کانال رسمی شهر کارچان

#شب_شاهنامه
--------------------------------------
📜 شب‌های شاهنامه کارچان: نیرنگ ابلیس: بوسه بر شانه‌های ضحاک

✨ چند بیت ناب از شاهنامه:
شه تازیان چون به نان دست برد
سر کم خرد مهر او را سپرد
سیم روز خوان را به مرغ و بره
بیاراستش گونه گون یک‌سره
به روز چهارم چو بنهاد خوان
خورش ساخت از پشت گاو جوان
بدو اندرون زعفران و گلاب
همان سالخورده می و مشک ناب
چو ضحاک دست اندر آورد و خورد
شگفت آمدش زان هشیوار مرد
بدو گفت بنگر که از آرزوی
چه خواهی بگو با من ای نیک‌خوی
خورشگر بدو گفت کای پادشا
همیشه بزی شاد و فرمانروا
مرا دل سراسر پر از مهر تو است
همه توشهٔ جانم از چهر تو است
یکی حاجتستم به نزدیک شاه
و گرچه مرا نیست این پایگاه
که فرمان دهد تا سر کتف اوی
ببوسم بدو بر نهم چشم و روی

--------------------------------------

📖 داستان شب (ویژه مردم فرهیخته کارچان):
ای مردم کارچان، خوب بنگرید که چگونه اهریمن گام به گام حلقه استیلا را تنگ‌تر ساخت؛ شیطان که گام به گام در حال تسخیر قلب شاه بود، سفره‌های سوم و چهارم را چنان رنگین ساخت که عقل از سر هر بیننده‌ای می‌ربود. ضحاک، که اکنون وجودش به آن خورش‌های غریب عادت کرده بود، دیگر نه پادشاهی عادل، بلکه تشنه‌ای سیری‌ناپذیر بود که هر روز انتظار کشف طعمی جدید را می‌کشید. در روز چهارم، با آن خورش گاو جوان که عطر زعفران و مشک نابش در فضای قصر می‌پیچید، گویی ضحاک دیگر کاملاً مسحور جادو شده بود. در اوج سیری و لذت، ضحاک حیرت‌زده شد؛ نه از طعم غذا، بلکه از هوشیاری مردی که می‌دانست چگونه شاه را به زانو درآورد. او خوالیگر را طلبید و گفت: «بگو چه می‌خواهی، ای نیک‌خو! هر آرزویی داشته باشی برآورده است!» و اینجا بود که ابلیس، با نمایش نهایت فروتنی و ارادت (که سراسر دروغ بود)، خواسته‌ای مطرح کرد که تمام وجود شاه را به لرزه درآورد. آیا می‌دانید چه خواست؟ او مقامی، زر و سیمی نخواست! بلکه با حیله‌ای بی‌سابقه، خواست تا سر کتف‌های پادشاه را ببوسد. ای کارچانی‌ها، این بوسه نه نشانه‌ی ارادت، بلکه مُهر نهایی شیطان بر جان ضحاک بود؛ لحظه‌ای که فاجعه‌ای ابدی از آنجا آغاز می‌شد!

--------------------------------------

📡ڪــانــال رســمــے شــهر ڪــارچــان📡

•┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•
🆔 @karchan_city96
•┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•

❤2👌1

851 views18:34