میان من و تو ، احساسی‌ جا مانده که نمی‌توان به آسانی نامش را عشق گذاشت ، عشق انگاری برای گفتن زیادی پر از تکرار شده ، فراتر از تمام این عشق ها باید از تو بگویم.
از من برای تو آنچه بگویم این است ، روزی نبودم ، خاکسترم را تو میان دستانت بگیر ، در دریایی بریز تا با موج ها در کنار تو باشم ، یا به پای درختی بریز تا من برای تو شاخ و برگ دهم یا میان کاغذ های سیگار خاکسترم را دود کن ، تا در ریه هایت هر نفس شوم؛
آری ، این منم برای تو که برای هر لحظه بودنت جان تازه‌ای می‌گیرم
بودنت چگونه اینطور شد؟ چگونه انقدر توانستم احساساتم را برای تو کنار بگذارم و زندگی جدیدی را برای تو آغاز کنم؟
اگر قلبم را جلوی آینه‌ای بگیرم ، تورا می‌بینم که این‌گونه درون قلبم می‌درخشی.
تو خورشید تمام آسمان باور های منی.
گرمای تو ، صدای تو ، حضور تو ، وجود تو ، زیبایی های تو ، نگاه چشمان ِ تو که ستاره بارانی راه می‌اندازد و دگرگونی را میان قلب من راه‌ می‌اندازد...
من میان ِ من و تو ، ما را می‌خواهم .
می‌خواهم میان این دنیا جایی برای من میان ِ ما باقی بماند
بین تمام رفتن ها ، ماندن تو قسم هر روز من است