ظرفیت این کارگاه تکمیل شد ✨

🙆🏻‍♀️ امیدوارم بهتون خوش بگذره و براتون مفید باشه. 🙆🏻‍♀️

شناخت و ابراز احساسات: بخش اول
🔻 خشم 🔺

🔸 آیا تا به حال فکر کردین «خشم» چیه؟ از کجا میاد؟ نقشش چیه؟
می‌دونستین هر کسی خشم مخصوص به خودش رو داره؟ شما خشم خودتون رو می‌شناسین؟
وقتی بقیه خشمگین می‌شن چی؟ می‌تونین از خودتون در‌برابر خشم دیگران محافظت کنین؟ 🔸

▪️خشم اون‌قدر پیچیده و در عین حال ساده‌ست که با شناختنش‌ می‌تونیم مسیرمون رو هموارتر کنیم و روابطمون رو بهبود ببخشیم. ▪️

🔔🔔 پس اگه اهمیت احساسات و هیجانات رو می‌دونین، می‌تونین توی دورهمی‌های «شناخت و ابراز احساسات» همراه ما باشین.
🪽
توی اولین بخش از این سفر، قراره به خشم بپردازیم.
کتاب بخونیم.
خشم خودمون رو بشناسیم.
درمورد احساساتمون حرف بزنیم.
نقاشی بکشیم.
و با کمک یک روانشناس با تجربه، چیزهایی رو درمورد خشم یاد بگیریم که توی هر موقعیتی به کمکمون بیان.
🪽
تسهیلگران:

مبینا فخوری (روانشناس بالینی)
مهرآذین مدرس (تسهیلگر مهارت و خلاقیت)

💸 بهای شرکت در دورهمی «اژدهای خشم»:
300 هزار تومان

🫷🏻 ظرفیت خیلی محدود 🫸🏻

📆 ۲۶ مرداد، ساعت ۱۷

📍 بلوار سجاد،مجتمع اداری تجاری وصال،جنب بانک ملی،طبقه اول،واحد ۱۲،کلینیک ترنم زندگی


برای ثبت‌نام پیام بدید:
@imehrazin

چند روز شلوغ داشتم.
سه‌شنبه عصر در بوکتاب برای ۴۳ بچه‌ داستان خواندم و کار کردم. چهارشنبه عصر به مناسبتی، برای ۱۰۰ بچه و والدینش کتابی بلندخوانی کردم. پنجشنبه صبح، در کارگاه کلمه‌بازی، کلمه‌های بسیاری به نونهالان گفتم. ظهرش، برای بیست بچه‌ی دیگر قصه گفتم و حرف زدم. جمعه عصر در مقابل ده بزرگسال قرار گرفتم و نیمی از تایم سخنرانی می‌کردم و درگیر بودم. امروز، شنبه عصر، وظیفه تسهیلگری تقریبا چهل بچه‌ی منطقه‌ای کم برخوردار را برعهده داشتم.
بله، چند روز شلوغی داشتم. امّا تا زمانی که بامداد یکشنبه، سر به بالین گذاشتم و چشمانم را بستم، خستگی را واقعا احساس نکردم.
چند روز شلوغ داشتم.
امّا کارهایی را می‌کردم که عمیقا دوست داشتم…

📍این بار #کتاب_بازی در تهران 📍

سه‌شنبه: ۱۰ مهر ۱۴۰۳
ساعت ۱۷ تا ۱۸
کتابفروشی «پاتوق کتابخورها»

کتاب -مثل من مثل تو- 🪄

حضور در این برنامه رایگان است 😍💞

کارگاه
🔧
«بررسی ارتباطات موثر و ارتقا انگیزه‌ی شخصی»
🧱

✨ برای بهبود روابط اجتماعی ✨

سرفصل‌ها:
🔺 راه‌های کلی ارتباطات موثر
🔺 موانع ارتباطات سازنده
🔺استراتژی‌های مدیریت تضاد
🔺اهمیت بازخورد


👥 به همراه فعالیت‌های تیمی و عملی 👥


🍁 پنجشنبه ۱۷ آبان
🍁 ساعت ۱۷ تا ۱۹

🪧کلینیک ترنم زندگی


برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر پیام بدین 💬
@imehrazin

به مناسبت هفته‌ی کتاب و کتابخوانی 🥳


☀️برنامه‌ی مشترک با انتشارات مهرسا


#کتاب_بازی
بلندخوانی کتاب «کت قرمز» به همراه فعالیت مرتبط با داستان


📆 یکشنبه، ۲۰ آبان
🕠 ساعت ۵:۳۰

📍کتابفروشی بوکتاب 📍

📢 سلام به همه!

✨به سیارهٔ قصه‌ها خوش اومدید.✨

من مهرآذین هستم؛
تسهیل‌گر کودک، عاشق کتاب، قصه‌گویی، و زنده نگه‌داشتن کودکی در بچه‌ها و بزرگتر‌ها 📚🌱

تجربه‌ی سال‌ها کار با کودکان و اجرای بیش از ۳۰۰ ورکشاپ و قصه‌خوانی در ایران باعث شد تصمیم بگیرم این مسیر رو در مهاجرت هم ادامه بدم. الان در آلمان زندگی می‌کنم و اینجا می‌خوام دوباره با دنیای کودکان همراه بشم، این بار با شما 💫

📌 توی این کانال چی می‌ذارم؟
یه ترکیب قشنگ از:

📚 معرفی کتاب‌های کودک (با توضیح و راهنمایی برای اجرا)
✏️ پیشنهاد فعالیت‌های خلاقانه برای خونه یا کلاس
🎧 قصه‌های صوتی شبانه برای بچه‌ها
📢 اطلاع‌رسانی درباره کلاس‌ها و ورکشاپ‌ها
🧵 داستان‌هایی از تجربه‌هام با کودکان، مهاجرت و کار فرهنگی

اگر شما هم عاشق دنیای کودکید،
اگر دنبال ایده‌های تازه و محتوای کاربردی برای فرزند یا کلاس‌هاتون می‌گردید،
یا حتی فقط دلتون می‌خواد شب‌ها برای بچه‌ها و خودتون قصه‌ صوتی پخش کنید...
اینجا جای خوبیه برای با هم بودن 💛

اگر دوست داشتید، این کانال رو با دوستان، والدین، یا مربی‌هایی که می‌تونه به دردشون بخوره به اشتراک بذارید 🙏

ممنون که اینجایید. حضورتون برام خیلی باارزشه.
می‌تونید هر وقت دوست داشتید نظرتون رو بفرستید یا سوالی داشتید بپرسید.

من این‌جام؛
ساکنِ سیارهٔ قصه‌ها 🪐

اولین دوستت دارم از بچه‌ها را روز سوم کارم در مهدکودک از جوزی گرفتم. در زمان خواب بچه‌ها، توی اتاق خواب بودیم. روی تشک دراز کشیده بودیم و برای بچه‌ها قصه می‌گفتم. قصه که تمام شد اجازه دادم بچه‌ها نگاهم کنند. تازه داشتند باهام آشنا می‌شدند. اجازه دادم موهایم را لمس کنند، گوشواره‌هایم را بکشند، کنارم دراز بکشند. بعد از گذشت چند دقیقه جوزی به انگلیسی بهم گفت: من گوشواره‌هات رو دوست دارم، لباست رو دوست دارم، دوستت دارم. قند در دلم آب شد. گرفتن دوستت دارم از بچه‌ها پروسه‌ای مشابه به گرفتن دوستت دارم از بزرگ‌ترها دارد امّا احساس و زمانش کاملا متفاوت است. من دو روز کامل را با این بچه‌ها بازی کرده بودم، بهمان خوش گذشته بود. دو روز خوش گذشتن برای بچه‌ها کافی‌ست تا از یکی خوششان بیاید. چند دست لباس رنگی با گوشواره‌های متفاوت کافی‌ست تا تحت‌تاثیرشان قرار دهد. تا پایان ماه سوم در مهدکودک، تقریبا ابراز احساسات همه‌ی بچه‌های گروهم را دیده بودم. هر کودک زمان متفاوتی دارد. امّا وجه مشترکشان این است که چه‌قدر راحت‌تر دوست می‌دارند، محبت می‌ورزند، ابراز می‌کنند و می‌خواهند…


#در_مهدکودک

#روزنگار ۱

هفته‌ی آخر کارم در مهدکودک است. پنج‌ماه را با این بچه‌ها سپری کردم. هشت ساعت، پنج روز در هفته. بعضی‌هایشان را بیشتر از پدر یا مادرشان دیده‌ام. پنج‌ماه قهوه‌ی صبحم را کنارشان نوشیدم، صبحانه و ناهارم را با آن‌ها خوردم، زمان خواب برایشان قصه گفته‌ام، زمان بازی برایشان کتاب خوانده‌ام. و حالا هفته‌ی آخر کارم در مهدکودک است. غمگینم. دلتنگ خواهم شد. و حالت به اندازه‌ی یک هفته از احساسات و تجربیاتم خواهم نوشت. 🫶🏻

#در_مهدکودک

هفته‌ی اول کار در مهدکودک، سه بار گریه کردم. بار اول وقتی بود که برای بچه‌ها آهنگ السا از انیمیشن یخ‌زده را می‌خواندم. آرورا عاشق این آهنگ است. با چشمان ریز و موهای طلایی بهم زل زده بود و لذت می‌برد. برایش آهنگ را اجرا کردم. همان لحظه برادرزاده‌ام را جلوی چشمم دیدم. درسا یک‌سال از آرورا بزرگتر است. چشمان درشت و موهای مشکی دارد. شباهتی به هم ندارند جز علاقه‌ی بیش از حد به السا. آرورا دستانم را لمس می‌کرد، با من ترانه را می‌خواند، برایش شنل درست کردم و تمام مدت اشکی سمج گوشه‌ی چشمم چسبیده بود. من این‌جا، هزاران کیلومتر دورتر از پاره‌ی جانم، برای کودک غریبه‌ای آهنگی را اجرا می‌کردم که آرزو داشتم برادرزاده‌ام ببیند.
حالا هفته‌ی آخر کار سه بار گریه کردم. در این مدت، برای بچه‌ها انواع شعرهایی را خوانده‌ام که مطمئنم درسا هم از آن‌ها لذت می‌برد. با بچه‌های دیگر-نه-غریبه، بازی‌هایی کردم که دوست داشتم با درسا می‌بود. و حالا هفته‌ی آخر دلم برای همین هم‌زمانی و هم‌نشانی تنگ می‌شود. برای اینکه در حال کار مدام تصویر درسا جلوی چشمم باشد. برای این‌که آغوش این کودکان را نشانی از آغوش او بگیرم. اگر دیگر کودکی اطرافم نباشد که با آمدنم ذوق کند، به آغوشم بپرد، ازم درخواست قصه یا ترانه‌ای کند، چطور این دلتنگی را بیشتر دوام آورم؟


#روزنگار ۲

#در_مهدکودک

دوچرخه‌ام را باز می‌کنم و وسط کار به فروشگاه می‌روم. امروز سینمای تابستانی داریم. بچه‌ها پیژامه‌هایشان را تنشان کردند، در جایی که برایشان درست کردیم رو به تخته و پروژکتور دراز کشیده‌اند و منتظر منند تا از از مارکت برایشان پاپ‌کورن و اسنک بگیرم. وسط تایم کار بیرون رفتن را دوست دارم. هوا تازه است. در ذهنم سعی می‌کنم لیست خریدی آماده کنم. به مارکت که وارد می‌شوم متوجه می‌شم که اینجا همه‌چیز متفاوت است. من اینجا بزرگ نشدم. در این سوپر چیپسی که در کودکی می‌گرفتم وجود ندارد. اینجا شیرین‌عسل ندارد، رنگارنگ ندارد. گیج می‌شوم. نمی‌دانم برای بچه‌ها چه بگیرم. نمی‌دانم کودکان اینجا دقیقا در مارکت اول سراغ کدام بخش می‌روند. طبق چیزی که از همکارانم شنیدم خرید می‌کنم. بچه‌های اینجا عاشق پاستیلند. بهش هاریبو می‌گویند. دو نوع انتخاب می‌کنم و با اسنک‌های سالمی که می‌شناسم حساب می‌کنم. بچه‌ها در اشتیاق و هیجانند. فیلم را پخش می‌کنیم. خوراکی‌ها را پخش می‌کنم. امروز به کودکان خوش گذشته. امروز را برای والدینشان مخصوص تعریف می‌کنند…


#روزنگار ۳

#در_مهدکودک