روح او پاره پاره بود،
روح من سوخته،
اما وقتی باهم بودیم
زخم هایمان،
کمی کمتر درد میکرد!

برای
من
هیچکس
دوبار
عزیز
و
محترم
نمیشه
هرچی بود همون یکبار بود …

من ادم رفتن نبودم، هيچوقت، هيچوقت.

ترك كردن رو بلدم ولي قبلش صبرميكنم اينقدر نااميدم كنن كه بدون پشيموني برم.

نمیدونم تا کِی، ولی قراره منتظرت بشینم
قراره از دور نگاهت کنم و از دور دوستت داشته باشم. البته اینم بگم،شاید یه روزی دیگه نتونم صبر کنم ، خنگ بازی در بیارم و بیام جلو پته‌مو بریزم رو آب!
ولی خب، تا اون روز هم صبر میکنم
صبر نکنم چیکار کنم؟
بیخیالت که نمیتونم بشم،
یه بار امتحان کردم نشد،نتونستم!
هی اومدم جلویِ خودمو، جلویِ دلمو بگیرم که برات ضعف نره ولی نشد.
نتونستم با دیدنت جلویِ کیلو کیلو تو دلم قند آب شدنو بگیرمو با یه نگاهِ ساده ازت بگذرم..
پس صبر میکنم، آره عزیزِ من، صبر میکنم..

من لیاقتم خداحافظی بهتری بود

خواهش می کنم عاشق کس دیگه ای نشو.

دلبر دیشب تا صبح خوابتو دیدم .

دل جای توست ، گَرچه دل از ما گرفته‌‌ای

چنان شکسته شدم در غمت که بی اغراق

به چشم آینه هم آشنا نمی آیم

تو اما هیچوقت فراموش نکن
روزی که افتاده باشی
از زمین بلندت میکنم
اگر هم نتوانم
کنارت دراز میکشم...

هیچ جا زندگیم باورم نشد که تو انقدر بی رحم بودی و انقدر منو پیر کردی.

‏هم منتظرتم هم میخوام فراموشت کنم.

من خوبم. فقط خوشحال نیستم.

‏اگه یه روزی هم یاد من افتادی؛
یادت نره من آدم رفتن نبودم،تو منو از خودت جدا کردی:)

اکنون کجاست...

چه می‌کند..‌

کسی که فراموشش کرده ام .