بارش شهابی ربعی شمالی💙
بارش شهابی ربعی که به‌خاطر یک صورت فلکی فراموش‌شده نامگذاری شده است، سالانه نمایشی دیدنی برای آسمان‌بینان نیمکره شمالی سیاره زمین برگزار می‌کند.
این باران شهابی در صورت فلکی قدیمی و منسوخ ربع (Quadrans Muralis) قرار دارد. این مکان نزدیک ستاره دب اکبر، در مرزهای صورت فلکی مدرن گاوران و دراکو است که برخی آن را به نام گاوآهن میشناسند.
ستارگان "دسته" دب اکبر در گوشه سمت راست بالای این قاب قرار دارند و بارش شهابی درست در زیر آن می‌درخشد.
ستاره شمال قطبی به سمت چپ و بالا است. شهاب‌های ربعی در پس‌زمینه این آسمان‌نما از جانگسو، کره جنوبی، در طول شب به‌طور خطی می‌چرخند.
این تصویر ترکیبی در ساعات نزدیک به اوج بارش در 4 ژانویه 2024 ثبت شد. منبع احتمالی جریان غبار که شهاب‌های ربعی را تولید می‌کند در سال 2003 به‌عنوان یک سیارک شناسایی شد.
@interstellar_space_ship
بارش شهابی ربعی که به‌خاطر یک صورت فلکی فراموش‌شده نامگذاری شده است، سالانه نمایشی دیدنی برای آسمان‌بینان نیمکره شمالی سیاره زمین برگزار می‌کند.
این باران شهابی در صورت فلکی قدیمی و منسوخ ربع (Quadrans Muralis) قرار دارد. این مکان نزدیک ستاره دب اکبر، در مرزهای صورت فلکی مدرن گاوران و دراکو است که برخی آن را به نام گاوآهن میشناسند.
ستارگان "دسته" دب اکبر در گوشه سمت راست بالای این قاب قرار دارند و بارش شهابی درست در زیر آن می‌درخشد.
ستاره شمال قطبی به سمت چپ و بالا است. شهاب‌های ربعی در پس‌زمینه این آسمان‌نما از جانگسو، کره جنوبی، در طول شب به‌طور خطی می‌چرخند.
این تصویر ترکیبی در ساعات نزدیک به اوج بارش در 4 ژانویه 2024 ثبت شد. منبع احتمالی جریان غبار که شهاب‌های ربعی را تولید می‌کند در سال 2003 به‌عنوان یک سیارک شناسایی شد.
@interstellar_space_ship
قدیمی‌ترین و دورترین سیاهچاله کشف شد
🔹تلسکوپ فضایی جیمز وب قدیمی‌ترین و دوردست‌ترین سیاهچاله مشاهده شده تاکنون را کشف کرد.
🔹این سیاهچاله که فقط ۴۰۰ میلیون سال پس از مه‌بانگ به وجود آمده است می‌تواند به توضیح چگونگی رشد سریع سیاهچاله‌های کلان جرم کمک کند.
@interstellar_space_ship
🔹تلسکوپ فضایی جیمز وب قدیمی‌ترین و دوردست‌ترین سیاهچاله مشاهده شده تاکنون را کشف کرد.
🔹این سیاهچاله که فقط ۴۰۰ میلیون سال پس از مه‌بانگ به وجود آمده است می‌تواند به توضیح چگونگی رشد سریع سیاهچاله‌های کلان جرم کمک کند.
@interstellar_space_ship
شفق شمالی از استراتوسفر
در این تصویر که 15 ژانویه گرفته شده است، نورهای شفق شمالی در نمای آسمان شبانه از استراتوسفر سیاره زمین می‌درخشند.
نوردهی منفرد، 5 ثانیه با یک دوربین دستی در هواپیمای بالای وینیپگ، کانادا انجام شد. در طول نوردهی، نورهای زمینی زیر، مسیرهای رنگارنگی را در امتداد جهت حرکت هواپیمای با سرعت بالا بر جای می‌گذارند.
در بالای افق دورتر، ذرات پرانرژی که در امتداد میدان مغناطیسی زمین در نواحی قطبی سیاره شتاب می‌گیرند، اکسیژن اتمی را تحریک می‌کنند تا نمایش درخشان شفق قطبی را ایجاد کنند.
رنگ مایل به سبز مشخص شفق در ارتفاعات 100-300 کیلومتری و قرمز در ارتفاعات بالاتر و تراکم جوی کمتر ایجاد می‌شود. درخشش پرشور ستارگان کم‌نور در امتداد صفحه کهکشان راه شیری ما در طول شب کمان می‌شود، درحالی‌که کهکشان آندرومدا این نمای آسمان شمالی را به فضای خارج از کهکشانی گسترش می‌دهد.
یک نشانه پراکنده از آندرومدا، نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی بزرگ به کهکشان راه شیری، در سمت چپ بالا قابل مشاهده است.
@interstellar_space_ship
در این تصویر که 15 ژانویه گرفته شده است، نورهای شفق شمالی در نمای آسمان شبانه از استراتوسفر سیاره زمین می‌درخشند.
نوردهی منفرد، 5 ثانیه با یک دوربین دستی در هواپیمای بالای وینیپگ، کانادا انجام شد. در طول نوردهی، نورهای زمینی زیر، مسیرهای رنگارنگی را در امتداد جهت حرکت هواپیمای با سرعت بالا بر جای می‌گذارند.
در بالای افق دورتر، ذرات پرانرژی که در امتداد میدان مغناطیسی زمین در نواحی قطبی سیاره شتاب می‌گیرند، اکسیژن اتمی را تحریک می‌کنند تا نمایش درخشان شفق قطبی را ایجاد کنند.
رنگ مایل به سبز مشخص شفق در ارتفاعات 100-300 کیلومتری و قرمز در ارتفاعات بالاتر و تراکم جوی کمتر ایجاد می‌شود. درخشش پرشور ستارگان کم‌نور در امتداد صفحه کهکشان راه شیری ما در طول شب کمان می‌شود، درحالی‌که کهکشان آندرومدا این نمای آسمان شمالی را به فضای خارج از کهکشانی گسترش می‌دهد.
یک نشانه پراکنده از آندرومدا، نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی بزرگ به کهکشان راه شیری، در سمت چپ بالا قابل مشاهده است.
@interstellar_space_ship
سایه ماه و کوه💙
آیا ماه و کوه واقعاً می‌توانند سایه‌های مشابهی ایجاد کنند؟ بله، اما لازم نیست میزان روشنایی و تاریکی مساوی باشد.
در این تصویر، یک چهارم ماه بر فراز کوه گریولا در ایتالیا، اوایل اکتبر سال 2022 ثبت شد. خورشید در سمت راست این منظره زیبا قرار دارد و ماه را که به میزانی که کوه روشن است، روشن می‌کند.
این مرحله قمری «تربیع» نامیده می‌شود، زیرا کسر روشن که از زمین قابل مشاهده است یک چهارم کل سطح ماه است.
پس از پردازش دیجیتالی، این نوردهی به هر دو شیء غول‌پیکر برجستگی بیشتری داد. ثبت ربع ماه در تراز نزدیک با خط الراس کوه، آن هم به‌صورت تقریباً عمودی، نیاز به زمان‌بندی دقیق دارد. زیرا زمین یک بار در روز می‌چرخد.
@interstellar_space_ship
آیا ماه و کوه واقعاً می‌توانند سایه‌های مشابهی ایجاد کنند؟ بله، اما لازم نیست میزان روشنایی و تاریکی مساوی باشد.
در این تصویر، یک چهارم ماه بر فراز کوه گریولا در ایتالیا، اوایل اکتبر سال 2022 ثبت شد. خورشید در سمت راست این منظره زیبا قرار دارد و ماه را که به میزانی که کوه روشن است، روشن می‌کند.
این مرحله قمری «تربیع» نامیده می‌شود، زیرا کسر روشن که از زمین قابل مشاهده است یک چهارم کل سطح ماه است.
پس از پردازش دیجیتالی، این نوردهی به هر دو شیء غول‌پیکر برجستگی بیشتری داد. ثبت ربع ماه در تراز نزدیک با خط الراس کوه، آن هم به‌صورت تقریباً عمودی، نیاز به زمان‌بندی دقیق دارد. زیرا زمین یک بار در روز می‌چرخد.
@interstellar_space_ship
سایه‌های شب💙
آسمان در شب چگونه رو به تاریکی می‌رود؟ به صورت مرحله‌ای و با رنگ‌های متفاوت که از افق برمی‌خیزند.
تصویر برجسته، از چپ به راست، زمان‌های گرگ و میش پس از غروب خورشید را در 20 نوار عمودی مختلف نشان می‌دهد. این عکس ماه گذشته در سیراکوز، سیسیل، ایتالیا، در جهت مخالف خورشید گرفته شده است.
سمت چپ بالا، آسمان پیش از غروب آفتاب است. در سمت راست، باندهای برجسته عبارتند از: کمربند زهره، نوار آبی، باند افق و نوار قرمز.
با بالاآمدن سایه تاریک زمین، رنگ‌ها تحت تأثیر انعکاس نور مستقیم خورشید از هوا و ذرات معلق در جو زمین، گاهی اوقات شامل یک غروب قرمز هستند. در عمل، این نوارها می‌توانند پراکنده باشند و به‌سختی تشخیص داده شوند و رنگ آنها به رنگ‌های نزدیک به غروب خورشید بستگی دارند.
درنهایت خورشید کاملاً غروب می‌کند و آسمان تاریک می‌شود. اما با طلوع دوباره خورشید در صبح، همه‌چیز برعکس اتفاق می‌افتد.
@interstellar_space_ship
آسمان در شب چگونه رو به تاریکی می‌رود؟ به صورت مرحله‌ای و با رنگ‌های متفاوت که از افق برمی‌خیزند.
تصویر برجسته، از چپ به راست، زمان‌های گرگ و میش پس از غروب خورشید را در 20 نوار عمودی مختلف نشان می‌دهد. این عکس ماه گذشته در سیراکوز، سیسیل، ایتالیا، در جهت مخالف خورشید گرفته شده است.
سمت چپ بالا، آسمان پیش از غروب آفتاب است. در سمت راست، باندهای برجسته عبارتند از: کمربند زهره، نوار آبی، باند افق و نوار قرمز.
با بالاآمدن سایه تاریک زمین، رنگ‌ها تحت تأثیر انعکاس نور مستقیم خورشید از هوا و ذرات معلق در جو زمین، گاهی اوقات شامل یک غروب قرمز هستند. در عمل، این نوارها می‌توانند پراکنده باشند و به‌سختی تشخیص داده شوند و رنگ آنها به رنگ‌های نزدیک به غروب خورشید بستگی دارند.
درنهایت خورشید کاملاً غروب می‌کند و آسمان تاریک می‌شود. اما با طلوع دوباره خورشید در صبح، همه‌چیز برعکس اتفاق می‌افتد.
@interstellar_space_ship
Interstellar_space_ship
ژولیوس سزار و روزهای کبیسه💙
46 سال قبل از میلاد، «ژولیوس سزار» سیستم تقویم را اصلاح کرد. براساس توصیه‌های اخترشناس سوسیگنس از اسکندریه، تقویم جولیان شامل یک روز کبیسه در هر چهار سال می‌شود تا این واقعیت را توضیح دهد که طول یک سال زمینی کمی بیشتر از ۳۶۵ روز است.
در اصطلاح امروزی، زمانی که این سیاره یک بار به دور خورشید بچرخد، میانگین 365.24219 روز خورشیدی است. بنابراین اگر سال‌های تقویم دقیقاً شامل 365 روز می‌شدند، هر 4 سال یک روز از سال زمین دور می‌شدند. درنهایت ژوئیه (به‌نام خود ژولیوس سزار) در زمستان نیمکره شمالی رخ می‌داد.
با اتخاذ یک سال کبیسه و یک روز اضافی در هر چهار سال، تقویم جولیان درست‌تر خواهد بود.
در سال 1582 «پاپ گریگوری سیزدهم» دقت بیشتری را ارائه کرد که در آن روزهای کبیسه نباید در سال‌هایی که به 00 ختم می‌شوند رخ دهند، مگر اینکه بر 400 تقسیم شوند.
البته، اصطکاک جزرومدی در سیستم زمین و ماه، چرخش زمین را کند می‌کند و به‌تدریج روز را حدود 1.4 میلی‌ثانیه در هر قرن طولانی می‌کند. این بدان معناست که روزهای کبیسه حدود 4 میلیون سال دیگر، ضروری نخواهد بود.
تصویر امروز ناسا یک سکه نقره رومی یک دیناری از ژولیوس سزار (سمت چپ) و ونوس، الهه رومی عشق (سمت راست) را نشان می‌دهد.
@interstellar_space_ship
در اصطلاح امروزی، زمانی که این سیاره یک بار به دور خورشید بچرخد، میانگین 365.24219 روز خورشیدی است. بنابراین اگر سال‌های تقویم دقیقاً شامل 365 روز می‌شدند، هر 4 سال یک روز از سال زمین دور می‌شدند. درنهایت ژوئیه (به‌نام خود ژولیوس سزار) در زمستان نیمکره شمالی رخ می‌داد.
با اتخاذ یک سال کبیسه و یک روز اضافی در هر چهار سال، تقویم جولیان درست‌تر خواهد بود.
در سال 1582 «پاپ گریگوری سیزدهم» دقت بیشتری را ارائه کرد که در آن روزهای کبیسه نباید در سال‌هایی که به 00 ختم می‌شوند رخ دهند، مگر اینکه بر 400 تقسیم شوند.
البته، اصطکاک جزرومدی در سیستم زمین و ماه، چرخش زمین را کند می‌کند و به‌تدریج روز را حدود 1.4 میلی‌ثانیه در هر قرن طولانی می‌کند. این بدان معناست که روزهای کبیسه حدود 4 میلیون سال دیگر، ضروری نخواهد بود.
تصویر امروز ناسا یک سکه نقره رومی یک دیناری از ژولیوس سزار (سمت چپ) و ونوس، الهه رومی عشق (سمت راست) را نشان می‌دهد.
@interstellar_space_ship
شفق قطبی ققنوسی بر فراز ایسلند😍💙
دیگر همه ناظران شفق به خانه رفته بودند. در ساعت 3:30 بامداد در ایسلند، در یک شب آرام از ماه سپتامبر، بسیاری از شفق‌های قطبی آن شب خاموش شده بودند.
ناگهان، به‌طور غیرمنتظره، انفجار جدیدی از ذرات از فضا سرازیر شد و جو زمین را بار دیگر روشن کرد.
این‌بار شب به شکل شگفت‌انگیزی که شبیه ققنوس غول‌پیکر است، روشن شد. با آماده‌‌بودن تجهیزات دوربین، دو تصویر سریع از آسمان گرفته شد.
کوه پس‌زمینه هلگافل و رودخانه کوچک پیش‌زمینه کالدا نام دارد که هر دو در حدود 30 کیلومتری شمال ایسلند در ریکیاویک قرار دارند.
آسمان‌نگاران باتجربه متوجه خواهند شد که درست بالای کوه، در سمت چپ، صورت فلکی شکارچی قرار دارد، درحالی‌که خوشه ستاره‌ای پروین نیز درست بالای مرکز قاب قابل مشاهده است.
شفق قطبی 2016، تنها یک دقیقه طول کشید و سپس برای همیشه از بین رفت.
@interstellar_space_ship
دیگر همه ناظران شفق به خانه رفته بودند. در ساعت 3:30 بامداد در ایسلند، در یک شب آرام از ماه سپتامبر، بسیاری از شفق‌های قطبی آن شب خاموش شده بودند.
ناگهان، به‌طور غیرمنتظره، انفجار جدیدی از ذرات از فضا سرازیر شد و جو زمین را بار دیگر روشن کرد.
این‌بار شب به شکل شگفت‌انگیزی که شبیه ققنوس غول‌پیکر است، روشن شد. با آماده‌‌بودن تجهیزات دوربین، دو تصویر سریع از آسمان گرفته شد.
کوه پس‌زمینه هلگافل و رودخانه کوچک پیش‌زمینه کالدا نام دارد که هر دو در حدود 30 کیلومتری شمال ایسلند در ریکیاویک قرار دارند.
آسمان‌نگاران باتجربه متوجه خواهند شد که درست بالای کوه، در سمت چپ، صورت فلکی شکارچی قرار دارد، درحالی‌که خوشه ستاره‌ای پروین نیز درست بالای مرکز قاب قابل مشاهده است.
شفق قطبی 2016، تنها یک دقیقه طول کشید و سپس برای همیشه از بین رفت.
@interstellar_space_ship
اودیسیوس و دیش تلسکوپ
تلسکوپ رادیویی موریانگ در پارکز، در این تصویر از نیو ساوت ولز، استرالیا، به ماه کامل نگاه می‌کند.
این دیش 64 متری غرق در نور مهتاب، سیگنال‌های رادیویی ضعیفی از اودیسیوس دریافت می‌کند که 22 فوریه در حدود 300 کیلومتری قطب جنوبی ماه فرود آمد.
فرود اودیسیوس نشان‌دهنده اولین فرود ایالات‌متحده روی ماه از زمان مأموریت آپولو 17 در سال 1972 است.
جهت اودیسیوس در سطح ماه به‌گونه‌ای است که مانع از دریافت سیگنال‌های آن از زمین می‌شود. اما حساسیت دیش بزرگ تلسکوپ پارکس، دریافت داده‌های آن از سطح ماه را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشید.
البته دیش رادیویی تلسکوپ پارکس به‌دلیل دریافت سیگنال‌های تلویزیونی از ماه در طول مأموریت آپولو 11 در سال 1969 مشهور شد و به ساکنان سیاره زمین اجازه داد اولین راهپیمایی در ماه را تماشا کنند.
@interstellar_space_ship
تلسکوپ رادیویی موریانگ در پارکز، در این تصویر از نیو ساوت ولز، استرالیا، به ماه کامل نگاه می‌کند.
این دیش 64 متری غرق در نور مهتاب، سیگنال‌های رادیویی ضعیفی از اودیسیوس دریافت می‌کند که 22 فوریه در حدود 300 کیلومتری قطب جنوبی ماه فرود آمد.
فرود اودیسیوس نشان‌دهنده اولین فرود ایالات‌متحده روی ماه از زمان مأموریت آپولو 17 در سال 1972 است.
جهت اودیسیوس در سطح ماه به‌گونه‌ای است که مانع از دریافت سیگنال‌های آن از زمین می‌شود. اما حساسیت دیش بزرگ تلسکوپ پارکس، دریافت داده‌های آن از سطح ماه را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشید.
البته دیش رادیویی تلسکوپ پارکس به‌دلیل دریافت سیگنال‌های تلویزیونی از ماه در طول مأموریت آپولو 11 در سال 1969 مشهور شد و به ساکنان سیاره زمین اجازه داد اولین راهپیمایی در ماه را تماشا کنند.
@interstellar_space_ship
اودیسیوس در ماه
موتور موشک Methalox شعله‌ور است و پاهای اودیسیوس اولین تماس با سطح ماه را در این عکس از دوربین روی کاوشگر رباتیک Nova-C تجربه می‌کند.
پس از فرود در 22 فوریه، پاهای خمیده فرود، که در تصویر قابل مشاهده است، درنهایت فرودگر را خاموش رها کردند.
با وجود تکیه ملایم اودیسیوس به سطح شیب‌دار ماه، توانایی فرودگر برای کار، جمع‌آوری انرژی و نور خورشیدی و بازگرداندن تصاویر و داده‌ها به زمین حفظ شد.
محل دقیق فرود آن در منطقه قطب جنوبی ماه توسط مدارگرد شناسایی ماه ناسا تصویربرداری شده است. پرچم ایالات‌متحده که در پنل مرکزی فرودگر دیده می‌شود، سخت‌افزار پرواز برنامه آپولو در 1970 است.
@interstellar_space_ship
موتور موشک Methalox شعله‌ور است و پاهای اودیسیوس اولین تماس با سطح ماه را در این عکس از دوربین روی کاوشگر رباتیک Nova-C تجربه می‌کند.
پس از فرود در 22 فوریه، پاهای خمیده فرود، که در تصویر قابل مشاهده است، درنهایت فرودگر را خاموش رها کردند.
با وجود تکیه ملایم اودیسیوس به سطح شیب‌دار ماه، توانایی فرودگر برای کار، جمع‌آوری انرژی و نور خورشیدی و بازگرداندن تصاویر و داده‌ها به زمین حفظ شد.
محل دقیق فرود آن در منطقه قطب جنوبی ماه توسط مدارگرد شناسایی ماه ناسا تصویربرداری شده است. پرچم ایالات‌متحده که در پنل مرکزی فرودگر دیده می‌شود، سخت‌افزار پرواز برنامه آپولو در 1970 است.
@interstellar_space_ship
ستون‌های نور بر فراز مغولستان داخلی💙
در سراسر آن میدان چه می‌گذرد؟ چیزی که در تصویر می‌بینید شفق‌های قطبی نیستند، بلکه ستون‌های نور در نزدیکی آن هستند؛ پدیده‌ای که معمولاً بسیار بیشتر رخ می‌دهد.
در اکثر نقاط روی زمین، یک بیننده خوش شانس می‌تواند ستون خورشیدی را ببیند؛ ستونی از نور که به نظر می‌رسد از خورشید به سمت بالا امتداد می‌یابد.
ستون خورشیدی ناشی از کریستال‌های یخ است که نور خورشید را از جو فوقانی منعکس می‌کنند.
معمولاً این کریستال‌های یخ قبل از رسیدن به زمین تبخیر می‌شوند. بااین‌حال، در طول دماهای انجماد، کریستال‌های یخ درحال تشکیل ممکن است در نزدیکی زمین به شکل برف سبک که گاهی به نام مه کریستالی شناخته می‌شود، تشکیل شود.
این کریستال‌های یخ ممکن است نورهای زمین را در ستون‌هایی منعکس کنند که بی‌شباهت به ستون خورشید نیستند. این تصویر ماه گذشته در چمنزارهای Wulan Butong در مغولستان داخلی چین گرفته شده است.
@interstellar_space_ship
در سراسر آن میدان چه می‌گذرد؟ چیزی که در تصویر می‌بینید شفق‌های قطبی نیستند، بلکه ستون‌های نور در نزدیکی آن هستند؛ پدیده‌ای که معمولاً بسیار بیشتر رخ می‌دهد.
در اکثر نقاط روی زمین، یک بیننده خوش شانس می‌تواند ستون خورشیدی را ببیند؛ ستونی از نور که به نظر می‌رسد از خورشید به سمت بالا امتداد می‌یابد.
ستون خورشیدی ناشی از کریستال‌های یخ است که نور خورشید را از جو فوقانی منعکس می‌کنند.
معمولاً این کریستال‌های یخ قبل از رسیدن به زمین تبخیر می‌شوند. بااین‌حال، در طول دماهای انجماد، کریستال‌های یخ درحال تشکیل ممکن است در نزدیکی زمین به شکل برف سبک که گاهی به نام مه کریستالی شناخته می‌شود، تشکیل شود.
این کریستال‌های یخ ممکن است نورهای زمین را در ستون‌هایی منعکس کنند که بی‌شباهت به ستون خورشید نیستند. این تصویر ماه گذشته در چمنزارهای Wulan Butong در مغولستان داخلی چین گرفته شده است.
@interstellar_space_ship
دنباله‌دار Pons-Brooks در بهار نیمکره شمالی💙
با فرارسیدن بهار، آسمان‌بین‌های شمالی چشم به دنباله‌دار 12P یا Pons-Brooks دوخته‌اند.
این دنباله‌دار از نوع هالی که درحال‌حاضر با تلسکوپ‌های کوچک و دوربین‌های دوچشمی قابل مشاهده است، می‌تواند در هفته‌های آینده با چشم غیرمسلح نیز دیده شود.
با وجود جو مه‌آلود، کمای سبز و دم بلند دنباله‌دار در نزدیکی افق معلق است و در این آسمان‌نمای عمیق شبانه از رووکا، اسلواکی در 5 مارس ثبت شده است.
در آسمان بالای دنباله‌دار، آندرومدا (سمت راست) و کهکشان‌های مثلثی در کنار ستاره درخشان میراخ، صورت فلکی آندرومدا قرار دارند. این دو کهکشان مارپیچی، اعضای گروه کهکشان محلی ما هستند و بیش از 2.5 میلیون سال نوری از ما فاصله دارند.
دنباله‌دار Pons-Brooks بازدیدکننده دوره‌ای از درون منظومه شمسی است و کمتر از 14 دقیقه نوری با ما فاصله دارد.
دنباله‌دار با رسیدن به حضیض خود در 21 آوریل، باید در طول خورشیدگرفتگی کامل 8 آوریل، در آسمان قابل مشاهده باشد.
@interstellar_space_ship
با فرارسیدن بهار، آسمان‌بین‌های شمالی چشم به دنباله‌دار 12P یا Pons-Brooks دوخته‌اند.
این دنباله‌دار از نوع هالی که درحال‌حاضر با تلسکوپ‌های کوچک و دوربین‌های دوچشمی قابل مشاهده است، می‌تواند در هفته‌های آینده با چشم غیرمسلح نیز دیده شود.
با وجود جو مه‌آلود، کمای سبز و دم بلند دنباله‌دار در نزدیکی افق معلق است و در این آسمان‌نمای عمیق شبانه از رووکا، اسلواکی در 5 مارس ثبت شده است.
در آسمان بالای دنباله‌دار، آندرومدا (سمت راست) و کهکشان‌های مثلثی در کنار ستاره درخشان میراخ، صورت فلکی آندرومدا قرار دارند. این دو کهکشان مارپیچی، اعضای گروه کهکشان محلی ما هستند و بیش از 2.5 میلیون سال نوری از ما فاصله دارند.
دنباله‌دار Pons-Brooks بازدیدکننده دوره‌ای از درون منظومه شمسی است و کمتر از 14 دقیقه نوری با ما فاصله دارد.
دنباله‌دار با رسیدن به حضیض خود در 21 آوریل، باید در طول خورشیدگرفتگی کامل 8 آوریل، در آسمان قابل مشاهده باشد.
@interstellar_space_ship
کسوف کامل در انتهای جهان💙
آیا برای دیدن کسوف کامل به انتهای جهان می‌روید؟ اگر این کار را کردید، آیا از پیداکردن شخص دیگری در آنجا تعجب خواهید کرد؟
در سال 2003 خورشید، ماه، قطب جنوب و دو عکاس همگی برای یک خورشیدگرفتگی کامل و غیرعادی آماده بودند.
حتی باتوجه به موقعیت مکانی نابسامان، گروهی از افراد مشتاق کسوف به ته دنیا رفتند تا ناپدیدشدن لحظه‌ای و سورئال خورشید در پشت ماه را رصد کنند.
یکی از گنجینه‌های جمع‌آوری‌شده از کسوف آن موقع، تصویر امروز بود. ترکیبی از چهار تصویر مجزا که به‌صورت دیجیتالی ترکیب شده‌اند تا به‌طور واقع‌بینانه‌ای شبیه‌سازی کنند که چگونه چشم سازگار انسان کسوف را می‌بیند.
همان‌طور که تصویر گرفته شد، ماه و خورشید با هم بر فراز یک خط الراس قطب جنوب قرار گرفتند. در تاریکی ناگهانی، تاج باشکوه خورشید در اطراف ماه نمایان شد.
به‌طور کاملاً تصادفی، عکاس دیگری در یکی از تصاویر، درحال بررسی دوربین فیلم‌برداری خود شکار شد. در سمت چپ او، یک کیف تجهیزات و یک صندلی تاشو قابل مشاهده است.
@interstellar_space_ship
آیا برای دیدن کسوف کامل به انتهای جهان می‌روید؟ اگر این کار را کردید، آیا از پیداکردن شخص دیگری در آنجا تعجب خواهید کرد؟
در سال 2003 خورشید، ماه، قطب جنوب و دو عکاس همگی برای یک خورشیدگرفتگی کامل و غیرعادی آماده بودند.
حتی باتوجه به موقعیت مکانی نابسامان، گروهی از افراد مشتاق کسوف به ته دنیا رفتند تا ناپدیدشدن لحظه‌ای و سورئال خورشید در پشت ماه را رصد کنند.
یکی از گنجینه‌های جمع‌آوری‌شده از کسوف آن موقع، تصویر امروز بود. ترکیبی از چهار تصویر مجزا که به‌صورت دیجیتالی ترکیب شده‌اند تا به‌طور واقع‌بینانه‌ای شبیه‌سازی کنند که چگونه چشم سازگار انسان کسوف را می‌بیند.
همان‌طور که تصویر گرفته شد، ماه و خورشید با هم بر فراز یک خط الراس قطب جنوب قرار گرفتند. در تاریکی ناگهانی، تاج باشکوه خورشید در اطراف ماه نمایان شد.
به‌طور کاملاً تصادفی، عکاس دیگری در یکی از تصاویر، درحال بررسی دوربین فیلم‌برداری خود شکار شد. در سمت چپ او، یک کیف تجهیزات و یک صندلی تاشو قابل مشاهده است.
@interstellar_space_ship
درخشش پلانکتون‌ها در ماه کامل💙
چه چیزهایی در شب می‌درخشد؟ این شب ترکیبی از درخشش‌های معمول و غیر معمول را به نمایش گذاشت.
شاید معمول‌ترین درخشش از ماه بود، یک جسم آشنا. نزول تقریباً عمودی ماه کامل، ناشی از قرارگیری ناظر در نزدیکی استوای زمین است.
با غروب ماه، هوا و ذرات معلق در جو زمین معمولاً نور آبی را پراکنده می‌کنند و این باعث می‌شود که ماه منعکس‌کننده نور خورشید در نزدیکی افق، قرمز به نظر برسد.
شاید غیرمعمول‌ترین درخشش از پلانکتون‌های بیولومینسانس بود، که کمتر از ماه آشنا است. تصور می‌شود که این موجودات میکروسکوپی به رنگ آبی می‌درخشند که عمدتاً برای غافلگیری و جلوگیری از شکار توسط شکارچیان است.
در این تصویر، درخشش ناشی از برخورد امواج حاوی پلانکتون به ساحل بود. این تصویر در جزیره سونوا فوشی، مالدیو کمی بیش از یک سال پیش گرفته شده است.
@interstellar_space_ship
چه چیزهایی در شب می‌درخشد؟ این شب ترکیبی از درخشش‌های معمول و غیر معمول را به نمایش گذاشت.
شاید معمول‌ترین درخشش از ماه بود، یک جسم آشنا. نزول تقریباً عمودی ماه کامل، ناشی از قرارگیری ناظر در نزدیکی استوای زمین است.
با غروب ماه، هوا و ذرات معلق در جو زمین معمولاً نور آبی را پراکنده می‌کنند و این باعث می‌شود که ماه منعکس‌کننده نور خورشید در نزدیکی افق، قرمز به نظر برسد.
شاید غیرمعمول‌ترین درخشش از پلانکتون‌های بیولومینسانس بود، که کمتر از ماه آشنا است. تصور می‌شود که این موجودات میکروسکوپی به رنگ آبی می‌درخشند که عمدتاً برای غافلگیری و جلوگیری از شکار توسط شکارچیان است.
در این تصویر، درخشش ناشی از برخورد امواج حاوی پلانکتون به ساحل بود. این تصویر در جزیره سونوا فوشی، مالدیو کمی بیش از یک سال پیش گرفته شده است.
@interstellar_space_ship
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شیرجه رفتن به جهان های آبی: جایی که اقیانوس ها تا افق امتداد دارند و آبی بی پایان...💙
@interstellar_space_ship
@interstellar_space_ship
اگزوز مارپیچی موشک
این در به روی افق دقیقاً چیست؟ چیزی که ممکن است شبیه یک کهکشان عجیب و غریب به‌نظر برسد، درواقع ستون اگزوز یک موشک معمولی است. اما نور پس‌زمینه آن به‌طور غیرعادی زیاد است.
اگرچه موشک اسپیس ایکس، فالکون 9 از کیپ کاناورال در فلوریدا، ایالات‌متحده آمریکا پرتاب شد، پیشران آن در منطقه بسیار وسیع‌تری قابل مشاهده بود. تصویر از آکوریری، ایسلند گرفته شده است.
این سفینه فضایی عظیم یک هفته پیش از زمین بلند شد و منظره حاصل بلافاصله پس از آن با یک نوردهی 10 ثانیه‌ای توسط گوشی هوشمند، قبل از اینکه به سرعت از بین برود، ثبت شد.
مانند ابرهای شب‌تاب، روشنایی توده توسط اثر گرگ و میش ایجاد می‌شود. جایی که یک جسم به اندازه‌ای ارتفاع می‌گیرد که توسط خورشید در گرگ و میش روشن شود، حتی زمانی که ناظر روی زمین تاریکی شب را تجربه می‌کند.
شکل مارپیچی احتمالاً ناشی از بادهای شدید است که گاز خارج‌شده را به شکل یک پیچ درمی‌آورد و وقتی در طول مسیر دیده می‌شود، شبیه یک مارپیچ است.
ستاره‌ها و شفق کم‌رنگ سبز و قرمز در پس‌زمینه این تصویر خارق‌العاده ظاهر می‌شوند.
@interstellar_space_ship
این در به روی افق دقیقاً چیست؟ چیزی که ممکن است شبیه یک کهکشان عجیب و غریب به‌نظر برسد، درواقع ستون اگزوز یک موشک معمولی است. اما نور پس‌زمینه آن به‌طور غیرعادی زیاد است.
اگرچه موشک اسپیس ایکس، فالکون 9 از کیپ کاناورال در فلوریدا، ایالات‌متحده آمریکا پرتاب شد، پیشران آن در منطقه بسیار وسیع‌تری قابل مشاهده بود. تصویر از آکوریری، ایسلند گرفته شده است.
این سفینه فضایی عظیم یک هفته پیش از زمین بلند شد و منظره حاصل بلافاصله پس از آن با یک نوردهی 10 ثانیه‌ای توسط گوشی هوشمند، قبل از اینکه به سرعت از بین برود، ثبت شد.
مانند ابرهای شب‌تاب، روشنایی توده توسط اثر گرگ و میش ایجاد می‌شود. جایی که یک جسم به اندازه‌ای ارتفاع می‌گیرد که توسط خورشید در گرگ و میش روشن شود، حتی زمانی که ناظر روی زمین تاریکی شب را تجربه می‌کند.
شکل مارپیچی احتمالاً ناشی از بادهای شدید است که گاز خارج‌شده را به شکل یک پیچ درمی‌آورد و وقتی در طول مسیر دیده می‌شود، شبیه یک مارپیچ است.
ستاره‌ها و شفق کم‌رنگ سبز و قرمز در پس‌زمینه این تصویر خارق‌العاده ظاهر می‌شوند.
@interstellar_space_ship
ماه پی و سایه کوه💙
کدام فاز ماه از خورشید به اندازه عدد پی، یعنی 3.14 رادیان فاصله دارد؟ البته که پاسخ ماه کامل است.
حتی اگر ماه برای چند روز کامل به‌نظر برسد، تنها زمانی که این جرم به اندازه عدد پی رادیان (معروف به 180 درجه) از خورشید در طول دایره البروجی فاصله دارد، در فاز کامل خود قرار دارد. همچنین در مقابل خورشید در آسمان سیاره زمین قرار دارد.
یک ساعت یا بیشتر پس از لحظه کامل‌شدن غروب خورشید در 9 مارس 2020، این ماه نارنجی رنگ و مسطح همچنان پر به‌نظر می‌رسید.
این عکس در مقابل غروب خورشید از پارک ملی تیده در جزایر قناری تنریف گرفته شده است. همچنین در مقابل خورشید درحال غروب، که از نزدیک قله آتشفشان تیده در حدود 3500 متر بالاتر از سطح دریا دیده می‌شود، سایه مثلثی شکل کوه درحال افزایش است و در جو متراکم زمین گسترش می‌یابد.
در زیر خط الراس دور در سمت چپ، گنبدهای تلسکوپ سفید رصدخانه تیده قرار دارد. با پی رادیان فاصله از خورشید، در 25 مارس، ماه کامل با عبور از سایه بیرونی زمین در یک ماه‌گرفتگی غیرعادی، کمی تاریک خواهد شد.
@interstellar_space_ship
کدام فاز ماه از خورشید به اندازه عدد پی، یعنی 3.14 رادیان فاصله دارد؟ البته که پاسخ ماه کامل است.
حتی اگر ماه برای چند روز کامل به‌نظر برسد، تنها زمانی که این جرم به اندازه عدد پی رادیان (معروف به 180 درجه) از خورشید در طول دایره البروجی فاصله دارد، در فاز کامل خود قرار دارد. همچنین در مقابل خورشید در آسمان سیاره زمین قرار دارد.
یک ساعت یا بیشتر پس از لحظه کامل‌شدن غروب خورشید در 9 مارس 2020، این ماه نارنجی رنگ و مسطح همچنان پر به‌نظر می‌رسید.
این عکس در مقابل غروب خورشید از پارک ملی تیده در جزایر قناری تنریف گرفته شده است. همچنین در مقابل خورشید درحال غروب، که از نزدیک قله آتشفشان تیده در حدود 3500 متر بالاتر از سطح دریا دیده می‌شود، سایه مثلثی شکل کوه درحال افزایش است و در جو متراکم زمین گسترش می‌یابد.
در زیر خط الراس دور در سمت چپ، گنبدهای تلسکوپ سفید رصدخانه تیده قرار دارد. با پی رادیان فاصله از خورشید، در 25 مارس، ماه کامل با عبور از سایه بیرونی زمین در یک ماه‌گرفتگی غیرعادی، کمی تاریک خواهد شد.
@interstellar_space_ship
تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا و کهکشان راه شیری💙
کهکشان راه شیری زمستانی در سراسر آسمان شب نیمکره جنوبی پراکنده است.
با نگاهی به سمت جنوب، این نما از وب‌کم در نزدیکی نیمه شب 11 مارس، در آسمان خشک و تاریک بر فراز صحرای مرکزی آتاکامای شیلی ثبت شد.
در زیر قوس ظریف و نور پراکنده ستارگان، کهکشان‌های اقماری بزرگ راه شیری دیده می‌شوند که به ابرهای بزرگ و کوچک ماژلانی نیز معروف هستند. در پیش‌زمینه، محل تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا (ELT) با قطر 40 متری است.
رصدخانه بسیار بزرگ اروپا درحال تأسیس در قله 3000 متری سرو آرمازونز است. این تلسکوپ همچنین در مسیر تبدیل‌شدن به بزرگ‌ترین ناظر آسمان سیاره زمین است.
@interstellar_space_ship
کهکشان راه شیری زمستانی در سراسر آسمان شب نیمکره جنوبی پراکنده است.
با نگاهی به سمت جنوب، این نما از وب‌کم در نزدیکی نیمه شب 11 مارس، در آسمان خشک و تاریک بر فراز صحرای مرکزی آتاکامای شیلی ثبت شد.
در زیر قوس ظریف و نور پراکنده ستارگان، کهکشان‌های اقماری بزرگ راه شیری دیده می‌شوند که به ابرهای بزرگ و کوچک ماژلانی نیز معروف هستند. در پیش‌زمینه، محل تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا (ELT) با قطر 40 متری است.
رصدخانه بسیار بزرگ اروپا درحال تأسیس در قله 3000 متری سرو آرمازونز است. این تلسکوپ همچنین در مسیر تبدیل‌شدن به بزرگ‌ترین ناظر آسمان سیاره زمین است.
@interstellar_space_ship
غروب زیبای اعتدالین💙
چه چیزی در انتهای مسیر قرار دارد؟ خورشید.
بسیاری از شهرها دارای جاده‌هایی هستند که از شرق به غرب امتداد دارند و هر سال در دو روز، خورشید درست از وسط آن طلوع و غروب می‌کند. امروز، در برخی از نقاط جهان (در برخی دیگر فردا)، یکی از آن روزها است: اعتدالین.
در این روز نه تنها ساعات روز برابر شب است، بلکه خورشید دقیقاً از سمت شرق طلوع می‌کند و در غرب غروب می‌کند.
تصویر یک جاده روستایی زیبا در آلبرتا، کانادا را نشان می‌دهد که تقریباً از شرق به غرب امتداد دارد.
تصویر در اعتدالین سپتامبر 2021 گرفته شده است، اما منظره هر سال یکسان است.
در بسیاری از فرهنگ‌ها، مانند فرهنگ ما، این اعتدال اولین روز از یک فصل است. اعتدالین معمولاً شروع بهار در نیمکره شمالی زمین و شروع پاییز در نیمکره جنوبی است.
@interstellar_space_ship
چه چیزی در انتهای مسیر قرار دارد؟ خورشید.
بسیاری از شهرها دارای جاده‌هایی هستند که از شرق به غرب امتداد دارند و هر سال در دو روز، خورشید درست از وسط آن طلوع و غروب می‌کند. امروز، در برخی از نقاط جهان (در برخی دیگر فردا)، یکی از آن روزها است: اعتدالین.
در این روز نه تنها ساعات روز برابر شب است، بلکه خورشید دقیقاً از سمت شرق طلوع می‌کند و در غرب غروب می‌کند.
تصویر یک جاده روستایی زیبا در آلبرتا، کانادا را نشان می‌دهد که تقریباً از شرق به غرب امتداد دارد.
تصویر در اعتدالین سپتامبر 2021 گرفته شده است، اما منظره هر سال یکسان است.
در بسیاری از فرهنگ‌ها، مانند فرهنگ ما، این اعتدال اولین روز از یک فصل است. اعتدالین معمولاً شروع بهار در نیمکره شمالی زمین و شروع پاییز در نیمکره جنوبی است.
@interstellar_space_ship