‌ ‌ ‌‌‌ ‌
واقعا دارم لذت میبرم
رفتم از اولش بخونم
دلم میخواد تو سالن بزرگ طبقه اول جلوی در ورودی شروع به رقصیدن کنم
تو رنگ آمیزیه خونه فقط رنگ های تیره هست ولی شادی زیادی جریان داره شادی که از اگاهی و توکل نشات میگیره

به هیچکی نگو چه برنامه ای تو ذهنته، تا اینکه انجامش بدی. به هیچکی نگو هدفت چیه، تا اینکه مسیرشو پیدا کنی. به هیچکی نگو داری برای چی تلاش میکنی و چرا نیستی تا اینکه به مقصد برسی. فلذا تا وقتی که تو اون جایگاهی که میخوای، قرار نگرفتی، با هیچکس در مورد برنامه و هدفت صحبت نکن. اون وایب و انرژی منفی ای که میدن، خیلی بده. همیشه دیگرانی هستند که در مورد "هرچیزی" نظری داشته باشند و جلومون گارد بگیرن. فروغ یجایی میگفت: چه دنیای عجیبیه، من اصلا کاری به کار هیچکس ندارم و همین بی آزار بودن من و با خودم بودن من باعث میشه که همه درباره ام کنجکاو بشوند. نمیدانم چطور باید با مردم برخورد کرد. بله خانم فروغ، ما هم گاهی اوقات میمونیم. نمیدونیم باید چه برخوردی داشته باشیم.

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آنهاست.

Holiday cooking is more than blind luck. Christmas in Connecticut(1945)

"وصله نمی شود دگر، این دوهزار و یک تَرَک!
هی همه شب بند مَزن، چینیِ دل شکسته را"

میان ماندن و رفتن حکایتی کردیم
که آشکارا در پرده‌ ی کنایت رفت
مجال ما همه این تنگ مایه بود و دریغ
که مایه خود همه در وجه این حکایت رفت

شاملو/ ۲۸ خرداد ۱۳۳۹

تو پای به راه در نه، دگر هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

هزار گفتنی به لب، اسیر پیچ و تاب شد.

نه در رفتن حرکتی بود نه در ماندن سکونی.
احمد شاملو/ ۱۳۳۸

باران تندی می‌بارد. دلم می‌خواست می‌زدم به خیابان و در دل تاریکی خلوت و سرد دم صبح شهر کمی راه می‌رفتم. امّا به عشق آبِ باران دل از نرمای گرم رخت‌خواب کندن، آدمِ دریادل می‌خواهد.