я желаю в новом году каждому быть там, где спокойно вашей душе!

🎄 Ամանորյա լռության գաղտնիքը
Ձմռան վերջին գիշերն էր։ Քաղաքը լի էր լույսերով, բայց մարդկանց սրտերում հաճախ լռություն էր։ Արամը քայլում էր փողոցով՝ ձեռքերը գրպաններում, գլուխը՝ մտքերի մեջ խրված։ Տարին ծանր էր անցել․ չիրականացած խոստումներ, կորցրած հնարավորություններ, անավարտ խոսքեր։
Հանկարծ նա նկատեց մի փոքրիկ խանութ, որի դուռը բաց էր, թեև արդեն ուշ էր։ Մուտքի վրա գրված էր.
«Ժամանակի վերանորոգում»։
Արամը ժպտաց ու մտավ ներս։ Խանութում նստած էր մի ծեր մարդ՝ հանգիստ աչքերով։
— Ի՞նչ ես ուզում վերանորոգել,— հարցրեց նա։
— Տարին,— պատասխանեց Արամը առանց մտածելու։
Ծերը գլխով արեց։
— Տարին չի վերանորոգվում։ Բայց մարդը կարող է փոխել իր վերաբերմունքը նրա նկատմամբ։
Նա Արամին տվեց մի փոքրիկ ժամացույց։
— Սա հետ չի վերադարձնում ժամանակը,— ասաց նա,— բայց օգնում է հասկանալ՝ երբ է պետք կանգ առնել։
Արամը դուրս եկավ խանութից, բայց դուռն այլևս չկար։ Փողոցը նույնն էր, բայց նա՝ ուրիշ։ Առաջին անգամ երկար ժամանակից նա դանդաղեց քայլերը, լսեց ձյան ձայնը, զգաց գիշերվա շունչը։
Տուն հասնելով՝ նա զանգահարեց ընկերոջը, ում երկար ժամանակ չէր զանգահարել, գրեց մի նամակ, որը միշտ հետաձգում էր, և ինքն իրեն ասաց.
— Նոր տարին սկսվում է ոչ թե օրացույցից, այլ որոշումից։
Կեսգիշերին, երբ հնչեցին զանգերը, Արամը ժպտաց։ Նա գիտեր՝ տարին չի խոստանում հրաշքներ, բայց հնարավորություն է տալիս մարդուն դառնալ իր կյանքի հեղինակ։
Եվ դա արդեն բավական էր։

🎄 Тайна новогодней тишины
Это была последняя ночь зимы. Город был наполнен огнями, но в сердцах людей часто царила тишина. Арам шёл по улице, засунув руки в карманы, погружённый в мысли. Год выдался тяжёлым: несбывшиеся обещания, упущенные возможности, недосказанные слова.
Вдруг он заметил маленькую лавку, дверь которой была открыта, несмотря на поздний час. Над входом было написано:
«Ремонт времени».
Арам улыбнулся и вошёл внутрь. В лавке сидел старик со спокойным взглядом.
— Что ты хочешь отремонтировать? — спросил он.
— Год, — не раздумывая ответил Арам.
Старик кивнул.
— Год не подлежит ремонту. Но человек может изменить своё отношение к нему.
Он протянул Араму маленькие часы.
— Они не возвращают время назад, — сказал он, — но помогают понять, когда нужно остановиться.
Арам вышел из лавки, но двери уже не было. Улица осталась прежней, а он — другим. Впервые за долгое время он замедлил шаг, услышал звук падающего снега, почувствовал дыхание ночи.
Вернувшись домой, он позвонил другу, которому давно не звонил, написал письмо, которое всегда откладывал, и сказал себе:
— Новый год начинается не с календаря, а с решения.
В полночь, когда зазвучали колокола, Арам улыбнулся. Он знал: год не обещает чудес, но даёт человеку возможность стать автором собственной жизни.

Поздравления от нашей преподавательницы Ани Отари

Թե աշխարհում փակ դռներ կան,
թող որ բացվեն այս գիշեր,
Ու Նոր տարին նոր խնդությամբ
թող ներս մտնի այս գիշեր,
Թե կան դատարկ, համր տներ
մանկան ճիչով թող լցվեն,
Ով փնտրում է սրտանց մեկին
հանկարծ գտնի այս գիշեր:
Թե կան լացող, տխուր աչքեր,
թող ծիծաղեն այս գիշեր,
Կանչող ձեռքերն իրար հասնեն,
հրաշք ապրեն այս գիշեր:

Если в мире есть запертые двери,
Пусть откроются в эту ночь,

И Новый год с новой радостью 🎄
Пусть войдет в эту ночь.

Если есть пустые, тихие дома,
Пусть наполнятся детским смехом,
Кто ищет от всего сердца кого-то,
Пусть найдет его в эту ночь.

Если есть плачущие, грустные глаза,
Пусть засмеются в эту ночь,
Пусть протянутые руки найдут друг друга

И чудо совершится в эту ночь.

Поздравление от куратора школы Кристины

Թող Նոր տարին սկսվի պարզից՝
հանգիստ մտքերից,
ճիշտ մարդկանցից,
իրական ժպիտներից։
Թող օրերը լցվեն փոքր ուրախություններով,
գիշերները՝ վստահությամբ,
Թող խաղաղությունը դառնա սովորություն,
իսկ երջանկությունը՝ ամենօրյա։
Շնորհավոր Նոր տարի 🎄✨

Пусть Новый год начнется с простого —
со спокойных мыслей,
с правильных людей,
с искренних улыбок.
Пусть дни наполняются маленькими радостями,
а ночи — уверенностью.
Пусть мир станет привычкой,
а счастье — ежедневным.
С Новым годом 🎄✨

С наступающим Новым 2026 годом! 🎄🥂✨

ваша Джейн 🫶🏽