برای این حجم از بگایی زیادی صبورم.

نیاز دارم با همه قطع ارتباط کنم و برم گم و گور شم.

وقتی‌هنوز‌عاشق‌اکستی‌گوه‌میخوری‌با‌یکی‌دیگه‌میری‌تو‌رابطه.

وقتی هلش دادی دیگه به تو چه کی گرفتش.

باورای من نیاز به نظر تخمیه عقب افتادت نداره.

به عنوان کسی که تو مجازی کسی منتظرش نیست زیادی انلاینم.

مرورت کردم بیشتر ازت بدم اومد.

اگه خونه ات رو واسه یه شب هتل از دست بدی احمقی.
حرفم راجب خونه نیست.

وقتی‌عصبی‌هستید‌جواب‌ادم‌های‌مهم‌زندگیتون‌رو‌ندید.

حس میکنم تو لذت بردن از تنهایی دارم زیاده روی میکنم.

ببخشید اگه میخواستمت
شما ارزش خواستن نداشتی.

من قبولش کردم ولی هنوز غمگینم میکنه.

کلا هر مدلی از وابستگی باعث غم و اندوه میشه.

از خود کصکشت بدی دیدم ولی از اونی که بدشو میگفتی نه.

ناراحتم‌چون‌درس‌نمیخونم‌و‌درس‌نمیخونم‌چون‌ناراحتم.