Forwarded from Twite hub | توییت هاب
اون پسرا هستن که تو عکس دسته جمعی از همه بلند ترن؛یه جورایی دکل شایدم دیلاق.
Yup, that's my type.
Yup, that's my type.
و من تکههایی از او را دوست داشتم که هیچکس قادر به دیدن آنها نبود.
براتون ارزو میکنم ی شبی بیاد که از خوشالی تا صبح نخوابین
نه اینکه از غمباد زیادی فقط فکر کنین و بغض کرده باشین
ی شبی ک موقع بستن چشاتون لبخند بزنین
نه اینکه هی مجبور باشین اروم گریه کنین ک خانوادتون نفهمن
ی شبی ک فارغ از هر چیزی باشین
به اون نقطه امن و راحت خودتون رسیده باشین
Gn🩶
نه اینکه از غمباد زیادی فقط فکر کنین و بغض کرده باشین
ی شبی ک موقع بستن چشاتون لبخند بزنین
نه اینکه هی مجبور باشین اروم گریه کنین ک خانوادتون نفهمن
ی شبی ک فارغ از هر چیزی باشین
به اون نقطه امن و راحت خودتون رسیده باشین
Gn🩶
❤2
پس زده شدن همیشه نه گفتن نیست، گاهی شبیه لبخنده وقتی در جواب دوست دارم میگه مرسی، گاهی شبیه یه مسیج سین شده است که چند ساعته جواب داده نشده، گاهی مثل یه “بهت زنگ میزنم الان” ه که ازش دو روز گذشته، گاهی هم مثل سرد بودن دستات و نخندیدن چشماته
میدونی، همون نه گفتن از همش راحت تره.
میدونی، همون نه گفتن از همش راحت تره.