پاسخی به نقد پادکست پیچ بر «انکشاف چهره‌ی ایرانی نئوفاشیسم»


تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک

۱ مهر ۱۴۰۴

-------------------------

نُهمین شماره‌ی پادکست پیچ (۴ شهریور ۱۴۰۴)

انکشاف چهره‌ی ایرانی نئوفاشیسم در سایه‌ی جنگ (۱۲ تیر ۱۴۰۴)

--------------------
@kdialectic

🚩جنگ‌های جاری در سودان و جمهوری دموکراتیک کنگو در ارتباط با منطق جهانی سرمایه‌داری استعماری و استخراج‌محور

این مطلب گزارشی است تهیه‌شده توسط کلکتیو۹۸ از گفت‌وگوی مشترک بین رسانه سودفای فرانسه-سودان (Sudfa) و انجمن «نسل نور» (Génération Lumière) در شهر لیون در فرانسه

در بخش سودان، حماد از سودفا تصویر فاجعه‌باری ارائه می‌دهد: ۸۰٪ بیمارستان‌ها از کار افتاده، ۲۰ میلیون نفر آواره یا مهاجر، ۹۰٪ مردم در گرسنگی، و ۱۵ میلیون کودک از ۲۰۲۳ به مدرسه نرفته‌اند. او ریشه‌های جنگ را نه‌فقط در منازعه دو ژنرال، بلکه در دوران استعمار انگلیس می‌بیند که جامعه سودان را به‌شکل نژادی و قبیله‌ای تقسیم کرد. تقسیم جامعه به «همکاران» و «حاشیه‌نشینان» باعث شد از زمان استقلال (۱۹۵۶) جنگ‌های قومی و منطقه‌ای (جنوب، دارفور، کردفان…) شعله‌ور شود. منابع طبیعی (طلا، نفت، زمین‌های کشاورزی، موقعیت استراتژیک در دریای سرخ) به عامل اصلی درگیری بدل شده‌اند. او توضیح می‌دهد که چگونه قدرت‌های خارجی—از کشورهای غربی تا امارات، مصر، روسیه، ایران، چین، اوکراین و حتی اتحادیه اروپا—طریق حمایت از نیروهای با حمایت مالی، نظامی و مداخله‌گری، این جنگ‌ها را به جنگ‌های نیابتی بدل کردند، برای کنترل منابعی چون طلا، نفت، و زمین‌های کشاورزی. نمونه‌اش فرآیند خارطوم در ۲۰۱۴ بود که اتحادیه اروپا از طریق آن به شبه‌نظامیان «نیروهای پشتیبانی سریع FSR » برای کنترل مهاجرت کمک مالی و فناوری داد، و همین نیروها امروز علیه ارتش سودان می‌جنگند. امارات نیز مهم‌ترین حامی مالی و تسلیحاتی FSR است (برای امنیت غذایی و دسترسی به منابع سودان.) ارتش و نیروهای شبه‌نظامی از دل رژیم عمرالبشیر شکل گرفته‌اند و در تضاد بر سر قدرت و منافع خارجی به جنگ افتاده‌اند. خیزش انقلابی ۲۰۱۸ نشان داد مردم سودان خواهان «صلح، عدالت و آزادی» هستند، اما ساختار دولتی ضعیف، اقتصاد فروپاشیده و ارتشی نظامی‌زده مانع تحقق آن شد.

در بخش کنگو، جوردی از «نسل نور» می‌گوید که این جنگ سه دهه است ادامه دارد و بیش از شش میلیون کشته داشته، اما ریشه‌اش ساده است: استخراج‌محوری و رقابت بر سر منابعی چون کُلتان، ماده حیاتی برای صنایع دیجیتال، برای گوشی‌ها و کامپیوترهایی که همه‌ی ما روزانه استفاده می‌کنیم. کنگو بین ۶۰ تا ۸۰٪ ذخایر کولتان جهان را دارد. او توضیح می‌دهد که با مرگ موبوتو و ظهور «رونق کُلتان» در دهه ۱۹۹۰، کشورهایی چون رواندا و اوگاندا و ده‌ها گروه مسلح محلی برای کنترل معادن وارد عمل شدند.

متن کامل را دی پی‌دی‌اف زیر بخوانید👇👇👇👇

درباره‌ی روند تحولات سودان، از خیزش انقلابی تا «جنگ ژنرال‌ها» و پیامدهایش، مخاطبان علاقمند را به مجموعه متوتی که تحت عنوان #درس‌های_انقلاب_سودان در کانال تلگرام کارگاه منتشر شده‌اند ارجاع می‌دهیم.

زنی عرب حرف می زند
داریو فو
ترجمه: سیف خدایاری

لینک مطلب
T.me/SocialistL

تظاهرات امروز، شنبه 27 سپتامبر در برلین، گزارش برگزارکنندگان و شرکت کنندگان 100000 تا 150000 نفر، گزارش رسمی پلیس 60000 نفر!
در هر حال، پیام مردم برای حمایت از مردم فلسطین و جلوگیری از نسل‌کشی دولت اسرائیل، روشن و آشکار است!
عکس بالا بخشی از تظاهرات امروز را نشان می‌دهد

در حاشیه‌ی تظاهرات برلین در همبستگی با فلسطین

تظاهرات ۲۷ سپتامبر برلین نقطه‌ی عطفی بود در شکستن سکوتی که دولت آلمان با همراهی روشنفکران ارگانیک طبقه‌ی حاکم (در رسانه‌ها، احزاب، نهادهای مدنی و آکادمیک) به‌مدت دوسال بر جامعه‌ی آلمان تحمیل کرده بود. اکنون در آلمان تابوی نام‌بردن از «نسل‌کشی» اسراییل در غزه شکسته شده است؛ نه رسما و با تایید حاکمان، بلکه عملا و به‌دلیل تکثیر مهارناپذیر کلام ممنوعه در جامعه. در سوی دیگر، اکنون دولت اسراییل با از دست‌دادن مهم‌ترین و آخرین پناهگاهش در اروپا هرچه بیشتر در مسیر انزوای بین‌المللی قرار گرفته است. هیچ تحولی از این دست طبعا اثرات جنایات هولناک اسراییل در غزه را جبران نمی‌کند: بیش از ۶۵ هزار کشته و صدها هزار مجروح و ترومای جمعی و نابودی زیرساخت‌های زیستی با هیچ رویداد و تحول سیاسی‌ای جبران‌‌پذیر نیستند‌. اما از این پس دولت‌ها و سیاستمدارانی که تاکنون حمایت‌های بی‌قیدوشرط‌شان را نثار دولت اسراییل کرده‌اند ناچار می‌شوند در محاسبات سیاسی آتی خود - برای ادامه‌ی ناگزیرِ همدستی‌هاشان در جنایت علیه بشریت - فاکتور نارضایتی و خشم توده‌ها را نیز لحاظ کنند.
تظاهرات برلین و خصوصا اعتصاب عمومی عظیم در ایتالیا* (هفته‌ی گذشته) به‌سهم خود نشان داده‌اند که به‌رغم همه‌ی روندها و سازوکارهای فریب و ارعابِ دولتی و‌ همه‌ی تکنیک‌ها و فناوری‌های مهندسی اجتماعی که بی‌وقفه درجهت ادغام توده‌های شهروندان (حکومت‌شوندگان) در نظم مسلط عمل می‌کنند، هنوز هم مانعی به‌نام نارضایتی و مقاومت مردم پیش روی دولت‌های سرمایه‌داری وجود دارد.
به‌بیان دیگر، برخلاف دیدگاه‌های آخرالزمانی، هنوز هم قدرت «نه‌گویی» و امتناع توده‌های مردم از همراهی، یا همان قدرت طبقات پایین جوامع، پتانسیلی مادی برای به چالش‌کشیدن مناسبات مسلط است. اگر چالش اصلی حاکمان جهانی (نمایندگان نظم سرمایه‌محور) ادغام و مهار و سرکوب این پتانسیل است، چالش انقلابیون و نیروهای ضدسیستم ارتقای این پتانسیل و آزادکردن آن در جهت براندازی سرمایه‌داری است. و این پهنه‌ی اصلی پیکار طبقاتی در فاز تاریخی افول تهاجمی سرمایه‌داری (یا عروج‌ جهانی نئوفاشیسم) باقی خواهد ماند.

۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵

* پی‌نوشت:
در روزهای اخیر چند کشور اروپایی (پرتغال، بریتانیا و فرانسه) همراه با کانادا و ایتالیا - طی نشست‌هایی در سازمان ملل - فلسطین را رسما به‌عنوان کشوری مستقل به‌رسمیت شناحتند. اقدامی که اگرچه بسیار دیرهنگام و صرفا تحت فشار افکار عمومی داخلی و بین‌المللی انجام گرفت و یحتمل حرکتی صرفا نمادین و‌ حتی نمایشی است، اما می‌تواند به مردمان مصیبت‌دیده و مستاصل فلسطینی اندکی (فقط اندکی) تسلا و امید بدهد. و در بهترین حالت ممکن است موضع اصولی‌تر دولت‌هایی مثل نروژ و اسپانیا و ایرلند را درجهت نجات و احیای راهکار دو کشوری تا حدی تقویت کند. در این‌ میان، دولت‌های ایتالیا و آلمان (یکی با گرایشی آشکارا فاشیستی و دیگری دولتی سوپرمحافظه‌کار که در موعد مقتضی آماده‌ی لغزیدن به آغوش فاشیسم است) با این اقدام همتایان اروپایی‌شان همراهی نکردند. نماینده‌ی آلمان حتی گامی فراتر رفت و‌ همراه با نماینده‌ی ایالات متحده به‌نشانه‌ی اعتراض از شرکت در جلسات مربوطه خودداری کرد. استدلال رسمی دولت آلمان این بود که این اقدام‌ (به‌رسمیت‌شناسی دولت فلسطین) در مقطع کنونی روند صلح! (بخوانید: روند نابودسازی نهایی غزه و‌ نسل‌کشی فلسطینیان) را به مخاطره می‌اندازد. موضع تلویحی دولت آلمان همانند داعیه‌ی دولت اسراییل این است که چنین اقدامی پاداشی به اقدامات حماس است. رویکرد اخیر دولت آلمان البته مایه‌ی شگفتی نیست(۱)، چون این دولت در رابطه با جنگ و‌ نسل‌کشی در غزه نه‌فقط تاکنون هیچ اقدامی مغایر با خواست و مواضع دولت اسرائیل انجام نداده است، بلکه ضمن‌ تداوم حمایت‌های تسلیحاتی و فناورانه از اسراییل، تا جای ممکن امکان تصمیم‌گیری‌های قاطعانه‌تر اتحادیه‌ی اروپا علیه مشی دولت اسراییل را مختل کرده است. استدلال اعلام‌شده‌ی دولت ایتالیا هم این بود که بازشناسی کشور فلسطین زودهنگام است و باید آخرین گام در فرآیند صلح باشد نه گام کنونی.

(۱) درباره‌ی علل تاریخی مواضع دولت آلمان طی جنگ و نسل‌کشی در غزه رجوع‌ کنید به:

نیما صبوری: واکاوی «منظر آلمانی» در مواجهه با نسل‌کشی در غزه و خیز جهانیِ نئوفاشیسم - کارگاه دیالکتیک - خرداد ۱۴۰۴

----------
@kdialectic

⭕️ هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان مختلف

این هفته بار دیگر با اندوهی عمیق و همدلی بی‌پایان به یاد سمیه رشیدی، زندانی سیاسی‌ای که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد، ایستاده‌ایم. این جان‌باختن مظلومانه بخشی از سیاست «زجرکش کردن» زندانیان و هشداری تلخ درباره وضعیت بیماران در زندان‌های کشور است؛ زندانیانی که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم مانده‌اند. اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همدردی صمیمانه خود را با خانواده و یاران او ابراز می‌کنند.

همزمان، اعدام بهمن چوبی اصل به اتهام جاسوسی در روندی مبهم در روز ۷ مهر، صدور حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی حامد ولیدی و نیما شاهی در بیدادگاه انقلاب کرج، و همچنین تأیید حکم اعدام پیمان فرح‌آور در دیوان عالی کشور، همگی نشانگر تداوم روند نگران‌کننده سرکوب و خشونت علیه مردم ایران و زندانیان است. این احکام ناعادلانه نقض آشکار حقوق بشر و ابزاری برای سرکوب‌اند که باید فوراً متوقف شوند.

در همین زمینه، موضع‌گیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، درباره نقض گسترده حقوق زندانیان در ایران بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت اسفناک زندان‌ها جلب کرد. آمار ۴۶ اعدام در هفته گذشته و ۱۹۰ اعدام در شهریورماه -بی‌سابقه در ۳۵ سال گذشته- و ۸۷۱ اعدام در شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ تصویری هولناک از نقض بی‌رحمانه حقوق بشر به دست می‌دهد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکوم کردن این جنایات، بار دیگر خواستار توقف فوری احکام اعدام و پایان دادن به این روند ضدانسانی است. صدای ما فریاد همبستگی با تمامی زندانیانی است که در بند ظلم و بی‌عدالتی گرفتار آمده‌اند. ما همچون گذشته، ضمن سپاس از همه حامیان کارزار در سراسر جهان، تأکید می‌کنیم که ماشین اعدام را می‌توان با همبستگی و اتحاد متوقف کرد. هر حرکت اعتراضی در برابر یک حکم اعدام، گامی در مسیر توقف این روند ظالمانه است. از همه مخالفان اعدام می‌خواهیم صدای اعتراض خود را در برابر این احکام غیرانسانی بلند کنند.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ در هشتاد و هشتمین هفته کارزار، در ۵۲ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زده‌اند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

هفته هشتاد و هشتم
۸ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام

@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t

#درس‌های‌_انقلاب_سودان
 متن یازدهم

خُرده‌امپریالیسمِ امارات متحد عربی در سودان

ضدانقلاب، طلا، و بی‌عدالتی جهانی


نویسنده: حُسام محجوب

منتشرشده در نشریه‌ی Spectre  | اوت ۲۰۲۵

ترجمه: کارگاه دیالکتیک | مهر ۱۴۰۴


مقدمه‌ی کارگاه:

دیرگاهی‌ست که خیزش انقلابی سودان فروغ امیدبخش خود را از دست داده است. دلیل عمده‌ی آن فضای دهشتی‌ست که پس از شروع «جنگ ژنرال‌ها» (آوریل ۲۰۲۳) برپا شده است؛ همان‌ ژنرال‌هایی که از زمان برپایی این خیزش انقلابی (دسامبر ۲۰۱۸) و تا پیش از آغاز این جنگِ مصیبت‌بار – دست‌دردست هم – روند انقلاب و انقلابیون را سرکوب کرده بودند؛ نخست در قامت رهبری نظامیِ «دولت انتقالی»، و سپس در قالب دولت نظامیِ پساکودتا (از اکتبر ۲۰۲۱).
[ ... ]


در زمانی که خیزش ژینا هنوز جوان و پرشور بود، پرونده‌ی «درس‌های انقلاب سودان» را با باور به هم‌رنجی و هم‌سرنوشتی مردمان خاورمیانه و ضرورت تبادل و انتقال تجارب خیزش‌های انقلابیْ فراسوی مرزهای جداکننده‌ی ستمدیدگان گشودیم. با اینکه در یکی دو سال اخیر – به‌دلیل مشغله‌های دیگر و محدودیت ظرفیت‌مان – کنکاش در این پرونده متأسفانه کم‌رمق بود و تنها به‌طور گهگاهی پیش رفت، ولی «مساله‌ی سودان» همچنان ادامه‌ داشته است: بسط سلطه‌ی ضدانقلاب بر سودان به‌میانجی جنگ، جنایات و رنج‌های عظیمی به‌بار آورد؛ همچنان‌که تلاش مردمان سودان برای پس‌زدن ضدانقلاب و حفظ همبستگی نیز فصل‌های جدیدی از مقاومت خلق کرده است.

باری، ترجمه‌ی متن پیشِ رو شاید گشایش مجدد این پرونده باشد (امیدواریم)، شاید هم نه. اما در کنار اهمیت مساله‌ی سودان، دلیل اصلی ترجمه‌ی این متن تأکید مولف بر مفهوم خُرده‌امپریالیسم و کارکردهای آن است. بررسی او البته در سپهر تحولات سودان و بر پایه‌ی مطالعه‌ی موردی نقش امارات متحد عربی در تقویت ضدانقلاب و تداوم جنگ در سودان پیش می‌رود، اما همان‌طور که خود او به‌درستی خاطرنشان می‌کند این سازوکار به کل سپهر تاریخی خاورمیانه قابل تعمیم است:

«مساله تنها مربوط به سودان نیست؛ بلکه با نوع جهانی پیوند دارد که دیکتاتورها تصور و تبلیغ می‌کنند: جایی که استبدادْ برون‌سپاری می‌شود و امپریالیسم چهره‌ای منطقه‌ای می‌یابد. اگر سازوکار خُرده‌امپریالیستی جاری در سودان در تعقیب اهداف خود موفق شود، همین سازوکار به سراسر آفریقا، خاورمیانه و فراتر از آن گسترش خواهد یافت.»

اما چرا مفهوم خُرده‌امپریالیسم در نظر ما اهمیت دارد؟ پاسخ فشرده‌ی ما – در حد این مقدمه – چنین است: سرمایه‌داریِ فرتوت در تنگنای بحران‌های مزمن‌شده و گسترش‌یافته‌اش – ناگزیر و به‌طور فزاینده‌ای– به اتخاذ رهیافت‌ها و سیاست‌های خشن‌تر و تهاجمی‌تر رو آورده است. استقرار و تثبیت جهان چندقطبیِ معاصر و فاصله‌گیری روزافزون از پوسته‌ی حکمرانی لیبرال‌دموکراسی به‌نفع الگوهای نئوفاشیستیِ حکمرانیْ توامان نمودها و پیامدهایی از این وضعیت تاریخی‌اند. در چنین جهانیْ بازتولید مناسبات امپریالیستی برپادارنده‌ی نظم سرمایه‌داری بیش از گذشته مستلزم عروج تقویت‌شده‌ی دولت‌های خُرده‌امپریالیست است. دولت‌هایی که صرفاً «قدرت‌های منطقه‌ای» – در مقایسه با دولت‌های ضعیف‌تر هر منطقه – نیستند، بلکه در کِرد–و–کارهای بازتولیدشان کارکردهایی (functions) حیاتی برای بازتولید مناسبات امپریالیستی در مقطع تاریخی آشوبناک حاضر دارند. ما باور داریم که امروزه خُرده‌امپریالیست‌ها حلقه‌هایی جدایی‌ناپذیر از زنجیره‌ی مناسبات امپریالیستی هستند که تحقق نهایی این مناسبات به میانجی کارکردهای آن‌ها ممکن می‌شود. در همین راستا، بسیاری از کارکردهای منطقه‌ای دولت‌های ایران، ترکیه، عربستان سعودی، امارات و حتی اسرائیل را می‌توان ذیل مفهوم خرده‌امپریالیسم توضیح داد. هرچند به‌یاد داریم که استفاده از ترم خُرده‌امپریالیست در مورد نقش مُهلک دولت ایران در سوریه و عراق و یمن و غیره با مخالفت قابل‌توجهی روبرو بود (نه‌فقط از سوی شبه‌آنتی‌امپریالیست‌ها)؛ همچنان که عده‌ای استفاده از ترم «استعمار داخلی» درباره‌ی برخی کارکردهای دولت ایران در سپهر داخلی (مشخصاً در پیوند با ستم ملی) را ناموجه و/یا گمراه‌کننده می‌دانند. و همچنین واقفیم که خصوصا در فضای ملتهبِ برآمده از جنگ و نسل‌کشی اسرائیل در غزه بسیاری مایل نیستند نقش منطقه‌ای دولت اسرائیل را با سایر قدرت‌های منطقه‌ای مقایسه کنند، یا چنین کاری را «سفیدشویی» مشیِ جنایت‌بار اسرائیل (نسبی‌سازی امر یکتا) قلمداد می‌کنند. بر این اساس، توضیحات بیشتر درباره‌ی مناسبتِ امروزیِ مفهوم خُرده‌امپریالیسم را به متن جداگانه‌ای می‌سپاریم.

تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک | ۷ مهر 

-------------------------------
لینک دسترسی به متن در وبسایت کارگاه:

https://kaargaah.net/?p=1542

-------------------------------
@kdialectic

#درس‌های‌_انقلاب_سودان
 متن یازدهم

خُرده‌امپریالیسمِ امارات متحد عربی در سودان

ضدانقلاب، طلا، و بی‌عدالتی جهانی


نویسنده: حُسام محجوب


منتشرشده در نشریه‌ی Spectre  | اوت ۲۰۲۵

ترجمه: کارگاه دیالکتیک | مهر ۱۴۰۴


-------------------------------
لینک دسترسی به متن در وبسایت کارگاه:

https://kaargaah.net/?p=1542

-------------------------------
@kdialectic

#چپ و #گفتمان سازمان‌یابی | گفت‌وگو با #همایون_ایوانی

https://youtu.be/J6FIY3QwWGo?si=2kDqlmoglZNAy11g

پیشروی نئولیبرالیسم، #سرکوب جنبش‌های مردمی، #جنگ و اشغالگری ‌و نظامی‌گری چگونه می‌توانست ممکن شود، اگر «چپ» همچنان سازمان‌یافته بود؟
وضعیت کنونی که فاجعه‌بارترین تصویرش را نسل‌کشی در غزه بازنمایی می‌کند تنها در غیاب چپ سازمان‌یافته در سراسر جهان و پراکندگی چپ میسر شده است.
سرکوب خونین کمونیست‌ها در سراسر جهان و سلطه‌ی رسانه‌ای نئولیبرالیسم در دهه‌های متمادی چپ را در موقعیت ناتوانی قرار داده است. اما این نمی‌تواند تمام واقعیت باشد، چرا که در سراسر جهان صدای اعتراض و شورش علیه نظام سلطه بلند است. سوال اینجاست چرا این شورش، #خیزش و #جنبش‌ها، همگانی و به هم پیوسته نمی‌شوند؟

از شما مخاطبان دعوت می‌کنیم که این برنامه را با دیگران به اشتراک بگذارید، و اگر علاقه‌مند به حضور در برنامه‌ی زنده و مشارکت در بحث هستید، می‌توانید از طریق واتس‌اپ، ایمیل یا تلگرام پیش از آغاز برنامه با ما تماس بگیرید.
این برنامه به‌صورت هم‌زمان از یوتیوب، تلگرام و فیسبوک تلویزیون جنبش پخش خواهد شد.

در دو روز ۱۰ زندانی را در کرمانشاه و کرج اعدام کردند

طی روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، ۸ و ۹ مهر، در مجموع ۱۰ زندانی در زندان‌های کرمانشاه و کرج اعدام شدند. مسئولان زندان و نهادهای مربوطه تاکنون اجرای این احکام را رسماً اعلام نکرده‌اند.
به‌گزارش هرانا، ارگان خبری فعالان حقوق بشر در ایران، در روز سه‌شنبه، حکم اعدام سه زندانی به نام‌های غلامعلی نازاریان، سعید امیری و مهرداد شهیدی که همگی با اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند، در زندان دیزل آباد کرمانشاه اجرا شد.
در روز چهارشنبه نیز حکم اعدام هفت زندانی دیگر در زندان قزلحصار کرج اجرا شد. هویت شش نفر از این اعدام‌شدگان، علی گراوند، جواد سرگزی، حمیدرضا ملکی، مهدی مرادی، سجاد محمودی و سعید سیدی طبائی، احراز شده است.
افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران، نگرانی‌ها در مورد روند اجرای مجازات اعدام در کشور را تشدید کرده است.

در رادیو زمانه دنبال کنید

@RadioZamaneh

اعدام هفت زندانی سیاسی در زندان‌های اهواز و قزلحصار

این احکام که عمدتاً بر پایه اعترافات تحت شکنجه اخذ شده، بر مبنای اتهاماتی مبنی بر کشتن نیروهای امنیتی و عضویت در گروه «حرکه النضال» صادر شده است که به دلیل روند دادرسی انتقادهای گسترده حقوق بشری را برانگیخته است.

https://www.radiozamaneh.com/866294/

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

گزارش هاآرتص: عملیات نفوذ دیجیتالِ اسرائیل برای بازگرداندن سلطنت در ایران


به‌نقل از اخبار روز

۱۲ مهر ۱۴۰۴


تحقیقی مشترک از هاآرتص و دِمارکر (TheMarker) نشان می‌دهد شبکه‌ای سازمان‌یافته و فارسی‌زبان، مستقر در اسرائیل و با تأمین مالی غیرمستقیم دولتی، در ماه‌های گذشته کارزاری گسترده برای تقویت چهره‌ی رضا پهلوی و بازنمایی مطالبه‌ی «بازگشت سلطنت» در رسانه‌های اجتماعی پیش برده است. هم‌زمان، مؤسسه‌ی دانشگاهی سیتیزن‌لب (Citizen Lab، دانشگاه تورنتو) شبکه‌ای مجزا اما همسو را مستند کرده که با حساب‌های جعلی و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی، روایت‌هایی پرو-اسرائیلی را به زبان فارسی پمپاژ کرده و حتی در زمان حمله‌ی هوایی اسرائیل به زندان اوین، ویدئوهای جعلی و «خبر»های آماده را از پیش هماهنگ و منتشر کرده است.

ادامه‌ی مطلب را در اخبار روز بخوانید.

-------------------------
@kdialectic

فایل پی‌دی‌اف 👇🏾


مارکسیسم و سازمان [حزب] سیاسی

الیزابت شولته

نشریه‌ی Socialist Worker
دسامبر ۲۰۱۰

ترجمه: کلکتیو رود
۱۳ مهر ۱۴۰۴

#پرونده‌ی_موضوعی_۱
#سازمان‌یابی #سازمان‌‌دهی

------------------------------

@roudcollective