جعبه
226 subscribers
29 photos
2 videos
3 links
چیزهایی در این جعبه رخ می‌دهد که نمی‌توانی فراموششان کنی

آدرس :
کریمخان زند ، بین ایرانشهر و ماهشهر ، پلاک صد و سی و چهار ، طبقه سوم


https://t.me/+Hi4V9CTZ0YE1NWI0
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هفته‌ی بعد جعبه /
هفته‌ی استاد بهرام بیضایی خواهد بود.
10💔3
جعبه pinned a video
باکس های هفته‌ی سوم از ماه سوم جعبه
@Jabeeco
32
هفته‌ی چهارم از ماه سوم جعبه🖤
11
رزرو @Jabeeco
بلیت های هفته نیم بها
6👎2
7👎2👍1
2
جعبه
Photo
فردا ساعت پنج جمع می‌شیم.
3🤝1
81
جعبه
Photo
اکران فیلم تئاتر چهارراه فردا ساعت چهار آغاز میشود ❤️
رزرو:@jabeeco
جعبه
Photo
یادآوری
امروز ساعت ( چهار ) جمع می شویم.
بیا
هستیم هنوز
12
ما بازنمی‌گردیم.
ما اعلام حضور می‌کنیم.
نه به‌عنوان ادامه‌ی گذشته،
بلکه به‌عنوان گسست از آن.
چون دیگر هیچ‌کدام از ما
آدم‌های قبل نیستیم
و تئاتر هم دیگر نمی‌تواند همان باشد.
از این نقطه به بعد
ایونت‌ها کمتر می‌شوند
چون هر مواجهه باید ضروری باشد.
هر دورهمی باید موضع داشته باشد.
هر انتخاب باید هزینه بدهد.
این هفته تمرکز می‌کنیم بر سواد سیاسی؛
نه برای آموزش،
بلکه برای مسلح‌شدن به فهم.
برای دیدن سازوکار قدرت،
خواندن روایت‌ها،
و شک‌کردن به بدیهیات.
▪️ چهارشنبه: Nuremberg
محاکمه‌ای برای قدرت، قانون، و مسئولیت فردی
▪️ شنبه: خوانش بخش‌هایی از مانیفست کمونیست
نه به‌عنوان کتاب مقدس،
بلکه به‌عنوان متنی زنده برای جدل
▪️ دوشنبه: The Lives of Others
بدن، نظارت، ترس، و سکوتِ سازمان‌یافته

ایونت‌های فرعی به‌صورت مستقل اعلام می‌شوند؛
برای آن‌هایی که می‌خواهند
بیش از تماشا، درگیر شوند
و شاید با هم،
مسیر تازه‌ای را تمرین کنیم.
این جمع قرار نیست پرشمار باشد.
قرار است اثرگذار باشد.
ما این‌جا جمع می‌شویم
تا فکر کنیم،
بحث کنیم،
و تئاتر را دوباره
به‌عنوان یک کنش جدی
پس بگیریم.
اگر دنبال سرگرمی‌ هستی،
اینجا نه.
اگر دنبال مواجهه‌ هستی،
گوشه‌ی در را باز گذاشته‌ایم.
5👍1
چهارشنبه | تماشای جمعی فیلم «Nuremberg»
ساعت ۱۸:۳۰
۱۴۰۴/۱۱/۲۲
نورنبرگ فقط یک فیلم تاریخی نیست؛
یک مواجهه‌ی روانی با قدرت است.
در دل دادگاه‌های نورنبرگ،
داگلاس کلی ـ روان‌پزشک ارتش آمریکا ـ مأمور می‌شود ذهن کسانی را بررسی کند
که پشت یکی از خشن‌ترین ماشین‌های جنایت تاریخ ایستاده‌اند.
او با هرمان گورینگ و دیگر چهره‌های اصلی نازی مصاحبه می‌کند
نه برای بخشش،
بلکه برای این سؤال خطرناک:
آیا این‌ها «سالم»‌اند؟
و اگر بله، جنایت از کجا می‌آید؟
فیلم با بازی رامی ملک در نقش داگلاس کلی
و راسل کرو در نقش هرمان گورینگ،
بیش از آن‌که روایت تاریخ باشد،
کاوشی‌ست در روان انسان،
جایی که مرز میان «عادی بودن» و «شر مطلق» مخدوش می‌شود.
ما این فیلم را می‌بینیم
نه برای مرور گذشته،
بلکه برای فکر کردن به امروز:
قدرت چطور خودش را توجیه می‌کند؟
مسئولیت فردی کجا شروع می‌شود؟
و تماشاگر بودن تا کِی بی‌گناه است؟
بعد از فیلم، گفت‌وگوی آزاد داریم.
اگر دنبال سؤال‌هایی هستی که ولت نمی‌کنند،
جاش اینجاست.

رزرو @jabeeco
6💯1
شنبه | خوانش و گفت‌وگو: مانیفست کمونیست
ساعت ۱۷:۰۰
۱۴۰۴/۱۱/۲۵
مانیفست کمونیست،
متنی است که دوست‌داشتنش اجباری نیست،
اما نخواندنش، ساده‌لوحی‌ست.
کتاب نوشته‌ی کارل مارکس و فردریش انگلس است؛
منتشرشده در ۱۸۴۸،
و هنوز یکی از تأثیرگذارترین و بحث‌برانگیزترین متن‌های سیاسی تاریخ.
نسخه‌ای که می‌خوانیم
از دقیق‌ترین ترجمه‌هاست؛
با مقدمه‌ای مفصل که ترجمه‌های مختلف را کنار هم می‌گذارد
و نشان می‌دهد
چطور «یک کلمه»
می‌تواند معنا، موضع و حتی تاریخ را عوض کند.

ما متن را می‌خوانیم
تا اسطوره‌زدایی کنیم،
تا به‌جای فحش دادن به یک برچسب،
با خود ایده درگیر شویم.
بعد از خوانش، گفت‌وگو داریم؛
نه دفاع،
نه محکومیت کور،
بلکه جدل.
اگر فکر می‌کنی مخالفت بدون خواندن هم کافی‌ست،
این جلسه لازم نیست.
اگر فکر می‌کنی فهمیدن،
حتی برای مخالفت،
یک کنش جدی‌ست،
جاش اینجاست.
6👍1👎1
Forwarded from -زارا-
دوشنبه | تماشای جمعی فیلم «زندگیِ دیگران»
(Das Leben der Anderen)
ساعت ۱۷:۳۰
۱۴۰۴/۱۱/۲۷
«زندگیِ دیگران» فیلمی درباره‌ی جاسوسی نیست؛
درباره‌ی تماشا شدن است.
در برلین شرقیِ تحت نظارت،
جایی که دولت حتی به سکوت هم مشکوک است،
یک افسر دستگاه امنیتی مأمور می‌شود
زندگی یک نویسنده و معشوقه‌اش را شنود کند.
گوش دادن، آرام‌آرام تبدیل می‌شود به دیدن.
و دیدن، به شک.
فیلم نخستین اثر بلند فلوریان هنکل فون دونرسمارک است؛
روایتی سرد، دقیق و بی‌رحم از سازوکار نظارت،
و در عین حال، روایتی انسانی از لحظه‌ای
که هنر می‌تواند شکافی در دستگاه قدرت ایجاد کند.
«زندگیِ دیگران» درباره‌ی این سؤال است:
وقتی همه‌چیز تحت کنترل است،
انسان از کجا دوباره انسان می‌شود؟
و آیا ممکن است تماشاگرِ سرکوب،
خودش تغییر کند؟
ما این فیلم را می‌بینیم
نه برای همدردی ساده،
بلکه برای فکر کردن به نسبت خودمان با نظارت،
با سکوت،
و با هنری که می‌تواند نجات‌بخش یا افشاگر باشد.
بعد از فیلم، گفت‌وگوی آزاد داریم.
نه نتیجه‌گیری،
نه نسخه‌پیچی.
فقط مواجهه با «زندگیِ دیگران»
و شاید… زندگی خودمان.
اگر فکر می‌کنی شنیدن همیشه بی‌خطر است،
این فیلم نظرت را عوض می‌کند.
6