👠AYOLLAR ORASIDAGI ENG MASHXUR KANAL 👇
https://t.me/+vhwKGjrS0pM5Y2M6
https://t.me/+vhwKGjrS0pM5Y2M6
NATIJA 100%
https://t.me/+vhwKGjrS0pM5Y2M6
https://t.me/+vhwKGjrS0pM5Y2M6
❤️Sevimli, Qadrli, sog'lom, Baxtli bo'lishni xoxlagan ayollar uchun
NATIJA 100%
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ДИҚҚАТ
МИЛЛИОНЛАБ ОДАМЛАРНИ ШОККА ТУШУРГАН ВОҚЕА
Аёл кечки 17 ларда эрининг автоҳалокатга учраганини эшитади ва туман тезкор поликникасига етиб келади..Эрининг ахволи барқарор..Қайнона қайнота эса келинидан мамнун..Яқинда 2 фарзандини бағрига оладиган келинчак ўша куни кечаси ўзини осиб қойди..😰
Келиннинг нима сабабдан ўзини осгани эса миллионлаб оналарни еғлади..
Сиз ҳам билиб олинг.. 👇👇👇
МИЛЛИОНЛАБ ОДАМЛАРНИ ШОККА ТУШУРГАН ВОҚЕА
Аёл кечки 17 ларда эрининг автоҳалокатга учраганини эшитади ва туман тезкор поликникасига етиб келади..Эрининг ахволи барқарор..Қайнона қайнота эса келинидан мамнун..Яқинда 2 фарзандини бағрига оладиган келинчак ўша куни кечаси ўзини осиб қойди..😰
Келиннинг нима сабабдан ўзини осгани эса миллионлаб оналарни еғлади..
Сиз ҳам билиб олинг.. 👇👇👇
❤14
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
ангиз жойидами, ака, унга нима дейман? Лазиз яна укасининг елкасига қўл ташлади. – Биласан-ку, у Носир тоғамизнинг энг яқин дўсти бўлган. Ўзингни таништир. Маслаҳат сўра. Латиф тараддудланиб қолди. Чўкаётган чўпга ҳам ёпишади-да, деганларидек, у ҳам бир…
либ қўйишимиз шарт. Сиз эртага вақт топиб идорамизга ўтинг. Мурдани таниб-тасдиқлаб, керакли қоғозларга имзо чекишингиз зарур. Қолган масалаларни кейин гаплашамиз.
Розия столга бош қўйганича ўкраб-ўкраб йиғлашга тушди. Шербек бир зум унга ачинганича тикилиб туриб чиқиб кетди.
Ўша серҳашам меҳмонхона. Ноз-неъматлар билан безатилган хонтахта ёнида Абрай лочин, Наби ва Рустам дон талашган жўжахўрозлардек ҳурпайиб ўтиришарди. Ҳар учовининг ҳам юз-кўзларида ташвиш.
– Йўғ-е, балки янглиш эшитгандирсизлар? – деди Абрай лочин, йигитларга бир-бир кўз ташлаб.
– Аниқ, хўжайин, – деди Наби бош ирғаб – Ишончли маълумотлар олдик. Ўша маҳаллада дув-дув гап. Ғанининг мурдасини таниган бир-икки оғайниларини ҳам кўрдик. Узунқулоқ гапларга қараганда, Ғанини ўша қанжиқ аёлнинг эри балкондан улоқтирган.
Набининг гапларини паришон эшитиб турган Абрай лочин сергакланди, неларнидир хаёлидан ўтказиб, сўнг истеҳзоли илжайган кўйи бош чайқади.
– Нега куляпсиз, хўжайин? – деб сўради Рустам ажабсиниб.
– Э, шунчаки, – деб бепарво қўл силтади Абрай лочин. – Ғанини ўйнашининг эри улоқтиргани ёлғон. Боягина ўша эрни шу ердан қувиб чиқардим.
Наби ва Рустам таажжуб билан кўз уриштириб олишди.
– Тушунмадик, Абрай ака, – деди ботинолмайгина Рустам. – У бу ерда нима қилиб юрибди.
Абрай лочин яна енгил қўл силтади.
– Э, аҳамияти йўқ. Ҳали бафуржа айтиб бераман. Ҳозир ишдан гаплашайлик, ишдан.
– Энди нима қилдик? – Ҳар учовининг афт-ангорига яна ташвиш, ҳадик оралади. – Ғани-ку ўлиб қутулиб кетди. Энди анови падар лаънати товарни қаердан топамиз? Сибирлик меҳмонларга нима деймиз?
– Сибирликлар келишув бўйича яна икки кун кутади, – деб тўнғиллади Наби.
Абрай лочин ўйчан бир алфозда ияк қашлади.
– Шу… меҳмонлардан узр сўраб, совға-саломлар билан жўнатиб юборсак-чи? Нима зарил ортиқча бош оғриғи?
Давоми бор.
Розия столга бош қўйганича ўкраб-ўкраб йиғлашга тушди. Шербек бир зум унга ачинганича тикилиб туриб чиқиб кетди.
Ўша серҳашам меҳмонхона. Ноз-неъматлар билан безатилган хонтахта ёнида Абрай лочин, Наби ва Рустам дон талашган жўжахўрозлардек ҳурпайиб ўтиришарди. Ҳар учовининг ҳам юз-кўзларида ташвиш.
– Йўғ-е, балки янглиш эшитгандирсизлар? – деди Абрай лочин, йигитларга бир-бир кўз ташлаб.
– Аниқ, хўжайин, – деди Наби бош ирғаб – Ишончли маълумотлар олдик. Ўша маҳаллада дув-дув гап. Ғанининг мурдасини таниган бир-икки оғайниларини ҳам кўрдик. Узунқулоқ гапларга қараганда, Ғанини ўша қанжиқ аёлнинг эри балкондан улоқтирган.
Набининг гапларини паришон эшитиб турган Абрай лочин сергакланди, неларнидир хаёлидан ўтказиб, сўнг истеҳзоли илжайган кўйи бош чайқади.
– Нега куляпсиз, хўжайин? – деб сўради Рустам ажабсиниб.
– Э, шунчаки, – деб бепарво қўл силтади Абрай лочин. – Ғанини ўйнашининг эри улоқтиргани ёлғон. Боягина ўша эрни шу ердан қувиб чиқардим.
Наби ва Рустам таажжуб билан кўз уриштириб олишди.
– Тушунмадик, Абрай ака, – деди ботинолмайгина Рустам. – У бу ерда нима қилиб юрибди.
Абрай лочин яна енгил қўл силтади.
– Э, аҳамияти йўқ. Ҳали бафуржа айтиб бераман. Ҳозир ишдан гаплашайлик, ишдан.
– Энди нима қилдик? – Ҳар учовининг афт-ангорига яна ташвиш, ҳадик оралади. – Ғани-ку ўлиб қутулиб кетди. Энди анови падар лаънати товарни қаердан топамиз? Сибирлик меҳмонларга нима деймиз?
– Сибирликлар келишув бўйича яна икки кун кутади, – деб тўнғиллади Наби.
Абрай лочин ўйчан бир алфозда ияк қашлади.
– Шу… меҳмонлардан узр сўраб, совға-саломлар билан жўнатиб юборсак-чи? Нима зарил ортиқча бош оғриғи?
Давоми бор.
👍80❤66🔥35🌚10🙈7
VAZNINGIZ QOTIB QOLDIMI? ❤️🩹
Siz kam yeyapsiz, lekin tarozi ko'rsatkichi o'zgarmayapti.
Nega? Chunki metabolizmingiz "uyquga" ketgan !
11-may soat 21:00 da bo'lib o'tadigan BEPUL vebinarda buni birga hal qilamiz.
Bepul darsda nimalarni o'rganasiz?
✅ Katta qorinni yo'qotish sirlari;
✅ Metabolizmni "yurgizib" yuborish;
✅ Kletchatka — ichaklarni tozalash siri.
🚀 Vazningizni "joyidan jildirish" vaqti keldi!
11-may kuni 21:00 da boʻlib õtadigan bepul vebinarimda bularning hammasini birgalikda yechamiz!
Darsda nimalarni o'rganasiz?
Buni bilmoqchi bõlsangiz jonli
Vibenarga shoshiling !
https://t.me/+3pFkOqOq4QU1MmIy
https://t.me/+6vtxBFq4kQU2Y2Yy
Siz kam yeyapsiz, lekin tarozi ko'rsatkichi o'zgarmayapti.
Nega? Chunki metabolizmingiz "uyquga" ketgan !
11-may soat 21:00 da bo'lib o'tadigan BEPUL vebinarda buni birga hal qilamiz.
Bepul darsda nimalarni o'rganasiz?
✅ Katta qorinni yo'qotish sirlari;
✅ Metabolizmni "yurgizib" yuborish;
✅ Kletchatka — ichaklarni tozalash siri.
🚀 Vazningizni "joyidan jildirish" vaqti keldi!
11-may kuni 21:00 da boʻlib õtadigan bepul vebinarimda bularning hammasini birgalikda yechamiz!
Darsda nimalarni o'rganasiz?
Buni bilmoqchi bõlsangiz jonli
Vibenarga shoshiling !
https://t.me/+3pFkOqOq4QU1MmIy
https://t.me/+6vtxBFq4kQU2Y2Yy
❤5
Internetda, telegramda hotirjam, betashvish o'tiraman. Birdan uy yumushlarim ko'pligi esga tushib qoladi. Keyin tashvish bilan telegramda o'tiraman... 😒
😁61❤5⚡3🙈2
"Тунгги соат 02:00. Номаълум рақамдан видеоқўнғироқ келди. Адашиб жавоб тугмасини босиб юбордим. Экранда қоп-қора зулмат ва фақатгина оғир нафас олиш овози эшитиларди.
Бирдан камера ёришди ва мен экранда... ўз ётоқхонамни кўрдим. Видео менинг орқамдан, очиқ қолган дераза ёнидан олинаётган эди. Мен секин орқамга ўгирилдим ва..."
Бирдан камера ёришди ва мен экранда... ўз ётоқхонамни кўрдим. Видео менинг орқамдан, очиқ қолган дераза ёнидан олинаётган эди. Мен секин орқамга ўгирилдим ва..."
❤7😍1
Севган инсоним иш билан узоқроққа кетганди.Уни энг яқин дўсти, у йўқ пайти пасткашлик қилиб, мени мажбурлаб уйланиб олди. Суйганим эса дом-дараксиз бўлиб кетгани ўйлантирарди мени. Эримдан жуда қаттиқ нафратланардим. Нега менга уйланиб олганига эса тушунмасдим. Қочиб кетишимга ҳам қўймай, мажбурлаб олиб ўтирарди мени. Каттакон ҳашаматли ҳовлисида, қандайдир сир бор эди. Ҳовлини бир таърафига ўтишни тақиқлаганди. Бир куни қизиқиб тақиқланган таърафга ўтдим. Қоп-қора темир эшик эътиборимни тортди. Бу таърафга биров ўтмагани сабабми, эшик қулф эмасди. Бироз қўрқув билан оғир эшикни амаллаб очдим. Ва қўрқувдан қичқириб юборди. Сабаби у ерда...😰😰😰
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏46✍18❤9😢8🕊8👍4🔥1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
139-қисм
Икки ойда эса ҳарфларни ёдлаб олди. Энди у бемалол телифонда уни кайфияти кōтарилиши учун гаплашиб турадиган холаларига ҳабар ёзоларди.
Гулхаёнинг қувончи чексиз эди. Аммо бу қувонч узоққа чōзилмади. Ôғли Иброҳимжонни туғулган кунини ҳам дабдаба билан қилсин деб Ҳалима ая Зулхумор опага солиқ солди. Айни кунларда Элёр росияга ишлашга кетган Ҳалима ая уларда пул кōп деб ōйларди. Гулхаёга очиқдан очиқ мақсадини айтди
- Энанга айт, бир тоғорадан бозорнинг энг сара меваларидан олсин. Бир тоғора ҳасип, бир тоғора сомса... ҳай яна икки тоғорада чучвара оп кесин. Биринчи ōғил ҳам соғлом набирасига атаб битта қōй оп келсин. Каравотча ва велоспед оп келсин. Ундан кейин менга қайнсингилларинга бир кōйлаклик помбархит кōйлак олсин. Тағин Наима йōқ деб қурумсоқлик қилмасин, Наима йōқ бōлса ҳам ōрни бор!
Гулхаё аранг оғиз жуфтлади
- Ойижон Малакка қилган каравотчалари велоспедлари турубдику...
Гулхаёни охиригача эшитмай Ҳалима ая бақириб ташлади
- Ов бефаросат Малак ногиронку, унга олинган нарсаларни Иброҳимжонга ишлатиб болагинамни ногирон қилмоқчимисан. Касалга ишлатилган нарса соғга ишлатилмайди деган ирим бор товуқ мия!! Ôзи чилла қувди қилмай қутилиб қолди қурумсоқлар!
Гулхаёни дами ичига тушиб кетди. Индамай уйга кирдию йиғлаб юборди. Уй тōрида Малак хатто ушлаб ҳам кōрмаган каравотчаю калёска, бешиклар, велосепед ва бир дунё ōйинчоқлар қалашиб ётарди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
139-қисм
Икки ойда эса ҳарфларни ёдлаб олди. Энди у бемалол телифонда уни кайфияти кōтарилиши учун гаплашиб турадиган холаларига ҳабар ёзоларди.
Гулхаёнинг қувончи чексиз эди. Аммо бу қувонч узоққа чōзилмади. Ôғли Иброҳимжонни туғулган кунини ҳам дабдаба билан қилсин деб Ҳалима ая Зулхумор опага солиқ солди. Айни кунларда Элёр росияга ишлашга кетган Ҳалима ая уларда пул кōп деб ōйларди. Гулхаёга очиқдан очиқ мақсадини айтди
- Энанга айт, бир тоғорадан бозорнинг энг сара меваларидан олсин. Бир тоғора ҳасип, бир тоғора сомса... ҳай яна икки тоғорада чучвара оп кесин. Биринчи ōғил ҳам соғлом набирасига атаб битта қōй оп келсин. Каравотча ва велоспед оп келсин. Ундан кейин менга қайнсингилларинга бир кōйлаклик помбархит кōйлак олсин. Тағин Наима йōқ деб қурумсоқлик қилмасин, Наима йōқ бōлса ҳам ōрни бор!
Гулхаё аранг оғиз жуфтлади
- Ойижон Малакка қилган каравотчалари велоспедлари турубдику...
Гулхаёни охиригача эшитмай Ҳалима ая бақириб ташлади
- Ов бефаросат Малак ногиронку, унга олинган нарсаларни Иброҳимжонга ишлатиб болагинамни ногирон қилмоқчимисан. Касалга ишлатилган нарса соғга ишлатилмайди деган ирим бор товуқ мия!! Ôзи чилла қувди қилмай қутилиб қолди қурумсоқлар!
Гулхаёни дами ичига тушиб кетди. Индамай уйга кирдию йиғлаб юборди. Уй тōрида Малак хатто ушлаб ҳам кōрмаган каравотчаю калёска, бешиклар, велосепед ва бир дунё ōйинчоқлар қалашиб ётарди.
😢152❤92🔥44🤨30🌚10👏3⚡2👍2😇2
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
140-қисм
Ҳалима ая барибирам айтганини қилдирди. Ҳамма рōйхатдаги нарсаларини олдирди. Зулхумор опа туғулган кундан қайтишда катта қизига хасрат қилди
- Гулхаёни тоғанг сōраганда жуда суюнгандим. Уч қизимни бегонага бериб хōп куйдим, бунисини ōзимникига берсам ҳарна мени суяйди, қизимга жигарим деб меҳрибон бōлади деб ōйлабман. Қайда... ҳаммангдан кōп шу Гулхаё куйдирди.
Санобар ҳам жуда диққат бōлиб қайтаётгани учун онасига дилини ёрди
- Ойи яшаб кетолмайдиёв бу уйда Гулхаё. Қандоқ қиз эди? Беш йилда фақат суяги қолибди...
- Уфф баттар куйдирма сенам. Нима Гулхаёни ҳам ажратиб олсам бошимга ёстиқ бōладими? Ана Бинобар ажралди олти йилдан бери турмуш қилмайди. Келган совчиларни қайтариб куйдиради. Уканг ажралди, битта куйдирги балони бошимга оп кеб ōтирибди мана. Иккта туғди тили ōн қарич. Гулхаё ҳам ажрашса ким деган одам бōламан, қандай бош кōтариб юраман!?!
Санобар онасини ортиқча асабийлаштирмаслик учун жим бōлди. Ҳар қалай унинг ҳаёти жа ҳавас қиларли бōлмаса ҳам Гулхаёни ҳаётидан кōра анча яхши эди. Уйга киришлари билан Зулхумор опа аста гап бошлади
- Бинобарга кечаям совчи келди!
- Кимдан?
- Ôгай тоғамни ōғли Бобошердан.
Санобарни ранги гезарди
- Ойи уч марта уйланиб ажрашган. Тōртинчи хотини ōлди. Шунда Бинобар бешинчи хотин бōладими?
- Ҳа нима қипти. Боласи бōлмай ажрашган уч хотинидан. Мана туртинчиси туғиб ōлиб қолди. Боласи Бобошерни ōзида қолган. Бинобарга ҳам ҳарна овунчоқ...
- Ойи тинмай хотин олиб хотин қōйганиям майли а ғирт алкашку?
-Эе бōлди қил. Эрта келинглар қизимни кōндираман дедим. Ахир қариндош, узилишиб кетмаймизку?
Санобар бош чайқаб қōйди. Ичида онаси ҳар доимгидек хатоларида хулоса қилмаслигига куйиниб қōйди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
140-қисм
Ҳалима ая барибирам айтганини қилдирди. Ҳамма рōйхатдаги нарсаларини олдирди. Зулхумор опа туғулган кундан қайтишда катта қизига хасрат қилди
- Гулхаёни тоғанг сōраганда жуда суюнгандим. Уч қизимни бегонага бериб хōп куйдим, бунисини ōзимникига берсам ҳарна мени суяйди, қизимга жигарим деб меҳрибон бōлади деб ōйлабман. Қайда... ҳаммангдан кōп шу Гулхаё куйдирди.
Санобар ҳам жуда диққат бōлиб қайтаётгани учун онасига дилини ёрди
- Ойи яшаб кетолмайдиёв бу уйда Гулхаё. Қандоқ қиз эди? Беш йилда фақат суяги қолибди...
- Уфф баттар куйдирма сенам. Нима Гулхаёни ҳам ажратиб олсам бошимга ёстиқ бōладими? Ана Бинобар ажралди олти йилдан бери турмуш қилмайди. Келган совчиларни қайтариб куйдиради. Уканг ажралди, битта куйдирги балони бошимга оп кеб ōтирибди мана. Иккта туғди тили ōн қарич. Гулхаё ҳам ажрашса ким деган одам бōламан, қандай бош кōтариб юраман!?!
Санобар онасини ортиқча асабийлаштирмаслик учун жим бōлди. Ҳар қалай унинг ҳаёти жа ҳавас қиларли бōлмаса ҳам Гулхаёни ҳаётидан кōра анча яхши эди. Уйга киришлари билан Зулхумор опа аста гап бошлади
- Бинобарга кечаям совчи келди!
- Кимдан?
- Ôгай тоғамни ōғли Бобошердан.
Санобарни ранги гезарди
- Ойи уч марта уйланиб ажрашган. Тōртинчи хотини ōлди. Шунда Бинобар бешинчи хотин бōладими?
- Ҳа нима қипти. Боласи бōлмай ажрашган уч хотинидан. Мана туртинчиси туғиб ōлиб қолди. Боласи Бобошерни ōзида қолган. Бинобарга ҳам ҳарна овунчоқ...
- Ойи тинмай хотин олиб хотин қōйганиям майли а ғирт алкашку?
-Эе бōлди қил. Эрта келинглар қизимни кōндираман дедим. Ахир қариндош, узилишиб кетмаймизку?
Санобар бош чайқаб қōйди. Ичида онаси ҳар доимгидек хатоларида хулоса қилмаслигига куйиниб қōйди.
❤157🤨78🔥47🙈29😢24👍6🌚4😇3🕊1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
141-қисм
Зулхумор опа ҳам айтганида туриб олиб Бинобарни икки қишлоқ нарида яшайдиган қариндошига бериб юборди. Тōғри куёвнинг ёши катта эмасди аммо ёш ҳеч нарсани ҳал қилмасди, ōта кетган оғзи шалоқ ва ичувчи алкаш одам эди. Бинобар эса индамай тақдирига тан бериб ōзига қōшиб эри ва уни боласини ҳам боқишни бошлади.
🪷🪷🪷
Орадан шамолдек елиб яна бир йил ōтди.
Гулхаё август ойи тугай деб қолганда катта тухматга қолиб кетди. Абдурашид тоға маст холда ōлиб қолди. Ҳалима ая эса бунга Гулхаёни айблади
Аслида эса воқиа бундай бōлганди
- Гулоё бирр ғилбинди қилиб бер(Юпқа демоқчи) - деди маст холда қаердандир икки литр сут олиб келган Абдурашид тоға. Уйда ҳеч ким йōқ эди. Азизбек мактабда, Ҳалима ая дугоналари билан гап егани кетганди. Гулхаё
- Дадажон ҳозир сизга оғирлик қилади келинг эртага пишириб бераман... - деди. Лекин Абдурашид тоға қулоқ солмади.
- Сени жияним... Деб келин қилганман... - орада хунук кекириб олди Абдурашид тоға-шунга айтганимни қил...
Гулхаё ортиқча гапиришни ōзига эп билмай қайнотасини қōлидан сутни олиб юпқага ҳаракатини бошлади.
- Мен супада уҳлаб тураман... Тоёр бōса уйғот! - деди Абдурашид тоға нос отиб олиб супа томон юрар экан. Гулхаё хōп деб қōя қолди . Аммо шу юпқа ōлгур бошига бало бōлишини билмас эди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
141-қисм
Зулхумор опа ҳам айтганида туриб олиб Бинобарни икки қишлоқ нарида яшайдиган қариндошига бериб юборди. Тōғри куёвнинг ёши катта эмасди аммо ёш ҳеч нарсани ҳал қилмасди, ōта кетган оғзи шалоқ ва ичувчи алкаш одам эди. Бинобар эса индамай тақдирига тан бериб ōзига қōшиб эри ва уни боласини ҳам боқишни бошлади.
🪷🪷🪷
Орадан шамолдек елиб яна бир йил ōтди.
Гулхаё август ойи тугай деб қолганда катта тухматга қолиб кетди. Абдурашид тоға маст холда ōлиб қолди. Ҳалима ая эса бунга Гулхаёни айблади
Аслида эса воқиа бундай бōлганди
- Гулоё бирр ғилбинди қилиб бер(Юпқа демоқчи) - деди маст холда қаердандир икки литр сут олиб келган Абдурашид тоға. Уйда ҳеч ким йōқ эди. Азизбек мактабда, Ҳалима ая дугоналари билан гап егани кетганди. Гулхаё
- Дадажон ҳозир сизга оғирлик қилади келинг эртага пишириб бераман... - деди. Лекин Абдурашид тоға қулоқ солмади.
- Сени жияним... Деб келин қилганман... - орада хунук кекириб олди Абдурашид тоға-шунга айтганимни қил...
Гулхаё ортиқча гапиришни ōзига эп билмай қайнотасини қōлидан сутни олиб юпқага ҳаракатини бошлади.
- Мен супада уҳлаб тураман... Тоёр бōса уйғот! - деди Абдурашид тоға нос отиб олиб супа томон юрар экан. Гулхаё хōп деб қōя қолди . Аммо шу юпқа ōлгур бошига бало бōлишини билмас эди.
🤨163❤134🔥45😢38✍36🌚8😇4👏3🐳3🙈2🕊1
🔥SABRLIGIM🔥 asari siz azizlar uchun
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤25👍5🌚4
Хиёнат қилаётганини эрига айтиб, ажрашишни сўраган 18 ёшли келин😱
Қўшни домга ёш оила яшагани келишди. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмасдан, келинчак эрига: “Мен сизга хиёнат қилиб юрибман, сиз билан ажрашмоқчиман”, деди. Бундан эри шок ҳолатига тушиб қолиб, аёлини калтаклаб, ким билан хиёнат қилаётганини сўради. Аёлнинг берган жавоби эса эрини шокка солди. Бу нарсаларни эшитган йигитнинг ота-онаси даҳшатдан қотиб қолди!
Келинчакнинг айтишича: у билан хиёнат қилиб юрган эркак…
Қўшни домга ёш оила яшагани келишди. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмасдан, келинчак эрига: “Мен сизга хиёнат қилиб юрибман, сиз билан ажрашмоқчиман”, деди. Бундан эри шок ҳолатига тушиб қолиб, аёлини калтаклаб, ким билан хиёнат қилаётганини сўради. Аёлнинг берган жавоби эса эрини шокка солди. Бу нарсаларни эшитган йигитнинг ота-онаси даҳшатдан қотиб қолди!
Келинчакнинг айтишича: у билан хиёнат қилиб юрган эркак…
❤10
Ярим тунда уйғониб кетдим. Эрим ёнимда пишиллаб ухлаб ётарди. Ошхонага сув ичгани чиқдим ва деразадан ташқарига қарадим. Ҳовлидаги ўриндиқда эрим ўтирар ва ким биландир телефонда гаплашарди!
Даҳшатдан қотиб қолдим. Агар эрим ҳовлида бўлса, ҳозир менинг каравотимда ухлаб ётган КИМ? Мен секин ётоқхонага қайтдим ва ухлаб ётган одамнинг юзидан чойшабни тортдим...
Дахшат"
Даҳшатдан қотиб қолдим. Агар эрим ҳовлида бўлса, ҳозир менинг каравотимда ухлаб ётган КИМ? Мен секин ётоқхонага қайтдим ва ухлаб ётган одамнинг юзидан чойшабни тортдим...
Дахшат"
❤10👍1
#шунчаки
Куннинг вақти муҳим эмас, муҳими Сизни йўқлаганларга қадрли эканингиз, шунинг ўзи ҳам бир бахт азизим!
Хайрли тонг?!!!
Куннинг вақти муҳим эмас, муҳими Сизни йўқлаганларга қадрли эканингиз, шунинг ўзи ҳам бир бахт азизим!
Хайрли тонг?!!!
❤20😍3👏2🕊1🤗1
ИНТЕРНЕТДАН КЕЛГАН КЕЛИН
Манисанинг баланд тоғларидан бирида, тонги қуёш ҳали тепаликлар ортидан бош кўтармай туриб, водий бўйлаб майин туман ёйиларди. Қарағайзорлар орасидан эсаётган салқин шамол қўйларнинг қўнғироқ товушларини олис-олисларга тарқатарди. Тоғ ёнбағридаги бу кичик қишлоқда ҳаёт барвақт бошланарди.
Бу қишлоқда ҳамманинг меҳрини қозонган бир оила бор эди: Файза ва Нурий. Қишлоқнинг сал юқорироғида, тош деворли кенг ҳовлида истиқомат қилишарди. Уйнинг орқасида каттагина молхона, ёнида ястаниб ётган боғ, пастроқда эса зайтунзорлар чўзилиб кетганди. Бомдод азони билан хонадонда тирикчилик бошланарди. Ўша куни ҳам шундай бўлди. Нурий таҳорат олиб, намозини ўқигач, эшик олдига чиқди. Ҳаво анча салқин эди. Тоғнинг мусаффо ҳавоси одамнинг дилини яйратарди. Бироздан сўнг эшик ғичирлаб, Файза қўлида чой идишлари билан чиқиб келди.
— Ўзингни эҳтиёт қил, Нурий, — деди у. — Саҳарлаб яна ташқарига чиқиб олибсан.
Нурий майин жилмайди.
— Тоғнинг ҳавоси бошқача-да, Файза. Одам бу ерда нафас олаётганини ҳис қилади.
Файза чой узатди.
— Тўғри айтасан-у, лекин ёшимиз ҳам бир жойга бориб қолди. Ўзингга эътиборли бўл.
Шу пайт молхонадан овоз келди. Қўранинг эшиги очилиб, ичкаридан баланд бўйли, кенг елкали бир йигит чиқиб келди. Бу — Алпарслон эди. Қўлида емиш солинган челак. Сочлари тўзғиган, юзида тонгги чарчоқ аломатлари бўлса-да, кўзларида меҳнаткашлик учқуни порларди. Нурий ўғлига қаради.
— Тонг саҳарлаб яна оёққа турибсан-да, ўғлим.
Алпарслон илжайди.
— Жониворлар оч, ота. Улар кутиб туришмайди.
Файза ўғлига фахр билан боқди.
— Аллоҳ сени бизга кўп кўрмасин, болам. Сен бўлмасанг, бу ишларни юритиш қийин бўларди.
Алпарслон емни тўкаётиб жавоб қайтарди:
— Мен сизларнинг ўғлингизман, она. Бу ишлар — бизнинг вазифамиз.
Қўйларнинг қўнғироқлари яна жаранглай бошлади. Товуқлар катакдан чиқди. Қуёш секин-аста тоғ ортидан кўтариларди. Бу оилани қишлоқда ҳамма танирди. Чунки улар нафақат меҳнаткаш, балки жуда олижаноб инсонлар эди. Бирор муҳтожнинг эшигига ун ташлаб кетиладиган бўлса, буни кўпинча Нурий қиларди. Бирор етим боланинг дафтари олиб берилса, буни Файза ўз зиммасига оларди. Қишлоқдагилар доим:
— Аллоҳ Нурий ва Файзадан рози бўлсин, — деб дуо қилишарди.
Аммо бу осойишта ҳаётнинг бир ташвиши бор эди. У ҳам бўлса — Алпарслоннинг уйланиши. Оқшом тушди. Кун бўйи меҳнат қилган оила дастурхон атрофига йиғилди. Тандир нон, пишлоқ, помидор, зайтун... Нурий бир муддат жимгина овқатланди. Сўнг томоқ қириб гап бошлади.
— Файза...
— Лаббай, Нурий.
— Бугун яна Ҳасан оғанинг ёнига ўтгандим.
Файза қизиқсиниб сўради:
— Хўш, нима деди?
Нурий бироз тин олиб, давом этди:
— Ўшаларнинг қизи Зайнаб бор-ку...
Алпарслон қошиқни дастурхонга қўйди, лекин бошини кўтармади. Файза дарров сўради:
— Ҳасан оға нима деди?
Нурий чуқур хўрсинди.
— Нима дерди... Яна ўша эски гап.
— Нима деди ахир?
— Дедики... "Нурий биродар, хафа бўлма-ю, лекин қизим давлат ишида ишлайдиган ўқимишли одамга, амалдорга тегаман деяпти".
Дастурхон атрофига сукунат чўкди. Файзанинг кўнгли ўксиди.
— Бизнинг ўғлимизнинг нимаси кам?
Нурий бошини сарак-сарак қилди.
— Ҳеч қанақа ками йўқ.
Алпарслон ним табассум қилди.
— Қўяверинг, она.
Файза аччиқланди.
— Қандай қўяверамиз, болам?
Алпарслон вазмин оҳангда гапирди:
— Исташмаса, мажбурлик йўқ.
Нурий ўғлига қаради.
— Ўғлим, қара... Биз сени ўқитишни истагандик. Лекин сен қишлоқда қолишни танладинг.
Алпарслон бошини кўтарди.
— Бундан пушаймонмисиз, ота?
Нурий дарров жавоб берди:
— Асло! Сен бизнинг фахримизсан.
Файза ҳам қўшимча қилди:
— Сен бизнинг суянчиғимизсан.
Алпарслон жилмайди, лекин кўзларида енгил мунг бор эди.
— Мен тупроқни севаман, ота. Шаҳарни эмас.
Нурий секин гапирди:
— Лекин замон ўзгарди, ўғлим... Энди ҳамма қизини шаҳарликка, амалдорга бергиси келади.
Алпарслон бошини эгди.
— Демак, мен ҳеч ким орзу қилган куёв эмас эканман.
Файза эътироз билдирди:
Манисанинг баланд тоғларидан бирида, тонги қуёш ҳали тепаликлар ортидан бош кўтармай туриб, водий бўйлаб майин туман ёйиларди. Қарағайзорлар орасидан эсаётган салқин шамол қўйларнинг қўнғироқ товушларини олис-олисларга тарқатарди. Тоғ ёнбағридаги бу кичик қишлоқда ҳаёт барвақт бошланарди.
Бу қишлоқда ҳамманинг меҳрини қозонган бир оила бор эди: Файза ва Нурий. Қишлоқнинг сал юқорироғида, тош деворли кенг ҳовлида истиқомат қилишарди. Уйнинг орқасида каттагина молхона, ёнида ястаниб ётган боғ, пастроқда эса зайтунзорлар чўзилиб кетганди. Бомдод азони билан хонадонда тирикчилик бошланарди. Ўша куни ҳам шундай бўлди. Нурий таҳорат олиб, намозини ўқигач, эшик олдига чиқди. Ҳаво анча салқин эди. Тоғнинг мусаффо ҳавоси одамнинг дилини яйратарди. Бироздан сўнг эшик ғичирлаб, Файза қўлида чой идишлари билан чиқиб келди.
— Ўзингни эҳтиёт қил, Нурий, — деди у. — Саҳарлаб яна ташқарига чиқиб олибсан.
Нурий майин жилмайди.
— Тоғнинг ҳавоси бошқача-да, Файза. Одам бу ерда нафас олаётганини ҳис қилади.
Файза чой узатди.
— Тўғри айтасан-у, лекин ёшимиз ҳам бир жойга бориб қолди. Ўзингга эътиборли бўл.
Шу пайт молхонадан овоз келди. Қўранинг эшиги очилиб, ичкаридан баланд бўйли, кенг елкали бир йигит чиқиб келди. Бу — Алпарслон эди. Қўлида емиш солинган челак. Сочлари тўзғиган, юзида тонгги чарчоқ аломатлари бўлса-да, кўзларида меҳнаткашлик учқуни порларди. Нурий ўғлига қаради.
— Тонг саҳарлаб яна оёққа турибсан-да, ўғлим.
Алпарслон илжайди.
— Жониворлар оч, ота. Улар кутиб туришмайди.
Файза ўғлига фахр билан боқди.
— Аллоҳ сени бизга кўп кўрмасин, болам. Сен бўлмасанг, бу ишларни юритиш қийин бўларди.
Алпарслон емни тўкаётиб жавоб қайтарди:
— Мен сизларнинг ўғлингизман, она. Бу ишлар — бизнинг вазифамиз.
Қўйларнинг қўнғироқлари яна жаранглай бошлади. Товуқлар катакдан чиқди. Қуёш секин-аста тоғ ортидан кўтариларди. Бу оилани қишлоқда ҳамма танирди. Чунки улар нафақат меҳнаткаш, балки жуда олижаноб инсонлар эди. Бирор муҳтожнинг эшигига ун ташлаб кетиладиган бўлса, буни кўпинча Нурий қиларди. Бирор етим боланинг дафтари олиб берилса, буни Файза ўз зиммасига оларди. Қишлоқдагилар доим:
— Аллоҳ Нурий ва Файзадан рози бўлсин, — деб дуо қилишарди.
Аммо бу осойишта ҳаётнинг бир ташвиши бор эди. У ҳам бўлса — Алпарслоннинг уйланиши. Оқшом тушди. Кун бўйи меҳнат қилган оила дастурхон атрофига йиғилди. Тандир нон, пишлоқ, помидор, зайтун... Нурий бир муддат жимгина овқатланди. Сўнг томоқ қириб гап бошлади.
— Файза...
— Лаббай, Нурий.
— Бугун яна Ҳасан оғанинг ёнига ўтгандим.
Файза қизиқсиниб сўради:
— Хўш, нима деди?
Нурий бироз тин олиб, давом этди:
— Ўшаларнинг қизи Зайнаб бор-ку...
Алпарслон қошиқни дастурхонга қўйди, лекин бошини кўтармади. Файза дарров сўради:
— Ҳасан оға нима деди?
Нурий чуқур хўрсинди.
— Нима дерди... Яна ўша эски гап.
— Нима деди ахир?
— Дедики... "Нурий биродар, хафа бўлма-ю, лекин қизим давлат ишида ишлайдиган ўқимишли одамга, амалдорга тегаман деяпти".
Дастурхон атрофига сукунат чўкди. Файзанинг кўнгли ўксиди.
— Бизнинг ўғлимизнинг нимаси кам?
Нурий бошини сарак-сарак қилди.
— Ҳеч қанақа ками йўқ.
Алпарслон ним табассум қилди.
— Қўяверинг, она.
Файза аччиқланди.
— Қандай қўяверамиз, болам?
Алпарслон вазмин оҳангда гапирди:
— Исташмаса, мажбурлик йўқ.
Нурий ўғлига қаради.
— Ўғлим, қара... Биз сени ўқитишни истагандик. Лекин сен қишлоқда қолишни танладинг.
Алпарслон бошини кўтарди.
— Бундан пушаймонмисиз, ота?
Нурий дарров жавоб берди:
— Асло! Сен бизнинг фахримизсан.
Файза ҳам қўшимча қилди:
— Сен бизнинг суянчиғимизсан.
Алпарслон жилмайди, лекин кўзларида енгил мунг бор эди.
— Мен тупроқни севаман, ота. Шаҳарни эмас.
Нурий секин гапирди:
— Лекин замон ўзгарди, ўғлим... Энди ҳамма қизини шаҳарликка, амалдорга бергиси келади.
Алпарслон бошини эгди.
— Демак, мен ҳеч ким орзу қилган куёв эмас эканман.
Файза эътироз билдирди:
❤166👍50🔥31🤨15👏6😍4✍1
Бир ўзбек акамиз Москвада бехаё аёллар яшайдиган уйга борибди
-Ким мен билан бирга болса 5000рубл бераман фақат ҳаммаси ўзбекча бўлади дебди
Ҳеч қайси қиз Ўзбекча қандай бўлар экан деб қўрқиб рози бўлишмабди шунда акамиз пулни 50000 рублгача ошириб фақат Ўзбекча бўлади деса Наташа исмли қиз 50000 рублни эшитиб бир амаллаб эрталабгача чидайман деб рози бўлибди иккаласи бир хонага кириб кетибди эрталаб Наташа хонадан чиқса бошқа қизлар атрофини ураб олиб
-айтчи Наташа Ўзбекчаси қанақа бўларкан қийналмадингми деса🙈👇
-Ким мен билан бирга болса 5000рубл бераман фақат ҳаммаси ўзбекча бўлади дебди
Ҳеч қайси қиз Ўзбекча қандай бўлар экан деб қўрқиб рози бўлишмабди шунда акамиз пулни 50000 рублгача ошириб фақат Ўзбекча бўлади деса Наташа исмли қиз 50000 рублни эшитиб бир амаллаб эрталабгача чидайман деб рози бўлибди иккаласи бир хонага кириб кетибди эрталаб Наташа хонадан чиқса бошқа қизлар атрофини ураб олиб
-айтчи Наташа Ўзбекчаси қанақа бўларкан қийналмадингми деса🙈👇
❤11
— Ундай дема, болам!
Нурий столга енгилгина урди:
— Бир кун келиб ҳамма тушуниб етади. Ердан юз ўгирган оч қолади.
Ташқарида шамол эсарди. Тоғ оқшомининг қоронғулиги қишлоқ устига аста-секин ёйиларди. Ўша кеча Файза анчагача ухлолмади. Нурийга шипшиди:
— Нурий...
— Эшитаман.
— Бизнинг ўғлимизнинг бахти нега бунча кечикди?
Нурий қоронғуликда шифтга тикилиб қолди.
— Аллоҳ буюк, Файза... Ҳар нарсанинг ўз вақти-соати бор.
Бироқ на Нурий ва на Файза биларди... Тез орада бу тоғларга шундай бир инсон келадики, Алпарслоннинг тақдири бутунлай ўзгариб кетади. Ва бу ўзгариш нафақат бу оиланинг, балки бутун қишлоқнинг қарашларини остин-устун қилиб юборади. Қишлоқда кунлар бир-бирига ўхшаш ўтарди. Бомдод азони, қўйларнинг овози, тандир ҳиди... Аммо Файзанинг юрагида бир ўртаниш бор эди. Оқшом тушгач, баъзан ҳовлининг бир бурчагига ўтириб, олис тоғларга тикиларди. Бир куни Алпарслон молхонадан чиқиб унинг ёнига келди.
— Нималарни ўйлаяпсиз, она?
Файза кўзларини олиб қочди.
— Шунақа шунчаки, болам...
Лекин кейин чидолмай дардини айтди:
— Она бўлгандан кейин одам куяр экан-да.
Алпарслон тушунди.
— Яна ўша уйланиш масаласими?
Файза хўрсинди.
— На қилайлик, ўғлим... Пешонамизда борини кўрамиз.
Алпарслон жилмайди, аммо бу табассум бироз маҳзун эди.
— Ҳа, она... Тақдир.
Нурий баъзан оқшомлари қишлоқ чойхонасига чиқиб турарди. Бир куни яна чойхонага борди. Ичкари чой иси ва тамаки тутунига тўла. Домино тошларининг овози, чой қошиқларининг жаранги...
Ҳасан оға гап қотди:
— Ҳой Нурий...
— Лаббай, Ҳасан оға.
— Ўғлинг ҳали ҳам уйланмадими?
Нурий вазминлик билан жавоб берди:
— Насиб.
Бошқа биров гапга аралашди:
— Шекилли, қариқиз бўлиб уйда қолиб кетади энди.
Яна кимдир кулди:
— Бу қишлоқдан энди унга қиз чиқмайди.
Нурий индамади, лекин ичидан зил кетди. Шу пайт эшик очилиб, Алпарслон кириб келди. Отасининг ёнига ўтирди. Лекин айтилган гапларни эшитганди. Чойхонадагилардан бири яна гап отди:
— Алпарслон, сенга энди шаҳарлик амалдор қиз керак шекилли!
Чойхонада бир неча киши кулиб юборди. Алпарслоннинг юзи қизарди. У ўрнидан турди.
— Ота, мен уйга кетяпман.
Нурий унинг ортидан қараб қолди, аммо бирор сўз дейишга тили бормади. Ўша кундан кейин Алпарслон чойхонага кам чиқадиган бўлди. Уйда онасига кўпроқ ёрдам берарди.
— Она, ўтинларни ўзим ёраман.
— Майли, болам.
— Молхонага емни ҳам ташлаб қўйдим.
Файза ўғлига қараб, ичида дуо қиларди: "Илоҳим, шу боламнинг бахтини очгин".
Оқшом бўлгач, Алпарслон хонасига кириб кетар ва телефон орқали интернетда вақт ўтказарди. Бир куни ижтимоий тармоқдаги саҳифасига хабар келди.
"Ассалому алайкум. Мен — Масия".
Алпарслон ҳайрон бўлиб, унинг профилини кўздан кечирди. Тунислик қиз экан. Жавоб ёзди:
"Ваалайкум ассалом. Мен — Алпарслон. Туркияданман".
Масия дарров ёзди:
"Туркияни жуда яхши кўраман. Турк сериалларини томоша қиламан".
Алпарслон илжайди.
"Мен эса Манисадаги бир қишлоқда яшайман".
Масия қизиқди:
"Қишлоқми? Қанақа жой у?"
Алпарслон таърифлади:
"Тоғлар орасида. Боғимиз, зайтунзоримиз бор. Жониворларимиз бор".
Масиянинг жавоби ҳаялламади:
"Бу жуда гўзал ҳаёт-ку".
Шу кундан бошлаб улар ҳар куни гаплашадиган бўлишди. Ойлар ўтди. Энди улар бир кун ҳам гаплашмай туролмасдилар. Бир куни Масия ёзди:
— Алпарслон...
— Лаббай.
— Сенга бир гап айтмоқчиман.
— Эшитаман.
— Мен сенга жуда ўрганиб қолдим.
Алпарслоннинг юраги тез ура бошлади.
— Мен ҳам.
Бир муддат сукунатдан сўнг Масия ёзди:
— Мен сени севаман.
Алпарслон узоқ вақт экранга тикилиб қолди. Сўнг жавоб қайтарди:
— Мен ҳам сени севаман, Масия.
Бироз вақт ўтгач, Масия бор жасоратини тўплаб деди:
— Мен Туркияга бормоқчиман.
Алпарслон ҳайратда қолди:
— Ростданми?
— Ҳа.
— Оиланг нима дейди?
— Улар қарши.
— Хўш, сен-чи?
Масиянинг жавоби қисқа ва қатъий эди:
— Мен қалбимга қулоқ соламан.
Бир куни қишлоқ аҳли ҳайратдан ёқа ушлаб қолди. Маниса автовокзалидан бир машина қишлоққа қараб келарди. Машинадан рўмол ўраган ёшгина қиз тушди. Юзида ҳаяжон порларди. Алпарслоннинг юраги ҳаприқиб кетди.
Нурий столга енгилгина урди:
— Бир кун келиб ҳамма тушуниб етади. Ердан юз ўгирган оч қолади.
Ташқарида шамол эсарди. Тоғ оқшомининг қоронғулиги қишлоқ устига аста-секин ёйиларди. Ўша кеча Файза анчагача ухлолмади. Нурийга шипшиди:
— Нурий...
— Эшитаман.
— Бизнинг ўғлимизнинг бахти нега бунча кечикди?
Нурий қоронғуликда шифтга тикилиб қолди.
— Аллоҳ буюк, Файза... Ҳар нарсанинг ўз вақти-соати бор.
Бироқ на Нурий ва на Файза биларди... Тез орада бу тоғларга шундай бир инсон келадики, Алпарслоннинг тақдири бутунлай ўзгариб кетади. Ва бу ўзгариш нафақат бу оиланинг, балки бутун қишлоқнинг қарашларини остин-устун қилиб юборади. Қишлоқда кунлар бир-бирига ўхшаш ўтарди. Бомдод азони, қўйларнинг овози, тандир ҳиди... Аммо Файзанинг юрагида бир ўртаниш бор эди. Оқшом тушгач, баъзан ҳовлининг бир бурчагига ўтириб, олис тоғларга тикиларди. Бир куни Алпарслон молхонадан чиқиб унинг ёнига келди.
— Нималарни ўйлаяпсиз, она?
Файза кўзларини олиб қочди.
— Шунақа шунчаки, болам...
Лекин кейин чидолмай дардини айтди:
— Она бўлгандан кейин одам куяр экан-да.
Алпарслон тушунди.
— Яна ўша уйланиш масаласими?
Файза хўрсинди.
— На қилайлик, ўғлим... Пешонамизда борини кўрамиз.
Алпарслон жилмайди, аммо бу табассум бироз маҳзун эди.
— Ҳа, она... Тақдир.
Нурий баъзан оқшомлари қишлоқ чойхонасига чиқиб турарди. Бир куни яна чойхонага борди. Ичкари чой иси ва тамаки тутунига тўла. Домино тошларининг овози, чой қошиқларининг жаранги...
Ҳасан оға гап қотди:
— Ҳой Нурий...
— Лаббай, Ҳасан оға.
— Ўғлинг ҳали ҳам уйланмадими?
Нурий вазминлик билан жавоб берди:
— Насиб.
Бошқа биров гапга аралашди:
— Шекилли, қариқиз бўлиб уйда қолиб кетади энди.
Яна кимдир кулди:
— Бу қишлоқдан энди унга қиз чиқмайди.
Нурий индамади, лекин ичидан зил кетди. Шу пайт эшик очилиб, Алпарслон кириб келди. Отасининг ёнига ўтирди. Лекин айтилган гапларни эшитганди. Чойхонадагилардан бири яна гап отди:
— Алпарслон, сенга энди шаҳарлик амалдор қиз керак шекилли!
Чойхонада бир неча киши кулиб юборди. Алпарслоннинг юзи қизарди. У ўрнидан турди.
— Ота, мен уйга кетяпман.
Нурий унинг ортидан қараб қолди, аммо бирор сўз дейишга тили бормади. Ўша кундан кейин Алпарслон чойхонага кам чиқадиган бўлди. Уйда онасига кўпроқ ёрдам берарди.
— Она, ўтинларни ўзим ёраман.
— Майли, болам.
— Молхонага емни ҳам ташлаб қўйдим.
Файза ўғлига қараб, ичида дуо қиларди: "Илоҳим, шу боламнинг бахтини очгин".
Оқшом бўлгач, Алпарслон хонасига кириб кетар ва телефон орқали интернетда вақт ўтказарди. Бир куни ижтимоий тармоқдаги саҳифасига хабар келди.
"Ассалому алайкум. Мен — Масия".
Алпарслон ҳайрон бўлиб, унинг профилини кўздан кечирди. Тунислик қиз экан. Жавоб ёзди:
"Ваалайкум ассалом. Мен — Алпарслон. Туркияданман".
Масия дарров ёзди:
"Туркияни жуда яхши кўраман. Турк сериалларини томоша қиламан".
Алпарслон илжайди.
"Мен эса Манисадаги бир қишлоқда яшайман".
Масия қизиқди:
"Қишлоқми? Қанақа жой у?"
Алпарслон таърифлади:
"Тоғлар орасида. Боғимиз, зайтунзоримиз бор. Жониворларимиз бор".
Масиянинг жавоби ҳаялламади:
"Бу жуда гўзал ҳаёт-ку".
Шу кундан бошлаб улар ҳар куни гаплашадиган бўлишди. Ойлар ўтди. Энди улар бир кун ҳам гаплашмай туролмасдилар. Бир куни Масия ёзди:
— Алпарслон...
— Лаббай.
— Сенга бир гап айтмоқчиман.
— Эшитаман.
— Мен сенга жуда ўрганиб қолдим.
Алпарслоннинг юраги тез ура бошлади.
— Мен ҳам.
Бир муддат сукунатдан сўнг Масия ёзди:
— Мен сени севаман.
Алпарслон узоқ вақт экранга тикилиб қолди. Сўнг жавоб қайтарди:
— Мен ҳам сени севаман, Масия.
Бироз вақт ўтгач, Масия бор жасоратини тўплаб деди:
— Мен Туркияга бормоқчиман.
Алпарслон ҳайратда қолди:
— Ростданми?
— Ҳа.
— Оиланг нима дейди?
— Улар қарши.
— Хўш, сен-чи?
Масиянинг жавоби қисқа ва қатъий эди:
— Мен қалбимга қулоқ соламан.
Бир куни қишлоқ аҳли ҳайратдан ёқа ушлаб қолди. Маниса автовокзалидан бир машина қишлоққа қараб келарди. Машинадан рўмол ўраган ёшгина қиз тушди. Юзида ҳаяжон порларди. Алпарслоннинг юраги ҳаприқиб кетди.
❤152🔥72👍38✍9😇3
🔞Кийимсиз чўмилаётганлар эшитиб қўйинг!
Кийимсиз қилинган ғусул қабул бўлмайдими?
Буни ҳар бир эркак ва аёл билиши керак!!!
ЖАВОБИНИ БИЛИШ 👇🏻
Кийимсиз қилинган ғусул қабул бўлмайдими?
Буни ҳар бир эркак ва аёл билиши керак!!!
ЖАВОБИНИ БИЛИШ 👇🏻
❤5
— Масия...
Масия жилмайди:
— Алпарслон...
Файза эшик олдида лол бўлиб турарди. Нурий эса жимгина кузатарди. Файза бироз совуққонлик билан:
— Хуш келибсан, қизим, — деди.
Масия тортинчоқлик билан, чала-чулпа туркчада гапирди:
— Раҳмат... онажон.
Файза довдираб қолди. Бир ҳафтадан кейин қишлоқда тўй бошланди. Ноғора чалиниб, сурнайлар тинмасди. Қишлоқ майдони одамга тўлди. Энг кўп ҳайратланган ва завқланганлар ким эди, биласизми? Бир пайтлар Алпарслонни менсимаган қишлоқ қизлари. Бири иккинчисига деди:
— Қара-я, одам Тунисдан келин келтирди-я.
Иккинчиси кулди:
— Интернетдан топганмиш.
Ўша кундан бошлаб қишлоқда Масияга ном қўйишди: "Интернет келини".
Лекин Масия ҳеч кимнинг гап-сўзига эътибор бермади. У Бомдод намозини канда қилмасди. Бир куни Файза қараса, Масия жойнамоз устида дуо қиляпти. Ҳайрон бўлиб сўради:
— Сен намоз ўқийсанми?
Масия жилмайди:
— Ҳа, онажон.
Кунлардан бир кун Масия боғда ишлаб юрганида Файза овоз берди:
— Масия, чарчаб қолдинг, қизим, қўя қол.
Масия кулимсираб жавоб берди:
— Мен меҳнатни яхши кўраман.
Ҳатто молхона ишларида ҳам ёрдамлашарди.
— Алпарслон, емни мен бера қолай.
Алпарслон кулди:
— Ахир сен ҳамширасан-ку, деҳқон эмассан.
Масия елка қисди:
— Энди мен деҳқоннинг рафиқасиман.
Йиллар ўтди. Масия турк тилини мукаммал ўрганди. Қишлоқнинг энг севимли келинларидан бирига айланди. Бир қизли, сўнг бир ўғилли бўлишди. Кунларнинг бирида Файза невараларини томоша қилиб ўтириб, Масияга қаради:
— Кел, қизим, бу ёққа.
Масия унинг ёнига келди. Файза келинининг қўлидан тутди.
— Мен сени бошида унчалик тушунмаган эканман.
Масия индамай қулоқ солди. Файзанинг кўзларига ёш келди.
— Сен бу хонадонга барака олиб келдинг.
Масия жилмайди:
— Мен бу оилани жуда яхши кўраман, онажон.
Шу пайт Алпарслон келиб қолди. Болалар ҳовлида чопиб юришарди. Нурий курсисида ўтирганча уларни кузатиб, "Машааллоҳ", деб қўярди. Сўнг Алпарслонга юзланди:
— Ўғлим.
— Лаббай, ота?
— Кўрдингми, тақдир қандай ёзилади?
Алпарслон осмонга тикилди.
— Ҳа, ота... Баъзан инсоннинг ризқи ва насибаси тоғнинг ортидан эмас, денгизларнинг нариги томонидан келар экан.
Инсонларни касб-кори, яшаш жойи ёки бойлигига қараб баҳолаш тўғри эмас. Чунки баъзан бахт... сен ҳеч кутмаган томондан кириб келади.
Туркчадан таржима
Ҳимоя ёққан бўлса дўстларингизга улашинг
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
#Ҳикоя #Тақдир #ИнтернетКелини #Маниса #Муҳаббат #Таржима
Масия жилмайди:
— Алпарслон...
Файза эшик олдида лол бўлиб турарди. Нурий эса жимгина кузатарди. Файза бироз совуққонлик билан:
— Хуш келибсан, қизим, — деди.
Масия тортинчоқлик билан, чала-чулпа туркчада гапирди:
— Раҳмат... онажон.
Файза довдираб қолди. Бир ҳафтадан кейин қишлоқда тўй бошланди. Ноғора чалиниб, сурнайлар тинмасди. Қишлоқ майдони одамга тўлди. Энг кўп ҳайратланган ва завқланганлар ким эди, биласизми? Бир пайтлар Алпарслонни менсимаган қишлоқ қизлари. Бири иккинчисига деди:
— Қара-я, одам Тунисдан келин келтирди-я.
Иккинчиси кулди:
— Интернетдан топганмиш.
Ўша кундан бошлаб қишлоқда Масияга ном қўйишди: "Интернет келини".
Лекин Масия ҳеч кимнинг гап-сўзига эътибор бермади. У Бомдод намозини канда қилмасди. Бир куни Файза қараса, Масия жойнамоз устида дуо қиляпти. Ҳайрон бўлиб сўради:
— Сен намоз ўқийсанми?
Масия жилмайди:
— Ҳа, онажон.
Кунлардан бир кун Масия боғда ишлаб юрганида Файза овоз берди:
— Масия, чарчаб қолдинг, қизим, қўя қол.
Масия кулимсираб жавоб берди:
— Мен меҳнатни яхши кўраман.
Ҳатто молхона ишларида ҳам ёрдамлашарди.
— Алпарслон, емни мен бера қолай.
Алпарслон кулди:
— Ахир сен ҳамширасан-ку, деҳқон эмассан.
Масия елка қисди:
— Энди мен деҳқоннинг рафиқасиман.
Йиллар ўтди. Масия турк тилини мукаммал ўрганди. Қишлоқнинг энг севимли келинларидан бирига айланди. Бир қизли, сўнг бир ўғилли бўлишди. Кунларнинг бирида Файза невараларини томоша қилиб ўтириб, Масияга қаради:
— Кел, қизим, бу ёққа.
Масия унинг ёнига келди. Файза келинининг қўлидан тутди.
— Мен сени бошида унчалик тушунмаган эканман.
Масия индамай қулоқ солди. Файзанинг кўзларига ёш келди.
— Сен бу хонадонга барака олиб келдинг.
Масия жилмайди:
— Мен бу оилани жуда яхши кўраман, онажон.
Шу пайт Алпарслон келиб қолди. Болалар ҳовлида чопиб юришарди. Нурий курсисида ўтирганча уларни кузатиб, "Машааллоҳ", деб қўярди. Сўнг Алпарслонга юзланди:
— Ўғлим.
— Лаббай, ота?
— Кўрдингми, тақдир қандай ёзилади?
Алпарслон осмонга тикилди.
— Ҳа, ота... Баъзан инсоннинг ризқи ва насибаси тоғнинг ортидан эмас, денгизларнинг нариги томонидан келар экан.
Инсонларни касб-кори, яшаш жойи ёки бойлигига қараб баҳолаш тўғри эмас. Чунки баъзан бахт... сен ҳеч кутмаган томондан кириб келади.
Туркчадан таржима
Ҳимоя ёққан бўлса дўстларингизга улашинг
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
#Ҳикоя #Тақдир #ИнтернетКелини #Маниса #Муҳаббат #Таржима
❤158👍91😍36🔥24👏10✍1😇1