باز در میکده سر حلقهٔ رندان شده‌ام
باز در کوی مغان بی سر و سامان شده‌ام

نه به مسجد بودم راه و نه در میکده جای
من سرگشته در این واقعه حیران شده‌ام

بر من خستهٔ بیچاره ببخشید که من
مبتلای دل شوریدهٔ نالان شده‌ام

رغبتم سوی بتانست ولیکن دو سه روز
از پی مصلحتی چند مسلمان شده‌ام

بارها از سر جهلی که مرا بود به سهو
کرده‌ام توبه و در حال پشیمان شده‌ام

زاهدان از می و معشوق مرا منع کنند
بهتر آنست که من منکر ایشان شده‌ام

گفت رهبان که عبید از پی سالوس مرو
زین سخن معتقد مذهب رهبان شده‌ام


#عبیدزاکانی

خداوندا در این سینه دلم معمار میخواهد
هزاران قطره از ابرت؛ یجا رگبار میخواهد

شمیم آرزوهایم  ؛ شبستانی پر از غم شد
ایا یارب ز تو منع و ؛ دلم اِصرار میخواهد

به سویت آمدم اما ولی مقصد نمی جویم
دلِ گمگشته در عالم ؛ ره هموار میخواهد

شدم صحرای بی باران؛نمی بینم درختی را
درون باورم هر شب ؛ دلم گلزار میخواهد

سپاه رزم و عصیانم   ؛برای فتح رویایت
بسان سردار و سالارِسپه مختار میخواهد

به هجر سوز فرهادم خدایا بی خبر تا کی
بپشت پنجره امشب نگه دیدار میخواهد

بصبر و صابری جانا صبوری کرده جانانم
قسم میدم بجانانت شبم اقرار میخواهد

نمیخوابم پریشان خاطرم را پر کند یادش
دلم از روز میعادش کمی اخبار میخواهد

خدایا خواهشم بشنو مرا با او اجابت کن
خمیده قامتم در خود تنم تیمارمیخواهد

#ثریا_شجاعی_اصل

مهری کهن به پهنه کیهانم ارزوست
میهن شود چو باغ و گلستانم ارزوست

دستت گذار به دستان من به مهر
ابادی تمامی ایرانم ارزوست

رستم کجاست تا فکند دشمنان به گرز
شهدخت پاکزاد چو پورانم ارزوست

اخگر شود ترانه شود شور شاعری
برنایی چکامه ی پیرانم ارزوست

«ترانه های کوچک غربت» نرفته است از یاد
«دیر است گالیا» و چو «عصیانم» ارزوست

کرد و لر و بلوچ و عرب پاره ی تنیم
همبستگی میان رفیقانم ارزوست

چون «زنده باد» کهن گون ماد ها
می گو «بژی» که گویش کردانم ارزوست

من نام تازیان نبرم در ترانه ام
نامی نکو ز نام نیاکانم ارزوست

پرویز و اشک و خشایار و داریوش
چون نام اریایی «پیمانم»ارزوست

از باختر گرفته تا به نشابور پایدار
ازادی سرای دلیرانم ارزوست



#پیمان_کامروا

من با خیالت لحظه هامو دوره کردم

فرقی نداره اینکه باشی یا نباشی

می بینمت با اینکه دنیامون یکی نیس

می بوسمت حتی اگه اینجا نباشی



دنیای من رویای لمس خنده هاته

دنیای من این خونه و تنهاییاشه

حتی اگه احساستو از من بگیری

لج کردم این دنیا فقط مال تو باشه



می ترسی از آینده و با بغض میگی

فردای ما جایی برای ما نداره

چشمامو میدوزم بهت با خنده میگم :

دنیا که با دیوونه ها دعوا نداره



تو سهم دستای کسی جز من نمیشی

حتی اگه آیندتون آماده باشه

می جنگمو می گیرمت از دست تقدیر

دنیا اگه دنبال تو افتاده باشه


#هاني_ملك_پورزاده

.


آدمی هر صبح به امیدی چشم باز می‌کند
امیدی که شب قبل در خود نمی‌دیده
این خاصیت نور است...


سلاااام و مهر☀️🌻
صبحتون بخیر🍃🌼
روزگارتون بعشق و شادی🌹
آدینه مباااارک ❤️


🌞

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد

در دام مانده باشد صیاد رفته باشد


آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله

در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد


امشب صدای تیشه از بیستون نیامد

شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد


خونش به تیغ حسرت یارب حلال بادا

صیدی که از کمندت، آزاد رفته باشد


از آه دردناکی سازم خبر دلت را

وقتی که کوه صبرم، بر باد رفته باشد


رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت

با صد امیدواری ناشاد رفته باشد


شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی

گر مشت خاک ما هم بر باد رفته باشد


پر شور از حزین است امروز کوه و صحرا

مجنون گذشته باشد، فرهاد رفته باشد

#حزین_لاهیحی

در زندگی واقعی انسان خوبی باشید
نه در شبکه های اجتماعی !

در بندها بس بندیان ، انسان به انسان دیده ام
از حکم بر تا حکمران، حیوان به حیوان دیده ام

در مکر او در فکر این ، در شکر او در ذکر این
از حاجیان تا ناجیان ، شیطان به شیطان دیده ام

دیدی اگر بی‌خانمان، از هر تباری صد جوان
من پیرهای ناتوان ، دربان به دربان دیده ام

ای روزگار دل شکن ، هر دم مرا سنگی مزن
من سنگ‌ها در لقمه نان، دندان به دندان دیده ام

آن کس که شد خصم ستم، نوبت بر او چون زد رقم
تیغ زبانش خون چکان، فرمان به فرمان دیده ام

از خود رجز خوانی مکن ، تصویر گردانی مکن
من گردن گردن‌کشان، رسمان به رسمان دیده ام

در مروه گر جویی صفا ، از کاروان ها شو جدا
من مستی این اشتران، کوهان به کوهان دیده ام

چون از تو برگردد زمان ، وای از نگاه دوستان
من صیقل این ناصحان، سوهان به سوهان دیده ام

شرح ستم بس خوانده‌ام ، آتش به آتش مانده ام
من اشک چشم کودکان ، دامن به دامان دیده ام

از این کله تا آن کله ، فرقی ندارد شیخ و شه
من پاسدار و پاسبان ، ایران به ایران دیده ام

ماتم چه گویم زین وطن ، کز برگ برگ این چمن
من خون چشم شاعران، دیوان به دیوان دیده ام

چکّش به فرق من مزن ، ای صبر پولادین من
من ضربت پتک زمان ، سندان به سندان دیده ام

تکفیر کن ، تکبیر گو ، تزویر کن ، تزویر جو
من امر و نهی این و آن بهتان به بهتان دیده ام


#معینی_کرمانشاهی

جانا بجز از عشق تو دیگر هوسم نیست
سوگند خورم من که بجای تو کسم نیست

امروز منم عاشق بی مونس و بی‌یار
فریاد همی خواهم و فریاد رسم نیست

در عشق نمی‌دانم درمان دل خویش
خواهم که کنم صبر ولی دست رسم نیست

خواهم که به شادی نفسی با تو برآرم
از تنگ دلی جانا جای نفسم نیست

هر شب به سر کوی تو آیم متواری
با بدرقهٔ عشق تو بیم عسسم نیست

گویی که طلبکار دگر یاری رو رو
آری صنما محنت عشق تو بسم نیست

#سنایی

شاعر نسل خون و عصیانم
آنچه ناگفتنی‌ست می‌دانم

رمزم و شوق آخرین عددم
شاعر رنج‌های تا ابدم

شاعر عاشقان سرخورده
ظاهرا زنده، واقعا مرده!

شاعر نسل خستگی از امید
حل شدن ذره‌ذره توی اسید

شاعر سکس و اعتراض و جنون
راوی خون، به‌شکل وحشیِ خون!

شرح اعصاب خط‌خطی هستم
مرد جذاب لعنتی هستم!

حاصلِ‌جمعِ خون و خاکم من
مثل یک خواب ترسناکم من!

دوستم مثل شوق با باران
نسبت گریه با عزاداران

دوستم مثل پشت با خنجر
اعتماد درخت‌ها به تبر!

بغضم و از امید خواهم گفت
از جهانی جدید خواهم گفت

گرچه دیوانه‌وار غمگینم
آنچه نادیدنی‌ست می‌بینم

وسط اشک و گونه‌ی خیسم
باید از روز خوب بنویسم

دست‌هایم اگرچه مصلوب است
خوبم و خوب‌بودنم خوب است!

خبرِ روزهای خوب‌ترم
ظاهرا آخرین پیامبرم!

خبر روزهای خوب‌ترم
واقعا آخرین پیامبرم!

روزهایی که در وطن بودم
شاعر نسل قبل، من بودم

با شما ذره‌ذره آب شدم
خانه‌ای بودم و خراب شدم

باز باید که قهرمان باشم
راوی بچه‌هایتان باشم

نسل شوق و شکایت و خنده
معنیِ روزِ خوبِ آینده

قبل طوفان، صدای رعد منم!
شاعر نسل‌های بعد، منم...

#مهدی_موسوی

با تو در جنگل و یک کلبه یِ پنهان، چه شود
نورِ مهتاب و غزل های فراوان ، چه شود

رو به رو شعله یِ شومینه یِ تب دار به پا
پشتِ سر پنجره ای رو به گلستان، چه شود

قهوه یِ تلخ و کمی قندِ لبانت ، به به
من و هی بوسه یِ از گونه یِ خندان، چه شود

چه کسی گفته که بیداری یِ شب بیهوده ست
من بخواهم ببرم زیره به کرمان، چه شود

مستِ انگور شدن ، کارِ هوس بازان ست
من و انگورِ گلویی شده عریان، چه شود

آن قَدَر مست که انگار زمین میرقصد
دستِ من دورِ کمر ، حالِ پریشان، چه شود

چشم در چشمُ ، نفس حبسُ ، لبانی در هم
رقص و آوازِ دو تا قُمری یِ شیطان، چه شود 

کلبه ای غرقِ سکوتَست و فقط ما هستیم
لمسِ آغوش تو بی ترسِ نگهبان، چه شود

وای اگر صبح بفهمد که تو همراهِ منی
میرسد زودتر از جنّ ِ سلیمان، چه شود

در خیالاتِ خودم ، خوابِ خوشی میبینم
خوابِ خوبم نرسد باز به پایان، چه شود

#آرش_مهدی_پور

https://t.me/kellidd

.



شعری اگر اینجا به نامِ من شنیده ای

خورشیدِ چشمِ توست ،که تابیده بر دلم...

طه_صداقت

سلاااام و نور☀️🌻
  صبحتون به خیر🍃🌼
روزگارتون به عشق و امید 🌹❤️


🌞

به بوسه‌ای ز دهان تو آرزومندم
فغان که با همه حسرت به هیچ خرسندم

تو از قبیله خوبان سست پیمانی
من از جماعت عشاق سخت پیوندم

برید از همه جا دست روزگار مرا
بدین گناه که در گردنت نیفکندم

شرار شوق تو بر می‌جهد ز هر عضوم
نوای عشق تو سر می‌زند ز هر بندم

اگر تو داغ گذاری چگونه نپذیرم
و گر تو درد فرستی چگونه نپسندم

پدر علاقه به فرزند خویشتن دارد
من از تعلق روی تو خصم فرزندم

زمانه تا نکند خیمه‌ات نمی‌دانی
که من چگونه از آن کوی خیمه برکندم

به راه وعده خلافی نشسته‌ام چندی
که زیر تیغ تغافل نشانده یک چندم

معاشران همه در بزم پسته می‌شکنند
شکسته دل من از آن پستهٔ شکرخندم

به گریه گفتم از آن پسته یک دو بوسم بخش
به خنده گفت مگس کی نشسته بر قندم

ز باده دوش مرا توبه داد مفتی شهر
بتان ساده اگر نشکنند سوگندم

نجات داد ملک هر کجا اسیری بود
من از سلاسل زلفش هنوز در بندم

ستوده ناصردین شه که از شرف گوید
به هیچ دوره ندید آفتاب مانندم

کسی سزای ملامت به جز فروغی نیست
که دایم از می و معشوق می‌دهد پندم

#فروغی_بسطامی

قاصدک گریه مکن ،  بر دل دیوانه ی ما ...
مصلحت نیست چنین حال ، به ویرانه ما ،

ساقی ما نه چنانست که می پنداری ..
جرعه ای عشق کًفاف است به پیمانه ی ما ،

قاصدک گو به سفر کرده که از دوری او ..
جام تلخست مرا ، محرم میخانه ی ما ،

روزگاریست که از دوری او میسوزیم ...
چکنم نامه بری نیست به پروانه ی ما ،

قاصدک گو قدمی رنجه نمااید به ثواب ..
تا منّور شود افاقِ .. سیه خانه ی ما ،

دردلم نیست به جز عشق تو .وُ خاطر تو ،
چه ثمر است به جز عشق ، به کاشانه ی ما ،

قاصدک گو  که خیالت همه شب همره ماست ،
از غم توست .. همه ،  نعره ی مستانه ی ما ،

همه سودای تو است و به تو می اندیشیم ،
جز رخت نیست در این خانه  ی ویرانه ی ما ،

قاصدک گو چکنم ؟ نیست مرا همدم غیر ..
غم هجران تواست ...وُ  ، دل دیوانه ی ما ،

#راحم__تبریزی

سكوت را بشكن ، بر سرم هوار بزن
مرا ببر سر اين چهارراه جار بزن

من آبروي توام  - رفتني و ريختني-
مرا به كافه ببر ، بر سرم قمار بزن

مرا به هيأت يك قلب بر درخت بكش!
براي خاطره تيري به يادگار بزن

و باد شو ! سر مويي مرا پريشان كن
به غمزه روسري ات را كمي كنار بزن

براي من پدري كن! به وقت شيطنتم
مرا به خون كش و با تركه ي انار بزن

و با تمام وجود از صميم قلب مرا
نه كه به جبر كه از روي اختيار بزن

نبايد اينهمه من بي گناه باشم نه!
بزن! مرا به گناه نكرده دار بزن

سپس بيا و سر نعش كشته مرده ي خود
شبيه هرچه زن داغديده زار بزن


به خوابها بزن اي من! من ِگريستني!
به آبها بزن اي چشم! بي گدار بزن…

#مرتضی_آخرتی