Aslida Alloh insonni iymon bilan yashashga moslab yaratgan.
Aslida Alloh insonni iymon e'tiqod bilan o'ziga ibodat qilish tabiati bilan yaratgan.
• Hasanxon Yahyo Abdulmajid
Aslida Alloh insonni iymon e'tiqod bilan o'ziga ibodat qilish tabiati bilan yaratgan.
• Hasanxon Yahyo Abdulmajid
Robbimiz biz uchun bayram qilgan kun muborak.
Asl bayram muborak dindoshlarim 🌙✨
Asl bayram muborak dindoshlarim 🌙✨
Birovlarga "Rahmat" aytishni bilmaydiganlar, Allohga shukur aytishni bilmaydiganlardir.
'Oisha roziyallohu anho'
'Oisha roziyallohu anho'
Forwarded from e•ART•h
Bizga oʻrgatishadi: sevgi har qanday vaqtda sinaladi. Lekin odam psixologiyasi shunday, sevgisidan ustun sevgi mavjud.
Hikoyani umumiy falsafasi shu. Men bir izoh oʻqigan edim: “Kambagʻalchilikni romantizatsiya qilmang, sevgingiz tishingiz qattiq ogʻrib turganida, juftingiz davolatishga pul topa olmay qolsa tugaydi” degan. Bu qanchalik qoʻpol eshtilmasin, haqiqat. Ona bolasiga ovqat bera olishi va himoya qilishi, masalan sevgi borasida prioritetda turadi. Hikoya shular kitobxon oldiga hayotiy sabablar bilan tashlaydi.
Sevgidan ustun hayotga nisbatan sevging bor. U borasida bahslashilmaydi.
Shu sababli ham, qiyomatda onalar hatto koʻtarib turgan bolasini tashlab qochadi. Otalar bolasiga, bolalar otasiga yopishadi. Juftliklar oʻz jonini saqlashga harakat qilib, bir-birini unutadi ham. Hamma jon talvasasida yuguradi. Kitoblarda bizga shunday koʻrsatishadi: Jek Rouzni qutqardi, ona bolasi uchun jon berdi…lekin Qiyomatda insonning haqiqiy fitrati ochiladigan kun. Ibrat olib qarasak, vafo va sevgi haqida uzun soʻzlar ayta olamiz. Hali boshdan kechirmagan kunlarimiz uchun va’dalar beramiz. Lekin vaziyat ustida inson umuman boshqasiga aylanishi mumkin. Chunki hatto oʻzi ham ichida boshqa shaxsiyatlari borligini anglamagan boʻlishi mumkin.
Hikoyani umumiy falsafasi shu. Men bir izoh oʻqigan edim: “Kambagʻalchilikni romantizatsiya qilmang, sevgingiz tishingiz qattiq ogʻrib turganida, juftingiz davolatishga pul topa olmay qolsa tugaydi” degan. Bu qanchalik qoʻpol eshtilmasin, haqiqat. Ona bolasiga ovqat bera olishi va himoya qilishi, masalan sevgi borasida prioritetda turadi. Hikoya shular kitobxon oldiga hayotiy sabablar bilan tashlaydi.
Sevgidan ustun hayotga nisbatan sevging bor. U borasida bahslashilmaydi.
Shu sababli ham, qiyomatda onalar hatto koʻtarib turgan bolasini tashlab qochadi. Otalar bolasiga, bolalar otasiga yopishadi. Juftliklar oʻz jonini saqlashga harakat qilib, bir-birini unutadi ham. Hamma jon talvasasida yuguradi. Kitoblarda bizga shunday koʻrsatishadi: Jek Rouzni qutqardi, ona bolasi uchun jon berdi…lekin Qiyomatda insonning haqiqiy fitrati ochiladigan kun. Ibrat olib qarasak, vafo va sevgi haqida uzun soʻzlar ayta olamiz. Hali boshdan kechirmagan kunlarimiz uchun va’dalar beramiz. Lekin vaziyat ustida inson umuman boshqasiga aylanishi mumkin. Chunki hatto oʻzi ham ichida boshqa shaxsiyatlari borligini anglamagan boʻlishi mumkin.
Erkak sevsa aqlini yo'qotib sevadi, erkak sevsa sevgilisi butun kamchiliklari xatolarini ko'rmay sevadi, erkak sevsa chindan sevadi.