#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
🔥109❤93🙈38👏15😍3
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
❤46🔥37🤨26🙈7😢2🤗2🕊1
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
60-қисм
Азизбекнинг мушти зарбидан тош ойнанинг ойнаси чил чил синиб тòкилди. Азизбекнинг бу харакатидан нафақат Гулхаё хатто Ҳалима ая ҳам қōрқиб кетди. Ҳалима ая ōғлининг важохатидан бугун ошириб юборганини тушунди. Қилар ишни қилиб бōлиб ōзини гōлликка солди
- Ҳалигии....дастурхон тайёр... Óтинглар демоқчи эдим. Ҳа майли ишинг бōлса кийинроқ ōтарсан...
Ҳалима ая пилдирпис бōлиб чиқиб кетди Гулхаё эса шошилиб Азизбекнинг ойна тилиб қонаётган қōлини ушлади. Азизбек эса зарда билан уни силтаб ташлаб чиқиб кетди. Азизбек иккинчи марта ҳам онаси Гулхаёни кийимсиз холда кōрганини ҳазм қилолмасди. Тōғри онаси ҳам аёл киши аммо Азизбекнинг рашки аёл эркак деб ōтирмасди. Гулхаё неча кундан буён шу кучли рашкдан қōрқиб кечалари ōтириб тонг оттиради. У уҳлолмаётгани эса Азизбекни ҳам уҳлатмайди. Азизбек бошининг қаттиқ оғриётганига чидолмай кетма кет учта сегарет тутатди. Бōлмади. Охири кōча бōйлаб юриб кетди. Азизбек онаси ва хотини орасида қолган акаларини энди тушунди. У кōп бора онасини нима қилса ҳам ҳақли деб ōйлар ва акаларини ҳам худди онасидек хотин қулиликда айбларди. Аммо энди тушунди онани ёки хотинни танла дейишлик аҳмоқликдан бошқа ҳеч нарса эмас экан. Бечора акалари ҳам мана шундай аросатда қолишган, онасини танлай деса хотинлари болалари қолиб кетади хотинини танласа онаси...
Азизбек оғир уф тортди
- Бекоргаям Фурқат акам битмаган уйига кōчиб кетмаган эканда. Ёки Ҳасан акам ҳам ōз ōзидан рōзғорини бōлак қилмаган. Ҳаммаси энамнинг шу фелига чидолмаган. Шароф акам эса...
Азизбек Шарофни ōйлади. Ғирт алкаш бōлиб қолган ичмаган кунини ōзи йōқ. Унгаям сабаб Ҳалима аянинг тинмай отадиган миннат тошлари сабаб. Гōёки бу дунёда фақат Ҳалима ая ōғил туққан ёки болаларини уйлантириб уй жой қилиб бергандек миннат қиларди. Шунинг учун ҳам Шароф онаси ва хотини орасида қолавериб алкаш бōлди қолди. Бу ёқда Шохиста янгаси ҳам ōғил туғмади.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
60-қисм
Азизбекнинг мушти зарбидан тош ойнанинг ойнаси чил чил синиб тòкилди. Азизбекнинг бу харакатидан нафақат Гулхаё хатто Ҳалима ая ҳам қōрқиб кетди. Ҳалима ая ōғлининг важохатидан бугун ошириб юборганини тушунди. Қилар ишни қилиб бōлиб ōзини гōлликка солди
- Ҳалигии....дастурхон тайёр... Óтинглар демоқчи эдим. Ҳа майли ишинг бōлса кийинроқ ōтарсан...
Ҳалима ая пилдирпис бōлиб чиқиб кетди Гулхаё эса шошилиб Азизбекнинг ойна тилиб қонаётган қōлини ушлади. Азизбек эса зарда билан уни силтаб ташлаб чиқиб кетди. Азизбек иккинчи марта ҳам онаси Гулхаёни кийимсиз холда кōрганини ҳазм қилолмасди. Тōғри онаси ҳам аёл киши аммо Азизбекнинг рашки аёл эркак деб ōтирмасди. Гулхаё неча кундан буён шу кучли рашкдан қōрқиб кечалари ōтириб тонг оттиради. У уҳлолмаётгани эса Азизбекни ҳам уҳлатмайди. Азизбек бошининг қаттиқ оғриётганига чидолмай кетма кет учта сегарет тутатди. Бōлмади. Охири кōча бōйлаб юриб кетди. Азизбек онаси ва хотини орасида қолган акаларини энди тушунди. У кōп бора онасини нима қилса ҳам ҳақли деб ōйлар ва акаларини ҳам худди онасидек хотин қулиликда айбларди. Аммо энди тушунди онани ёки хотинни танла дейишлик аҳмоқликдан бошқа ҳеч нарса эмас экан. Бечора акалари ҳам мана шундай аросатда қолишган, онасини танлай деса хотинлари болалари қолиб кетади хотинини танласа онаси...
Азизбек оғир уф тортди
- Бекоргаям Фурқат акам битмаган уйига кōчиб кетмаган эканда. Ёки Ҳасан акам ҳам ōз ōзидан рōзғорини бōлак қилмаган. Ҳаммаси энамнинг шу фелига чидолмаган. Шароф акам эса...
Азизбек Шарофни ōйлади. Ғирт алкаш бōлиб қолган ичмаган кунини ōзи йōқ. Унгаям сабаб Ҳалима аянинг тинмай отадиган миннат тошлари сабаб. Гōёки бу дунёда фақат Ҳалима ая ōғил туққан ёки болаларини уйлантириб уй жой қилиб бергандек миннат қиларди. Шунинг учун ҳам Шароф онаси ва хотини орасида қолавериб алкаш бōлди қолди. Бу ёқда Шохиста янгаси ҳам ōғил туғмади.
🔥151❤93👍40🤨26😢23🕊3😍3😨3
🔥SABRLIGIM🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤34
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Табассумга буркансин дунё,
Шукрларга тўлсин дилингиз.
Бўлсин оппоқ, тоза, мусаффо,
Қадам қўйган янги кунингиз!
Ассалому алайкум, яхшилар!
Яна бир тонгни яхши ниятлар билан кутиб олдик, Алҳамдулиллаҳ! Кўрсатганига шукр!
...Азизлар, ҳаётда ҳамма нарса ўткинчи, шундай экан ҳар бир яхшилик учун миннатдор бўлинг, чунки у доимий эмас...
.... Агар ёмонлик ва дард келса ҳам қайғурманг, сабр қилинг, чунки тундан кейин тонг, оғриқдан кейин ҳаловат бор, - дейдилар.
...Ҳар қандай ҳолатда ҳам ҳаёт синовларига қарши туришда ўзингизда куч топа билинг ва бугунги кундан бахра олиб, завқланиб, кулиб, яқинларингизга хуш кайфият улашиб, яшай билинг...
Шукрларга тўлсин дилингиз.
Бўлсин оппоқ, тоза, мусаффо,
Қадам қўйган янги кунингиз!
Ассалому алайкум, яхшилар!
Яна бир тонгни яхши ниятлар билан кутиб олдик, Алҳамдулиллаҳ! Кўрсатганига шукр!
...Азизлар, ҳаётда ҳамма нарса ўткинчи, шундай экан ҳар бир яхшилик учун миннатдор бўлинг, чунки у доимий эмас...
.... Агар ёмонлик ва дард келса ҳам қайғурманг, сабр қилинг, чунки тундан кейин тонг, оғриқдан кейин ҳаловат бор, - дейдилар.
...Ҳар қандай ҳолатда ҳам ҳаёт синовларига қарши туришда ўзингизда куч топа билинг ва бугунги кундан бахра олиб, завқланиб, кулиб, яқинларингизга хуш кайфият улашиб, яшай билинг...
👏12❤11🤨1
алима зинадан чиқиб эшикни очди. Айвонга кўз югуртириб овоз берди. -Фароғат опа, уйдамисиз?
Уй ичи ҳамон жимжит, ҳеч кимнинг шарпаси эшитилмасди. Айвондаги хонтахта устида турган чинни товоқнинг усти дастурхоннинг чети билан омонатгина ёпилганди. Остонада турган калишни кўриб Ҳалима, уйда экан, деди. Ён томондаги эшикни очиб қаради. Орқасидан бетоқатлик билан қараган Шаходатга бир қараб қўйиб ичкари хонага қараб юрди. Ҳамма беихтиёр унга эргашди. Ҳалим кароватда ётган Фароғатни кўриб, шу ерда экан, деди. Олдига бориб елкасини секингина турди.
-Фароғат опа, кеч бўлганда нега бундай ётибсиз? Туринг, меҳмонлар келишди.
Шаҳодат яқин келиб энгашди. Ойисини қаттиқроқ туртди.
-Туринг, ойи, туринг.
Фароғат қимир ҳам этмади. Бу ҳолдан ҳамма ҳайрон эди. Искандар нима бўлганини англаб юраги «шув» этиб кетди. Лекин бир нима дейишга журъат қилолмади. Ҳалима стол устида қалашиб ётган дори қутиларини кўриб шифокор сифатида дарҳол тушунгандай бўлди. Шошиб қутиларни бир-бир очиб кўрди. Қутиларнинг бўшлигини кўриб ҳаёлидан ўтгани тўғри эканлигига ишонч ҳосил қилди. Бу ҳатти-ҳаракатига ҳайрон бўлиб қараб турганларга ўгирилиб деди:
-Фароғат опа дори ичибди. Жуда кўп дори ичган. Қаранглар, ҳамма қутидаги дориларни ичган.
-Дори?! Бўлиши мумкин эмас,- деди Самандар кўзлари ола-кула бўлиб.
Ҳалима сўзсиз бошини қимирлатди. Ҳамма саросимага тушиб қолганди. Биринчи бўлиб Искандар ўзини қўлга олди. «Нега ундай қилдинг,Фароғат», деб пичирлади. Самандар тошдай қотиб қолган, фикрлашга ҳам ожиз, гапиришга тили айланмасди. Ориф эса эшик олдида тургаича қимир этмасди. Шаҳодат ҳушини йўқотгандай эди. Ҳаммага бир- бир қараб чиқди. Бу ҳодисанинг бутун даҳшатини ҳис қилиб аъзойи бадани титраб кетди. Оёғидан куч кетгандай кароват четига ўтириб қолди. Фароғатнинг ўнг қўлини икки қўллаб ушлаб йиғлаб юборди.
-Нега ундай қилдингиз ойижон?! Нега? Сизни бундай қилишга нима мажбур қилди?!!!-деб бирдан сакраб туриб кетди. -Дадажон, акажон! Нега қараб турибсизлар? Тезроқ касалхонага олиб борайлик. Балки…
-Қани, бундай туринг-чи,- деб Ҳалима уни сал четга суриб, Фароғатнинг билагидан бирпас ушлаб турди. Кейин юрагига қулоқ солди. Қаддини ростлаб, бош чайқади. -Энди фойдаси йўқ. Кеч қолибмиз.
-Нега?! Нега кеч бўлар экан?! -деб Шаҳодат жон ҳолатда қичқириб юборди. -Айтинг, нима бўлибди?!
-Оламдан ўтибди,- деди Ҳалима ҳудди бунга ўзи айбдордай .
-Нима дедингиз, оламдан ўтибди?! -деб Шаҳодат «ялт» этиб ойисига қаради. Шунда унинг боши бир томонга ғайритабиий тарзда оғиб қолганини, ярим юмуқ кўзларида нур аллақачон сўнганини сезди. Ўзини устига ташлаб уввос тортиб йиғлаб « Нега ундай қилдингиз, ойи, шунга шунчаликми?!» деб нола қила бошлади.
Искандар титроқ овоз билан уни тинчлантиришга уринди. Лекин Шаҳодат гапини ҳам эшитмас, ойисининг совий бошлаган танасини қучоқлаб йиғлашда давом этаётган.
-Кечиринг мени ,ойижон, кечиринг. Нобакор қизингизни кечиринг! Ҳаммасига мен сабабчиман. Сизга, ўз онамга шунақа гапларни айтдим. Жонингизга қасд қилишга мажбур қилдим. Дунёни кўзинигзга қоронғи қилиб қўйдим! Гапларимга чидай олмай шундай қилгансиз!
Искандар стол устида ётган қоғозни кўриб беихтиёр қўлига олди. Шошиб кўз югуртириб чиқди. Ҳамон тошдай қотиб турган Самандар билан Орифга қаради. Шаҳодатга яқин келиб елкаларидан ушлаб ўрнидан тургизди.
-Ундай дема, қизим. Бунга бир сен эмас, ҳаммамиз айбдормиз. Аммо сени ҳечам айблагани йўқ. Мана, бизга айтмоқчи бўлган гапларини ёзиб қолдирибди.
Шаҳодат, «ойим нима деб ёзибди», дегандай ёшли кўзларини дадасига тикди. Самандарнинг ҳам кўнглидан ҳудди шу савол кечаётган эди. Искандар қоғоз ушлаган қўллари титраганича ўқий бошлади.
«Самандар, Шаҳодат. Бу сизларга айтмоқчи бўлган сўнгги гапларим. Сўнгги, дейишимнинг сабаб, буни ўқиётганларингда мен бу дунёдан кетган бўламан. Сизлардай кўнгли тоза кишиларларнинг орасида яшашга нолойиқман. Олдиларингда гуноҳим шунчалик каттаки, гапларимни ўзрларингга айтиш у ёқда турсин, кўзларингга тик қарашга ҳам ботинолмайман. Юзим чидамайди. Агар чиройли гулзор ичида бегонаўт ўсиб чиқса уни дарров юлиб ташлайдилар. Мен ҳам ораларингдаги «бегона» ўт эдим. Лекин мени ҳеч ким «юлиб ташламади». Бунинг қанчалик
Уй ичи ҳамон жимжит, ҳеч кимнинг шарпаси эшитилмасди. Айвондаги хонтахта устида турган чинни товоқнинг усти дастурхоннинг чети билан омонатгина ёпилганди. Остонада турган калишни кўриб Ҳалима, уйда экан, деди. Ён томондаги эшикни очиб қаради. Орқасидан бетоқатлик билан қараган Шаходатга бир қараб қўйиб ичкари хонага қараб юрди. Ҳамма беихтиёр унга эргашди. Ҳалим кароватда ётган Фароғатни кўриб, шу ерда экан, деди. Олдига бориб елкасини секингина турди.
-Фароғат опа, кеч бўлганда нега бундай ётибсиз? Туринг, меҳмонлар келишди.
Шаҳодат яқин келиб энгашди. Ойисини қаттиқроқ туртди.
-Туринг, ойи, туринг.
Фароғат қимир ҳам этмади. Бу ҳолдан ҳамма ҳайрон эди. Искандар нима бўлганини англаб юраги «шув» этиб кетди. Лекин бир нима дейишга журъат қилолмади. Ҳалима стол устида қалашиб ётган дори қутиларини кўриб шифокор сифатида дарҳол тушунгандай бўлди. Шошиб қутиларни бир-бир очиб кўрди. Қутиларнинг бўшлигини кўриб ҳаёлидан ўтгани тўғри эканлигига ишонч ҳосил қилди. Бу ҳатти-ҳаракатига ҳайрон бўлиб қараб турганларга ўгирилиб деди:
-Фароғат опа дори ичибди. Жуда кўп дори ичган. Қаранглар, ҳамма қутидаги дориларни ичган.
-Дори?! Бўлиши мумкин эмас,- деди Самандар кўзлари ола-кула бўлиб.
Ҳалима сўзсиз бошини қимирлатди. Ҳамма саросимага тушиб қолганди. Биринчи бўлиб Искандар ўзини қўлга олди. «Нега ундай қилдинг,Фароғат», деб пичирлади. Самандар тошдай қотиб қолган, фикрлашга ҳам ожиз, гапиришга тили айланмасди. Ориф эса эшик олдида тургаича қимир этмасди. Шаҳодат ҳушини йўқотгандай эди. Ҳаммага бир- бир қараб чиқди. Бу ҳодисанинг бутун даҳшатини ҳис қилиб аъзойи бадани титраб кетди. Оёғидан куч кетгандай кароват четига ўтириб қолди. Фароғатнинг ўнг қўлини икки қўллаб ушлаб йиғлаб юборди.
-Нега ундай қилдингиз ойижон?! Нега? Сизни бундай қилишга нима мажбур қилди?!!!-деб бирдан сакраб туриб кетди. -Дадажон, акажон! Нега қараб турибсизлар? Тезроқ касалхонага олиб борайлик. Балки…
-Қани, бундай туринг-чи,- деб Ҳалима уни сал четга суриб, Фароғатнинг билагидан бирпас ушлаб турди. Кейин юрагига қулоқ солди. Қаддини ростлаб, бош чайқади. -Энди фойдаси йўқ. Кеч қолибмиз.
-Нега?! Нега кеч бўлар экан?! -деб Шаҳодат жон ҳолатда қичқириб юборди. -Айтинг, нима бўлибди?!
-Оламдан ўтибди,- деди Ҳалима ҳудди бунга ўзи айбдордай .
-Нима дедингиз, оламдан ўтибди?! -деб Шаҳодат «ялт» этиб ойисига қаради. Шунда унинг боши бир томонга ғайритабиий тарзда оғиб қолганини, ярим юмуқ кўзларида нур аллақачон сўнганини сезди. Ўзини устига ташлаб уввос тортиб йиғлаб « Нега ундай қилдингиз, ойи, шунга шунчаликми?!» деб нола қила бошлади.
Искандар титроқ овоз билан уни тинчлантиришга уринди. Лекин Шаҳодат гапини ҳам эшитмас, ойисининг совий бошлаган танасини қучоқлаб йиғлашда давом этаётган.
-Кечиринг мени ,ойижон, кечиринг. Нобакор қизингизни кечиринг! Ҳаммасига мен сабабчиман. Сизга, ўз онамга шунақа гапларни айтдим. Жонингизга қасд қилишга мажбур қилдим. Дунёни кўзинигзга қоронғи қилиб қўйдим! Гапларимга чидай олмай шундай қилгансиз!
Искандар стол устида ётган қоғозни кўриб беихтиёр қўлига олди. Шошиб кўз югуртириб чиқди. Ҳамон тошдай қотиб турган Самандар билан Орифга қаради. Шаҳодатга яқин келиб елкаларидан ушлаб ўрнидан тургизди.
-Ундай дема, қизим. Бунга бир сен эмас, ҳаммамиз айбдормиз. Аммо сени ҳечам айблагани йўқ. Мана, бизга айтмоқчи бўлган гапларини ёзиб қолдирибди.
Шаҳодат, «ойим нима деб ёзибди», дегандай ёшли кўзларини дадасига тикди. Самандарнинг ҳам кўнглидан ҳудди шу савол кечаётган эди. Искандар қоғоз ушлаган қўллари титраганича ўқий бошлади.
«Самандар, Шаҳодат. Бу сизларга айтмоқчи бўлган сўнгги гапларим. Сўнгги, дейишимнинг сабаб, буни ўқиётганларингда мен бу дунёдан кетган бўламан. Сизлардай кўнгли тоза кишиларларнинг орасида яшашга нолойиқман. Олдиларингда гуноҳим шунчалик каттаки, гапларимни ўзрларингга айтиш у ёқда турсин, кўзларингга тик қарашга ҳам ботинолмайман. Юзим чидамайди. Агар чиройли гулзор ичида бегонаўт ўсиб чиқса уни дарров юлиб ташлайдилар. Мен ҳам ораларингдаги «бегона» ўт эдим. Лекин мени ҳеч ким «юлиб ташламади». Бунинг қанчалик
❤170😢48🤨35🔥24💔5😍2✍1🌚1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
алима зинадан чиқиб эшикни очди. Айвонга кўз югуртириб овоз берди. -Фароғат опа, уйдамисиз? Уй ичи ҳамон жимжит, ҳеч кимнинг шарпаси эшитилмасди. Айвондаги хонтахта устида турган чинни товоқнинг усти дастурхоннинг чети билан омонатгина ёпилганди. Остонада…
оғир гуноҳ эканлигини билсам ҳам бу ишни ўзим қилишга қарор қилдим. Ойимиз судда айтган гапларимизга чидай олмай ўз жонига қасд қилди, унинг ўлимига сабабчимиз, деб ўзларингни айбламанглар. Сизлар менга ёмон гап айтмадиларинг. Юзимга ойна тутдиларинг . Нимани кўрдим, денглар, юзи қора нимани кўрарди? Қилмишларим учун худо мени бу дунёнинг ўзида шундай жазолади. Ҳали у дунёда қандай жазолар тайёрлаб қўйгани ёлғиз ўзига аён. Мен кўпгина бемаъни ишларимга Миркомил туртки берган эди. Унга ҳам боққан бало бордир?
Сизларга айтадиган гапларим жуда- жуда кўп эди. Лекин айтишни лозим кўрмадим. Ўтган кунларни эслатиб яна дилларингни вайрон қилгим келмади. Сизларга бир неча ўтинчим бор эди. Агар лозим кўрсаларинг бажаришларингни илтимос қилар эдим.
Биринчиси, мени кечиролсаларинг, кечиринглар. Дадаларингга ҳам айтинглар. У ҳам кечирсин. Шундай ажойиб, кўнгли тоза кишининг қадрига етмадим. Унга ҳиёнат қилдим. Қалбига кўп озор етказдим. Сизлардан айирдим.
Иккинчи илтимосим, Самандар, сендан бошқа меросхўрим йўқ. Келиб уй-жойга эгалик қил. Сен бунга ҳақлисан. Уйланаяпсан экан. Худодан сенга фақат бахт тилайман. Истагим шуки, менга аза қилиб тўйингни орқага сурма. Мен бунга арзимайман ҳам. Самандар, яна шуни айтмоқчиманки, ҳаётим шундай кечган ва завол топаётган бўлса ҳам ўзимни энг бахтли аёл, бахтли она, деб ҳисоблайман. Чунки сендай кўнгли тоза, бағри кенг ўғлим бор. Сен эса ўзингини бахтли инсонман, деб ҳисоблай олмайсан. Сабаби, сени мендай аёл туққан. Шаҳодат,сен ҳам бахтли бўл, қўшганинг билан қўша қаригин.
Сўнгги илтимосим, дадаларингни ҳурмат қилинглар. Сўзини ерда қолдирмангла. Шундай инсон оталаринг бўлганлигидан фахрланишларинг керак. Мендан рози бўлинглар.
Бахтиқаро ойиларинг.
Искандар хатни ўқиб бўлиши билан Шаҳодат ўзини унинг бағрига отди. Бўйнига осилиб, «энди нима қиламиз, ойимиздан айрилиб қолибмиз-ку», деб фарёд қила бошлади. Искандар қизининг елкасини силаб, қўй қизим, ўзингни қийнама, деб овутишга харакат қила бошлади. Лекин ўзи кўз ёшларини тия олмасди. Шу пайтгача тош қотиб турган Самандар секин келиб кароват четига ўтирди. Титраётган қўли билан ойисининг қўлини силарди. Ундан бутунлай айрилиганини,бунинг қанчалик даҳшат эканлигини ҳали тўла англаёлмагани учун учунми,йиғлай олмади. Ич-ичидан отилиб
чиқаётган ўтли фарёд бўғзига келганда тўхтаб қолди. «Ойи, мени кечиринг, олдингизда гуноҳкорман». Бу қанчалик самимий бўлмасин, дилидагиси тилига кўчмади. Бунга нимадир тўсқинлик қилаётган эди…
…Бутун таъзия давомида ҳар сафар Искандарнинг кўзи Самандарга тушганида унинг ҳолатини ҳис қилиб юраги ачишиб кетганди. Кўзларида йилт этган ёш кўринмас. Бир марта бўлса ҳам «онам»лаб йиғлаганини эшитилмади. Гўёки ҳушини йўқотгандай , бу таъзиянинг унга алоқаси йўқдай эди. Бу фақат ташқи кўринишдан эканлигини англаб турар. Аслида унсиз, ич-ичидан йиғлаётганини , йиғлаганда ҳам ўртаниб-ўртаниб йиғлаётганини ҳис қилиб турарди. Ҳовлидаги аёллар орасида фарёд қилаётган Шаходатнинг овози қулоғига чалинганда Самандар ҳам йиғлаганида дуруст бўларди, сал бўлса ҳам енгил тортарди, деб кўнглидан ўтказар, ишқилиб бу аҳволда бир дардга чалиниб қолмаса эди, деган ҳавотир уни қийнаётган эди. Айниқса онасининг ўлимида ўзини айбдор ҳисоблаб виждони қийналаётганидан ташвишда эди.
Вақт ўтгач, аста-секин ўзига келиб қолар, деб умидда эди. Лекин кун ўтган сари ҳам унда ўзгариш сезилмади. Бир неча марта у билан гаплашиб насиҳат қилди. Лекин фойдаси бўлмади. Аввалгидан ҳам камгап, ўйчан бўлиб қолди. Гапга деярли аралашмас. Фақат ундан ниманидир сўрашганида қисқагина қилиб жавоб қайтарар, бирор нима деб қўшимча қилишни ўйламасди ҳам. Чеҳрасидаги маюслик, ғамгинлик тарк этадиганга ўхшамасди. Ёлғиз қолганида кўпича бир нуқтага тикилганича ўй суриб қолганини кўриш мумкин эди. Бу ҳол чуқур изтиробга сола бошлади. Бунга қандай чора кўриш мумкинлигини билмас. Нима қилсам ўзига келади, деб ўйлагани ўйлаган эди. Фақат унга бир нарса озроқ бўлса ҳам таскин бераётганди. Бу ҳам бўлса Нилуфар билан бўлганида ўзини бирмунча яхши, ғам-қайғулардан ҳоли ҳис қилиши ва юрагини ўртаётган ўтмишнинг залворли хотиралари қаёққадир чекиниши маълумлиги эди. Шунинг учун ҳа
Сизларга айтадиган гапларим жуда- жуда кўп эди. Лекин айтишни лозим кўрмадим. Ўтган кунларни эслатиб яна дилларингни вайрон қилгим келмади. Сизларга бир неча ўтинчим бор эди. Агар лозим кўрсаларинг бажаришларингни илтимос қилар эдим.
Биринчиси, мени кечиролсаларинг, кечиринглар. Дадаларингга ҳам айтинглар. У ҳам кечирсин. Шундай ажойиб, кўнгли тоза кишининг қадрига етмадим. Унга ҳиёнат қилдим. Қалбига кўп озор етказдим. Сизлардан айирдим.
Иккинчи илтимосим, Самандар, сендан бошқа меросхўрим йўқ. Келиб уй-жойга эгалик қил. Сен бунга ҳақлисан. Уйланаяпсан экан. Худодан сенга фақат бахт тилайман. Истагим шуки, менга аза қилиб тўйингни орқага сурма. Мен бунга арзимайман ҳам. Самандар, яна шуни айтмоқчиманки, ҳаётим шундай кечган ва завол топаётган бўлса ҳам ўзимни энг бахтли аёл, бахтли она, деб ҳисоблайман. Чунки сендай кўнгли тоза, бағри кенг ўғлим бор. Сен эса ўзингини бахтли инсонман, деб ҳисоблай олмайсан. Сабаби, сени мендай аёл туққан. Шаҳодат,сен ҳам бахтли бўл, қўшганинг билан қўша қаригин.
Сўнгги илтимосим, дадаларингни ҳурмат қилинглар. Сўзини ерда қолдирмангла. Шундай инсон оталаринг бўлганлигидан фахрланишларинг керак. Мендан рози бўлинглар.
Бахтиқаро ойиларинг.
Искандар хатни ўқиб бўлиши билан Шаҳодат ўзини унинг бағрига отди. Бўйнига осилиб, «энди нима қиламиз, ойимиздан айрилиб қолибмиз-ку», деб фарёд қила бошлади. Искандар қизининг елкасини силаб, қўй қизим, ўзингни қийнама, деб овутишга харакат қила бошлади. Лекин ўзи кўз ёшларини тия олмасди. Шу пайтгача тош қотиб турган Самандар секин келиб кароват четига ўтирди. Титраётган қўли билан ойисининг қўлини силарди. Ундан бутунлай айрилиганини,бунинг қанчалик даҳшат эканлигини ҳали тўла англаёлмагани учун учунми,йиғлай олмади. Ич-ичидан отилиб
чиқаётган ўтли фарёд бўғзига келганда тўхтаб қолди. «Ойи, мени кечиринг, олдингизда гуноҳкорман». Бу қанчалик самимий бўлмасин, дилидагиси тилига кўчмади. Бунга нимадир тўсқинлик қилаётган эди…
…Бутун таъзия давомида ҳар сафар Искандарнинг кўзи Самандарга тушганида унинг ҳолатини ҳис қилиб юраги ачишиб кетганди. Кўзларида йилт этган ёш кўринмас. Бир марта бўлса ҳам «онам»лаб йиғлаганини эшитилмади. Гўёки ҳушини йўқотгандай , бу таъзиянинг унга алоқаси йўқдай эди. Бу фақат ташқи кўринишдан эканлигини англаб турар. Аслида унсиз, ич-ичидан йиғлаётганини , йиғлаганда ҳам ўртаниб-ўртаниб йиғлаётганини ҳис қилиб турарди. Ҳовлидаги аёллар орасида фарёд қилаётган Шаходатнинг овози қулоғига чалинганда Самандар ҳам йиғлаганида дуруст бўларди, сал бўлса ҳам енгил тортарди, деб кўнглидан ўтказар, ишқилиб бу аҳволда бир дардга чалиниб қолмаса эди, деган ҳавотир уни қийнаётган эди. Айниқса онасининг ўлимида ўзини айбдор ҳисоблаб виждони қийналаётганидан ташвишда эди.
Вақт ўтгач, аста-секин ўзига келиб қолар, деб умидда эди. Лекин кун ўтган сари ҳам унда ўзгариш сезилмади. Бир неча марта у билан гаплашиб насиҳат қилди. Лекин фойдаси бўлмади. Аввалгидан ҳам камгап, ўйчан бўлиб қолди. Гапга деярли аралашмас. Фақат ундан ниманидир сўрашганида қисқагина қилиб жавоб қайтарар, бирор нима деб қўшимча қилишни ўйламасди ҳам. Чеҳрасидаги маюслик, ғамгинлик тарк этадиганга ўхшамасди. Ёлғиз қолганида кўпича бир нуқтага тикилганича ўй суриб қолганини кўриш мумкин эди. Бу ҳол чуқур изтиробга сола бошлади. Бунга қандай чора кўриш мумкинлигини билмас. Нима қилсам ўзига келади, деб ўйлагани ўйлаган эди. Фақат унга бир нарса озроқ бўлса ҳам таскин бераётганди. Бу ҳам бўлса Нилуфар билан бўлганида ўзини бирмунча яхши, ғам-қайғулардан ҳоли ҳис қилиши ва юрагини ўртаётган ўтмишнинг залворли хотиралари қаёққадир чекиниши маълумлиги эди. Шунинг учун ҳа
❤135😢69🔥34👍9🕊5🌚1
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
оғир гуноҳ эканлигини билсам ҳам бу ишни ўзим қилишга қарор қилдим. Ойимиз судда айтган гапларимизга чидай олмай ўз жонига қасд қилди, унинг ўлимига сабабчимиз, деб ўзларингни айбламанглар. Сизлар менга ёмон гап айтмадиларинг. Юзимга ойна тутдиларинг . Нимани…
м тўйларини тезроқ ўтказишни кўп марта кўп марта кўнглидан ўтказди. Лекин бу ҳақда гап очишга ҳам ботинолмасди.
Бутун куз шу тарзда ўтди. Қиш бошланиб, янги йил байрами ҳам ортда қолди. Самандарда деярли ўзгариш сезилмади. Бу аҳвол қанчагача давом этишини билмасди. Аллақачонлар чек қўйиш лозимлигини англаб Самандар билан бир гаплашиб кўришга қарор қилди. Ишдан келиб тўғри унинг хонасига кирди. Ўйлаганидай Самандар ўрнида ётганича ўйга толганди. Ҳатто кирганини ҳам сезмади. Тамоқ қириб қўйганидан кейин ўзига келиб, чаққон ўрнидан турди. Қизариниб кечирим сўради. Искандар билагидан ушлаб диванга ўтиргизди. Ўзи ҳам ёнига ўтириб қўлини елкасига қўйди.
-Ўғлим, билиб турибман, шунча вақт ўтса ҳам ўзингга келолмаяпсан. Ойингнинг ўлимида ўзингни айбдор ҳисоблаяпсан. Қилган ишларингдан пушаймон бўлиб, ич-ичингдан эзилиб юрибсан. Бундай қилишинг яхши эмас. Буни аввал ҳам айтгандим, яна қайтараман.
-Агар бундай ишлар жиноят ҳисобланганида, мен энг оғир жазога тортилардим, -деди Самандар ерга қараб.
-Тўғри, айбдорсан, лекин сен ўйлаганчалик эмас…
-Йўқ, аслида ундан ҳам баттар,- деб Самандар кескин бош чайқади.- Ҳалиги қўшиқда, «сўкса умр тилагин, урса қўлин силагин», дейилган-ку. Мен нима қилдим? Ҳатто онам эканлигини ҳим унутиб қўйдим!
-Ҳа, бундай қилмаслигинг керак эди. Лекин бўлар иш бўлди. Энди минг афсусланганинг билан орқага қайтаролмайсан. Ўзингни қийнаганинг қолади, холос.
-Дада, мени ҳеч ким айблаётгани йўқ. Лекин виждоним қийналаяпти!
-Аммо бу билан ойингнинг руҳини безовта қилаяпсан. Унинг нима деб ёзгани эсингдами?-
деб Искнадар кўзларига тик қараганида нигоҳида, «наҳотки шундай бўлса», деган саволни уқди. -Ойингнинг бундай қисматга дучор бўлишида менинг ҳам айбим бор, деб ўйлайман. Лекин начора, ўтган ишларни орқага қайтариб бўлмайди. Бундай юришингдан аянг билан укаларинг ҳам ташвишланишаяпти.
-Демак ҳаммаларингни ташвишга солиб қўйибманда,- деди Самандар гуноҳкорона.
-Қўйсанг-чи бунақа гапни, -деб Искандар қўл силтади.- Умуман, ойинг гўрида тинч ётишини истасанг, бу юришинги бас қил. Аслида сен билан тўй ҳақида гаплашмоқчи эдим. Лекин ҳозир бунинг мавриди эмаслигини билиб турибман.
Ёлғиз қолган Самандар мулоҳаза қилиб кўраркан, дадасининг тўла ҳақли эканлигини тушунди. Туйғуларини жиловлай олмай, ўзини шундай тутгани учун бутун оила олдида айбдор ҳис қилди. Лекин шу билан бирга ҳали тўй ҳақида ўйлашга ҳам вақт борлигини кўнглидан ўтказди. Бу ҳақда дадаси билан аясига айтиши лозимлигини кўнглидан ўтказди.
Давоми бор.
Бутун куз шу тарзда ўтди. Қиш бошланиб, янги йил байрами ҳам ортда қолди. Самандарда деярли ўзгариш сезилмади. Бу аҳвол қанчагача давом этишини билмасди. Аллақачонлар чек қўйиш лозимлигини англаб Самандар билан бир гаплашиб кўришга қарор қилди. Ишдан келиб тўғри унинг хонасига кирди. Ўйлаганидай Самандар ўрнида ётганича ўйга толганди. Ҳатто кирганини ҳам сезмади. Тамоқ қириб қўйганидан кейин ўзига келиб, чаққон ўрнидан турди. Қизариниб кечирим сўради. Искандар билагидан ушлаб диванга ўтиргизди. Ўзи ҳам ёнига ўтириб қўлини елкасига қўйди.
-Ўғлим, билиб турибман, шунча вақт ўтса ҳам ўзингга келолмаяпсан. Ойингнинг ўлимида ўзингни айбдор ҳисоблаяпсан. Қилган ишларингдан пушаймон бўлиб, ич-ичингдан эзилиб юрибсан. Бундай қилишинг яхши эмас. Буни аввал ҳам айтгандим, яна қайтараман.
-Агар бундай ишлар жиноят ҳисобланганида, мен энг оғир жазога тортилардим, -деди Самандар ерга қараб.
-Тўғри, айбдорсан, лекин сен ўйлаганчалик эмас…
-Йўқ, аслида ундан ҳам баттар,- деб Самандар кескин бош чайқади.- Ҳалиги қўшиқда, «сўкса умр тилагин, урса қўлин силагин», дейилган-ку. Мен нима қилдим? Ҳатто онам эканлигини ҳим унутиб қўйдим!
-Ҳа, бундай қилмаслигинг керак эди. Лекин бўлар иш бўлди. Энди минг афсусланганинг билан орқага қайтаролмайсан. Ўзингни қийнаганинг қолади, холос.
-Дада, мени ҳеч ким айблаётгани йўқ. Лекин виждоним қийналаяпти!
-Аммо бу билан ойингнинг руҳини безовта қилаяпсан. Унинг нима деб ёзгани эсингдами?-
деб Искнадар кўзларига тик қараганида нигоҳида, «наҳотки шундай бўлса», деган саволни уқди. -Ойингнинг бундай қисматга дучор бўлишида менинг ҳам айбим бор, деб ўйлайман. Лекин начора, ўтган ишларни орқага қайтариб бўлмайди. Бундай юришингдан аянг билан укаларинг ҳам ташвишланишаяпти.
-Демак ҳаммаларингни ташвишга солиб қўйибманда,- деди Самандар гуноҳкорона.
-Қўйсанг-чи бунақа гапни, -деб Искандар қўл силтади.- Умуман, ойинг гўрида тинч ётишини истасанг, бу юришинги бас қил. Аслида сен билан тўй ҳақида гаплашмоқчи эдим. Лекин ҳозир бунинг мавриди эмаслигини билиб турибман.
Ёлғиз қолган Самандар мулоҳаза қилиб кўраркан, дадасининг тўла ҳақли эканлигини тушунди. Туйғуларини жиловлай олмай, ўзини шундай тутгани учун бутун оила олдида айбдор ҳис қилди. Лекин шу билан бирга ҳали тўй ҳақида ўйлашга ҳам вақт борлигини кўнглидан ўтказди. Бу ҳақда дадаси билан аясига айтиши лозимлигини кўнглидан ўтказди.
Давоми бор.
👍85❤74🔥40✍25🤨10👏2😇2
#Мулоҳаза
Аёли эрига ачиниб деди:
"Мен сизнинг ука-сингилларингизчалик тубан қондошларни кўрмадим:
Сиз бой бўлсанггиз дарров атрофингизда бўлишади. Қўлингиз калта бўлганида уларни қидириб ҳам топа олмаймиз!"
Эри самимият билан жавоб берди:
"Эй жуфти ҳалолим!
Қачонки Аллоҳ бизга мол-мулк берса, улар ёнимизга келишади. Шу мол-мулкни уларга сарфлаб, савоб олишимиз учун Аллоҳ бизга имкон беради. Силаи-раҳм жонланади.
Қачонки биз қийин вазиятда қолсак, улар бизни янада қийин вазиятга қўймаслик безовта қилишмайди. Натижада, сен билан сабр қилиш билан Аллоҳ бизга улкан ажр беради"
Субҳаналлоҳ!
Эрдаги гумоннинг гўзали ҳамда иймони даражасини кўринг!
Дунёнинг ташвишидан ҳотиржам ҳолда, охират учун ҳар бир ҳолатдан савоб йўлида фойдаланишга уриниши таҳсинга сазовор.
Агар унинг ўрнида бошқаси бўлганида вазият ўзгача тус оларди...
Аёли эрига ачиниб деди:
"Мен сизнинг ука-сингилларингизчалик тубан қондошларни кўрмадим:
Сиз бой бўлсанггиз дарров атрофингизда бўлишади. Қўлингиз калта бўлганида уларни қидириб ҳам топа олмаймиз!"
Эри самимият билан жавоб берди:
"Эй жуфти ҳалолим!
Қачонки Аллоҳ бизга мол-мулк берса, улар ёнимизга келишади. Шу мол-мулкни уларга сарфлаб, савоб олишимиз учун Аллоҳ бизга имкон беради. Силаи-раҳм жонланади.
Қачонки биз қийин вазиятда қолсак, улар бизни янада қийин вазиятга қўймаслик безовта қилишмайди. Натижада, сен билан сабр қилиш билан Аллоҳ бизга улкан ажр беради"
Субҳаналлоҳ!
Эрдаги гумоннинг гўзали ҳамда иймони даражасини кўринг!
Дунёнинг ташвишидан ҳотиржам ҳолда, охират учун ҳар бир ҳолатдан савоб йўлида фойдаланишга уриниши таҳсинга сазовор.
Агар унинг ўрнида бошқаси бўлганида вазият ўзгача тус оларди...
❤70👍30🔥17👏3
Bugun bizda elektr toki yoq. Zaryadim 2%. Yonsa SABRLIGIM hikoyasi joylanadi
👍80😢54❤31😨14😇9🔥4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Реакция белгилаб куямиз 😊
❤33💔13😍7🤗5🔥2😢1
Forwarded from ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😍27👏12🔥9❤8
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
61-қисм.
Шохиста янгаси учта қизи борлиги учун ҳамманинг олдида тили қисиқ. Қанча қийналса ҳам ёрдам сōраб келолмайди. Шароф ора орада бир ишлаб келадию ишлаган бор пулига фақат ароқ олиб ичади. Бечора Шохиста эса одамларни уюда мардикорлик қилади. Касал холида эркаклардан кōп меҳнат қилади. Энди ёнига саккизинчи синф бōлган катта қизи ҳам қōшилган. Азизбек эл халқдан уялиб, ōзидан орттириб озгина пул бериб турганди аммо шуниям Ҳалима ая билиб қолиб пулни бир тийин ҳам қолдирмай олиб келди. Янгаси қайнонасини фелини билгани учун ҳам Азизбек берган пулларни ишлатмай юрган экан. Қайнонаси жанжал қилиб борганда олиб чиқиб пулларни юзига отди. Óша вақт илк бор қайнонасидан оғриниб қарғанди
- Рози эмасман билиб қōйинг! На қилган хизматларимга на кōнглимни ҳаққига рози эмасман. Билиб қōйинг охиратта жавобингиз оғир бōлади. Агар менга бир нарса бōлиб...ōлсам...қизларимни уволи урсин сизни!!
Азизбек аввалига тушунмади. Аммо жанжал вақтида билиб олдики онаси ва опалари ой куни яқин Шохистани овқатни вақтида қилмадинг деган бахона билан ōласи қилиб уришган. Шу сабаб бечоранинг бачадони қаттиқ эзилиб туғруқ вақтида "чиқиб" кетган. Қаттиқ қōрқув ва ваҳима сабаб эса "Сахр" бōлиб қолган. Унга оғир меҳнат, иссиқда ҳам совуқда ҳам ишлаш мумкинмас аммо онаси моддий ёрдам бермагани ва акаси ишламагани сабаб мажбуран ишларди. Чунки уч боласини боқиш керак эди. Азизбек оғир меҳнат қилавериб чиройидан асар ҳам қолмаган қирққа кирган хотинга ōхшаб қолган, қōллари ва товонлари ёрилиб, қадоқ бōлиб кетган янгасига аянч билан қаради. Аммо онаси барибир она эди. Азизбекни алдаб сулдаб яна ōз тасирига тушуриб олганди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
61-қисм.
Шохиста янгаси учта қизи борлиги учун ҳамманинг олдида тили қисиқ. Қанча қийналса ҳам ёрдам сōраб келолмайди. Шароф ора орада бир ишлаб келадию ишлаган бор пулига фақат ароқ олиб ичади. Бечора Шохиста эса одамларни уюда мардикорлик қилади. Касал холида эркаклардан кōп меҳнат қилади. Энди ёнига саккизинчи синф бōлган катта қизи ҳам қōшилган. Азизбек эл халқдан уялиб, ōзидан орттириб озгина пул бериб турганди аммо шуниям Ҳалима ая билиб қолиб пулни бир тийин ҳам қолдирмай олиб келди. Янгаси қайнонасини фелини билгани учун ҳам Азизбек берган пулларни ишлатмай юрган экан. Қайнонаси жанжал қилиб борганда олиб чиқиб пулларни юзига отди. Óша вақт илк бор қайнонасидан оғриниб қарғанди
- Рози эмасман билиб қōйинг! На қилган хизматларимга на кōнглимни ҳаққига рози эмасман. Билиб қōйинг охиратта жавобингиз оғир бōлади. Агар менга бир нарса бōлиб...ōлсам...қизларимни уволи урсин сизни!!
Азизбек аввалига тушунмади. Аммо жанжал вақтида билиб олдики онаси ва опалари ой куни яқин Шохистани овқатни вақтида қилмадинг деган бахона билан ōласи қилиб уришган. Шу сабаб бечоранинг бачадони қаттиқ эзилиб туғруқ вақтида "чиқиб" кетган. Қаттиқ қōрқув ва ваҳима сабаб эса "Сахр" бōлиб қолган. Унга оғир меҳнат, иссиқда ҳам совуқда ҳам ишлаш мумкинмас аммо онаси моддий ёрдам бермагани ва акаси ишламагани сабаб мажбуран ишларди. Чунки уч боласини боқиш керак эди. Азизбек оғир меҳнат қилавериб чиройидан асар ҳам қолмаган қирққа кирган хотинга ōхшаб қолган, қōллари ва товонлари ёрилиб, қадоқ бōлиб кетган янгасига аянч билан қаради. Аммо онаси барибир она эди. Азизбекни алдаб сулдаб яна ōз тасирига тушуриб олганди.
😢154❤64👍42❤🔥19🔥15👏2🌚1