سال ۱۳۵۱ در خیابان مولوی جلوی در خانه ای رها شده بود، یه معلمی پیداش کرد و چند روز بعد به پرورشگاه نارمک تحویلش داد. چون خیلی گریه میکرد اسمشو اشک گذاشتن.
‌مدتی بعد یه زوج سوئدی، او را به فرزندی پذیرفتند....

تاثیر فرهنگ جوامع مختلف در نوع تربیت رو میشه تو این پست به وضوح درک کرد.

https://t.me/kellidd

دنیا اگرچه کوچک و بی‌قدر و قیمت است
کوته‌نظر مباش بزرگی به همت است

لطف خداست موهبت زندگی ولی
وقتی عمیق می‌نگری مرگ نعمت است

جای شراب هرچه به ما خون‌دل دهند
راهی به جز قبول نداریم، قسمت است

تا کی ستون صبر زدن زیر بار غم
گاهی خراب کردن سقفی مرمت است

گیرم مجال صید در این بیشه‌زار نیست
وقتی کمان شکسته، تماشا غنیمت است

#فاضل‌نظری

https://t.me/kellidd

ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم

ای نور هر دو دیده بی‌تو چگونه بینم
وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم

ای شش جهت ز نورت چون آینه‌ست شش رو
وی روی تو خجسته از تو کجا گریزم

دل بود از تو خسته جان بود از تو رسته
جان نیز گشت خسته از تو کجا گریزم

گر بندم این بصر را ور بسکلم نظر را
از دل نه‌ای گسسته از تو کجا گریزم

#مولانا

https://t.me/kellidd

می‌گفت:
«دلتان خوش باشد الهی»
می‌گفت: مهم دل آدم است که خوش باشد.
دل که خوش بود بقیه چیزها حل است.
دل هم که ساده است.
خوش می‌شود به همین چیزهای ساده؛
به سلامی، به گلی، شعری،
به یک پیاله چایی

#محبوبه‌_احمدی

https://t.me/kellidd

🖌🎼

ترانهٔ "مِه جان"
خواننده "پرستو احمدی"
ترانه‌سرا "یاسر امیری"
آهنگساز "سهیل فقیه نصیری"
ترجمه متن ترانه 👇👇👇

"  جانِ من"

تو بوی برنج من هستی
نور آفتاب من هستی
دل به دریا زدم
تو آب دریای من هستی
تو روز و شب ِ من هستی
تو فاخته (کوکوی کوه) من هستی
آره تو مالِ منی
تو گل من وُ چشم من هستی
تو صدای من وُ آواز من هستی
تو چشمِ منی
تو بارون ِ مازندران هستی
نوازش ِ موی سرِ من هستی
تو حرف وُ همصحبتِ من
وُ آواز منی
بارون و مه ( گریه )
از چشمات دور باشه
تو دعای من وُ حاجت من هستی
مثل نون تنوری هستی برای من
برکت گندم زارِ منی
بهار همراه تو می‌رسه برای من
تو شکوفه‌ی درخت آلوچه هستی
آره تو گل من و چشم من هستی
تو صدای من وُ
نوای خواندنی برای من
تو چشمِ من هستی
تو بارون مازندرانی ...

https://t.me/kellidd

تو را دوست دارم ولی رو نکردم
فقط شعر گفتم، هیاهو نکردم

نگفتم، که روزی که گفتم بگویی:
«کفِ دست خود را که من بو نکردم!»

ضمیر مخاطب برایم «تو» بودی
به غیر از تو، من قصدی از «او» نکردم

سرم با تو چرخید هر سو که رفتی
دلم را به غیر تو هم‌سو نکردم

به پیش حسودانِ تو اعتنایی
به یاوه‌سراییِ بدگو نکردم

خودت را، خودت را... تو را دوست دارم
تو را دوست دارم، ولی رو نکردم


#قیصر_امین_پور

https://t.me/kellidd

هوا شرجی، خیابان خیس، با کفشِ کتانی‌ها
چه آسان زندگی را می‌دویدیم از جوانی‌ها

چقدر آن روزها سر به هوا در کوچه می‌خواندیم
دوتایی یک غزل را... بی هوا مثل روانی‌ها

و باران نم نمک موسیقیِ متن غـزل می‌شد
دُ رِ می فا سُ لا سی می چکید از ناودانی‌ها

عسل می‌ریزد از کندو تو وقتی شعر می‌خوانی
شکر وصف قشنگی نیست در شیرین زبانی‌ها

تو آن شعر سپیدی که برایت حرف می‌سازند
حسودی می‌کنند از بس که با ذوقم فلانی‌ها

خبر داری همیشه از دلم هرچند خاموشم
زبانِ همدلی‌ها باش در این بی زبانی‌ها

قدم بگذار کم کم روی فرش قـرمز شعرم
تو مشهوری همیشه با همین دامن کشانی‌ها

و نصفِ... نه! جهانم هستی و من دوستت دارم
همان اندازه که «نصف جهان» را اصفهانی‌ها

#سید_محمد_عارف_حسینی

https://t.me/kellidd

طاقت نداشت قبل زمانش گذاشت رفت
قلب مرا ته چمدانش گذاشت رفت

کم‌کم‌ خودش بهار شد و لانه‌ی مرا
پاسوز روزهای خزانش گذاشت، رفت

خندید تا خیال کنم مهربان شده است
مرهم به روی زخم زبانش گذاشت رفت

در را به روی خاطره بست و کلید را
کنج کجای دنج جهانش گذاشت رفت؟

اصلا نگفت با چه کسی، تا کجا؟چه وقت؟
"من" را دوباره دلنگرانش گذاشت رفت

او ‌یک پرنده بود و در این برف ها مرا
در جست وجوی رد و نشانش گذاشت رفت

او رفت و با تمام توان دوست دارمش
او را که با تمام توانش گذاشت رفت

#رحمان_بشردوست

https://t.me/kellidd

و من‌
سفارشِ جانَم را به تو می‌کنم‌
چرا که ‌او
بیشتر به سویِ تو می‌آید
تا پیشِ من.


#احمد_شوقی

https://t.me/kellidd

بفرست براش❤️

یک بغل
عطر تنت را
به تنم هدیه کنی
به جهانی ندهم
حبس در آغوشت را...

#حمید_رضا_یگانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

🧿

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌https://t.me/kellidd

شانه بر زلف پریشان زده ای به به و به
دست بر منظرۀ جان زده ای به به و به

آفتاب از چه طرف سرزده امروز، که سر
به من بی سر و سامان زده ای؟ به به و به

صبح از دست تو پیر‌آهن طاقت زده چاک
تا سر از چاک گریبان زده‌ای به‌‌ به‌‌ و به

من خراباتیم از چشم تو پیداست که دی
باده در خلوت رندان زده‌ای به‌‌ به‌‌ و به‌‌

تن‌ یک لایی من بازوی تو سیلی‌ عشق
تو مگر رستم دستان زده‌ای به‌‌ به‌‌ و به‌‌

عارف اینگونه سخن از دگران ممکن نیست
دست بالاتر از امکان زده‌ای به‌‌ به‌‌ و به‌‌

#عارف_قزوینی

https://t.me/kellidd

بیا دوباره ماهِ من، کنار قلبِ کوچکم..
از انزوای پنجره،، بتاب بر اتاقکم..

تلنگری بزن ببین،، چه زود گریه میکنم..
سکوت کرده‌ام ولی، به یاد تو، چه کودکم..

به لهجه‌ی ترانه‌ها، بخند و با بهانه‌ای..
به من بگو نگارکم،،عزیزکم،،عروسکم..

به روی سرو قامتت خیال کن تنِ مرا..
و دورِ گردنت ببین، حریرِ دستِ پیچکم..

بنوش جرعه‌ای شراب، و یا که مستِ‌ازغزل..
برقص با طنینِ شاد و دلنوازِ تُنبکم..

نفس بریز در رگم،، که با تو زندگی کنم..
شبیه آبشارِ خون، برای نبضِ اندکم..

نوشته‌ام تو را به عشق،میانِ واژه‌های لال..
بیا غزل بساز از، سروده‌ های تک‌تکم..

تفاوتی نمی‌کند به زمزمه، به چهچه،،
بخوان که دل سپرده‌ام به‌جانِ‌تو، چکاوکم..

به لحن عاشقانه‌ات، کمی نگاه کن مرا..
و بعدِ آن صدا بزن، مرا به اسمِ کوچکم..

#نگار_حسینی

https://t.me/kellidd

مرا مِهر سیَه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جایِ آشتی نگذاشت
مگر آهِ سحرخیزان سویِ گردون نخواهد شد؟

مرا روزِ ازل کاری به جز رندی نفرمودند
هر آن قسمت که آن جا رفت از آن افزون نخواهد شد

خدا را محتسب ما را به فریادِ دَف و نِی بخش
که سازِ شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد

مجالِ من همین باشد که پنهان عشقِ او ورزم
کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

شرابِ لعل و جایِ امن و یارِ مهربان ساقی
دلا کی بِه شود کارت اگر اکنون نخواهد شد

مشوی ای دیده نقشِ غم ز لوحِ سینهٔ #حافظ
که زخمِ تیغِ دلدار است و رنگِ خون نخواهد شد


https://t.me/kellidd

آن بار گران رفت و دگر یار شما نیست
دل کندنم این بار به اصرار شما نیست

من رود پریشان و تو دریای غروری
دیگر به سرم خواهش دیدار شما نیست

یا تاب دلم کم شده یا ظلم تو بسیار
چون طاقتم اندازه آزار شما نیست

سوزاندن و له کردن من عادتتان شد
این آدم دلسوخته سیگار شما نیست

بیهوده پی پنجره‌ای بودم و دیدم
یک روزنه سرتاسر دیوار شما نیست

یک جور از آوار تنم ساده گذشتی
انگار که ویرانی من کار شما نیست

پایان مرا خوب تماشا کن و خود را
مفروش به آن کس که خریدار شما نیست

#مهدی_جوینی

https://t.me/kellidd

بهای خون مرا خاک خسته‌ام پرداخت
که رود‌ رود هدر رفت و کوه کوه گداخت

منی که وِرد زبانم دعای باران بود
زمانه آب دهان روی صورتم انداخت

خوشا غزل که بریزم به ساغر اغیار
که در قبیله‌ی من ، هیچ‌کس مرا نشناخت

تفو بر آن صحرایی که در فراخی او
الاغ بر تن اَسبان سربریده بتاخت

امید قصر شدن را به تیشه‌ای بستم
که خشت‌خشت مرا خود خراب کرد و نساخت

پناه برده‌ام از شرّ قوم خویش به خویش
کسی که از وطن خود شکست خورد ، نباخت

#محمدرضا_طاهری

https://t.me/kellidd

چرا ز هم بگریزیم؟ راهمان که یکی‌ست
سکوت‌مان، غم‌مان، اشک و آه‌مان که یکی‌ست

چرا ز هم بگریزیم؟ دست کم یک عمر
مسیر میکده و خانقاه‌مان که یکی‌ست

تو آن سپیدی روزی، من این سیاهی شب
هنوز گردش خورشید و ماه‌مان که یکی‌ست

تو از سلاله‌ی لیلی، من از تبار جنون
اگر نه مثل همیم، اشتباه‌مان که یکی‌ست

من و تو هر دو به دیوار و مرز معترضیم
چرا دو توده‌ی آتش؟ گناه‌مان که یکی‌ست

اگرچه رابطه‌هامان کمی کدر شده است
چه باک! حرف و حدیث نگاه‌مان که یکی‌ست

#محمد_سلمانی

https://t.me/kellidd

گفتي بگو که در چه خيالي و حال چيست ؟
ما را خيال توست تو را در خيال چيست ؟

جانم به لب رسيد چه پرسي ز حال من ؟
چون قوت جواب ندارم سوال چيست ؟

بي‌ذوق را ز لذت تيغت چه آگهي ؟
از حلق تشنه پرس که آب زلال چيست ؟

گفتم هميشه فکر وصال تو مي‌کنم
در خنده شد که اين همه فکر محال چيست ؟

دردا که عمر در شب هجران گذشت و من
آگه نيم هنوز که روز وصال چيست ؟

چون حل نمي‌شود به سخن مشکلات عشق
در حيرتم که فايده ي قيل و قال چيست ؟

اي دم به دم به خون هلالي کشيده تيغ
مسکين چه کرد ؟ موجب چندين ملال چيست ؟

هلالي جغتايي

https://t.me/kellidd

کجايي تو ، اي گرمي جان من ؟
که شد زندگي بي تو زندان من

کجايي تو اي تک چراغ شبم ؟
که دور از تو جان ميرسد بر لبم

لبم ، بوسه جوي لب نوش تست
در آغوش من بوي آغوش تست

به هر جا گلي ديده ، بو کرده ام
ز گلها تو را جستجو کرده ام

شب آمد ، سياهي جهان را گرفت
غم تو ، گريبانِ جان را گرفت

بيا اي درخشنده مهتاب من
که عشق تو برد از سرم خواب من

رهايم مکن در غمِ بي کسي
کنم ناله ، شايد به دادم رسي

خطاکارم ، اما ز من گوش کن
بيا رفته ها را فراموش کن

مهدي سهيلي

https://t.me/kellidd

من صید زخم‌خورده از پا فتاده‌ام
رحمی، که بر سپردن جان، دل نهاده‌ام

اظهار دوستی زبانی کند چو خصم
باور کنم محبتش، از بس که ساده‌ام

از یمن عشق، دیدن رویم مبارک است
چون آفتاب، با همه کس رو گشاده‌ام

ساقی، دلم مقید دام کدورت است
بستان ز چنگ غصه به یک جام باده‌ام

هرگز اراده‌ای نکنم آرزو، مباد
مردم گمان برند که صاحب اراده‌ام

ایمان به عشق دارم و گویم حدیث عقل
در باطنم سوار و به ظاهر پیاده‌ام

قدسی نظر به خواری ظاهر مکن، که من
داغم، ولیک در بغل لاله زاده‌ام

قدسی مشهدی

https://t.me/kellidd