🔴 زنگزور‌ پیشران ناتوی قفقاز

چرا در قفقاز جنوبی راه برای نفوذ غرب باز شد؟

🔻تحولات منطقه قفقاز جنوبی، به‌ویژه پس از جنگ تحمیلی ۱۲روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، به‌سرعت در حال تغییر و دگرگونی است. این در حالی است که به نظر می‌رسد دو کشور ایران و روسیه، به‌عنوان قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی که از هرگونه تغییرات سیاسی و ژئوپلیتیکی در این منطقه تأثیر می‌پذیرند، از روند اتفاقات در منطقه قفقاز جنوبی عقب مانده‌اند.

🔻روسیه که پیش از شروع جنگ اوکراین و در اوایل سال ۲۰۲۰ سعی داشت استیلای مسکو را بر منطقه قفقاز جنوبی یا همان منطقه خارجِ نزدیک خود با اجرای سیاست‌هایی همچون مهار ارمنستان تثبیت کند، اجازه شروع بحرانی کنترل‌شده در این منطقه را داد تا زخم سی‌ساله دو همسایه، یعنی ارمنستان و جمهوری آذربایجان، سرباز کند و در انتها، همچون همیشه، بدون حل‌وفصل ریشه‌ای درگیری‌ها، قرارداد صلحی را امضا کنند که سرمنشأ اختلافات و منازعات جدید در منطقه باشد.

🔻از سوی دیگر، بازی خزنده رژیم صهیونیستی از سالیان قبل در قفقاز جنوبی و به‌ویژه در جمهوری آذربایجان، این پیام را به همراه داشت که این منطقه در آینده می‌تواند به چشم اسفندیار ایران تبدیل شود؛ موضوعی که در جریان جنگ تحمیلی ۱۲روزه شاهد آن بودیم.

🔻آنچه در هفته‌های گذشته جریان اتفاقات در منطقه قفقاز جنوبی را برخلاف منافع و امنیت ملی تهران و مسکو شدت بخشیده، مدیریت و راهبری تغییرات سیاسی و ژئوپلیتیکی منطقه توسط ایالات متحده و بازی هماهنگ اما متفاوت باکو-ایروان به‌عنوان لبه‌های یک قیچی در دستان طرف آمریکایی است.

◽تحلیل منافع ایران و روسیه در قفقاز جنوبی
🔻قفقاز جنوبی به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منحصربه‌فرد خود به‌عنوان پل ارتباطی بین اروپا و آسیا، منابع انرژی غنی و نزدیکی به مرزهای ایران و روسیه، برای هر دو کشور از اهمیت استراتژیک برخوردار است. برای ایران، قفقاز جنوبی به‌عنوان دروازه‌ای برای دسترسی به بازارهای اروپا از طریق ارمنستان و گرجستان و همچنین سپری در برابر نفوذ رقبای منطقه‌ای مانند ترکیه و اسرائیل عمل می‌کند.

🔻روابط فرهنگی و تاریخی با ارمنستان نیز اهرمی برای تقویت نفوذ تهران در منطقه است. از منظر امنیتی، ایران نگران تقویت محور ترکیه-آذربایجان-اسرائیل است که می‌تواند تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی ایران باشد، به‌ویژه با توجه به همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی آذربایجان با اسرائیل و همچنین طرح «جهان ترک» ترکیه که بر پایه مفاهیم پان‌ترکی و پان‌تورانیسم استوار است.

◽اشتباه‌های سیاست خارجی ایران و روسیه پس از جنگ دوم قره‌باغ در سال ‌۲۰۲۰‌

ایران: فقدان استراتژی بلندمدت
🔻ایران پس از جنگ دوم قره‌باغ نتوانست نقش فعالی در مدیریت بحران ایفا کند. تهران که به دلیل روابط نزدیک با ارمنستان و نگرانی از تقویت محور ترکیه-آذربایجان-اسرائیل، مخالف هرگونه تغییر در مرزهای منطقه بود، به جای دیپلماسی فعال، به واکنش‌های سیاسی و نظامی محدود بسنده کرد. به گفته سیدعباس عراقچی، معاون سیاسی وقت وزیر امور خارجه، تهران از یک سو به تمامیت ارضی آذربایجان احترام می‌گذاشت، اما از سوی دیگر مخالف هرگونه اقدامی بود که به تشدید درگیری بین دو همسایه منجر شود. این رویکرد دوگانه، ایران را در موضعی منفعل قرار داد.

🔻یکی از اشتباه‌های کلیدی ایران، عدم سرمایه‌گذاری گسترده در روابط دیپلماتیک و به‌ویژه اقتصادی با ارمنستان بود که ذیل سیاست توازن مثبت میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان تعریف می‌شد. تمرکز بیش از حد بر حفظ روابط نیم‌بند و عدم ایجاد تنش‌های سیاسی با جمهوری آذربایجان و نگرانی از وضعیت شیعیان این کشور، ایران را در موضعی دفاعی قرار داد.

روسیه: محاسبات نادرست و کاهش نفوذ
🔻روسیه، که پیش‌تر به‌عنوان میانجی اصلی در مناقشات قفقاز جنوبی شناخته می‌شد، پس از جنگ دوم قره‌باغ نتوانست جایگاه خود را حفظ کند. مسکو تصور می‌کرد با امضای توافق‌نامه صلح ۲۰۲۰ و استقرار نیروهای حافظ صلح در قره‌باغ، می‌تواند کنترل تحولات منطقه را در دست داشته باشد. اما عدم مداخله در حمایت از ارمنستان در جریان درگیری‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳، بهانه کافی به دولت غرب‌گرای پاشینیان داد تا جهت‌گیری خود را به سمت نهادهای غربی تقویت و تا حد ممکن از ساختارهای موجود روسی فاصله بگیرد.

🔻از سوی دیگر، مسکو پس از شروع درگیری‌ها در اوکراین، به‌واسطه تحریم‌های غربی بر صنعت نفت و گاز این کشور و همچنین نیاز به کریدورهای جدید ترانزیتی، مجبور به یک سرمایه‌گذاری پرریسک بر روی جمهوری آذربایجان شد.

◽متن کامل گزارش مهدی سیف‌تبریزی، پژوهشگرمسائل روسیه را در سایت فرهیختگان بخوانید.

@JahanNama_News

✍️ توطئه‌ای در کاخ سفید؟

🔻در این یادداشت که به صورت مفصل به طرح ترامپ برای قفقاز پرداخته شده و در قسمت‌های دیگر می‌خوانید:

🔸طرح TRIPP: پوششی برای سلطه آمریکا

🔸اهداف آمریکا: محاصره ایران و طرد روسیه

🔸پاشینیان و علی‌اف: ابزارهای غرب در قفقاز

🔸تهدیدات برای ایران: محاصره و انزوا

🔸آینده‌ای پرمخاطره برای قفقاز و ایران

🔸ارزیابی چالش‌ها و احتمالات عدم موفقیت طرح ترامپ

ادامه مطالعه مطلب 👇

توطئه‌ای در کاخ سفید ؟

✍️ ترامپ بازنده تئاتر آلاسکا

🔻 نشست آلاسکا، با نمایش‌هایی چون پرواز جت‌ها و لیموزین مشترک، صحنه برتری پوتین بود.
🔻استراتژی ترامپ در انتقال مسئولیت به زلنسکی و اروپا، فشار را بر کی‌یف افزایش داد، در حالی که پوتین زمان و مشروعیت جهانی و رسانه‌ای بیشتری به دست آورد. ناکامی‌های سیاست خارجی ترامپ، از اوکراین تا خاورمیانه، نشان‌دهنده تمرکز او بر نمایش سیاسی به جای دستاوردهاست.

🔻ادامه مطالعه مطلب

ترامپ بازنده تئاتر آلاسکا

🎥 در گفتگو با مجله بین‌الملل جهان امروز شبکه خبر بیان شد؛

🔻در نشست آلاسکا چه گذشت ؟؟

🔻چرا پوتین قبل از شروع نشست آلاسکا پیروز این دیدار بود؟

🔻دلایل پیروزی مسکو در این نشست چیست؟؟

https://imna.ir/x9CKX

🎤 مصاحبه با خبرگزاری ایمنا در خصوص سفر رئیس‌جمهور به ارمنستان و قرارداد صلح میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان که منجر به حضور ایالات متحده در منطقه قفقاز به بهانه طرح جایگزین کریدور زنگزور به نام «مسیر ترامپ» شد.

✍️الزامات استراتژیک ایران و ضرورت اجرایی شدن کریدور ارس

🔻در دنیای امروز، که رقابت‌های ژئوپلتیکی بر سر مسیر‌های ترانزیتی و تجاری شدت گرفته، ایران به عنوان یک کشور کلیدی در مهم‌ترین منطقه ژئوپلتیکی جهان، نمی‌تواند از تحولات منطقه قفقاز غافل بماند.

🔻از همین‌روی کریدور ارس، به عنوان یک پروژه راهبردی در حال احداث، نه تنها یک مسیر حمل‌ونقل ساده، بلکه ابزاری برای تقویت جایگاه ایران در شبکه‌های مواصلاتی منطقه‌ای و جهانی است.

🔻ساخت کریدور ارس، یک ضرورت راهبردی برای ایران است. این پروژه، ایران را از تحولات ژئوپلتیکی قفقاز دور نگه می‌دارد، از عقب ماندن در کریدور‌های شرق-غرب جلوگیری می‌کند و طرح‌های شیطنت‌آمیز ایالات متحده، ترکیه و رژیم صهیونیستی را خنثی می‌نماید.

ادامه مطالعه مطلب👇

الزامات استراتژیک ایران و ضرورت اجرایی شدن کریدور ارس

#دونقطه
تهدید زنگزور (بخش اول)

مهدی سیف تبریزی، کارشناس مسائل روسیه:
برخلاف اون‌ چیزی که برخی از مسئولین اعلام می کنند زنگزور یک‌ مسئله کوچک نیست. علاوه بر آن تهدید دالان زنگزور فقط بحث اقتصادی نیست که می‌تواند خفگی ژئوپلیتیک راه به همراه داشته باشد. بلکه بحث های قومیتی و امنیتی را هم دارد و همچنین حضور آمریکا و ناتو در کنار اسرائیل در آذربایجان می‌تواند به تهدید جدی برای مرزهای شمالی ایران تبدیل شود.

گفتار؛ رسانه مسائل بین الملل
@Goftarmedia

#دونقطه
خیانت روس.یه به ایران؟!
تهدید زنگزور (بخش دوم)

مهدی سیف تبریزی، کارشناس مسائل روسیه:
برخی میگویند که در زنگزور، روس ها به ایران خیانت کردند. این در حالی ست که برنده پرونده زنگزور ترکیه و در امتداد آن غربی ها هستند. و قطعا روس‌ها نزدیک شدن ن.اتو به مرزهایشان را برنمیتابند. همان دلیلی که باعث شروع شدن بحران اوک.راین شد. شاید آن ها الان به دلیل ج.ن.گ اوک.راین با این موضوع کنار آمده باشند اما قطعا در آینده ماجرا به شکل دیگری رقم خواهد خورد.

گفتار؛ رسانه مسائل بین الملل
@Goftarmedia

⚡️بیانیه وزارت امور خارجه روسیه در خصوص رأی‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره پیش‌نویس قطعنامه تمدید فنی برجام

در تاریخ ۲۶ سپتامبر (۴ مهرماه)، شورای امنیت سازمان ملل متحد رأی‌گیری پیرامون پیش‌نویس قطعنامه‌ای که از سوی روسیه و چین ارائه شده بود، برگزار کرد. این قطعنامه بر تمدید فنی اجرای برنامه جامع اقدام مشترک پیرامون برنامه هسته‌ای ایران(#برجام) و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، که به طور کامل آن را تایید کرده است، به مدت شش ماه تأکید داشت.

در این سند بر اهمیت دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک از طریق گفت‌وگو در خصوص مسائل مرتبط با قطعنامه ۲۲۳۱ تأکید شده و ضرورت اعطای زمان بیشتر برای گفت‌وگوهای هدفمند مورد اشاره قرار گرفت. همچنین توافق مورخ ۹ سپتامبر (۱۸ شهریور) میان جمهوری اسلامی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قاهره مورد استقبال قرار گرفت و بر تداوم همکاری در این چارچوب تأکید شد.

یکی از عناصر اصلی این پیش‌نویس از سوی روسیه و چین، درخواست قاطع از تمامی اعضای اولیه برجام برای از سرگیری فوری مذاکرات مرتبط با قطعنامه ۲۲۳۱ و تعهدات جامع مندرج در آن بود.

🤝🏻ما از حمایت قاطع و مؤثر الجزایر و پاکستان قدردانی می‌کنیم. همچنین موضع کره جنوبی و گویان را که علیرغم فشارهای خارجی در برابر این ابتکار مخالفتی نشان ندادند، مورد توجه قرار می‌دهیم.

با توجه به تشدید سریع تنش‌ها پیرامون برنامه هسته‌ای ایران، اهمیت و ضرورت ابتکار روسیه و چین غیرقابل انکار بود.

در مقابل، بریتانیا، آلمان و فرانسه، با هدف بازگرداندن تحریم‌های سازمان ملل متحد علیه ایران که یک دهه پیش لغو شده بودند، از مسیرهای غیرقانونی عمل کردند. آنها همراه با ایالات متحده، که پیش‌تر از برجام خارج شده و مسیر نقض قطعنامه ۲۲۳۱ را در پیش گرفته است، با این ابتکار مسکو و پکن مخالفت ورزیدند.

این گروه از کشورها عملا مسیر دیپلماسی را کنار گذاشته و به سیاست تحریک، فشار و تهدید روی آوردند. کشورهای غربی به صورت مغرضانه کوشیدند اعضای غیردائم شورای امنیت را وادار به همراهی با رویکردی فرصت‌طلبانه، مغایر با اصول حقوق بین‌الملل و در بنیاد نادرست خود کنند. سیاستی که موجب بی‌ثباتی در امور بین‌الملل و تضعیف بنیان‌های امنیت بین‌المللی می‌شود.

ما بر این باور راسخ هستیم که استفاده از روش‌های قهری و فشار در حوزه عدم اشاعه هسته‌ای باید کنار گذاشته شود. این رویکردها نه‌تنها بی‌ثمر و زیان‌بار هستند، بلکه خطرناک‌اند، زیرا می‌توانند به تشدید اختلافات و در نهایت به درگیری‌های غیرقابل کنترل با پیامدهای تراژیک و جبران‌ناپذیر منجر شوند.

حامیان سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران در تلاش‌اند تا با انحراف افکار عمومی از بار گناه حملات ماه ژوئن به تأسیسات هسته‌ای ایران که تحت پادمان‌های آژانس قرار داشت شانه خالی کرده و ایران را به‌عنوان تهدیدی جدی معرفی کنند. در این مسیر، هرگونه پیشرفت مثبت در همکاری ایران و آژانس مانعی در برابر پیشبرد دستورکار ضدایرانی آنان محسوب می‌شود. تجربه نشان می‌دهد که طرف‌های اروپایی در گذشته نیز توافقات ایران و آژانس را نقض کرده‌اند.

بریتانیا و دو کشور دیگر اروپایی نه‌تنها به برجام آسیب زدند، بلکه با نقض آشکار قطعنامه ۲۲۳۱ و دور زدن روندی که بر اساس اجماع در شورای امنیت مورد توافق قرهر گرفته بود، به اعتبار خود نیز لطمه وارد کردند. به همین دلیل، نه درخواست آنان در تاریخ ۲۸ اوت (۶ شهریور) برای فعال‌سازی «اسنپ‌بک» و نه پیش‌نویس قطعنامه‌ای که در تاریخ ۱۹ سپتامبر (۲۸ شهریور) به شورای امنیت ارائه شد، با الزامات قطعنامه ۲۲۳۱ انطباق نداشت و از منظر حقوق بین‌الملل فاقد اعتبار بوده و هیچ تعهدی برای دیگر کشورها ایجاد نمی‌کند.

❗️بدیهی است که فعال شدن «اسنپ‌بک» را نمی‌توان تحقق یافته تلقی کرد. قطعنامه ۲۲۳۱ و برجام همچنان تا ۱۸ اکتبر (۲۶ مهر) معتبر و لازم‌الاجرا هستند. دبیرخانه سازمان ملل نیز هیچ مبنای حقوقی یا اختیاری برای بازنگری یا عدول از مفاد این قطعنامه ندارد.

http://www.yjc.ir/fa/news/9007747

بررسی امکان اختلال در روند اجرایی قطعنامه‌های شورای امنیت توسط روسیه و چین که براساس سازوکار اسنپ‌بک بازگشته‌اند.

🔴 تهدید اروپا به استقرار نیروی نظامی در اوکراین؛ از حرف تا عمل

🔴آیا پوتین به تهدید خود در ارتباط با هدف قرار دادن نیروهای غربی در خاک اوکراین به عنوان «هدف مشروع» عمل خواهد کرد؟

مطالعه ادامه مطلب

تهدید اروپا به استقرار نیروی نظامی در اوکراین؛از حرف تا عمل

https://vatanemrooz.ir/fa/news/411883/چرا-استیو-ویتکاف-سر-قرار-نیامد
چرا استیو ویتکاف سر قرار نیامد؟

🔴 چرا پهپاد‌ها نمی‌توانند شریان نفت روسیه را قطع کنند؟

اوکراین مدعی است ۳۸ درصد از ظرفیت پالایش نفت روسیه را متوقف کرده است

🔻حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاه‌های نفت روسیه در سال ۲۰۲۵، به‌ویژه در چند ماه اخیر به یکی از موضوعات کلیدی در تحلیل تأثیرات اقتصادی و نظامی جنگ اوکراین تبدیل شده است. ادعای توقف ۳۸ درصد از ظرفیت پالایش نفت روسیه، که از جمع ظرفیت اسمی پالایشگاه‌های مورد حمله تا 5 مهر به دست آمده، توجه زیادی را جلب کرده است. این رقم، مبتنی بر ظرفیت کل ۳۲۷ میلیون تن در سال (یا ۹۰۰ هزار تن روزانه) پالایشگاه‌های روسیه، ظاهراً نشان‌دهنده ضربه‌ای سنگین به صنعت نفت این کشور است. 

🔻واقعیت بسیار پیچیده‌تر است. حملات که پالایشگاه‌هایی مانند ولگوگراد، نووکویبیشفسک، ریازان، ساراتوف و سالاوات را هدف قرار داده آسیب‌هایی عمدتاً جزئی ایجاد کرده و تعمیرات سریع مانع از توقف کامل تولید شده است. روسیه با مازاد تولید فرآورده‌های نفتی – گازوئیل دوبرابر مصرف داخلی، بنزین ۱۶ درصد مازاد و نفتا ۶۰ درصد مازاد – و ذخایر راهبردی، توانسته این چالش‌ها را مدیریت کند.

◽زمینه حملات و ظرفیت پالایشی روسیه
🔻حملات پهپادی اوکراین بخشی از راهبرد کی‌یف برای تضعیف زیرساخت‌های انرژی مسکو است که از ابتدای ۲۰۲۵ شدت گرفته و در اوت و سپتامبر به اوج خود رسید. پالایشگاه ولگوگراد در ۱۳ و ۱۴ اوت و ۱۸ و ۲۴ سپتامبر چهار بار مورد حمله قرار گرفت. نووکویبیشفسک هر سه تا چهار هفته یک بار و ریازان، ساراتوف و سالاوات هر کدام دو بار مورد هدف قرار گرفته‌اند. این توالی حملات که پیش‌تر تنها در پالایشگاه‌های نزدیک مرز مانند کراسنودار و روستوف دیده می‌شد، حالا به اهدافی در عمق خاک روسیه گسترش یافته است.

🔻ظرفیت اسمی پالایش روسیه ۳۲۷ میلیون تن در سال است، اما پالایش واقعی به ۲۶۰ تا ۲۷۰ میلیون تن محدود می‌شود که همچنان بسیار فراتر از نیاز داخلی ۱۱۰ تا ۱۲۰ میلیون تن است. این شکاف ۲۰ تا ۲۲ درصدی به دلیل تأسیسات قدیمی است که همیشه غیرفعالند. اغلب از رده خارج و بدون برچیدن رسمی در محوطه پالایشگاه‌ها باقی مانده‌اند. این تأسیسات قدیمی که عملاً از چرخه تولید خارج شده‌اند، به مالکان اجازه می‌دهند بدون هزینه‌های اضافی برای بازسازی روی کاغذ ظرفیت اسمی را حفظ کنند. در عمل، این مازاد ساختاری به روسیه امکان می‌دهد که حتی با کاهش تولید ناشی از حملات نیاز‌های داخلی و صادراتی خود را تأمین کند. 

🔻مازاد تولید نقش کلیدی ایفا می‌کند؛ گازوئیل تقریباً دوبرابر مصرف داخلی تولید می‌شود و به بازار‌های آسیایی مانند چین و هند صادر می‌گردد. بنزین ۱۶ درصد بیش از نیاز داخلی تولید می‌شود و نفتا به‌عنوان نیمه‌محصول بنزین، ۶۰ درصد مازاد دارد که در صورت نیاز می‌توان آن را به بنزین تبدیل کرد، هرچند با کیفیت پایین‌تر. حتی اگر حملات ۱۷ درصد ظرفیت اولیه را موقتاً از کار بیندازند، مازاد ۷۸ درصدی ظرفیت فعال، تولید را جبران می‌کند. 

🔻تعمیرات سریع نیز عامل مهمی در تاب‌آوری است. پالایشگاه‌های روسیه با استاندارد‌های دوران شوروی طراحی شده‌اند که امکان تعمیر سریع با قطعات محلی و تجهیزات آتش‌نشانی پیشرفته را فراهم می‌کند. بسیاری از پالایشگاه‌ها، مانند ریازان، ظرف دو تا چهار هفته به چرخه تولید بازمی‌گردند. پدافند هوایی روسیه با سامانه‌هایی مانند اس-۴۰۰ و سازه‌های محافظتی مانند توری‌ها و سازه‌های ضدپهپاد که به «مانگال» معروف شده‌اند، بسیاری از حملات را خنثی می‌کند.

◽تأثیر واقعی بر تولید و تبعات اقتصادی
🔻حملات پهپادی اوکراین آسیب‌هایی عمدتاً جزئی به پالایشگاه‌ها وارد کرده‌اند، اغلب به ستون‌های تقطیر اتمسفری که بخش اولیه پالایش را انجام می‌دهند. این آسیب‌ها معمولاً ظرف دو تا چهار هفته تعمیر می‌شوند و کل تأسیسات را از کار نمی‌اندازند. در سپتامبر ۲۰۲۵، تولید پالایشی حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت، اما این کمبود با افزایش واردات فرآورده‌های نفتی از کشور‌هایی مانند بلاروس و قزاقستان جبران شد.

◽عدم اختلال در ماشین جنگی و فقدان فشار اجتماعی گسترده
🔻ماشین جنگی روسیه، با حدود ۱.۲ میلیون نیروی نظامی، روزانه به ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تن سوخت نیاز دارد. حملات پهپادی لجستیک سوخت‌رسانی را در برخی مناطق، به‌ویژه مناطق الحاقی، دچار مشکل کرده، اما ذخایر راهبردی که برای شش ماه کافی است و خطوط لوله از مناطق نفت‌خیز سیبری، این کمبود‌ها را جبران می‌کنند. ارتش روسیه اولویت اصلی در تأمین سوخت دارد و این امر مانع توقف عملیات نظامی شده است. همچنین واردات گازوئیل از کشور‌های آسیای مرکزی مانند قزاقستان، حدود ۱۰ درصد نیاز‌های سوخت را پوشش می‌دهد که به حفظ جریان سوخت کمک کرده است.

◽متن کامل گزارش مهدی سیف تبریزی، پژوهشگر مسائل روسیه را در سایت فرهیختگان بخوانید.

@JahanNama_News