⭕️ هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان مختلف

این هفته بار دیگر با اندوهی عمیق و همدلی بی‌پایان به یاد سمیه رشیدی، زندانی سیاسی‌ای که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد، ایستاده‌ایم. این جان‌باختن مظلومانه بخشی از سیاست «زجرکش کردن» زندانیان و هشداری تلخ درباره وضعیت بیماران در زندان‌های کشور است؛ زندانیانی که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم مانده‌اند. اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همدردی صمیمانه خود را با خانواده و یاران او ابراز می‌کنند.

همزمان، اعدام بهمن چوبی اصل به اتهام جاسوسی در روندی مبهم در روز ۷ مهر، صدور حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی حامد ولیدی و نیما شاهی در بیدادگاه انقلاب کرج، و همچنین تأیید حکم اعدام پیمان فرح‌آور در دیوان عالی کشور، همگی نشانگر تداوم روند نگران‌کننده سرکوب و خشونت علیه مردم ایران و زندانیان است. این احکام ناعادلانه نقض آشکار حقوق بشر و ابزاری برای سرکوب‌اند که باید فوراً متوقف شوند.

در همین زمینه، موضع‌گیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، درباره نقض گسترده حقوق زندانیان در ایران بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت اسفناک زندان‌ها جلب کرد. آمار ۴۶ اعدام در هفته گذشته و ۱۹۰ اعدام در شهریورماه -بی‌سابقه در ۳۵ سال گذشته- و ۸۷۱ اعدام در شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ تصویری هولناک از نقض بی‌رحمانه حقوق بشر به دست می‌دهد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکوم کردن این جنایات، بار دیگر خواستار توقف فوری احکام اعدام و پایان دادن به این روند ضدانسانی است. صدای ما فریاد همبستگی با تمامی زندانیانی است که در بند ظلم و بی‌عدالتی گرفتار آمده‌اند. ما همچون گذشته، ضمن سپاس از همه حامیان کارزار در سراسر جهان، تأکید می‌کنیم که ماشین اعدام را می‌توان با همبستگی و اتحاد متوقف کرد. هر حرکت اعتراضی در برابر یک حکم اعدام، گامی در مسیر توقف این روند ظالمانه است. از همه مخالفان اعدام می‌خواهیم صدای اعتراض خود را در برابر این احکام غیرانسانی بلند کنند.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ در هشتاد و هشتمین هفته کارزار، در ۵۲ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زده‌اند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

هفته هشتاد و هشتم
۸ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام

@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t

#درس‌های‌_انقلاب_سودان
 متن یازدهم

خُرده‌امپریالیسمِ امارات متحد عربی در سودان

ضدانقلاب، طلا، و بی‌عدالتی جهانی


نویسنده: حُسام محجوب

منتشرشده در نشریه‌ی Spectre  | اوت ۲۰۲۵

ترجمه: کارگاه دیالکتیک | مهر ۱۴۰۴


مقدمه‌ی کارگاه:

دیرگاهی‌ست که خیزش انقلابی سودان فروغ امیدبخش خود را از دست داده است. دلیل عمده‌ی آن فضای دهشتی‌ست که پس از شروع «جنگ ژنرال‌ها» (آوریل ۲۰۲۳) برپا شده است؛ همان‌ ژنرال‌هایی که از زمان برپایی این خیزش انقلابی (دسامبر ۲۰۱۸) و تا پیش از آغاز این جنگِ مصیبت‌بار – دست‌دردست هم – روند انقلاب و انقلابیون را سرکوب کرده بودند؛ نخست در قامت رهبری نظامیِ «دولت انتقالی»، و سپس در قالب دولت نظامیِ پساکودتا (از اکتبر ۲۰۲۱).
[ ... ]


در زمانی که خیزش ژینا هنوز جوان و پرشور بود، پرونده‌ی «درس‌های انقلاب سودان» را با باور به هم‌رنجی و هم‌سرنوشتی مردمان خاورمیانه و ضرورت تبادل و انتقال تجارب خیزش‌های انقلابیْ فراسوی مرزهای جداکننده‌ی ستمدیدگان گشودیم. با اینکه در یکی دو سال اخیر – به‌دلیل مشغله‌های دیگر و محدودیت ظرفیت‌مان – کنکاش در این پرونده متأسفانه کم‌رمق بود و تنها به‌طور گهگاهی پیش رفت، ولی «مساله‌ی سودان» همچنان ادامه‌ داشته است: بسط سلطه‌ی ضدانقلاب بر سودان به‌میانجی جنگ، جنایات و رنج‌های عظیمی به‌بار آورد؛ همچنان‌که تلاش مردمان سودان برای پس‌زدن ضدانقلاب و حفظ همبستگی نیز فصل‌های جدیدی از مقاومت خلق کرده است.

باری، ترجمه‌ی متن پیشِ رو شاید گشایش مجدد این پرونده باشد (امیدواریم)، شاید هم نه. اما در کنار اهمیت مساله‌ی سودان، دلیل اصلی ترجمه‌ی این متن تأکید مولف بر مفهوم خُرده‌امپریالیسم و کارکردهای آن است. بررسی او البته در سپهر تحولات سودان و بر پایه‌ی مطالعه‌ی موردی نقش امارات متحد عربی در تقویت ضدانقلاب و تداوم جنگ در سودان پیش می‌رود، اما همان‌طور که خود او به‌درستی خاطرنشان می‌کند این سازوکار به کل سپهر تاریخی خاورمیانه قابل تعمیم است:

«مساله تنها مربوط به سودان نیست؛ بلکه با نوع جهانی پیوند دارد که دیکتاتورها تصور و تبلیغ می‌کنند: جایی که استبدادْ برون‌سپاری می‌شود و امپریالیسم چهره‌ای منطقه‌ای می‌یابد. اگر سازوکار خُرده‌امپریالیستی جاری در سودان در تعقیب اهداف خود موفق شود، همین سازوکار به سراسر آفریقا، خاورمیانه و فراتر از آن گسترش خواهد یافت.»

اما چرا مفهوم خُرده‌امپریالیسم در نظر ما اهمیت دارد؟ پاسخ فشرده‌ی ما – در حد این مقدمه – چنین است: سرمایه‌داریِ فرتوت در تنگنای بحران‌های مزمن‌شده و گسترش‌یافته‌اش – ناگزیر و به‌طور فزاینده‌ای– به اتخاذ رهیافت‌ها و سیاست‌های خشن‌تر و تهاجمی‌تر رو آورده است. استقرار و تثبیت جهان چندقطبیِ معاصر و فاصله‌گیری روزافزون از پوسته‌ی حکمرانی لیبرال‌دموکراسی به‌نفع الگوهای نئوفاشیستیِ حکمرانیْ توامان نمودها و پیامدهایی از این وضعیت تاریخی‌اند. در چنین جهانیْ بازتولید مناسبات امپریالیستی برپادارنده‌ی نظم سرمایه‌داری بیش از گذشته مستلزم عروج تقویت‌شده‌ی دولت‌های خُرده‌امپریالیست است. دولت‌هایی که صرفاً «قدرت‌های منطقه‌ای» – در مقایسه با دولت‌های ضعیف‌تر هر منطقه – نیستند، بلکه در کِرد–و–کارهای بازتولیدشان کارکردهایی (functions) حیاتی برای بازتولید مناسبات امپریالیستی در مقطع تاریخی آشوبناک حاضر دارند. ما باور داریم که امروزه خُرده‌امپریالیست‌ها حلقه‌هایی جدایی‌ناپذیر از زنجیره‌ی مناسبات امپریالیستی هستند که تحقق نهایی این مناسبات به میانجی کارکردهای آن‌ها ممکن می‌شود. در همین راستا، بسیاری از کارکردهای منطقه‌ای دولت‌های ایران، ترکیه، عربستان سعودی، امارات و حتی اسرائیل را می‌توان ذیل مفهوم خرده‌امپریالیسم توضیح داد. هرچند به‌یاد داریم که استفاده از ترم خُرده‌امپریالیست در مورد نقش مُهلک دولت ایران در سوریه و عراق و یمن و غیره با مخالفت قابل‌توجهی روبرو بود (نه‌فقط از سوی شبه‌آنتی‌امپریالیست‌ها)؛ همچنان که عده‌ای استفاده از ترم «استعمار داخلی» درباره‌ی برخی کارکردهای دولت ایران در سپهر داخلی (مشخصاً در پیوند با ستم ملی) را ناموجه و/یا گمراه‌کننده می‌دانند. و همچنین واقفیم که خصوصا در فضای ملتهبِ برآمده از جنگ و نسل‌کشی اسرائیل در غزه بسیاری مایل نیستند نقش منطقه‌ای دولت اسرائیل را با سایر قدرت‌های منطقه‌ای مقایسه کنند، یا چنین کاری را «سفیدشویی» مشیِ جنایت‌بار اسرائیل (نسبی‌سازی امر یکتا) قلمداد می‌کنند. بر این اساس، توضیحات بیشتر درباره‌ی مناسبتِ امروزیِ مفهوم خُرده‌امپریالیسم را به متن جداگانه‌ای می‌سپاریم.

تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک | ۷ مهر 

-------------------------------
لینک دسترسی به متن در وبسایت کارگاه:

https://kaargaah.net/?p=1542

-------------------------------
@kdialectic

#درس‌های‌_انقلاب_سودان
 متن یازدهم

خُرده‌امپریالیسمِ امارات متحد عربی در سودان

ضدانقلاب، طلا، و بی‌عدالتی جهانی


نویسنده: حُسام محجوب


منتشرشده در نشریه‌ی Spectre  | اوت ۲۰۲۵

ترجمه: کارگاه دیالکتیک | مهر ۱۴۰۴


-------------------------------
لینک دسترسی به متن در وبسایت کارگاه:

https://kaargaah.net/?p=1542

-------------------------------
@kdialectic

#چپ و #گفتمان سازمان‌یابی | گفت‌وگو با #همایون_ایوانی

https://youtu.be/J6FIY3QwWGo?si=2kDqlmoglZNAy11g

پیشروی نئولیبرالیسم، #سرکوب جنبش‌های مردمی، #جنگ و اشغالگری ‌و نظامی‌گری چگونه می‌توانست ممکن شود، اگر «چپ» همچنان سازمان‌یافته بود؟
وضعیت کنونی که فاجعه‌بارترین تصویرش را نسل‌کشی در غزه بازنمایی می‌کند تنها در غیاب چپ سازمان‌یافته در سراسر جهان و پراکندگی چپ میسر شده است.
سرکوب خونین کمونیست‌ها در سراسر جهان و سلطه‌ی رسانه‌ای نئولیبرالیسم در دهه‌های متمادی چپ را در موقعیت ناتوانی قرار داده است. اما این نمی‌تواند تمام واقعیت باشد، چرا که در سراسر جهان صدای اعتراض و شورش علیه نظام سلطه بلند است. سوال اینجاست چرا این شورش، #خیزش و #جنبش‌ها، همگانی و به هم پیوسته نمی‌شوند؟

از شما مخاطبان دعوت می‌کنیم که این برنامه را با دیگران به اشتراک بگذارید، و اگر علاقه‌مند به حضور در برنامه‌ی زنده و مشارکت در بحث هستید، می‌توانید از طریق واتس‌اپ، ایمیل یا تلگرام پیش از آغاز برنامه با ما تماس بگیرید.
این برنامه به‌صورت هم‌زمان از یوتیوب، تلگرام و فیسبوک تلویزیون جنبش پخش خواهد شد.

در دو روز ۱۰ زندانی را در کرمانشاه و کرج اعدام کردند

طی روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، ۸ و ۹ مهر، در مجموع ۱۰ زندانی در زندان‌های کرمانشاه و کرج اعدام شدند. مسئولان زندان و نهادهای مربوطه تاکنون اجرای این احکام را رسماً اعلام نکرده‌اند.
به‌گزارش هرانا، ارگان خبری فعالان حقوق بشر در ایران، در روز سه‌شنبه، حکم اعدام سه زندانی به نام‌های غلامعلی نازاریان، سعید امیری و مهرداد شهیدی که همگی با اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند، در زندان دیزل آباد کرمانشاه اجرا شد.
در روز چهارشنبه نیز حکم اعدام هفت زندانی دیگر در زندان قزلحصار کرج اجرا شد. هویت شش نفر از این اعدام‌شدگان، علی گراوند، جواد سرگزی، حمیدرضا ملکی، مهدی مرادی، سجاد محمودی و سعید سیدی طبائی، احراز شده است.
افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران، نگرانی‌ها در مورد روند اجرای مجازات اعدام در کشور را تشدید کرده است.

در رادیو زمانه دنبال کنید

@RadioZamaneh

اعدام هفت زندانی سیاسی در زندان‌های اهواز و قزلحصار

این احکام که عمدتاً بر پایه اعترافات تحت شکنجه اخذ شده، بر مبنای اتهاماتی مبنی بر کشتن نیروهای امنیتی و عضویت در گروه «حرکه النضال» صادر شده است که به دلیل روند دادرسی انتقادهای گسترده حقوق بشری را برانگیخته است.

https://www.radiozamaneh.com/866294/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

گزارش هاآرتص: عملیات نفوذ دیجیتالِ اسرائیل برای بازگرداندن سلطنت در ایران


به‌نقل از اخبار روز

۱۲ مهر ۱۴۰۴


تحقیقی مشترک از هاآرتص و دِمارکر (TheMarker) نشان می‌دهد شبکه‌ای سازمان‌یافته و فارسی‌زبان، مستقر در اسرائیل و با تأمین مالی غیرمستقیم دولتی، در ماه‌های گذشته کارزاری گسترده برای تقویت چهره‌ی رضا پهلوی و بازنمایی مطالبه‌ی «بازگشت سلطنت» در رسانه‌های اجتماعی پیش برده است. هم‌زمان، مؤسسه‌ی دانشگاهی سیتیزن‌لب (Citizen Lab، دانشگاه تورنتو) شبکه‌ای مجزا اما همسو را مستند کرده که با حساب‌های جعلی و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی، روایت‌هایی پرو-اسرائیلی را به زبان فارسی پمپاژ کرده و حتی در زمان حمله‌ی هوایی اسرائیل به زندان اوین، ویدئوهای جعلی و «خبر»های آماده را از پیش هماهنگ و منتشر کرده است.

ادامه‌ی مطلب را در اخبار روز بخوانید.

-------------------------
@kdialectic

فایل پی‌دی‌اف 👇🏾


مارکسیسم و سازمان [حزب] سیاسی

الیزابت شولته

نشریه‌ی Socialist Worker
دسامبر ۲۰۱۰

ترجمه: کلکتیو رود
۱۳ مهر ۱۴۰۴

#پرونده‌ی_موضوعی_۱
#سازمان‌یابی #سازمان‌‌دهی

------------------------------

@roudcollective

🟣 بی‌خبری مطلق از وضعیت احسان رستمی، مترجم و فعال فرهنگی کورد


بیش از ۷ هفته از بازداشت احسان رستمی، مترجم، ناشر و فعال فرهنگی کورد اهل هرسین کرمانشاه می‌گذرد. او روز چهارشنبه ۲۹ مردادماه با یورش ماموران امنیتی در منزل شخصی خود در تهران بازداشت شد.

بازداشت او همزمان با بازداشت #حسن_توزنده‌جانی، #رامین_رستمی، #مرجان_اردشیرزاده و #نیما_مهدی‌زادگان صورت گرفته است.

احسان رستمی نیز همانند دیگر فعالان فرهنگی بازداشت شده، از تمامی حقوق خود نظیر حق تماس تلفنی با خانواده، حق برخورداری از وکیل و‌… محروم است و هیچ اطلاعی از وضعیت سلامت، پرونده‌سازی امنیتی شکل گرفته و محل نگهداری او در دست نیست.

♦️احسان رستمی در رده‌ی ناشران مستقی است که کتاب‌های ارزشمندی در بخش‌های اقتصادی، جنبش‌های سیاسی-اجتماعی و فلسفه منتشر کرده است.

♦️«دولت و بین المللی شدن سرمایه: بازنگری جهانی شدن به مثابه بین المللی شدن سرمایه: مفاهیمی برای درک دولت» یکی از ترجمه‌های ارزشمند احسان رستمی بوده است.

#ژن_ژیان_آزادی
#اعتراضات_سراسری

@bidarzani

احسان و رامین رستمی، دو فعال فرهنگی کُرد در زندان اوین اعتصاب غذا کردند

با گذشت نزدیک به ۵۰ روز از بازداشت، هنوز نهاد بازداشت‌کننده، دلایل بازداشت، اتهامات احتمالی و روند پرونده به‌طور رسمی اعلام نشده و ارتباط آن‌ها با خانواده کاملاً قطع است.

https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/866604/&rhash=0ceb6994783a68

https://www.radiozamaneh.com/866604/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

اعتصاب گسترده زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار علیه اعدام

شمار زندانیانی که جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان قزلحصار منتقل شده‌اند، به ۱۶ تن افزایش یافته. زندانیان واحد ۲ این زندان در یکی از گسترده‌ترین اعتراض‌های داخل زندان دست به اعتصاب غذا زدند.

https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/867142/&rhash=0ceb6994783a68

https://www.radiozamaneh.com/867142/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

دکتر عزالدین شهاب، پزشک فلسطینی از جبالیا، نوار غزه، مقاله‌ای نوشته است با عنوان "ما سربازان جنگ نبودیم، ما بدن‌هایی بودیم که زیر آن دفن شدند"
شهاب مینویسد:
"حماس اعلام میکند که ما، مردم غزه، شکست نخورده‌ایم، که ما استوار ایستاده و جنگی تاریخی را به‌پیش برده‌ایم.
اما من میگویم خلافِ این است.
از صبح زود، خانواده‌ام و من در وضعیت فروپاشی کامل روانی زندگی می‌کنیم. امروز فهمیدیم که خانه‌هایمان، زمین‌مان و تمام محله‌مان، هر خانه‌ای که به خانواده و همسایگان‌مان تعلق داشت، کاملاً نابود شده است. بولدوزرها همه‌چیز را صاف کرده‌اند. همۀ آن به نواری از خاک زردِ خشک و بی‌جان تبدیل شده است. از نخستین روشنایی روز، ما معنای کاملِ شکست را زندگی کرده‌ایم. بیش از هفتاد نفر از اعضای خانواده‌مان را از دست داده‌ایم. زمین‌مان را از دست داده‌ایم. اکنون دیگر هیچ خانه‌ای برای بازگشت نداریم، هیچ دیواری برای محافظت، هیچ مکانی که بتوان آن را خانه‌ خود نامید. و در همین حال، یکی از رهبران حماس در تلویزیون ظاهر می‌شود و اعلام می‌کند که "مردم شکست نخورده‌اند"، که "غزه استوار ایستاد و جنگی تاریخی را جنگید".
پس بگذار تاریخ این را ثبت کند:
من، دکتر عزالدین شهاب از غزه، به همراه خانواده‌ام، دوستانم و خانواده‌های آنان، در هیچ جنگی نجنگیدیم. ما قربانیِ نابودی‌ای بودیم که از درون خانه‌هایمان، به دست حماس شعله‌ور شد، فقط برای آن‌که ارتش اسرائیل بر ما فرود آید و تمام بی‌رحمی خود را بر غیرنظامیان غزه فرو بریزد، در حالی‌که جنگجویان حماس در تونل‌های خود ناپدید شدند. بگذار تاریخ حقیقت را ثبت کند: ما شکست خوردیم، به‌طور کامل، دردناک، و مطلقاً شکست خوردیم. و این ما، مردم غزه هستیم که حق داریم بگوییم شکست خورده‌ایم یا نه، نه آنان که در آسایشِ قطر یا ترکیه نشسته‌اند.
ما خرد شدیم، تحقیر شدیم، و درهم شکستیم پس از آن‌که شهرمان ویران، اشغال، و از هستی محو شد. آواره شدیم، از هرآنچه ساخته بودیم برهنه ماندیم، و میان ویرانه‌های زندگی خود سرگردان گشتیم. و در میانِ این همه، چیزی ساده و هولناک را دریافتم: اشک‌های مادرم از خودِ وطن مقدس‌تر است، و شکستنِ پدرم برایم مهم‌تر از هر پرچمی است. زیرا وطن چه معنایی دارد وقتی عزیزانت را می‌بلعد؟ وقتی مرگ را می‌ستاید اما زندگان را فراموش میکند؟ ما "استوار" نبودیم. ما در سرزمین خودمان گروگان بودیم. نمیتوانستیم برویم. نمیتوانستیم کسانی را که مدعی حکومت بر ما هستند تغییر دهیم. ما گرفتار بودیم میان اشغالگری بی‌رحم و حاکمانی که از رنج ما تغذیه میکنند. و اگر در زندگی‌ام تنها یک لحظه باشد که باید حقیقت را بگویم، بی‌هیچ ترس و بی‌هیچ تردید، آن لحظه اکنون است.
بگذار روشن و آشکار نوشته شود:
ما سربازانِ جنگ نبودیم.
ما بدن‌هایی بودیم که زیر آن دفن شدند."
اما حتی در کمال ویرانی و در حس عریانِ قربانی‌بودن، نوشتهٔ عزالدین شهاب نه ضعف، بلکه شکلی از شجاعت، شهادت اخلاقی و آگاهی تراژیک است. او نمی‌گوید "ما مظلومیم، پس ترحم کنید"، بلکه می‌گوید: "ما را ببینید، زیرا حقیقت جنگ در بدنِ ما، در خاکِ خانه‌های ما، در فرزندانِ کشته‌شدهٔ ماست"، نه در آن‌چه سیاست‌مداران به دروغ میگویند.
او از گروگان‌بودن میان دو سلطه سخن میگوید: یکی اشغالگر بیرونی، و دیگری حاکمان درونی که از درد مردم مشروعیت میگیرند. در نگاه او، مقاومتِ واقعی نه در مرگ و اسطوره‌سازی، بلکه در گفتنِ بی‌پرده‌ حقیقت است؛ در بازگرداندنِ چهره‌ انسانی به رنجی که قدرت‌ها از آن بهره‌برداری میکنند.
در رنجِ بی‌پایانی که مردم فلسطین زیسته‌اند، و شهاب در اینجا به شهادت می‌ایستد، هشداری برای ما نیز نهفته است:
آنکس که مداخلهٔ خارجی و جنگ‌افروزی را راهِ نجات جا میزند، و هر دم از فرطِ ناتوانیِ خود، بی‌شرمانه و بی‌رحمانه، از جان و نان و خانهٔ دیگران مایه میگذارد، در واقع در جست‌وجوی قدرت در ویرانه‌های جان و زندگیِ دیگران است. امیدِ او به جنگ‌افروزی و مداخله، نه از سرِ دلسوزی برای ما، بلکه از بی‌کفایتی و آگاهیِ تلخش از این حقیقت است که هیچ پایگاهی در میان مردمان ندارد. و چون نمیتواند با مردم بایستد، به نیروهایی چنگ میزند که از بیرون می‌آیند و حیاتِ انسان را می‌بلعند.
عزالدین شهاب این حقیقت تلخ و خونین را روشن میکند: جنگ‌افروزی، چه از سوی ارتجاعِ حاکم و چه از سوی ارتجاعِ غیرحاکم، و مداخلهٔ خارجی، حتی اگر به نام نجاتِ "وطن" یا آزادی آغاز شوند، به رهایی واقعى نمی‌انجامند. نجات ما از درونِ خود و جامعه‌مان برمیخیزد: از آگاهی، همبستگی، و بازسازی پیوندهایی که به ایجاد تشکل‌هایی زنده و رهایی‌بخش می‌انجامند؛ در رنجی که خود به مقاومت بدل می‌کنیم، نه در نجات دروغينى که از بیرون به ما وعده میدهند.

دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
https://t.me/drnourimanghahary

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته نودویکم در ۵۲ زندان مختلف

حمایت از زندانیان اعتصابی در زندان قزلحصار

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در حالی وارد نودویکمین هفته خود می‌شود که زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار پس از یک هفته اعتصاب غذا و با شعار «نه به اعدام» علیه اعدام‌‌های گروهی و سرکوب‌های حکومت ایستادگی کردند و توانستند شش تن از  همبندیانشان را که برای اعدام به انفرادی برده بودند به بند بازگردانند؛ این اعتصاب گسترده برای هر کدام از آن‌ها در واقع رفتن به استقبال مرگ بود؛ و اجرای احکام این حکومت قرون وسطایی می‌توانست اجرای حکم هر کدام از آن‌ها را، به دلیل مقاومتشان، سرعت ببخشد.
در ادامه خانواده‌های آن‌ها روز یکشنبه ۲۷ مهر با حضور در مقابل مجلس رژیم، صدای اعتراض خود را علیه سیاست‌های سرکوب‌گرانه و اعدام بلند کردند.

این‌ها فریاد و مقاومت علیه حکومت انسان‌ستیزی است که وحشیانه دست به اعدام‌های جمعی می‌زند به نحوی که تنها در هفته گذشته ۵۹ نفر شامل ۲ زن و یک کودک مجرم، و در مهرماه ۲۳۲ زندانی را اعدام کرده است. به این ترتیب آمار اعدام‌ها در سال جاری [۱۴۰۴]‌ از ۱۰۸۷ تن گذشته است.
در همین راستا روز شنبه گذشته حکومتِ اعدام و جنایت یک زندانی را با اتهام حکومت‌ساخته ارتباط با دول متخاصم در زندان قم به دار آویخت.

حکومت اعدامی ترسان از قیام و انقلاب با سرکوب بی‌رحمانه تلاش می‌کند صدای فریاد و خیزش مردم در شهرهای ایران را خاموش کند. اما زهی خیال باطل! زندانیان محکوم به اعدام قزلحصار و خانواده‌هایشان نشان دادند که چیزی برای از دست دادن ندارند و اراده کرده‌اند چوبه‌های دار و مناسبات استبدادی را یک‌جا واژگون کنند.
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»  ضمن درود به زندانیان واحد ۲ قزلحصار که جانانه ایستادند از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری می‌خواهد که با اتخاذ اقدامات مشخص عملی و اجرایی مانع ادامه کشتار زندانیان شوند و صدای دادخواهی محکومان به اعدام باشند. اقداماتی همچون قطع روابط با این حکومت ضدبشری و تشکیل پرونده تحقیق در مورد مسئولان شکنجه و کشتار در ایران.
بی‌عملی در برابر جنایت‌های این استبداد عریان، در عمل به معنای شریک شدن در جرم آنهاست.
تا توقف کامل اعدام‌ها، ما همچنان در «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ایستاده‌ایم و صدای زندانیان و خانواده‌هایشان خواهیم بود و همچنان چشم امید ما به حمایت مردم شریف ایران به هر شکل ممکن و در هر کوچه و خیابان و شهر است.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته نودویکم روز سه‌شنبه‌ ۲۹ مهر۱۴۰۴ در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:
زندان اوین، زندان قزلحصار (واحدهای ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان) ، زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه ، زندان اردبیل ، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میان‌دوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران

هفته نودویکم
سه‌شنبه ۲۹مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t

بریکس و آزمون غزه: آلترناتیوی که از نظم موجود فراتر نمی‌رود

کیوان مسعودی در این یادداشت می‌نویسد :‌«شاید بزرگ‌ترین درس غزه این باشد که «چندقطبی بودن» به خودی خود نه رهایی‌بخش است و نه عادلانه. اگر تنها تغییر این باشد که واشنگتن و بروکسل جای خود را به پکن و دهلی بدهند، اما منطق مسلط همان منطق سود، سکوت و سلطه بماند، ما نه با جهانی نو بلکه با نسخه‌ای بازتولیدشده از جهان قدیم روبه‌رو خواهیم بود.»

https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/867169/&rhash=0ceb6994783a68

https://www.radiozamaneh.com/867169/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه