ми? Тошкентга кетган.Бу ёги қандоқ бўлди? Амакиси унга: «Милиция-
нинг начальнигига тайинладим», деган эди.
— Ҳим-м, ўрнида ким бор?
— Замлари. Абдушокир ака-
Содиқ хўрсинди.
— Сиз ўтира туринг,— деди Мунирага.— Ҳозир...
Қани, мени бошланг!
Навбатчи рўпарадаги оппоқ, баланд иморатга қа-
раб йўргалади. Йўлакдан ўтиб, чап қўлдаги эшикни
очди. Ичкарига бош суқиб, ўзини тортди:
— Марҳамат.
Бошлиқ ўринбосари Абдушокир Ғиёсов ёши қярқ-
лардан ошиб қолган, кўп йиллардан бери шу сохада
ишлаётган бўлиб, кўринишда огир карвон, эринчоҳ,
аммо ўэ ишини пухта биладиган киши эди.
Ўтган куни бошлиқ Тошкентга кетар экан, Ғиё-
совни чақириб: «Аббосовнинг жияни келади. Узи,
яхши боламас, деди... Балки уч-тўрт кун синармиз.
Лекин ўзига билдирманг», деган эди.
Абдушокир Ғиёсов, «амакисини яхшимас депти,
бу ёги маълум», деб, Содиқни сиртдан ўрганишга
бошлаган, кеча оқшом ҳам Термиз билан, сўнгра
Сариқамиш милициясидаги танишлари билаш гап-
лашган. Содиқнинг феълу атвори, қилмиш-қидир-
мишларини ипидан игнасигача билиб олган эди.
Лекин табиатан кўнгли очиқ киши бўлгани учун
Содиқни кўриб, ўрнидан турди. Стол ёнига чиқиб, у
билан кўришди. Креслога таклиф этди.
— Раҳмат,— деди Содиқ.— Шеф кетиб қолган
эканлар-да?
— Ҳа. Алпомиш кетиб, ўрнида Барчиной қолган,
деяверинг. Яхши етиб келдингларми? Келинниям оп-
келган бўлсанг керак?
Содиқ унга ўйчан тикилди:
— Буниям биласизми?
Ғиёсов бундай демаслиги керак эканини сезди,
лекин бўлгаи иш бўлган эди.
— Менинг ўрнимда ўзинг бўлганингдаям қўлинг-
га келадиган одамнинг у ёқ-бу ёғини суриштирган
бўлардинг.
— Рост-..— Содиқ чўнтагидан ҳужжатларини
олиб узатди.— Кўрарсиз?Ғиёсов бош ирғаб, ҳужжатларни шошмасдан қа-
раб чиҳди.
— Хўш, катта келгандан кейин буйруҳ чиқара-
миз,— деди,— хўпми?
— Раҳмат. Кечирасиз, бизга жой масаласи нима
бўлар экан?
— Ана шу ёғи чатоҳ!— Ғиёсов ростини айтди: —
Бир ой, ярим ой меҳмонхонада туришларинг керак
бўлади. Мени бошқа нарса ўйлатяпти: сентябрь ойи
яримдан ўтди... Аёлинг ўҳитувчи-я?
— Ҳа.
— Бугун эрталаб маориф билан гаплашсам, мак-
табларда бўш жойлар ҳолмаган, деди. Бошқа ишда
ишлаб турадими?
Содиҳ бош кимирлатди:
— Сиз ҳамма нарсани билибсиз-у, лекин унинг
феълини суриштириб билмабсиз, ака.
Абдушокир ака кулимсиради.
— Бизга жавобмн?
— Ҳа. Энди бўлимингга бораверишинг мумкин-
Ҳозир мен қўнғироҳ ҳиламан. Меҳмонхонагаям қун-
гироқ қиламан.
— Энди, бу ёғини ўзимиз бир амаллармиз. Кечи-
расиз, бизнинг бўлимда улов борми?
— Олдинги ҳамкасбингдан қолган мотоцикл бор.
Сен иримчи эмасмисан?
— Биз иримчиликдан кейин туғилганмиз.
— Жуда соз... Отанг ҳалиям дўконга ҳоровулми?
— Қоровул.
Саводсиз, ўҳиМаган. Шу менга бошлиқ,— алам
билан ўйладй Содиқ.— Мен эсам олий маълумотли
юрист».
Чойхонанинг орҳасидаги боғдан район партия ко-
митетининг идеология бўйича секретари Шодиҳул
Жониҳулов ижрокомнинг иккита ходими билан чи-
қиб келди. Чойхона олдида тўхтаб, пештоққа қараш-
ди ва чойхоначига ранги ўнгиб кетган алвонни кўр-
сатиб, нимадир дейишди.
Ўктам уларни кўриб ўрнидан турган эди, ўзлари
қарагунча чорпоя қошига суяниб тураверди.— Э, директор!— деди Жониқулов.
Ўктам илдам бориб у киши билан кўришди.
— Чой ичиб ўтирибсизми?
— Ҳа. Шундай... ўзим ҳам сизга бир масалада
йўлиқмоқчийдим, Жониқулов ака.
— Шундайми? Биз мана, ўртоқлар билан байрам
тайёргарлигини текшириб юрибмиз. Қаранг, чойхона-
чи ўтган йилги шиорни қоқиб қўйибди.
Ўктам секретарнинг ҳурмати учун пештоқдаги
алвонга қараб қўйди-
— Хўш, ишлар қалай энди, ўртоқ директор?
Пахтанинг мазаси йўқ-ку? Ё бир сирингиз борми?
Сезоннинг охирида гумбурлатасизми?
— Йўқ, Шодиқул ака...
— Ана шунинг учун ҳам вақти келганда жавоб
берасиз.
— Ҳа, албатта.
Секретарь тажангланиб, ҳамроҳларига қараб
олди:
— Жуда ажойиб одам-да, ўртоқ Умаралиев! Ҳой,
ўн эшакка юк бўладиган пахтангиз бор. Шуниям
эплолмайсиз-а? Хўп, майли... лекин совхоэни боғзор-
га айлантираман, деган ваъдангиз қаёққа кетди? Ме-
ва ҳосили ҳалиям ўша-ўша!
— Йўҳ, унчалик эмас.
— Богни нега кўпайтирмаяпсиз?
— Боғ бўляпти..- Фаҳат эски боглар бизии
нинг начальнигига тайинладим», деган эди.
— Ҳим-м, ўрнида ким бор?
— Замлари. Абдушокир ака-
Содиқ хўрсинди.
— Сиз ўтира туринг,— деди Мунирага.— Ҳозир...
Қани, мени бошланг!
Навбатчи рўпарадаги оппоқ, баланд иморатга қа-
раб йўргалади. Йўлакдан ўтиб, чап қўлдаги эшикни
очди. Ичкарига бош суқиб, ўзини тортди:
— Марҳамат.
Бошлиқ ўринбосари Абдушокир Ғиёсов ёши қярқ-
лардан ошиб қолган, кўп йиллардан бери шу сохада
ишлаётган бўлиб, кўринишда огир карвон, эринчоҳ,
аммо ўэ ишини пухта биладиган киши эди.
Ўтган куни бошлиқ Тошкентга кетар экан, Ғиё-
совни чақириб: «Аббосовнинг жияни келади. Узи,
яхши боламас, деди... Балки уч-тўрт кун синармиз.
Лекин ўзига билдирманг», деган эди.
Абдушокир Ғиёсов, «амакисини яхшимас депти,
бу ёги маълум», деб, Содиқни сиртдан ўрганишга
бошлаган, кеча оқшом ҳам Термиз билан, сўнгра
Сариқамиш милициясидаги танишлари билаш гап-
лашган. Содиқнинг феълу атвори, қилмиш-қидир-
мишларини ипидан игнасигача билиб олган эди.
Лекин табиатан кўнгли очиқ киши бўлгани учун
Содиқни кўриб, ўрнидан турди. Стол ёнига чиқиб, у
билан кўришди. Креслога таклиф этди.
— Раҳмат,— деди Содиқ.— Шеф кетиб қолган
эканлар-да?
— Ҳа. Алпомиш кетиб, ўрнида Барчиной қолган,
деяверинг. Яхши етиб келдингларми? Келинниям оп-
келган бўлсанг керак?
Содиқ унга ўйчан тикилди:
— Буниям биласизми?
Ғиёсов бундай демаслиги керак эканини сезди,
лекин бўлгаи иш бўлган эди.
— Менинг ўрнимда ўзинг бўлганингдаям қўлинг-
га келадиган одамнинг у ёқ-бу ёғини суриштирган
бўлардинг.
— Рост-..— Содиқ чўнтагидан ҳужжатларини
олиб узатди.— Кўрарсиз?Ғиёсов бош ирғаб, ҳужжатларни шошмасдан қа-
раб чиҳди.
— Хўш, катта келгандан кейин буйруҳ чиқара-
миз,— деди,— хўпми?
— Раҳмат. Кечирасиз, бизга жой масаласи нима
бўлар экан?
— Ана шу ёғи чатоҳ!— Ғиёсов ростини айтди: —
Бир ой, ярим ой меҳмонхонада туришларинг керак
бўлади. Мени бошқа нарса ўйлатяпти: сентябрь ойи
яримдан ўтди... Аёлинг ўҳитувчи-я?
— Ҳа.
— Бугун эрталаб маориф билан гаплашсам, мак-
табларда бўш жойлар ҳолмаган, деди. Бошқа ишда
ишлаб турадими?
Содиҳ бош кимирлатди:
— Сиз ҳамма нарсани билибсиз-у, лекин унинг
феълини суриштириб билмабсиз, ака.
Абдушокир ака кулимсиради.
— Бизга жавобмн?
— Ҳа. Энди бўлимингга бораверишинг мумкин-
Ҳозир мен қўнғироҳ ҳиламан. Меҳмонхонагаям қун-
гироқ қиламан.
— Энди, бу ёғини ўзимиз бир амаллармиз. Кечи-
расиз, бизнинг бўлимда улов борми?
— Олдинги ҳамкасбингдан қолган мотоцикл бор.
Сен иримчи эмасмисан?
— Биз иримчиликдан кейин туғилганмиз.
— Жуда соз... Отанг ҳалиям дўконга ҳоровулми?
— Қоровул.
Саводсиз, ўҳиМаган. Шу менга бошлиқ,— алам
билан ўйладй Содиқ.— Мен эсам олий маълумотли
юрист».
Чойхонанинг орҳасидаги боғдан район партия ко-
митетининг идеология бўйича секретари Шодиҳул
Жониҳулов ижрокомнинг иккита ходими билан чи-
қиб келди. Чойхона олдида тўхтаб, пештоққа қараш-
ди ва чойхоначига ранги ўнгиб кетган алвонни кўр-
сатиб, нимадир дейишди.
Ўктам уларни кўриб ўрнидан турган эди, ўзлари
қарагунча чорпоя қошига суяниб тураверди.— Э, директор!— деди Жониқулов.
Ўктам илдам бориб у киши билан кўришди.
— Чой ичиб ўтирибсизми?
— Ҳа. Шундай... ўзим ҳам сизга бир масалада
йўлиқмоқчийдим, Жониқулов ака.
— Шундайми? Биз мана, ўртоқлар билан байрам
тайёргарлигини текшириб юрибмиз. Қаранг, чойхона-
чи ўтган йилги шиорни қоқиб қўйибди.
Ўктам секретарнинг ҳурмати учун пештоқдаги
алвонга қараб қўйди-
— Хўш, ишлар қалай энди, ўртоқ директор?
Пахтанинг мазаси йўқ-ку? Ё бир сирингиз борми?
Сезоннинг охирида гумбурлатасизми?
— Йўқ, Шодиқул ака...
— Ана шунинг учун ҳам вақти келганда жавоб
берасиз.
— Ҳа, албатта.
Секретарь тажангланиб, ҳамроҳларига қараб
олди:
— Жуда ажойиб одам-да, ўртоқ Умаралиев! Ҳой,
ўн эшакка юк бўладиган пахтангиз бор. Шуниям
эплолмайсиз-а? Хўп, майли... лекин совхоэни боғзор-
га айлантираман, деган ваъдангиз қаёққа кетди? Ме-
ва ҳосили ҳалиям ўша-ўша!
— Йўҳ, унчалик эмас.
— Богни нега кўпайтирмаяпсиз?
— Боғ бўляпти..- Фаҳат эски боглар бизии
❤68👍19🔥5🕊4
𝔼ℕ𝔻𝕀 𝔼ℕ𝔾 ℤ𝕆ʻℝ 𝕊𝕆𝕍𝔾ʻ𝔸𝕃𝔸ℝ 𝕊ℍ𝕌 𝕂𝔸ℕ𝔸𝕃𝔻𝔸
https://t.me/+2yMxLSFum9UzZDJi
https://t.me/+2yMxLSFum9UzZDJi
https://t.me/+2yMxLSFum9UzZDJi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤4
орҳага
тортяпти.
— Баҳона! Уша боглардан ўттиз йилдан бери
мўл-кўл ҳосил оламиз. Келиб-келиб сизнинг даврин-
гизда камҳосил бўлиб ҳолдими?
— Ҳа, ўртоҳ Жониқулов. Менинг давримда кам-
ҳосил бўлиб ҳолди.
— Сизни маҳмадоналикка директор қилишган.
Шундай пайтда, ўртоқлар... ўртоҳ Қосимовдан ҳам
хафа бўлиб кетасан киши. Шундай доно, зукко
одам!.- Ҳайронман. Майли. Ҳали яна гаплашамиз!
— Хўп.
Ўктам чуҳур нафас олиб, қайрагоч танасига суянди. Жониқуловнинг кетидан алам билан ҳараб қолди.
«Маҳтанчоҳ!», деди. Бироҳ шу оннинг ўзида
унинг сўзларида ҳаҳиҳат борлигини ҳам тан олди.
Ҳа, боғдан тушаётган ҳосил ҳам паст. Тўғри,
икки-уч йилдан кейин Ўктам янги ўтқазган кўчат-
лар ҳосилга кирса, совхознинг бир томонини кўтариб
кетади. Лекин даҳшат шундаки, у вақтгача эски
боглар тамом ҳосилдан қолиши
мумкин.
Ўқигач класс босиб фикр мулохаза ёзишни унутмвнг. Шунингдек бошқа гурух админлари бу гурухдан хикояларни сўроқсиз олманг. Китоб олиб гурухга ёзиш осон иш эмас. .
5
Милиция дарвозасида Содиҳ кўринди. Ўктам бўш
пиёлага чақасини ташлаб, йўлни кесиб ўтиб борди.
— Ишлар битдими?
— Битди, дўстим,— деди Содиқ.— Энди меҳмон-
хонага бориб жойлашишимнз қолди-
Улар яна машинага киришди. Беш минут ўтмай,
бир қаватли, эшиги қизил бўёққа бўялган меҳмонхо-
нага етиб боришди.
Меҳмонхона мутасаддиси — шапка кийган, арма-
нига ўхшаш, «райис» лақабли киши зинапоя пастида
кутиб турган экан.
— Келинглар, келинглар,— дея ичкарига бошла-
ди.— Афсуски, гостинцамиз эски. Янгиси энди ҳури-
ляпти.
У узун йўлакнинг охирига етиб, ўнг қўлдаги бир
эшикни очди. Меҳмонлар ҳатори Ўктам ҳам ичкари-
га кирди.
Хона паст, бозорга очиладиган деразасининг бир
кўзига қогоз ёпиштирилган, ҳавоси бўғиҳ, ачиган
нон, пайпоқ ҳиди келар, лекин сим каравотларга яп-
янги гулдор кўрпалар солиб ҳўйилган эди.
— Шўримиз ҳурсин,— деди Содиқ.
Ўктам йўлакка қайтиб чикди.
— Кетдик. Бу хонангизга ўзингиз кириб ётинг!—
У Содиқнинг тирсагидан ушлаб тортди— Хафа бўл-
манг. Бизнинг совхозга кетамиз. Жой топилади. Да-
чамиз бор. Уй беришгунча ўша ерда ётиб турасиз-
лар. Янга, нега ҳайрон бўласиз? Ораси узоқ эмас,
ўн километр. Шаҳар ҳисобида ўн остановка деган
сўз.
Ташқарига чиқишгач, Мунира эрига қараб-олиб,
ўз мулоҳазасини айтди:
— Майли-ю... Лекин Содиҳ акамга ҳийин бўладими, дейман. Органнинг иши шунақаки, истаган вактида чақириб олишади.
Содиқ хотинининг гапларига гўё қўшилгани
ҳолда:
— Лекин,— деб кулимсиради,— менга мотоцякл
берадиган бўлишди-
— 0! Унда ҳаммаси жойида,— деди Ўктам.
— Кечирасиз,— Мунира яна тайсаллади.— Мен
ҳали маорифга киришим керак... Улар менга шу ер-
дан иш беришса, унда албатта шу ерда бўлишимиз
керак.
— Назаровга киришингиз керакми?
— Сиз танийсизми у кишини?
— Э, у киши бизнинг домла-ку!
Ўктамнинг дафъатан кайфи чоғ бўлиб кетди: со-
биқ ўҳитувчисини анчадан бери кўрмаган эди.
— Ўктамжон, мен сизларга бир гапни айтма-
дим,— деб қолди Содиҳ.— Бизнинг шефимиз ўша
айтган одамингиз билан Мунирахон тўғрисида гап-
лашган экан. У киши, бўш жой йўҳ, депти.
Ўктам машина эшигини очди:
— Марҳамат! Хотиржам бўлинглар!
Маориф идораси. Ўктам унинг эшиги олдида ма-
шинани кўндаланг ҳилиб тўхтатди:
— Бир минутга.
Энди Муниранинг юзига қон югурган, лабларида
табассум пайдо бўлган эди.
— Содиқ ака, бу йигит чиндан ҳам олижаноблик
қиляптими, жуда ғалати экан-ку? — деди.
Содиҳ ўриндиққа ястаниб олди:
— Хотинбой, одамнинг ичини билиш қийин... Ҳе,
энди ёрдам беряптими, майли. Лекин бир ҳисобда
қишлокда яшаганимнз ҳам тузук, шаҳарда сикилиб
кетдик-ку, ахир.
Ўктам у ёқда, хонама-хона юриб, Назаровнинг
кабинетига етди. Лекин кабинет берк экан. Орқаси-
дан келган киши:
— Нима гап?— деди-ю, бақириб юбордн: — Ўк-
там ака, сизмисиз?
Бу йигит Ўктамдан кейинроқ мактабни битирган
эди.
— Яхшимисан, ука? Шу ерда ишлаяпсанми?Методист.
— 0! Домла қани?
— Домла...— Методист Ўктамнинг қулоғига ши-
вирлади: — Ўзингизнинг совхозингизга кетган. —
Сўнг Ўктамнинг кўзига тикилди.— Сабабини бил-
майсизми?
— Э, гипертон қўзгаб қолдими?
— Балли.
— Ҳа-а. Шамшиддиновда унинг давоси
тортяпти.
— Баҳона! Уша боглардан ўттиз йилдан бери
мўл-кўл ҳосил оламиз. Келиб-келиб сизнинг даврин-
гизда камҳосил бўлиб ҳолдими?
— Ҳа, ўртоҳ Жониқулов. Менинг давримда кам-
ҳосил бўлиб ҳолди.
— Сизни маҳмадоналикка директор қилишган.
Шундай пайтда, ўртоқлар... ўртоҳ Қосимовдан ҳам
хафа бўлиб кетасан киши. Шундай доно, зукко
одам!.- Ҳайронман. Майли. Ҳали яна гаплашамиз!
— Хўп.
Ўктам чуҳур нафас олиб, қайрагоч танасига суянди. Жониқуловнинг кетидан алам билан ҳараб қолди.
«Маҳтанчоҳ!», деди. Бироҳ шу оннинг ўзида
унинг сўзларида ҳаҳиҳат борлигини ҳам тан олди.
Ҳа, боғдан тушаётган ҳосил ҳам паст. Тўғри,
икки-уч йилдан кейин Ўктам янги ўтқазган кўчат-
лар ҳосилга кирса, совхознинг бир томонини кўтариб
кетади. Лекин даҳшат шундаки, у вақтгача эски
боглар тамом ҳосилдан қолиши
мумкин.
Ўқигач класс босиб фикр мулохаза ёзишни унутмвнг. Шунингдек бошқа гурух админлари бу гурухдан хикояларни сўроқсиз олманг. Китоб олиб гурухга ёзиш осон иш эмас. .
5
Милиция дарвозасида Содиҳ кўринди. Ўктам бўш
пиёлага чақасини ташлаб, йўлни кесиб ўтиб борди.
— Ишлар битдими?
— Битди, дўстим,— деди Содиқ.— Энди меҳмон-
хонага бориб жойлашишимнз қолди-
Улар яна машинага киришди. Беш минут ўтмай,
бир қаватли, эшиги қизил бўёққа бўялган меҳмонхо-
нага етиб боришди.
Меҳмонхона мутасаддиси — шапка кийган, арма-
нига ўхшаш, «райис» лақабли киши зинапоя пастида
кутиб турган экан.
— Келинглар, келинглар,— дея ичкарига бошла-
ди.— Афсуски, гостинцамиз эски. Янгиси энди ҳури-
ляпти.
У узун йўлакнинг охирига етиб, ўнг қўлдаги бир
эшикни очди. Меҳмонлар ҳатори Ўктам ҳам ичкари-
га кирди.
Хона паст, бозорга очиладиган деразасининг бир
кўзига қогоз ёпиштирилган, ҳавоси бўғиҳ, ачиган
нон, пайпоқ ҳиди келар, лекин сим каравотларга яп-
янги гулдор кўрпалар солиб ҳўйилган эди.
— Шўримиз ҳурсин,— деди Содиқ.
Ўктам йўлакка қайтиб чикди.
— Кетдик. Бу хонангизга ўзингиз кириб ётинг!—
У Содиқнинг тирсагидан ушлаб тортди— Хафа бўл-
манг. Бизнинг совхозга кетамиз. Жой топилади. Да-
чамиз бор. Уй беришгунча ўша ерда ётиб турасиз-
лар. Янга, нега ҳайрон бўласиз? Ораси узоқ эмас,
ўн километр. Шаҳар ҳисобида ўн остановка деган
сўз.
Ташқарига чиқишгач, Мунира эрига қараб-олиб,
ўз мулоҳазасини айтди:
— Майли-ю... Лекин Содиҳ акамга ҳийин бўладими, дейман. Органнинг иши шунақаки, истаган вактида чақириб олишади.
Содиқ хотинининг гапларига гўё қўшилгани
ҳолда:
— Лекин,— деб кулимсиради,— менга мотоцякл
берадиган бўлишди-
— 0! Унда ҳаммаси жойида,— деди Ўктам.
— Кечирасиз,— Мунира яна тайсаллади.— Мен
ҳали маорифга киришим керак... Улар менга шу ер-
дан иш беришса, унда албатта шу ерда бўлишимиз
керак.
— Назаровга киришингиз керакми?
— Сиз танийсизми у кишини?
— Э, у киши бизнинг домла-ку!
Ўктамнинг дафъатан кайфи чоғ бўлиб кетди: со-
биқ ўҳитувчисини анчадан бери кўрмаган эди.
— Ўктамжон, мен сизларга бир гапни айтма-
дим,— деб қолди Содиҳ.— Бизнинг шефимиз ўша
айтган одамингиз билан Мунирахон тўғрисида гап-
лашган экан. У киши, бўш жой йўҳ, депти.
Ўктам машина эшигини очди:
— Марҳамат! Хотиржам бўлинглар!
Маориф идораси. Ўктам унинг эшиги олдида ма-
шинани кўндаланг ҳилиб тўхтатди:
— Бир минутга.
Энди Муниранинг юзига қон югурган, лабларида
табассум пайдо бўлган эди.
— Содиқ ака, бу йигит чиндан ҳам олижаноблик
қиляптими, жуда ғалати экан-ку? — деди.
Содиҳ ўриндиққа ястаниб олди:
— Хотинбой, одамнинг ичини билиш қийин... Ҳе,
энди ёрдам беряптими, майли. Лекин бир ҳисобда
қишлокда яшаганимнз ҳам тузук, шаҳарда сикилиб
кетдик-ку, ахир.
Ўктам у ёқда, хонама-хона юриб, Назаровнинг
кабинетига етди. Лекин кабинет берк экан. Орқаси-
дан келган киши:
— Нима гап?— деди-ю, бақириб юбордн: — Ўк-
там ака, сизмисиз?
Бу йигит Ўктамдан кейинроқ мактабни битирган
эди.
— Яхшимисан, ука? Шу ерда ишлаяпсанми?Методист.
— 0! Домла қани?
— Домла...— Методист Ўктамнинг қулоғига ши-
вирлади: — Ўзингизнинг совхозингизга кетган. —
Сўнг Ўктамнинг кўзига тикилди.— Сабабини бил-
майсизми?
— Э, гипертон қўзгаб қолдими?
— Балли.
— Ҳа-а. Шамшиддиновда унинг давоси
❤69🔥9👏3👍1
Мен амакимни қўлида катта бўлдим турмушим ўхшамай ажрашганимдан кейин амакимни уйига қайтмай ёлғиз яшай бошладим. Охирги пайтларда мени кимдир кузатиб юргандек туюларди менга. Шундай кунларнинг бирида кечаси соат 3 ларда телефонимга келган қўнғироқдан қўрқиб кетиб уйғондим. Оғир, оғир нафас олиб телефонга жавоб берганимни биламан......
❤3
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
KURS NARXI HAMMA UCHUN QULAY
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
koʻk yozuvni bosing kirasiz guruhga
TEZ GURUHGA KIRING HOZIR OCHADI
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤3
Бундан бир неча ой олдин бўлган воқеа.
Бир неча кундир пояфзалимдан сув ўтаётгани учун янги пояфзал олиш мақсадида оёқ кийим дуконига кирдим. Ортимдан икки полис ва бир қария отахон ҳам кирди. Полислар отахонни курсига ўтказиб, пояфзални ва пайпоқларни ечдилар, пояфзал кийиб бўлмас даражада эски ва ертилмаган жойи йўқ эди.
Отахоннинг пайпоқлари ҳўл ва йиртиқлигига гувоҳ бўлган дукон соҳиби, ўзи учун олган янги пайпоқларни ҳадя қилди.
Иймонли полисларимиз ўз қўллари билан пайпоқни ва пояфзални кийдирдилар. Полисларнинг бу ҳаракатлари дукон соҳибини ҳам таъсирлантирди. Полислар пояфзални пулини тўлаш учун дукон соҳибига рўбаро бўлдилар, полислар ҳар қанча уринмасинлар дукон соҳиби пулни олишни истамади, савобга шерик бўлишни сўради ва пояфзални ҳам ҳадя қилди.
Биз эса бундай полисларни бизнинг юртда ҳам кўпайишини истаймиз ва бу полис биродаримиздан
Аллоҳ рози бўлсин, деймиз.
Бир неча кундир пояфзалимдан сув ўтаётгани учун янги пояфзал олиш мақсадида оёқ кийим дуконига кирдим. Ортимдан икки полис ва бир қария отахон ҳам кирди. Полислар отахонни курсига ўтказиб, пояфзални ва пайпоқларни ечдилар, пояфзал кийиб бўлмас даражада эски ва ертилмаган жойи йўқ эди.
Отахоннинг пайпоқлари ҳўл ва йиртиқлигига гувоҳ бўлган дукон соҳиби, ўзи учун олган янги пайпоқларни ҳадя қилди.
Иймонли полисларимиз ўз қўллари билан пайпоқни ва пояфзални кийдирдилар. Полисларнинг бу ҳаракатлари дукон соҳибини ҳам таъсирлантирди. Полислар пояфзални пулини тўлаш учун дукон соҳибига рўбаро бўлдилар, полислар ҳар қанча уринмасинлар дукон соҳиби пулни олишни истамади, савобга шерик бўлишни сўради ва пояфзални ҳам ҳадя қилди.
Биз эса бундай полисларни бизнинг юртда ҳам кўпайишини истаймиз ва бу полис биродаримиздан
Аллоҳ рози бўлсин, деймиз.
❤33🔥8😍2👏1
#СЕКРЕТ_АЁЛЛАР_УЧУН❤️ ❤️
❤️ 🇳🇿🟠 🔴 🔴 🔴 🟠 ❤️
☺️ 🔴 🟠 🔴 🟠 🔴 🟠 ☺️
❤️ 🔴 🟠 🟠 🔴 🟠 🔴 ❤️
❤️ ЭРКАКЛАР КИРИШИ МУМКИН ЭМАС❤️
💓 ❤️ 💙 ❤️ ❤️ ❤️ 💚 ❤️ 🤍
⬇️ https://t.me/+G-EwIvsmJthiZWNi
⬇️ https://t.me/+G-EwIvsmJthiZWNi
⬇️ https://t.me/+G-EwIvsmJthiZWNi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2
Дугонамнинг эрига иккинчи хотин бўлдим. Умуман олиб қараса, беш йил аввал унинг эри аслида менинг севганим эди. Иккинчи хотинликка рози бўлганимда аввало ўша хойин дугонамнинг юзида мазза қилиб аччиқ кўз ёшларини кўришни истагандим. Эрини эса кейинроқ касодга учратардим. Аммо собиқ дугонам мени ўз уйларида ғалати тарзда кутиб олди.
— Айнан сен кундошим бўлганингдан хурсандман. Юр, сенга хонангни кўрсатаман, — юқори қаватга етаклади.
— Мен энди дугонанг эмасман, шунга ақлинг етяптими?
Биз душман бўлишимиз керак. У додлаб йиғлаши шарт. Нега ўзини бундай тутяпти?
— Ҳозир кўп гаплашишга хожат йўқ, дугонажон. Ахир сизларда муҳим он, никоҳ кечаси бўлади.
Миям ишлашдан тўхтади...
— Айнан сен кундошим бўлганингдан хурсандман. Юр, сенга хонангни кўрсатаман, — юқори қаватга етаклади.
— Мен энди дугонанг эмасман, шунга ақлинг етяптими?
Биз душман бўлишимиз керак. У додлаб йиғлаши шарт. Нега ўзини бундай тутяпти?
— Ҳозир кўп гаплашишга хожат йўқ, дугонажон. Ахир сизларда муҳим он, никоҳ кечаси бўлади.
Миям ишлашдан тўхтади...
❤9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😍19❤9👏7🔥3
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
100 - қисм
Ҳамма баравар вой деб юборди. Аммо Ҳалима ая қōрққан олдин мушт кōтарар қабилида иш тутди
- Ваҳима қилмнгларее болани суяги қирсилайдида! Гулхаё Малак туғилгандан бери бир мартаям масаж қилмаганда..
- Ойижон оёғи қайтиб қолдику. Синди шеклли....
- Мана сингани йōқ! - Ҳалима ая Малакни қайрилиб қолган оёқчасини бир тортиб тōғриламоқчи бōлди. Аммо иккинчи марта ҳам қирс этиб кетди. Малак йиғлайвериб бōғилиб жимиб қолганди. Шу сабаб бу гал овоз аниқ эшитилди.
- Эна синди оёқчаси! - бақириб юборди Азизбек. Малакнинг эса йиғлашга холи бōлмай инграб қōярди. Ҳалима ая гапиришга оғиз жуфтлолмай қолди.
- Бōл тез адёлчасига ōра, тез ёрдамга борамиз. Мен Мухторни машинасини оп келаман.
Ҳалима ая ҳай ҳайлаганча қолди. Азизбек устига курткасини илдириб жōрасининг уйига югурди. Ана мана бориб машинани олиб келгунча бир соат вақт ōтди. Бу ёқда Ҳалима ая жаврашини қōймас Гулхаё эса оғриқдан йиғлашга ҳам холи келмай инграб қōяётган қизига қараб йиғлаганини қōймасди. Азизбек келиши билан Ҳалима ая ҳам қōшилиб машинага ōтириб олди. Тез ёрдамга борушгунча Гулхаё Малакка кōкрак тутиб борди. Ҳалима ая эса ōзини гапини ōтказишга уринарди. У учун ҳозир Малакни холатидан кōра ōзи айбдор бōлиб қолмаслиги кōпроқ муҳим эди.
- Азиз болам Малак ҳали кичкина. Оёғи синмайди, чақалоқларни суяги ōзи шундай қиртиллайди. Мен сениям ака опаларингни ҳам шундай катта қилганман. Мана бус бутинсизлар.
Азизбек жавоб қайтармади. Ичида Уч ой ичида бутун дунёсига айланиб қолган қизига ҳеч нарса қилмаслигини ёлвориб сōраб борарди. Аммо ҳаётда базан биз кутмаган биз хохламаган ишлар бōлади. Ва бу ишлар бизнинг қадаримизга ёзилган бōлиб қанча исён қилсак ҳам фойдаси бōлмайди. Азизбек шифокорнинг олдидан дарди дунёси қоронғу бōлиб чиқди. Шифокор
- Бу вақтда боланинг суякчалари жуда мōрт бōлади. Қизчанинг иккала оёғи ҳам синиб қолибди. Кос суяги ва тōпиғи синган. Адашмасам битта оёғи бир неча соат аввал иккинчиси эса эрталаб синган....
- Ишқилиб битиб кетадими?!
- Очиғи бир нарса диёлмайман. Бу ёғи худодан ука. Менимча.. Бола жуда нимжон гипсни кōтаролмаса керак...
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
100 - қисм
Ҳамма баравар вой деб юборди. Аммо Ҳалима ая қōрққан олдин мушт кōтарар қабилида иш тутди
- Ваҳима қилмнгларее болани суяги қирсилайдида! Гулхаё Малак туғилгандан бери бир мартаям масаж қилмаганда..
- Ойижон оёғи қайтиб қолдику. Синди шеклли....
- Мана сингани йōқ! - Ҳалима ая Малакни қайрилиб қолган оёқчасини бир тортиб тōғриламоқчи бōлди. Аммо иккинчи марта ҳам қирс этиб кетди. Малак йиғлайвериб бōғилиб жимиб қолганди. Шу сабаб бу гал овоз аниқ эшитилди.
- Эна синди оёқчаси! - бақириб юборди Азизбек. Малакнинг эса йиғлашга холи бōлмай инграб қōярди. Ҳалима ая гапиришга оғиз жуфтлолмай қолди.
- Бōл тез адёлчасига ōра, тез ёрдамга борамиз. Мен Мухторни машинасини оп келаман.
Ҳалима ая ҳай ҳайлаганча қолди. Азизбек устига курткасини илдириб жōрасининг уйига югурди. Ана мана бориб машинани олиб келгунча бир соат вақт ōтди. Бу ёқда Ҳалима ая жаврашини қōймас Гулхаё эса оғриқдан йиғлашга ҳам холи келмай инграб қōяётган қизига қараб йиғлаганини қōймасди. Азизбек келиши билан Ҳалима ая ҳам қōшилиб машинага ōтириб олди. Тез ёрдамга борушгунча Гулхаё Малакка кōкрак тутиб борди. Ҳалима ая эса ōзини гапини ōтказишга уринарди. У учун ҳозир Малакни холатидан кōра ōзи айбдор бōлиб қолмаслиги кōпроқ муҳим эди.
- Азиз болам Малак ҳали кичкина. Оёғи синмайди, чақалоқларни суяги ōзи шундай қиртиллайди. Мен сениям ака опаларингни ҳам шундай катта қилганман. Мана бус бутинсизлар.
Азизбек жавоб қайтармади. Ичида Уч ой ичида бутун дунёсига айланиб қолган қизига ҳеч нарса қилмаслигини ёлвориб сōраб борарди. Аммо ҳаётда базан биз кутмаган биз хохламаган ишлар бōлади. Ва бу ишлар бизнинг қадаримизга ёзилган бōлиб қанча исён қилсак ҳам фойдаси бōлмайди. Азизбек шифокорнинг олдидан дарди дунёси қоронғу бōлиб чиқди. Шифокор
- Бу вақтда боланинг суякчалари жуда мōрт бōлади. Қизчанинг иккала оёғи ҳам синиб қолибди. Кос суяги ва тōпиғи синган. Адашмасам битта оёғи бир неча соат аввал иккинчиси эса эрталаб синган....
- Ишқилиб битиб кетадими?!
- Очиғи бир нарса диёлмайман. Бу ёғи худодан ука. Менимча.. Бола жуда нимжон гипсни кōтаролмаса керак...
❤82😢58😨11🔥7👍1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
101-қисм
Малак шу билан шифохонада бир ҳафта қолди. Ҳалима ая кунда бориб ҳабар олади. Ҳалима ая Гулхаёни қанча ёмон кōрса Гулхаё ҳам айни дамда Ҳалима аяни унданда кōп ёмон кōраётганди. Ич ичидан " Ногирон туғилади, мажрух бōлади деявергани учун фаришталар гапига овмин деди. Соппа соғ қизимни ōз қōли билан мажрух қилди!" деб нафратланарди. Бир ҳафта ичида шундоқ ҳам озғингина Малак ҳам Гулхаё ҳам чōпдек озиб кетди. Қизини ōйлаб тинмай сиқилганиданми сути ҳам камайиб кетганди. Шифокор Азизбекни чақиртириб вазиятни очиқча тушунтирди
- Ука, болада жуда қувват кам. Зудлик билан қōшимча беришга ōтиш керак. Кейин аёлинга "кōлдикча" эмас памперс тутинг дегандим. Ҳалиям айтганимни қилмапти. Бунақада болани оёғи тугул бошқа азоларига ҳам зарар етказасизлар. Ҳар сийиб ёки аҳлат чиқарганда тагини алиштириш учу оёғини кōтараверади кōп қимирлатади. Бунақада суяк битмайдида.
Азизбек бошини эгди. Памперс олишга Ҳалима ая рухсат бермаяпти. Топиб олган гапи
- Памперс зарар. Мен сизларни памперс деган бало йōқ даврда катта қилганман!
Азизбек хаёлларини қувиш учун бош чайқаб шифокорга қаради
- Қōшимчани қачондан берайлик?
-Иложи бōлса ҳозирдан. Тōғри она сути энг фойдали озуқа лекин ҳозир аёлингни ōзида ҳам етарли куч, витаминлар йōқ. Болага етказиб беролмайди.
- Қачон уйга жавоб берасиз?
- Яна бир ҳафта кузатайликчи. Одатда болаларнинг суяги эластик бōлади. Эхтимол қизчада ҳам шундай бōлар... Лекин...Ҳозирча аниқ бир нарса деёлмайман, кутишдан бошқа йōл йōқ.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
101-қисм
Малак шу билан шифохонада бир ҳафта қолди. Ҳалима ая кунда бориб ҳабар олади. Ҳалима ая Гулхаёни қанча ёмон кōрса Гулхаё ҳам айни дамда Ҳалима аяни унданда кōп ёмон кōраётганди. Ич ичидан " Ногирон туғилади, мажрух бōлади деявергани учун фаришталар гапига овмин деди. Соппа соғ қизимни ōз қōли билан мажрух қилди!" деб нафратланарди. Бир ҳафта ичида шундоқ ҳам озғингина Малак ҳам Гулхаё ҳам чōпдек озиб кетди. Қизини ōйлаб тинмай сиқилганиданми сути ҳам камайиб кетганди. Шифокор Азизбекни чақиртириб вазиятни очиқча тушунтирди
- Ука, болада жуда қувват кам. Зудлик билан қōшимча беришга ōтиш керак. Кейин аёлинга "кōлдикча" эмас памперс тутинг дегандим. Ҳалиям айтганимни қилмапти. Бунақада болани оёғи тугул бошқа азоларига ҳам зарар етказасизлар. Ҳар сийиб ёки аҳлат чиқарганда тагини алиштириш учу оёғини кōтараверади кōп қимирлатади. Бунақада суяк битмайдида.
Азизбек бошини эгди. Памперс олишга Ҳалима ая рухсат бермаяпти. Топиб олган гапи
- Памперс зарар. Мен сизларни памперс деган бало йōқ даврда катта қилганман!
Азизбек хаёлларини қувиш учун бош чайқаб шифокорга қаради
- Қōшимчани қачондан берайлик?
-Иложи бōлса ҳозирдан. Тōғри она сути энг фойдали озуқа лекин ҳозир аёлингни ōзида ҳам етарли куч, витаминлар йōқ. Болага етказиб беролмайди.
- Қачон уйга жавоб берасиз?
- Яна бир ҳафта кузатайликчи. Одатда болаларнинг суяги эластик бōлади. Эхтимол қизчада ҳам шундай бōлар... Лекин...Ҳозирча аниқ бир нарса деёлмайман, кутишдан бошқа йōл йōқ.
❤83🌚30🔥25😢18🙈4👍1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
102-қисм
Ташқарига чиққан Азизбек уф тортиб ōриндиқа ōтирди. Шу пайт телифонига хабар келди. Истамайгина хабарни очган Азизбекни кōзи чиқиб кетай деди. Хабар икки энлик эди
* Азиз болаларим сизларга омонат. Мен туркияга кетдим. Ишлаб пул жōнатаман сенга! "
Тамом. Азизбек хабарни қайта қайта ōқиди. Бōғриқиб онасига телифон қилди
- Эна Найим қани?! Қаерга кетди?
- Вой дод билмасам у ергина юткурни. Келсам болалари доддеб йиғлаяпти. Онам туркияга кетиб қолди деяпти?!
- Алишерга беринг телифонни!
Эндигина иккинчи синф бōлган Алишер қōрқиб телифонни олди
- Ало тоға...
- Энанг қайга кетди?!
-Билмайман. Туркия деган жойга кетдим. Йиғламай уканга қарасанг машина олиб бераман деди.
- Ким билан кетди. Кōрдингми?!-бақирди Азизбек. Алишер йиғлаб юборди
-Билмаймаан...
Азизбек хунук сōкинди. Ôзининг ҳам дарди камдек Наимани дарди ҳам қōшилди. Энди қишлоқда қандай бош кōтариб юради. Чунки аёлларни битта икктаси эри билан росияга боришини айтмаса туркияга хатто эркаклар ҳам боргани йōқ эди. Одамлар Киноларидан келиб чиқиб у ерни фахшга ботган жой ва уерга ишлагани борганларни фохишага чиқаришарди. Наима ҳам у ерда нима иш қилишидан қатий назар одамлар наздида фохишалар қаторидан жой олади.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
102-қисм
Ташқарига чиққан Азизбек уф тортиб ōриндиқа ōтирди. Шу пайт телифонига хабар келди. Истамайгина хабарни очган Азизбекни кōзи чиқиб кетай деди. Хабар икки энлик эди
* Азиз болаларим сизларга омонат. Мен туркияга кетдим. Ишлаб пул жōнатаман сенга! "
Тамом. Азизбек хабарни қайта қайта ōқиди. Бōғриқиб онасига телифон қилди
- Эна Найим қани?! Қаерга кетди?
- Вой дод билмасам у ергина юткурни. Келсам болалари доддеб йиғлаяпти. Онам туркияга кетиб қолди деяпти?!
- Алишерга беринг телифонни!
Эндигина иккинчи синф бōлган Алишер қōрқиб телифонни олди
- Ало тоға...
- Энанг қайга кетди?!
-Билмайман. Туркия деган жойга кетдим. Йиғламай уканга қарасанг машина олиб бераман деди.
- Ким билан кетди. Кōрдингми?!-бақирди Азизбек. Алишер йиғлаб юборди
-Билмаймаан...
Азизбек хунук сōкинди. Ôзининг ҳам дарди камдек Наимани дарди ҳам қōшилди. Энди қишлоқда қандай бош кōтариб юради. Чунки аёлларни битта икктаси эри билан росияга боришини айтмаса туркияга хатто эркаклар ҳам боргани йōқ эди. Одамлар Киноларидан келиб чиқиб у ерни фахшга ботган жой ва уерга ишлагани борганларни фохишага чиқаришарди. Наима ҳам у ерда нима иш қилишидан қатий назар одамлар наздида фохишалар қаторидан жой олади.
😨103❤60🔥26🌚21👍14😢3🕊3💔2
🔥SABRLIGIM🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤14👍10🔥4