کارگاه دیالکتیک
1.31K subscribers
848 photos
140 videos
78 files
803 links
در این کانال عمدتا مطالب انتشار یافته در تارنمای «کارگاه دیالکتیک» باز نشر می شود.

درباره ی ما:
https://kaargaah.net/?page_id=2

نشانی تماس کارگاه:
info@kaargaah.net

ارتباط با ادمین:
@Nimmous
Download Telegram
Forwarded from کلکتیو ۹۸
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🚩 این دانش‌آموزان سرود معروف "سوگند به خون همرهانم" را بیاد شهدای خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ بازخوانی کرده‌اند....

#خیزش_دی_۱۴۰۴
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#جمهوری_کشتار

@collective98
⭕️ خیزش ۱۴۰۴: نیم گام به پیش، دو گام به پس!

این مطلب را در بحبوحه روزهای منتهی به هفته دوم اعتراضات آماده کرده و در یک قدمی انتشار بودیم؛ اما با «۱۸ دی» هم اینترنت قطع شد و هم تحولات رنگ و بویی اساساً متفاوت گرفت که بازنگری جدی در برخی بخش‌ها را می‌طلبید. قطع چند هفته‌ای راه‌های ارتباطی در ترکیب با سانسور و پوشش جهت‌دار شبکه‌های ماهواره‌ای محدودیت‌هایی را در مقابل فهم ما از تصویر کلی و به ویژه فضای جنگی قرار داده بود. اکنون که اینترنت قطره‌چکانی باز شده، قصد داریم بر مبنای مشاهدات و مداخلات‌مان، دی ماه ۱۴۰۴ را از نو مرور کنیم: چه رخ داد؟ چطور از «زن زندگی آزادی» به «پهلوی برمی‌گرده» رسیدیم؟ سر و کله «رضا پهلوی» از کجا و چطور پیدا شد؟ آیا خطر جنگ جدی است؟ به کدام سو می‌رویم؟ و نهایتاً چپ انقلابی چه مداخلاتی می‌توانست و می‌تواند داشته باشد؟

عناویـــن:
🔘مؤلفه‌های مؤثر بر اعتراضات دی‌ماه:
🔹تصویر بین‌المللی
🔹تصویر داخلی
🔹 فازبندی سه گانه اعتراضات دی‌ماه
🔹 نقش اقلیت‌های ملی
🔹 قطع بی‌سابقه ارتباطات
🔹 تغییر دینامیسم درون‌جناحی ج.ا
🔹فاکتور فضای جنگی
🔸معمای پهلوی
🔸رژیم چنج
🔻دخالت ما چطور می‌توانست و باید باشد؟
🔸جنگ می‌شود یا نه؟!
🔻جمع‌بندی


👈🏾برای مطالعه کامل مطلب بر Instant-View کلیک کنید...
Forwarded from Radio Zamaneh
چپ جهانی در آزمون ایران و خاورمیانه؛ از کمپیسم تا دولت‌محوری و مرکزگرایی

شیوا رها ـ چپ جهانی، اگر قرار است همچنان داعیه‌ی رهایی داشته باشد، ناگزیر است از وفاداری به نقشه‌های ذهنی منجمد فاصله بگیرد و به تجربه‌های زیسته‌ی جامعه‌ها گوش بسپارد. ایران و خاورمیانه نشان می‌دهند که رهایی نه محصول پیروزی یک بلوک بر بلوک دیگر، بلکه نتیجه‌ی کنش جمعی، خودسازمان‌یافته و چندلایه‌ی جامعه‌هاست.

https://www.radiozamaneh.com/877368/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه
Forwarded from کلکتیو ۹۸
*
چند دقیقه با سلطنت طلب‌ها: توحش به روایت تصویر


🔻جریان سلطنت‌طلب نه فقط دموکراسی‌خواهان و آزادی‌خواهان را در شبکه‌های اجتماعی هدف فحاشی و افترا قرار می‌دهد و با ادبیات تهدید، از مرگ و اعدام حرف می‌زند؛ بلکه در تظاهرات خارج از کشور نیز، با در دست داشتن پرچم اسرائیل و با زبانی جنسیت‌زده، به هر شعاری جز «جاوید شاه» حمله می‌کند. اقتدارطلبی این جریان تا جایی پیش رفته که حتی شعار «مرگ بر دیکتاتور» برایش غیرقابل تحمل شده، چه برسد به «زن، زندگی، آزادی».

🔻در این فضا، نمونه‌ها کم نیست. یکی از چهره‌های نزدیک به رضا پهلوی، شهرام ماکویی، پیش‌تر آشکارا خواستار اعدام نرگس محمدی شده بود. امیرحسین اعتمادی و علیرضا کیانی هم جملاتی از جنس «با تک‌تک شما تسویه حساب می‌کنیم» نوشته‌اند. علی کریمی با انتشار تصویری از چهره‌های اپوزیسیون به آن‌ها فحاشی کرده بود؛ او همچنین گلشیفته فراهانی را به دلیل مخالفت ضمنی با جنگ و حمله خارجی «پورن‌استار» خواند. در همین منطق، هر کس از حق تعیین سرنوشت و رفع تبعیض‌های اجتماعی میان مرکز و حاشیه سخن بگوید، خیلی سریع با برچسب «تجزیه‌طلبی» حذف می‌شود.

🔻حذف و بی‌اعتبار ساختن رقیبان سیاسی و پس زدن تکثر، وجه مشخصه این جریان است؛ همان‌طور که محمدرضا پهلوی، شاه مخلوع، می‌کوشید «سرخ» را با «سیاه» یکی بگیرد، امروز نیز در بخش‌هایی از این گفتمان، همان منطقِ هم‌ردیف‌سازی و دشمن‌سازی تکرار می‌شود.

🔻برخی می‌گویند نقد این جریان را باید به «بعد از جمهوری اسلامی» موکول کرد و فعلاً همه توان را روی انقلاب پیش‌رو گذاشت. پاسخ ما روشن است:

یک) فاشیسم با «عادی‌سازی» پیش می‌رود؛ با طبیعی کردن چیزهایی که پیش‌تر خط قرمز اخلاقی و سیاسی و تابوی اجتماعی بودند. وقتی تهدید به اعدام، احیای ساواک، یا حمله به مخالفان به یک زبان روزمره بدل می‌شود، مرزبندی روشن با این ادبیات و حاملانش ضروری است.

دو) تعلیق تضادها با یک جریان انحصارگرا، اقتدارگرا و مردسالار، یک‌بار در انقلاب ۵۷ تجربه شده است؛ زمانی که بخش‌هایی از نیروهای سیاسی نقد اسلام‌گرایان و خمینیست‌ها را «به بعد» حواله دادند. اگر تنها یک درس از ۵۷ باقی مانده باشد، همین است: سکوت امروز، هزینه فرداست.

سه) مبارزه برای آزادی فقط رهایی از سلطه و ستم نیست؛ آزادی یعنی امکان ساختن جامعه‌ای برابرتر و بهتر. مسئله صرفاً از جا کندن غده‌ای به نام جمهوری اسلامی نیست، بلکه مسئله «نظم بعد از آن» است. همان‌طور که سرنگونی شاه به‌تنهایی برای ساختن جامعه‌ای برابر کافی نبود، امروز هم آلترناتیو جمهوری اسلامی موضوع آینده نیست؛ مسئله همین‌جا و همین اکنون است.

@collective98
Forwarded from هم‌اندیشی چپ
کتاب ‎#هم‌اندیشی‌ـچپ
ویژه‌ی انقلاب ۵۷‏

پیش‌گفتار
از‌‌‏ #انقلاب۵۷ نزدیک به نیم قرن گذشت؛ از انقلابی، یا قیامی، که امید بود آزادی بیاورد و نیاورد. و امید بود رفاه و ‏عدالت بیاورد و نیاورد. ‏
نزدیک به نیم قرن از انقلابی، یا قیامی، گذشت که به وعده‌ی سفره‌ای نان و سقفی بر سر، از دست‌های خالی پل ‏ساخت و بر شانه‌های خسته سوار شد و گرسنه را به حراج کلیه واداشت و گود نشین را به گورخوابی. ‏
این‌گونه بود که فضای ذهنی همه‌ی این نیم قرن تا امروز اشباع شد از بی‌‌شمار پرسش: ‏
چرا انقلاب شد؟ و چرا و چگونه به سرنوشتیِ چنین دچار شد؟ راز شکستی چنین سنگین در چه بود؟
آیا انقلاب ۵۷ گریزناپذیر بود؟
چگونه بود که در ماه‌های مشرف به بهمن ۵۷، در سراسر سپهر سیاسی کشور، گروه و گرایشی یافت نمی‌شد که در ‏خیزش عمومی حضوری نداشته باشد و نقشی نپذیرفته باشد؟ ‏
و چرا منهای بخشی از دهقانان، طبقه‌ی اجتماعی دیگری نبود که در آن ماه‌ها به قطار انقلاب سوار نشده باشد؟ ‏
در کندوکاو تاریخ، به‌عنوان مسئول تیره‌روزی و فلاکت کنونی، انگشت اتهام را می‌توان به سمت کدام جریان سیاسی ‏یا اجتماعی گرفت؟
جایگاه و نقش چپ در انقلاب و شکست آن کجاست؟ ‏
امروز، سوژه‌ی رهایی‌بخش چطور تعریف می‌شود؟ و راه نجات از کدام سمت؟
زمینه‌های رشد راست افراطی وشبه‌فاشیست به چه اندازه است؟ ‏
این گرایش‌ها تحت کدام شرایط ممکن است موفق شوند توده‌ی اتمیزه و بی‌شکل را به خدمت «ناجی» و «پیشوا»ی ‏دیگری در آورند؟
از بهمن ۵۷ هر چه بیشتر دور شدیم و غبار فراموشی بر حافظه‌ها بیشتر نشست، بار ذهنی پاسخ‌هایی که به چنین ‏پرسش‌هایی داده شده سنگین تر شد و راه بر جعل و فریب و وارونه‌سازی هموارتر. و نیز هر چه توده‌ی محروم و ‏فرودست خسته‌تر، خشمگین‌تر و مایوس‌تر شده، و خود رهانی را دشوارتر یافته، قلب واقعیت‌ها آسان‌تر شده و ‏هزینه‌اش کم‌تر. در چنین بزنگاهی است که بازمانده‌های فرقه‌ی #پهلوی فضای روانی موجود را مناسب یافته‌اند و به ‏سودای بازگشت به قدرت و تحمیل دور باطلی دیگر به تاریخ، از تاریک‌خانه‌های لاس‌ وگاس بیرون امده‌اند. به کنار از ‏مساعدت فضای ذهنی، این فرقه برای ریل‌گذاری افکار عمومی به داشتن پشتوانه‌های مادی بسیاری دلگرم است. ‏می‌کوشد ازمنابع مالی هنگفت و هژمونی رسانه‌ای تا اطاق‌های فکر و حمایت شماری از دولت‌ها و برخی دستگاه‌های ‏اطلاعاتی همه را به خدمت انحراف ذهنیت افکار عمومی و انقیاد آن در آورد. ‏
رو در رو با چنین تهدید‌هایی، پاسخ‌دادن به پرسش‌هایی که فضای عمومی را اشباع کرده ضرورتی است حیاتی؛ ‏به‌ویژه از سوی کسانی که هم‌چنان بر حقانیت قیام مردم علیه حکومت پهلوی باور دارند. #هم‌اندیشی‌ـچپ در ‏عمل به این تکلیف می‌کوشد گامی بردارد و انتشار ویژه‌نامه‌ای که پیش رو دارید بخشی از این کوشش است. ‏مجموعه‌ای که گرد آمده؛ مقاله‌ها، یادداشت‌ها، گفت‌وگوها و اسناد، حاصل یاری و مشارکت بسیاری از نویسندگان، ‏هنرمندان، کنش‌گران سیاسی و اجتماعی، پژوهش‌گران و تحلیل‌گران داخل و خارج کشور است که به دعوت ما ‏پاسخ مثبت داده‌اند. ضمن قدردانی از یکایک انان، لازم است تأکید شود آن‌چه تا کنون انجام شده، تنها مقدمه‌ای ‏است بر آن‌چه بسیار گسترده‌تر و فراگیرتر باید دنبال شود. با این امید که در گام‌های بعد از یاری و هم‌اندیشی طیف ‏هر چه وسیع‌تری از افراد و گرایش‌های #چپ برخوردار گردیم. ‏
⬅️ جلد نخست
⬅️
جلد دوم