۹ آگوست روز جهانی عاشقان کتاب مبارک ...
@kargadanpub

گفت‌وگو با کاوه بهبهانی دربارهٔ زیبایی‌شناسی خوردوخوراک
@kargadanpub

مصاحبه با هفته نامه‌ی شهرراز درباره‌ی برخورد زیبایی‌شناختی با غذا

فایل صوتی سخنرانی #بابک_عباسی در نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفهٔ تبریز(۱۱مرداد۹۷)، قسمت دوم: معرفت‌شناسی فضیلت چیست و چه تفاوتی با دیگر نظریه‌های معرفت دارد؟
@Eudaemonia

فایل صوتی سخنرانی #بابک_عباسی در نشست «معرفت‌شناسی فضیلت»، انجمن فلسفهٔ تبریز(۱۱مرداد۹۷)، قسمت سوم: گفت‌وگو و پرسش و پاسخ
@Eudaemonia

نشست معرفی و نقد کتاب "سودای تفکیک" (نشر کرگدن) در قم
@kargadanpub

معرفی کتاب مواجهه با داروین در برنامه چرخ شبکه چهار

کتاب سودای تفکیک را می‌توانید از "کتابسرای طه" واقع در مجتمع ناشران، طبقه سوم، واحد ۳۱۴ تهیه کنید.

مصاحبه دکتر سیدحسن اسلامی نویسنده کتاب «سودای تفکیک» با موضوع «خطر ایجاد جریان شبه‌وهابیت شیعی در اثر گسترش تفکرات مکتب تفکیک» و پاسخ دکتر محمد تقی سبحانی

مکتب معارفی خراسان که به نام دیگرش «مکتب تفکیک» مشهورتر است، از جمله جریان‌های فکری اخیر و معاصر در تشیع امامی است که مؤسس آن مرحوم آیت‌الله میرزا مهدی اصفهانی است. این مکتب به سبب رویکردها و اندیشه‌های ویژه‌ای که در حوزه معارف شیعی ـ اسلامی دارد، از قبیل توجه و اهتمام خاص به روایات اهل‌بیت(ع)، و نیز به جهت مخالفت‌هایی که با برخی جریان‌های فکری مثل فلسفه و تصوف شناخته شده در جهان اسلام دارد، مورد اقبال یا ادبار و انکار متفکران و جریان‌های فکری واقع شده است.

جناب حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر اسلامی، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب، از جمله محققان به‌نامی است که تاکنون آثاری از جمله دو کتاب «رؤیای خلوص» و اخیراً «سودای تفکیک» را در نقد این مکتب نگاشته است. اخیراً ایشان در مصاحبه‌ای، ملاحظات انتقادی خود را درباره این مکتب بیان کردند. این مصاحبه به‌تازگی در سایت دانشگاه ادیان و مذاهب بازنشر شده بود.
https://urd.ac.ir/fa/cont/8127/

جناب حجت‌الاسلام والمسلمین محمدتقی سبحانی، از اساتید به‌نام کلام شیعه در قم، و از نزدیکان به اندیشه این مکتب، در پاسخ به نقطه‌نظرات انتقادی جناب دکتر اسلامی مطالبی نگاشته‌اند که بنا به درخواست ایشان در سایت دانشگاه منتشر می‌گردد.
https://urd.ac.ir/fa/cont/8153/

دانشگاه ادیان و مذاهب، از این گفت‌وگوی علمی استقبال کرده و آماده است به استمرار این گفت‌وگوی انتقادی و انتشار آن یاری رساند و زمینه گفت‌وگوهای بیشتر و جامع‌تری را فراهم سازد.

معاونت پژوهش دانشگاه ادیان و مذاهب

به دنبال نقد استاد سبحانی بر استاد اسلامی در خصوص مکتب تفکیک، دریکی از گروه‌های مجازی در همین باره گفت وگوئی رخ داد ویکی از فضلا با طرح بحثی،ابعاد دیگری از این موضوع مورد بحث قرار گرفت.
@mtsobhani

مباحثات/
فایل صوتی نشست معرفی و نقد کتاب《سودای تفکیک》 با حضور نویسنده کتاب حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسن اسلامی
🔹۲۲مرداد
🔹محل نشست:دفتر سایت مباحثات
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz

زیبایی‌شناسی خورد و خوراک؛ مجموعه مقالات، ترجمهٔ کاوه بهبهانی، نشر کرگدن، چاپ اول ۱۳۹۷، ۲۴۲ صفحه، ۳۰۰۰۰ تومان
#فلسفه_غذا
#نشر_کرگدن
@Bookcitycc

زیبایی‌شناسی خورد و خوراک؛ مجموعه مقالات، ترجمهٔ کاوه بهبهانی
#فلسفه_غذا
#نشر_کرگدن
@Bookcitycc

☘️ معرفی کتاب «زیبایی‌شناسی خوردوخوراک» در گفتگوی هفته‌نامه شهر راز با #کاوه_بهبهانی

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/2hirS
🌾 @Sedanet | @Sophia_Kaveh

معرفی کتاب "بفرمایید فلسفه (جلد ۲)"، روزنامه اعتماد، نوشته محسن آزموده،
 ۱۳۹۷ پنج شنبه ۲۵ مرداد

يك بشقاب فلسفه

در همنشيني چند «عشق فيلم» هميشه يكي از شنيدني‌ترين و شيرين‌ترين مكالمه‌ها، بحث درباره محبوب‌ترين كارگردان يا بازيگر يا فيلم است. يكي هيچكاك را دوست دارد، ديگري عاشق اسكورسيزي است، سومي فقط از روسليني دفاع مي‌كند و ... هميشه مباحثات مشابهي ميان «ماشين‌باز»ها يا بين «شيفتگان فوتبال و فوتباليست‌ها» در مي‌گيرد. اصولا آدم‌ها با علايق گوناگون در مصاحبت با هم‌مسلكان‌شان تمايل دارند، درباره علقه‌هايشان صحبت كنند و معمولا در اين گفت‌وشنودها، چنان چشمان‌شان برق مي‌زند و پرشور و هيجان حرف مي‌زنند كه آب از لب و لوچه مخاطب سرازير مي‌شود و او را نيز در پيگيري آن موضوع به وجد مي‌آورد.

حالا فرض كنيد، پرسشي مشابه را در ميان جمعي از فلاسفه مطرح كنيم و از آنها بپرسيم «فيلسوف محبوب شما كيست؟» ديويد ادموندز، يكي از نويسندگان كتاب پرخواننده «ويتگنشتاين- پوپر و ماجراي سيخ بخاري» و نايجل واربرتن مدرس ارشد فلسفه در اپن‌يونيورسيتي و نويسنده كثيري آثار مقدماتي براي آشنايي با فلسفه، در دومين مجلد از كتاب خواندني «بفرماييد فلسفه!» اين كار را كرده‌اند. آنها در بخش نخستين اين كتاب، سراغ شماري از برجسته‌ترين اساتيد فلسفه در امريكا و انگليس رفته‌اند و از آنها خواسته‌اند كه فيلسوف محبوب خود را نام ببرند و احتمالا دليل يا علت علاقه‌شان به او را نيز بيان كنند. بنا به انتظار، نتيجه براي علاقه‌مندان به فلسفه بسيار برانگيزاننده است.

ديويد هيوم، فيلسوف اسكاتلندي قرن هفدهمي، جايگاهي را كسب كرده است كه زماني برزيل در رده‌بندي تيم‌هاي فوتبال داشت، يعني هيوم با فاصله‌اي قابل توجه از بقيه پيشي گرفته و انتخاب بيش از ٢٠درصد پرسش‌شوندگان است. سقراط، افلاطون، ارسطو، كانت، نيچه، ويتگنشتاين، ميل، مونتني و... در رده‌هاي بعدي قرار گرفته‌اند. البته پيشينه مصاحبه‌شوندگان و تعلق خاطر عموم‌شان به سنت‌ فلسفي انگلو-آمريكن چنين نتيجه‌اي را پيش‌بيني‌پذير مي‌كند. اما به هر حال جالب است كه غير از رابرت استرن كه متخصص فلسفه هگل است، مايكل سندل نيز فيلسوف دشوارنويس آلماني را فيلسوف محبوب خودش معرفي مي‌كند.

آنچه اين نظرسنجي هيجان‌انگيز (البته براي علاقه‌مندان به فلسفه) را جذاب مي‌كند، دلايلي است كه اهالي فلسفه براي انتخاب‌شان بر مي‌شمارند. خب، در وهله نخست انتظار از فيلسوفان اين است كه براي انتخاب‌شان دلايلي عقلاني و خردپسند ارايه كنند يا دست‌كم به لحاظ شخصي توجيهي معقول به دست دهند. در اكثر موارد هم وقتي صحبت‌هاي آنها را مي‌خوانيم، استدلالاتي از اين دست مي‌بينيم، اما هميشه اين طور نيست، ضمن آنكه در عموم موارد شاهديم كه دلايل و انگيزه‌هاي شخصي، در اين گزينش دخيل هستند، گواهي بر اين ادعاي مناقشه‌برانگيز كه دلايل عاشقي هميشه بر استدلال‌هاي عقلي منطبق نيستند و دوست داشتن همواره با براهين منطقي توضيح‌پذير نيست. براي نمونه نوئل كرول تاكيد مي‌كند كه ارسطو را به اين دليل برگزيده كه از كودكي آموزش كاتوليكي ديده و «توميسم از همان سنين پايين با گوشت و پوست»ش عجين شده است. كاترين مك‌كينن به سادگي فيلسوف محبوبش را «آخرين زني كه با او صحبت كرده» مي‌خواند و مارتا نوسباوم، جان استيوارت ميل را بر مي‌گزيند، زيرا «ميل يكي از معدود فيلسوفان بزرگ-شايد هم تنها فيلسوف بزرگ- گذشته است كه واقعا زنان را برابر با مردان مي‌دانست».

اما بعد از اين نظرسنجي، كتاب شامل گفت‌وگوهايي نسبتا كوتاه ولي پرمغز با برخي از همين فلسفه‌پژوهان درباره فيلسوفان بزرگ تاريخ است و رعايت سير زماني سبب شده كه بتوان آن را گونه‌اي تاريخ فلسفه در نظر گرفت. به نوشته حسين شيخ‌رضايي، دبير مجموعه «گفت‌وگو انديشي» نشر كرگدن كه اين كتاب چهارمين مجلد از آن است، «گفت‌وگو در مقام قالبي بياني در زمره شايع‌ترين قالب‌هاي مورد علاقه بزرگ‌ترين انديشمندان تاريخ بشر بوده است. سقراط، پدر فيلسوفان تمام دوران‌ها، جز گفتن و شنيدن كاري نكرد و افلاطون حتي مخالفت‌هاي احتمالي خود را با انديشه‌هاي استادش جز از زبان شخصيت‌هاي درگير گفت‌وگو عرضه نداشت». در روزگار ما نيز «گفت‌وگو» قالب برخي از پرمخاطب‎ترين آثار فلسفي است. مخاطبان فارسي‌زبان حتما آثار راهگشاي برايان مگي در معرفي فيلسوفان بزرگ و جريان‌هاي اصلي فلسفه در قرن بيستم را به خاطر دارند.

گفت‌وگوهاي «بفرماييد فلسفه!» اما به تفصيل مصاحبه‌هاي برايان مگي نيست و در مقايسه با آنها بسيار كوتاه‌تر است. سطح مباحثي كه در آن مطرح مي‌شود نيز به آن ميزان فني و تخصصي و دربرگيرنده همه آرا و انديشه‌هاي يك فيلسوف يا يك جريان فلسفي نيست. در گفت‌وگوهاي مختصر و مفيد كتاب حاضر، درباره هر يك از فلاسفه بزرگ تاريخ، اعم از سقراط و افلاطون و ارسطو و آكويناس و ماكياولي و لاك و باركلي و هيوم و برك و كانت و هگل و نيچه و

ويتگنشتاين و سارتر و هايك و رالز و دريدا، تنها به يكي، دو جنبه يا ايده از اين فيلسوفان بسنده مي‌شود و مصاحبه‌شونده و مصاحبه‌كننده مي‌كوشند، روايتي سرراست و تامل‌‏برانگيز از همان جنبه يا ايده ارايه دهند. گفت‌وگو با رابرت رولند اسميث درباره ژاك دريدا شايد متفاوت‌ترين مصاحبه كتاب باشد، نه به اين دليل كه در آن درباره يكي از ايده‌هاي عجيب و غريب متفكر فرانسوي يعني بخشايش امرنابخشودني بحث مي‌‎شود، بلكه از آن رو كه در مجموعه‌اي مملو از فيلسوفان آنگلو‌-آمريكن، نامي از چهره‌اي برده مي‌شود كه اصولا از سوي برخي مجامع انگليسي‌زبان فيلسوف تلقي نمي‌شود! البته در اين مجموعه درباره چهره‌هايي چون هگل و نيچه و سارتر نيز گفت‌وگوهايي هست، اما شكي نيست كه در غياب بزرگاني از فيلسوفان قاره‌اي چون هوسرل و هايدگر، آمدن نام دريدا –لااقل اندكي- تعجب‌برانگيز است.

در مجموع كتاب «بفرماييد فلسفه!» را مي‌توان به منزله دسري فلسفي در نظر گفت و آن را لابه‌لاي مطالعات جدي‌تر و دشوارتر خواند و از پايان بردن هر گفت‌وگو- كه معمولا بيش از ٢٠ دقيقه به طول نمي‌انجامد- لذت برد، لذتي عقلاني از درگير شدن با يك يا چند پرسش بديع و پاسخ هوشمندانه و تفكربرانگيز يكي از باهوش‌ترين فيلسوفان تاريخ.

@kargadanpub

http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=1067&PageNO=10

⚡️تفکیکی ها ناقدین را به داشتن مشکلات اخلاقی، دینی، علمی و معرفتی متهم می‌کنند

✔️سیدحسن اسلامی در نشست اندیشه‌ورزی مباحثات🔻

🔹بنده مکتب تفکیک را جریانی اسلامی می‌دانم و به همه‌ی اصحاب آن احترام می‌گذارم و آن‌ها را نیز هم‌رده‌ی با سایر جریانات اسلامی، دینی و فکری ـ و نه برتر از آن‌ها ـ می‌دانم و این حق را دارد که عقاید خود را نشر دهد و دیگران هم حق دارند آن را نقد کنند. در طول تاریخ می‌توان روایت‌های مختلفی از تفکیک شناسایی کرد. منظور بنده از مکتب تفکیک، جریانی است که به صراحت به وسیله‌ی استاد حکیمی ارائه شده و صورت‌بندی خاصی را هم از تفکیک بیان کرده‌اند. اولین کسی هم که در دوران معاصر تعبیر تفکیک را به‌کار برده، آقای حکیمی هستند و اولین مقاله و کتاب را نوشتند و اولین کسی هم بودند که تعبیر «عقل خودبنیاد دینی» را به‌کار بردند و در رابطه با آن، مقاله نوشتند. لذا بنده درصدد نقد و بررسی این جریان هستم؛ و نه مکاتب مشابه.

🔹باید توجه کرد که ما به‌عنوان انسان، فهم محدودی از واقعیت داریم و این‌گونه نخواهد شد که فهم نامحدودی از عالم داشته باشیم و خدا نخواهیم شد. آیات قرآن نیز محدودیت دانش انسانی را تأیید می‌کند. لذا فهم ما از هر چیزی از جمله از دین، محدود و مبتنی بر دانشی است که متخصص و یا دانشجوی آن هستیم و فارغ از زمان و مکان نخواهیم شد. فارغ شدنِ هر چه بیش‌تر از این محدودیت‌ها، در گروی مورد نقد قرار گرفتن است و ادعای تفکیکیان مبنی بر این که ما خلوص معارفیِ کامل داریم را بنده مورد نقد قرار داده‌ام.

🔹متأسفانه بنده در طول این مدت با بی‌اخلاقی‌های مختلفی مواجه بودم؛ چرا که یکی از سکه‌های رایج میان تفکیکی‌ها حمله به مخالفان و ناقدان خود در سطوح مختلف فیزیکی (حمله و تمسخر فیزیکِ بدن و ظاهر ناقد و مخالف)، دانشی (حمله به سطح دانش او) و اخلاقی (حمله به منش اخلاقی و انگیزه‌‌های احیاناً فردی ناقد) است؛ درواقع ناقد را به داشتن مشکلات اخلاقی، دینی، علمی و معرفتی متهم می‌کنند. حتی آقای حکیمی به صراحت در مقدمه‌ی متأله قرآنی در صفحه‌ی ۶۹ می‌گوید: «هر کسی با ما مخالفت کند و ما را نقد کند، خواه‌ناخواه در خط سیاست بنی‌امیه و بنی‌عباس حرکت می‌کند»!

🔹بنده مصاحبه‌ای با عنوان «مکتب تفکیک؛ سلطه‌ی چپ» دارم که در کتابم نیز آمده است و در آن گفته‌ام که کتاب الحیات، نمونه‌ی عالی سلطه‌ی تفکر چپ در ایران است که البته مورد نقد برخی قرار گرفت و به بنده گفتند که تو این مکتب را به سوسیالیستی‌بودن متهم کرده‌ای؛ در حالی‌که بنده اصلاً چنین چیزی نگفته‌ام و حتی تعبیر سوسیالیست را هم به‌کار نبرده‌ام؛ بلکه بنده گفته‌ام کتاب الحیات در زمانه‌ای نوشته شده که تفکر چپ مارکسیستی، تفکر ارزشمندی محسوب می‌شده است.

🔹در یکی از مقاله‌هایم نوشته‌ام که مکتب تفکیک، در واقع التزامی به حدیث ندارد؛ چراکه به حدیثی مانند «شر امتی الاغنیا» از پیامبر استناد می‌کند؛ در حالی‌که این حدیث در هیچ‌یک از کتب روایی معتبر ما وجود ندارد و آن را به کتابِ غیررواییِ قرن دوزادهمی جامع‌السعادات که نراقی نوشته است، مستند کرده و ارجاع می‌دهند؛ در حالی‌که حتی در این کتاب نیز این حدیث، به‌عنوان حدیث معتبر معرفی نشده و با عبارت «روی عنه» آورده شده است. مصحح این کتاب، مرحوم مظفر ـ استاد مسلم فقه و اصول ـ در مقدمه‌ی آن می‌گوید اشکال این کتاب وجود احادیث جعلی است. لذا به نظرم نمی‌توان با همین یک جمله‌ی عربیِ حدیث‌گونه، منظومه‌ی اقتصادی ساخت.

@namehayehawzavi
http://mobahesat.ir/16555

انتشار کتاب #سودای_تفکیک و نگاهی به نقدهای آن
جستارهایی در سنت فکری، روش‌شناسی و شخصیت‌های #مکتب_تفکیک
نویسنده حجت الاسلام دکتر #سیدحسن_اسلامی_اردکانی، 478 صفحه، 1397، ناشر: #گرگدن
کتابی که حاصل جمع‌آوری ۱۳ مقاله نویسنده درباره مکتب تفکیک، نوشته‌شده در سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۰ و یک گفت‌وگو مربوط به سال ۱۳۹۵ .
مهم‌ترین آموزه‌های مکتب تفکیک عبارت‌اند از:
جدایی راه دین از فلسفه و عرفان؛ برتری شناخت دینی؛ استناد این شناخت به قرآن و حدیث؛ اتکا به ظاهر آیات و روایات و سرانجام رد هرگونه تأویل. مکتب تفکیک کارش را با نقادی فلسفه و بی‌اعتبارسازی آن آغاز می‌کند، اما می‌کوشد از طریق آن کسب اعتبار کند. شاید در متون معاصر حمله‌ای تندتر و بی‌رحمانه‌تر از نقدهای طرفداران این مکتب به فلسفۀ اسلامی نتوان یافت،
اما در همین متون بزرگان این مکتب «فیلسوف تفکیکی» لقب می‌گیرند. مدعیان تفکیک ما را به نوعی خاص از عقلانیت دعوت می‌کنند که به نظر می‌رسد با عقلانیت رایج تنها اشتراک لفظی دارد. آنان ما را به تعبد و قبول آموزه‌ها و رازهایی فرامی‌خوانند که نه‌تنها برای آنها دلیلی به دست نمی‌دهند، که حتی معتقدند ما توان ادراکشان را نیز نداریم.
در این کتاب پس از مروری بر سنت فلسفه‌ستیزی در جهان مسیحیت و اسلام، مهم‌ترین آموزه‌های مکتب تفکیک مطرح و نقد می‌شوند. سپس روش‌شناسی طرفداران این مکتب مورد توجه قرار می‌گیرد و آن‌گاه آراء شخصیت‌های برجستۀ این جریان فکری و چالش‌هایی که آنان با شخصیت‌های برجسته‌ای مانند علامه طباطبایی داشته‌اند کاویده می‌شود.
پس از انتشار کتاب بازتاب های گسترده ای داشت

در اینجا مصاحبه نویسنده درباره کتاب و بعد نقد اقای محمدتقی سبحانی و سپس نقد مباحثات را می اوریم:
ادامه در #پایگاه_اطلاع_رسانی_کتاب_ناب 👇
http://yon.ir/Ws5B9

@ketabenaab

عنوان کتاب:
The Subtle Art Of Not Giving a F*ck
عنوان فارسی:
هنر ظریف بی‌خیالی؛ رویکردی نامتعارف به خوب زیستن
مترجم:
رشید جعفرپور
نشر کرگدن
وضعیت ترجمه:
ترجمه شده و در مراحل نهایی ویرایش
@Eudaemonia

راه رسیدن به شادکامی در آگاهی به این است که به چه چیز‌هایی باید اهمیت داد و از آن مهم‌تر چه چیز‌هایی را باید بی‌خیال شد. نویسندۀ این کتاب با لحنی صمیمی تلاش می‌کند از دل آزمایش‌های علمی، وقایع تاریخی و سرگذشت عجیب خودش، به این سوال پاسخ دهد و از منظر فلسفی و عملی به راه‌حلی برسد. کتاب «هنر طریف بی‌خیالی» رتبهٔ اول را در لیست کتاب‌های پرفروش نشریه نیویورک تایمز داشت و در عرض یک سال بیش از سه میلیون نسخه از آن به فروش رسید و به بیش از بیست‌و‌پنج زبان دنیا ترجمه شده است.
@Eudaemonia