🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:

چطور کوله پشتی خود را ببندیم؟؟؟

@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:

آموزش علم هواشناسی کوهستان راهی برای برنامه ریزی ایمن در فعالیت‌های کوهنوردی...
@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: ارتفاع عجیب برف انباشته شده طی ماه‌های گذشته در دامنه های کوهستان سهند!
جمعه ۸ خردادماه

روستای ایسپره خون، تبریز، آذربایجان‌شرقی

@irmma

🅾 رسوایی صدها عملیات «نجاتِ ساختگی» برای سودهای کلان مالی!

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: گزارش «کوه‌نوشت» به نقل از پایگاه خبری «نپال‌نیوز»؛ شبکه‌ای از شرکت‌ها و راهنماهای محلی متهم به سازماندهی صدها عملیات تخلیه پزشکی غیرضروری در اورست شده‌اند تا از بیمه‌ها پول دریافت کنند. تحقیقات پلیس نپال نشان می‌دهد که بیش از ۳۰۰ عملیات مشکوک شناسایی شده و برخی شرکت‌های هلیکوپتری و آژانس‌های گردشگری دستکاری اسناد پزشکی و پروازها را انجام داده‌اند.

۳۲ نفر تاکنون علیه‌شان اعلام جرم شده و برخی مدیران بازداشت شده‌اند. کارشناسان هشدار می‌دهند این پرونده می‌تواند صنعت صعودهای تجاری هیمالیا را با بازنگری قوانین و سخت‌گیری بیشتر مواجه کند.
از کوهنوشت

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:

وضعيت قله جانستون امرو، نه ونيم صبح
@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: اصطلاحات جغرافیا را به صورت تصویری ببینید!!!
@irmma

🅾 فصلی پر رکورد؛ از بیس کمپ تا قله اورست؛ ۹ساعت و ۵۵ دقیقه!

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: گزارش «کوه‌نوشت» به نقل از پایگاه خبری «iRunFar»: «تایلر اندروز» (Tyler Andrews)، دونده فوق‌ماراتن و کوه‌نورد ۳۶ ساله آمریکایی، در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۲۶ (۷ خرداد ۱۴۰۵) موفق شد رکورد صعود سرعتی از کمپ اصلی (Base Camp) تا قله اورست (با استفاده از اکسیژن مکمل) را به ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه برساند.

او ساعت ۱۹:۱۱ روز ۲۷ مه (۶ خرداد) از کمپ بیس حرکت کرد و ساعت ۵:۰۶ صبح روز بعد به قله رسید. این عملکرد بیش از یک ساعت (دقیقاً ۶۱ دقیقه) سریع‌تر از رکورد قبلی است که ۱۰ ساعت و ۵۶ دقیقه توسط «لاکپا گلو شرپا» در سال ۲۰۰۳ ثبت شده بود.

«اندروز» همچنین رکورد رفت‌وبرگشت (Base Camp به قله و بازگشت) را با زمان ۱۶ ساعت و ۳۲ دقیقه بهبود بخشید. این صعود در انتهای فصل بهار ۲۰۲۶ انجام شد و به عنوان یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای
این فصل پررکورد شناخته می‌شود.
برداشت از کوهنوشت

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:
دوستت دارم مام وطن

دامنه قلل دنای مرکری( مرز اصفهان و کهکلویه )
روستای خفر
آهنگ مازندرانی : لیلی جان ، محمد شریفی
تصاویر : سعید طیرانی

405/03/13
@irmma

🅾 دره‌نوردی در قزوین ۲ قربانی گرفت/ علت، حجم بالای آب بود:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: دبیر دره‌نوردی هیات کوهنوردی استان قزوین با اشاره به حادثه مرگبار دره پیچ‌بن الموت که منجر به جان باختن ۲ دره‌نورد شد: فصل مناسب پیمایش دره‌ها هنوز آغاز نشده و افزایش حجم آب ناشی از بارش‌های اخیر، شرایط بسیاری از دره‌های استان و کشور را به شدت خطرناک کرده است.

🔹بر اساس اطلاعات اولیه از این حادثه یکی از بانوان عضو گروه هنگام فرود از آبشار در زیر جریان آب گرفتار می‌شود و مرحوم ابوالفضل امامقلی که سابقه ۱۰ ساله حرفه ای نیز داشته بلافاصله برای نجات وی به پایین آبشار می‌رود، اما به دلیل شدت جریان و حجم بالای آب، هر ۲ نفر در شرایط بحرانی گرفتار شده و موفق به خروج از محل حادثه نمی‌شوند.

🔹به احتمال زیاد علت مرگ این دو دره‌نورد، خفگی ناشی از گرفتار شدن در جریان آب بوده، هرچند اظهار نظر قطعی در این خصوص بر عهده پزشکی قانونی قزوین است و باید منتظر نتایج رسمی بررسی‌ها بود.

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 پایان عملیات نجات دره‌نوردان در الموت شرقی؛ ۲ نفر جان باختند و ۳ نفر مصدوم شدند:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: مدیرعامل جمعیت هلال‌‌احمر استان قزوین از پایان عملیات جست‌وجو و نجات گروه ۹ نفره دره‌نورد در آبشار روستای پیج بن الموت شرقی خبر داد و گفت: در این حادثه ۲ نفر جان خود را از دست دادند و ۳ دره‌نورد مصدوم شدند.

انجمن پزشکی کوهستان ایران
https://ble.ir/irmma

🅾 مرد راهنمای گمشده نپالی پس از مراسم تشییع جنازه‌اش، زنده پیدا شد:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: یک راهنمای کوهستانی نپالی که گمان می‌رفت در کوه اورست جان باخته باشد، یک هفته پس از مفقود شدن و پس از آغاز مراسم تشییع جنازه‌اش، در حالی که سینه خیز به سمت کمپ اصلی می‌رفت، زنده پیدا شد.

🔹شرکت تور کوهنوردی نپالی اورست، زنده ماندن داوا را یک «معجزه» توصیف کرد.

انجمن پزشکی کوهستان ایران
https://ble.ir/irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: ۱۵ خرداد ۴۰۵ همزمان با روز جهانی محیط زیست، برنامه پاکسازی دره فرحزاد بهمراه گروه هزار و یک ایرانبان برگزار شد.

در این برنامه ۵۴ داوطلب حضور داشتند. ۳ ساعت پاکسازی انجام دادیم و بیش از ۱۰۰ کیسه زباله از دره زیبای فرحزاد خارج شد.

از حامیان این برنامه صمیمانه سپاسگزاریم:
-شرکت گردشگری هزار و یک گشت پاسارگاد
-شرکت مواد غذایی کلانا

گروه پاکبانان سیمرغ
نبض طبیعت در دستان توست....

لینک کانال واتساپ گروه پاکبانان سیمرغ:

https://chat.whatsapp.com/IisUsx9rk2JDpF7e3Z7r0I?s=cl&p=i&ilr=0&amv=0


انجمن پزشکی کوهستان ایران
https://ble.ir/irmma

🅾 الزامات ایمنی و فنی صعود به گرده آلمان‌ها ـ منطقه علم‌کوه:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران:
🟥 الزامات فنی و مهارتی

1. صعود به گرده آلمان‌ها، به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین و فنی‌ترین مسیرهای سنگی قله علم‌کوه، مستلزم تسلط کامل بر مهارت‌های سنگ‌نوردی چندطوله، کار با طناب، حمایت، فرود، صعود مصنوعی در بخش‌های موردنیاز و مدیریت خطر در محیط کوهستانی است.

2. صرفاً افرادی مجاز به فعالیت در این مسیر هستند که دوره‌های آموزشی سنگ‌نوردی و کوه‌نوردی فنی را با موفقیت طی کرده و سابقه صعود در مسیرهای سنگی و دیواره‌ای مشابه را داشته باشند.

3. صعود در شرایط نامساعد جوی، فصول سرد سال، یا در زمان وجود برف و یخ، ریزش سنگ، صرفاً توسط تیم‌های کاملاً تخصصی و دارای تجربه کافی در صعودهای آلپی و دیواره‌ای توصیه می‌گردد.

۲. سازماندهی تیمی و سرپرستی

1. صعود گرده آلمان‌ها می‌بایست در قالب تیم‌های سازمان‌یافته، منتسب به باشگاه‌های کوه‌نوردی دارای مجوز رسمی و با رعایت کامل اصول فنی و ایمنی انجام شود.

2. حضور سرپرست، مربی یا مسئول فنی مجرب و واجد شرایط، دارای احکام معتبر از فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی، در تیم الزامی است.

3. توصیه می‌شود تیم‌های صعودکننده پیش از اجرای برنامه، ضمن هماهنگی با هیئت کوه‌نوردی استان مازندران و عوامل مستقر در منطقه علم‌کوه، از آخرین وضعیت مسیر، شرایط جوی و مخاطرات احتمالی آگاهی کسب نمایند.

4. رعایت نسبت مناسب نفرات به مربیان و مسئولان فنی برای کنترل ایمنی، هدایت تیم و اجرای حمایت‌های فنی الزامی است.

5. کلیه تیم‌ها می‌بایست تمهیدات لازم برای امدادرسانی اولیه، ارتباط اضطراری و در صورت امکان حضور امدادگر یا فرد آشنا به کمک‌های اولیه و نجات کوهستان را فراهم نمایند.

6. دارا بودن بیمه ورزشی معتبر و بیمه مسئولیت مدنی برای تمامی اعضای تیم الزامی است و کنترل مدارک بر عهده باشگاه اعزام‌کننده، سرپرست و مسئول فنی برنامه خواهد بود.

۳. تجهیزات فنی و انفرادی

همراه داشتن تجهیزات فنی استاندارد، سالم و متناسب با ماهیت مسیر برای تمامی اعضای تیم الزامی است؛ از جمله:

👈طناب‌های دینامیک استاندارد
👈هارنس (صندلی صعود)
👈کلاه ایمنی (کاسک) استاندارد

👈ابزارهای حمایت و فرود
👈کارابین، تسمه، ابزار میانی و تجهیزات برپایی کارگاه
👈طنابچه‌های انفرادی، خودحمایت و پروسیک

👈کفش مناسب سنگ‌نوردی و کوه‌نوردی
👈تجهیزات ناوبری شامل GPS، نقشه، قطب‌نما و ترک مسیر
👈تجهیزات ارتباطی مناسب برای شرایط منطقه و سایر تجهیزات موردنیاز

۴. زمان‌بندی و برنامه‌ریزی صعود

1. با توجه به طولانی بودن مسیر گرده آلمان‌ها و نیاز به صعود با چند طول طناب، برنامه‌ریزی دقیق برای زمان شروع، پیشروی و فرود ضروری است.

2. اکیداً توصیه می‌شود صعود در ساعات اولیه صبح آغاز شده و از ورود به بخش‌های فنی مسیر در تاریکی یا شرایط نامساعد جوی اجتناب شود.

3. همراه داشتن پوشاک مناسب ارتفاع، تجهیزات مقابله با سرما، آب و غذای کافی و پیش‌بینی شرایط اضطراری از جمله شب‌مانی ناخواسته ضروری است.

4. تمامی تیم‌ها موظف‌اند پیش از ورود به منطقه، وضعیت هوا را از منابع معتبر هواشناسی بررسی کرده و از صعود در شرایط هشدار جوی خودداری نمایند.

5. رعایت تمامی شیوه‌نامه‌ها، دستورالعمل‌ها و بخشنامه‌های فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی در خصوص صعودهای فنی و دیواره‌ای الزامی است.

۵. تعهد و مسئولیت

1. بدیهی است مسئولیت عدم رعایت هر یک از الزامات ایمنی و فنی فوق و پیامدهای ناشی از آن، بر عهده سرپرست تیم، مسئول فنی، باشگاه یا ارگان اعزام‌کننده خواهد بود و هرگونه اقدام مغایر با قوانین، مقررات و آیین‌نامه‌های فدراسیون، مسئولیت حقوقی و انضباطی مربوطه را در پی خواهد داشت.

2. لازم به ذکر است رعایت بخشنامه الزامات صعود قلل به شماره ۲۶۷/د/۲۶۳/۰۲ مورخ ۱۴۰۲/۰۳/۱۳ ضروری است.

3. همچنین می‌بایست پیش از عزیمت به منطقه و در زمان مناسب، هماهنگی لازم با قرارگاه‌های مرکزی علم‌کوه و رودبارک صورت پذیرد.

☎️ شماره تماس قرارگاه مرکزی علم‌کوه: 011-52642626 الی 7

‼️مقتضی است کلیه هیئت های استانی در اسرع وقت نسبت به اطلاع رسانی امر فوق در سطح استان اقدام نمایند.

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 کالبدشکافیِ یک تراژدی؛ تراکمِ مرگ در دهلیزهای بی‌تدبیری:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: باز هم کوهستان، این معبدِ خاموش، شاهدِ عروجِ اجباریِ کسانی بود که مرزِ میانِ «ماجراجویی» و «بی‌احتیاطی» را در غبارِ حادثه گم کردند.

مرگِ سه "همنورد" در کمتر از دو هفته ، از یخبندانِ «کینو» تا صخره‌هایِ «پیچ‌بن» تنها یک خبرِ حوادث نیست؛ بلکه بیانیۀ صریحِ سقوطِ اخلاقِ حرفه‌ای و زوالِ استانداردهای ایمنی در ورزش‌های کوهستانی ماست.

وقوعِ چنین فجایعی در یک تیمِ ترکیبی و تحتِ هدایتِ پیشروانی که خود قربانیِ این مسیر شدند، پرسشی سهمگین را در برابرِ وجدانِ بیدارِ جامعه کوهنوردی و دره‌نوردی قرار می‌دهد:

تا کی قرار است بهایِ تجربه را با نقدینۀ جان پرداخت کنیم؟

آسیب‌شناسیِ ساختاری:

از توهمِ دانایی تا سقوطِ فنی
نخستین عارضه، «هژمونیِ کاذبِ ماجراجویی» است.

جایی که هیجان بر خرد چیره می‌شود، فاجعه در کمین است.

آیا لیدرِ گروه، به جای تکیه بر سوابقِ گذشته، «تحلیلِ مخاطراتِ لحظه‌ای» را مدنظر قرار داده بود؟

انتخابِ مسیرهای صعب‌العبور بدونِ در نظر گرفتنِ «پنجرۀ زمانی» و «تغییراتِ اقلیمی»، نشان از فقرِ مطالعاتِ جغرافیایی دارد.

دره‌نوردی، شطرنجِ بیولوژیک با طبیعت است؛ یک حرکتِ اشتباه در چیدمانِ نفرات، کلِ ماتریسِ بقا را بر هم می‌زند.

انتخابِ اعضا بر اساسِ روابطِ دوستانه به جای «آمادگیِ جسمانی و شاخصِ توده بدنی »، جنایتی است که در پوششِ رفاقت پنهان شده است.

اضافه‌وزن و عدمِ تاب‌آوریِ قلبی،عروقی در شرایطِ بحرانی، نه یک نقصِ شخصی، بلکه یک بمبِ ساعتی در دلِ تیم است.

بحرانِ مدیریت و مدیریتِ بحران
حقیقتِ تلخ آن است که بسیاری از برنامه‌های ما، «مسئول فنی» ندارند و تنها با «کدخدامنشیِ» سرپرست اداره می‌شوند.

سرپرستی که نتواند میانِ «استرسِ مخربِ عضو» و «توانِ فنیِ او» تمایز قائل شود، پیشاپیش حکمِ زوالِ تیم را امضا کرده است.

مدیریتِ بحران یعنی «نرفتن» در زمانی که وسوسۀ «رفتن» بالاست. چرا فدراسیون و هیئت‌ها در نظارت بر این برنامه‌هایِ «آزاد» و «باشگاهی» این‌چنین منفعل‌اند؟ باشگاه‌هایی که کوهنورد را «آماده» نمی‌سازند، تنها کارخانۀ تولیدِ مصدوم و جان‌باخته‌اند.

آموزش‌های ما باید از «تئوری‌های کلاسیک» به سمتِ «شبیه‌سازیِ بحران» و «روان‌شناسیِ بقا» هجرت کنند.

چالش‌های حقوقی و مسئولیتِ کیفری

از منظرِ حقوقی، هر صعود و فرودی که بدونِ رعایتِ «پروتکل‌هایِ نظامِ فنی و اجراییِ فدراسیون» صورت گیرد، در صورتِ بروز حادثه، می‌تواند واجدِ وصفِ «تقصیر» باشد.

سرپرستی که فردی با عدمِ آمادگیِ جسمانی یا استرسِ مفرط را در برنامه جای می‌دهد، از نظرِ قانونی مسئولِ مستقیمِ «بی‌احتیاطی» و «بی‌مبالاتی» است.

عدمِ احرازِ صلاحیتِ فنیِ اعضا توسط لیدر، نه یک اشتباهِ اخلاقی، بلکه یک «خطایِ حرفه‌ایِ حقوقی» است که می‌تواند منجر به پیگرد‌های سنگینِ قضایی گردد. باشگاه‌ها باید بدانند که امضایِ فرمِ «اعلامِ آمادگی»، سلب‌کنندۀ مسئولیتِ کیفریِ سرپرست در قبالِ سوءمدیریتِ فنی نخواهد بود.

راهکارهایِ صیانت از شریانِ حیات

۱. نظام‌مندسازیِ صعودهای ترکیبی:
جلوگیری از تشکیل گروه‌هایِ بی‌هویت و بدونِ پشتوانۀ باشگاهی در دره‌های فنی.

۲. ممیزیِ آمادگیِ جسمانی:

اجباری کردنِ تست‌های آمادگیِ جسمانی و روانی برای برنامه‌هایِ گریدِ بالا (دره‌نوردی و صعودهای زمستانه).
۳. بازنگری در سرفصل‌های آموزشی:
تمرکز بر «هواشناسیِ عملیاتی» و «مدیریتِ ریسک» به جایِ صرفاً آموزشِ گره‌ها.

۴. نظارتِ عالیه:

فعال‌سازیِ بازویِ نظارتیِ هیئت‌ها بر خروجیِ باشگاه‌ها و گروه‌های مستقل.

ما با قلمِ خود، نه برای مرثیه‌سرایی، بلکه برای بیداری می‌نویسیم. کوهستان، جایگاهِ ذکاوت است، نه جولانگاهِ حماقت. صیانت از جانِ همنورد، والاترین درجۀ صعود است.

اگر امروز این «ساختارِ لرزان» را اصلاح نکنیم، فردا باید بر مزارِ آرزوهای دیگری به سوگ بنشینیم.

جان کلام:

یا با «دانشِ کامل» به آغوشِ صخره برویم، یا با «شجاعتِ نرفتن»، حرمتِ زندگی را پاس بداریم.

پاورقی کوهستان
خوزستان زارعیان

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 کوه... نمایانگر وجوه پنهان کوهنوردان:

تحلیلی بر شیوه های کوهنوردی (۱)
@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: بیشتر کوهنوردان، پیش از آنکه کفش کوه به پا کنند، سبک خود را با خودشان به کوه می‌آورند. آن که در زندگی شتاب‌زده است، در شیب هم جلو می‌زند. آن که به دنبال دیده شدن است، بر فراز قله به دنبال قاب دوربین می‌گردد. آن که اهل تأمل است، گاهی کنار تخته‌سنگی می‌نشیند و بیش از آنکه به ارتفاع فکر کند، به ابرهایی نگاه می‌کند که در دره رقص می کنند.

ما معمولاً تصور می‌کنیم کوه آدم‌ها را تغییر می‌دهد؛ اما کوه بیش از آنکه تغییر دهد، آشکار می‌کند. لایه‌هایی را که در هیاهوی زندگی پنهان مانده‌اند، بیرون می‌کشد و زیر نور می‌گذارد.

با این حال، کوه بی‌تأثیر هم نیست. سال‌ها پیمودن یال‌ها، شب‌مانی در پناهگاه‌ها، شکست در صعودها و بازگشت از قله‌هایی که فتح نشده‌اند، آرام‌آرام چیزی را در انسان جابه‌جا می‌کند.

《یک بده بستان هویتی شناختی واقعی.》

نه آن‌قدر ناگهانی که خودش متوجه شود و نه آن‌قدر نمایان که دیگران برایش دست بزنند.
روزی می‌رسد، کسی که زمانی تنها به قله فکر می‌کرد، در میانهٔ مسیر برای تماشای یک درخت ِ تنها، دقایقی مکث کند. کسی که همیشه جلوتر از گروه می‌دوید، منتظر کندترین نفر گروه بماند. کسی که برای اثبات خود به کوه می‌آمد، می‌فهمد کوه جایی برای اثبات هیچ‌چیز نبود.

اما این دگرگونی را نمی‌توان به دیگری تحمیل کرد. هیچ نصیحت، بخشنامه‌ و سخنرانی‌ توانایی تغییر سبک کوهنوردی کسی را ندارد. هر کوهنورد باید مسیر تغییر را با پاهای خودش طی کند؛ همان‌طور که هر قله را باید با قدم‌های خود صعود نماید.
شاید به همین دلیل است که در نهایت، سبک کوهنوردی چیزی جز شکل راه رفتن روح آدم‌ها بر دامنهٔ کوه نیست.

در واقع بروز رفتارهای پر شتاب، رکوردمحور، کم‌توجه به طبیعت، نمایشی، کمبود روحیهٔ تیمی، ریسک‌پذیری و در عین حال گاهی خودمحوری  مسئله فقط #سبک_کوهنوردی نیست؛ بخشی از شخصیت یک کوهنورد است که در کوه نمایان می شود.

در کوه چند چیز بیشتر از هر چیز آدم‌ها را تغییر می‌دهد:
♦️تجربه
♦️یک اشتباه پرهزینه
♦️یک صعود دشوار که غرور را می‌شکند
♦️مواجهه با محدودیت‌های واقعی بدن
♦️الگو
♦️همراهی طولانی با کوهنوردان پخته‌تر
♦️دیدن کسانی که بی‌سروصدا اما عمیق‌تر کوه را زندگی می‌کنند

دگرگونی در نگاه زمانی رخ می نماید که فرد از خود بپرسد: «من برای چه به کوه می‌آیم؟» تا زمانی که پاسخ فقط «قله»، «عکس»، «رکورد» یا «تأیید دیگران» باشد، بعید خواهد بود که تغییری ایجاد شود.

گاهی می‌خواهیم سبک کوهنوردی کسی را عوض کنیم چون با سلیقهٔ خودمان نمی‌خواند، نه چون واقعاً مشکل دارد. کوه آدم‌های مختلفی را جذب می‌کند؛ یکی عاشق سرعت است، یکی عاشق طبیعت، یکی عاشق چالش فنی و یکی عاشق معاشرت.
بنابراین باید بین «تفاوت سبک» و «رفتار آسیب‌زا» فرق گذاشت.

اگر کسی فقط سریع‌تر از تو راه می‌رود، این تفاوت سبک است. اما اگر امنیت گروه را به خطر می‌اندازد، تازه مسئلهٔ تغییر رفتار مطرح می‌شود.

....پایان بخش نخست
از امیرملیحی

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:

تا کی شاهد حوادث کوهستان باشیم؟؟؟...
@irmma

🅾 تا کِی و تا کُجا باید شاهد حوادث تلخ کوهستان و کوهنوردی باشیم؟؟؟:

@irmma
انجمن پزشکی کوهستان ایران: در دو روز تعطیلات اخیر، بار دیگر شاهد حوادث تلخ و جان‌باختن شماری از هموطنان در مناطق کوهستانی بودیم؛ رخدادهایی که این پرسش را مطرح می‌کند: تا کِی قرار است این روند ادامه یابد؟
با وجود آنکه هنوز فصل اصلی صعود به قله‌هایی مانند دماوند، علم‌کوه و سبلان آغاز نشده، حجم حوادث نگران‌کننده است. بخش زیادی از این رخدادها نیز قابل پیشگیری هستند.
متأسفانه فعالیت تورهای غیرمجاز و افراد فاقد دانش و صلاحیت کافی در هدایت برنامه‌های کوهنوردی افزایش یافته است. از سوی دیگر، برخی علاقه‌مندان نیز بدون آموزش مناسب و بررسی اعتبار برگزارکنندگان در این برنامه‌ها شرکت می‌کنند.
کوهستان در کنار زیبایی، محیطی تخصصی و پرخطر است. تصمیم‌گیری نادرست، بی‌توجهی به شرایط جوی یا استفاده از تجهیزات نامناسب می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد.
از همه کوهنوردان و طبیعت‌گردان درخواست می‌شود پیش از شرکت در هر برنامه، از اعتبار برگزارکنندگان اطمینان حاصل کنند و آموزش، ایمنی و استفاده از افراد واجد صلاحیت را در اولویت قرار دهند.
هیچ قله‌ای ارزش به خطر انداختن جان انسان‌ها را ندارد.

در روزهای تعطیل اخیر، بار دیگر شاهد وقوع حوادث ناگوار و جان‌باختن تعدادی از هموطنان در مناطق کوهستانی بودیم؛ رخدادهایی که این پرسش جدی را مطرح می‌کند: تا کِی قرار است این روند ادامه داشته باشد؟
با وجود آنکه هنوز فصل اصلی صعود به قله‌هایی همچون دماوند، علم‌کوه و سبلان آغاز نشده است، آمار حوادث رخ‌داده نگران‌کننده به نظر می‌رسد. نکته قابل تأمل آن است که بخش قابل توجهی از این حوادث با رعایت اصول ایمنی و برنامه‌ریزی صحیح قابل پیشگیری بوده‌اند.
متأسفانه در سال‌های اخیر فعالیت تورهای غیرمجاز و افراد فاقد دانش، تجربه و صلاحیت لازم برای هدایت برنامه‌های کوهنوردی افزایش یافته است. از سوی دیگر، برخی علاقه‌مندان نیز بدون برخورداری از آموزش کافی و بدون بررسی سوابق و اعتبار برگزارکنندگان، در این برنامه‌ها شرکت می‌کنند.
کوهستان، در کنار زیبایی‌ها و جذابیت‌های طبیعی خود، محیطی تخصصی و بالقوه پرخطر است. تصمیم‌گیری نادرست، بی‌توجهی به شرایط جوی، ضعف در مدیریت ریسک یا استفاده از تجهیزات نامناسب می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد.
از تمامی کوهنوردان، طبیعت‌گردان و علاقه‌مندان به فعالیت‌های کوهستانی درخواست می‌شود پیش از شرکت در هر برنامه، نسبت به بررسی اعتبار برگزارکنندگان و صلاحیت عوامل اجرایی اطمینان حاصل کرده و آموزش، ایمنی و بهره‌گیری از افراد واجد شرایط را در اولویت قرار دهند.
بی‌تردید هیچ قله‌ای ارزش به خطر انداختن جان انسان‌ها را ندارد.

تا کِی و تا کُجا؟

پرسشی که همه ما باید پیش از هر صعود به آن بیندیشیم.

پرسشی که شایسته است همه ما پیش از هر صعود، با مسئولیت‌پذیری و آگاهی به آن بیندیشیم.

علی عسگری روزبهانی
نایب‌رئیس کمیته جستجو و نجات
فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی

انجمن پزشکی کوهستان ایران
@irmma