♥️GO'ZAL AYOLLAR UCHUN MAXSUS KANAL♥️
🥰MAHBUBALIK SIRLARI
🥰OLOV AYOL FISHKALARI
🥰MAXSUS TEXNIKALAR
🥰ROLLI O'YINLAR
🔥HAMMASI SHU KANALDA⤵️
➡️TEZ ULANIB OLING, O'CHIB KETISHI MUMKIN
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
🥰MAHBUBALIK SIRLARI
🥰OLOV AYOL FISHKALARI
🥰MAXSUS TEXNIKALAR
🥰ROLLI O'YINLAR
🔥HAMMASI SHU KANALDA⤵️
➡️TEZ ULANIB OLING, O'CHIB KETISHI MUMKIN
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
https://t.me/+ZdasG3V4CYU2Y2Vi
❤12
#ДАХШАТ #ТЕЗКОР
-40 КГ ВАЗНДАН АТИГИ 1 СТАКАН ШАРБАТ БИЛАН ҚУТУЛДИМ! 😱
"1 стакан шарбат ичдим ва 40 килога оздим" — бу эртак эмас, бу янги МЕТОДИКА!
🚫 Диэта эмас!
🚫 Қимматбаҳо операция эмас!
Мен шунчаки уй шароитида тайёрланадиган 1 СТАКАН дамлама ичдим ва натижадан дахшатга тушдим. Қорин соҳамдаги йиллар давомида йиғилган "ёғ қатламлари" кўз ўнгимда эриб кетди!
👇 Админлар ўчириб ташламасидан аввал бу сирни билиб олинг:👇
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
.
-40 КГ ВАЗНДАН АТИГИ 1 СТАКАН ШАРБАТ БИЛАН ҚУТУЛДИМ! 😱
"1 стакан шарбат ичдим ва 40 килога оздим" — бу эртак эмас, бу янги МЕТОДИКА!
🚫 Диэта эмас!
🚫 Қимматбаҳо операция эмас!
Мен шунчаки уй шароитида тайёрланадиган 1 СТАКАН дамлама ичдим ва натижадан дахшатга тушдим. Қорин соҳамдаги йиллар давомида йиғилган "ёғ қатламлари" кўз ўнгимда эриб кетди!
👇 Админлар ўчириб ташламасидан аввал бу сирни билиб олинг:👇
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
.
❤7👏1
#ЧИМИЛДИҚ_КЎРМАГАН_ОЖИЗА.
Марям орқа ховлига ўтдию атрофга аланглади. Яна ўша овоз. Тинмай қулоғи остида жаранглаган ўша овоз. У фақат менга эшитиляпти бу рўё деб ўйладида қулоқларини ёпди. Овоз эшитилмай қолди. Худога шукр хаёлимда экан дедида қўлларини қулоғидан олдию яна хам баландроқ эшитилаётган овоздан мияси хеч нимани қабул қилмай қолди. У телбадек йўқ йўқ деб бақира бошлади.
Шу пайт бехосдан елкасидан махкам ушлаган қўл ни сездию чўчиб ортига қаради. Орқасига ўгирилганича қараган Марям у ерда.... 😳😳😳
Марям орқа ховлига ўтдию атрофга аланглади. Яна ўша овоз. Тинмай қулоғи остида жаранглаган ўша овоз. У фақат менга эшитиляпти бу рўё деб ўйладида қулоқларини ёпди. Овоз эшитилмай қолди. Худога шукр хаёлимда экан дедида қўлларини қулоғидан олдию яна хам баландроқ эшитилаётган овоздан мияси хеч нимани қабул қилмай қолди. У телбадек йўқ йўқ деб бақира бошлади.
Шу пайт бехосдан елкасидан махкам ушлаган қўл ни сездию чўчиб ортига қаради. Орқасига ўгирилганича қараган Марям у ерда.... 😳😳😳
❤7🤨2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌤ХАЙРЛИ ТОНГ☀️
Ушбу сўзларни
ўқиётган ҚАЛБи гўзал
😀🌺🍀ИНСОН...📝
Бугун уйингиз эшигидан
фаришталар кириб,
табассум ила "Мен
сизнинг хонадонингизда
абадийман! Мен сизга
Соғлик, Бахт, Омад ва
Мухаббат олиб келдим"
🌸деб айтсин!!!🤲
🕊✨🕊✨🕊✨🕊✨🕊✨
Ушбу сўзларни
ўқиётган ҚАЛБи гўзал
😀🌺🍀ИНСОН...📝
Бугун уйингиз эшигидан
фаришталар кириб,
табассум ила "Мен
сизнинг хонадонингизда
абадийман! Мен сизга
Соғлик, Бахт, Омад ва
Мухаббат олиб келдим"
🌸деб айтсин!!!🤲
🕊✨🕊✨🕊✨🕊✨🕊✨
❤8😍3👏2
Bugun, 14 aprel
☀️ +28°...+14°, Ochiq havo
Hozir: ☀️ +17°, ⬅️ 2.6 m/s
Tong: ☀️ +22°
Kun: ☁️ +28°
Oqshom: ☁️ +26°
Namlik: 19%
Shamol: Sharqiy, 3 m/s
Bosim: 761 mm sim. ust.
Oy: Eski oy
Quyosh chiqishi: 05:33
Quyosh botishi: 18:47
☀️ +28°...+14°, Ochiq havo
Hozir: ☀️ +17°, ⬅️ 2.6 m/s
Tong: ☀️ +22°
Kun: ☁️ +28°
Oqshom: ☁️ +26°
Namlik: 19%
Shamol: Sharqiy, 3 m/s
Bosim: 761 mm sim. ust.
Oy: Eski oy
Quyosh chiqishi: 05:33
Quyosh botishi: 18:47
❤🔥6❤1
Forwarded from ㅤ
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ
Hamma narsa yeb turib och qolmasdan ozish imkoniyati!
👉Ishlaydigan
👉O’qiydigan
👉Emizikli onalar
👉Homilador ayollar
👉7yoshdan 75yoshgacha ayollar
Vaziyatdan kelib chiqib ishlanadi
1) OY 50 MING
2) OY 100 MING
3) OY 150 MING
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
https//t.me/SOGLOM_1_OZISH
koʻk yozuvni bosing kirasiz guruhga
TEZ GURUHGA KIRING HOZIR OCHADI
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤3😍2
ТЎЙ
Қизчани ким бунчалик ясантириб қўйдийкан? У оппоқ кўйлак кийиб олганди.
— Шайланиб қаерга бораяпсан?
— Тўйга.
— Тўйга?!
Жувоннинг кўзи чақчайиб кетди. Сойнинг нариги томондаги гузардан данғир-дунғир овози эшитиларди.
— Дугоналарим…
— Бормайсан!
У қизининг юзига бир-икки тарсаки туширди. Кийимини алмаштирди. Уйга қамаб қўйди.
— Неварамда нима айб, қизим? – деди онаси.
– У отасини бошқага уйланаётганини билмайди.
© Шониёз Мелибоев
Қизчани ким бунчалик ясантириб қўйдийкан? У оппоқ кўйлак кийиб олганди.
— Шайланиб қаерга бораяпсан?
— Тўйга.
— Тўйга?!
Жувоннинг кўзи чақчайиб кетди. Сойнинг нариги томондаги гузардан данғир-дунғир овози эшитиларди.
— Дугоналарим…
— Бормайсан!
У қизининг юзига бир-икки тарсаки туширди. Кийимини алмаштирди. Уйга қамаб қўйди.
— Неварамда нима айб, қизим? – деди онаси.
– У отасини бошқага уйланаётганини билмайди.
© Шониёз Мелибоев
😢134❤22🙈7👍2🌚2
#Назокат
Исми жисмига мос келинчагимиз нозлигина,назокат ила келин салом қилди Шахриёрга.
-Бу кунни узоқ кутдим,бу дақиқани узоқ кутдим.
Ҳарир пушти ранг сарисини Назокатни бошидан секин олган Шахриёр пешонасидан ўпди.
-Бахтимиз уммонлардек чексиз бўлсин.Ҳаётимиз лабларинг каби ширингина тотлигина бўлсин.
~ ~
15 ёшида ўгай акаси томонидан номуси топталган қиз 19 ёшида олий малумотли стаматологга турмушга чиқади...)
Назокат қандай қилиб шифокор йигитга турмушга чиқгани ҳақида Баҳорим ижоди каналида ҳикояни тўлиқ қисмини ўқишингиз мумкин👇
Исми жисмига мос келинчагимиз нозлигина,назокат ила келин салом қилди Шахриёрга.
-Бу кунни узоқ кутдим,бу дақиқани узоқ кутдим.
Ҳарир пушти ранг сарисини Назокатни бошидан секин олган Шахриёр пешонасидан ўпди.
-Бахтимиз уммонлардек чексиз бўлсин.Ҳаётимиз лабларинг каби ширингина тотлигина бўлсин.
~ ~
15 ёшида ўгай акаси томонидан номуси топталган қиз 19 ёшида олий малумотли стаматологга турмушга чиқади...)
Назокат қандай қилиб шифокор йигитга турмушга чиқгани ҳақида Баҳорим ижоди каналида ҳикояни тўлиқ қисмини ўқишингиз мумкин👇
❤9
ҚОЙИЛМАҚОМ РЕЖА...
Ҳикоя
Эшик қўнғироғи жиринглади ва юрагим шув этди. Ким бўлиши мумкин? Негадир мени ҳаяжон босди. Оёқларимга енгил титроқ кирди. Эшикни очдим. Ташқарида хушбичим, сочлари жингалак, кўзлари катта-катта жувон дафтар кўтариб турарди.
— Оилавий поликлиника, — деди у аввал менга, сўнг дафтарига тикилиб. — Салом, яхшимисиз? Мен ҳамшираман.
— Хотиним уйда эмас, — жавоб бердим мен.
— Нима? — анқайди жувон. — Хотинингиз билан нима ишим бор, тавба? Ёки хотиним уйда эмаслигини айтсам, ичкарига киради деб ўйлаяпсизми?
— Йўғ-ей, ҳалиги... оилавий поликлиника деганингизга... маълумотлар хотинимда бўлади-да! Мен ҳам... сизга кўзим учиб тургани йўқ!
Жувон кутилмаганда сесканиб кетиб, оёқларига қаради-да, бақириб юборди:
— Вой-вой, сичқон! — шундай деб бўсағага ўзини урди. Ранги учиб даҳлиздан ҳам ичкарига кириб кетди. Мен орқага мункиб, йиқилиб тушишимга бир баҳя қолди.
Тўғрисини айтсам, ўзим ҳам сичқондан қўрқаман. Аммо аёл кишининг олдида буни билдирмаслигим керак. Ўзимни ўнглаб олдим ва қия очиқ эшикдан ташқарига қараган бўлдим:
— Қанақа сичқон? Гапиришингиз катта-ю, сичқондан шунчалик қўрқасизми, яхши қиз? Сичқон-пичқон йўқ бу ерда!
У ташқарига чиқишга ботинмай, бўйнини чўзиб секин мўралади:
— Ҳозиргина оёғимнинг устидан ўрмалаб ўтди... Сиз, яхшиси, сув беринг, юзимга сепинг. Қўрқиб кетдим.
Мен жувон айтгандек қилдим.
— Раҳмат, яхши одам экансиз, — деди у. — Менинг исмим Дилбар.
— Қофияни қаранг, — кулиб юбордим мен. — Хотинимнинг исми эса Дилобар. Аммо айтиб қўяй, у сиздан анча чиройли.
— Йўғ-ей, билмабмиз, — лабини бурди Дилбар. — Хайрият, хотинингиз уйда эмас экан, агар бўлганида мени каламуш есаям киритмас экансиз!
— Кесатиқлар бобида устасиз-ку, — дедим мен. — Аммо хотини йўқ уйга кириш бобида сиз ҳам зўр экансиз!.. Энди чиқиб кетарсиз, хоним? Агар ростдан иш билан келган бўлсангиз, остонада туриб ҳам гаплашиш мумкин. Сиз кўрган сичқон инидан чиқмай чой ичиб ўтирибди.
Дилбар яна лабини бурди. Дафтарини қўлтиқлар экан, менга норози қиёфада қараб қўйди. Бироқ остонадан чиқар-чиқмас, яна додлаб юборди-да, бу гал эшикни ичкаридан маҳкам ёпиб олди:
— Сичқон! Сичқон!.. Рост айтяпман. Ҳалиям кетмабди!
Мен диққат бўлиб эшикни очмоқчи эдим, Дилбар ялинганнамо қўлимга ёпишди:
— Илтимос, очманг!
— Қизиқмисиз, ҳозир хотиним келиши керак. Сизни уйда кўрса нима деб ўйлайди?
— Илтимос, — у қўлимни қўйиб юбормади. — Яна ўн дақиқа, йўқ, беш дақиқа...
Мен Дилбарга разм солдим. Енгилтак аёлга ўхшамайди, аммо бегона эркакнинг уйига кириб олиш даражасида... сичқондан шунчалик қўрқиш мумкинмикан?
— Менга яна сув беринг, — деди у.
Айтганидек қилдим. Кейин кесатдим:
— Энди сичқонни баҳона қилиб бир умр шу уйда қоласиз, шекилли?
— Вой, қанақа одамсиз, ҳозир кетаман.
— Мен эмас, сиз қанақа одамсиз? Ҳозир хотиним келади дедим сизга. Балки зинадан чиқаётгандир аллақачон.
— Бўпти, кетаман, — аччиқ қилди у. — Манови дафтаримни тўлдириб олай. Уйингизда ўтирадиган жой борми ўзи?
Оббо, бу офатижон дафтарини тўлдирмаса кетмайдиганга ўхшайди.
Мен уни стол-стуллар қўйилган ичкари уйга таклиф қилдим. Дилбар пойафзалини ҳам ечмай кириб, дафтарига нималарнидир ёза бошлади. Майли, шуниси маъқул, кетиши осон бўлади.
Уни кузата бошладим. Қизиқ, худди хотиним келишини билиб, атайин имиллаб ёзаётгандек туюлди менга. Ҳа, ростдан ҳам шундай.
— Бўлдингизми? — деб сўрадим тоқатсизланиб.
— Вой, ҳозир! Намунча?!. Болаларингизнинг гувоҳномаларини берсангиз...
— Мен топиб беролмайман. Кейинги сафар.
— Начора. Аммо хотинингизга айтинг, поликлиникага албатта борсинлар, эмлаш ишлари муносабати билан...
— Хўп, хўп.
— Кеннойидан жудаям қўрқар экансиз-а? — Дилбар шундай деди-да, дафтарини ёпиб ўрнидан турди.
Мен уни кузатиш (аниқроғи ҳайдаш) учун ортидан эргашдим. Аммо кутилмаганда Дилбар ёлғондан қилдими ёки ростдан бўлдими, хона эшигига етмай мункиб кетди.
— Мени ушланг, бошим айланди, — шундай деди-ю, ўзини орқага ташлади. Агар уни ушлаб қолмаганимда чалқанчасига йиқилиб бошидан лат ерди.
Худди шу пайтда эшик қўнғироғи жиринглади. Юрагим така-пука бўлди. Шошганимдан Дилбарни диванга ётқизиб, чиқиш эшиги томон югурдим. Теш
Ҳикоя
Эшик қўнғироғи жиринглади ва юрагим шув этди. Ким бўлиши мумкин? Негадир мени ҳаяжон босди. Оёқларимга енгил титроқ кирди. Эшикни очдим. Ташқарида хушбичим, сочлари жингалак, кўзлари катта-катта жувон дафтар кўтариб турарди.
— Оилавий поликлиника, — деди у аввал менга, сўнг дафтарига тикилиб. — Салом, яхшимисиз? Мен ҳамшираман.
— Хотиним уйда эмас, — жавоб бердим мен.
— Нима? — анқайди жувон. — Хотинингиз билан нима ишим бор, тавба? Ёки хотиним уйда эмаслигини айтсам, ичкарига киради деб ўйлаяпсизми?
— Йўғ-ей, ҳалиги... оилавий поликлиника деганингизга... маълумотлар хотинимда бўлади-да! Мен ҳам... сизга кўзим учиб тургани йўқ!
Жувон кутилмаганда сесканиб кетиб, оёқларига қаради-да, бақириб юборди:
— Вой-вой, сичқон! — шундай деб бўсағага ўзини урди. Ранги учиб даҳлиздан ҳам ичкарига кириб кетди. Мен орқага мункиб, йиқилиб тушишимга бир баҳя қолди.
Тўғрисини айтсам, ўзим ҳам сичқондан қўрқаман. Аммо аёл кишининг олдида буни билдирмаслигим керак. Ўзимни ўнглаб олдим ва қия очиқ эшикдан ташқарига қараган бўлдим:
— Қанақа сичқон? Гапиришингиз катта-ю, сичқондан шунчалик қўрқасизми, яхши қиз? Сичқон-пичқон йўқ бу ерда!
У ташқарига чиқишга ботинмай, бўйнини чўзиб секин мўралади:
— Ҳозиргина оёғимнинг устидан ўрмалаб ўтди... Сиз, яхшиси, сув беринг, юзимга сепинг. Қўрқиб кетдим.
Мен жувон айтгандек қилдим.
— Раҳмат, яхши одам экансиз, — деди у. — Менинг исмим Дилбар.
— Қофияни қаранг, — кулиб юбордим мен. — Хотинимнинг исми эса Дилобар. Аммо айтиб қўяй, у сиздан анча чиройли.
— Йўғ-ей, билмабмиз, — лабини бурди Дилбар. — Хайрият, хотинингиз уйда эмас экан, агар бўлганида мени каламуш есаям киритмас экансиз!
— Кесатиқлар бобида устасиз-ку, — дедим мен. — Аммо хотини йўқ уйга кириш бобида сиз ҳам зўр экансиз!.. Энди чиқиб кетарсиз, хоним? Агар ростдан иш билан келган бўлсангиз, остонада туриб ҳам гаплашиш мумкин. Сиз кўрган сичқон инидан чиқмай чой ичиб ўтирибди.
Дилбар яна лабини бурди. Дафтарини қўлтиқлар экан, менга норози қиёфада қараб қўйди. Бироқ остонадан чиқар-чиқмас, яна додлаб юборди-да, бу гал эшикни ичкаридан маҳкам ёпиб олди:
— Сичқон! Сичқон!.. Рост айтяпман. Ҳалиям кетмабди!
Мен диққат бўлиб эшикни очмоқчи эдим, Дилбар ялинганнамо қўлимга ёпишди:
— Илтимос, очманг!
— Қизиқмисиз, ҳозир хотиним келиши керак. Сизни уйда кўрса нима деб ўйлайди?
— Илтимос, — у қўлимни қўйиб юбормади. — Яна ўн дақиқа, йўқ, беш дақиқа...
Мен Дилбарга разм солдим. Енгилтак аёлга ўхшамайди, аммо бегона эркакнинг уйига кириб олиш даражасида... сичқондан шунчалик қўрқиш мумкинмикан?
— Менга яна сув беринг, — деди у.
Айтганидек қилдим. Кейин кесатдим:
— Энди сичқонни баҳона қилиб бир умр шу уйда қоласиз, шекилли?
— Вой, қанақа одамсиз, ҳозир кетаман.
— Мен эмас, сиз қанақа одамсиз? Ҳозир хотиним келади дедим сизга. Балки зинадан чиқаётгандир аллақачон.
— Бўпти, кетаман, — аччиқ қилди у. — Манови дафтаримни тўлдириб олай. Уйингизда ўтирадиган жой борми ўзи?
Оббо, бу офатижон дафтарини тўлдирмаса кетмайдиганга ўхшайди.
Мен уни стол-стуллар қўйилган ичкари уйга таклиф қилдим. Дилбар пойафзалини ҳам ечмай кириб, дафтарига нималарнидир ёза бошлади. Майли, шуниси маъқул, кетиши осон бўлади.
Уни кузата бошладим. Қизиқ, худди хотиним келишини билиб, атайин имиллаб ёзаётгандек туюлди менга. Ҳа, ростдан ҳам шундай.
— Бўлдингизми? — деб сўрадим тоқатсизланиб.
— Вой, ҳозир! Намунча?!. Болаларингизнинг гувоҳномаларини берсангиз...
— Мен топиб беролмайман. Кейинги сафар.
— Начора. Аммо хотинингизга айтинг, поликлиникага албатта борсинлар, эмлаш ишлари муносабати билан...
— Хўп, хўп.
— Кеннойидан жудаям қўрқар экансиз-а? — Дилбар шундай деди-да, дафтарини ёпиб ўрнидан турди.
Мен уни кузатиш (аниқроғи ҳайдаш) учун ортидан эргашдим. Аммо кутилмаганда Дилбар ёлғондан қилдими ёки ростдан бўлдими, хона эшигига етмай мункиб кетди.
— Мени ушланг, бошим айланди, — шундай деди-ю, ўзини орқага ташлади. Агар уни ушлаб қолмаганимда чалқанчасига йиқилиб бошидан лат ерди.
Худди шу пайтда эшик қўнғироғи жиринглади. Юрагим така-пука бўлди. Шошганимдан Дилбарни диванга ётқизиб, чиқиш эшиги томон югурдим. Теш
❤124🙈23✍14🔥13😇9👍3👏1
HAMMASINI ÓRGANIB HAM
Mana sizga uyda UTIRGAN holda Halol mehnat va daromad💰
KATTA CHEGIRMADAN foydalanib qoling
Ushbu hunarlarni egallab óquvchilarim bn ham muloqat qilaolasiz.
Hunaringiz orqali daromad✅❤️
https://t.me/resin_art_Odinabonu
https://t.me/resin_art_Odinabonu
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤5
икчадан қарадим: хотиним!
— Тезроқ очинг, — деди у. Кейин эса мен очгунимча бўлмай, ўзи очди. — Очиқ экан-ку, мен жиринглатиб ётибман... Ассалому алайкум, дадаси. Ишга яхши бориб келдингизми?
Менинг тилим калимага келмасди. Хотинимга нима деб гап очишни билмасдим. Аслида айбим йўқ, ҳаммасини рўй-рост айтишим керак. Бироқ гап хотинимнинг ишонишида!
— Салом, хотинжон! Ўзинг яхши келдингми? Болалар қани?
— Э, уларингиз яна бир кун қоламиз дейишди. Бувисини соғинишибди.
— Биласанми, сенга...
— Сиз буларни ушланг, — хотиним шундай деб қўлидаги пакетларни менга тутқазди. — Маҳалла бошидаги дўконда арзон тухум сотишяпти экан. Мен тез бориб келай.
— Шошма, ҳозир...
— Катта бўлмасаям ҳар ҳолда арзон. Тез бориб келай.
— Йўқ, шошма. Сенга бир гапни айтишим керак.
— Нима дейсиз шу пайтда? Ярим соатда қайтаман, кейин айтаверасиз.
Бирдан каллам ишлаб кетди. Хотинимнинг дўконга кетгани яхши эмасми? Қайтиб келгунича анови жувонни ўзига келтириб уйдан чиқариб юбораман. Акс ҳолда хотинимнинг кўнглига ишончсизлик ораласа, бир умр ортимдан пойлаб юрадиган бўлади.
— Бора қол, — дедим шоша-пиша.
Аммо аксига олиб, хотиним эшикдан чиқар-чиқмас, ичкари хонадан “ҳой, қаердасиз?” деган товуш келди. Мен ўзимни хотиржам тутишга ҳаракат қилдим. Хотиним эса таққа тўхтаб, ортига ўгирилди.
— Кимдир гапирдими? — сўради у. — Аёл кишининг овозими?
Мен кулимсираб жавоб бердим:
— Ташқаридан эшитилди, хотин. Қўшнининг уйидан бўлса керак... Ёки кўчадан. Сен тезроқ бориб кела қол.
— Йўқ, ичкаридан эшитилди, — шундай деб, назаримда, хотиним ҳам кулгандек бўлди. — Ичкарида ким бор, дадаси?
— Бу нима деганинг? — дедим астойдил хафа бўлиб ва овозимни кўтариб. Овозимни кўтарганимнинг боиси, мабодо ичкаридан Дилбар яна чақириб қолса эшитилмасин деган мақсадда эди. — Бормайдиган бўлдингми? Унда эшит...
— Четроқ туринг, — дўконга тараддудланиб турган хотиним мени нари суриб, ичкари хонага йўл олди.
“Ҳаммаси тамом, — ўйладим мен, — қанақа қовоқкалла ҳамшира бўлди бу, озгина гапирмай турса олам гулистон эди!”
— Менга қара, сенга ҳозир тушунтираман, — шундай деб хотинимнинг орқасидан ичкарига кирдим-у, жим бўлдим. Ҳамшира қиздан дом-дарак йўқ, хонада фақат хотиним иккимиз эдик. Дилбар қаерда бўлиши мумкин? Майли, қаерда бўлсаям, хотиним кетганидан сўнг топилса бас. Ҳар ҳолда хонада буғланиб кетмагандир.
— Хўш, ким бор экан? — дедим хотинимга. — Гапир!
Хотиним атрофга аланглади:
— Менга бир гап бўлди, шекилли? Аммо аёл кишининг овозини аниқ эшитдим-ку!
— Агар сен аниқ эшитган бўлсанг, уйимизда арвоҳ бор, — дедим мен ҳазилга олиб.
Хотиним кулиб юборди:
— Э, ҳазилингиз бор бўлсин! Бўпти, мен кетдим. Сиз онамга бир телефон қилиб қўйсангиз бўлармиди, кеча нолиб гапираётгандилар.
— Албатта, мана, ҳозир, — шундай деб чўнтагимдан қўл телефонимни олиб, қайнонамнинг рақамини излай бошладим.
Икки ҳушим хотинимда! Тезроқ дўконга чиқиб кетса-ю, мен ҳамшира қизни топиб, уйдан ҳайдаб юборсам!
— Юринг, бирга бориб келамиз, — деди хотиним.
— Қўйсанг-чи, — уҳ тортдим мен. — Ҳозиргина ишдан келдим. Чарчаганман.
— Мен чарчамайманми?
— Сен ҳам борма, — мен шубҳага ўрин қолдирмаслик учунгина шундай дедим. Қолаверса, хотинимнинг феълини яхши биламан: борма деган жойга — аксинча боргиси келади. — Телевизор кўриб ўтирамиз.
— Йўқ, майли, бора қолай, яқин-ку!
— Ўзинг биласан.
— Э, эриняпман, бормайман.
Худди шу маҳалда диваннинг орқасидан Дилбар қаддини ростлади ва аччиқланиб деди:
— Оббо, қанақа хотинсиз, борсангиз боринг-да!
Унинг бу гапидан ғазабим қўзиб кетди, аммо айни пайтда мен ҳеч нима қила олмасдим. Тилим ҳам лол эди.
Хотиним дастлаб чўчиб тушди, сўнг ўзини босиб олиб, аввал Дилбарга, кейин эса менга қаради.
Хўш, мен нима қилишим керак? Гаров ўйнаб айтаман: ҳозир нимаики демайин, хотиним барибир ишонмайди. Ҳаммасига мана шу ҳамшира айбдор, озгина чидаганида Дилобар уйдан чиқиб кетган бўларди. Йўқ, мен ўзим калта ўйладим. Хотиним уйга кириб келганидаёқ бор гапни айтиб беришим керак эди. Энди барибир ишонмайди.
— Бу аёл оилавий поликлиникадан келибди, — дедим мен ниҳоят тилга кириб. — Исми Дилбар экан, ўзи айтди. Боя дафтарга ёзиб бўлгач, бирдан ҳуши
— Тезроқ очинг, — деди у. Кейин эса мен очгунимча бўлмай, ўзи очди. — Очиқ экан-ку, мен жиринглатиб ётибман... Ассалому алайкум, дадаси. Ишга яхши бориб келдингизми?
Менинг тилим калимага келмасди. Хотинимга нима деб гап очишни билмасдим. Аслида айбим йўқ, ҳаммасини рўй-рост айтишим керак. Бироқ гап хотинимнинг ишонишида!
— Салом, хотинжон! Ўзинг яхши келдингми? Болалар қани?
— Э, уларингиз яна бир кун қоламиз дейишди. Бувисини соғинишибди.
— Биласанми, сенга...
— Сиз буларни ушланг, — хотиним шундай деб қўлидаги пакетларни менга тутқазди. — Маҳалла бошидаги дўконда арзон тухум сотишяпти экан. Мен тез бориб келай.
— Шошма, ҳозир...
— Катта бўлмасаям ҳар ҳолда арзон. Тез бориб келай.
— Йўқ, шошма. Сенга бир гапни айтишим керак.
— Нима дейсиз шу пайтда? Ярим соатда қайтаман, кейин айтаверасиз.
Бирдан каллам ишлаб кетди. Хотинимнинг дўконга кетгани яхши эмасми? Қайтиб келгунича анови жувонни ўзига келтириб уйдан чиқариб юбораман. Акс ҳолда хотинимнинг кўнглига ишончсизлик ораласа, бир умр ортимдан пойлаб юрадиган бўлади.
— Бора қол, — дедим шоша-пиша.
Аммо аксига олиб, хотиним эшикдан чиқар-чиқмас, ичкари хонадан “ҳой, қаердасиз?” деган товуш келди. Мен ўзимни хотиржам тутишга ҳаракат қилдим. Хотиним эса таққа тўхтаб, ортига ўгирилди.
— Кимдир гапирдими? — сўради у. — Аёл кишининг овозими?
Мен кулимсираб жавоб бердим:
— Ташқаридан эшитилди, хотин. Қўшнининг уйидан бўлса керак... Ёки кўчадан. Сен тезроқ бориб кела қол.
— Йўқ, ичкаридан эшитилди, — шундай деб, назаримда, хотиним ҳам кулгандек бўлди. — Ичкарида ким бор, дадаси?
— Бу нима деганинг? — дедим астойдил хафа бўлиб ва овозимни кўтариб. Овозимни кўтарганимнинг боиси, мабодо ичкаридан Дилбар яна чақириб қолса эшитилмасин деган мақсадда эди. — Бормайдиган бўлдингми? Унда эшит...
— Четроқ туринг, — дўконга тараддудланиб турган хотиним мени нари суриб, ичкари хонага йўл олди.
“Ҳаммаси тамом, — ўйладим мен, — қанақа қовоқкалла ҳамшира бўлди бу, озгина гапирмай турса олам гулистон эди!”
— Менга қара, сенга ҳозир тушунтираман, — шундай деб хотинимнинг орқасидан ичкарига кирдим-у, жим бўлдим. Ҳамшира қиздан дом-дарак йўқ, хонада фақат хотиним иккимиз эдик. Дилбар қаерда бўлиши мумкин? Майли, қаерда бўлсаям, хотиним кетганидан сўнг топилса бас. Ҳар ҳолда хонада буғланиб кетмагандир.
— Хўш, ким бор экан? — дедим хотинимга. — Гапир!
Хотиним атрофга аланглади:
— Менга бир гап бўлди, шекилли? Аммо аёл кишининг овозини аниқ эшитдим-ку!
— Агар сен аниқ эшитган бўлсанг, уйимизда арвоҳ бор, — дедим мен ҳазилга олиб.
Хотиним кулиб юборди:
— Э, ҳазилингиз бор бўлсин! Бўпти, мен кетдим. Сиз онамга бир телефон қилиб қўйсангиз бўлармиди, кеча нолиб гапираётгандилар.
— Албатта, мана, ҳозир, — шундай деб чўнтагимдан қўл телефонимни олиб, қайнонамнинг рақамини излай бошладим.
Икки ҳушим хотинимда! Тезроқ дўконга чиқиб кетса-ю, мен ҳамшира қизни топиб, уйдан ҳайдаб юборсам!
— Юринг, бирга бориб келамиз, — деди хотиним.
— Қўйсанг-чи, — уҳ тортдим мен. — Ҳозиргина ишдан келдим. Чарчаганман.
— Мен чарчамайманми?
— Сен ҳам борма, — мен шубҳага ўрин қолдирмаслик учунгина шундай дедим. Қолаверса, хотинимнинг феълини яхши биламан: борма деган жойга — аксинча боргиси келади. — Телевизор кўриб ўтирамиз.
— Йўқ, майли, бора қолай, яқин-ку!
— Ўзинг биласан.
— Э, эриняпман, бормайман.
Худди шу маҳалда диваннинг орқасидан Дилбар қаддини ростлади ва аччиқланиб деди:
— Оббо, қанақа хотинсиз, борсангиз боринг-да!
Унинг бу гапидан ғазабим қўзиб кетди, аммо айни пайтда мен ҳеч нима қила олмасдим. Тилим ҳам лол эди.
Хотиним дастлаб чўчиб тушди, сўнг ўзини босиб олиб, аввал Дилбарга, кейин эса менга қаради.
Хўш, мен нима қилишим керак? Гаров ўйнаб айтаман: ҳозир нимаики демайин, хотиним барибир ишонмайди. Ҳаммасига мана шу ҳамшира айбдор, озгина чидаганида Дилобар уйдан чиқиб кетган бўларди. Йўқ, мен ўзим калта ўйладим. Хотиним уйга кириб келганидаёқ бор гапни айтиб беришим керак эди. Энди барибир ишонмайди.
— Бу аёл оилавий поликлиникадан келибди, — дедим мен ниҳоят тилга кириб. — Исми Дилбар экан, ўзи айтди. Боя дафтарга ёзиб бўлгач, бирдан ҳуши
❤121🔥49😇27🌚9😁8🤨5🙈2😍1
Эрингиз доим сизни дейишини истасангиз энг зўр сирларини ўргатамиз
Факат бизда ҳаммаси бепул ўргатилади
ҲОЗИРОҚ КИРИШГА УЛГУРИНГ ГЎЗАЛЛАРИМ
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤6
дан кетиб қолди.
Табиийки, хотиним қошларини чимирди, ғазабнок чеҳрасида кўплаб саволлар ғужғон ўйнади. Мен Дилбарга ўгирилиб дедим:
— Сизга хотиним келади, деганмидим? Тезроқ чиқиб кетинг, деганмидим? Нега чурқ этмайсиз, ўзингиз тушунтиринг энди.
Дилбар диван ортидан айланиб ўтди-да, хотинимга юзма-юз бўлди. Унинг кўриниши хотиржам эди. Аммо гапирган гаплари мени довдиратиб қўйди:
— Биз эрингиз билан севишамиз.
Хонада шу қадар жимлик чўкдики, мен ҳеч биримиз нафас олмаяпмизмикан, деб ўйлаб қолдим. Кейин жиғибийрон бўлганча Дилбарга муштимни дўлайтирдим:
— Сиз, ўв... нималар деяпсиз? Ёлғон гапиришга уялмайсизми? Қанақа севишиш?.. Мен фақат хотинимни севаман, билдингизми? Уятсиз экансиз-ку!.. Мақсадингиз бировларнинг оиласини бузиш экан.
Дилбар пинагини ҳам бузмай менга деди:
— Сиз менга кўзингизни қисмай гапиринг, хўпми? Қачонгача яшириб юрамиз?
— Нима?!. Нимани яшириб юрамиз?.. Хотин, сен бунинг гапларига ишонма. Жиннихонадан келган бўлса керак.
— Дадаси, ўзингизни босинг, — деди Дилобар. — Сиз менга айтинг-чи, агар бу аёл ёлғон гапираётган бўлса, диванимизнинг орқасида нима қилаётган эди?
— Уф... ҳозир сенга ҳаммасини бир бошдан айтиб бераман. Ярим соат олдин эшик жиринглади, очдим. Қарасам, шу аёл турибди. “Оилавий поликлиникадан келдим”, деди. Қўлида дафтарини кўриб...
— Қанақа поликлиника, қанақа дафтар? — хахолаб кулди Дилбар. — Нималар деяпсиз?
Мен сўзимни исботлаш учун стол устига қарадим, бироқ у ерда дафтар йўқ, ғойиб бўлган эди.
— Қаерга яширдингиз, айтинг! — дедим мен ҳамширага хезланиб.
— Вой, нимани? — Дилбар шундай деб хотинимнинг орқасига яширинди.
— Дафтарни! — шундай деб хотинимга ўгирилдим. — Менга қара, Дилобар, сенга бир бошдан гапириб бераман. Ишонмасанг, ўзинг биласан.
Хуллас, хотинимга ҳаммасини айтиб бердим. Айбим йўқлиги, хиёнат қилмаганим, соддалигим туфайли шундай ноқулай аҳволга тушганимни тушунтирдим. Бу аёлни танимаслигимни айтиб, тавалло қилдим.
Дилбар гапимни бўлмади, аммо истеҳзоли кулиб турди. Хотинимнинг қошидаги тугун эса сира ечилмади. Бироқ негадир унчалик аччиқланмади, аксинча баъзи гапларимдан кулиб қўйди. Мен бундан ҳайрон бўлдим. Демак, хотиним менинг алдамаётганимни тушунди, деб ўйладим.
— Дадаси, сиз кўчага чиқиб бир айланиб келинг, — яна ҳайратга солди мени хотиним. — Биз бу киши билан ўзимиз гаплашиб оламиз.
— Ўзларинг гаплашиб оласизлар? Сен нима деётганингни тушуняпсанми? Ахир бу сени алдайди, қулоғингга лағмон осади, туппа-тузук эрингни хиёнаткорга чиқаради. Менинг айбим йўқ. Ичкарига киритмоқчи ҳам эмасдим буни!
Яна Дилбар ўртага суқилди:
— Сизнинг айбингиз бўлмаса, унда мен уйингизга ойдан тушибман-да, а? Хотинингиз келишидан аввал юз марталаб “севаман, жоним” деган ким? Кеннойим келадиган бўлса, кета қолай дедим. Йўқ, бугун учаламиз гаплашиб олишимиз шарт, дедингиз! Хотинидан қўрқадиган эркак эркакми, дедингиз! Айтмадим, денг?!. Энди эса қандайдир поликлиника дейсиз, ҳамшира дейсиз! Ўзим уколдан қўрқаман-у, қанақасига ҳамшира бўлай?
Агар Дилобар ўртага тушмаганида мен бу аёлни ногирон қилиб қўярдим. Без бўлиб гапиришини қаранг! Одам ҳам шунчалик сурбетлик қилиши мумкинми? Киприк қоқмай алдайди-я!
Хотиним мени бир амаллаб уйдан чиқарди. Ҳаммасини ўзи ҳал қилишини айтди. “Бу қаллоб аёл сени бир бало қилмасин”, дедим. Хотиним яна кулимсиради.
Дилобар мени кўчага чиқариб тўғри қилган экан — анча енгил тортдим. Аммо барибир икковлон нималарни гаплашишини ўйлаб ичим қизиди. Кўчада қанча вақт тураман, ҳайронман. Ўзимнинг уйимга хотиним чақиргандан сўнг кираманми? Ҳа, хиёнат қилганим учун... Хиёнат? Аслида хиёнат қилганим йўқ-ку! Ўша аёлнинг ўзи келди, сичқонни баҳона қилиб, ичкарига кириб олди. Менинг хатойим — хотиним келгандаёқ бу ҳақда айтишим керак эди...
Яхшилаб ўйлаб кўрилса, эркакнинг хиёнатига аёлларнинг ўзлари сабабчи бўлишади. Ўзингиз мулоҳаза қилиб кўринг: аввало, яхши хотиннинг эри бу кўчага кирмайди! Иккинчидан, бегона аёл кўзини шундай сузадики, эркак хотинини паққос эсдан чиқариб юбориши мумкин. “Ғунажин кўзини сузмаса, буқа занжирини узмайди” деган мақол бежиз айтилмаган, ахир!..
Кўчада қанча вақт қолиб кетдим, аниқ билмайман. Бир-икк
Табиийки, хотиним қошларини чимирди, ғазабнок чеҳрасида кўплаб саволлар ғужғон ўйнади. Мен Дилбарга ўгирилиб дедим:
— Сизга хотиним келади, деганмидим? Тезроқ чиқиб кетинг, деганмидим? Нега чурқ этмайсиз, ўзингиз тушунтиринг энди.
Дилбар диван ортидан айланиб ўтди-да, хотинимга юзма-юз бўлди. Унинг кўриниши хотиржам эди. Аммо гапирган гаплари мени довдиратиб қўйди:
— Биз эрингиз билан севишамиз.
Хонада шу қадар жимлик чўкдики, мен ҳеч биримиз нафас олмаяпмизмикан, деб ўйлаб қолдим. Кейин жиғибийрон бўлганча Дилбарга муштимни дўлайтирдим:
— Сиз, ўв... нималар деяпсиз? Ёлғон гапиришга уялмайсизми? Қанақа севишиш?.. Мен фақат хотинимни севаман, билдингизми? Уятсиз экансиз-ку!.. Мақсадингиз бировларнинг оиласини бузиш экан.
Дилбар пинагини ҳам бузмай менга деди:
— Сиз менга кўзингизни қисмай гапиринг, хўпми? Қачонгача яшириб юрамиз?
— Нима?!. Нимани яшириб юрамиз?.. Хотин, сен бунинг гапларига ишонма. Жиннихонадан келган бўлса керак.
— Дадаси, ўзингизни босинг, — деди Дилобар. — Сиз менга айтинг-чи, агар бу аёл ёлғон гапираётган бўлса, диванимизнинг орқасида нима қилаётган эди?
— Уф... ҳозир сенга ҳаммасини бир бошдан айтиб бераман. Ярим соат олдин эшик жиринглади, очдим. Қарасам, шу аёл турибди. “Оилавий поликлиникадан келдим”, деди. Қўлида дафтарини кўриб...
— Қанақа поликлиника, қанақа дафтар? — хахолаб кулди Дилбар. — Нималар деяпсиз?
Мен сўзимни исботлаш учун стол устига қарадим, бироқ у ерда дафтар йўқ, ғойиб бўлган эди.
— Қаерга яширдингиз, айтинг! — дедим мен ҳамширага хезланиб.
— Вой, нимани? — Дилбар шундай деб хотинимнинг орқасига яширинди.
— Дафтарни! — шундай деб хотинимга ўгирилдим. — Менга қара, Дилобар, сенга бир бошдан гапириб бераман. Ишонмасанг, ўзинг биласан.
Хуллас, хотинимга ҳаммасини айтиб бердим. Айбим йўқлиги, хиёнат қилмаганим, соддалигим туфайли шундай ноқулай аҳволга тушганимни тушунтирдим. Бу аёлни танимаслигимни айтиб, тавалло қилдим.
Дилбар гапимни бўлмади, аммо истеҳзоли кулиб турди. Хотинимнинг қошидаги тугун эса сира ечилмади. Бироқ негадир унчалик аччиқланмади, аксинча баъзи гапларимдан кулиб қўйди. Мен бундан ҳайрон бўлдим. Демак, хотиним менинг алдамаётганимни тушунди, деб ўйладим.
— Дадаси, сиз кўчага чиқиб бир айланиб келинг, — яна ҳайратга солди мени хотиним. — Биз бу киши билан ўзимиз гаплашиб оламиз.
— Ўзларинг гаплашиб оласизлар? Сен нима деётганингни тушуняпсанми? Ахир бу сени алдайди, қулоғингга лағмон осади, туппа-тузук эрингни хиёнаткорга чиқаради. Менинг айбим йўқ. Ичкарига киритмоқчи ҳам эмасдим буни!
Яна Дилбар ўртага суқилди:
— Сизнинг айбингиз бўлмаса, унда мен уйингизга ойдан тушибман-да, а? Хотинингиз келишидан аввал юз марталаб “севаман, жоним” деган ким? Кеннойим келадиган бўлса, кета қолай дедим. Йўқ, бугун учаламиз гаплашиб олишимиз шарт, дедингиз! Хотинидан қўрқадиган эркак эркакми, дедингиз! Айтмадим, денг?!. Энди эса қандайдир поликлиника дейсиз, ҳамшира дейсиз! Ўзим уколдан қўрқаман-у, қанақасига ҳамшира бўлай?
Агар Дилобар ўртага тушмаганида мен бу аёлни ногирон қилиб қўярдим. Без бўлиб гапиришини қаранг! Одам ҳам шунчалик сурбетлик қилиши мумкинми? Киприк қоқмай алдайди-я!
Хотиним мени бир амаллаб уйдан чиқарди. Ҳаммасини ўзи ҳал қилишини айтди. “Бу қаллоб аёл сени бир бало қилмасин”, дедим. Хотиним яна кулимсиради.
Дилобар мени кўчага чиқариб тўғри қилган экан — анча енгил тортдим. Аммо барибир икковлон нималарни гаплашишини ўйлаб ичим қизиди. Кўчада қанча вақт тураман, ҳайронман. Ўзимнинг уйимга хотиним чақиргандан сўнг кираманми? Ҳа, хиёнат қилганим учун... Хиёнат? Аслида хиёнат қилганим йўқ-ку! Ўша аёлнинг ўзи келди, сичқонни баҳона қилиб, ичкарига кириб олди. Менинг хатойим — хотиним келгандаёқ бу ҳақда айтишим керак эди...
Яхшилаб ўйлаб кўрилса, эркакнинг хиёнатига аёлларнинг ўзлари сабабчи бўлишади. Ўзингиз мулоҳаза қилиб кўринг: аввало, яхши хотиннинг эри бу кўчага кирмайди! Иккинчидан, бегона аёл кўзини шундай сузадики, эркак хотинини паққос эсдан чиқариб юбориши мумкин. “Ғунажин кўзини сузмаса, буқа занжирини узмайди” деган мақол бежиз айтилмаган, ахир!..
Кўчада қанча вақт қолиб кетдим, аниқ билмайман. Бир-икк
❤136🔥39🤨16🌚8👍5😨3
❗️ YAPON MOʻJIZASI - GANBARIMASU
Yaponlar aynan "ganbarimasu" tufayli urushdan keyingi eng qashshoq davlatdan dunyoning eng boy davlatiga aylandi.
Agar insonning ham ichida ganbarimasu bo‘lsa, har qanday qiyinchilik, har qanday muammo oddiy bo‘lib qoladi.
Buni rivojlanishni, yuksak marralarni zabt etishni xohlovchilar uchun haqiqiy omad formulasi desa ham boʻladi. Ganbarimasu bu...
Davomi shu yerda 👈
Yaponlar aynan "ganbarimasu" tufayli urushdan keyingi eng qashshoq davlatdan dunyoning eng boy davlatiga aylandi.
Agar insonning ham ichida ganbarimasu bo‘lsa, har qanday qiyinchilik, har qanday muammo oddiy bo‘lib qoladi.
Buni rivojlanishni, yuksak marralarni zabt etishni xohlovchilar uchun haqiqiy omad formulasi desa ham boʻladi. Ganbarimasu bu...
Davomi shu yerda 👈
❤8
ита ошнамга қўнғироқ қилиб, уларнинг бошини қотирдим. Дўконга кириб тентирадим, шарбат харид қилдим ва симириб ўтирдим.
Ниҳоят хотиним менга қўнғироқ қилиб, уйга чақирди.
Кейин эса, гўё ҳеч гап бўлмагандек кутиб олди. Нима деркан деб гапиришини роса кутдим.
— Ҳалиги... анови... кетдими? — сўрадим гап очиш учун.
— Ким?.. Ҳа, уми? Кетди.
— А, сен... У нима деди?.. Нима деган бўлсаям сен ишонма! Унинг ўзи уйга кирди. Мен танимайман.
Дилобар кулиб юборди:
— Ҳаммаси жойида, дадаси.
Бу гапдан ғалати бўлиб кетдим...
Орадан ўн бир кун ўтди. Хотинимнинг таваллуд санаси эди.
— Менга совға керак эмас, — деди Дилобар. — Мени кечирсангиз бас.
Дилобарга елкаларимни қисиб қарадим.
— Ўшанда анови аёлнинг уйимизга келгани махсус уюштирилган эди, дадаси, — деди у. — Сизни шунчаки синаб кўрмоқчи эдим. Дилбар менинг танишим. Кўп бўлгани йўқ танишганимизга. Кўнгли очиқ аёл. Гапдан гап чиқиб, эрнинг хиёнати ҳақида суҳбатлашиб қолдик. Бу фикр кимдан чиққани эсимда йўқ. Хуллас, сизни синаб кўрмоқчи бўлдик... Мени кечиринг. Хиёнат қилмаслигингизга қатъий амин бўлдим. Мени шунчалик яхши кўришингизни билмаган эканман. Виждоним қийналиб кетяпти, дадаси... Сиз ўшанда мени Дилбарга чиройли деганмидингиз?
— Чиройлини чиройли дейман-да...
Эртаси куни мен у билан ресторанда учрашдим.
— Режа яхши берди, — дедим кулиб. — Энди бемалол учрашаверсак бўлади. Шубҳа, гумонга ўрин йўқ-да! Ишдан кеч қоламанми, хизмат сафарига кетаманми — энди яшил чироқ! Ролларимизни қотириб ўйнадик. Беш баҳо! Айниқса, мен бопладим. Бор маҳоратимни ишга солдим. Хотинимни ишонтира олибманки, у мендан кечирим сўради. Уйланган бўлсам ҳам нақадар эркин қушман!.. Хўш, режам иш бердими? Ҳаммасини пухта ўйлаган эканманми?
— Виждонсиз, — Дилбар кулимсираб қадаҳини кўтарди...
ТАМОМ.
Ниҳоят хотиним менга қўнғироқ қилиб, уйга чақирди.
Кейин эса, гўё ҳеч гап бўлмагандек кутиб олди. Нима деркан деб гапиришини роса кутдим.
— Ҳалиги... анови... кетдими? — сўрадим гап очиш учун.
— Ким?.. Ҳа, уми? Кетди.
— А, сен... У нима деди?.. Нима деган бўлсаям сен ишонма! Унинг ўзи уйга кирди. Мен танимайман.
Дилобар кулиб юборди:
— Ҳаммаси жойида, дадаси.
Бу гапдан ғалати бўлиб кетдим...
Орадан ўн бир кун ўтди. Хотинимнинг таваллуд санаси эди.
— Менга совға керак эмас, — деди Дилобар. — Мени кечирсангиз бас.
Дилобарга елкаларимни қисиб қарадим.
— Ўшанда анови аёлнинг уйимизга келгани махсус уюштирилган эди, дадаси, — деди у. — Сизни шунчаки синаб кўрмоқчи эдим. Дилбар менинг танишим. Кўп бўлгани йўқ танишганимизга. Кўнгли очиқ аёл. Гапдан гап чиқиб, эрнинг хиёнати ҳақида суҳбатлашиб қолдик. Бу фикр кимдан чиққани эсимда йўқ. Хуллас, сизни синаб кўрмоқчи бўлдик... Мени кечиринг. Хиёнат қилмаслигингизга қатъий амин бўлдим. Мени шунчалик яхши кўришингизни билмаган эканман. Виждоним қийналиб кетяпти, дадаси... Сиз ўшанда мени Дилбарга чиройли деганмидингиз?
— Чиройлини чиройли дейман-да...
Эртаси куни мен у билан ресторанда учрашдим.
— Режа яхши берди, — дедим кулиб. — Энди бемалол учрашаверсак бўлади. Шубҳа, гумонга ўрин йўқ-да! Ишдан кеч қоламанми, хизмат сафарига кетаманми — энди яшил чироқ! Ролларимизни қотириб ўйнадик. Беш баҳо! Айниқса, мен бопладим. Бор маҳоратимни ишга солдим. Хотинимни ишонтира олибманки, у мендан кечирим сўради. Уйланган бўлсам ҳам нақадар эркин қушман!.. Хўш, режам иш бердими? Ҳаммасини пухта ўйлаган эканманми?
— Виждонсиз, — Дилбар кулимсираб қадаҳини кўтарди...
ТАМОМ.
😢80❤67🤨26😨21🙈6🔥1😍1
Shoshilinch kóring 🫢✨
⚡ ENDI CHINNI BOZORLARINI YOPSAK XAM BULADI😱😱😱
🍬 Chunki siz óz qulingiz bilan ajoyib idishlarni, kartinalarni, soatlarni, DEKUAR buyumlarni yarata olasiz✅💯
Mana sizga uyda UTIRGAN holda Halol mehnat va ushbu HUNARLAR orqali daromad qilishni órgatama🚗
✨ Darslar butn UMR uzlaringda qoladi🎉
😎 MUROJAT UCHUN:✅
@Biznes_Ledy_Odinabonu
@Kurator_Odinabonuu
💚 TEZZ Gruppamga qo'shilish uchun👇
https://t.me/resin_art_Odinabonu
https://t.me/resin_art_Odinabonu
Mana sizga uyda UTIRGAN holda Halol mehnat va ushbu HUNARLAR orqali daromad qilishni órgatama
@Biznes_Ledy_Odinabonu
@Kurator_Odinabonuu
https://t.me/resin_art_Odinabonu
https://t.me/resin_art_Odinabonu
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤4