من بهترین استاد مشاور دنیا رو دارم.
رفتم پیشش گفتم خانم دکتر من دارم پیر میشم سر پایان‌نامه.
وسط مریضاش کلی باهام حرف زد و دلداریم داد و گفت با همکارای دیگه‌ش هم صحبت می‌کنه تا کیس‌های بیشتری داشته باشم.
امروز یکی دیگه‌شون(پریناتولوژیست) بهم پیام داد و گفت برای طرحت در خدمتیم.
وای خدایا، خیلی خوشحالم.

یه جنین ۲۰هفته واسمون اوردن که بندناف دور گردنش پیچیده شده و همین باعث مرگش شده بود.
توی مشاوره‌ی ژنتیکش مادرش میگفت که یه بچه‌ی معلول داره و توی بارداری دومش حین بارداری پانکراسش مشکل پیدا کرده و مجبور میشن جنین رو کورتاژ کنن و همین باعث چسبندگی رحمش شده و دیگه نمیتونه باردار شه. برای همین برای بارداری سومش از رحم جایگزین استفاده کردن و کلی هزینه کردن براش که باز به نتیجه نرسیدن و جنین به علت پیچیده شدن بندناف دور گردنش فوت می‌کنه.
این خانواده بسیار پولدارن ولی حتی پول هم نتونست دردی ازشون دوا کنه.
یچیزایی وقتی قراره نشه دیگه با میلیاردها پول و تلاش هم نمیشه. و اگه یچیزی باید اتفاق بیفته، هزاران هزار مانع هم نمیتونه جلوی رخ دادنش رو بگیره.

یه چیزی هست به اسم کلاه! آدم‌هایی که توی رسیدن به اهداف‌شون موفق شدند؛ بلا استثنا دست گذاشتند روی کلاه خودشون و رفتند. نه به این فکر کردند که بقیه چی میگن نه به پشت چشم نازک کردن‌هاشون اهميت دادند.
اگر هدفی داری دست بذار روی کلاه خودت و بدو🎩👒

به قول فرزاد کمانگر:
شب بود
نه ماه بود
نه ستاره
نه آسمان
نه ابر
فقط دیوار بود.

باید کتاب جالبی باشه.

خیلی وقتا خودمون رو به خاطر یه اشتباه کوچیک، سخت‌تر از هر کسی قضاوت می‌کنیم. در حالی که یادمون میره «اشتباه» بخش طبیعی رشد و زندگیه. همون جاس که یاد می‌گیریم؛ تغییر می‌کنیم و انعطاف پیدا می‌کنیم.
گاهی لازمه به خودمون یادآوری کنیم؛
من هم حق دارم خطا کنم، زمین بخورم، دوباره بلند شم و ادامه بدم…

وقتی برمیگردم خوابگاه له و خسته‌ام، و هیچی به اندازه‌ی درد شونه‌هام(بخاطر حمل کوله پشتی سنگین) آزاردهنده نیست. ولی می‌دونم یه روزی این دردا و خستگی‌ها یادم میره و ازش به عنوان سال‌های طلایی زندگیم یاد می‌کنم.

بهش گفتم: همیشه انگار دستام شرم داره.

فقط خودتی که میدونی توی اون داستانی که از نظر بقیه قوی بودی، چقدر از درون شبیه یه دختر بچه‌ی ترسیده‌ی تنها بودی.

مبارکت باشه الهام قشنگم🫂
مسیرت پرنور و هموار.💚

https://t.me/channelel98vision/23416

به قول کامو: لازم نیست آدم خوشحال باشه تا از نو شروع کنه.

🔴 نوبل پزشکی به پژوهشگران ژاپنی و آمریکایی رسید.


آکادمی نوبل جایزهٔ فیزیولوژی و پزشکی امسال را به ۳ پژوهشگر برجسته از ژاپن و آمریکا اهدا کرد.

ماری ای برانکو، فرد رمزدل و شیمون ساکاگوچی به‌پاس کشف‌های بنیادین‌شان دربارهٔ «تحمل ایمنی محیطی» که از حملهٔ سیستم ایمنی به اندام‌های بدن جلوگیری می‌کند، برندهٔ این جایزه شدند.

مکانیسم تلرانس ایمنی خیلی شگفت‌انگیزه. اگه دانش‌ پایه زیست‌شناسی دارید یه‌ دور این مکانیسم رو بخونید و لذت ببرید.

یه ژن جدید دیگه معرفی کردیم که تاحالا گزارش نشده، و اتفاقا ژنی هست که پتانسیل هدف‌گیری دارویی متفاوت اما ساده و در دسترسی داره.
اینم نوبل امروز من.

کانال خیلی داره علمی میشه.
چون واقعا دیگه روزمره‌ای بجز ریسرچ ندارم، تمام تایمم رو گرفته؛ و گاهی تنها سرگرمیم اینه که برم شهرکتاب لابه‌لای کتابا قدم بزنم.

درگیر باشید، درگیر کار، درگیر ورزش، درگیر رسیدن به گل و گیاه؛ درگیر هر چیزی که شمارو از وسواس، تحلیل جزئیات بی‌اهمیت و اینکه هر چیزی رو زیر ذره‌بین ببرید، دور کنه.

قشنگ‌ترین منظره‌ای که توی مسیرم می‌بینم.
بقیه‌ش آدم‌ها و دود و ماشینه.

هر روز توی ایستگاه اتوبوس یه پیرمرد رو می‌بینم که بهم میگه خط ۸۰ که رسید بهم بگو چشام نمی‌بینه.
امروز شروع کرد باهام حرف زدن و میگفت: مولانا بخون، همه چیز اون بالاست این پایین خبری نیست؛ اونا خیلی پیشرفته‌ن و دارن آماده‌مون میکنن تا بیان پیشمون، قبلا کلی مریضی داشتم، پارکینسون داشتم اما اومدن پیشم و خوبم کردن بهم گفتن نمیذاریم بمیری حالا.
گفتم دیدیشون؟ گفت آره، توی یه بعد دیگه‌ن، الانم زیادی بهت گفتم، ولی قرار بود اینارو بهت بگم.
تهش اتوبوس اومد و خواستم برم، دوباره بهم گفت مولانا بخون.

مشاوره ژنتیک رو دوست دارم چون با داستان زندگی یه خانواده هم درگیریم.

سه روزه که یه باکس گل توی قسمت بسته‌های پستی خوابگاهه که طرف نیومده سراغش؛ روش نوشته تا ابد آویزونتم.

من خطاب به علم: تا ابد آویزونتم