Forwarded from نقد
▫️ رسانه و درسهای اعتراضات ۱۴۰۴
22 فوریه 2026
همایون ایوانی
🔸 در نبرد رسانهای امروزْ تقابلی بنیادین میان «قدرت مالی- تکنولوژیک» و «ارادهی انسان آزاد» رخ نموده است. هرچند زخمها هنوز خونچکاناند و اندوهْ سراسر وجود جامعه را در بر گرفته، اعتراضات ۱۴۰۴ درسهایی سخت و پرهزینه برای کنشگران جدی این جنبش به همراه داشت؛ درسهایی دربارهی اهمیت نبرد رسانهای و نقش حیاتی زیرساختهای ارتباطی در روزهای پرتلاطم مبارزه و سرکوب.
🔸 در نوشتهی جداگانهای به تجربهی قیام بهمن ۵۷ در زمینه نبرد رسانهای پرداختهام. ناگفته پیداست که پیچیدگی این آوردگاه، با گذشت پنج دهه، اینک به مراتب ژرفتر و چندلایهتر شده است. برای ایجاد امکان مقایسهی تطبیقی بهتر میان این دو متن، در اینجا تا حد امکان از همان ساختار تحلیلی پیشین پیروی کردهام. در جریان بررسی، دو نکته بیش از دیگر موارد خود را نمایان ساخت: نخست آن که در طی نیم قرن فاصله میان دو لحظهی تاریخی قیام ۵۷ و اعتراضات ۱۴۰۴، ارتباطات شفاهی و رسانههای چاپی در مقایسه با رسانههای اینترنتی و ماهواره سهم ناچیزی در شکلدهی افکار و آگاهی عمومی یافتهاند. دوم آن که کاربرد و اثرگذاری رسانهها به صورت چشمگیری و بیش از گذشته، در شکلگیری عامل ذهنی و روانشناسی اجتماعی نقش بازی میکنند؛ به برخی از ویژگیهای این دگرگونی در یکی از سرفصلهای بعدی پرداختهام. در بخش پایانی، به دو نیاز راهبردی و فوری زمانهی کنونی از نگاه نیروهای چپ و پیشرو اشاره میشود: همکاری راهبردی رسانههای بدیل و پیشرو و نیز ژورنالیسم سرخ بهمثابهی روزنامهنگاری آگاهانه و متعهد!
🔸 برای سنجش قوای رسانهای جناحهای اصلی سیاست در اعتراضات ۱۴۰۴، آنها در دو سطح کلیِ فرهنگ شفاهی و ارتباطات جمعی طبقهبندی شدهاند. ارتباطات دیجیتالی و ماهوارهای در دورهی کنونی، برخلاف نیمقرن پیش، نقش تعیینکننده در تولید محتوای درست یا دروغین داشتهاند و در واقع در شرایط سانسور و سرکوب درازمدت حکومت، شانس سایر رسانهها در داخل کشور بسیار پایینتر از آن است که در کوتاه مدتْ نقش مثبت و معنابخشی در صحنه سیاسی و فرهنگی غالب در جامعه ایفا کنند. قطبهای اصلی سیاست و قدرت در این دورهی تاریخی نیز دگرگون شدهاند؛ اگر در قیام بهمن چهار قطب حکومت شاه، ملیگرایان، مذهبیون و همچنین نیروهای پیشرو و چپ قابل رویت بودند، اینک از سویی پراکنش و چندپارگی سیاسی و از سوی دیگر کشش به تمرکز انحصاری «رهبری» خواستهای جنبش، هم زمان دیده میشود.
در این نوشته، سه برش زمانی برای اعتراضات کنونی در نظر گرفته شدهاند:
▫️ الف – ۷ دی تا ۱۸ دی؛
▫️ ب – ۱۸ و ۱۹ دی و دوره تاریکی دیجیتال؛
▫️ ج – جنگ روایتها پس از سرکوب اعتراضات...
🔹متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://wp.me/p9vUft-5pz
#همایون_ایوانی #عتراضات_۱۴۰۴
#رسانه #رسانه_بدیل
#انحصار_رسانهای
#پروپاگاندا
👇🏽
🖋@naghd_com
22 فوریه 2026
همایون ایوانی
🔸 در نبرد رسانهای امروزْ تقابلی بنیادین میان «قدرت مالی- تکنولوژیک» و «ارادهی انسان آزاد» رخ نموده است. هرچند زخمها هنوز خونچکاناند و اندوهْ سراسر وجود جامعه را در بر گرفته، اعتراضات ۱۴۰۴ درسهایی سخت و پرهزینه برای کنشگران جدی این جنبش به همراه داشت؛ درسهایی دربارهی اهمیت نبرد رسانهای و نقش حیاتی زیرساختهای ارتباطی در روزهای پرتلاطم مبارزه و سرکوب.
🔸 در نوشتهی جداگانهای به تجربهی قیام بهمن ۵۷ در زمینه نبرد رسانهای پرداختهام. ناگفته پیداست که پیچیدگی این آوردگاه، با گذشت پنج دهه، اینک به مراتب ژرفتر و چندلایهتر شده است. برای ایجاد امکان مقایسهی تطبیقی بهتر میان این دو متن، در اینجا تا حد امکان از همان ساختار تحلیلی پیشین پیروی کردهام. در جریان بررسی، دو نکته بیش از دیگر موارد خود را نمایان ساخت: نخست آن که در طی نیم قرن فاصله میان دو لحظهی تاریخی قیام ۵۷ و اعتراضات ۱۴۰۴، ارتباطات شفاهی و رسانههای چاپی در مقایسه با رسانههای اینترنتی و ماهواره سهم ناچیزی در شکلدهی افکار و آگاهی عمومی یافتهاند. دوم آن که کاربرد و اثرگذاری رسانهها به صورت چشمگیری و بیش از گذشته، در شکلگیری عامل ذهنی و روانشناسی اجتماعی نقش بازی میکنند؛ به برخی از ویژگیهای این دگرگونی در یکی از سرفصلهای بعدی پرداختهام. در بخش پایانی، به دو نیاز راهبردی و فوری زمانهی کنونی از نگاه نیروهای چپ و پیشرو اشاره میشود: همکاری راهبردی رسانههای بدیل و پیشرو و نیز ژورنالیسم سرخ بهمثابهی روزنامهنگاری آگاهانه و متعهد!
🔸 برای سنجش قوای رسانهای جناحهای اصلی سیاست در اعتراضات ۱۴۰۴، آنها در دو سطح کلیِ فرهنگ شفاهی و ارتباطات جمعی طبقهبندی شدهاند. ارتباطات دیجیتالی و ماهوارهای در دورهی کنونی، برخلاف نیمقرن پیش، نقش تعیینکننده در تولید محتوای درست یا دروغین داشتهاند و در واقع در شرایط سانسور و سرکوب درازمدت حکومت، شانس سایر رسانهها در داخل کشور بسیار پایینتر از آن است که در کوتاه مدتْ نقش مثبت و معنابخشی در صحنه سیاسی و فرهنگی غالب در جامعه ایفا کنند. قطبهای اصلی سیاست و قدرت در این دورهی تاریخی نیز دگرگون شدهاند؛ اگر در قیام بهمن چهار قطب حکومت شاه، ملیگرایان، مذهبیون و همچنین نیروهای پیشرو و چپ قابل رویت بودند، اینک از سویی پراکنش و چندپارگی سیاسی و از سوی دیگر کشش به تمرکز انحصاری «رهبری» خواستهای جنبش، هم زمان دیده میشود.
در این نوشته، سه برش زمانی برای اعتراضات کنونی در نظر گرفته شدهاند:
▫️ الف – ۷ دی تا ۱۸ دی؛
▫️ ب – ۱۸ و ۱۹ دی و دوره تاریکی دیجیتال؛
▫️ ج – جنگ روایتها پس از سرکوب اعتراضات...
🔹متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://wp.me/p9vUft-5pz
#همایون_ایوانی #عتراضات_۱۴۰۴
#رسانه #رسانه_بدیل
#انحصار_رسانهای
#پروپاگاندا
👇🏽
🖋@naghd_com
نقد: نقد اقتصاد سیاسی - نقد بتوارگی - نقد ایدئولوژی
رسانه و درسهای اعتراضات ۱۴۰۴
نوشتهی: همایون ایوانی تجربهی تاریکی دیجیتال در دورهی اوج اعتراضات داخل کشور، بیش از پیش توانایی تابآوری پخش ماهوارهای را نشان داد. دسترسی مردم به تلویزیون و رادیوهای ماهوارهای در روزهای بحرا…
Forwarded from کلکتیو ۹۸
تجمع امروز در یادبود #رها_بهلولی_پور، دانشکده زبانهای خارجه دانشگاه تهران
رها (زهرا بهلولیپور)، دانشجوی ترم سوم کارشناسی زبان ایتالیایی در دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران بود. او ۲۳ سال داشت و اهل فیروزآباد استان فارس بود و در «جمعه خونین» ۱۹ دی ۱۴۰۴ کشته شد.
رها پیشتر در تجمعات دانشجویان دانشگاه تهران برای دادخواهی و پیگیری مسئولیت نهادهای مرتبط در پرونده امیرمحمد خالقی حضور فعالی داشت. او همچنین در تجمعهای دانشجویی در اعتراض به وضعیت اقتصادی و سیاسی کشور شرکت کرده بود. نزدیکانش میگویند او آنقدر در آرزوی آزادی و رهایی برای خود و دیگران بود که ترجیح میداد با نام «رها» شناخته شود و دوستانش نیز او را با همین نام صدا میکردند.
یکی از آخرین پیامهای او در شبکههای اجتماعی چنین بود: «زن زندگی آزادی، برای همیشه».
رها (زهرا بهلولیپور)، دانشجوی ترم سوم کارشناسی زبان ایتالیایی در دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران بود. او ۲۳ سال داشت و اهل فیروزآباد استان فارس بود و در «جمعه خونین» ۱۹ دی ۱۴۰۴ کشته شد.
رها پیشتر در تجمعات دانشجویان دانشگاه تهران برای دادخواهی و پیگیری مسئولیت نهادهای مرتبط در پرونده امیرمحمد خالقی حضور فعالی داشت. او همچنین در تجمعهای دانشجویی در اعتراض به وضعیت اقتصادی و سیاسی کشور شرکت کرده بود. نزدیکانش میگویند او آنقدر در آرزوی آزادی و رهایی برای خود و دیگران بود که ترجیح میداد با نام «رها» شناخته شود و دوستانش نیز او را با همین نام صدا میکردند.
یکی از آخرین پیامهای او در شبکههای اجتماعی چنین بود: «زن زندگی آزادی، برای همیشه».
Forwarded from کلکتیو ۹۸
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚩 #زن_زندگی_آزادی
امروز ۴ اسفند
در مراسم زندهیاد رها بهلولی
امروز ۴ اسفند، دانشکده زبانهای دانشگاه تهران
#اعتراضات_سراسری_۱۴۰۴
@collective98
امروز ۴ اسفند
در مراسم زندهیاد رها بهلولی
امروز ۴ اسفند، دانشکده زبانهای دانشگاه تهران
#اعتراضات_سراسری_۱۴۰۴
@collective98