غمگین مکن، اگر نکنی شاد خاطری
گر مرهم دلی نشوی نیشتر مباش

در این غُربتِ ناشاد
یاسی ست اشتیاق
که در فراسوهای طاقت می گذرد.

ارغوان می‌بینی؟
به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند
مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را
آخر قصه شنودن را
پشت این پنجره‌ی بسته هنوز
عطر آواز بنان مانده است
شهریار اینجا
شعر نقاشش را خوانده است

-هوشنگ ابتهاج

۱۴ بهمن ۱۴۰۰
هرچی آرزوی خوبه مال تو...

[چه خواهش ها دراین خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟]

آرزو می‌کنم که در ناباورانه ترین حالت زندگی‌تون، اون اتفاق قشنگی که فکرش رو هم نمی کنید، بیفته.

از بلندای این دیوار یاس، از پس این شب عمیق نفرین شده، روشنایی خواهد بود به یقین. امیدی هست برای تازه شدن. در روشنای این آخرین فانوس اندیشه را فریاد زنید.
-خشایار شفیعی

هزار خورشید تابان، خیلی قشنگه🤍

مضطرب حال مگردان من سرگردان را