از تریبون زمانه
وریشه مرادی از زندان: «نه استبداد دینی، نه سلطنت؛ زن، زندگی، آزادی»

چهارشنبه ١٧ دی‌ماه، وریشه مردای زندانی سیاسی کرد محبوس در زندان اوین، در پیامی از بند زنان زندان اوین، ضمن ابراز همبستگی با معترضان، نوشت: «این مسیر، امتداد گسست تاریخی «زن، زندگی، آزادی» است.»

https://www.radiozamaneh.com/874129/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

تشکل‌زدایی، اتمیزه‌سازی و بحران سیاست در ایران

پیروزی یک جنبش رهایی‌بخش، بیش از هر چیز، به همبستگی نیروهای اجتماعی واقعی گره خورده است: کارگران، زنان، جنبش‌های ضد‌فاشیستی و اتحادیه‌های مردمی. این همبستگی نه از مسیر دولت‌ها، بلکه از مسیر سازمان‌ها و پیوندهای پایدار شکل می‌گیرد. سیاوش شهابی در این مقاله نشان می‌دهد چرا سیاست آگاهانه‌ی تشکل‌زدایی و اتمیزه‌سازی در جمهوری اسلامی چنین پیوندهایی را مختل کرده و چرا بدون بازسازی امکان سازمان‌یابی، اعتراض‌ها دائماً در مدار انفجار و فرسایش می‌چرخند.

https://www.radiozamaneh.com/874111/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

🎙 فایل صوتی
#پرونده_سودان

#صدای_رود

اپیزود ششم:

«فقط سقوط کن!»
تحلیل خیزش مردمی در سودان در مصاحبه با فعالان سودانی

نشریه‌ی ماتریالیسم تاریخی

-------------------
کلکتیو رسانه‌ای رود
https://t.me/roudcollective

چالش اساسی انقلاب‌ها: مغاک بین سقوط «دیکتاتور» تا ریشه‌کن‌شدن «دیکتاتوری»

(اهمیت تجربه‌ی انقلابی سودان برای مسیر آتی اعتراضات توده‌ای در ایران)

اکنون، که توده‌های تحت‌ستمِ ایران بار دیگر در اثر فشارهای طاقت‌فرسای گرسنگی و خفقان و سرکوب به‌پا خاسته‌اند و - موقتا - ساختارهای سیاسی مسلط را متزلزل کرده‌اند، بازخوانی تجارب خیزش انقلابی سودان می‌تواند مفید باشد. خصوصا چالش‌های خطیر مرتبط با فاز دوم آن خیزش، که با سقوط ناگزیر دیکتاتور دیرین (عمرالبشیر) آغاز شد. در این دوره معلوم شد که با رفتن «دیکتاتور» لزوما ساختار دیرین «دیکتاتوری» از میان نمی‌رود. بلکه نخبگان حاکم (الیگارشی نظامی-اقتصادی)، اگرچه در اثر پیشروی توده‌ها به‌ یک جابجایی ظاهری در ساختار قدرت تن می‌دهند، ولی همزمان سرسختانه درجهت حفظ قلمرو انحصاری‌ خود یا شالوده‌های نظم پیشین می‌کوشند. مشخصا در سودان آنها - با پشتیبانی قاطع متحدان خارجی‌- به ترکیبی از ترفندهای سیاسی و سرکوب‌های عریان متوسل شدند تا خیزش انقلابی را از نفس بیاندازد و توده‌ها را پراکنده و ناامید سازد.

البته واقفیم که اعتراضات توده‌ای در ایران نه‌فقط فاز اول (سرنگونی «دیکتاتور») را پشت سر نگذاشته، بلکه هیچ معلوم هم نیست که به این‌ مرحله برسد. اما آموزه‌های «فاز دوم» انقلاب سودان درست در همین فاز اولیه‌ی اعتراضات ایران می‌تواند برای مسیر تحولات جامعه‌ی ما مفید باشد. چون تنها با نگاهی رو به جلو می‌توان برای مقابله‌ی موثر با چالش‌های خطیری که در راهند آمادگی کسب کرد.

تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک
۱۸ دی ۱۴۰۴

پی‌نوشت: به‌همت رفقای کلکتیو رسانه‌ای رود اخیرا برخی از رشته متونی که تحت عنوان #درس‌های_انقلاب_سودان در وبسایت و‌ کانال تلگرام‌ کارگاه دیالکتیک منتشر شده‌اند، به‌ قالب صوتی درآمده‌اند. ضمن قدردانی از زحمات و ابتکارعمل این رفقا، در پست‌های بعدی این فایل‌ها را بازنشر می‌کنیم.

------------------
@kdialectic

▫️خیزش دی ۱۴۰۴ در محاصره‌ی دشمنان داخلی و خارجی:
▫️گزارشی از اعتراض‌های اخیر مردمی در ایران

۹ ژانویه ۲۰۲۶

کلکتیو روژا

🔸ایران از ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ بار دیگر در تب و تاب اعتراضات گسترده مردمی می‌سوزد. فریادهای مرگ بر دیکتاتور و خامنه‌ای دست‌کم در ۲۲۲ نقطه در ۷۸ شهر از ۲۶ استان نه فقط علیه فقر، گرانی، تورم و سلب مالکیت، بلکه علیه کلیت نظام سیاسی‌ای که تا مغز استخوان پوسیده است، در خیابان‌ها طنین انداخته است. زندگی برای اکثریت و به‌ویژه برای طبقه‌ی کارگر، زنان، کوئیرها و اقلیت‌های اتنیکی غیرقابل زیست شده است. شوک معیشتی ناشی از سقوط آزاد ارزش ریال به‌ویژه پس از جنگ دوازده روزه، درکنار اختلال در ارائه‌ی خدمات پایه‌ای اجتماعی هم‌چون قطعی مکرر برق، بحران عمیق محیط‌زیستی (آلودگی هوا، خشک‌سالی، جنگل‌زدایی و مدیریت نادرست منابع آبی) و هم‌چنین اعدام‌های گسترده (دست‌کم‌ ۲,۰۶۳ نفر در سال ۲۰۲۵) به وخامت شرایط دامن زده‌ و نوعی احساس «مرگ- زیستی» در جامعه فراگیر شده است. بحران بازتولید اجتماعی نقطه ثقل اعتراض‌های کنونی است، و افق نهایی آن بازپس گرفتن زندگی.

🔸اعتراضات جاری در ایران از هر سو در محاصره‌ی تهدیدهای بیرونی و درونی قرار گرفته است. تنها یک روز پیش از یورش امپریالیستی آمریکا به ونزوئلا، دونالد ترامپ، در پوشش «حمایت از مردم معترض»، هشدار داد: «اگر ایران به کشتار معترضان ادامه دهد، ایالات متحد برای نجات آن‌ها وارد عمل خواهد شد.» این همان واژگان آشنای امپریالیسم است که همیشه مداخله‌های نظامی خود را با نام «نجات» توجیه کرده‌ است، چه در عراق، چه در لیبی. آمریکا امروز هم‌چنان همان مسیر را ادامه می‌دهد: فقط در سال ۲۰۲۵، هفت کشور هدف حمله‌ی نظامی مستقیم این کشور قرار گرفته‌اند.

🔸اسرائیل نسل‌کش، که پیشتر با نام «زن زندگی آزادی» یورش ۱۲ روزه خود را ترتیب داده بود، این بار به زبان فارسی در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسد: «ما هم‌راه شما معترضین هستیم.» سلطنت‌طلب‌ها به عنوان بازوی محلی صهیونیسم، که با حمایت از اسرائیل در طول جنگ اخیر رنگ و ننگ بدنامی را به جان خریدند، حالا دارند با بازنمایی گزینشی و دست‌کاری واقعیتْ خود را به عنوان تنها بدیل به اربابان غربی‌شان معرفی کنند. آن‌ها یک کارزار سایبری مصادره‌ی اعتراض‌ها و جعل، تحریف و تغییر صدای شعارهای خیابانی به راه ‌انداخته‌اند؛ امری که خود نشانه‌ی دغل‌کاری، انحصارطلبی، قدرت رسانه‌ای و البته احساس ضعف این جریان در داشتن قدرت مادی در داخل کشور است. 

🔸و البته کمپیست‌های چپ‌نما یا همان به‌اصطلاح «ضدامپریالیست‌»هایی که دیکتاتوری جمهوری اسلامی را با تخیلِ نقابی ضدامپریالیستی بر چهره‌ی آنْ سفیدشویی می‌کنند. آن‌ها مشروعیت اعتراض‌های جاری علیه جمهوری اسلامی را زیر سوال می‌برند با این ادعا که «خیزش در شرایط کنونی چیزی نیست جز بازی در زمین امپریالیسم» چرا که این اعتراض‌ها را صرفاً در پرتو منازعه‌های منطقه‌ای و پروژه‌ای آمریکایی- اسرائیلی می‌بینند. آن‌ها عملاً سوژگی مردم ایران را انکار می‌کنند و به جمهوری اسلامی در کشتار و سرکوب مردمانشْ مصونیت گفتمانی و سیاسی می‌دهند. «خشمگین از امپریالیسم» اما «ترسان از انقلاب»، … موضع آن‌ها شکلی از ارتجاع ضدارتجاعی است. آن‌ها حتی به ما می‌گویند در فضای بین‌المللی به زبانی جز فارسی درباره‌ی اعتراض‌های اخیر ایران، کشتارها و سرکوب‌ها ننویسید، مبادا «بهانه‌ای» به دست امپریالیست‌ها بدهید، گویی بیرون از زبان فارسی هیچ مردمی در منطقه و جهان برای هم‌سرنوشتی، اشتراک تجربه، ارتباط و پیوند در مبارزه وجود ندارد. برای آن‌ها سوژه‌ای جز دولت‌های غربی و نزاع ژئوپولتیک وجود ندارد. 

🔸در تقابل با این دشمنان، ما از برحق بودن این اعتراض‌ها می‌نویسیم، از درهم‌تنیدگی ستم‌ها و از هم‌سرنوشتی مبارزات...

🔹متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:

https://wp.me/p9vUft-5jR




#کلکتیو_روژا
#اعتراضات_سراسری #درهم‌تندیگی_ستم‌ها


👇🏽

🖋@naghd_com