مأمون عتابي را گفت: از من چيزي بخواه.
گفت: "يا أميرالمؤمنين! دست تو بر بخشش گشاده تر است تا زبان من بر خواهش."
مأمون را خوش آمد و امر كرد تا چهل هزار درهم به او دادند.
المختار من نوادرالأخبار/ص ۳۳
#نوادر

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار
تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند
(سلیم)
#تک_بیت

تو تا ز شرم فکندی، به چهره زلف سیاه
فغان ز خلق برآمد، که آفتاب گرفت
(ظهیر فاریابی)
#تک_بیت

جان را نشد میسر ازین تن فراغتی
این باده صاف می‌شود از شیشه‌ی دگر (نصرآبادی)
#تک_بیت

عمربن خطاب محتاط‌ترين خلفا بود و عايشه هرگاه ذكر عمر به ميان مي‌آمد مي‌گفت: به خدا سوگند در تنسيق امور بسيار خبره بلكه بي‌نظير بود، براي هر كاري، كسي را كه شايسته‌ي آن بود آماده داشت.
مغيرة بن شعبة مي‌گفت‌: كسي محتاط‌تر از عمر نديدم، مناعت و كرامتي داشت كه نمي‌گذاشت با كسي خدعه كند و عقلي داشت كه نمي‌گذاشت كسي با او خدعه كند .
و عمر گفته است : من فريبكار نيستم و فريبكار نيز قادر نيست مرا فريب دهد.
عقدالفريد ج ۱ ص ۴۳
#نوادر

زندگی همچون نشستن بر صندلی دندانپزشکی است. آدم همیشه خیال می‌کند دردناک ترین لحظه هنوز نرسیده است، در صورتی که رسیده و گذشته است.
(بیسمارک)
نقل از:
(انسان در جستجوی معنا) اثر (ویکتور فرانکل)
#گزین_گویه

عمارة‌بن حمزه به عجب و تكبر مشهور بود. روزي بر مهدي عباسي وارد شد و چون در جايگاه نيكويي كه برايش تعيين كردند جايگير شد، مردي كه مهدي از قبل به او اشاره كرده بود تا عماره را ريشخند كند، برخاست و گفت: يا اميرالمؤمنين به من ظلم شده است.
مهدي پرسيد: چه كسي به تو ظلم كرده است؟
گفت: عماره فلان ملك مرا غصب كرده است (و آن از نيكوترين املاك عماره بود)
مهدي گفت: اي عماره برخيز و در كنار خصمت بنشين.
عماره گفت: يا اميرالمؤمنين! اين مرد خصم من نيست، اگر آن ملك مال اوست با او در آن نزاع نمي‌كنم و اگر مال من است، به او بخشيدم و از جايگاهي كه اميرالمؤمنين مرا بدان سرفراز گردانيده برنمي‌خيزم!
قصص الاعراب ج ۴ ص ۳۹۳
#نوادر

عبدالله بن جعفربن ابيطالب (و او ازبخشندگان بنام عرب بوده) به‌نزد يزيدبن معاويه رفت. يزيد او را گفت: اميرالمؤمنين چقدر تو را عطا كرده بود؟
گفت: خدايش رحمت كند، آن گاه كه بنزدش آمده بودم يكصدهزار درهم به من بخشيد. گفت: صدهزار درهم تو محفوظ است و صدهزار ديگر براي آن كه گفتي خدايش رحمت كند.
گفت: پدر و مادرم به فدايت!
گفت: و صدهزار ديگر براي اين كلامت.
گفت: خداوند تو را خير دهد.
گفت: و صدهزار ديگر براي اين كلام.
پس عبدالله مال را برگرفت و برگشت.
پس به يزيد گفتند: مال را تلف كردي و به خزانه ستم روا داشتي كه يك نفر را چهارصد هزار درهم بخشيدي.
گفت: آن را تنها به او نبخشيدم، به تمام اهل مدينه بخشيدم كه او يك درهم نمي‌يابد مگر اين كه آنرا مي‌بخشد.
پس عبدالله چون به مدينه بازگشت، از مركب پايين نيامد تا آن مال را بين مستحقان تقسيم كرد. او را بر اين كار سرزنش كردند، گفت: خداوند تعالي مرا به عادتي و خَلق خود را نيز به عادتي معتاد كرده است. مرا به گشايش در رزق و خلق را به نيكي و احسان ديدن عادت داده است. ناخوش مي‌دارم كه عادت خلق را منقطع سازم و عادت خودم نيز منقطع گردد.
المختارمن نوادرالأخبار
#نوادر

در دم صبح، «غنی»! پیر فلک می‌گوید:
که قضا نان دهد آن وقت که دندان گیرد
(غنی کشمیری)
#تک_بیت

این زحمتی که می‌کشم از تنگی قفس
کفران نعمتی‌ست، که در باغ کرده‌ام
(حاجب شیرازی)
#تک_بیت

هر آه که بیرون رود از سینه‌ی چاکم
ابری شود و گریه کند بر سر خاکم
(بایزید عثمانی)
#تک_بیت

در خانه‌ی شکسته نگیرد کسی قرار
ترسم که رفته‌رفته، غم از دل بدر شود
(حاجی محمدصادق)
#تک_بیت

مردي برخاست و به پيامبر صلي الله عليه و آله گفت: اي رسول خدا آيا من فاضل‌ترينِ قوم خود نيستم؟ فرمود: اگر تو را خردي باشد، فضلي خواهد بود، و اگر اخلاقي پسنديده باشد مروتي خواهد بود، و اگر تو را مالي باشد شرفي خواهد بود، و اگر تو را تقوايي باشد، ديني خواهد بود.
جلوه‌ی تاریخ در شرح نهج‌البلاغه، ترجمه و تحشیه: دکتر محمود مهدوی دامغانی، نشر نی ۱۳۸۵ ، جلد ۷ ، ص ۲۴۳
#حکمت

قَرنت الهَيبَةُ بِالخَيبَةِ ، والحَياءُ بِالحِرمَانِ ، والفُرصَةُ تَمُرّ مَرّ السَحَابِ ، فَانتَهِزوا فُرَصَ الخَير.
بيم با نااميدي؛ و حیا و آزرم با بي‌بهرگي همراه است، فرصت همچون گذر ابر مي‌گذرد، فرصتهاي پسنديده را دريابيد.
جلوه‌ی تاریخ در شرح نهج‌البلاغه، ترجمه و تحشیه: دکتر محمود مهدوی دامغانی، نشر نی ۱۳۸۵ ، جلد ۷ ، ص ۲۴۴
#حکمت

به کرم پیله می‌ماند، رذالت پیشه در منصب
چو می‌پوشد قبا ابریشمی، گم می‌کند خود را
#تک_بیت

جز زیر خاک جای من غمگسار نیست
روی زمین، ز مردم بالانشین پُر است
(غنی کشمیری)
#تک_بیت

تنها به دیده می‌نتوان داد گریه داد
چون ابر، باید از همه اعضا گریستن
(طبعی اصفهانی)
#تک_بیت

چو مرا سوختی از غم، مکن اندیشه ز آه
کم فتد شعله به خاشاک، که دودی نکند (جامی)
#تک_بیت

چون تیر، پا به وادی آوارگی گذار
در خانه تا به چند توان چون کمان نشست؟
(ازرقی هروی)
#تک_بیت

در تو یک یارب ما را اثری نیست ولی
قدسیان را به فلک، غلغله از یارب ماست (فرصت شیرازی)
#تک_بیت

شخصي از ديوجانوس پرسيد: چه حكمتي است كه مردم به نابينايان و افليج‌ها نيكي مي‌كنند و صدقه مي‌دهند و به شما جماعت فيلسوفان احسان و نيكي روا نمي‌دارند؟
گفت: حكمت در اين است كه تمام مردم مستعد كور شدن و فلج شدن هستند ولي هر كسي مستعد فيلسوف شدن نيست!!قصص العرب ج ۴ ص ۴۵۵
#حکمت