انسان مدام باید مشغول کار باشد. سازندگی کند، وگرنه از درون پوک می شود. و بیکاری بدتر از تنهایی است. آدم بیکار در جمع هم تنهاست.

سمفونی مردگان، عباس معروفی

@itGallery

شما میگید «دوستت دارم» ولی داستایوفسکی میگه:

«قبل از اینکه حتی ببینمت، تو رو توی رویاهام دیده بودم و وقتی بالاخره پیدات کردم، انگار تمام عمر می‌شناختمت و یه جایی توی قلبم همیشه منتظرت بودم.»
همینقدر قشنگ و مبتلا…
@itGallery

میان تاریکی جنگل، جایی که مرز میان وسوسه و معصومیت محو می‌شود، گابلین‌ها میوه‌های رنگارنگشان را به دو خواهر تعارف می‌کنند.

یکی از خواهران، قدم به سوی این بازار وسوسه‌انگیز گذاشته؛ در حالی که دیگری هنوز در پناه معصومیت ایستاده است.
همین تقابل، قلب اثر را می‌سازد: وسوسه در برابر بی‌گناهی، میل در برابر ترس.

این نقاشی با الهام از شعر مشهور کریستیانا رُزِتی، تنها تصویری از موجودات افسانه‌ای نیست؛ می‌توان آن را روایتی نمادین از وسوسه، انتخاب و جایگاه زنان در جامعه‌ی ویکتوریایی نیز دانست.

«گابلین» در افسانه‌های اروپایی به موجودی خیالی و موذی گفته می‌شود؛ چیزی میان جن و دیو، که اغلب با فریب و وسوسه پیوند خورده است.

گاهی خطر، با چهره‌ای ترسناک به سراغمان نمی‌آید؛
گاهی زیباترین میوه‌ها را در دست گرفته است.


The Goblin Market | Hilda Koe, 1895🍏

@itGallery

زندگی‌ام از هر گونه تفریح و سرگرمی مطلقاً تهی است. دوست دارم بروم و روی ساحلی گرم بخوابم اما وقت و پولی برایش ندارم. بنابراین باید قلم زدنها و جان کندن هایم را تا حد ممکن ادامه دهم.

نامه های فلوبر به ژرژ ساند

@itGallery

در این نقاشی، استانچیک [ دلقک دربار ] رو می‌بینیم که با لباسِ قرمز روی صندلی افتاده که در فکر و غمِ عمیقیه. اما دردناک‌ترین قسمتِ نقاشی، پس‌زمینه‌ست؛ جایی که در نیمه‌باز مونده و می‌بینیم بقیه دارن تو مهمونی می‌رقصن و می‌خندن. هیچکس حواسش به اون نیست.
استانچیک نمادِ تمامِ آدم‌هاییه که مجبورن تو طول روز برای بقیه لبخند بزنن، نقشِ آدمای شاد و قوی رو بازی کنن و خنده رو لبِ بقیه بیارن، اما وقتی شب می‌شه و تو اتاقشون تنها می‌شن، زیرِ بارِ غم‌ها و غصه‌های پنهانشون خُرد می‌شن.. این نقاشی، تجسمِ تنهایی در میانِ جمع و نقاب اجباریِ خوشحالیه.

|𝗌𝗍𝖺ń𝖼𝗓𝗒𝗄 𝖻𝗒 𝗃𝖺𝗇 𝗆𝖺𝗍𝖾𝗃𝗄𝗈

@itGallery

میلیون‌ها نفر در آرزوی جاودانگی هستند؛ در حالی‌که نمی‌دانند با عصرِ بارانیِ روز تعطیل خود چه کنند.

خشم‌ در آسمان، سوزان ارتز

@itGallery

اگر می‌توانستم برای خودم انگشتری با نوشته ای بر روی آن سفارش دهم احتمالاً این عبارت را انتخاب می‌کردم؛ "هیچ چیز نمی‌گذرد."
من معتقدم که هیچ چیز بدون این که اثری از خود به جای بگذارد، نمی‌گذرد. و هر قدم کوچکی که بر می‌داریم، بر حال و آینده ما بسیار اثر گذار است.

زندگی من، آنتون چخوف

@itGallery

ما بی ایمان نبودیم،
منتها می‌خواستیم به باورهای خودمان و نه باورهایی كه برای ما مقرر شده بود ایمان داشته باشیم.

درک یک پایان، جولین بارنز

@itGallery

“The present alone is the form of all life, but it is also life’s sure possession which can never be torn from it.”

«حال، تنها صورتِ زندگی است؛ اما در عین حال، تنها داراییِ قطعیِ زندگی است که هرگز نمی‌توان آن را از آن گرفت.»

_ آرتور شوپنهاور، جهان همچون اراده و تصور

@itGallery

ما هر کسی را طوری می‌کشیم؛ بعضی از آنها را با گلوله، بعضی از آنها را با حرف و بعضی‌ها را با کارهایی که کرده‌ایم و بعضی‌ها را با کارهایی که تا به امروز برای آنها نکرده‌ایم.

|جنایات و مکافات،داستایفسکی|

@itGallery