Forwarded from سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
🔴 حمایت از جنبش حقطلبانه مردم؛ پیشروی بهسوی آزادی و برابری واقعی، نه بازگشت به گذشته
اعتراضات و اعتصابات مردمی در شهرهای مختلف کشور وارد یازدهمین روز خود شده است. با وجود تشدید فضای امنیتی، حضور سنگین نیروهای انتظامی و امنیتی، و برخوردهای خشونتبار، دامنه اعتراضات همچنان گسترده و متنوع باقی مانده است. بر اساس گزارشها، در این مدت دستکم ۱۷۴ نقطه در ۶۰ شهر از ۲۵ استان شاهد اعتراضات بودهاند و صدها تن از معترضان بازداشت شدهاند. متأسفانه در همین مدت، دستکم ۳۵ تن از شهروندان معترض، از جمله کودکان، جان خود را از دست دادهاند.
از دی ۹۶ تا آبان ۹۸ و شهریور ۱۴۰۱، مردم ستمدیده ایران بارها با حضور در خیابانها نشان دادهاند که مناسبات اقتصادی–سیاسی حاکم و ساختارهای مبتنی بر استثمار و نابرابری را برنمیتابند. این جنبشها نه برای بازگشت به گذشته، بلکه برای ساختن آیندهای رها از سلطه سرمایه، مبتنی بر آزادی، برابری، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی شکل گرفتهاند.
ضمن اعلام همبستگی با مبارزات مردمی علیه فقر، بیکاری، تبعیض و سرکوب، صراحتاً مخالفت خود را با هرگونه بازگشت به گذشتهای اعلام میکنیم که نابرابری، فساد و بیعدالتی بر آن حاکم بود. ما بر این باوریم که رهایی واقعی تنها از مسیر رهبری و مشارکت آگاهانه و سازمانیافته طبقه کارگر و مردم ستم دیده امکانپذیر است، نه از طریق بازتولید اشکال کهنه و استبدادی قدرت. در این میان، کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، دانشجویان، زنان و بخصوص جوانان، علیرغم سرکوبهای گسترده، بازداشتها، اخراجها و فشارهای معیشتی، همچنان در صف مقدم این مبارزات قرار دارند و سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بر ضرورت تداوم اعتراضات مستقل، آگاهانه و سازمانیافته تأکید میکند.
ما بارها گفتهایم و باز هم تکرار میکنیم: راه رهایی کارگران و زحمتکشان نه از مسیر رهبرتراشی از بالای سر مردم، نه با تکیه بر قدرتهای خارجی و نه از طریق جناحهای درون حاکمیت، بلکه از مسیر اتحاد، همبستگی و ایجاد تشکیلات مستقل در محیطهای کار و زندگی و در سطح سراسری میگذرد. ما نباید اجازه دهیم بار دیگر قربانی بازیهای قدرت و منافع طبقات حاکم شویم.
سندیکا همچنین هرگونه تبلیغ، توجیه یا حمایت از دخالت نظامی دولتهای خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، را قویاً محکوم میکند. چنین مداخلاتی نهتنها به نابودی جامعه مدنی و کشتار مردم میانجامد، بلکه بهانهای دیگر برای تداوم خشونت و سرکوب از سوی حاکمیت فراهم میآورد. تجربههای گذشته نشان دادهاند که دولتهای سلطهگر غربی، کوچکترین ارزشی برای آزادی، معیشت و حقوق مردم ایران قائل نیستند.
ما خواهان آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی بازداشتشدگان هستیم و بر لزوم شناسایی و محاکمه آمران و عاملان کشتار مردم تأکید داریم.
زنده باد آزادی، برابری و همبستگی طبقاتی
چاره زحمتکشان، وحدت و تشکیلات است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۷ دی ۱۴۰۴
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica
اعتراضات و اعتصابات مردمی در شهرهای مختلف کشور وارد یازدهمین روز خود شده است. با وجود تشدید فضای امنیتی، حضور سنگین نیروهای انتظامی و امنیتی، و برخوردهای خشونتبار، دامنه اعتراضات همچنان گسترده و متنوع باقی مانده است. بر اساس گزارشها، در این مدت دستکم ۱۷۴ نقطه در ۶۰ شهر از ۲۵ استان شاهد اعتراضات بودهاند و صدها تن از معترضان بازداشت شدهاند. متأسفانه در همین مدت، دستکم ۳۵ تن از شهروندان معترض، از جمله کودکان، جان خود را از دست دادهاند.
از دی ۹۶ تا آبان ۹۸ و شهریور ۱۴۰۱، مردم ستمدیده ایران بارها با حضور در خیابانها نشان دادهاند که مناسبات اقتصادی–سیاسی حاکم و ساختارهای مبتنی بر استثمار و نابرابری را برنمیتابند. این جنبشها نه برای بازگشت به گذشته، بلکه برای ساختن آیندهای رها از سلطه سرمایه، مبتنی بر آزادی، برابری، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی شکل گرفتهاند.
ضمن اعلام همبستگی با مبارزات مردمی علیه فقر، بیکاری، تبعیض و سرکوب، صراحتاً مخالفت خود را با هرگونه بازگشت به گذشتهای اعلام میکنیم که نابرابری، فساد و بیعدالتی بر آن حاکم بود. ما بر این باوریم که رهایی واقعی تنها از مسیر رهبری و مشارکت آگاهانه و سازمانیافته طبقه کارگر و مردم ستم دیده امکانپذیر است، نه از طریق بازتولید اشکال کهنه و استبدادی قدرت. در این میان، کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، دانشجویان، زنان و بخصوص جوانان، علیرغم سرکوبهای گسترده، بازداشتها، اخراجها و فشارهای معیشتی، همچنان در صف مقدم این مبارزات قرار دارند و سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بر ضرورت تداوم اعتراضات مستقل، آگاهانه و سازمانیافته تأکید میکند.
ما بارها گفتهایم و باز هم تکرار میکنیم: راه رهایی کارگران و زحمتکشان نه از مسیر رهبرتراشی از بالای سر مردم، نه با تکیه بر قدرتهای خارجی و نه از طریق جناحهای درون حاکمیت، بلکه از مسیر اتحاد، همبستگی و ایجاد تشکیلات مستقل در محیطهای کار و زندگی و در سطح سراسری میگذرد. ما نباید اجازه دهیم بار دیگر قربانی بازیهای قدرت و منافع طبقات حاکم شویم.
سندیکا همچنین هرگونه تبلیغ، توجیه یا حمایت از دخالت نظامی دولتهای خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، را قویاً محکوم میکند. چنین مداخلاتی نهتنها به نابودی جامعه مدنی و کشتار مردم میانجامد، بلکه بهانهای دیگر برای تداوم خشونت و سرکوب از سوی حاکمیت فراهم میآورد. تجربههای گذشته نشان دادهاند که دولتهای سلطهگر غربی، کوچکترین ارزشی برای آزادی، معیشت و حقوق مردم ایران قائل نیستند.
ما خواهان آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی بازداشتشدگان هستیم و بر لزوم شناسایی و محاکمه آمران و عاملان کشتار مردم تأکید داریم.
زنده باد آزادی، برابری و همبستگی طبقاتی
چاره زحمتکشان، وحدت و تشکیلات است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۷ دی ۱۴۰۴
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica
Forwarded from بيدارزنى
🟣 بیانیه مشترک شش تشکل زنان کوردستان (سنندج، سقز، مریوان) در همبستگی با اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴
ما جامعه زنان کوردستان روژههلات، قتلعام و سرکوب خشن اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بهویژه سرکوب مردم بیدفاع ایلام و کرماشان را به شدت محکوم میکنیم. این اعتراضات ادامه جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» است که بر حیات اجتماعی، معیشت و حق زیستن تأکید دارد و امروز در خیابانها و محلهها در سراسر ایران ادامه دارد. آنچه در ایران جریان دارد، نتیجه سیاستهای خشونتبار و سیستماتیک برای حفظ قدرت است؛ سیاستی که اعتراضات مسالمتآمیز را تهدید میپندارد و با گلوله و زندان میخواهد فریاد زندگی را خاموش کند. مردمی که به دلیل بحران معیشتی و تبعیضهای ساختاری به خیابان آمدهاند، نه «اغتشاشگر»ند و نه «تهدید کننده امنیت»، بلکه حامل خواست جنبش « ژن، ژیان، ئازادی » هستند: حق زیستن با آزادی، برابری و کرامت انسانی.
جنبش «ژینا» به ما آموخت که آزادی از اراده جمعی میآید و برای توقف چرخه سرکوب، باید جامعهای آگاه، متحد و سازمانیافته باشد. زنان کوردستان در این جنبش پیشبرنده بودند و اعتراضات در ایلام، کرماشان و دیگر شهرهای کوردستان ادامه همان مسیر است. ما زنان که همیشه در خط مقدم مبارزه با استبداد دینی ایستادهایم، میدانیم که این ساختار سیاسی چگونه بدن، زندگی و صدای مردم، بهویژه زنان، را هدف قرار میدهد و سرکوب اعتراضات، ادامه سیاستی است که با تبعیض جنسیتی، حذف زنان از قدرت و انکار حق مشارکت برابر آغاز شده و به سرکوب خیابانی رسیده است.
جامعه زنان کوردستان بر همبستگی بیقید و شرط خود با تمامی مردمی که شجاعانه برای حقوق خود ایستادهاند تأکید میکند و بر این باور است که حق اعتراض، سازمانیابی و تعیین سرنوشت، حق سلبناشدنی ماست. سکوت در برابر خشونت حاکمیت را همدستی با آن میدانیم. هر گلولهای که شلیک میشود و هر بازداشتی که صورت میگیرد، نشاندهنده ترس حاکمان از جامعه آگاه و متحد است.
تاریخ نشان داده که حکومتهای استبدادی به سادگی فرو نمیریزند، اما با خشونت قادر به بقا نیستند. آزادی، اگرچه پرهزینه است، با مبارزهای مستمر و باصلابت به دست خواهد آمد، چرا که ریشه در اراده جمعی مردمی دارد که دیگر حاضر به سکوت و تسلیم نیستند. آیندهای آزاد و دموکراتیک از دل مقاومت آگاهانه، همبستگی اجتماعی و مبارزه برای برابری و عدالت شکل میگیرد.
همچنین، تأکید میکنیم که سلطنتطلبی خود خطری جدی برای همبستگی اجتماعی و مبارزات مردم تحت ستم ایران است. این جریان، خود را بهعنوان «آلترناتیو» معرفی میکند، اما در واقع به بازتولید همان مناسبات سرکوب، تبعیض و حذف ادامه میدهد. سلطنتطلبی با تحریف شعار «زن، زندگی، آزادی» به «مرد، میهن، آبادی» و انکار حقوق زنان و اقلیتها در تلاش است تا همان سیاستهای قدیمی را ادامه دهد.
مبارزه مردم کوردستان، و بهویژه زنان، نه برای جابهجایی یک نوع استبداد با نوعی دیگر، بلکه برای برچیدن چرخه قدرت متمرکز و مردسالار است. سلطنتطلبی تلاش میکند تا سرکوب، تبعیض و انکار هویتهای ملی و جنسیتی را ادامه دهد، همانطور که در گذشته حق تعیین سرنوشت، زبان، فرهنگ و سازمانیابی مستقل مردم کوردستان را انکار میکرد.
برای ما زنان کورد، آزادی مفهومی تزئینی یا وعدهای از بالا نیست. آزادی از دل مبارزه جمعی، سازمانیافته و ریشهدار میجوشد؛ نه از بازگشت به ساختارهایی که بر حذف صدای زنان، تمرکز قدرت و سرکوب تنوع بنا شدهاند. هر جریانی که به جای پاسخگویی، بر «خون»، «تبار»، «رهبر» یا «اقتدار موروثی» تأکید کند، در تضاد مستقیم با آرمانهای آزادیخواهانه مردم است.
ما قاطعانه اعلام میکنیم که نه جمهوری اسلامی و نه سلطنت در هر قالب و چهرهای که خود را تحمیل کنند، هیچ کدام نماینده رهایی مردم ایران، بهویژه زنان نیستند. هر دو بر انکار حق انتخاب آزادانه، سرکوب اعتراض و حذف صداهای مستقل استوارند. جنبش امروز در ایران، جنبش بازگشت به گذشته نیست؛ بلکه جنبش عبور از تمام اشکال استبداد است.
جامعه زنان کوردستان بر این باور است که آیندهای آزاد، عادلانه و انسانی، تنها از مسیر دموکراسی رادیکال، برابری جنسیتی، بهرسمیتشناختن حق تعیین سرنوشت ملتها و مشارکت واقعی مردم ساخته خواهد شد. ما اجازه نخواهیم داد که خون جانباختگان، رنج زندانیان و فریاد معترضان ابزار مشروعیتبخشی به پروژههایی شود که در نهایت همان منطق سلطه را بازتولید میکنند. این مبارزه نه برای به کرسی نشاندن یک شکل دیگر از استبداد، بلکه برای قدرتیابی مردم و به ویژه زنان است و مسیری است که با آزادی، برابری و همبستگی واقعی مردم ادامه خواهد یافت.
#ژن_ژیان_آزادی
#اعتراضات_سراسری
@bidarzani
ما جامعه زنان کوردستان روژههلات، قتلعام و سرکوب خشن اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بهویژه سرکوب مردم بیدفاع ایلام و کرماشان را به شدت محکوم میکنیم. این اعتراضات ادامه جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» است که بر حیات اجتماعی، معیشت و حق زیستن تأکید دارد و امروز در خیابانها و محلهها در سراسر ایران ادامه دارد. آنچه در ایران جریان دارد، نتیجه سیاستهای خشونتبار و سیستماتیک برای حفظ قدرت است؛ سیاستی که اعتراضات مسالمتآمیز را تهدید میپندارد و با گلوله و زندان میخواهد فریاد زندگی را خاموش کند. مردمی که به دلیل بحران معیشتی و تبعیضهای ساختاری به خیابان آمدهاند، نه «اغتشاشگر»ند و نه «تهدید کننده امنیت»، بلکه حامل خواست جنبش « ژن، ژیان، ئازادی » هستند: حق زیستن با آزادی، برابری و کرامت انسانی.
جنبش «ژینا» به ما آموخت که آزادی از اراده جمعی میآید و برای توقف چرخه سرکوب، باید جامعهای آگاه، متحد و سازمانیافته باشد. زنان کوردستان در این جنبش پیشبرنده بودند و اعتراضات در ایلام، کرماشان و دیگر شهرهای کوردستان ادامه همان مسیر است. ما زنان که همیشه در خط مقدم مبارزه با استبداد دینی ایستادهایم، میدانیم که این ساختار سیاسی چگونه بدن، زندگی و صدای مردم، بهویژه زنان، را هدف قرار میدهد و سرکوب اعتراضات، ادامه سیاستی است که با تبعیض جنسیتی، حذف زنان از قدرت و انکار حق مشارکت برابر آغاز شده و به سرکوب خیابانی رسیده است.
جامعه زنان کوردستان بر همبستگی بیقید و شرط خود با تمامی مردمی که شجاعانه برای حقوق خود ایستادهاند تأکید میکند و بر این باور است که حق اعتراض، سازمانیابی و تعیین سرنوشت، حق سلبناشدنی ماست. سکوت در برابر خشونت حاکمیت را همدستی با آن میدانیم. هر گلولهای که شلیک میشود و هر بازداشتی که صورت میگیرد، نشاندهنده ترس حاکمان از جامعه آگاه و متحد است.
تاریخ نشان داده که حکومتهای استبدادی به سادگی فرو نمیریزند، اما با خشونت قادر به بقا نیستند. آزادی، اگرچه پرهزینه است، با مبارزهای مستمر و باصلابت به دست خواهد آمد، چرا که ریشه در اراده جمعی مردمی دارد که دیگر حاضر به سکوت و تسلیم نیستند. آیندهای آزاد و دموکراتیک از دل مقاومت آگاهانه، همبستگی اجتماعی و مبارزه برای برابری و عدالت شکل میگیرد.
همچنین، تأکید میکنیم که سلطنتطلبی خود خطری جدی برای همبستگی اجتماعی و مبارزات مردم تحت ستم ایران است. این جریان، خود را بهعنوان «آلترناتیو» معرفی میکند، اما در واقع به بازتولید همان مناسبات سرکوب، تبعیض و حذف ادامه میدهد. سلطنتطلبی با تحریف شعار «زن، زندگی، آزادی» به «مرد، میهن، آبادی» و انکار حقوق زنان و اقلیتها در تلاش است تا همان سیاستهای قدیمی را ادامه دهد.
مبارزه مردم کوردستان، و بهویژه زنان، نه برای جابهجایی یک نوع استبداد با نوعی دیگر، بلکه برای برچیدن چرخه قدرت متمرکز و مردسالار است. سلطنتطلبی تلاش میکند تا سرکوب، تبعیض و انکار هویتهای ملی و جنسیتی را ادامه دهد، همانطور که در گذشته حق تعیین سرنوشت، زبان، فرهنگ و سازمانیابی مستقل مردم کوردستان را انکار میکرد.
برای ما زنان کورد، آزادی مفهومی تزئینی یا وعدهای از بالا نیست. آزادی از دل مبارزه جمعی، سازمانیافته و ریشهدار میجوشد؛ نه از بازگشت به ساختارهایی که بر حذف صدای زنان، تمرکز قدرت و سرکوب تنوع بنا شدهاند. هر جریانی که به جای پاسخگویی، بر «خون»، «تبار»، «رهبر» یا «اقتدار موروثی» تأکید کند، در تضاد مستقیم با آرمانهای آزادیخواهانه مردم است.
ما قاطعانه اعلام میکنیم که نه جمهوری اسلامی و نه سلطنت در هر قالب و چهرهای که خود را تحمیل کنند، هیچ کدام نماینده رهایی مردم ایران، بهویژه زنان نیستند. هر دو بر انکار حق انتخاب آزادانه، سرکوب اعتراض و حذف صداهای مستقل استوارند. جنبش امروز در ایران، جنبش بازگشت به گذشته نیست؛ بلکه جنبش عبور از تمام اشکال استبداد است.
جامعه زنان کوردستان بر این باور است که آیندهای آزاد، عادلانه و انسانی، تنها از مسیر دموکراسی رادیکال، برابری جنسیتی، بهرسمیتشناختن حق تعیین سرنوشت ملتها و مشارکت واقعی مردم ساخته خواهد شد. ما اجازه نخواهیم داد که خون جانباختگان، رنج زندانیان و فریاد معترضان ابزار مشروعیتبخشی به پروژههایی شود که در نهایت همان منطق سلطه را بازتولید میکنند. این مبارزه نه برای به کرسی نشاندن یک شکل دیگر از استبداد، بلکه برای قدرتیابی مردم و به ویژه زنان است و مسیری است که با آزادی، برابری و همبستگی واقعی مردم ادامه خواهد یافت.
#ژن_ژیان_آزادی
#اعتراضات_سراسری
@bidarzani