... Кўчада 17ёшли қиз 2ёшли фарзандини кўтариб кетаётса айтишади:
ʺАна у фоҳишада, 15 ёшида фарзанд кўрган!ʺ
Билмайдиларки қиз бечора МАЗЛУМни 15 ёшида зўрлаб, номусига тажовуз қилинганини...
—------------------------------------------------------
... Юзлари чандиқ, кўринишидан одам сесканадиган баҳайбат эркак хақида айтишади:
ʺБу жиноятчи, каззоб, кўриниши айтиб турибди, балки қамалиб хам чиққандурʺ.
Билмайдиларки бу Инсон ЁНҒИНдан бир неча инсонни ҳаётини қутқараман деб, ўз жисмини аямай фидо қилганлигини...
—------------------------------------------------------------
... Қўлидаги телефонга ҳар сонияда қараб, хабар кутаётган қиз хақида айтишади:
ʺЙигитлар билан тинмай мулоқотда бўлади, телефонга қарамасдан юролмайдиʺ
Билмайдиларки, бу қиз ўлим тўшагида ётган ОНАсидан ҳавотирланиб, бетоқат бўлаётганини...
—----------------------------------------------------------
... Кундузи бекатда, автобусда ёки талабалар аудиториясида чарчаб ухлаб қолган йигит хақида дейдилар:
ʺКечаси билан санғиб, айшу ишрат қилиб ухлашга вақти бўлмаган...ʺ
Билмайдиларки, кечаси билан БЕМОР ОТАсини бошида мижжа қоқмай парвариш қилганини......
—------------------------------------------------------------
Гумон, шубҳадан ўзини сақлаган одам гуноҳидан ҳам сақланган бўларкан
ʺАна у фоҳишада, 15 ёшида фарзанд кўрган!ʺ
Билмайдиларки қиз бечора МАЗЛУМни 15 ёшида зўрлаб, номусига тажовуз қилинганини...
—------------------------------------------------------
... Юзлари чандиқ, кўринишидан одам сесканадиган баҳайбат эркак хақида айтишади:
ʺБу жиноятчи, каззоб, кўриниши айтиб турибди, балки қамалиб хам чиққандурʺ.
Билмайдиларки бу Инсон ЁНҒИНдан бир неча инсонни ҳаётини қутқараман деб, ўз жисмини аямай фидо қилганлигини...
—------------------------------------------------------------
... Қўлидаги телефонга ҳар сонияда қараб, хабар кутаётган қиз хақида айтишади:
ʺЙигитлар билан тинмай мулоқотда бўлади, телефонга қарамасдан юролмайдиʺ
Билмайдиларки, бу қиз ўлим тўшагида ётган ОНАсидан ҳавотирланиб, бетоқат бўлаётганини...
—----------------------------------------------------------
... Кундузи бекатда, автобусда ёки талабалар аудиториясида чарчаб ухлаб қолган йигит хақида дейдилар:
ʺКечаси билан санғиб, айшу ишрат қилиб ухлашга вақти бўлмаган...ʺ
Билмайдиларки, кечаси билан БЕМОР ОТАсини бошида мижжа қоқмай парвариш қилганини......
—------------------------------------------------------------
Гумон, шубҳадан ўзини сақлаган одам гуноҳидан ҳам сақланган бўларкан
❤143🔥37👏35👍24😢11💯6🤨2
✍БИР ДУСТИМНИНГ МАКТУБИ
ЯХШИЛИКНИНГ УМРИ УЗУН-ЯХШИЛИК КИЛИНГ, АЗИЗЛАР!..
Эътибор қилганмисиз, яхшилик қилишнинг сеҳрли бир хусусияти бор. Бундан яхшилик қилган одам ҳам, шунга сазовор бўлган инсон ҳам бирдек ҳузурланади, ҳаловат топади. Яхшиликнинг катта-кичиги бўлмайди, бари бирдек қадрли. Айниқса, муҳтожликда, икки дунё кўзингизга қоронғи бўлиб турган оғир бир дамда қилинган яхшилик неъматини ҳеч нарсага қиёслаб бўлмайди. Яшириб нима қилдик, ҳар қандай нарсани таъмалар тўқнашуви ҳал қилаётган, мол- давлат ҳаммасидан устундек туюлаётган бугунги кунда савоб учун, шунчаки, яхшилик қиладиганларни кўрганимизда ҳатто ҳайратланамиз. Якинда ўзим мана шундай бир ҳолатнинг гувоҳи бўлдим. Республика Кардиология маркази поликлиникасига бир танишимни тиббий кўрикка олиб борган эдим. Кун иссиқ, навбат кутаётганларнинг эса охири кўринмасди. Биз ҳам кута бошладик. Шу пайт яқингинамизда ғала-ғовур бошланди. «Доктор, тез келинглар», деган овозлар эшитилди. Беихтиёр ўша томонга қараб юрдим. Текширувга келган ўрта ёшлардаги бир киши ҳушидан кетган эди. Бир зумда шифокорлар ўраб олишди. Беморни алоҳида палатага олиб киришди. Шифокорлар елиб- югуриб ёрдам кўрсатар, унинг ҳамроҳи — ўрта ёшлардаги аёл (афтидан, турмуш ўртоғи) эса унсиз йиғларди. Уни юпатиш учун «Опа, сиқилманг, яхши бўлиб кетади», — дея олдим, холос. Бирпасда шу ердаги одамлар ўртасида турли гап-сўзлар оралади: «Бечора, шу ернинг ўзида инфаркт бўлиб қолибди...», «Эсиз, навбатини куттирмай ўтказиб юборсак бўларкан...», «Узоқдан келган, шекилли...» Ҳамшира кўринди. Бараварига аҳволини сўрадик. Ҳамшира қиз «ҳа, аҳволи яхши, хотини қараяпти», деб гапни қисқа қилди-ю ўтиб кетди. Сал ўтиб ичкаридан беморнинг турмуш ўртоғи чиқди. Қизарган кўзларини қайта-қайта дастрўмоли билан артарди. — Опа, — деди унинг изидан чиққан шифокор, — Эрингизни тезда шифохонага ётқизмасак бўлмайди, касали жиддий. Кассага бориб харажатларини тўланг, жой тайёрлашларини айтаман. Аёл бироз довдираб, сўнг йиғламсиради: — Биз ётишларини билмаганимиз учун пул олиб келмагандик. Ҳозир қўлимиз калтароқ… Шифокор хўрсиниб ичкарига йўналди. Шу пайт бир аёл уни эшик олдида тўхтатиб нималарнидир сўради. Сўнг шифокор ортига қайтиб келди. — Опа, сиқилманг. Мана бу аёл барча харажатни мен тўлайман, деяптилар. Ҳозир хўжайини пул олиб келаркан. Тез тўлаб, ётқизинглар. Тўғриси, шу ердаги ҳаммамиз шифокорга ва бояги аёлга жуда ҳайрон бўлиб қарадик. Аёл ҳам довдираб, бир шифокорга, бир ёрдам бермоқчи бўлган аёлга тикиларди. — Ахир, бу кишини танимайман-ку! Қандай қилиб пул оламан, — деди бироз ўзига келиб. — Опа, йўқ деманг, — унинг елкасидан қучди аёл. — Кеч бўлмасин, тағин. Ана, хўжайиним ҳам келди. Аёл бориб бир пакет пулни олиб, йиғлаётган аёлнинг қўлига тутқазди: — Опа, бугун жума, фақат дуо қилиб қўйсангиз етади. Юринг, касса бу ёқда. Улар биргалашиб кассага кетаркан, навбат кутаётганларнинг ҳаммаси бўлиб ўтган воқеалардан карахт эдик. Икки кун ўтиб, яна ўша шифохонага бордим. Ўша аёлни учратдим. Исми Муқаддасхон экан. Мени кўриб яна кўзлари ёшланди: — Дунёда яхши одамлар борлигига шукр. Ўша аёлни умуман танимайман, аммо у бизга танимай-билмай туриб ҳам яхшилик қилди. Унинг ҳатто кимлигини ҳам билмайман, фақат исми Дилдорахон экани эсимда қолди. «Хўжайинингиз бошингизда доим соғ бўлсин», деб қўлимга икки миллион пулни тутқазди-ю кетди. Тузукроқ раҳмат ҳам айта олмадим. Вилоятдан келган эдик. Ёнимизда пулимиз ҳам йўқ, қариндошлар уч-тўрт сўм йиққунча вақт ўтиб кетарди. Илоҳим, бола-чақасининг роҳатини кўрсин. Оғир пайтимизда қилган ёрдамининг ажр-савобини албатта кўрсин. Муқаддас опа билан хайрлашар эканман, негадир ич-ичимдан хурсанд эдим. Фақат бир нарсани ўйлардим: юртимизда шундай инсонлар борлиги учун ҳам Яратган Ўзбекистонни ёмон кўзлардан, балолардан асраб келаётган бўлса, ажаб эмас...
ЯХШИЛИКНИНГ УМРИ УЗУН-ЯХШИЛИК КИЛИНГ, АЗИЗЛАР!..
Эътибор қилганмисиз, яхшилик қилишнинг сеҳрли бир хусусияти бор. Бундан яхшилик қилган одам ҳам, шунга сазовор бўлган инсон ҳам бирдек ҳузурланади, ҳаловат топади. Яхшиликнинг катта-кичиги бўлмайди, бари бирдек қадрли. Айниқса, муҳтожликда, икки дунё кўзингизга қоронғи бўлиб турган оғир бир дамда қилинган яхшилик неъматини ҳеч нарсага қиёслаб бўлмайди. Яшириб нима қилдик, ҳар қандай нарсани таъмалар тўқнашуви ҳал қилаётган, мол- давлат ҳаммасидан устундек туюлаётган бугунги кунда савоб учун, шунчаки, яхшилик қиладиганларни кўрганимизда ҳатто ҳайратланамиз. Якинда ўзим мана шундай бир ҳолатнинг гувоҳи бўлдим. Республика Кардиология маркази поликлиникасига бир танишимни тиббий кўрикка олиб борган эдим. Кун иссиқ, навбат кутаётганларнинг эса охири кўринмасди. Биз ҳам кута бошладик. Шу пайт яқингинамизда ғала-ғовур бошланди. «Доктор, тез келинглар», деган овозлар эшитилди. Беихтиёр ўша томонга қараб юрдим. Текширувга келган ўрта ёшлардаги бир киши ҳушидан кетган эди. Бир зумда шифокорлар ўраб олишди. Беморни алоҳида палатага олиб киришди. Шифокорлар елиб- югуриб ёрдам кўрсатар, унинг ҳамроҳи — ўрта ёшлардаги аёл (афтидан, турмуш ўртоғи) эса унсиз йиғларди. Уни юпатиш учун «Опа, сиқилманг, яхши бўлиб кетади», — дея олдим, холос. Бирпасда шу ердаги одамлар ўртасида турли гап-сўзлар оралади: «Бечора, шу ернинг ўзида инфаркт бўлиб қолибди...», «Эсиз, навбатини куттирмай ўтказиб юборсак бўларкан...», «Узоқдан келган, шекилли...» Ҳамшира кўринди. Бараварига аҳволини сўрадик. Ҳамшира қиз «ҳа, аҳволи яхши, хотини қараяпти», деб гапни қисқа қилди-ю ўтиб кетди. Сал ўтиб ичкаридан беморнинг турмуш ўртоғи чиқди. Қизарган кўзларини қайта-қайта дастрўмоли билан артарди. — Опа, — деди унинг изидан чиққан шифокор, — Эрингизни тезда шифохонага ётқизмасак бўлмайди, касали жиддий. Кассага бориб харажатларини тўланг, жой тайёрлашларини айтаман. Аёл бироз довдираб, сўнг йиғламсиради: — Биз ётишларини билмаганимиз учун пул олиб келмагандик. Ҳозир қўлимиз калтароқ… Шифокор хўрсиниб ичкарига йўналди. Шу пайт бир аёл уни эшик олдида тўхтатиб нималарнидир сўради. Сўнг шифокор ортига қайтиб келди. — Опа, сиқилманг. Мана бу аёл барча харажатни мен тўлайман, деяптилар. Ҳозир хўжайини пул олиб келаркан. Тез тўлаб, ётқизинглар. Тўғриси, шу ердаги ҳаммамиз шифокорга ва бояги аёлга жуда ҳайрон бўлиб қарадик. Аёл ҳам довдираб, бир шифокорга, бир ёрдам бермоқчи бўлган аёлга тикиларди. — Ахир, бу кишини танимайман-ку! Қандай қилиб пул оламан, — деди бироз ўзига келиб. — Опа, йўқ деманг, — унинг елкасидан қучди аёл. — Кеч бўлмасин, тағин. Ана, хўжайиним ҳам келди. Аёл бориб бир пакет пулни олиб, йиғлаётган аёлнинг қўлига тутқазди: — Опа, бугун жума, фақат дуо қилиб қўйсангиз етади. Юринг, касса бу ёқда. Улар биргалашиб кассага кетаркан, навбат кутаётганларнинг ҳаммаси бўлиб ўтган воқеалардан карахт эдик. Икки кун ўтиб, яна ўша шифохонага бордим. Ўша аёлни учратдим. Исми Муқаддасхон экан. Мени кўриб яна кўзлари ёшланди: — Дунёда яхши одамлар борлигига шукр. Ўша аёлни умуман танимайман, аммо у бизга танимай-билмай туриб ҳам яхшилик қилди. Унинг ҳатто кимлигини ҳам билмайман, фақат исми Дилдорахон экани эсимда қолди. «Хўжайинингиз бошингизда доим соғ бўлсин», деб қўлимга икки миллион пулни тутқазди-ю кетди. Тузукроқ раҳмат ҳам айта олмадим. Вилоятдан келган эдик. Ёнимизда пулимиз ҳам йўқ, қариндошлар уч-тўрт сўм йиққунча вақт ўтиб кетарди. Илоҳим, бола-чақасининг роҳатини кўрсин. Оғир пайтимизда қилган ёрдамининг ажр-савобини албатта кўрсин. Муқаддас опа билан хайрлашар эканман, негадир ич-ичимдан хурсанд эдим. Фақат бир нарсани ўйлардим: юртимизда шундай инсонлар борлиги учун ҳам Яратган Ўзбекистонни ёмон кўзлардан, балолардан асраб келаётган бўлса, ажаб эмас...
❤162🔥32👏12👍6✍2😍1
#Ҳаётий ҳикоя
"ЎЗИМГА АЧИНДИМ..."
Кўп қаватли уйда тураман. Мавземизга кираверишда, “Шифокорлар шахарчаси”нинг кичик бозорчаси бор. Ўзи кичик бозор бўлса-да, бирламчи эҳтиёж маҳсулотларининг бари мавжуд. Шу бозорча кираверишида 2 аёл “Пишган жўхори” сотади. “Олтин тепа” тарафдан ҳар куни 2 қоп маккажўхори олиб келиб, тирикчилик қилишади. Офтобдан қорайган, меҳнатдан дағаллашган, оғир-оғир қопларни кўтаравериб эркаклашган мунис аёллар. Уларнинг бири, ўзимизнинг жайдари, иккинчиси голланд навили жўхори сотади. Икковининг ҳам ўзига яраша мижозлари бор. Кунига 60-70 минг топмаса ҳам, ҳарна қора қозонни қайнатишга кўмак деб қўйишади...
Фарзандларим маккажўхорини яхши кўришади, кунда бўлмаса ҳам 3-4 кунда бир, уйга албатта маккажўхори олиб кираман. Охирги 10 кунлар чамаси, аёлларнинг бирлари кўринмай қолдилар. Бу орада, жайдари маккажўхори сотувчи аёлдан нафақат мен, балки бошқа харидорлар ҳам олди. Аёлнинг даромади ҳам аввалги кунларга нисбатан ошгани табиий. Бугун, эски сотувчи аёл яна савдога чиқибдилар, бир четда, тирикчилик дардида, ҳорғин ўтириб савдо қиляптилар. Саломлашиб, кўришиб, опа бормисиз, фарзандларим “голланд жўхориларингиз”ни соғинди, нега кўринмай қолдингиз деб сўрадим, кулиб.
Улар ҳам кулиб, эҳ ука, мени жўхорим “голланд” навли, юмшоқроқ, сал қиммат бўлса-да тез сотилади. Шеригимники жайдари, ширин бўлса ҳам сал қаттиқроқ, шунга сотилиши камроқ. Даладан қатнаймиз, қорақозон, тирикчилик... Ҳаммамизнинг дардимиз бир... Бизни уйда иккита сигир бор, сутини сотаман, жўхорини ён фермадан олиб, пишириб сотаман, болалар ейман дейди, хуллас амаллаб яшаяпмиз.
Шеригимнинг тирикчилиги эса фақат шу жайдари жўхоридан, у тўй бошлаб қўйган, мен-ку
10 кун сутимни сотсам куним ўтади, унга бошқа ёрдам бера олмасам, ҳеч бўлмаса шу ёрдам бўлсин, мен йўғимда кўпроқ жўхори сотиб, кўпроқ пул топсин деб чиқмадим, унга эса мазам бўлмади, деб қўя қолдим...
Ҳалолликка қурилган савдо ва иймон тўла қалбни шу аёлда кўрдим ва ўзимни сарҳисоб қилиб, ўзимга-ўзим ачиндим…
"ЎЗИМГА АЧИНДИМ..."
Кўп қаватли уйда тураман. Мавземизга кираверишда, “Шифокорлар шахарчаси”нинг кичик бозорчаси бор. Ўзи кичик бозор бўлса-да, бирламчи эҳтиёж маҳсулотларининг бари мавжуд. Шу бозорча кираверишида 2 аёл “Пишган жўхори” сотади. “Олтин тепа” тарафдан ҳар куни 2 қоп маккажўхори олиб келиб, тирикчилик қилишади. Офтобдан қорайган, меҳнатдан дағаллашган, оғир-оғир қопларни кўтаравериб эркаклашган мунис аёллар. Уларнинг бири, ўзимизнинг жайдари, иккинчиси голланд навили жўхори сотади. Икковининг ҳам ўзига яраша мижозлари бор. Кунига 60-70 минг топмаса ҳам, ҳарна қора қозонни қайнатишга кўмак деб қўйишади...
Фарзандларим маккажўхорини яхши кўришади, кунда бўлмаса ҳам 3-4 кунда бир, уйга албатта маккажўхори олиб кираман. Охирги 10 кунлар чамаси, аёлларнинг бирлари кўринмай қолдилар. Бу орада, жайдари маккажўхори сотувчи аёлдан нафақат мен, балки бошқа харидорлар ҳам олди. Аёлнинг даромади ҳам аввалги кунларга нисбатан ошгани табиий. Бугун, эски сотувчи аёл яна савдога чиқибдилар, бир четда, тирикчилик дардида, ҳорғин ўтириб савдо қиляптилар. Саломлашиб, кўришиб, опа бормисиз, фарзандларим “голланд жўхориларингиз”ни соғинди, нега кўринмай қолдингиз деб сўрадим, кулиб.
Улар ҳам кулиб, эҳ ука, мени жўхорим “голланд” навли, юмшоқроқ, сал қиммат бўлса-да тез сотилади. Шеригимники жайдари, ширин бўлса ҳам сал қаттиқроқ, шунга сотилиши камроқ. Даладан қатнаймиз, қорақозон, тирикчилик... Ҳаммамизнинг дардимиз бир... Бизни уйда иккита сигир бор, сутини сотаман, жўхорини ён фермадан олиб, пишириб сотаман, болалар ейман дейди, хуллас амаллаб яшаяпмиз.
Шеригимнинг тирикчилиги эса фақат шу жайдари жўхоридан, у тўй бошлаб қўйган, мен-ку
10 кун сутимни сотсам куним ўтади, унга бошқа ёрдам бера олмасам, ҳеч бўлмаса шу ёрдам бўлсин, мен йўғимда кўпроқ жўхори сотиб, кўпроқ пул топсин деб чиқмадим, унга эса мазам бўлмади, деб қўя қолдим...
Ҳалолликка қурилган савдо ва иймон тўла қалбни шу аёлда кўрдим ва ўзимни сарҳисоб қилиб, ўзимга-ўзим ачиндим…
❤130🔥37👍10😍8✍3🙈1
Сут она.
(Бўлган воқеа)
Мен илк фарзандим ўғлимни қийналиб дунёга келтирдим. Уни жонлантириш бўлимига ётқиздилар. Хонада саккиз аёл ётар эдик. Ҳамширалар чақалоқларни бағир-буғур қилиб хонага олиб кириб оналарига беришганда, ҳавасим келар эди. Битта мен бағримга босолмас эдим. Йўлакда бир рус қиз ётар эди. Хоналарда жой бўлмагани учун уни йўлакка жойлаштиришган экан. Боламни кўргани хонадан чиқганимда у қизни кўп кузатар эдим. Ҳеч вақоси йўқ, на ейдиган, на ичадиган бир хароба аҳволда кўрар эдим. Кўпинча ўзимдан ортганини ўша қизга олиб чиқиб илинар эдим. Бир куни чақалоқларни ўз оналарига бериб, чиқиб кетишди. Юрагим сиқилиб ташқарига чиқдим. Чақалоқлар хонасидан бир боланинг бақириб, чириллаб йиғлаётган овози эшитилди. У овозни доим эшитардиму лекин нимагадир ўша куни унинг овози алоҳида эътиборимни тортди. Хонага мўраладим. Ҳеч ким йўқ. Секин кирдим. Бола жим бўлиб қолди. Ёнига бордим. Оқ-сариқдан келган тўлагина бола эди. Қўлимга олдиму бағримга босдим. У овуниб қолди. Секин жойига ётқизиб чиқиб кетдим. Хонада орқамни ўгириб ётиб, юм-юм йиғлардим. Бир куни ҳамшира кириб, бир бола борлигини, аммо ҳеч кимга айтмаслик шарти билан сут беришим мумкинлигини айтиб қолди. Кимни боласи эканлигига қизиққанимда эса, ўша йўлакда ётадиган рус қизнинг боласи эканлигини билдим. Олдига чиқиб вазиятни тушунтирдим. У пинагини бузмади. Бемалол қарашим мумкинлигини айтиб, саволларимга жавоб берди. Бир ўзбек эркак билан зино қилган ва бўйида бўлиб қолгани, ота боласидан воз кечгани, қизнинг онаси эса, туғиб ташлаб келишини айтгани, бола билан уйга киргизмаслигини, сут бермаслигини, сут берса меҳри тушиб қолишини айтиб, тушунтириб берди. Шундан келиб чиқиб, қиз ҳам боласини бирор бир марта қўлига олмаган экан. Оиламдан изн олиб, болани болалар уйига кетгунига қадар сут беришга қарор қилдим. Тўйиб бағримда ухлаб қолар, хонага киришим билан жим бўлиб қолар эди. Кўтариб чиқиб онасига неча бор кўрсатдим. Балким олиб кетар деган умидда. Йўқ, парво ҳам қилмади. Кўп вақт ўтмасдан болани олиб кетишганини билдим. Ўзимни ўғлим тузалиб, шифохонадан чиқиб кетдик. Лекин ўша болада ҳаёлим қолган эди. Уни суриштириб, кўп қидирдим. Кўп жойларга бордим. Афсус топа олмадим.
Иккинчимни дунёга келтирдим. Уч ёшга тўлганида касал бўлиб қолди. М. Горькийдаги 14- касалхонага ётдик. У ерда бир аёл билан танишдим. Етимхонадаги касал чақалоқларни даволатишга ётишган экан. Исми Маҳфуза эди! У аёл билан кўп гаплашдим. Ўша болани сўрадим. Танишини, роса ақлли бола бўлганини ва қаерда эканлигини айтди. Қизим тузалиб, уйга келганимиздан сўнг, ўша аёл айтган жойга бордим. Юнус - Обод, Спорт дўконини орқасида жойлашган етимхона. Мудира аёлга учрашдим. Жуда очиқ юзли, муомаласи чиройли аёл эди. Ўша болани сўрадим. Исми Темур, 4-октябрда туғилган. Айтишим билан таниди. У аёл ҳам болани ақлли, одобли бўлганини айтди. Хурсанд бўлдим. Аммо...бир кун олдин болани бир эркак олиб кетганини, асраб олганини айтди. Ўша етимхонага ёрдам бериб юрадиган бир инсон экан. Темур исмини Абдуллоҳ деб ўзгартиришибди. Мудира хоҳласам манзилни беришини айтди. Журъат қила олмадим. Раҳмат айтиб, чиқиб кетдим. Ҳозир у 20 ёшга кирди. Унга оқ сут берган онаси бўламан!!! Исломга хизмат қиладиган ўғил бўлсин!
Уни кўришни хоҳлайман.
Аммо қаерда эканини билмайман!
Зулфия Махмуд.
(Бўлган воқеа)
Мен илк фарзандим ўғлимни қийналиб дунёга келтирдим. Уни жонлантириш бўлимига ётқиздилар. Хонада саккиз аёл ётар эдик. Ҳамширалар чақалоқларни бағир-буғур қилиб хонага олиб кириб оналарига беришганда, ҳавасим келар эди. Битта мен бағримга босолмас эдим. Йўлакда бир рус қиз ётар эди. Хоналарда жой бўлмагани учун уни йўлакка жойлаштиришган экан. Боламни кўргани хонадан чиқганимда у қизни кўп кузатар эдим. Ҳеч вақоси йўқ, на ейдиган, на ичадиган бир хароба аҳволда кўрар эдим. Кўпинча ўзимдан ортганини ўша қизга олиб чиқиб илинар эдим. Бир куни чақалоқларни ўз оналарига бериб, чиқиб кетишди. Юрагим сиқилиб ташқарига чиқдим. Чақалоқлар хонасидан бир боланинг бақириб, чириллаб йиғлаётган овози эшитилди. У овозни доим эшитардиму лекин нимагадир ўша куни унинг овози алоҳида эътиборимни тортди. Хонага мўраладим. Ҳеч ким йўқ. Секин кирдим. Бола жим бўлиб қолди. Ёнига бордим. Оқ-сариқдан келган тўлагина бола эди. Қўлимга олдиму бағримга босдим. У овуниб қолди. Секин жойига ётқизиб чиқиб кетдим. Хонада орқамни ўгириб ётиб, юм-юм йиғлардим. Бир куни ҳамшира кириб, бир бола борлигини, аммо ҳеч кимга айтмаслик шарти билан сут беришим мумкинлигини айтиб қолди. Кимни боласи эканлигига қизиққанимда эса, ўша йўлакда ётадиган рус қизнинг боласи эканлигини билдим. Олдига чиқиб вазиятни тушунтирдим. У пинагини бузмади. Бемалол қарашим мумкинлигини айтиб, саволларимга жавоб берди. Бир ўзбек эркак билан зино қилган ва бўйида бўлиб қолгани, ота боласидан воз кечгани, қизнинг онаси эса, туғиб ташлаб келишини айтгани, бола билан уйга киргизмаслигини, сут бермаслигини, сут берса меҳри тушиб қолишини айтиб, тушунтириб берди. Шундан келиб чиқиб, қиз ҳам боласини бирор бир марта қўлига олмаган экан. Оиламдан изн олиб, болани болалар уйига кетгунига қадар сут беришга қарор қилдим. Тўйиб бағримда ухлаб қолар, хонага киришим билан жим бўлиб қолар эди. Кўтариб чиқиб онасига неча бор кўрсатдим. Балким олиб кетар деган умидда. Йўқ, парво ҳам қилмади. Кўп вақт ўтмасдан болани олиб кетишганини билдим. Ўзимни ўғлим тузалиб, шифохонадан чиқиб кетдик. Лекин ўша болада ҳаёлим қолган эди. Уни суриштириб, кўп қидирдим. Кўп жойларга бордим. Афсус топа олмадим.
Иккинчимни дунёга келтирдим. Уч ёшга тўлганида касал бўлиб қолди. М. Горькийдаги 14- касалхонага ётдик. У ерда бир аёл билан танишдим. Етимхонадаги касал чақалоқларни даволатишга ётишган экан. Исми Маҳфуза эди! У аёл билан кўп гаплашдим. Ўша болани сўрадим. Танишини, роса ақлли бола бўлганини ва қаерда эканлигини айтди. Қизим тузалиб, уйга келганимиздан сўнг, ўша аёл айтган жойга бордим. Юнус - Обод, Спорт дўконини орқасида жойлашган етимхона. Мудира аёлга учрашдим. Жуда очиқ юзли, муомаласи чиройли аёл эди. Ўша болани сўрадим. Исми Темур, 4-октябрда туғилган. Айтишим билан таниди. У аёл ҳам болани ақлли, одобли бўлганини айтди. Хурсанд бўлдим. Аммо...бир кун олдин болани бир эркак олиб кетганини, асраб олганини айтди. Ўша етимхонага ёрдам бериб юрадиган бир инсон экан. Темур исмини Абдуллоҳ деб ўзгартиришибди. Мудира хоҳласам манзилни беришини айтди. Журъат қила олмадим. Раҳмат айтиб, чиқиб кетдим. Ҳозир у 20 ёшга кирди. Унга оқ сут берган онаси бўламан!!! Исломга хизмат қиладиган ўғил бўлсин!
Уни кўришни хоҳлайман.
Аммо қаерда эканини билмайман!
Зулфия Махмуд.
❤153😢66🕊21👍11✍2👏2🤨2😇1
✒️Мактабимизда буфет бўлар эди. Ўша тарафдан ажойиб хидлар келардида ўзиям...
Чўнтагимизда беш-ўн тийин пулимиз бўлса, катта танаффус бўлди дегунча ўша ёққа югурардик.
Кўржик, язик, икрали нон 5-тийин эди. Майизли булочка 10-тийин.
Трубочка 15-тийин.
Иссиқ овқат учун 20-тийин керак бўларди. Бунча пул менда камдан-кам бўлар эди. Шунинг учун кўпинча, кўржик ёки усти шакарли, тил шаклидаги язик олар эдим.
Буфетимизда иккита аёл галма-гал ишлар эдилар. Бири, қўполлиги учун ҳамма ёмон кўрадиган Шарофат опа (исм ўзгартирилди), иккинчиси жуда мулойим, болаларга мехрибон, кичкинагина фариштасифат, татар аёли - Хадия опа эди. Бу аёл бизнинг қўшнимиз Карим аканинг аёли эди. Икковларини хам Аллох раҳматига олган бўлсин.
Патнисда тахланган язиклар хар хил бўлар эди. Орасида қийшиқ ёки чети куйганлари хам бўлар эди. Шарофат опадан оладиган бўлсам, негадир, язикларнинг орасидан энг ёмонини танлаб олиб берар эди. Индолмасдим...
Хадия опа эса, навбатда болалар кўп бўлишига қарамасдан, эринмай, язикларнинг орасидан энг яхшисини танлаб, жилмайиб берар эдилар. Хаммага хам шундай қилар эдилар.
Бир куни онамга шуни айтдим.
- Хадияпа жа яхши хотин-а, ойи?
- Ха яхши аёл. Нега унақа деяпсан?
- Нарса олсам доим энг яхшисини танлаб оберадилар. Шарофатапа бўса энг ёмонини танлаб берадилар.
Онам бир пас ўйлаб туриб шундай дедилар:
- Бир кунда патнисдаги ўша язикларнинг хаммаси сотиб бўлинадими?
- Ха, тўртинчи соатдан кейин борсам биттаям қолмаган бўлади.
- Қара, Шарофатапа ҳар бир болага патнисдаги язикларнинг энг ёмонидан бошлаб сотиб тугатади. Хадя опа хар бир болага энг яхшисидан бериб тугатади. Ўша қийшиқ язик хам қоб кетмайди. Тўғрими? Иккови хам бор язикларнинг ҳаммасини сотишади. Лекин, биттаси ёмон хотин деб танилади. Хамма уни ёмон кўради. Иккинчиси эса, "яхши хотин" бўлиб танилади. Хамма уни яхши кўради. Энди ўзинг хулоса қил, болам....
Онам рахматлининг мана шу гаплари менга зўр дарс бўлган. Биров билан олди-берди қилаётганимда доим шу қоидани эслайман. Дўконимда иккита бир хил махсулотнинг энг яхшисини кўрсатишга харакат қиламан. Иккинчиси ҳам қоб кетмайди. Бир одамга иккита нарсадан яхшироғини берган бўламан. Иккинчисига эса, қўлимдаги борини берган бўламан.
Айниқса, пул олди-бердисида шундай қилсангиз, хаммага ёқади. Дейлик, 200-минг сўм бировга беришингиз керак. Сизда хар хил миқдордаги қоғоз пуллар бор. 500-сўмликдан то 50-минг сўмликкача. Мижоз кўриб турибди. Сиз унга пулларингизнинг орасидан энг йиригини, уларниям орасидан холати энг янги бўлганини беришга одат қилинг. Рўпарангиздаги инсонда бу ишингиз билан жуда яхши таассурот қолдирасиз. Эски пулларнинг хам жойи чиқади, албатта. Ишлатилмай қолиб кетмайди.
Шу қоидага бир амал қилиб кўринг-а!
Чўнтагимизда беш-ўн тийин пулимиз бўлса, катта танаффус бўлди дегунча ўша ёққа югурардик.
Кўржик, язик, икрали нон 5-тийин эди. Майизли булочка 10-тийин.
Трубочка 15-тийин.
Иссиқ овқат учун 20-тийин керак бўларди. Бунча пул менда камдан-кам бўлар эди. Шунинг учун кўпинча, кўржик ёки усти шакарли, тил шаклидаги язик олар эдим.
Буфетимизда иккита аёл галма-гал ишлар эдилар. Бири, қўполлиги учун ҳамма ёмон кўрадиган Шарофат опа (исм ўзгартирилди), иккинчиси жуда мулойим, болаларга мехрибон, кичкинагина фариштасифат, татар аёли - Хадия опа эди. Бу аёл бизнинг қўшнимиз Карим аканинг аёли эди. Икковларини хам Аллох раҳматига олган бўлсин.
Патнисда тахланган язиклар хар хил бўлар эди. Орасида қийшиқ ёки чети куйганлари хам бўлар эди. Шарофат опадан оладиган бўлсам, негадир, язикларнинг орасидан энг ёмонини танлаб олиб берар эди. Индолмасдим...
Хадия опа эса, навбатда болалар кўп бўлишига қарамасдан, эринмай, язикларнинг орасидан энг яхшисини танлаб, жилмайиб берар эдилар. Хаммага хам шундай қилар эдилар.
Бир куни онамга шуни айтдим.
- Хадияпа жа яхши хотин-а, ойи?
- Ха яхши аёл. Нега унақа деяпсан?
- Нарса олсам доим энг яхшисини танлаб оберадилар. Шарофатапа бўса энг ёмонини танлаб берадилар.
Онам бир пас ўйлаб туриб шундай дедилар:
- Бир кунда патнисдаги ўша язикларнинг хаммаси сотиб бўлинадими?
- Ха, тўртинчи соатдан кейин борсам биттаям қолмаган бўлади.
- Қара, Шарофатапа ҳар бир болага патнисдаги язикларнинг энг ёмонидан бошлаб сотиб тугатади. Хадя опа хар бир болага энг яхшисидан бериб тугатади. Ўша қийшиқ язик хам қоб кетмайди. Тўғрими? Иккови хам бор язикларнинг ҳаммасини сотишади. Лекин, биттаси ёмон хотин деб танилади. Хамма уни ёмон кўради. Иккинчиси эса, "яхши хотин" бўлиб танилади. Хамма уни яхши кўради. Энди ўзинг хулоса қил, болам....
Онам рахматлининг мана шу гаплари менга зўр дарс бўлган. Биров билан олди-берди қилаётганимда доим шу қоидани эслайман. Дўконимда иккита бир хил махсулотнинг энг яхшисини кўрсатишга харакат қиламан. Иккинчиси ҳам қоб кетмайди. Бир одамга иккита нарсадан яхшироғини берган бўламан. Иккинчисига эса, қўлимдаги борини берган бўламан.
Айниқса, пул олди-бердисида шундай қилсангиз, хаммага ёқади. Дейлик, 200-минг сўм бировга беришингиз керак. Сизда хар хил миқдордаги қоғоз пуллар бор. 500-сўмликдан то 50-минг сўмликкача. Мижоз кўриб турибди. Сиз унга пулларингизнинг орасидан энг йиригини, уларниям орасидан холати энг янги бўлганини беришга одат қилинг. Рўпарангиздаги инсонда бу ишингиз билан жуда яхши таассурот қолдирасиз. Эски пулларнинг хам жойи чиқади, албатта. Ишлатилмай қолиб кетмайди.
Шу қоидага бир амал қилиб кўринг-а!
❤119🔥25👍21👏9😇3
#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
186-қисм
Салтанат опа жуда кōп ōйлади. Охири бир қарорга келолмай Истиҳора номозини ōқиди
- Ё Аллоҳим қизим учун энг ҳайрлисини насиб этгин. Сабрига яраша мукофотини бергин! - деб дуо қилди. Алламаҳал бōлганда уҳлаб қолибди. Тушида эса айнан судкуни кōрган йигити Мухиддин Дилёрани қōлидан тутиб кетаётганини Дилёра эса бахтдан сармаст эканлигини кōрди.
Туши тасирида кеч ётган бōлсада тетик уйğонди. Бомдодда ҳам қизини тинмай дуо қилди.
- Аллоҳим иш қилиб адашмай....
🌹🌹🌹
Мухиддин Гулизар телифон қилиб Салтанат опа у билан гаплашмоқчи эканини эшитиб шошиб қолди. Белгиланган вақтгача буюртмаларни тезроқ тугатишга харакат қилди...
Айтилган жойга келганда аллақачон Салтанат опа келиб бōлган экан. Кутириб қōйганидан хижолат бōлди
- Ассалому алайкум - деди Салтанат опанинг рōпарасига келиб
- Ваалайкум ассалом болам, яхшимисиз?
-Раҳмат яхши, узур кутдириб қōйдим.
Салтанат опа Мухиддинни кузатди. Бип бинойидек йигит. Дилёрадан йитти ёш катта экан. Гап сōзлари манили, ōзини жуда босиб олган.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
186-қисм
Салтанат опа жуда кōп ōйлади. Охири бир қарорга келолмай Истиҳора номозини ōқиди
- Ё Аллоҳим қизим учун энг ҳайрлисини насиб этгин. Сабрига яраша мукофотини бергин! - деб дуо қилди. Алламаҳал бōлганда уҳлаб қолибди. Тушида эса айнан судкуни кōрган йигити Мухиддин Дилёрани қōлидан тутиб кетаётганини Дилёра эса бахтдан сармаст эканлигини кōрди.
Туши тасирида кеч ётган бōлсада тетик уйğонди. Бомдодда ҳам қизини тинмай дуо қилди.
- Аллоҳим иш қилиб адашмай....
🌹🌹🌹
Мухиддин Гулизар телифон қилиб Салтанат опа у билан гаплашмоқчи эканини эшитиб шошиб қолди. Белгиланган вақтгача буюртмаларни тезроқ тугатишга харакат қилди...
Айтилган жойга келганда аллақачон Салтанат опа келиб бōлган экан. Кутириб қōйганидан хижолат бōлди
- Ассалому алайкум - деди Салтанат опанинг рōпарасига келиб
- Ваалайкум ассалом болам, яхшимисиз?
-Раҳмат яхши, узур кутдириб қōйдим.
Салтанат опа Мухиддинни кузатди. Бип бинойидек йигит. Дилёрадан йитти ёш катта экан. Гап сōзлари манили, ōзини жуда босиб олган.
❤191🔥91👏19👍16✍14
#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
187-қисм.
Салтанат опа Мухиддин билан бироз иши уйи ҳақида гаплашиб мақсадга ōтди
- Мен сизга қизимни беришга дейлик розиман. Лекин айтингчи кун келиб мен ҳам қизим ҳам бундан афсусланмаймизми?
- Хола мен... шу кунгача кōп адашдим. Ёшлигимнинг энг гуллаган даврини осон пул топаман деб чув тушиб қамоқда ōтказиб юбордим. Ота онам доğимда куйиб ōлиб кетди, ёлğиз фарзанд бōлиб хатто сōнги йōлга кузатолмадим....
Мухиддиннинг овози титради
- Қани энди вақтни ортга қайтаролсам... Аммо иложи йōқ. Лекин ōтган хаётимдан бугуним учун етарлича хулоса чиқарганман. Дилёрани бахтли қилишга қōлимдан келгунча харакат қиламан.
Салтанат опа ичида ҳурсанд бōлди, ҳар қалай хавойи гапларни гапирадиган каландимоğ эмас экан.
- Шу ерда яшашга уйингиз ҳеч бōлмаса ижара домингиз борми? Чунки Дилёра у қишлоққа...қайтолмайди. Қолаверса мен ҳам...қизим яна ōша қишлоққа боришини оğриқларини қайта яшашини истамасдим.
- Албатта қишлоққа олиб бормайман Дилёрани. У ердаги уйимни сотдим. Бу ердан уч хонали дом сотиб олдим. Тайёр жихозлари мебиллари бор.
- Унда бирор яқинингиз бōлса эрта индин бизникига келинглар....
- Раҳмат хола... Иншааллоҳ сира пушаймон бōлмайсиз!!!
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
187-қисм.
Салтанат опа Мухиддин билан бироз иши уйи ҳақида гаплашиб мақсадга ōтди
- Мен сизга қизимни беришга дейлик розиман. Лекин айтингчи кун келиб мен ҳам қизим ҳам бундан афсусланмаймизми?
- Хола мен... шу кунгача кōп адашдим. Ёшлигимнинг энг гуллаган даврини осон пул топаман деб чув тушиб қамоқда ōтказиб юбордим. Ота онам доğимда куйиб ōлиб кетди, ёлğиз фарзанд бōлиб хатто сōнги йōлга кузатолмадим....
Мухиддиннинг овози титради
- Қани энди вақтни ортга қайтаролсам... Аммо иложи йōқ. Лекин ōтган хаётимдан бугуним учун етарлича хулоса чиқарганман. Дилёрани бахтли қилишга қōлимдан келгунча харакат қиламан.
Салтанат опа ичида ҳурсанд бōлди, ҳар қалай хавойи гапларни гапирадиган каландимоğ эмас экан.
- Шу ерда яшашга уйингиз ҳеч бōлмаса ижара домингиз борми? Чунки Дилёра у қишлоққа...қайтолмайди. Қолаверса мен ҳам...қизим яна ōша қишлоққа боришини оğриқларини қайта яшашини истамасдим.
- Албатта қишлоққа олиб бормайман Дилёрани. У ердаги уйимни сотдим. Бу ердан уч хонали дом сотиб олдим. Тайёр жихозлари мебиллари бор.
- Унда бирор яқинингиз бōлса эрта индин бизникига келинглар....
- Раҳмат хола... Иншааллоҳ сира пушаймон бōлмайсиз!!!
👏143❤137🔥66👍20😇17✍7🕊6🤨3😍2
#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
188-қисм.
Тез орада тōй бошланиб кетди. Мухиддиндан деярли қариндошлари воз кечиб кетган экан. Фақат битта аммаси ва холаси келди.
Мухиддин ҳам Дилёра ҳам ихчам тōй хохлашди. Шу домдаги қōшнилар Салтанат опанинг ҳам она томон қариндошлари Мухиддиннинг шогиртлари ва Тоҳировлар оиласи билан шинамгина кафеда бōлиб ōтди. Никох кечаси Мухиддин тинмай хаяжонланди. Озгина ōзини босиш учун таҳорат олиб хуфтон ōқиб олди.
Келинчак ōтирган хонага кирар олди аммаси тōхтатиб баğрига босди
- Акамга ōхшаган бōй бастинга амманг қурбон бōлсин...акагинам, янгам шу кунларни кōришса эди. Илойим улат кōрмаган роҳатлар ҳам сенга насиб қилсин болам. Кōп фарзандларинг бōлсин, келин билан қōша қаригин...
- Раҳмат амма...яхшиям келдингиз.
Мухиддин хонага кирди. Хона тōридаги чимилдиқдан аста Дилёра чиқиб келди.
- Ассалому алайкум! - дейиш баробарида эгилиб эгилиб салом солди.
- Раҳмат... Кōп яшанг, бахтли бōлайлик
Мухиддин Дилёранинг юзини очиб пешонасидан ōпди
- Фарзандларимиз кōп бōлсин....
- Чой ичасизми? - деди Дилёра бироз ōзини ортга олиб. Мухиддин Дилёрани қайта қучиб олди
-Чой ҳозирча дамини олсин мени бошқа ишим бор.
Дилёра гапирмасидан Мухиддин унинг лабларига лаб босди. Қизнинг ҳар бир тегинишидан енгил титраши уялиб қарашлари Мухиддинни баттар жумбушга келтирарди.
Мухиддин Дилёрани кōтариб олиб чироқни ōчирди
- Вой ōчирманг...аммангиз шу ердалар. Нима деб ōйлайди?! - деди эрини елкасига беозор муштлаб Дилёра
Мухиддин кулди
- Жияним севгилисини висолига етишга шошяпти дейдилар!
Дилёра юзини ёпиб олди
-Уяциииз...
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
188-қисм.
Тез орада тōй бошланиб кетди. Мухиддиндан деярли қариндошлари воз кечиб кетган экан. Фақат битта аммаси ва холаси келди.
Мухиддин ҳам Дилёра ҳам ихчам тōй хохлашди. Шу домдаги қōшнилар Салтанат опанинг ҳам она томон қариндошлари Мухиддиннинг шогиртлари ва Тоҳировлар оиласи билан шинамгина кафеда бōлиб ōтди. Никох кечаси Мухиддин тинмай хаяжонланди. Озгина ōзини босиш учун таҳорат олиб хуфтон ōқиб олди.
Келинчак ōтирган хонага кирар олди аммаси тōхтатиб баğрига босди
- Акамга ōхшаган бōй бастинга амманг қурбон бōлсин...акагинам, янгам шу кунларни кōришса эди. Илойим улат кōрмаган роҳатлар ҳам сенга насиб қилсин болам. Кōп фарзандларинг бōлсин, келин билан қōша қаригин...
- Раҳмат амма...яхшиям келдингиз.
Мухиддин хонага кирди. Хона тōридаги чимилдиқдан аста Дилёра чиқиб келди.
- Ассалому алайкум! - дейиш баробарида эгилиб эгилиб салом солди.
- Раҳмат... Кōп яшанг, бахтли бōлайлик
Мухиддин Дилёранинг юзини очиб пешонасидан ōпди
- Фарзандларимиз кōп бōлсин....
- Чой ичасизми? - деди Дилёра бироз ōзини ортга олиб. Мухиддин Дилёрани қайта қучиб олди
-Чой ҳозирча дамини олсин мени бошқа ишим бор.
Дилёра гапирмасидан Мухиддин унинг лабларига лаб босди. Қизнинг ҳар бир тегинишидан енгил титраши уялиб қарашлари Мухиддинни баттар жумбушга келтирарди.
Мухиддин Дилёрани кōтариб олиб чироқни ōчирди
- Вой ōчирманг...аммангиз шу ердалар. Нима деб ōйлайди?! - деди эрини елкасига беозор муштлаб Дилёра
Мухиддин кулди
- Жияним севгилисини висолига етишга шошяпти дейдилар!
Дилёра юзини ёпиб олди
-Уяциииз...
❤297🙈114🔥82🤗31✍15😍10⚡9👍9❤🔥6😇3👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ХАЙРЛИ ТОНГ!
⛅️ Ассалому алайкум! Сешанба тонги муборак бўлсин
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин 🤲👇
❗️Яқинларга Ҳам Улашинг
⛅️ Ассалому алайкум! Сешанба тонги муборак бўлсин
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин 🤲👇
❗️Яқинларга Ҳам Улашинг
❤12👏3
#ИЗТИРОБ
МУАЛЛИФ: #Назли
69
Кеч бўлгани сабаб Жамила ая бугундан қудасига айланган қўшниларини кузатди. Уйига киргач кўзларига ёш олди. Тўғри Софиянинг хонасига борди. София берилган гулларга, қўлидаги узукка қараб хаёл суриб ўтирарди.
— Қизим, хурсандмисан? Жамила ая Софиянинг ёнидан жой олди. — Сени узатсам менга ким қарайди, деб хавотирга тушардим. Энди хавотир олмайман. Қаршимиздаги уйга келин бўласан, сени ҳар куни кўраман. Қизим келмаяпти деб соғиниб қолмайман.
— Бувижон... Бувисини бағрига босиб йиғлаб юборди. Онам ўрнида она бўлдингиз сизни ҳеч ташлаб кетгим йўқ...
— Қизим, узоққа кетмайсан-у, яқинимдасан. Худо хоҳласа Саидни ҳам уйлантирсак менга яна шерик келади. Софиянинг узун сочларидан силади.
🍃🍃🍃
— Матлуба опа, ҳаммаси зўр бўлди-ю, шу опаларимнинг келмагани ёмон бўлди-да. Зулфиқорнинг энг кичик аммаси Шамсия Матлубанинг қўлидаги тоғораларни ошхонага қўйди.
— Келсалар яхши эди. Ҳаммани чақирдим. Ўзингиз ҳам айтдингиз, нега келмадилар экан?
— Акам билан келинойим санаторияда экан. Қолганлар нега келмаганини билмадим. Шаҳло чой дамлаб олиб кирди. Дарвоза эшиги қаттиқ тақиллаб уч опа-сингил кириб келди.
— Ана ўзлариям келдилар. Иккиси ўрнидан туриб кутиб олмоқчи эдилар опаларининг гаплари сабаб жойларига ўтириб қолдилар.
— Жиянимга шу етимчадан бошқаси йўқмиди? Ўзи ўшанда билгандим шу етимни келин қилишни режа қилганингни!
— Опа нима деяпсиз?
— Сенам шуни ёнини оляпсанми, Шамсия?
— Зулфиқорнинг ўзи яхши кўриб қолган.
— Бошини айнитганда, у суюқ. Бизнеси бор бола кимга ҳам ёқмасди. Ўзи қўрқиб тургандим, Маржона қизингни жиянимга тиқиштирасанми деб.
— Нима гап? Уйда бўлаётган тўполон ҳовлигача эшитилиб турарди. Зулфиқор ҳовлиқиб хонага кириб келди. — Амма, хола нима бўляпти?
— Сен қайси ақлинг билан ўша етимчага уйланмоқчисан? Онасиз катта бўлган, қандайлигини билмай уйланаверасанми? Катта аммаси Зулфиқорга босиқлик билан гапирди.
— Ким етимча? Зулфиқор кимлигини билиб турса-да, аммасига савол назари билан қаради.
— Ана Софиями шу. Сени топаётган пулингга учяпти. Ўзинг пул топасан, машинанг бор. У етимча сенга шу сабаб тегмоқчи. Бўлмаса қаёққа, тегарди. Ҳозирги қизлар фақат пулга учади.
— Амма! Мен кимман? Менам етимча эмасманми? Зулфиқор аммасига ўткир нигоҳларини қаратди. — Мана мениям онам йўқ, отам йўқ. Менам етимчаман.
— Сен етимча эмассан! Сен.. сен.. аммаси довдираб қолди.
— Амма, бу менинг ҳаётим, Софиянинг онаси борми, йўқми менга умуман қизиқмас. Софияга мен уйланаман сизлар эмас! Шундай экан менинг ҳаётимга аралашманг. Ҳаммангизнинг ўз ҳаётингиз бор, ҳаммангизнинг фарзандларингиз бор, ана шуларнинг тақдирини ҳал қилинглар. Мен тақдиримни ўзим ҳал қиламан. Меҳмон бўлиб ўтирсангиз, бугунгги қувончли кун билан табриклагани келган бўлсангиз марҳамат хоҳлаганингизча қолинг. Агар менинг ҳаётимни ёки Софиянинг онасизлигини муҳокма қилмоқчи бўлсангиз уйингизга бориб оёқ-қўлингизни чўзиб дам олганингиз яхши!
МУАЛЛИФ: #Назли
69
Кеч бўлгани сабаб Жамила ая бугундан қудасига айланган қўшниларини кузатди. Уйига киргач кўзларига ёш олди. Тўғри Софиянинг хонасига борди. София берилган гулларга, қўлидаги узукка қараб хаёл суриб ўтирарди.
— Қизим, хурсандмисан? Жамила ая Софиянинг ёнидан жой олди. — Сени узатсам менга ким қарайди, деб хавотирга тушардим. Энди хавотир олмайман. Қаршимиздаги уйга келин бўласан, сени ҳар куни кўраман. Қизим келмаяпти деб соғиниб қолмайман.
— Бувижон... Бувисини бағрига босиб йиғлаб юборди. Онам ўрнида она бўлдингиз сизни ҳеч ташлаб кетгим йўқ...
— Қизим, узоққа кетмайсан-у, яқинимдасан. Худо хоҳласа Саидни ҳам уйлантирсак менга яна шерик келади. Софиянинг узун сочларидан силади.
🍃🍃🍃
— Матлуба опа, ҳаммаси зўр бўлди-ю, шу опаларимнинг келмагани ёмон бўлди-да. Зулфиқорнинг энг кичик аммаси Шамсия Матлубанинг қўлидаги тоғораларни ошхонага қўйди.
— Келсалар яхши эди. Ҳаммани чақирдим. Ўзингиз ҳам айтдингиз, нега келмадилар экан?
— Акам билан келинойим санаторияда экан. Қолганлар нега келмаганини билмадим. Шаҳло чой дамлаб олиб кирди. Дарвоза эшиги қаттиқ тақиллаб уч опа-сингил кириб келди.
— Ана ўзлариям келдилар. Иккиси ўрнидан туриб кутиб олмоқчи эдилар опаларининг гаплари сабаб жойларига ўтириб қолдилар.
— Жиянимга шу етимчадан бошқаси йўқмиди? Ўзи ўшанда билгандим шу етимни келин қилишни режа қилганингни!
— Опа нима деяпсиз?
— Сенам шуни ёнини оляпсанми, Шамсия?
— Зулфиқорнинг ўзи яхши кўриб қолган.
— Бошини айнитганда, у суюқ. Бизнеси бор бола кимга ҳам ёқмасди. Ўзи қўрқиб тургандим, Маржона қизингни жиянимга тиқиштирасанми деб.
— Нима гап? Уйда бўлаётган тўполон ҳовлигача эшитилиб турарди. Зулфиқор ҳовлиқиб хонага кириб келди. — Амма, хола нима бўляпти?
— Сен қайси ақлинг билан ўша етимчага уйланмоқчисан? Онасиз катта бўлган, қандайлигини билмай уйланаверасанми? Катта аммаси Зулфиқорга босиқлик билан гапирди.
— Ким етимча? Зулфиқор кимлигини билиб турса-да, аммасига савол назари билан қаради.
— Ана Софиями шу. Сени топаётган пулингга учяпти. Ўзинг пул топасан, машинанг бор. У етимча сенга шу сабаб тегмоқчи. Бўлмаса қаёққа, тегарди. Ҳозирги қизлар фақат пулга учади.
— Амма! Мен кимман? Менам етимча эмасманми? Зулфиқор аммасига ўткир нигоҳларини қаратди. — Мана мениям онам йўқ, отам йўқ. Менам етимчаман.
— Сен етимча эмассан! Сен.. сен.. аммаси довдираб қолди.
— Амма, бу менинг ҳаётим, Софиянинг онаси борми, йўқми менга умуман қизиқмас. Софияга мен уйланаман сизлар эмас! Шундай экан менинг ҳаётимга аралашманг. Ҳаммангизнинг ўз ҳаётингиз бор, ҳаммангизнинг фарзандларингиз бор, ана шуларнинг тақдирини ҳал қилинглар. Мен тақдиримни ўзим ҳал қиламан. Меҳмон бўлиб ўтирсангиз, бугунгги қувончли кун билан табриклагани келган бўлсангиз марҳамат хоҳлаганингизча қолинг. Агар менинг ҳаётимни ёки Софиянинг онасизлигини муҳокма қилмоқчи бўлсангиз уйингизга бориб оёқ-қўлингизни чўзиб дам олганингиз яхши!
🔥193👍141❤119🤨15🕊9👏7😍3🌚3
#ИЗТИРОБ
МУАЛЛИФ: #Назли
70
— Ака, аммаларимга қаттиқ гапирдингиз, шекилли. Барча гапни эшитиб турган Севара акаси уйдан чиқишига гапирди.
— Севара, билиб қўй София атайлабдан онасиз катта бўлдими? Ёки Софиянинг қинғир-қийшиқ ҳаракатларини кўрдингми? Ҳозир мен буларни эшитиб туриб ҳам индамасам эртага аммаларим сени, Шаҳлони ёки Маржонаниям шундай дейиши мумкин! Вақтида ҳамма ўз ўрнини билгани яхши. Ҳамма ўз ҳаётининг ташвишини қилсин. Энди бориб дам ол. Зулфиқор хонасига кириб кетди.
— Бу бола бизни ҳайдадими? Уч опа-сингил бир-бирига қаради. Шу битта етимчани деб бизни ҳайдадими?
— Опа ўзингиз ҳам тўғри қилмадингиз. Зулфиқорнинг айтганлари тўғри. Ундан кўра бахт тиланглар унга.
— Сенам мана шулар томон бўлиб олдинг. Шамсияга ёв қараш қилиб чиқиб кетишди.
— Опа бизга нима уйланса уйланавермайдими?
— Марҳабойимни бир-икки айтгандим уйлан деб қайнона-қайнота йўқ маза қилиб яшайди деб ўйлагандим. Энди бу аҳвол. Катта опасининг гапидан икки сингил ҳайрон қолдилар.
— Сиз ҳали Марҳабони Зулфиқорга бермоқчи эдингизми?
— Ҳада, уй-жойи тайёр, топармон-тутармон бўлса Зулфиқор ким куёв қилишни истамайди. Сохта йиғи қилди. — Бўлар иш бўлибди энди. Ҳали янги келиннинг қўлидан чой ичгани кўп келамиз. Сенлар ҳам Шамсияга ўхшаб Матлуба томонга ўтиб кетмайсанларми?
— Йўге опажон биз сиз билан. Иккиси биргаликда опасининг икки қўлидан ушладилар.
Тун узун... кун қисқа қиш кунлари шундай ўтиб борарди.
— Жамила ая, тўй кунини аниқ қилдик. Матлуба чойдан ичаркан Жамила ая ва ёнидаги қариндошларига кулиб қаради. — Тўйни 17-апрелда ўтказамиз. Қаршимасмисизлар?
— Йўқ, бизгаям маъқул.
— Ҳа кейин аяжон ҳеч қандай мебеллар керакмас, Зулфиқор қатъий тайинлаб айтди. Ҳаммасини ўзим оламан деди. София ўзига керакли нарсаларни олсин деди, бошқа ҳеч ниманинг кераги йўқ деб тайинлади. Ҳеч қанақа олди-берди сарпо-суруғнинг кераги йўқ. Ортиқча ҳеч нима қилмаймиз.
— Менгаям маъқул ортиқчасининг кераги йўқ. Оддийгина бўлгани яхши.
— Кимсиз? Нега ортимдан кузатиб келяпсиз? София қаршисига туриб олган йигитга қаради.
— Нимага мен юборган совчиларга рози бўлмадингиз?
София атрофга хавотирли қарарди. Зулфиқор ёнингга бораман, бекатда кутиб тур деганди, бекатга уч-тўрт қадам қолганда йигит пайдо бўлди-ю, Софиянинг йўлига туриб олди. — Мен унаштирилдим, бошқа безовта қилманг.
— Ўша Зулфиқоргами? У бир қизни севарди-ю, билмасмидингиз, ҳатто унаштирилганди ҳам.
— Нима қилибди унаштирилган бўлса. У унаштирув бузилган. Ўтмиш ўтмишлигича қолгани яхши эслашнинг эса фойдаси йўқ. Энди йўлимдан қочинг, бўлмаса ёмон бўлади. Қаршисида келаётган машинани таниб Софиянинг хавотири баттар кучайди...
МУАЛЛИФ: #Назли
70
— Ака, аммаларимга қаттиқ гапирдингиз, шекилли. Барча гапни эшитиб турган Севара акаси уйдан чиқишига гапирди.
— Севара, билиб қўй София атайлабдан онасиз катта бўлдими? Ёки Софиянинг қинғир-қийшиқ ҳаракатларини кўрдингми? Ҳозир мен буларни эшитиб туриб ҳам индамасам эртага аммаларим сени, Шаҳлони ёки Маржонаниям шундай дейиши мумкин! Вақтида ҳамма ўз ўрнини билгани яхши. Ҳамма ўз ҳаётининг ташвишини қилсин. Энди бориб дам ол. Зулфиқор хонасига кириб кетди.
— Бу бола бизни ҳайдадими? Уч опа-сингил бир-бирига қаради. Шу битта етимчани деб бизни ҳайдадими?
— Опа ўзингиз ҳам тўғри қилмадингиз. Зулфиқорнинг айтганлари тўғри. Ундан кўра бахт тиланглар унга.
— Сенам мана шулар томон бўлиб олдинг. Шамсияга ёв қараш қилиб чиқиб кетишди.
— Опа бизга нима уйланса уйланавермайдими?
— Марҳабойимни бир-икки айтгандим уйлан деб қайнона-қайнота йўқ маза қилиб яшайди деб ўйлагандим. Энди бу аҳвол. Катта опасининг гапидан икки сингил ҳайрон қолдилар.
— Сиз ҳали Марҳабони Зулфиқорга бермоқчи эдингизми?
— Ҳада, уй-жойи тайёр, топармон-тутармон бўлса Зулфиқор ким куёв қилишни истамайди. Сохта йиғи қилди. — Бўлар иш бўлибди энди. Ҳали янги келиннинг қўлидан чой ичгани кўп келамиз. Сенлар ҳам Шамсияга ўхшаб Матлуба томонга ўтиб кетмайсанларми?
— Йўге опажон биз сиз билан. Иккиси биргаликда опасининг икки қўлидан ушладилар.
Тун узун... кун қисқа қиш кунлари шундай ўтиб борарди.
— Жамила ая, тўй кунини аниқ қилдик. Матлуба чойдан ичаркан Жамила ая ва ёнидаги қариндошларига кулиб қаради. — Тўйни 17-апрелда ўтказамиз. Қаршимасмисизлар?
— Йўқ, бизгаям маъқул.
— Ҳа кейин аяжон ҳеч қандай мебеллар керакмас, Зулфиқор қатъий тайинлаб айтди. Ҳаммасини ўзим оламан деди. София ўзига керакли нарсаларни олсин деди, бошқа ҳеч ниманинг кераги йўқ деб тайинлади. Ҳеч қанақа олди-берди сарпо-суруғнинг кераги йўқ. Ортиқча ҳеч нима қилмаймиз.
— Менгаям маъқул ортиқчасининг кераги йўқ. Оддийгина бўлгани яхши.
— Кимсиз? Нега ортимдан кузатиб келяпсиз? София қаршисига туриб олган йигитга қаради.
— Нимага мен юборган совчиларга рози бўлмадингиз?
София атрофга хавотирли қарарди. Зулфиқор ёнингга бораман, бекатда кутиб тур деганди, бекатга уч-тўрт қадам қолганда йигит пайдо бўлди-ю, Софиянинг йўлига туриб олди. — Мен унаштирилдим, бошқа безовта қилманг.
— Ўша Зулфиқоргами? У бир қизни севарди-ю, билмасмидингиз, ҳатто унаштирилганди ҳам.
— Нима қилибди унаштирилган бўлса. У унаштирув бузилган. Ўтмиш ўтмишлигича қолгани яхши эслашнинг эса фойдаси йўқ. Энди йўлимдан қочинг, бўлмаса ёмон бўлади. Қаршисида келаётган машинани таниб Софиянинг хавотири баттар кучайди...
❤212✍68👍50🔥46😨23🙈6🤨5😇5🕊4👏2
#ИЗТИРОБ
МУАЛЛИФ: #Назли
71
Машинадан тушган инсонни кўриб хавотири бироз ариди. Зулфиқорнинг машинасини Саид ҳайдаб келганди.
— Ҳее, кимсан? Саид йигитнинг ёнига келди.
— Севганиман, бор йўлингдан қолма, бизнинг ишимизга аралашма.
— Ҳозир менга қараб турган юзингни, тескари қилиб қўяман. Ўйлаб гапир гапираётганларингни қулоқларинг эшитяптими? Саид йигитнинг ёқасини тўғрилаган бўлиб қаттиқ ушлади. — Бу қиз опам бўлади. Атрофида юрганингни яна бир марта кўрсам тескари юрадиган қилиб қўяман. Тиззаси билан қорнига тепди. София эса ҳаласкор укасининг ҳаракатларини мириқиб кузатиб турарди.
— Юринг, сизни уйга ташлаб қўяман. Зулфиқор акам айтди. Ўзининг муҳим мажлиси чиқиб қолди. Саид опасини ушлаганча машина томон юрди.
— Саид, ҳозирги ҳолатни Зулфиқор аканг билмасин. София аранг гапирди.
— Билмайди. Лекин энди тўйингиз ўтгунча мен ёки Зулфиқор акам олиб кетади. Ўқишингиздан чиқмай туринг.
— Хўп.
Саид ўзидан кичик бўлса-да баъзида унинг гап-сўзларидан қўрқув ҳис қилади. Ўзи учун баъзида унинг гапидан ҳам чиқмайди. Қаттиқ яхши кўргани сабабми укасини қаттиқ ҳурмат қилади.
— Саид, мени бозорда қолдир, керакли нарсалар олишим керак.
— Якшанба куни бирга тушамиз. Ҳозир уйга ташлайман. Бўладими, опа? Иккимиз айланайлик якшанба куни, сизга ўзим кўп нарсалар олиб бераман. Опасига хўжайин каби муносабат қилаётгандек туйилгани сабаб кичик қизларга гапирганидек охирида ҳазиллашиб қўйди.
— Хўп, укажоним сен нима десанг шу! София ҳам кулганча ортиқча гап гапирмади.
— Кечга нима овқат қилай? Уйи ёнида тушиб қоларкан укасига қаради.
— Опа овқат танламайман биласиз, хоҳлаган овқатингизни қилаверинг.
— Бўпти яхши ишлаб кел.
🍃🍃🍃
— Қизим, боришимиз шартми? Сени ўзингни олиб борай.
— Ойижон, виждон азобида юришингизни хоҳламайман. Саид акам билан София опамни уйга чақирайлик бўлмаса.
— Шундай қилайлик, қизим. У уйга боришга юрагим чидамайди. Дилдора эски хотираларни ёдга олиб кўзлари намланди.
— Эртага чақирамиз, мен айтаман опам билан акамга. Сизни билиб юрибман, виждон азоби қийнаяпти, ойижон. Опам билан акам келса гаплашиб оласизлар.
— Хўп, қизим. Мен эртагалик учун тайёргарлик кўраман унда. Сен айтиб қўявер. Дилдора қизини қучди-ю хонадан чиқиб кетди.
— Менинг қай аҳволда юрганимни сезяпти... мен эса она бўлиб қизимни нима англаётганини тушунмайман...
МУАЛЛИФ: #Назли
71
Машинадан тушган инсонни кўриб хавотири бироз ариди. Зулфиқорнинг машинасини Саид ҳайдаб келганди.
— Ҳее, кимсан? Саид йигитнинг ёнига келди.
— Севганиман, бор йўлингдан қолма, бизнинг ишимизга аралашма.
— Ҳозир менга қараб турган юзингни, тескари қилиб қўяман. Ўйлаб гапир гапираётганларингни қулоқларинг эшитяптими? Саид йигитнинг ёқасини тўғрилаган бўлиб қаттиқ ушлади. — Бу қиз опам бўлади. Атрофида юрганингни яна бир марта кўрсам тескари юрадиган қилиб қўяман. Тиззаси билан қорнига тепди. София эса ҳаласкор укасининг ҳаракатларини мириқиб кузатиб турарди.
— Юринг, сизни уйга ташлаб қўяман. Зулфиқор акам айтди. Ўзининг муҳим мажлиси чиқиб қолди. Саид опасини ушлаганча машина томон юрди.
— Саид, ҳозирги ҳолатни Зулфиқор аканг билмасин. София аранг гапирди.
— Билмайди. Лекин энди тўйингиз ўтгунча мен ёки Зулфиқор акам олиб кетади. Ўқишингиздан чиқмай туринг.
— Хўп.
Саид ўзидан кичик бўлса-да баъзида унинг гап-сўзларидан қўрқув ҳис қилади. Ўзи учун баъзида унинг гапидан ҳам чиқмайди. Қаттиқ яхши кўргани сабабми укасини қаттиқ ҳурмат қилади.
— Саид, мени бозорда қолдир, керакли нарсалар олишим керак.
— Якшанба куни бирга тушамиз. Ҳозир уйга ташлайман. Бўладими, опа? Иккимиз айланайлик якшанба куни, сизга ўзим кўп нарсалар олиб бераман. Опасига хўжайин каби муносабат қилаётгандек туйилгани сабаб кичик қизларга гапирганидек охирида ҳазиллашиб қўйди.
— Хўп, укажоним сен нима десанг шу! София ҳам кулганча ортиқча гап гапирмади.
— Кечга нима овқат қилай? Уйи ёнида тушиб қоларкан укасига қаради.
— Опа овқат танламайман биласиз, хоҳлаган овқатингизни қилаверинг.
— Бўпти яхши ишлаб кел.
🍃🍃🍃
— Қизим, боришимиз шартми? Сени ўзингни олиб борай.
— Ойижон, виждон азобида юришингизни хоҳламайман. Саид акам билан София опамни уйга чақирайлик бўлмаса.
— Шундай қилайлик, қизим. У уйга боришга юрагим чидамайди. Дилдора эски хотираларни ёдга олиб кўзлари намланди.
— Эртага чақирамиз, мен айтаман опам билан акамга. Сизни билиб юрибман, виждон азоби қийнаяпти, ойижон. Опам билан акам келса гаплашиб оласизлар.
— Хўп, қизим. Мен эртагалик учун тайёргарлик кўраман унда. Сен айтиб қўявер. Дилдора қизини қучди-ю хонадан чиқиб кетди.
— Менинг қай аҳволда юрганимни сезяпти... мен эса она бўлиб қизимни нима англаётганини тушунмайман...
❤186🔥88👍48🤨23🌚9🕊2🙈2
💥МУСОФИР ҲАҚҚИ
Гр: 🔥Ҳикоя ва қиссалар🔥
Уйимизга меҳмон келди.
Ўтирган жойида омонатгина, хижолат билан ош-нонга қўл узатаётган кампирнинг Тошкондаги яқинлари, қишлоққа кетиб қолгани учун эрталабгача қолди. Кетар чоғи эса дуо қилди:
- Мусофир хаққига рози бўл!
Энсам қотди. Хамма меҳмонлар астойдил, камида ўн дақиқа дуо қилсаю, буниси туртта сўз билан якунласа. Одамлар дуо қилишга ҳам эринчоқ бўлиб кетишяпти...
Шу воқеадан сўнг, ҳеч қанча ўтмай бир қишлоққа иш билан боришимга тўғри келиб қолди. Аксига олиб автобус,машина кам қатнайдиган бу жойларда кечгача юмушимни аранг битирдим.
Ғира-шира қоронғуда, йўл ёқасида турибману юрагимда мингта хадик. "Йуловчи аёллар бўлсаку" дея пичирлаб, шубхалирок машина тўхтаса панага ўтаман. Буткул бегона жой булмасада ҳар қалай бу томонларда қариндош -уруғим йўқ.
Шу пайт қишлоқ томондан бир эмас, иккта машина келиб тўхтади. Бирин-кетин эшиклар очилиб, хайдовчилар ва бугун шу ерда иш юзасидан танишган опалар тушиб мендан ўпкаланишди:
-Нимага индамай кетиб қолдингиз меҳмон?
-Шунча ердан келиб-а?
- Ўзимиз олиб бориб қўямиз, қани ўтиринг!
Биринчиси манзиратини тугатмай иккинчиси хам сутранг Нексиянинг олд эшигини очди:
-Синглим бизнинг мошинага ўтира қолинг. Ўғлим билан ғир этиб ташлаб келамиз.
Хурсанд булиб, иккинчи машинадагиларга узр-у-раҳматимни айтиб, биринчи турган машинада ота ховлимга етиб олдим.
Ўттиз километр масофа учун узатган пулимни кўрган хайдовчи ва аёли ранжиб бош чайқашди:
- Мусофирнинг ҳаққи синглим, уят бўлади...
Шундагина уйимизга келган ўша кампирнинг сўзлари ёдимга тушиб, энг яхши дуо билан уларни кузатиб қолдим...
Муаззам Иброҳимов
Дўстларга хам улашинг 👇👇
Гр: 🔥Ҳикоя ва қиссалар🔥
Уйимизга меҳмон келди.
Ўтирган жойида омонатгина, хижолат билан ош-нонга қўл узатаётган кампирнинг Тошкондаги яқинлари, қишлоққа кетиб қолгани учун эрталабгача қолди. Кетар чоғи эса дуо қилди:
- Мусофир хаққига рози бўл!
Энсам қотди. Хамма меҳмонлар астойдил, камида ўн дақиқа дуо қилсаю, буниси туртта сўз билан якунласа. Одамлар дуо қилишга ҳам эринчоқ бўлиб кетишяпти...
Шу воқеадан сўнг, ҳеч қанча ўтмай бир қишлоққа иш билан боришимга тўғри келиб қолди. Аксига олиб автобус,машина кам қатнайдиган бу жойларда кечгача юмушимни аранг битирдим.
Ғира-шира қоронғуда, йўл ёқасида турибману юрагимда мингта хадик. "Йуловчи аёллар бўлсаку" дея пичирлаб, шубхалирок машина тўхтаса панага ўтаман. Буткул бегона жой булмасада ҳар қалай бу томонларда қариндош -уруғим йўқ.
Шу пайт қишлоқ томондан бир эмас, иккта машина келиб тўхтади. Бирин-кетин эшиклар очилиб, хайдовчилар ва бугун шу ерда иш юзасидан танишган опалар тушиб мендан ўпкаланишди:
-Нимага индамай кетиб қолдингиз меҳмон?
-Шунча ердан келиб-а?
- Ўзимиз олиб бориб қўямиз, қани ўтиринг!
Биринчиси манзиратини тугатмай иккинчиси хам сутранг Нексиянинг олд эшигини очди:
-Синглим бизнинг мошинага ўтира қолинг. Ўғлим билан ғир этиб ташлаб келамиз.
Хурсанд булиб, иккинчи машинадагиларга узр-у-раҳматимни айтиб, биринчи турган машинада ота ховлимга етиб олдим.
Ўттиз километр масофа учун узатган пулимни кўрган хайдовчи ва аёли ранжиб бош чайқашди:
- Мусофирнинг ҳаққи синглим, уят бўлади...
Шундагина уйимизга келган ўша кампирнинг сўзлари ёдимга тушиб, энг яхши дуо билан уларни кузатиб қолдим...
Муаззам Иброҳимов
Дўстларга хам улашинг 👇👇
❤135🔥62🕊15👍8👏4
💥Чўкаётган қиз ва... биз
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Шаҳар марказидан оқиб ўтувчи катта анҳорда бир одам чўкяпти. У сувга бўкканча жон ҳолатда ёрдам сўраб қичқиради.
— Ёрда-а-ам... Қутқари-и-и-инг... Одамла-а-а-а-а-а-ар...
Узоқроқда машина йўли, йўл четида тротуар. Йўлакдан бир гала одам уёққа, яна бир галаси буёққа шошади. Чўкаётган бечора ўлишни истамайди (ким ҳам истарди, дейсиз), дод-фарёд кўтариб қичқираверади. Шовуллаб оқаётган анҳор эса уни сув тубига тортгани-тортган.
— Одамла-а-а-а-а-а-ар... Ёрда-а-а-а-а-ааммм...
Ниҳоят бепарво йўловчилар орасида қулоғи том битмаган биттаси топилди. У бир нималарни минғирлаганча анҳор қирғоғига яқинроқ келди.
— Тавба, шу ҳаводаям чўмиладими одам? — ўзига ўзи тўнғиллади у. Ўлим билан олишаётган шўрпешона эса, кимдир унга эътибор қаратганидан руҳланиб, овозига овоз қўшди.
— Чўкяпма-а-а-а-ан... Қутқари-и-и-и-инг... Ёрда-а-а-а-а-а-аммм...
Йўловчи вазиятни тушунди шекилли, ранги оқарди.
— Ие, чўкяпман дейдими? Ҳой, ким бор?! Буёққа қарасанглар-чи, одам чўкяпти, чўкяпти деяпман сизларга!!!
Унинг жон куйдириши оқибатида яна тўрт-беш одам йўлидан қолди. Паст бўйли, семизлигидан костюмига аранг сиғадиган тепакал киши ҳарсиллаганча ҳолатни ўрганишга тушди.
— Нима бўляпти ўзи бу ерда?
— Одам чўкяпти, кўрмаяпсизми? — жавоб қилди бошқа бир йўловчи.
— Чўкяпти? Қанақасига чўкади? Нима, маст эканми?!
— Эй, мен қаердан биламан? Мен ҳам сизга ўхшаб ҳозиргина келдим бу ерга...
— Ахир кўргандирсиз? Қандай қилиб тушиб кетди у сувга? Ёки маст эканми?
— Айтдим-ку, мен билмайман... Мен уни чўмиляпти деб ўйласам, чўкаётган экан.
Гапга кўзойнак таққан талаба йигит аралашди.
— Мана шундай вазиятларда Фавқулодда вазиятлар вазирлигининг умуман ишламаётгани билинади-да! Одам ўляпти, уларнинг эса иши йўқ!
Элликлардан ошган аёл гап жиловини шартта тилига, йўғ-ей, қўлига олди.
— Э-э-э-эй... бўладиган гапни гапиринг-да, ука. Қанақа фавқулод? Қанақа вазирлик? Улар номигагина бор холос. Сувга чўкиб ўладими, йиқилиб ўладими, уларга нима?!
— Ёрда-а-а-а-ам... Помогитееее... Хелп миииии...
— Буни қаранглар, рус, инглиз тилида ҳам гапираркан, бечора. А ундан кўра, сузишни ўрганиб қўйса ўлармиди?! — бояги семиз амакининг аччиғи чиқиб, оёғи остидаги ерни жаҳл билан тепди.
— Тўппа-тўғри гапирдингиз, амаки, — деди талаба йигит асабийлашганидан кўзойнагини ечиб, кўзларини ишқалаб, сўнг кўзойнакни рўмолчаси билан артиб, яна бурнига қўндираркан. — Мана, ҳамма бало халқ таълимидан бошланишига яққол мисол бу! Олий таълимни-ку, умуман, айтмасак ҳам бўлади! Мана, масалан, мен ўқийдиган институтда сув ҳавзаси бор, лекин сув йўқ! Бунақада эрта-бир кун бизнинг ҳам чўкиб ўлмаслигимизга ким кафолат бера олади? Ахир биз ҳам сузишни билмаймиз-ку!
Талаба йигит гапининг исботи сифатида бурнини шилқиллатиб тортиб қўйди.
— Бу ўзи эркакми ёки... Ие, аёл киши экан-ку! Бечора ҳаётидаги муаммолардан тўйиб, ўзини сувга отган бўлса керак. Хотин-қизлар қўмитасининг кўзи қаёқда?! — бир аёл шу гапларни айтганча уёқдан-буёққа тинимсиз юра бошлади.
— Балки бозорчи хотиндир?! — бошқа бир аёл секингина гапирган бўлса-да, бу гапни ҳамма эшитди. Айримлар унга ҳатто ўқрайиб қараб ҳам қўйишди.
Тепакали офтобда ялтираб кўрина бошлаган бояги семиз амаки чўкаётган одамга диққат билан тикиларкан, кўзлари косасидан чиқиб кетаёзди.
— Ёпирай! Ахир бу... ахир бу... ёш қизча-ку!
Теварак-атроф бирданига яна ола-ғовур бўлиб кетди.
— Ростдан ҳам ёшгина қизалоқ экан...
— Қўйсангиз-чи... Ўн беш-ўн олтиларда бўлса керак ёши...
— Ҳе, Ёшлар иттифоқи деган ташкилотнинг...
— Ҳоким ҳаммаёқда сити қургунча, анҳорларнинг четига панжара ўрнатса ўлар эканми...
Бу орада бояги овоз тобора пасайиб борарди...
— Ёрдаа-а-а-ааммм...ёр... — бечоранинг овози энди деярли эшитилар эшитилмас чиқарди.
Одам эса кўпайгандан кўпайиб бораверарди. Ғара-ғовур ҳам шунга яраша.
— Кеча битта кино беришди. Савияси ўта паст. Ўша кинода бир қиз севгилисига жаҳл қилиб ўзини сувга отворганди. Шунақа кинолардан ўрганишяпти-да бу ёшлар...
— Йўқ, бу аниқ турк сериалларининг таъсири...
— Бемаза артистлар ҳам ёз бўйи денгизу бассейнларда чўмила
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Шаҳар марказидан оқиб ўтувчи катта анҳорда бир одам чўкяпти. У сувга бўкканча жон ҳолатда ёрдам сўраб қичқиради.
— Ёрда-а-ам... Қутқари-и-и-инг... Одамла-а-а-а-а-а-ар...
Узоқроқда машина йўли, йўл четида тротуар. Йўлакдан бир гала одам уёққа, яна бир галаси буёққа шошади. Чўкаётган бечора ўлишни истамайди (ким ҳам истарди, дейсиз), дод-фарёд кўтариб қичқираверади. Шовуллаб оқаётган анҳор эса уни сув тубига тортгани-тортган.
— Одамла-а-а-а-а-а-ар... Ёрда-а-а-а-а-ааммм...
Ниҳоят бепарво йўловчилар орасида қулоғи том битмаган биттаси топилди. У бир нималарни минғирлаганча анҳор қирғоғига яқинроқ келди.
— Тавба, шу ҳаводаям чўмиладими одам? — ўзига ўзи тўнғиллади у. Ўлим билан олишаётган шўрпешона эса, кимдир унга эътибор қаратганидан руҳланиб, овозига овоз қўшди.
— Чўкяпма-а-а-а-ан... Қутқари-и-и-и-инг... Ёрда-а-а-а-а-а-аммм...
Йўловчи вазиятни тушунди шекилли, ранги оқарди.
— Ие, чўкяпман дейдими? Ҳой, ким бор?! Буёққа қарасанглар-чи, одам чўкяпти, чўкяпти деяпман сизларга!!!
Унинг жон куйдириши оқибатида яна тўрт-беш одам йўлидан қолди. Паст бўйли, семизлигидан костюмига аранг сиғадиган тепакал киши ҳарсиллаганча ҳолатни ўрганишга тушди.
— Нима бўляпти ўзи бу ерда?
— Одам чўкяпти, кўрмаяпсизми? — жавоб қилди бошқа бир йўловчи.
— Чўкяпти? Қанақасига чўкади? Нима, маст эканми?!
— Эй, мен қаердан биламан? Мен ҳам сизга ўхшаб ҳозиргина келдим бу ерга...
— Ахир кўргандирсиз? Қандай қилиб тушиб кетди у сувга? Ёки маст эканми?
— Айтдим-ку, мен билмайман... Мен уни чўмиляпти деб ўйласам, чўкаётган экан.
Гапга кўзойнак таққан талаба йигит аралашди.
— Мана шундай вазиятларда Фавқулодда вазиятлар вазирлигининг умуман ишламаётгани билинади-да! Одам ўляпти, уларнинг эса иши йўқ!
Элликлардан ошган аёл гап жиловини шартта тилига, йўғ-ей, қўлига олди.
— Э-э-э-эй... бўладиган гапни гапиринг-да, ука. Қанақа фавқулод? Қанақа вазирлик? Улар номигагина бор холос. Сувга чўкиб ўладими, йиқилиб ўладими, уларга нима?!
— Ёрда-а-а-а-ам... Помогитееее... Хелп миииии...
— Буни қаранглар, рус, инглиз тилида ҳам гапираркан, бечора. А ундан кўра, сузишни ўрганиб қўйса ўлармиди?! — бояги семиз амакининг аччиғи чиқиб, оёғи остидаги ерни жаҳл билан тепди.
— Тўппа-тўғри гапирдингиз, амаки, — деди талаба йигит асабийлашганидан кўзойнагини ечиб, кўзларини ишқалаб, сўнг кўзойнакни рўмолчаси билан артиб, яна бурнига қўндираркан. — Мана, ҳамма бало халқ таълимидан бошланишига яққол мисол бу! Олий таълимни-ку, умуман, айтмасак ҳам бўлади! Мана, масалан, мен ўқийдиган институтда сув ҳавзаси бор, лекин сув йўқ! Бунақада эрта-бир кун бизнинг ҳам чўкиб ўлмаслигимизга ким кафолат бера олади? Ахир биз ҳам сузишни билмаймиз-ку!
Талаба йигит гапининг исботи сифатида бурнини шилқиллатиб тортиб қўйди.
— Бу ўзи эркакми ёки... Ие, аёл киши экан-ку! Бечора ҳаётидаги муаммолардан тўйиб, ўзини сувга отган бўлса керак. Хотин-қизлар қўмитасининг кўзи қаёқда?! — бир аёл шу гапларни айтганча уёқдан-буёққа тинимсиз юра бошлади.
— Балки бозорчи хотиндир?! — бошқа бир аёл секингина гапирган бўлса-да, бу гапни ҳамма эшитди. Айримлар унга ҳатто ўқрайиб қараб ҳам қўйишди.
Тепакали офтобда ялтираб кўрина бошлаган бояги семиз амаки чўкаётган одамга диққат билан тикиларкан, кўзлари косасидан чиқиб кетаёзди.
— Ёпирай! Ахир бу... ахир бу... ёш қизча-ку!
Теварак-атроф бирданига яна ола-ғовур бўлиб кетди.
— Ростдан ҳам ёшгина қизалоқ экан...
— Қўйсангиз-чи... Ўн беш-ўн олтиларда бўлса керак ёши...
— Ҳе, Ёшлар иттифоқи деган ташкилотнинг...
— Ҳоким ҳаммаёқда сити қургунча, анҳорларнинг четига панжара ўрнатса ўлар эканми...
Бу орада бояги овоз тобора пасайиб борарди...
— Ёрдаа-а-а-ааммм...ёр... — бечоранинг овози энди деярли эшитилар эшитилмас чиқарди.
Одам эса кўпайгандан кўпайиб бораверарди. Ғара-ғовур ҳам шунга яраша.
— Кеча битта кино беришди. Савияси ўта паст. Ўша кинода бир қиз севгилисига жаҳл қилиб ўзини сувга отворганди. Шунақа кинолардан ўрганишяпти-да бу ёшлар...
— Йўқ, бу аниқ турк сериалларининг таъсири...
— Бемаза артистлар ҳам ёз бўйи денгизу бассейнларда чўмила
❤150😢51🤨17👍7😇6🌚2😨1
ётганининг расмини интернетга жойлашди. Ёшлар ана ўшаларга тақлид қилишмоқда...
— Ҳозир мен ҳам буни интернетга жойлайман, кўрсин одамлар...
— Маҳалла қаерга қараяпти?!
— Ота-онаси-чи?! Ота-онаси бормикин ўзи бу қизнинг?
— Бор бўлса ҳам, Россияда юрган бўлса керак. Иш тополмаган-да бу ерда!
— Ота-онаси Россияда бўлса, амаки-тоғаси бордир, аммасию холаси бордир...
— Э-э-эй, нималар деяпсиз? Ҳозир одамларда оқибат қолмаган! Ўзининг боласига қарамайди-ку баъзилар...
Ҳар ким ўз фикрини айтаркан, ҳар ким ўзининг ҳақлигини исботлашга уринаркан, вақт ҳам оҳиста ўтиб борар, бу орада эса ўлим билан ҳаёт орасида кечган ЯККАкурашда ўлимнинг қўли баланд келиб бўлган эди...
Жаҳонгир Аҳмедов
— Ҳозир мен ҳам буни интернетга жойлайман, кўрсин одамлар...
— Маҳалла қаерга қараяпти?!
— Ота-онаси-чи?! Ота-онаси бормикин ўзи бу қизнинг?
— Бор бўлса ҳам, Россияда юрган бўлса керак. Иш тополмаган-да бу ерда!
— Ота-онаси Россияда бўлса, амаки-тоғаси бордир, аммасию холаси бордир...
— Э-э-эй, нималар деяпсиз? Ҳозир одамларда оқибат қолмаган! Ўзининг боласига қарамайди-ку баъзилар...
Ҳар ким ўз фикрини айтаркан, ҳар ким ўзининг ҳақлигини исботлашга уринаркан, вақт ҳам оҳиста ўтиб борар, бу орада эса ўлим билан ҳаёт орасида кечган ЯККАкурашда ўлимнинг қўли баланд келиб бўлган эди...
Жаҳонгир Аҳмедов
😢139😨51❤37🔥11👍7🌚1
#Мулоҳазалар
📝Тўрт норасидам дунё юзини кўролмади” – оиласида қадр топмаган аёл ҳақида ҳаётий ҳикоя.
“Айбим эримни севишим эди. Эр-хотин сал бир-биримизга яхши гапирганимизни ёки эрим кулиб қараганини қайнонам кўриб қолса жанжал қилиб, урдирмагунича кўнгли жойига тушмасди. Охирги мартаси ҳеч эсимдан чиқмайди”.
Одатда оилани асраб қолиш кўпроқ аёлларнинг вазифасидек қаралади. Сув келса симириб, тош келса кемириб яшаш кераклиги ёшлигиданоқ қизлар қулоғига қуйилади. Шу сабабдан бўлса керак, калтак ****, эри уриб ўлдиргидек бўлса ҳам ота ҳовлисига қочиб бормайдиганлар кўп, ўлса ҳам эриникида ўлишни афзал кўрадиган аёллар бор. “Ҳаётий ҳикоя”ларнинг бугунги қаҳрамони ҳам шундай аёллардан. Ажрашишни ор билиб, эрининг калтакларига, қайнонасининг ҳўрлашларига чидаган аёл – Саодат опанинг (исми ўзгартирилган) ҳикоясини унинг ўзидан эшитамиз.
“Ўзимнинг турмушдан бахтим чопмаган. Эрим урганида суякларим синиб сочилиб кетди деб ўйлардим. Бир неча бор ҳушимдан кетиб кўзимни очганимда остонада ётганимни кўрганман.
Шифохонага олиб бориш қаёқда, эрим ва қайнонам устимдан ҳатлаб ўтиб-қайтаверишарди. Қиз бола сув келса симириб, тош келса кемириб яшаши керак, деб уқтиришарди бизга. Шу сабабми ёки ортимда сингилларим борлиги учун уларнинг бахтини бойламай деган ўй биланми уйга қайтмасдим.
Калтаклар таъсирида биринчи боламдан айрилдим. Докторлар энди бирор йил ўзингизни асранг дейишди. Турмушим бузилишидан қўрқиб асрай олмадим. Яна бўйимда бўлди. Худога шукур, бунисини бағримга босдим. Аммо ундан кейин яна икки фарзандим туғилмасдан, тепкилар сабаб нобуд бўлди.
Айбим эримни севишим эди. Эр-хотин сал бир-биримизга яхши гапирганимизни ёки эрим кулиб қараганини қайнонам кўриб қолса жанжал қилиб, урдирмагунича кўнгли жойига тушмасди. Охирги мартаси ҳеч эсимдан чиқмайди.
Тўртинчи боламга ҳомиладор эдим. Бирам “печенье” егим келди. Ишдан қайтишда, ўша вақтда 15 тийинми эсимда йўқ, ичида ўн дона печенье бўларди, ўшандан олиб **** келдим. Сумкамда қоғози бор эди. Қайнонам шуни кўриб қолиб уйни бошига кўтарди, ҳали сенми яшириб нарса ейдиган, деб. Эрим доимгидек калтаклаб кетди. Тепки зарбидан ерга йиқилдим. Қорнимда кучли оғриқ сездим. Турмоқчи бўламан, бошим айланиб кўзим тинади. Яна бир неча тепки зарбидан сўнг ўзимни йўқотдим.
Бу сафар кўзимни очганимда ўзимни шифохонада кўрдим. Билишимча анча вақт қон кетиб ҳушсиз ётганман. Ўзимга келавермагач, мени уйга олиб кириб ётқизиб қўйишган. Эрталабгача ҳам ўзимга келмаганимдан сўнг мени ўлиб қолди деб ўйлашган ва шифохонага олиб келишган. Доктор фарзандим нобуд бўлганини, нобуд бўлган ҳомила бачадон деворига ёпишиб қолгани сабаб уни ҳам олиб ташлашга мажбур бўлишганини айтди.
Ҳомила нобуд бўлгач ичимда кўп қолиб кетибди, шу сабаб бачадонни ҳам олишдан бошқа йўли қолмабди. Қайнонам энди туғмас келин менга керакмас, болам битта ўғил билан ўтмайди-ку, деб шифохонага қайтиб келмади. Эрим ҳам қорасини кўрсатмади.
Балки, отам шифохонадан тўғри уйга олиб кетмаганларида яна ўша ҳовлига қайтиб борган бўлармидим. Шундан сўнг яримжон бўлиб қолдим. Умримни ўғлимга бағишладим. Агар шунча азобларни ичимга ютмай ўшандаёқ қайтиб келганимда яримжон бўлмаган, тўртта болам туғилмасдан нобуд бўлмаган бўлармиди, деб кўп ўйлайман.
Шу сабабдан ҳам опа-сингилларимнинг, уларнинг қизларининг ҳаётига ҳам бефарқ қарамайман. Азобланиб яшагандан вақтида этагингни йиғиштириб олганинг маъқул дердим доим. Аммо ҳамма нарса ҳам биз кўрганимиздек бўлавермас экан.
Синглимникига борсам қизи келган экан. Яшамайман дейди. Онаси яшайсан деб уришади. Ўзим куйган эмасманми, сенга қиз керак бўлмаса, менга керак. Нега жонига жабр қиласан деб ўзим билан олиб келдим. Унинг ҳам битта боласи бор. Олдимга ўтирғизиб гаплашсам, бир дунё дарди бор экан. Мана, меникида яшайвер, дедим.
Аммо унинг турмушини бузаётган эри эмас, аксинча ўзи экан. Ишонасизми, жияним эртадан кечгача Instagram’да ўтириб, эри ишдан келганда жанжал қиларкан. Одамларнинг эри ундоқ қилибди, бундоқ қилибди, деб. Мана буни қаранг хола, одамлар хотинига машина совға қиляпти, дам олишга чет элга олиб боряпти. Мен ҳам яшаб юрибман-да, умримни ўтказиб, дейди.
Одамлар қўйган видеоларни кўрсатиб, ўзига ўзи куюниб гапириб ўтиради. Ҳатто боласига овқат ҳам қилиб бермайди. Бу ердаги чўпни у ерга олиб қўйишни айтмай қўяверай, ҳатто боласининг кийимларини йиғишга “вақти йўқ”.
Бир ҳафта аранг чидадим. Кейин “юзимни сидириб ташлаб” гапирдим. Уйда ҳам шундаймисан? Сени хотин қилиб олиб ўтирган ўша эрингга раҳмат. Холанг бўлиб мен чидолмаяпман, онанг чидолмади ҳатто, эринг қандай чидаяпти?
Ўзи ҳеч қачон иккала томонни ҳам эшитмай туриб хулоса чиқармаслик керак экан. Қани олдимга туш-чи, деб эриникига олиб бордим. Икковининг ҳам гапларини эшитдим. Мен қийинчилик кўрдим дегани, оиласидан нолийдиган ҳар бир аёл чиндан қийналаётганини билдирмаслигини тушуниб етдим.
Бахт фақат катта совғалардами? Тинчлигингнинг ўзи бахтингмасми, деб узундан узоқ насиҳат қилдим. Қўлидан телефонини олиб куёвимга тутқаздим. Хотинингизга телефон берманг. Телефон тутмасин умуман. Уйдагилари билан сизникидан гаплашсин ёки оддий телефон олиб беринг.
Қачон интернетдан тўғри фойдаланишни ўрганади, ана ўшанда қайтиб берасиз, дедим. Орадан уч-тўрт ой ўтди, ҳаёти тинч. Куёв бола кўриб қолса раҳмат айтишни унутмайди”.
Чарос Маннонова суҳбатлашди.
📝Тўрт норасидам дунё юзини кўролмади” – оиласида қадр топмаган аёл ҳақида ҳаётий ҳикоя.
“Айбим эримни севишим эди. Эр-хотин сал бир-биримизга яхши гапирганимизни ёки эрим кулиб қараганини қайнонам кўриб қолса жанжал қилиб, урдирмагунича кўнгли жойига тушмасди. Охирги мартаси ҳеч эсимдан чиқмайди”.
Одатда оилани асраб қолиш кўпроқ аёлларнинг вазифасидек қаралади. Сув келса симириб, тош келса кемириб яшаш кераклиги ёшлигиданоқ қизлар қулоғига қуйилади. Шу сабабдан бўлса керак, калтак ****, эри уриб ўлдиргидек бўлса ҳам ота ҳовлисига қочиб бормайдиганлар кўп, ўлса ҳам эриникида ўлишни афзал кўрадиган аёллар бор. “Ҳаётий ҳикоя”ларнинг бугунги қаҳрамони ҳам шундай аёллардан. Ажрашишни ор билиб, эрининг калтакларига, қайнонасининг ҳўрлашларига чидаган аёл – Саодат опанинг (исми ўзгартирилган) ҳикоясини унинг ўзидан эшитамиз.
“Ўзимнинг турмушдан бахтим чопмаган. Эрим урганида суякларим синиб сочилиб кетди деб ўйлардим. Бир неча бор ҳушимдан кетиб кўзимни очганимда остонада ётганимни кўрганман.
Шифохонага олиб бориш қаёқда, эрим ва қайнонам устимдан ҳатлаб ўтиб-қайтаверишарди. Қиз бола сув келса симириб, тош келса кемириб яшаши керак, деб уқтиришарди бизга. Шу сабабми ёки ортимда сингилларим борлиги учун уларнинг бахтини бойламай деган ўй биланми уйга қайтмасдим.
Калтаклар таъсирида биринчи боламдан айрилдим. Докторлар энди бирор йил ўзингизни асранг дейишди. Турмушим бузилишидан қўрқиб асрай олмадим. Яна бўйимда бўлди. Худога шукур, бунисини бағримга босдим. Аммо ундан кейин яна икки фарзандим туғилмасдан, тепкилар сабаб нобуд бўлди.
Айбим эримни севишим эди. Эр-хотин сал бир-биримизга яхши гапирганимизни ёки эрим кулиб қараганини қайнонам кўриб қолса жанжал қилиб, урдирмагунича кўнгли жойига тушмасди. Охирги мартаси ҳеч эсимдан чиқмайди.
Тўртинчи боламга ҳомиладор эдим. Бирам “печенье” егим келди. Ишдан қайтишда, ўша вақтда 15 тийинми эсимда йўқ, ичида ўн дона печенье бўларди, ўшандан олиб **** келдим. Сумкамда қоғози бор эди. Қайнонам шуни кўриб қолиб уйни бошига кўтарди, ҳали сенми яшириб нарса ейдиган, деб. Эрим доимгидек калтаклаб кетди. Тепки зарбидан ерга йиқилдим. Қорнимда кучли оғриқ сездим. Турмоқчи бўламан, бошим айланиб кўзим тинади. Яна бир неча тепки зарбидан сўнг ўзимни йўқотдим.
Бу сафар кўзимни очганимда ўзимни шифохонада кўрдим. Билишимча анча вақт қон кетиб ҳушсиз ётганман. Ўзимга келавермагач, мени уйга олиб кириб ётқизиб қўйишган. Эрталабгача ҳам ўзимга келмаганимдан сўнг мени ўлиб қолди деб ўйлашган ва шифохонага олиб келишган. Доктор фарзандим нобуд бўлганини, нобуд бўлган ҳомила бачадон деворига ёпишиб қолгани сабаб уни ҳам олиб ташлашга мажбур бўлишганини айтди.
Ҳомила нобуд бўлгач ичимда кўп қолиб кетибди, шу сабаб бачадонни ҳам олишдан бошқа йўли қолмабди. Қайнонам энди туғмас келин менга керакмас, болам битта ўғил билан ўтмайди-ку, деб шифохонага қайтиб келмади. Эрим ҳам қорасини кўрсатмади.
Балки, отам шифохонадан тўғри уйга олиб кетмаганларида яна ўша ҳовлига қайтиб борган бўлармидим. Шундан сўнг яримжон бўлиб қолдим. Умримни ўғлимга бағишладим. Агар шунча азобларни ичимга ютмай ўшандаёқ қайтиб келганимда яримжон бўлмаган, тўртта болам туғилмасдан нобуд бўлмаган бўлармиди, деб кўп ўйлайман.
Шу сабабдан ҳам опа-сингилларимнинг, уларнинг қизларининг ҳаётига ҳам бефарқ қарамайман. Азобланиб яшагандан вақтида этагингни йиғиштириб олганинг маъқул дердим доим. Аммо ҳамма нарса ҳам биз кўрганимиздек бўлавермас экан.
Синглимникига борсам қизи келган экан. Яшамайман дейди. Онаси яшайсан деб уришади. Ўзим куйган эмасманми, сенга қиз керак бўлмаса, менга керак. Нега жонига жабр қиласан деб ўзим билан олиб келдим. Унинг ҳам битта боласи бор. Олдимга ўтирғизиб гаплашсам, бир дунё дарди бор экан. Мана, меникида яшайвер, дедим.
Аммо унинг турмушини бузаётган эри эмас, аксинча ўзи экан. Ишонасизми, жияним эртадан кечгача Instagram’да ўтириб, эри ишдан келганда жанжал қиларкан. Одамларнинг эри ундоқ қилибди, бундоқ қилибди, деб. Мана буни қаранг хола, одамлар хотинига машина совға қиляпти, дам олишга чет элга олиб боряпти. Мен ҳам яшаб юрибман-да, умримни ўтказиб, дейди.
Одамлар қўйган видеоларни кўрсатиб, ўзига ўзи куюниб гапириб ўтиради. Ҳатто боласига овқат ҳам қилиб бермайди. Бу ердаги чўпни у ерга олиб қўйишни айтмай қўяверай, ҳатто боласининг кийимларини йиғишга “вақти йўқ”.
Бир ҳафта аранг чидадим. Кейин “юзимни сидириб ташлаб” гапирдим. Уйда ҳам шундаймисан? Сени хотин қилиб олиб ўтирган ўша эрингга раҳмат. Холанг бўлиб мен чидолмаяпман, онанг чидолмади ҳатто, эринг қандай чидаяпти?
Ўзи ҳеч қачон иккала томонни ҳам эшитмай туриб хулоса чиқармаслик керак экан. Қани олдимга туш-чи, деб эриникига олиб бордим. Икковининг ҳам гапларини эшитдим. Мен қийинчилик кўрдим дегани, оиласидан нолийдиган ҳар бир аёл чиндан қийналаётганини билдирмаслигини тушуниб етдим.
Бахт фақат катта совғалардами? Тинчлигингнинг ўзи бахтингмасми, деб узундан узоқ насиҳат қилдим. Қўлидан телефонини олиб куёвимга тутқаздим. Хотинингизга телефон берманг. Телефон тутмасин умуман. Уйдагилари билан сизникидан гаплашсин ёки оддий телефон олиб беринг.
Қачон интернетдан тўғри фойдаланишни ўрганади, ана ўшанда қайтиб берасиз, дедим. Орадан уч-тўрт ой ўтди, ҳаёти тинч. Куёв бола кўриб қолса раҳмат айтишни унутмайди”.
Чарос Маннонова суҳбатлашди.
❤180👏26👍21🔥18😍6🕊1😇1