سيه چشم ، به ويران كه هستي

دور از توچه گويم به دل خسته ام امشب
باما كه ني اي ، ماه درخشان كه هستي

#عباس_زرين_كفش

https://t.me/kellidd

تو در اعماقِ قلبِ من چو ضرب آهنگِ سُرنایی
پر از آوازه ای در جان ، چه بی رحمانه زیبایی

کدامین " واژه "ها را من ، بگویم تا تو برگردی
نجاتم ده به وصلِ خود،دراین مرداب تنهایی

تماشایی ست ، دلبندم ، تورا مالِ خودم دیدن
چه شیرین است رحمی بر دلِ وابسته بنمایی

" تو " ، آهنگی ز بارانی ، به سقف آرزو هایم
نگاهت راز خوشبختی ، پر از شورِ مسیحایی

به دل آلام تو هرگز !! شکستن های من هر آن
پر از آوازه ای در جان ، چه بی رحمانه زیبایی



#رضا_زارعی

https://t.me/kellidd