ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
б кетгандай кўринмай қолди… Кўзини очган Миркомил анчагача ўзининг қаердалигини билолмай ётди. Ён-атрофига қарашга ҳам мажоли йўқ, салгина қимирлаши ҳам чидаб бўлмас азоб бераётган эди. Кўз қири билан қараганида стул суянчиғига бошини қўйиб ухлаётган хотини…
OYNING OʻʻN BESHI
и
қимирлатган Ҳанифа пиқиллаб
йиғлаб юборди.
Вақт ўтган сари аҳволи оғирлаша
бошлади. Уколлар ҳам таъсир
қилмай қўйди. Бир неча марта
ҳушидан ҳам кетди.Сал ўзига
келганида « эй худо, тезроқ
жонимни олиб қўя қол, кўп
қийнамагин» деб нола қиларди.
Бу ҳол кечгача ва туни билан
давом этди. Тонгга яқин…
… Ўзини жуда енгил ҳис қила
бошлади. Негадир танаси ҳар
қандай оғриқ, азоблардан фориғ
эди. Нима бўлганини англолмас,
бу ҳақда ўйлашни ҳам истамасди.
Бирдан ўзини қоп-қоронғи
қувурга ўхшаган жойда кўрди.
Қаёққадир жуда тез борарди.
Қаршисида қандайдир шарпа
кўринди. Шаклу- шамойилидан
бобоси эканлигини билиб ўзида
йўқ севиниб кетди...
Давоми бор.
и
қимирлатган Ҳанифа пиқиллаб
йиғлаб юборди.
Вақт ўтган сари аҳволи оғирлаша
бошлади. Уколлар ҳам таъсир
қилмай қўйди. Бир неча марта
ҳушидан ҳам кетди.Сал ўзига
келганида « эй худо, тезроқ
жонимни олиб қўя қол, кўп
қийнамагин» деб нола қиларди.
Бу ҳол кечгача ва туни билан
давом этди. Тонгга яқин…
… Ўзини жуда енгил ҳис қила
бошлади. Негадир танаси ҳар
қандай оғриқ, азоблардан фориғ
эди. Нима бўлганини англолмас,
бу ҳақда ўйлашни ҳам истамасди.
Бирдан ўзини қоп-қоронғи
қувурга ўхшаган жойда кўрди.
Қаёққадир жуда тез борарди.
Қаршисида қандайдир шарпа
кўринди. Шаклу- шамойилидан
бобоси эканлигини билиб ўзида
йўқ севиниб кетди...
Давоми бор.
👏66❤60😢51🔥19🤨11👍6🌚1
Ойнинг ўн беши 24 қисм ...
Бир амаллаб уйига етиб келган Фароғат ўзини кароватга ташлади. Шу лаҳзанинг ўзидаёқ бўғзида аранг тутиб турган ўтли фарёд отилиб кетди. Ўкириаб йиғлаб юборди. Хўрлиги келиб жуда узоқ йиғлади. Ҳар силкинганида кароват симлари қўшилиб нола қилгандай ғичирларди. Қалбидаги бутун дард-аламлари, кўз ёшлари билан, ич-ичидан отилиб чиқаётган фарёди билан чиқариб юбормоқчидай эди гўё. Лекин бу дард-аламлар шунчалик чуқур ўрнашиб, салмоғи ортиб кетганди-ки, улардан ҳалос бўлиш жуда-жуда мушкул эди. Бунинг учун юрагини ситиб олиб ташлаши керак бўлар эди.
Булар шунчаки дардлар эмас, аламлар эмас, эҳтимол ўзининг қилмишлари учун олаётган ҳаёт интиҳоси эди. Ўз фарзандларига, «кўз очиб кўрган»ига қилган жабр-ситамлари учун олаётган жавоби эди, ҳаёт зарбалари эди. Улар бутун жисмини қамраб олаётган, қалбига чексиз равишда азоб бераётган ўтли армонлар эди. Афсуски қилган ишлари учун олган дастлабки кўргуликлардан кейин ҳам кўзи очилмади. Аниқроғи буни англаб етмади, хулоса чиқармади. Узоқ вақтгача ўз ишини ўзи маъқуллаб юраверди. Насиҳат қилувчиларнинг гапига қулоқ солмади. Уларн ёмон кўрди. Ҳасад қилаяпти, ўйнаб-кулишимни кўролмаяпти, деб ўйлади.
Самандарнинг суди куниёқ Шаҳодат уйдан кетиб қолди. Қайтариб олиб келиш учун борганида тап тортмасдан, «сиз илонсиз, ҳаётимизни заҳарладингиз, сизни онам дейишга ҳам ор қиламан», деди. Бу гапларининг ўзиёқ юрагини пора-пора қилганини анча вақтгача ўзига келолмаган бўлса ҳам тан олмади. Аниқроғи, тан олишни истамади. Кейинроқ билса, бу ҳаётидаги кўргуликларнинг фақатгина бошланиши экан. Юрагига ўрнашиб қоладиган, чексиз азоблар берадиган қийноқларнинг бошланиши экан.
Ҳа. Фақат бошланиши. Чунки вақт ўтган сари янгилари келиб юрагига ўрнашаверди. Кўпроқ азоб беришда давом этавердилар. Айримлари ўша вақтлардаёқ чексиз армонларга айланиб улгурган эдилар. Лекин барибир тан олмади. Тан олишга юраги бетламади. Улар қачон, қай тарзда, нима сабаблар билан юрагига келиб ўрнашдилар? Ҳаммаси эсида. Ҳудди кино лентасидай кўз олдидан ўтмоқда эди.…
Қўшни аёлларнинг фарзандлари туғилган кунлари ва байрамларда келиб совға-саломлар билан қутлашганида;
Ўзи тенгги аёлларнинг тўй-томошалар билан қизларини узатганларида, ўғилларини уйлантирганлари кўрганида;
Айрим кишилар тўй- маъракаларига айтиш «эсларидан чиқиб» қолганида
Келинларини гулдай ясантириб тўй-ҳашамларга олиб юрганларини, қўша-қўша набираларини ўйнатиб юрганларини кўрганида;
Бир вақтлар бир оғиз сўзига муштоқ бўлган хушторларининг энди кўрмасликка олиб ўтиб кетаётганларида;
Касал ётиб, бир пиёла сувга зор бўлиб, қўшнисининг келинига, шу бечорага қараб туринг, савоб бўлади, чунки ҳеч ким йўқ, деганини тасаддифан эшитиб қолганида;
Ўрнашди, ўрнашди, ўрнашаверди…
Назарида уларнинг ниҳояси йўқдай эди. Ҳали яна қанчаси бор экан? Аввалгиларидан оғирроқ, бўлса бўладики, енгил эмас. Дардман юраги бардош берармикан?
Юраги сиқилиб, санча бошлади. Ҳолсизланиб ўрнидан базўр турди. Нариги хонага чиқиб тортмадан «Валидол» олиб бир донасини тилининг остига қўйди. Лекин ҳадеганда таъсири сезилмади. «Тез ёрдам» чақиртирмоқчи бўлди. Лекин тезда бу фикрдан қайтди. Ҳаво етишмаётгандай бўлаверди. Деразани ланг очиб юборпди. «Гуп» этиб урилган иссиқ ҳаводан кўнгли баттар беҳузур бўлди. Хонага пилдираганича қўшниси Халиманинг қизи Дилобар кириб келди. Унинг қўлида усти сочиқ билан ёпилган товоқ бор эди. «Ойим бериб юбордилар», деб товоқни бериб, чопқилаганича чиқиб кетди. Фароғат «рахмат» дейишга ҳам улгурмади. Товоқни хонтахтага қўйиб ошхонага чиқди. Чой қўймоқчи бўлди. Лекин ҳафсала қилмай, қошиқ олиб уйга қайтиб кирди. Эрталабдан бери туз тотмаган бўлса ҳамтомоғидан овқат ўтадиган аҳволда эмасди. Шавладан зўрға бир неча қошиқ еди. Товоқнинг устини ёпди. Деворга суяниб кўзларини юмди. Оғир хўрсиниб қўйди.
Суд биносидан чиқиб келаётганда Искандарни кўргани эсига тушди. Ҳозир уни кўз олдидан ўтказар экан, ич-ичидан бир нима узилиб етгандай бўлди. Искандар деярли ўзгармаганди. Бир-иккита билинар- билинмас ажин, чакка сочларининг салгина оқарганини ҳисобга олмаганда ўша-ўша эди. У билан боғлиқ ўтмиш хотиралари уйғонганини сезмай қолди…
Искандар қишлоққ
Бир амаллаб уйига етиб келган Фароғат ўзини кароватга ташлади. Шу лаҳзанинг ўзидаёқ бўғзида аранг тутиб турган ўтли фарёд отилиб кетди. Ўкириаб йиғлаб юборди. Хўрлиги келиб жуда узоқ йиғлади. Ҳар силкинганида кароват симлари қўшилиб нола қилгандай ғичирларди. Қалбидаги бутун дард-аламлари, кўз ёшлари билан, ич-ичидан отилиб чиқаётган фарёди билан чиқариб юбормоқчидай эди гўё. Лекин бу дард-аламлар шунчалик чуқур ўрнашиб, салмоғи ортиб кетганди-ки, улардан ҳалос бўлиш жуда-жуда мушкул эди. Бунинг учун юрагини ситиб олиб ташлаши керак бўлар эди.
Булар шунчаки дардлар эмас, аламлар эмас, эҳтимол ўзининг қилмишлари учун олаётган ҳаёт интиҳоси эди. Ўз фарзандларига, «кўз очиб кўрган»ига қилган жабр-ситамлари учун олаётган жавоби эди, ҳаёт зарбалари эди. Улар бутун жисмини қамраб олаётган, қалбига чексиз равишда азоб бераётган ўтли армонлар эди. Афсуски қилган ишлари учун олган дастлабки кўргуликлардан кейин ҳам кўзи очилмади. Аниқроғи буни англаб етмади, хулоса чиқармади. Узоқ вақтгача ўз ишини ўзи маъқуллаб юраверди. Насиҳат қилувчиларнинг гапига қулоқ солмади. Уларн ёмон кўрди. Ҳасад қилаяпти, ўйнаб-кулишимни кўролмаяпти, деб ўйлади.
Самандарнинг суди куниёқ Шаҳодат уйдан кетиб қолди. Қайтариб олиб келиш учун борганида тап тортмасдан, «сиз илонсиз, ҳаётимизни заҳарладингиз, сизни онам дейишга ҳам ор қиламан», деди. Бу гапларининг ўзиёқ юрагини пора-пора қилганини анча вақтгача ўзига келолмаган бўлса ҳам тан олмади. Аниқроғи, тан олишни истамади. Кейинроқ билса, бу ҳаётидаги кўргуликларнинг фақатгина бошланиши экан. Юрагига ўрнашиб қоладиган, чексиз азоблар берадиган қийноқларнинг бошланиши экан.
Ҳа. Фақат бошланиши. Чунки вақт ўтган сари янгилари келиб юрагига ўрнашаверди. Кўпроқ азоб беришда давом этавердилар. Айримлари ўша вақтлардаёқ чексиз армонларга айланиб улгурган эдилар. Лекин барибир тан олмади. Тан олишга юраги бетламади. Улар қачон, қай тарзда, нима сабаблар билан юрагига келиб ўрнашдилар? Ҳаммаси эсида. Ҳудди кино лентасидай кўз олдидан ўтмоқда эди.…
Қўшни аёлларнинг фарзандлари туғилган кунлари ва байрамларда келиб совға-саломлар билан қутлашганида;
Ўзи тенгги аёлларнинг тўй-томошалар билан қизларини узатганларида, ўғилларини уйлантирганлари кўрганида;
Айрим кишилар тўй- маъракаларига айтиш «эсларидан чиқиб» қолганида
Келинларини гулдай ясантириб тўй-ҳашамларга олиб юрганларини, қўша-қўша набираларини ўйнатиб юрганларини кўрганида;
Бир вақтлар бир оғиз сўзига муштоқ бўлган хушторларининг энди кўрмасликка олиб ўтиб кетаётганларида;
Касал ётиб, бир пиёла сувга зор бўлиб, қўшнисининг келинига, шу бечорага қараб туринг, савоб бўлади, чунки ҳеч ким йўқ, деганини тасаддифан эшитиб қолганида;
Ўрнашди, ўрнашди, ўрнашаверди…
Назарида уларнинг ниҳояси йўқдай эди. Ҳали яна қанчаси бор экан? Аввалгиларидан оғирроқ, бўлса бўладики, енгил эмас. Дардман юраги бардош берармикан?
Юраги сиқилиб, санча бошлади. Ҳолсизланиб ўрнидан базўр турди. Нариги хонага чиқиб тортмадан «Валидол» олиб бир донасини тилининг остига қўйди. Лекин ҳадеганда таъсири сезилмади. «Тез ёрдам» чақиртирмоқчи бўлди. Лекин тезда бу фикрдан қайтди. Ҳаво етишмаётгандай бўлаверди. Деразани ланг очиб юборпди. «Гуп» этиб урилган иссиқ ҳаводан кўнгли баттар беҳузур бўлди. Хонага пилдираганича қўшниси Халиманинг қизи Дилобар кириб келди. Унинг қўлида усти сочиқ билан ёпилган товоқ бор эди. «Ойим бериб юбордилар», деб товоқни бериб, чопқилаганича чиқиб кетди. Фароғат «рахмат» дейишга ҳам улгурмади. Товоқни хонтахтага қўйиб ошхонага чиқди. Чой қўймоқчи бўлди. Лекин ҳафсала қилмай, қошиқ олиб уйга қайтиб кирди. Эрталабдан бери туз тотмаган бўлса ҳамтомоғидан овқат ўтадиган аҳволда эмасди. Шавладан зўрға бир неча қошиқ еди. Товоқнинг устини ёпди. Деворга суяниб кўзларини юмди. Оғир хўрсиниб қўйди.
Суд биносидан чиқиб келаётганда Искандарни кўргани эсига тушди. Ҳозир уни кўз олдидан ўтказар экан, ич-ичидан бир нима узилиб етгандай бўлди. Искандар деярли ўзгармаганди. Бир-иккита билинар- билинмас ажин, чакка сочларининг салгина оқарганини ҳисобга олмаганда ўша-ўша эди. У билан боғлиқ ўтмиш хотиралари уйғонганини сезмай қолди…
Искандар қишлоққ
❤188🔥41😢27👍23🕊1😇1
Janam Janam
AKS Music4U
Baʼzida bitta qoʻshiq butun oʻtmishni yodga soladi......... 💔
🎧 🎧 🎧 🎧 🎧 🎧 🎧 🎧 🎧
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤9❤🔥7
Қуръонни ўқий олмасангиз ҳам, қалбингизга маҳкам босиб:
"Аллоҳим, каломингни ҳаққи ҳурматидан Қуръони каримни қалбимга жо қилгин", денг.
Доим дуода бўлинг.
Дуо, истак ва ҳаракат сизни ниятларингиз сари етаклайди.
#In_Shaa_Allah
"Аллоҳим, каломингни ҳаққи ҳурматидан Қуръони каримни қалбимга жо қилгин", денг.
Доим дуода бўлинг.
Дуо, истак ва ҳаракат сизни ниятларингиз сари етаклайди.
#In_Shaa_Allah
❤63🔥15
#Ибратли
Ҳозиржавоб қози
Бир қозининг олдига новвой келиб, бир фақир одамнинг устидан шикоят қилибди:
– Бу одам ҳамиша бозорда менинг дўконим олдида туради – мен ёпаётган нонларнинг ҳидини тўйиб-тўйиб ҳидлайди-ю, сариқ чақа бермайди.
Абу Нувас анча вақт ўйланиб қолибди. Сўнг новвойга дебди:
– Сен ҳақсан. Бу одам сенинг нонларингни ҳидлаб ҳузур қилган бўлса, демак, сенинг меҳнатинг самарасидан фойдаланибди. Бунинг эвазига у харажатларингни тўлаши керак. Сенга икки динор кифоя қилар-а?
Шодликдан новвойнинг кўзлари чақнаб кетибди, фақир одам эса йиғлай бошлабди.
– Нақадар қашшоқ эканим Аллоҳга маълум. Мени оёғимдан силкитганда ҳам жиринг этиб бир танга тушмайди. Туршакдан шарбат олиб бўлармиди?
Қози унинг сўзларини эшитиб, яна ўйланиб қолибди. Кейин шундай дебди:
– Сен қашшоқ бўлганинг учун пулни мен ёнимдан тўлаб юбора қоламан.
Шундай деб, у ёнидан икки тилла чиқарди. Новвой сабрсизлик билан пулни олгани қўл чўзди.
–Шошма, – деди унга Абу Нувас. – Бу одам нонингни едими?
–Йўқ, тақсир, – деди новвой.
–Нонингдан жиндай ушатиб олдими?
–Йўқ, тақсир.
–Бўлмаса, нонингга пуфлаб, уларни беўхшов қилиб қўйдими?
–Йўқ, ундай қилгани йўқ, тақсир.
– Ундай бўлса, нонларингни бемалол сотаверсанг бўларкан-да? Балки аллақачон сотиб ҳам бўлгандирсан?
– Ҳа, ҳа, тақсир.
– Бу одам нонингнинг ҳидига қаноат қилган бўлса, сенга ҳам танганинг жиринги кифоя қилар...
Ҳозиржавоб қози
Бир қозининг олдига новвой келиб, бир фақир одамнинг устидан шикоят қилибди:
– Бу одам ҳамиша бозорда менинг дўконим олдида туради – мен ёпаётган нонларнинг ҳидини тўйиб-тўйиб ҳидлайди-ю, сариқ чақа бермайди.
Абу Нувас анча вақт ўйланиб қолибди. Сўнг новвойга дебди:
– Сен ҳақсан. Бу одам сенинг нонларингни ҳидлаб ҳузур қилган бўлса, демак, сенинг меҳнатинг самарасидан фойдаланибди. Бунинг эвазига у харажатларингни тўлаши керак. Сенга икки динор кифоя қилар-а?
Шодликдан новвойнинг кўзлари чақнаб кетибди, фақир одам эса йиғлай бошлабди.
– Нақадар қашшоқ эканим Аллоҳга маълум. Мени оёғимдан силкитганда ҳам жиринг этиб бир танга тушмайди. Туршакдан шарбат олиб бўлармиди?
Қози унинг сўзларини эшитиб, яна ўйланиб қолибди. Кейин шундай дебди:
– Сен қашшоқ бўлганинг учун пулни мен ёнимдан тўлаб юбора қоламан.
Шундай деб, у ёнидан икки тилла чиқарди. Новвой сабрсизлик билан пулни олгани қўл чўзди.
–Шошма, – деди унга Абу Нувас. – Бу одам нонингни едими?
–Йўқ, тақсир, – деди новвой.
–Нонингдан жиндай ушатиб олдими?
–Йўқ, тақсир.
–Бўлмаса, нонингга пуфлаб, уларни беўхшов қилиб қўйдими?
–Йўқ, ундай қилгани йўқ, тақсир.
– Ундай бўлса, нонларингни бемалол сотаверсанг бўларкан-да? Балки аллақачон сотиб ҳам бўлгандирсан?
– Ҳа, ҳа, тақсир.
– Бу одам нонингнинг ҳидига қаноат қилган бўлса, сенга ҳам танганинг жиринги кифоя қилар...
👏82❤54🔥20🤨12👍10🕊3😇3⚡2
Forwarded from 🆂🅷🅰🅼🆂🅸🅽🆄🆁 𝐌꯭ᵒ꯭ʰ꯭ⁱ꯭ᶜ꯭ʰ꯭ᵉ꯭ʰ꯭ʳ꯭ᵃ
⚡️ ТЕЗКОР ЯНГИЛИК !
58 Ёшимда кўрликдан халос бўлдим - хеч қандай "қиммат" операциаларсиз✅
⌛ Факат битта восита мавжуд бўлиб, у кўриш қобилиятини ёшликдагидек қайтаради, атиги 1 ой ичида ✅
Бутун умрга💯
https://dexxpress.uz/kristal-5
https://dexxpress.uz/kristal-5
👩⚕️ Сизга малакали мутахассисимиз БЕПУЛ консультация беришади!
58 Ёшимда кўрликдан халос бўлдим - хеч қандай "қиммат" операциаларсиз✅
Бутун умрга
🔖 БАТАФСИЛ👇 👇 👇
https://dexxpress.uz/kristal-5
ҲОЗИРОҚ
👆
УСТИГА БОСИНГ ВА СИЗНИ ҚИЙНАЁТГАН МУАММОЛАРГА ЕЧИМ ТОПИНГ!
🔴
🔴
🔴
🔴
🔴
🔴
🔴
🔴
🔴
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤10😍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸 ҲАЙРЛИ ТОНГ АЗИЗЛАР!
✨ Тонг чоғида эсиб шаббода,
✨ Дилингизга фараҳбахш этсин!
✨ Қалбдан сизга гўзал тилагим,
✨ Аллоҳим сизни асрасин!
Aссалому алайкум. Сешанба тонги муборак бўлсин. Кунингиз файзу барокатли ва мазмунли утсин 😊
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
✨ Тонг чоғида эсиб шаббода,
✨ Дилингизга фараҳбахш этсин!
✨ Қалбдан сизга гўзал тилагим,
✨ Аллоҳим сизни асрасин!
Aссалому алайкум. Сешанба тонги муборак бўлсин. Кунингиз файзу барокатли ва мазмунли утсин 😊
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
😍5❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Хушноза опанинг хаёти 5-кисм
Давоми эртага 09:30 да
Давоми эртага 09:30 да
👏30❤7🔥6
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ўн беши 24 қисм ... Бир амаллаб уйига етиб келган Фароғат ўзини кароватга ташлади. Шу лаҳзанинг ўзидаёқ бўғзида аранг тутиб турган ўтли фарёд отилиб кетди. Ўкириаб йиғлаб юборди. Хўрлиги келиб жуда узоқ йиғлади. Ҳар силкинганида кароват симлари қўшилиб…
.а ишга келган вақтларда бўй-басти келишган, хушбичим, доимо кулиб турадиган кўзлари кўп қизларниинг диққатини ўзига тортган, оромини олганди. У эса Фароғатни танлаганди. «Шу ерда қолсангиз сизга турмушга чиқишга розиман. Чунки дадамнинг ёлғиз ўзини ташлаб кетолмайман», деган шартига ҳеч иккиланмай рози бўлганди. Туғилиб ўсган жойи, қариндош-уруғларидан узоқда бўлсада қишлоқда қолди. Ўша вақтларда қанчалик бахтли эдилар. Бирга яшаш насиб этгани учун тақдирларидан жуда-жуда миннатдор эдилар. Қанчадан-қанча уйқусиз ўтган тунлар, тотли висол онлари, қисқагина бўлсада қийноққа солган ҳижрон онлари… Қишлоқда уларга ҳавас қилмайдиганлар йўқ эди. Ҳатто Фароғатнинг дугоналари орасида унга ўхшаган бахтни насиб этишини орзу қиладиганлар кўп эди. Лекин бу кўпчиликнинг истагига қарши ўлароқ узоққа бормади. Фақат бунга ўзи сабабчи эди. Ўз бахтига ўзи зомин бўлди. Ўз қўли билан ер билан яксон қилди.Фақат ўзиниг эмас, фарзандларининг ҳам. Чин юракдан севадиган, ардоқлайдиган кишисига ҳиёнат қилди. Хоҳламаган ҳолда ёки билмасдан эмас, кўра-била, кўп марталар…
Искандар аввалига техника ҳавфсизлиги бўйича мухандис бўлиб ишлади. Икки йил ўтмасдан ишбилармонлиги, техникани яхши тушуниши, одамлар билан тил толпиша олишини ҳисобга олиб бош мухандис этиб тайинлашди. Бу кетишда хўжаликка раҳбар бўлиши аниқлиги ҳақида одамлар гапира бошлагандилар. У берилиб, виждонан ишларди. Кўпчилик раҳбарларга ўхшаб оқ кўйлак кийиб, «тепа»дан бўйруқ беришни ёқтирмасди. Эрта-ю кеч гаражда ёки даладма дала тракторларнинг орқасидан юргани юрган эди. Пахта терими ёки шунга ўхшаш иш қизиган ппайтларда Фароғатнинг назарида оиласини ҳам унутиб қўярди.
*
Суд бўлган куниёқ Шаҳодат уйдан кетиб қолди. Уни холасининг уйидан қайтариб олиб келолмади. Бу ҳам етмаганидай, ўз қизини нопок йўлга бошлагани ва Самандарни тухмат билан қаматтириб юборгани ошкор бўлди. Бутун қишлоқ одамлари ошкора нафратлана бошлади. Ҳатто кўчага ҳам чиқолмайлиган бўлиб қолди. Одамлар уни кўрса тескари қараб ўтадиган бўлишди. Қишлоқдан кўчиб кетишни ҳам талаб қила бошладилар.
Бир нарсага тушунмас, ўйлаб ўйига етолмасди. Миркомил нега яна бунчалик ўғлини судга беришни истаб қолди. Бундан қандай мақсади бор эди? Нима манфаат кўриши мумкин? Бу билан яна Самандардан ўч олмоқчимиди ёки бошқа мақсади ҳам бормиди? Шундай бўлса керак, акс ҳолда бунчалик тиришмасди. Унинг ўша куни туман марказига кетаяпман, деган ҳам ёлғонлигини, аслида шу иш учун атайлаб келганини энди англаётганди.
Шуларни ўйлаб ўтираркан, Миркомилнинг бир қўғирчоқ мақсадига етиши учун шунчаки восита бўлганинитушуниб аламдан ва ички бир дард таъсирида йиғлаб юборди. Кўз ёшларини кафти билан артаркан, чуқур хўрсинди. Ичида бир нима узилиб кетгандай бўлди
«Бошимга тушган бу кўргуликларга фақат ўзим сабабчиман,- деб ўртаниб ўйлай бошлади.- Самандар бу йўлдан қайтаришга қанча уринган эди-я? Зор қақшаб ёлворганди-я? Мен-чи, мен нима қилдим? Эҳ, қанчалик нодон бўлган эканман. Заррача ҳам ақлим йўқ экан. Нега бундай қилдим ўзи? Унга қулоқ ҳам солмадим. Қулоқ солиш у ёқда турсин, уни жуда ёмон кўрдим. Ҳатто нафратландиим. Уйдан ҳайдаб чиқардим. Бу ҳам камлик қилгандай, бутунлай қутулиш учун қаматтириб юбордим. Шаҳодатни ҳам ўз йўлимга бошладим. Яхшиямки, райимга қарши бориб , бу йўлдан қайтган экан. Яна ўз вақтида. Бўлмаса у ҳам бир кун келиб менинг аҳволимга тушарди. Балки баттар ҳам бўлиши ҳеч гап эмасди. Бирор марта ҳам қилаётган ишларимнинг қандай оқибатларга олиб келишини ўйлаб кўрмабман. Фарзандларимнинг келажаги ҳақида қайғурмабман. Ҳўш, нимага эришдим, нимага?!! Оилам бузилгани етмаганидай, болаларим ташлаб кетдилар. Бир ўзим бир уйда моховдай ўтирибман. Менга далда бўладиган, кўнглимни кўтаришга ҳаракат қиладиганларим йўқ энди. Бир- иккита қўшнимни ҳисобга олмаганда ҳеч ким ҳолинг не, деб сўраб келмайди. Ҳалигача одамлар мендан нафратланишади. Ҳатто баъзилари одам ўрнида ҳам кўрмайдилар. Моховдан қочгандай узоқроқ бўлишни афзал кўрадилар. Атрофимдаги қўшниларимнинг уйлари бола-чақаларининг шовқин- суронлари билан тўла. Меникида-чи, қабристон жимлиги. Ўзим эса қабристондаги дарахт шохида сўппайиб
ўтирган бойўғлиман. Ўзимини ундан тузу
Искандар аввалига техника ҳавфсизлиги бўйича мухандис бўлиб ишлади. Икки йил ўтмасдан ишбилармонлиги, техникани яхши тушуниши, одамлар билан тил толпиша олишини ҳисобга олиб бош мухандис этиб тайинлашди. Бу кетишда хўжаликка раҳбар бўлиши аниқлиги ҳақида одамлар гапира бошлагандилар. У берилиб, виждонан ишларди. Кўпчилик раҳбарларга ўхшаб оқ кўйлак кийиб, «тепа»дан бўйруқ беришни ёқтирмасди. Эрта-ю кеч гаражда ёки даладма дала тракторларнинг орқасидан юргани юрган эди. Пахта терими ёки шунга ўхшаш иш қизиган ппайтларда Фароғатнинг назарида оиласини ҳам унутиб қўярди.
*
Суд бўлган куниёқ Шаҳодат уйдан кетиб қолди. Уни холасининг уйидан қайтариб олиб келолмади. Бу ҳам етмаганидай, ўз қизини нопок йўлга бошлагани ва Самандарни тухмат билан қаматтириб юборгани ошкор бўлди. Бутун қишлоқ одамлари ошкора нафратлана бошлади. Ҳатто кўчага ҳам чиқолмайлиган бўлиб қолди. Одамлар уни кўрса тескари қараб ўтадиган бўлишди. Қишлоқдан кўчиб кетишни ҳам талаб қила бошладилар.
Бир нарсага тушунмас, ўйлаб ўйига етолмасди. Миркомил нега яна бунчалик ўғлини судга беришни истаб қолди. Бундан қандай мақсади бор эди? Нима манфаат кўриши мумкин? Бу билан яна Самандардан ўч олмоқчимиди ёки бошқа мақсади ҳам бормиди? Шундай бўлса керак, акс ҳолда бунчалик тиришмасди. Унинг ўша куни туман марказига кетаяпман, деган ҳам ёлғонлигини, аслида шу иш учун атайлаб келганини энди англаётганди.
Шуларни ўйлаб ўтираркан, Миркомилнинг бир қўғирчоқ мақсадига етиши учун шунчаки восита бўлганинитушуниб аламдан ва ички бир дард таъсирида йиғлаб юборди. Кўз ёшларини кафти билан артаркан, чуқур хўрсинди. Ичида бир нима узилиб кетгандай бўлди
«Бошимга тушган бу кўргуликларга фақат ўзим сабабчиман,- деб ўртаниб ўйлай бошлади.- Самандар бу йўлдан қайтаришга қанча уринган эди-я? Зор қақшаб ёлворганди-я? Мен-чи, мен нима қилдим? Эҳ, қанчалик нодон бўлган эканман. Заррача ҳам ақлим йўқ экан. Нега бундай қилдим ўзи? Унга қулоқ ҳам солмадим. Қулоқ солиш у ёқда турсин, уни жуда ёмон кўрдим. Ҳатто нафратландиим. Уйдан ҳайдаб чиқардим. Бу ҳам камлик қилгандай, бутунлай қутулиш учун қаматтириб юбордим. Шаҳодатни ҳам ўз йўлимга бошладим. Яхшиямки, райимга қарши бориб , бу йўлдан қайтган экан. Яна ўз вақтида. Бўлмаса у ҳам бир кун келиб менинг аҳволимга тушарди. Балки баттар ҳам бўлиши ҳеч гап эмасди. Бирор марта ҳам қилаётган ишларимнинг қандай оқибатларга олиб келишини ўйлаб кўрмабман. Фарзандларимнинг келажаги ҳақида қайғурмабман. Ҳўш, нимага эришдим, нимага?!! Оилам бузилгани етмаганидай, болаларим ташлаб кетдилар. Бир ўзим бир уйда моховдай ўтирибман. Менга далда бўладиган, кўнглимни кўтаришга ҳаракат қиладиганларим йўқ энди. Бир- иккита қўшнимни ҳисобга олмаганда ҳеч ким ҳолинг не, деб сўраб келмайди. Ҳалигача одамлар мендан нафратланишади. Ҳатто баъзилари одам ўрнида ҳам кўрмайдилар. Моховдан қочгандай узоқроқ бўлишни афзал кўрадилар. Атрофимдаги қўшниларимнинг уйлари бола-чақаларининг шовқин- суронлари билан тўла. Меникида-чи, қабристон жимлиги. Ўзим эса қабристондаги дарахт шохида сўппайиб
ўтирган бойўғлиман. Ўзимини ундан тузу
❤161🔥56🌚19🤨11⚡9👍7😢6
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
OYNING OʻN BESHI
кроқ нарсага ўхшатолмайман. Ҳозирча куч-қуввтим бор, тирикчилигимга яраб турибман. Қариб кучдан кетсам, энг ёмони, касал бўлиб ётиб қолсам нима бўлади? Ким ҳолимдан ҳабар олади? Ким бир пиёла сув тутади? Ҳеч ким! Йўқ, у кунларга етиб бомаслигим керак! Ундай ҳор- зор бўлгандан кўра ўлиб кетганим минг карра яхшироқ. Кимларнингдир ачиниб, кимларнингдир нафрат билан қарашларига энди бардош беролмайман. Кимларнингдир афсус билан, кимларнингдир қарғаб тилга олишларига чидамайман энди! Кимларнингдир мен мисол қилиб атрофдагиларига насиҳат қилишларини истамайман!»
Фароғат шу тарзда қатъий бир қарорга келди. Иккиланиш фақат ортиқча азоб беришини яхши тушунаётганди. Энди унинг яшашга ҳаққи йўқ. Одамлар орасидаги ўрнини аллақачонлар йўқотган. Барча азоб-уқубатлардан, айниқса виждон азобидан ўзини ҳалос қилиши керак. Атрофдагиларини енгил тортишларига, энг асосийси фарзандларини қийналишларига барҳам беради.
Секин юриб бориб қўли қалтираганича тортмани очди. У ердаги «Валидол»ларнинг ҳаммасини олди. Тортмада Миркомил келган куни қўшнисиникидан олиб чиққан ручка билан қоғоз турарди. Шунда ҳаёлига бир фикр келди. Фарзандларига айтиши керак бўлган гапларини ёзиб қолдиради. Токи, улар кейинчалик қийналиб юрмасинлар. Ручка билан қоғозни олиб стулга ўтирди. Ручка тутган қўлини иягига тираб, узоқ ўйланди. Самандар билан Шаҳодатга, шу билан бирга эри Искандарга айтадиган гаплари жуда кўп эди. Ҳаммасини ёзадиган бўлса бир дафтарга ҳам сиғдира олиши даргумон эди. Энг зарур деб топганларини ёза бошлади. Булар унинг қилган гуноҳлари учун иқрорномаси, қилмишлари учун олган бу дунёдаги жазоларининг ифодаси эди. Кечирмасликларини билсада, кечиришларини сўраб ёзган илтимосномаси эди.
Шу қисқагина хатни ёзиш давомида бутун ҳаётини кўз олдидан бир- бир ўтказди. Ҳар бир сўз, ҳар бир жумласини минг машаққатлар билан ёзди. Назарида фарзандлари ва эри елкаси оша қоғозга қараб тургандай эди. Қанча урингани билан кўз ёшларини тия олмади. Бир неча марта кўз ёшлари қоғозга ҳам томди. Ниҳоят ёзиб тугатганида елкасидан тоғ ағдарилгандай бўлди. Юрагини қамраб олган, чексиз азоблардан ҳалос бўлгандай туюлди. Қоғозни стол устига, кўринарли жойга қўйди. Қутилардаги дориларни тўкиб бир жойга тўплади. Ҳаёлан фарзандлари билан видолашаркан, азизларим, мени кечиринглар, деб, дориларни оғзига сола бошлади….
Машина катта тезликда бораётган бўлса ҳам Шаҳодатнинг назарида жуда секин юраётгандай эди. Бетоқатлик билан кўзини йўлдан олмай, дадаси, тезроқ ҳайдасангиз-чи, деб Орифни шоширгани шоширган эди.
-Ҳозир етамиз. Сен ҳавотирланавермай яхши ният қил. Худо хоҳласа ҳеч нима бўлмайди,- деб Искандар уни тинчлантиришга уринди. Лекин ўзиниг кўнгла жуда безовта, назарида бир кўнгилсизлик содир бўладигандай эди.
Олдинда бир юк машинаси секин кетиб борарди. Аксига олгандай қарши томондан кетма- кет келаётган машилар уни қувиб ўтишга имкон бермаётгалари учун анча жойгача юк машинасининг орқасидан имиллаб юришларига тўғри келди. Ўзи шундоқ ҳам асабийлашаётган Шаҳодат баттар жиғибийрон бўлиб тўнғиллади.
-Уф-ф, шуниси энди етмай турувди.
Қишлоққа киришганларидан кейин йўл анча нотекис бўлсада Ориф Шаҳодатнинг қистови билан машинани тез ҳайдаб борарди. Асфальт қилинмаган кўчани чанг-тўзон қоплади. Машина уй олдида тўхташи билан Шаҳодат чангнинг тарқашини ҳам кутмай машинадан тушди. Ҳеч кимга қарамай қия очиқ дарвозадан югургудай бўлиб ҳовлига кирди. Атрофга аланглаб, ойи, ойи, қаердасиз, деб чақира бошлади. Лекин ҳеч ким жавоб бермади. Бу нохуш сукунатдан ҳавотирга тушиб орқасидан кириб келганларга жовдираб қаради. Самандар анча йиллар аввал тарк этган қадрдон ҳовлининг аҳволига қараб юраги ачишди. Искандар ҳам афсуслангандай бош чайқаб қўйди. Шу пайт қўшни томондан Сарви холанинг келини Ҳалима кириб келди. Шаҳодат унинг саломига алик олиш ҳам эсига келмай сўради.
-Билмайсизми, ойим уйдами?
-Сиз Фароғат опанинг қизи бўласизми?-деб Ҳалима кўришди.- Эрталаб қаёққадир кетаётганида кўрган эдим. Боя қизим овқат олиб чиққанида уйда экан. Кечирасиз, булар ким бўлишади?
-Дадам билан акам. Бу киши эса хўжайиним ,-деди Шаҳодат тоқатсизланиб.
-Эшик ҳам очиқ экан. Демак уйда бўлса керак?- деб Ҳ
Фароғат шу тарзда қатъий бир қарорга келди. Иккиланиш фақат ортиқча азоб беришини яхши тушунаётганди. Энди унинг яшашга ҳаққи йўқ. Одамлар орасидаги ўрнини аллақачонлар йўқотган. Барча азоб-уқубатлардан, айниқса виждон азобидан ўзини ҳалос қилиши керак. Атрофдагиларини енгил тортишларига, энг асосийси фарзандларини қийналишларига барҳам беради.
Секин юриб бориб қўли қалтираганича тортмани очди. У ердаги «Валидол»ларнинг ҳаммасини олди. Тортмада Миркомил келган куни қўшнисиникидан олиб чиққан ручка билан қоғоз турарди. Шунда ҳаёлига бир фикр келди. Фарзандларига айтиши керак бўлган гапларини ёзиб қолдиради. Токи, улар кейинчалик қийналиб юрмасинлар. Ручка билан қоғозни олиб стулга ўтирди. Ручка тутган қўлини иягига тираб, узоқ ўйланди. Самандар билан Шаҳодатга, шу билан бирга эри Искандарга айтадиган гаплари жуда кўп эди. Ҳаммасини ёзадиган бўлса бир дафтарга ҳам сиғдира олиши даргумон эди. Энг зарур деб топганларини ёза бошлади. Булар унинг қилган гуноҳлари учун иқрорномаси, қилмишлари учун олган бу дунёдаги жазоларининг ифодаси эди. Кечирмасликларини билсада, кечиришларини сўраб ёзган илтимосномаси эди.
Шу қисқагина хатни ёзиш давомида бутун ҳаётини кўз олдидан бир- бир ўтказди. Ҳар бир сўз, ҳар бир жумласини минг машаққатлар билан ёзди. Назарида фарзандлари ва эри елкаси оша қоғозга қараб тургандай эди. Қанча урингани билан кўз ёшларини тия олмади. Бир неча марта кўз ёшлари қоғозга ҳам томди. Ниҳоят ёзиб тугатганида елкасидан тоғ ағдарилгандай бўлди. Юрагини қамраб олган, чексиз азоблардан ҳалос бўлгандай туюлди. Қоғозни стол устига, кўринарли жойга қўйди. Қутилардаги дориларни тўкиб бир жойга тўплади. Ҳаёлан фарзандлари билан видолашаркан, азизларим, мени кечиринглар, деб, дориларни оғзига сола бошлади….
Машина катта тезликда бораётган бўлса ҳам Шаҳодатнинг назарида жуда секин юраётгандай эди. Бетоқатлик билан кўзини йўлдан олмай, дадаси, тезроқ ҳайдасангиз-чи, деб Орифни шоширгани шоширган эди.
-Ҳозир етамиз. Сен ҳавотирланавермай яхши ният қил. Худо хоҳласа ҳеч нима бўлмайди,- деб Искандар уни тинчлантиришга уринди. Лекин ўзиниг кўнгла жуда безовта, назарида бир кўнгилсизлик содир бўладигандай эди.
Олдинда бир юк машинаси секин кетиб борарди. Аксига олгандай қарши томондан кетма- кет келаётган машилар уни қувиб ўтишга имкон бермаётгалари учун анча жойгача юк машинасининг орқасидан имиллаб юришларига тўғри келди. Ўзи шундоқ ҳам асабийлашаётган Шаҳодат баттар жиғибийрон бўлиб тўнғиллади.
-Уф-ф, шуниси энди етмай турувди.
Қишлоққа киришганларидан кейин йўл анча нотекис бўлсада Ориф Шаҳодатнинг қистови билан машинани тез ҳайдаб борарди. Асфальт қилинмаган кўчани чанг-тўзон қоплади. Машина уй олдида тўхташи билан Шаҳодат чангнинг тарқашини ҳам кутмай машинадан тушди. Ҳеч кимга қарамай қия очиқ дарвозадан югургудай бўлиб ҳовлига кирди. Атрофга аланглаб, ойи, ойи, қаердасиз, деб чақира бошлади. Лекин ҳеч ким жавоб бермади. Бу нохуш сукунатдан ҳавотирга тушиб орқасидан кириб келганларга жовдираб қаради. Самандар анча йиллар аввал тарк этган қадрдон ҳовлининг аҳволига қараб юраги ачишди. Искандар ҳам афсуслангандай бош чайқаб қўйди. Шу пайт қўшни томондан Сарви холанинг келини Ҳалима кириб келди. Шаҳодат унинг саломига алик олиш ҳам эсига келмай сўради.
-Билмайсизми, ойим уйдами?
-Сиз Фароғат опанинг қизи бўласизми?-деб Ҳалима кўришди.- Эрталаб қаёққадир кетаётганида кўрган эдим. Боя қизим овқат олиб чиққанида уйда экан. Кечирасиз, булар ким бўлишади?
-Дадам билан акам. Бу киши эса хўжайиним ,-деди Шаҳодат тоқатсизланиб.
-Эшик ҳам очиқ экан. Демак уйда бўлса керак?- деб Ҳ
❤158🔥44👍37😨16✍1
#tabassum
*Pul qoʼlning kiri,
*Pul baxt keltirmaydi,
*Puli koʻp odam xasis va baxil boʼladi,
*Pulga sogʻliqni sotib olib boʻlmaydi,
*Pul munosabatlarni buzadi...
Koʻryapsizmi, pul qanchalar yomon narsa!
Ey Xudoyim, oylik olguncha o'zimni yana qanday ovutib tursam ekana?!☹️
*Pul qoʼlning kiri,
*Pul baxt keltirmaydi,
*Puli koʻp odam xasis va baxil boʼladi,
*Pulga sogʻliqni sotib olib boʻlmaydi,
*Pul munosabatlarni buzadi...
Koʻryapsizmi, pul qanchalar yomon narsa!
Ey Xudoyim, oylik olguncha o'zimni yana qanday ovutib tursam ekana?!☹️
😁62❤14👏12😨6🐳4😍2😢1
Forwarded from ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥31❤19
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
59-қисм.
Гулхаё иложи борича қайнонасининг тòнғиллаб қовоқ уйиб òтиришига ва қайсинглисининг пичинг гапларига этибор бермасликка ҳаракат қилди. Ҳамма пишир куйдирларни кечгача тайёрлаб Ҳалима аянинг катта уйига яни мехмонхонага дастурхон безади. У уйга алла қачон қуриб қòйилган печкани ёқиб қайнонаси ва қолганларни чақирди. Кейин Азизбекни ҳам чқириш ва шу бахона бироз пардоз қилиб яхшироқ кòйлак кийиш учун òз уюга аниқроғи ҳамма бирга ётадиган карвонсаройига кирди. Эски эшик қулифланмасди шунинг учун Гулхаё кийим илгични эшик очилиб кетмаслиги учун тираб қòйди. Келиб ётоқда ётган Азизбекни юзларини силади
- Туринг сизам янги кийимларингизни кийинг. Дастурхон безадим, нариги уйга òямиз.
Азизбек ҳалиям миясида онасининг гаплари айланаётгани сабаб куёвлик сарпосидаги янги кийимини кийишни истамади. Аммо кайфиятини Гулхаёга билдирмай тиржайди
- Шу кийимим бòлаверади менга кимам қарарди.
Гулхаё жавобан жилмайиб òзига кийим танлади. Устки Кийимини ечдию қòлидагини кийишга улгурмади. Бир силтаниш билан òзини Азизбекни қучоғида кòрди
- Вой нима қиляпсиз?! - кулиб қочишга ҳаракат қилди Гулхаё. Аммо Азизбекнинг фели алкақачон айниганди Гулхаёни қòйиб юбормади
- Неча кун, неча ҳафтадан буён мени сийламайсан. Шунинг учун ҳозир ҳақиимни талаб қиламан!
Гулхаё қиқирлаб кулди
- Жиннимисиз, бугун байрам ахир....
-Айнан! - Гулхаёнинг гапини илиб кетди Азизбек- бугун байрам ва байрамни нишонлаш керак.
Азизбек куч билан Гулхаёни ётқизиб олиб дуч келган жойидан ōпа бошлади.
- Ярамасча бунча мени соғинтирмасанг. Висолинга қанча ташна қилганингни биласанми?...
Эшик куч билан тарақлади. Азизбек ва Гулхаё ҳали òзларини òнглаб улгурмасдан омонатгина турган кийим илгич тушиб кетиб эшик катта очилди. Хонага бостириб кирган одам доимгидек Ҳалима ая эди. Азизбек шошиб қоллиб Гулхаёни очиқ баданини гавдаси билан тòсди. Ҳалима ая эса ғижиниб бурун жийирди
- Э òлее суйилмай.
Азизбек буғриқди
- Энааа!!
-Нима эна, сенлар ҳеч уялмайсанми, уй тòла одам демайсанми?!
Гулхаё аммаллаб узоқроққа отилиб кетган кòйлагини олиб кийиб òрнидан турди. Юзлари уятдан қизариб бошини эгди. Азизбек эса зарб билан тош ойнага мушт тушурди.
🔥111❤102🙈42👏15😍3👍1