تو از یاد من نرفتی،
اورثینک شدی رفتی توی مغزم،
غم شدی لابلای نوشته هام،
دود شدی رفتی تو ریم.
درد شدی نشستی روی قلبم و چشمام.
شک شدی رفتی توی وجودم.
تنهایی ای شدی که هیچوقت منو تنها نمی‌ذاشت.
ولی در نهایت، تو درس شدی برای زندگی من.
اعتماد به نفسی که الان دارم، جوری که قدر خودمو می‌دونم، جوری که به بقیه راحت اعتماد نمی‌کنم، جوری که برای خودمو ایندم تلاش می‌کنم، جوری که به خودم میرسم. جوری که یاد گرفتم از پس غم و درد و افسردگی و تنهایی بربیام.
همشو مدیون توام. مرسی که بودی. مرسی که با رنج موجب شکفتن من شدی.
-دیاکو.

دلم پاییز، بارون، شیرکاکائو داغ، هودی، مه و تو رو میخواد.

کصشر تر ار خودتون
حرفاتونه

اونجایی که‌لانگ دیستنستو می‌بینی رو سعدی خیلی قشنگ توصیف کرده :
"گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق ساکت شود، بدیدم و مشتاق‌تر شدم."

انقدر دوستت دارم که حتی اگه کل روزم با تو سر کنم درست همون لحظه که داری میری دلم برات تنگ میشه.

چگونه وابسته کسی نشویم؟

دشت پروانه >>>>>

Gn🤍

‌این جمله‌ی شایع رو باید با طلا بنویسن :
رشد می‌کنی وقتی با همه کمرنگی

کسی ک با قلب سفیدش . .‌ .

07:00

یه ظاهر غلط انداز بهتر از یه باطن لجنه ...

اگه زندگیم یه فیلم بود اسمش میشد:
ایستاده در گا !

‏درستشم همینه که فقط یه نفر بتونه اون سایدتو ببینه!

به اندازه ی تک تک شبایی که غمگین خوابم برد ازت متنفرم !

ته فشارای عصبی شد لکنت زبون :))

تو يادت نمياد، من يادم نميره!

باران آبرویم را خرید شبیه مردی که گریه
نمی کند به خانه برگشتم!

میشه یه بار آدم عوضی به تورم نخوره؟