محرم آمده این صورتی ها را سیه کرده
به زیر تیغ جراحی رود مانند یک برده

مبادا فیلر لب گم شود هنگام تاریکی
بزن دکتر ۲ سی سی بیشتر طرح گرافیکی

ژل و بوتاکس بر صورت و عبدو بهر چربی ها
پرسینگ و تتو بر ساعدش مانند غربی ها

پس از آن سالن زیبایی و اعمال جادویی
حدود نیم متر اکستنشن و ابروی مصنوعی

بنازم نکته بینی را بنازم هوش و دقت را
منو قیمت زده آرایش مخصوص هیئت را

که گفته می‌طرواد بوی هرچه هست در کوزه
یکی روشن کند مارا کلینیک است یا روضه

کلوز آپ دو قطره اشک هل من ناصر لبها
عزاداری ولاگ و سبک این ماه بلاگرها

همین ها دیده رنگی کرده قرآن را بلاد چین
بکش بیرون ز اینها هم وطن دکان دین است این

#علی_صاحبکار

https://t.me/kellidd

من بلد نیستم از عشق پشیمان بشوم
پای تو مانده ام آنقدر که ویران بشوم

منم و شهر حسودان ، منم و این همه بغض
بغلم کن که در آغوش تو پنهان بشوم

ابرم و بر تن تنهایی خود می بارم
دوست دارم که بر اندام تو باران بشوم

باش و بی رحم تر از ارتش نازی ها باش
تا در اشغال تو یک عمر لهستان بشوم

من دیوانه به امید تو عاشق شده ام
تو بلد باش مرا تا کمی آسان بشوم

من خودم را بلدم، غیر جنون راهی نیست!
کمکم کن که در آغوش تو درمان بشوم

عهد بستم که کنار تو به پایان برسم
من بلد نیستم از عشق پشیمان بشوم

#علی_صفری


‌https://t.me/kellidd

آنکه بیش از دگران در دل ما جا دارد
بیشتر میل به آزار دل ما دارد

ساده‌تر میشکند شیشه‌ی احساست را
آن کسی که خبر از جای تَرَکها دارد

ما زمین خورده‌ی لبخند رفیقی بودیم
که به سر شوق زمین خوردن ما را دارد

وقت غم‌ها دمشان گرم به دورم جمعند
لحظه ی سوختن شمع ،تماشا دارد

ما در این شهر پی سیرت زیبا بودیم
هر که دیدیم فقط صورت زیبا دارد

هر که لبخند مرا دید نپرسید افسوس
خنده با چشم غمآلود ،چه معنا دارد

شهر ما گرچه شلوغ است به ظاهر ،اما
قدر جمعیت خود، آدم تنها دارد

مهدی جوینی

https://t.me/kellidd

"و من از دور به چشم تو قناعت کردم
بارها رفتم و برگشتم و عادت کردم

تا که از روی خودم روی بریدم دیدم
پیش چشم همه از چشم تو صحبت کردم"

هرچه از خاطره‌هایت به زمین ریختمش
باز در خلوت شب، جمع و روایت کردم

خواستم از تو بگیرم سرِ زلفِ دل را
با خودم در به درِ کوچه‌ی حسرت کردم

گفتم این بار اگر نام تو آمد نزنم
زخمِ کهنه‌ست؛ ولی باز رعایت کردم

دل به دریا زدنم، از ترسِ غرقاب نبود
من به امّیدِ تو در ساحل اقامت کردم

آخرِ قصه نفهمید کسی غیرِ خودم
من چه دیدم که به این گریه قناعت کردم

آخرش هیچ نماند از منِ مغرور، جز این
که به ویرانه‌ی چشمان تو عادت کردم

#ارسلان_نامدار

https://t.me/kellidd

آیینه خواست مثل تو زیبا شود نشد...
مانند چشمهای تو دریا شود نشد...

گشتیم کوچه کوچه در این شهر در به در...
شاید کسی شبیه تو پیدا شود نشد...

بعد از تو هر زنی  که جنون مرا شنید...
آمد در این قبیله که لیلا شود نشد...

دیشب که چشمهای تو را فال میزدم...
میگفت خواجه آن تو فردا شود نشد...

گفتم که شاید این من تنها در این غزل...
امشب به یک اشاره ی تو ما شود نشد...


محمد علی بهمنی

https://t.me/kellidd

🖌🎼

"Mon Amie la Rose"
Françoise Hardy
1966

ترانهٔ "دوست من گل سرخ"
خواننده "فرانسوا هاردی"

این اثر با صدا و تک‌گویی غم‌انگیز فرانسوا هاردی و ترانه‌سرایی سسیل کولیه و آهنگسازی ژاک لاکوم تصنیفی ست ستایش آمیز با نگاهی فلسفی درمورد شکنندگی زندگی و ناپایداری تلخ زیبایی...رز در این ترانه نه نماد عشق زودگذر که آینه‌ایست از سرنوشت خود انسان. جالبست بدانید شعر به ظاهر سادهٔ این ترانه ملهم از غم یک تراژدی واقعی‌ست! سسیل کولیه شعر را تحت‌تأثیر مرگ نابهنگام بازیگر جوان و زیبای فرانسوی سیلویا لوپز سرود. آردی این ترانه را برای اولین بار سال ۱۹۶۲ در برنامهٔ تلویزیونی «کنسرواتوار کوچک» به میزبانی میری ماتیو شنید؛ جائیکه خودِ کولیه با همراهی پیانوی لئو شاولیاک آن را اجرا کرده بود. فرانسوا هاردی آنقدر تحت‌تأثیر این قطعه قرار گرفت که بعداً با سسیل تماس گرفت و اجازه خواست تا آن را برای آلبومش ضبط کند. نتیجه نهایی آن شد که ترانه با اجرای آردی در سال ١٩۶۴ به یکی از ماندگارترین نمادهای موسیقی فرانسه تبدیل‌شد.

این نسخه بازاجرای ترانه در سال ١٩۶۶ را هم بشنوید و ببینید. ترکیبی زیبا از ملودی، آواز و چهره! 👌

https://t.me/kellidd

On est bien peu de chose  ما خيلي کوچک هستيم
Et mon amie la rose  و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin  امروز صبح اين را به من مي‌گفت
A l'aurore je suis née  سپيده که زد متولد شدم
Baptisée de rosée  با شبنم غسل تعميدم دادند
Je me suis épanouie  شکفته شدم
Heureuse et amoureuse  سعادتمند و عاشق
Aux rayons du soleil  در پرتو نور خورشيد
Me suis fermée la nuit  شب که شد بسته شدم
Me suis réveillée vieillie  چشم که باز کردم پير شده بودم
 
Pourtant j'étais très belle  ولي من خيلي زيبا بودم
Oui j'étais la plus belle  بله من زيباترين بودم
Des fleurs de ton jardin  ميان گل‌هاي باغچه تو
 
On est bien peu de chose  ما خيلي کوچک هستيم
Et mon amie la rose  و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin  امروز صبح اين را به من مي‌گفت
Vois le dieu qui m'a faite    ببين خدايي که مرا آفريد
Me fait courber la tête  سر مرا چطور خم کرده
Et je sens que je tombe  و من حس مي‌کنم که دارم مي‌افتم
Et je sens que je tombe  و من حس مي‌کنم که دارم مي‌افتم
Mon cœur est presque nu  قلبم لخت و عريان شده
J'ai le pied dans la tombe  پايم لب گور است
Déjà je ne suis plus   چقدر زود نابود شده‌ام
 
Tu m'admirais que hier  همين ديروز بود که تو تحسينم مي‌کردي
Et je serai poussière  و من غباري بيش نخواهم بود
Pour toujours demain  فردا، تا ابد
 
On est bien peu de chose  ما خيلي کوچک هستيم
Et mon amie la rose  و دوست من گل سرخ
Est morte ce matin  امروز صبح مرد
La lune cette nuit  ديشب ماه
A veillé mon amie  بر بالينش نشسته بود
Moi en rêve j'ai vu  من توي خواب ديدمش
Eblouissante et nue  فريبا و عريان بود
Son âme qui dansait  روحش داشت مي‌رقصيد
Bien au-delà du vu  بالاتر از آنجا که چشم کار مي‌کرد
Et qui me souriait  و او به من مي‌خنديد
 
Crois celui qui peut croire  ايمان بياور به کسي که مي‌تواند ايمان بياورد
Moi, j'ai besoin d'espoir  من به اميد احتياج دارم
Sinon je ne suis rien   و گرنه هيچ نيستم
 
On bien si peu de chose ما چقدر کوچک هستيم
C'est mon amie la rose  اين را دوست من گل سرخ
Qui l'a dit hier matin  ديروز صبح به من مي‌گفت

https://t.me/kellidd

تمام مردان این شهر شاعرند!
باور ڪن ...
حالا یڪے شعر می‌نویسد
یڪے نشانیِ تمامِ گل فروشی‌ها را می‌داند
یڪے از سرِ ڪار زنگ می‌زند
و یڪے هم؛
لابلاے خرید‌هاے روزانه
یڪ ڪرمِ مرطوب ڪنندہ دست می‌خرد
تمامِ مردان این شهر شاعرند
و می‌دانند
زیباترین شعرے ڪہ تاڪنون
یڪ مرد سرودہ است
خندہ یڪ زن است ... 🧿




#مرتضی_شالی

https://t.me/kellidd

سال ۱۳۵۱ در خیابان مولوی جلوی در خانه ای رها شده بود، یه معلمی پیداش کرد و چند روز بعد به پرورشگاه نارمک تحویلش داد. چون خیلی گریه میکرد اسمشو اشک گذاشتن.
‌مدتی بعد یه زوج سوئدی، او را به فرزندی پذیرفتند....

تاثیر فرهنگ جوامع مختلف در نوع تربیت رو میشه تو این پست به وضوح درک کرد.

https://t.me/kellidd

دنیا اگرچه کوچک و بی‌قدر و قیمت است
کوته‌نظر مباش بزرگی به همت است

لطف خداست موهبت زندگی ولی
وقتی عمیق می‌نگری مرگ نعمت است

جای شراب هرچه به ما خون‌دل دهند
راهی به جز قبول نداریم، قسمت است

تا کی ستون صبر زدن زیر بار غم
گاهی خراب کردن سقفی مرمت است

گیرم مجال صید در این بیشه‌زار نیست
وقتی کمان شکسته، تماشا غنیمت است

#فاضل‌نظری

https://t.me/kellidd

ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم

ای نور هر دو دیده بی‌تو چگونه بینم
وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم

ای شش جهت ز نورت چون آینه‌ست شش رو
وی روی تو خجسته از تو کجا گریزم

دل بود از تو خسته جان بود از تو رسته
جان نیز گشت خسته از تو کجا گریزم

گر بندم این بصر را ور بسکلم نظر را
از دل نه‌ای گسسته از تو کجا گریزم

#مولانا

https://t.me/kellidd

می‌گفت:
«دلتان خوش باشد الهی»
می‌گفت: مهم دل آدم است که خوش باشد.
دل که خوش بود بقیه چیزها حل است.
دل هم که ساده است.
خوش می‌شود به همین چیزهای ساده؛
به سلامی، به گلی، شعری،
به یک پیاله چایی

#محبوبه‌_احمدی

https://t.me/kellidd

🖌🎼

ترانهٔ "مِه جان"
خواننده "پرستو احمدی"
ترانه‌سرا "یاسر امیری"
آهنگساز "سهیل فقیه نصیری"
ترجمه متن ترانه 👇👇👇

"  جانِ من"

تو بوی برنج من هستی
نور آفتاب من هستی
دل به دریا زدم
تو آب دریای من هستی
تو روز و شب ِ من هستی
تو فاخته (کوکوی کوه) من هستی
آره تو مالِ منی
تو گل من وُ چشم من هستی
تو صدای من وُ آواز من هستی
تو چشمِ منی
تو بارون ِ مازندران هستی
نوازش ِ موی سرِ من هستی
تو حرف وُ همصحبتِ من
وُ آواز منی
بارون و مه ( گریه )
از چشمات دور باشه
تو دعای من وُ حاجت من هستی
مثل نون تنوری هستی برای من
برکت گندم زارِ منی
بهار همراه تو می‌رسه برای من
تو شکوفه‌ی درخت آلوچه هستی
آره تو گل من و چشم من هستی
تو صدای من وُ
نوای خواندنی برای من
تو چشمِ من هستی
تو بارون مازندرانی ...

https://t.me/kellidd

تو را دوست دارم ولی رو نکردم
فقط شعر گفتم، هیاهو نکردم

نگفتم، که روزی که گفتم بگویی:
«کفِ دست خود را که من بو نکردم!»

ضمیر مخاطب برایم «تو» بودی
به غیر از تو، من قصدی از «او» نکردم

سرم با تو چرخید هر سو که رفتی
دلم را به غیر تو هم‌سو نکردم

به پیش حسودانِ تو اعتنایی
به یاوه‌سراییِ بدگو نکردم

خودت را، خودت را... تو را دوست دارم
تو را دوست دارم، ولی رو نکردم


#قیصر_امین_پور

https://t.me/kellidd

هوا شرجی، خیابان خیس، با کفشِ کتانی‌ها
چه آسان زندگی را می‌دویدیم از جوانی‌ها

چقدر آن روزها سر به هوا در کوچه می‌خواندیم
دوتایی یک غزل را... بی هوا مثل روانی‌ها

و باران نم نمک موسیقیِ متن غـزل می‌شد
دُ رِ می فا سُ لا سی می چکید از ناودانی‌ها

عسل می‌ریزد از کندو تو وقتی شعر می‌خوانی
شکر وصف قشنگی نیست در شیرین زبانی‌ها

تو آن شعر سپیدی که برایت حرف می‌سازند
حسودی می‌کنند از بس که با ذوقم فلانی‌ها

خبر داری همیشه از دلم هرچند خاموشم
زبانِ همدلی‌ها باش در این بی زبانی‌ها

قدم بگذار کم کم روی فرش قـرمز شعرم
تو مشهوری همیشه با همین دامن کشانی‌ها

و نصفِ... نه! جهانم هستی و من دوستت دارم
همان اندازه که «نصف جهان» را اصفهانی‌ها

#سید_محمد_عارف_حسینی

https://t.me/kellidd

طاقت نداشت قبل زمانش گذاشت رفت
قلب مرا ته چمدانش گذاشت رفت

کم‌کم‌ خودش بهار شد و لانه‌ی مرا
پاسوز روزهای خزانش گذاشت، رفت

خندید تا خیال کنم مهربان شده است
مرهم به روی زخم زبانش گذاشت رفت

در را به روی خاطره بست و کلید را
کنج کجای دنج جهانش گذاشت رفت؟

اصلا نگفت با چه کسی، تا کجا؟چه وقت؟
"من" را دوباره دلنگرانش گذاشت رفت

او ‌یک پرنده بود و در این برف ها مرا
در جست وجوی رد و نشانش گذاشت رفت

او رفت و با تمام توان دوست دارمش
او را که با تمام توانش گذاشت رفت

#رحمان_بشردوست

https://t.me/kellidd

و من‌
سفارشِ جانَم را به تو می‌کنم‌
چرا که ‌او
بیشتر به سویِ تو می‌آید
تا پیشِ من.


#احمد_شوقی

https://t.me/kellidd