دیباگ کردن؛ یا من یا این کُد!🔎💥
برنامهنویسی ۹۰٪ش لذته، اون ۱۰٪ باقیموندهش هم دیباگ کردنه که توش ساعتها زل میزنی به مانیتور و با کدات حرف میزنی: «آخه عزیزِ من، تو که دیشب درست کار میکردی، چی شد یهو زدی به تیپوپایِ دیتابیس؟!» 🤦♂️
چند مرحلهی کلاسیکِ یه برنامهنویس موقع دیباگ:
۱. انکار: «امکان نداره کدم غلط باشه، حتماً کامپیوتر قاطی کرده!»
۲. خشم: «کدوم احمقی این متد رو نوشته؟... آهان، خودم بودم؟!»
۳. چونهزنی: «خدایا فقط این ارور رو حل کن، قول میدم دیگه کد کثیف ننویسم!»
۴. افسردگی: چک کردنِ ده بارهی همون خطی که مطمئنی درسته.
۵. پذیرش: دیدنِ یه Semicolon یا یه فاصلهی اضافه که ۵ ساعته داره به ریشِ ما میخنده! 🤡
نکته اخلاقی:
اگه بعد از ساعتها دیباگ کردن هنوز راه حل رو پیدا نکردی، فقط برو یه لیوان چای بخور و برگرد. کدها هم مثل آدمها، وقتی زیاد بهشون فشار میاری، لجبازتر میشن! ☕️
دیباگ کردن، هنرِ زل زدن به ارور و وانمود کردن به اینکه همهچی تحت کنترله! 🤓💥
دیباگ کردن همون لحظهایه که کدت بهجای همکاری، تصمیم میگیره شخصیت واقعیشو نشون بده!
تو هم میمونی، یه ارور عجیب، و یه نگاه عمیق به مانیتور که انگار قراره با تلهپاتی مشکل حل بشه. 😅
ولی واقعاً برای دیباگ چه کار کنیم؟
- اول متن ارور رو کامل بخون؛ بله، همون چیزی که معمولاً ردش میکنیم!
- اسم خطا یا بخش مهمش رو عیناً توی گوگل سرچ کن.
- خطی که ارور داده رو بررسی کن؛ خیلی وقتها مشکل دقیقاً همونجاست، نه ۲۰۰ خط پایینتر!
- با print یا لاگ گرفتن، مقدار متغیرها رو چک کن.
- اگه خیلی قفل شدی، یه استراحت کوتاه بزن؛ بعضی باگها فقط با چای حل میشن ☕️
حقیقت تلخ اما آموزشی:
۹۰٪ دیباگینگ یعنی:
«این ارور چی میگه؟»
۱۰٪ باقیمونده هم یعنی:
«آها... یه تایپ اشتباه بوده.» 🤦♂️
پس دفعه بعدی که برنامه منفجر شد، نترس؛
ارورها دشمن نیستن، فقط خیلی بد حرف میزنن!
#برنامهنویسی #دیباگ #برنامه_نویس #کدنویسی #طنز_برنامه_نویسی #دیباگینگ #CodeLife #Debugging
هزاران آموزش برنامه نویسی
@init_code
برنامهنویسی ۹۰٪ش لذته، اون ۱۰٪ باقیموندهش هم دیباگ کردنه که توش ساعتها زل میزنی به مانیتور و با کدات حرف میزنی: «آخه عزیزِ من، تو که دیشب درست کار میکردی، چی شد یهو زدی به تیپوپایِ دیتابیس؟!» 🤦♂️
چند مرحلهی کلاسیکِ یه برنامهنویس موقع دیباگ:
۱. انکار: «امکان نداره کدم غلط باشه، حتماً کامپیوتر قاطی کرده!»
۲. خشم: «کدوم احمقی این متد رو نوشته؟... آهان، خودم بودم؟!»
۳. چونهزنی: «خدایا فقط این ارور رو حل کن، قول میدم دیگه کد کثیف ننویسم!»
۴. افسردگی: چک کردنِ ده بارهی همون خطی که مطمئنی درسته.
۵. پذیرش: دیدنِ یه Semicolon یا یه فاصلهی اضافه که ۵ ساعته داره به ریشِ ما میخنده! 🤡
نکته اخلاقی:
اگه بعد از ساعتها دیباگ کردن هنوز راه حل رو پیدا نکردی، فقط برو یه لیوان چای بخور و برگرد. کدها هم مثل آدمها، وقتی زیاد بهشون فشار میاری، لجبازتر میشن! ☕️
دیباگ کردن، هنرِ زل زدن به ارور و وانمود کردن به اینکه همهچی تحت کنترله! 🤓💥
دیباگ کردن همون لحظهایه که کدت بهجای همکاری، تصمیم میگیره شخصیت واقعیشو نشون بده!
تو هم میمونی، یه ارور عجیب، و یه نگاه عمیق به مانیتور که انگار قراره با تلهپاتی مشکل حل بشه. 😅
ولی واقعاً برای دیباگ چه کار کنیم؟
- اول متن ارور رو کامل بخون؛ بله، همون چیزی که معمولاً ردش میکنیم!
- اسم خطا یا بخش مهمش رو عیناً توی گوگل سرچ کن.
- خطی که ارور داده رو بررسی کن؛ خیلی وقتها مشکل دقیقاً همونجاست، نه ۲۰۰ خط پایینتر!
- با print یا لاگ گرفتن، مقدار متغیرها رو چک کن.
- اگه خیلی قفل شدی، یه استراحت کوتاه بزن؛ بعضی باگها فقط با چای حل میشن ☕️
حقیقت تلخ اما آموزشی:
۹۰٪ دیباگینگ یعنی:
«این ارور چی میگه؟»
۱۰٪ باقیمونده هم یعنی:
«آها... یه تایپ اشتباه بوده.» 🤦♂️
پس دفعه بعدی که برنامه منفجر شد، نترس؛
ارورها دشمن نیستن، فقط خیلی بد حرف میزنن!
#برنامهنویسی #دیباگ #برنامه_نویس #کدنویسی #طنز_برنامه_نویسی #دیباگینگ #CodeLife #Debugging
هزاران آموزش برنامه نویسی
@init_code