#ижара_ҳаётлар
176-қисм
Ётоқхонага яхши ҳам бир йиллик пул тўлаган эдим. Ўқишим академик таътил бўлсада, мудирамиз менинг аҳволимни тушуниб яна жой берди. Тергов тугамагани сабабли Тошкентда бўлиб туришим, асосийси иш топишим керак бўлди.
Аввал ички ишларга бориб келганим ҳақида тилхат ёзиб қаерда яшаётганимни манзилини бериб келдим. Йўлда бир нечта жойга иш қидириб бордим. Баҳор эрта келганга ўхшарди. Секин ҳаво исинишни бошлаганди. Ойимга кунига икки-уч марта гудок ташлаб қўярдим. Ўзи вақти бўлса қиларди. Бўлмаса шу билан тириклигимни билдириб турдим.
🏫
“Бошланишида ойлигингиз айтганимдек. Сўнг ишни эплай олсангиз кўрамиз”
“Аввал ўқитиш курсингиз борлигидан жуда хурсанд бўлдим”,-деб машҳур ширинлик чиқарадиган бир цехга сухбатдан ўтган эдим.
Бу мен учун янги ҳаётнинг илк қадами бўлди. Бир мақсад ва ҳаётда қолиш имкони ҳисобланарди.
“Тунги сменамизда кўп ишчиларимиз йўқ. Асосан кундузги пайтда ишчилар келишади. Сизнинг ҳар икки сменда ишлай олганингиз бизга жуда маъқул”,-деди ходима аёл.
Ҳаяжон билан ётоқхонага бордим ва у ерда бир –неча кунда ўз яқинимдек бўлиб қолган вахтёр холага айтдим. Ҳеч кимга асл яраларимни кўрсатмасликка ҳаракат қилардим. Хола мени шунчаки қийналган оила қизи ва отаси касал бўлиб ишлашга мажбур бўлган қиз деб билди.
“Ризқни берадиган зот... бандаларини ҳеч унутадими қизим? Етарки ҳалол меҳнат қилишга кўнглинг моил бўлсин”,-деди жилмайиб
“Худо хоҳласа эплаб кетаман хола. Бу иш менга жуда зарур”,-дедим ичимдан ўтган ҳисларни билдириб.
Бир неча кундан бери тунги сменга ишга бориб, кундуз вақти ухлаб олаётган эдим. Бу мен учун бир томондан қулай бўлди. Чунки хонадош қизлар кундуз вақти бўлмасди. Мен эса бемалол ҳордиқ олиб ишга кетардим.
Муқаддас опанинг телефон рақамини топа олмадим. Лекин хонадош қизларда "Муқаддас ойлар ва мустажоб дуолар "деган китоб бор экан. Шундан анча нарса ўқиб ўргандим. Қанчалик тўғри эплаганимни билмай, янада ибодат қилишнинг ҳузурини ҳис эта бошладим.
Олдинги яхши пул топган Баҳордан кўра ҳозирги Баҳорни кўпроқ севдим. Вақт ўтарди ишдаги курсни тез ўзлаштирдим. Аслида ичимда бир қандолатчи ётганидан бехабар эканман. Меҳр билан ёндашганимдан бўлса керак, мен учун бу ишқ жуда завқли бўлди.
176-қисм
Ётоқхонага яхши ҳам бир йиллик пул тўлаган эдим. Ўқишим академик таътил бўлсада, мудирамиз менинг аҳволимни тушуниб яна жой берди. Тергов тугамагани сабабли Тошкентда бўлиб туришим, асосийси иш топишим керак бўлди.
Аввал ички ишларга бориб келганим ҳақида тилхат ёзиб қаерда яшаётганимни манзилини бериб келдим. Йўлда бир нечта жойга иш қидириб бордим. Баҳор эрта келганга ўхшарди. Секин ҳаво исинишни бошлаганди. Ойимга кунига икки-уч марта гудок ташлаб қўярдим. Ўзи вақти бўлса қиларди. Бўлмаса шу билан тириклигимни билдириб турдим.
🏫
“Бошланишида ойлигингиз айтганимдек. Сўнг ишни эплай олсангиз кўрамиз”
“Аввал ўқитиш курсингиз борлигидан жуда хурсанд бўлдим”,-деб машҳур ширинлик чиқарадиган бир цехга сухбатдан ўтган эдим.
Бу мен учун янги ҳаётнинг илк қадами бўлди. Бир мақсад ва ҳаётда қолиш имкони ҳисобланарди.
“Тунги сменамизда кўп ишчиларимиз йўқ. Асосан кундузги пайтда ишчилар келишади. Сизнинг ҳар икки сменда ишлай олганингиз бизга жуда маъқул”,-деди ходима аёл.
Ҳаяжон билан ётоқхонага бордим ва у ерда бир –неча кунда ўз яқинимдек бўлиб қолган вахтёр холага айтдим. Ҳеч кимга асл яраларимни кўрсатмасликка ҳаракат қилардим. Хола мени шунчаки қийналган оила қизи ва отаси касал бўлиб ишлашга мажбур бўлган қиз деб билди.
“Ризқни берадиган зот... бандаларини ҳеч унутадими қизим? Етарки ҳалол меҳнат қилишга кўнглинг моил бўлсин”,-деди жилмайиб
“Худо хоҳласа эплаб кетаман хола. Бу иш менга жуда зарур”,-дедим ичимдан ўтган ҳисларни билдириб.
Бир неча кундан бери тунги сменга ишга бориб, кундуз вақти ухлаб олаётган эдим. Бу мен учун бир томондан қулай бўлди. Чунки хонадош қизлар кундуз вақти бўлмасди. Мен эса бемалол ҳордиқ олиб ишга кетардим.
Муқаддас опанинг телефон рақамини топа олмадим. Лекин хонадош қизларда "Муқаддас ойлар ва мустажоб дуолар "деган китоб бор экан. Шундан анча нарса ўқиб ўргандим. Қанчалик тўғри эплаганимни билмай, янада ибодат қилишнинг ҳузурини ҳис эта бошладим.
Олдинги яхши пул топган Баҳордан кўра ҳозирги Баҳорни кўпроқ севдим. Вақт ўтарди ишдаги курсни тез ўзлаштирдим. Аслида ичимда бир қандолатчи ётганидан бехабар эканман. Меҳр билан ёндашганимдан бўлса керак, мен учун бу ишқ жуда завқли бўлди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤142👏53🔥29😇9👍3🕊3🤨1
#ижара_ҳаётлар
177-қисм
Ҳар сафар берилган вазифани бажарар эканман. Тимурнинг овқат қилиш ҳақидаги гаплари ёдимга туша бошлади. Юрагим энтикиб кетсада, ўзимни тийдим. Уни қидирмадим. Китобда ўқидим, бизнинг ишимиз зино ҳисобланар экан. Ва бу энг катта гуноҳлардан деб ёзилганди.
Баъзан ўйлаб қоламан. Аллоҳим мени бу ишим учун кечирмаса мен нима қиламан. Бировга кўнгил тўлиб ёр ҳам бўла олмаслигим эса, мени баттар афсусланишга олиб келганди.
Байрам олди ишлар жуда кўпайди. Бир неча кун тинмай ишлаганимиздан, ҳолдан тойган эдик. Ҳатто диққатсизлигим натижаси қўлимга қайноқ сиропни тўкиб қўйдим. Тезда касалхонага бориб биринчи ёрдам кўрсатган бўлишсада, куйганни оғриғи жуда ёмон бўлар экан.
Кўзларим уйқуга таслим бўлай деб зўга юриб келганда ётоқхона эшиги олдида Тимурни кўришни кутмагандим. У қўлимни бинтда кўриб, олдин қадам ташлади. Уни кўриб бўғзимга бир нарса тиқилди. Чарчоқ ва оғриқли танам сабр бардошли бўлсада, гуноҳимнинг шериги ва айни дамда мени чуқурдан чиқишимга сабаб бўлган кишини кўриб нима ҳис этганимни аниқ ифода эта олмай қолдим.
“Салом!”,-деди майин овоз билан.
“Салом!”,-дедим лелин кўз ёшимни тўхтата олмадим.
“Қўлинга нима қилди?”,-деб ҳаяжон билан сўради.
“Жазо”,-деб хўрсиниб қўйдим.
“Қанақа жазо?”
“Бошқаларнинг уйига, хонасига ва нарсасига сўроқсиз текканларимнинг жазоси”,-деганимда юзи буришди.
Менга яқин келганида ўзимда куч топиб орқага юрдим.
“Кийиминг ярашибди”,-деди мени нега қочганимни тушунди шекилли.
“Рахмат!”
“Қўлинга нима қилганини айтмайсанми?”,-деб қайтиб сўради.
“Куйди”
“Яна пишир- туширни эплолмай қолдингми?”,-деб ҳазил қиломоқчи бўлди.
“Бу сафар эплаяпман. Фақат кичик иш фожеалари бўлиб турар эканда”,-деб аслида ичимдаги қолган йиғиларни бўшатиб олдим.
“Бошқа чидай олмайман”,-деб Тимур мен ҳеч кутмаган пайтда бағрига босди.
Балкида бир неча ойдан бери бир нарсани истагандим. Кўксимдан итмай мени тушунган кишини.
“Сени жуда яхши тушунаман.Йиғлама.... ҳаммаси яхши бўлади. Мен ёнингдаман. Ҳатто сени бу ердан олиб кетаман”,-деганида ўзимга келдим ва унда бир деганда узоқлашдим.
177-қисм
Ҳар сафар берилган вазифани бажарар эканман. Тимурнинг овқат қилиш ҳақидаги гаплари ёдимга туша бошлади. Юрагим энтикиб кетсада, ўзимни тийдим. Уни қидирмадим. Китобда ўқидим, бизнинг ишимиз зино ҳисобланар экан. Ва бу энг катта гуноҳлардан деб ёзилганди.
Баъзан ўйлаб қоламан. Аллоҳим мени бу ишим учун кечирмаса мен нима қиламан. Бировга кўнгил тўлиб ёр ҳам бўла олмаслигим эса, мени баттар афсусланишга олиб келганди.
Байрам олди ишлар жуда кўпайди. Бир неча кун тинмай ишлаганимиздан, ҳолдан тойган эдик. Ҳатто диққатсизлигим натижаси қўлимга қайноқ сиропни тўкиб қўйдим. Тезда касалхонага бориб биринчи ёрдам кўрсатган бўлишсада, куйганни оғриғи жуда ёмон бўлар экан.
Кўзларим уйқуга таслим бўлай деб зўга юриб келганда ётоқхона эшиги олдида Тимурни кўришни кутмагандим. У қўлимни бинтда кўриб, олдин қадам ташлади. Уни кўриб бўғзимга бир нарса тиқилди. Чарчоқ ва оғриқли танам сабр бардошли бўлсада, гуноҳимнинг шериги ва айни дамда мени чуқурдан чиқишимга сабаб бўлган кишини кўриб нима ҳис этганимни аниқ ифода эта олмай қолдим.
“Салом!”,-деди майин овоз билан.
“Салом!”,-дедим лелин кўз ёшимни тўхтата олмадим.
“Қўлинга нима қилди?”,-деб ҳаяжон билан сўради.
“Жазо”,-деб хўрсиниб қўйдим.
“Қанақа жазо?”
“Бошқаларнинг уйига, хонасига ва нарсасига сўроқсиз текканларимнинг жазоси”,-деганимда юзи буришди.
Менга яқин келганида ўзимда куч топиб орқага юрдим.
“Кийиминг ярашибди”,-деди мени нега қочганимни тушунди шекилли.
“Рахмат!”
“Қўлинга нима қилганини айтмайсанми?”,-деб қайтиб сўради.
“Куйди”
“Яна пишир- туширни эплолмай қолдингми?”,-деб ҳазил қиломоқчи бўлди.
“Бу сафар эплаяпман. Фақат кичик иш фожеалари бўлиб турар эканда”,-деб аслида ичимдаги қолган йиғиларни бўшатиб олдим.
“Бошқа чидай олмайман”,-деб Тимур мен ҳеч кутмаган пайтда бағрига босди.
Балкида бир неча ойдан бери бир нарсани истагандим. Кўксимдан итмай мени тушунган кишини.
“Сени жуда яхши тушунаман.Йиғлама.... ҳаммаси яхши бўлади. Мен ёнингдаман. Ҳатто сени бу ердан олиб кетаман”,-деганида ўзимга келдим ва унда бир деганда узоқлашдим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤134👏38🔥31😍7🤨6👍2🕊1
#ижара_ҳаётлар
178-қисм
“Бўлмайди”
“Нима бўлмайди?”
“Мен янги ҳаёт бошладим....”,-деб қаттиқ ютиндим.
“Янги ҳаётда эски танишларга ер йўқми?”,-деди.
“Эски Баҳор йўқ...энди”
“Баҳор!”,-деб ёнган қўлимни ушлади.
Оқ матонинг устидаги сариқ спрей изларидан салгина чиқиб турган бармоқларимга қаради.
“Сени қандай топганимни сўрамайсанми?”,-деб жим бўлди.
Бош қимирлатдим,билмасдим чунки.
“Амакингдан сўрадим”,-деганида қаттиқ ютиндим.
Тимурнинг уйдаги аҳволдан хабари йўқ албатта.
“Сен терговда бўлганингда ...амакинг билан гаплашиб турардик”,-деди худди менга уйдаги гап –сўзлар қаердан чиққанини билдиргандек.
“Амакимга...амакимга орамиздаги... айтдингизми?”,-деб сўрадим.
“Мени шунақа одам деб ўйлайсанми?”,-деди.
“Биз томонларда ....”,-деб аслида бўлган гапни аймоқчи бўлдим.
Бироқ гапимдан, менга уйлан дегандек маъно чиқармаслик учун индамадим.
“Тергов жараёни тугасин.Сен озгина ўзинга кел...кейин ҳаммасини бир бошдан ҳал қиламиз дегандим. Фақат Карим ака, отангни соғлиғи йўқлигини ва сени шу ҳолатда у гап сўзлардан қутқаришни биргина йўли, ота уйингдан оқ кўйлакда олиб чиқиш эканини айтди”,-деганида кўзларимни юмдим.
Кичиклар хато қиларди. Катталар эса нима бўлган тақдирда ҳам уларни кечирарди. Тимур гапларини айтиб, чўнтагидан бир узук чиқарди.
“Аслида бошқа пайт бошқа шароитда буни қилган бўлардим. Лекин бугун туғилган кунинг. Янги ҳаёт бошлаган Баҳорнинг янги ёши. Айни шу ёшинг ёдингда қолсин истадим.Иккимиз ҳам қишнинг аёзидан чиқдик. Кел энди бирга кўкламимизни яшайлик”,-деб узукни, куйган қўлимнинг бармоқларига таққанида, энди ёшларим кулги ва хурсандчилик орасидан оқарди.
“Мен бунақа бўлади деб кутмаган эдим. Туғилган кунимни ҳам унутгандим”,-дедим пичирлаб.
“Сен унутган нарсани энди мен эслатаман. Мен яшамаган оила меҳрини энди сен менга яшатасан. Шундай келишсак бўладими?”,-деб жилмайди.
“Оила... атрофингда кўпчилик билан эмас. Севгисини ва ғамхўрлигини кўрсатгани билан бўлади”,-деганимда унинг ҳам кўзлари тўлди фақат атрофга қарагандек қилиб ўзини чалғитди.
“Мен билан кетмайсанми?”,-деб яна сўради.
“Йўқ...бизни бир уйда яшашимиз нотўғри экан”,-дедим ўзимда куч топиб.
“Тушундим. Унда сен ҳозир ётиб дамингни ол. Кечки пайт туғилган кунингни нишонлаймиз”,-деди.
Тимур менинг ичкарига киришимни кутиб турди. Хонамга чиқдим. Уйқуга кетмасдан аввал ярали қўл устидан қандай таҳорат олинишини ўқиб олдим ва икки ракат шукур намози ўқидим.
178-қисм
“Бўлмайди”
“Нима бўлмайди?”
“Мен янги ҳаёт бошладим....”,-деб қаттиқ ютиндим.
“Янги ҳаётда эски танишларга ер йўқми?”,-деди.
“Эски Баҳор йўқ...энди”
“Баҳор!”,-деб ёнган қўлимни ушлади.
Оқ матонинг устидаги сариқ спрей изларидан салгина чиқиб турган бармоқларимга қаради.
“Сени қандай топганимни сўрамайсанми?”,-деб жим бўлди.
Бош қимирлатдим,билмасдим чунки.
“Амакингдан сўрадим”,-деганида қаттиқ ютиндим.
Тимурнинг уйдаги аҳволдан хабари йўқ албатта.
“Сен терговда бўлганингда ...амакинг билан гаплашиб турардик”,-деди худди менга уйдаги гап –сўзлар қаердан чиққанини билдиргандек.
“Амакимга...амакимга орамиздаги... айтдингизми?”,-деб сўрадим.
“Мени шунақа одам деб ўйлайсанми?”,-деди.
“Биз томонларда ....”,-деб аслида бўлган гапни аймоқчи бўлдим.
Бироқ гапимдан, менга уйлан дегандек маъно чиқармаслик учун индамадим.
“Тергов жараёни тугасин.Сен озгина ўзинга кел...кейин ҳаммасини бир бошдан ҳал қиламиз дегандим. Фақат Карим ака, отангни соғлиғи йўқлигини ва сени шу ҳолатда у гап сўзлардан қутқаришни биргина йўли, ота уйингдан оқ кўйлакда олиб чиқиш эканини айтди”,-деганида кўзларимни юмдим.
Кичиклар хато қиларди. Катталар эса нима бўлган тақдирда ҳам уларни кечирарди. Тимур гапларини айтиб, чўнтагидан бир узук чиқарди.
“Аслида бошқа пайт бошқа шароитда буни қилган бўлардим. Лекин бугун туғилган кунинг. Янги ҳаёт бошлаган Баҳорнинг янги ёши. Айни шу ёшинг ёдингда қолсин истадим.Иккимиз ҳам қишнинг аёзидан чиқдик. Кел энди бирга кўкламимизни яшайлик”,-деб узукни, куйган қўлимнинг бармоқларига таққанида, энди ёшларим кулги ва хурсандчилик орасидан оқарди.
“Мен бунақа бўлади деб кутмаган эдим. Туғилган кунимни ҳам унутгандим”,-дедим пичирлаб.
“Сен унутган нарсани энди мен эслатаман. Мен яшамаган оила меҳрини энди сен менга яшатасан. Шундай келишсак бўладими?”,-деб жилмайди.
“Оила... атрофингда кўпчилик билан эмас. Севгисини ва ғамхўрлигини кўрсатгани билан бўлади”,-деганимда унинг ҳам кўзлари тўлди фақат атрофга қарагандек қилиб ўзини чалғитди.
“Мен билан кетмайсанми?”,-деб яна сўради.
“Йўқ...бизни бир уйда яшашимиз нотўғри экан”,-дедим ўзимда куч топиб.
“Тушундим. Унда сен ҳозир ётиб дамингни ол. Кечки пайт туғилган кунингни нишонлаймиз”,-деди.
Тимур менинг ичкарига киришимни кутиб турди. Хонамга чиқдим. Уйқуга кетмасдан аввал ярали қўл устидан қандай таҳорат олинишини ўқиб олдим ва икки ракат шукур намози ўқидим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤149👏127😢28🔥17😍14👍7🕊6🤗2
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ун беши 20-қисм Вақти келиб ўзингиз ҳам суд олдида жавоб берасиз. Ҳайрон бўлманг, бу виждонингиз олдада жавоб беришинигз бўлади. Бунда сизга жуда оғир бўлади. Чунки ҳукми жуда шафқатсиз бўлади. Уни умрингизнинг охиригача ўташга маҳкум бўласиз. Бу…
г ўзиёқ сиз ҳақингизда
хулоса чиқаришга етарли, деб
ўйлайман.
Фароғат сесканиб бошини
кўтарди. Лекин шу заҳоти яна
ерга қараб олди.
-Эшик олдида туриб мен
ҳаммасини эшитдим. Самандар
акамни ноҳақ қоралаётганингизни
эшитиб чидаб туролмадим,-деб
Шаҳодат янада қатъийроқ оҳангда
гапини давом эттирди.-
Бошқаларини қўйиб турайлик,
акамнинг қамалишига сабабчи
эмасман, деб ўзингизни оқлашга
ҳам уринманг, бу фойдасиз. Ҳали
ҳеч нимани тушунмаслигимдан
фойдаланиб аризага қўл
қўйдирдингиз. Судда кўрсатма
беришга кўндирдингиз. Бунда
қандай воситалардан
фойдаланганингизни айтиб
ўтирмайман. Ўшанда қанчалик
ахмоқликлар қилган эканман.
Бунинг учун ҳалигача ўзимни
кечиролмайман. Акамни итни
ҳайдагандай уйдан ҳайдаган
эдингиз. Энди унинг пули керак
бўлдими? Қаранг, қандай ночор
аҳволга тушиб қолибсиз? Бунга
фақат ўз ўзингиз сабабчисиз-ку.
Шундай ишларни қилиб яна
алимент талаб қилиб судга
берибсиз. Яхшиямки сизнинг
райингизга қараб иш тутмадим.
Бўлмаса вақти келиб мен ҳам
сизнинг ҳолингизга тушар эдим.
Кеч бўлсада кўзим очилди.
Бунинг учун Самандар акамдан
умрбод миннатдорман. Мана,
ҳозир йиғлаяпсиз. Хўрлигиниз
келаяптими, одамларнинг раҳмини
келтирмоқчи бўлаяпсизми ёки
қилган ишларингиздан пушаймон
бўлаяпсизми, менга қоронғи.
Лекин шуни аниқ биламанки,
ҳали кўп йиғлайсиз. Зор қақшаб
йиғлайсиз…
-Бас, бас қил!- деб Фароғат додлаб
юборди.
Самандар ҳам бўлди қил, деб
Шаҳодатнинг қўлидан тортқилай
бошлади.
-Сиз бизга оналик қилолмадингиз.
Умуман, она деган номга нолойиқсиз. Суд қарор
чиқараётганда шуни ҳам ҳисобга
олишини сўрайман! Яъни оналик
ҳуқудидан маҳрум қилишсин,-
деб Шаҳодат жойига ўтирди.
Самандарнинг, нега ундай дейсан,
эсинг жойидами, деганига жавоб
қайтармади.
Судя маслаҳатчилари билан узоқ
маслаҳатлашди. Анча
тортишувлардан кейин бир
қарорга келиб ўрнидан турди.
-Фуқоро Ҳамидова Фароғатнинг
алимент ундириб беришимизни
сўраб берган даъво аризасини
кўриб чиқиб шундай қарорга
келдик. Унинг даъвоси рад этилиб,
фарзандларининг истаги билан
оналик ҳуқуқидан маҳрум
этилади. Қарордан норози
бўлганлар тегишли тартибда
шикоят қилишлари мумкин.
Суднинг қароридан, айниқса
ойисининг оналик ҳуқуқидан
маҳрум этилишидан Самандар
ҳайратга тушди. Бундай бўлади,
деб сира ўйламаганди.
Шаҳодатнинг юзида билинар-
билинмас мамнунлик ифодаси бор
эди.
Судя билан маслаҳатчилар чиқиб
кетганларидан кейин Шаҳодат
қимир этмай ерга қараб ўтирган
Самандарни аста туртиб ўрнидан
турди.
-Нега ўтирибсиз, кетдик. Айтмай
келгандим. Аям ҳавотирланиши
мумкин.
Самандар секингина жойидан
турди. Ойисига қараганича бир
муддат туриб қолди. Шаҳодатнинг,
юрсангиз-чи, деганидан кейин
унга эргашди. Эшик олдига
етганида ўгирилиб яна бир марта
қаради.
Фароғатнинг эса қимирлашга ҳам
ҳоли йўқ эди. Чиқиб кетаётган
ўғли билан қизининг орқасидан
қараб қоларкан, аламдан дод, деб
юбормаслик учун лабини тишлаб
олди. Лекин кўзларидан
шошқатор оқаётган ёшларини
тўхтатишга ожиз эди. Ўз оналари
қолиб, ўзга бир аёлни меҳр билан
«ая» дейишлари, ҳавотирга
солмаслик учун тезроқ кетишга
ҳаракат қилишлари қалбини
пора-пора қилганди. «Демак
мендан бутунлай бегоналашиб
кетибдилар. Ўз оналаридан юз
ўгириб, бегона бир аёлни она,
деяптилар. Шу даражада
кўнгиллари совиб кетибди. Ҳатто
нафратларини яширмадилар», деб
ўйлаб хўрлиги келди. Ич-ичидан
эзилиб унсиз йиғлай бошлади.
Самандар билан Шаҳодат суд
биносидан чиқиб келарканлар,
шошилиб келаётган Искандарга
дуч келдилар.
-Нима бўлди, тинчликми?-деб у
ҳовлиқиб сўради.
-Ҳавотирламанг, дада, ҳеч нима
бўлгани йўқ. Ойим алимент талаб
қилиб Самандар акамни судга
берган экан,-деди Шаҳодат
ҳотиржам оҳангда.
-Нима, алимент дейсанми?-деб
Искандар таажжубланиб сўради.-
Бирдан аччиқланиб кетди.- Нега
буни менга айтмадиларинг?
Самандар жавоб беролмай ерга
қаради. Унинг бу туришидан
Искандарнинг кўнгли ҳар қаёққа
борди. Биринчи марта бақириб,
нега индамайсан, гапир, деди.
-Нима учун чақирганларини
билмас эдим,-деди Самандар
бошини базўр кўтариб.- Аввал
бориб билай, кейин айтарман, деб
ўйладим. Сизни беҳудага
ташвишга солгим келмади.
-Шуям гап бўлди-ю,- деди
Искандар баттар тутоқиб.-
Билмасанг ҳам айтишинг керак
эдида. Сен-чи , Шаҳодат,
билармидинг?

- Билардим. Дад
хулоса чиқаришга етарли, деб
ўйлайман.
Фароғат сесканиб бошини
кўтарди. Лекин шу заҳоти яна
ерга қараб олди.
-Эшик олдида туриб мен
ҳаммасини эшитдим. Самандар
акамни ноҳақ қоралаётганингизни
эшитиб чидаб туролмадим,-деб
Шаҳодат янада қатъийроқ оҳангда
гапини давом эттирди.-
Бошқаларини қўйиб турайлик,
акамнинг қамалишига сабабчи
эмасман, деб ўзингизни оқлашга
ҳам уринманг, бу фойдасиз. Ҳали
ҳеч нимани тушунмаслигимдан
фойдаланиб аризага қўл
қўйдирдингиз. Судда кўрсатма
беришга кўндирдингиз. Бунда
қандай воситалардан
фойдаланганингизни айтиб
ўтирмайман. Ўшанда қанчалик
ахмоқликлар қилган эканман.
Бунинг учун ҳалигача ўзимни
кечиролмайман. Акамни итни
ҳайдагандай уйдан ҳайдаган
эдингиз. Энди унинг пули керак
бўлдими? Қаранг, қандай ночор
аҳволга тушиб қолибсиз? Бунга
фақат ўз ўзингиз сабабчисиз-ку.
Шундай ишларни қилиб яна
алимент талаб қилиб судга
берибсиз. Яхшиямки сизнинг
райингизга қараб иш тутмадим.
Бўлмаса вақти келиб мен ҳам
сизнинг ҳолингизга тушар эдим.
Кеч бўлсада кўзим очилди.
Бунинг учун Самандар акамдан
умрбод миннатдорман. Мана,
ҳозир йиғлаяпсиз. Хўрлигиниз
келаяптими, одамларнинг раҳмини
келтирмоқчи бўлаяпсизми ёки
қилган ишларингиздан пушаймон
бўлаяпсизми, менга қоронғи.
Лекин шуни аниқ биламанки,
ҳали кўп йиғлайсиз. Зор қақшаб
йиғлайсиз…
-Бас, бас қил!- деб Фароғат додлаб
юборди.
Самандар ҳам бўлди қил, деб
Шаҳодатнинг қўлидан тортқилай
бошлади.
-Сиз бизга оналик қилолмадингиз.
Умуман, она деган номга нолойиқсиз. Суд қарор
чиқараётганда шуни ҳам ҳисобга
олишини сўрайман! Яъни оналик
ҳуқудидан маҳрум қилишсин,-
деб Шаҳодат жойига ўтирди.
Самандарнинг, нега ундай дейсан,
эсинг жойидами, деганига жавоб
қайтармади.
Судя маслаҳатчилари билан узоқ
маслаҳатлашди. Анча
тортишувлардан кейин бир
қарорга келиб ўрнидан турди.
-Фуқоро Ҳамидова Фароғатнинг
алимент ундириб беришимизни
сўраб берган даъво аризасини
кўриб чиқиб шундай қарорга
келдик. Унинг даъвоси рад этилиб,
фарзандларининг истаги билан
оналик ҳуқуқидан маҳрум
этилади. Қарордан норози
бўлганлар тегишли тартибда
шикоят қилишлари мумкин.
Суднинг қароридан, айниқса
ойисининг оналик ҳуқуқидан
маҳрум этилишидан Самандар
ҳайратга тушди. Бундай бўлади,
деб сира ўйламаганди.
Шаҳодатнинг юзида билинар-
билинмас мамнунлик ифодаси бор
эди.
Судя билан маслаҳатчилар чиқиб
кетганларидан кейин Шаҳодат
қимир этмай ерга қараб ўтирган
Самандарни аста туртиб ўрнидан
турди.
-Нега ўтирибсиз, кетдик. Айтмай
келгандим. Аям ҳавотирланиши
мумкин.
Самандар секингина жойидан
турди. Ойисига қараганича бир
муддат туриб қолди. Шаҳодатнинг,
юрсангиз-чи, деганидан кейин
унга эргашди. Эшик олдига
етганида ўгирилиб яна бир марта
қаради.
Фароғатнинг эса қимирлашга ҳам
ҳоли йўқ эди. Чиқиб кетаётган
ўғли билан қизининг орқасидан
қараб қоларкан, аламдан дод, деб
юбормаслик учун лабини тишлаб
олди. Лекин кўзларидан
шошқатор оқаётган ёшларини
тўхтатишга ожиз эди. Ўз оналари
қолиб, ўзга бир аёлни меҳр билан
«ая» дейишлари, ҳавотирга
солмаслик учун тезроқ кетишга
ҳаракат қилишлари қалбини
пора-пора қилганди. «Демак
мендан бутунлай бегоналашиб
кетибдилар. Ўз оналаридан юз
ўгириб, бегона бир аёлни она,
деяптилар. Шу даражада
кўнгиллари совиб кетибди. Ҳатто
нафратларини яширмадилар», деб
ўйлаб хўрлиги келди. Ич-ичидан
эзилиб унсиз йиғлай бошлади.
Самандар билан Шаҳодат суд
биносидан чиқиб келарканлар,
шошилиб келаётган Искандарга
дуч келдилар.
-Нима бўлди, тинчликми?-деб у
ҳовлиқиб сўради.
-Ҳавотирламанг, дада, ҳеч нима
бўлгани йўқ. Ойим алимент талаб
қилиб Самандар акамни судга
берган экан,-деди Шаҳодат
ҳотиржам оҳангда.
-Нима, алимент дейсанми?-деб
Искандар таажжубланиб сўради.-
Бирдан аччиқланиб кетди.- Нега
буни менга айтмадиларинг?
Самандар жавоб беролмай ерга
қаради. Унинг бу туришидан
Искандарнинг кўнгли ҳар қаёққа
борди. Биринчи марта бақириб,
нега индамайсан, гапир, деди.
-Нима учун чақирганларини
билмас эдим,-деди Самандар
бошини базўр кўтариб.- Аввал
бориб билай, кейин айтарман, деб
ўйладим. Сизни беҳудага
ташвишга солгим келмади.
-Шуям гап бўлди-ю,- деди
Искандар баттар тутоқиб.-
Билмасанг ҳам айтишинг керак
эдида. Сен-чи , Шаҳодат,
билармидинг?

- Билардим. Дад
❤197👏48🔥35😨18👍10😍3😇2🌚1🤨1
Қанча қаршилик қилмай дадам аммамни ўғлига мени узатди. Тўйимиздан уч йил ўтгач турмуш ўртоғим оғир бетоб бўлганликлари сабаб рўзғор ва бола чақа ташвиши мени зиммамга тушди ва бозорга савдога ишга чиқа бошладим. Оилали бўлишимга қарамай жуда ёш кўринардим шу сабаб мени жуда кўп эркаклар ёқтириб қоларди. Бир куни ёнимга бир эркак келди ва барча меваларингни ўзим сотиб оламан эвазига бугунги кунингни менга бағишлайсан деб бир печат пулни чўнтагидан чиқарди ва менга узатди. Менга бу пуллар жуда зарур эди бироз ўйланиб турдим ва ўша нотаниш эркакнинг таклифига.....
❤21🔥5
амга айтайлик,
деганимда кўнмади,- деб Шаҳодат
айбдордай кўзини олиб қочди.
Шу пайт Фароғат чиқиб келди. У
бемажолгина, бир-бир босиб
зинадан туша бошлади. Юзлари
сўлғин, кўзлари қизарганди.
Секинлик билан юриб келаркан,
ўзига қараб турган Искандарга
кўзи тушиб, бир зум тўхтаб
қолди. Ерга қараганича ўтиб
кетди. Кўнглида ачиниш ҳисси
пайдо бўлган Искандар орқасидан
қараганича туриб қолди.
«Юришидан касалга ўхшайди»,
деб ўйлаб ғалати бўлиб кетди.
Самандар билан Шаҳодатда эса
деярли ўзгариш содир
бўлмаганди.
-Суд қандай қандай қарор
чиқарди? -сўради Искандар
машинага ўтирганларидан кейин.
-Даъвоси рад этилди. Оналик
ҳуқуқидан ҳам маҳрум этишди,-
деб Шаҳодат жавоб берди. Унинг
гап оҳанги бундан мамнунликни
билдирарди.
Искандар сесканиб кетди. Буни
мутлақо кутмагани учун ҳатто
гангиб қолди. Бир муддат нима
дейишини ҳам билмай қолди.
Буни англаган Самандар ўзини
ноқулай ҳис қилди. Шаҳодат эса
дадасининг бу ҳолатидан ҳайрон
эди.
-Бунга қандай йўл қўйдиларинг?
Ёки ўзларинг шуни талаб
қилдиларингми?-деб сўраган
Искандар негадир жавбни кутмай
машинани ўт олдирди. Одатига
ғилоф равишда тез ҳайдаб кетди.
Қалбида кечаётган туйғулар
безовта қилаётган , бутунлай
ҳаёлини олиб қўйганди. Шу
сабабли ҳам йўл четида кетаётган
Фароғатни илғамади. Туман
марказидан чиқиб анча
юрганларидан кейин сал ўзини
қўлга олди. Орқасига ярим
ўгирилиб сўради.- Шаҳодат, судда
нима бўлди ўзи? Нега бундай
қарор қабул қилди.
Шаҳодат Самандарга қараб, қандай
айтишни билмай қолди. У, айтавер
энди, дегандай имо қилгандан
кейин гапириб берди.
Искандарнинг юзи девор тусига
кириб, рул тутган қўллари титрай
бошлади. Аввалига аччиқланиб,
сўнгра юзи ғазабнок тусга кирди.
«-Буларни айблаш балки унчалик
ҳам тўғри бўлмас,- деб ўйлай
бошлади.- Ҳа, ёшлик қилишибди.
Энг ёмони, оналарининг
қилмишларини, жабр-
ситамларини ҳалигача
унутишмабди. Йиллар ўтиб ҳам
қалбларининг туб-тубида
сақланиб қолган ғам-аламлари
яна қалқиб чиқибди. Бу даражага
боришларининг сабабини ҳам
тушунса бўлади. Ахир
шафқатсизлик шафқатсизликни
келтириб чиқаради-ку! Эҳ афсус,
кеч билиб қолибман. Етиб
келолмаганим чатоқ бўлдида.
Бўлмаса бундай бўлишига йўл
қўймаган бўлардим».
-Дада, нега ўйланиб қолдингиз?-
сўради Самандар.
-Менинг фарзандларим шунчалик
бемеҳр, тошюрак бўлади, деб
ўйламагандим,-деди Искандар
ўзига ўзи гапиргандай.
-Не?6?-Нега ундай дейсиз? Ахир…
-Нима «ахир»,-деди Искандар
зарда билан.- Одам ҳам шунақа
бўладими? Нима бўлгандаям у
туққан оналаринг-ку! Катта қилиб,
ўстирган. Наҳотки озроқ бўлса ҳам
унга нисбатан меҳр-шафқат
юракларингда бўлмаса? Ҳеч
бўлмаганда берган оқ сутини
ўйламадиларингми? Агар ҳамма
ҳам ёмонликка ёмонлик билан
жавоб қайтараверса нима бўлади?
Кечирасизлар-ку, одамнинг
ҳайвондан ҳеч фарқи қолмайди.
Гина сақлаш ҳам бунчалик
бўлмайдида!
-Кечирасиз… Кечирасиз, дада,-деди
Шаҳодат қизариниб.
-Мендан эмас, ойиларингдан
кечирим сўрашларинг керак,-
деди Искандар йўлдан кўзини
ўзмай.- Бугуноқ ишдан кейин
борасизлар. Жуда қийналиб
қолган. Булмаса судга бермасди.
Пича пул ҳам олиб борасизлар.
Кўринишимдан касалга ўхшайди.
«Нима қиламиз», дегандай
Самандар Шаҳодатга ўгирилиб
қаради. У майли денг, дегандай
ишора қилди.
-Майли, дада, айтганингиздай
қиламиз.
-Кейин ҳам тез-тез ҳабар олиб
турасизлар. Шаҳодат, сен ҳам ҳар
келганида албатта кўриб кетасан.
-Хўп, дада,-деди Шаҳодат.
Шаҳарга кириб боришаркан, Искандар билагидаги соатига
қараб, тушлик вақти ҳам бўлиб қолибди, деб машинани уйга
қараб ҳайдади.
-Ота-болалар қаерларда
юрибсизлар. Ишхоналарингдан бир неча марта қўнғироқ қилиб
сўрашди,-деди Зулайҳо уларни
қарши оларкан. Авзоиларини
кўриб ташвишга тушди.- Бир
нима бўлдими? Нега бундай
юрибсизлар? -Намунча суриштиравердинг?
Ишга боришимиз керак, тушлик тайёрми?-деди Искандар бир оз
дағаллик билан. -Ҳа, тайёр,-деди Зулайҳо бу
кутилмаган муомаладан ҳайрон
бўлиб.
-Эркинжон қаерда?-сўради
Шаҳодат ундан.
-Уйда, тоғалари билан овқатланаяпти,-деб Зулайҳо
ошхона томонга қараб кетди.
Кўмаклашиш учун Шаҳодат унга
эргашди.
Деярли гап-сўзсиз овқатланишди. Иштаҳалари бўлмагани учун
Искандар билан Самандар озроқ
ейишиб чиқиб кетдилар. Шаҳодат
ҳам косасини бўшатолмай
идишларни йиғиштириб олиб
чиқиб
деганимда кўнмади,- деб Шаҳодат
айбдордай кўзини олиб қочди.
Шу пайт Фароғат чиқиб келди. У
бемажолгина, бир-бир босиб
зинадан туша бошлади. Юзлари
сўлғин, кўзлари қизарганди.
Секинлик билан юриб келаркан,
ўзига қараб турган Искандарга
кўзи тушиб, бир зум тўхтаб
қолди. Ерга қараганича ўтиб
кетди. Кўнглида ачиниш ҳисси
пайдо бўлган Искандар орқасидан
қараганича туриб қолди.
«Юришидан касалга ўхшайди»,
деб ўйлаб ғалати бўлиб кетди.
Самандар билан Шаҳодатда эса
деярли ўзгариш содир
бўлмаганди.
-Суд қандай қандай қарор
чиқарди? -сўради Искандар
машинага ўтирганларидан кейин.
-Даъвоси рад этилди. Оналик
ҳуқуқидан ҳам маҳрум этишди,-
деб Шаҳодат жавоб берди. Унинг
гап оҳанги бундан мамнунликни
билдирарди.
Искандар сесканиб кетди. Буни
мутлақо кутмагани учун ҳатто
гангиб қолди. Бир муддат нима
дейишини ҳам билмай қолди.
Буни англаган Самандар ўзини
ноқулай ҳис қилди. Шаҳодат эса
дадасининг бу ҳолатидан ҳайрон
эди.
-Бунга қандай йўл қўйдиларинг?
Ёки ўзларинг шуни талаб
қилдиларингми?-деб сўраган
Искандар негадир жавбни кутмай
машинани ўт олдирди. Одатига
ғилоф равишда тез ҳайдаб кетди.
Қалбида кечаётган туйғулар
безовта қилаётган , бутунлай
ҳаёлини олиб қўйганди. Шу
сабабли ҳам йўл четида кетаётган
Фароғатни илғамади. Туман
марказидан чиқиб анча
юрганларидан кейин сал ўзини
қўлга олди. Орқасига ярим
ўгирилиб сўради.- Шаҳодат, судда
нима бўлди ўзи? Нега бундай
қарор қабул қилди.
Шаҳодат Самандарга қараб, қандай
айтишни билмай қолди. У, айтавер
энди, дегандай имо қилгандан
кейин гапириб берди.
Искандарнинг юзи девор тусига
кириб, рул тутган қўллари титрай
бошлади. Аввалига аччиқланиб,
сўнгра юзи ғазабнок тусга кирди.
«-Буларни айблаш балки унчалик
ҳам тўғри бўлмас,- деб ўйлай
бошлади.- Ҳа, ёшлик қилишибди.
Энг ёмони, оналарининг
қилмишларини, жабр-
ситамларини ҳалигача
унутишмабди. Йиллар ўтиб ҳам
қалбларининг туб-тубида
сақланиб қолган ғам-аламлари
яна қалқиб чиқибди. Бу даражага
боришларининг сабабини ҳам
тушунса бўлади. Ахир
шафқатсизлик шафқатсизликни
келтириб чиқаради-ку! Эҳ афсус,
кеч билиб қолибман. Етиб
келолмаганим чатоқ бўлдида.
Бўлмаса бундай бўлишига йўл
қўймаган бўлардим».
-Дада, нега ўйланиб қолдингиз?-
сўради Самандар.
-Менинг фарзандларим шунчалик
бемеҳр, тошюрак бўлади, деб
ўйламагандим,-деди Искандар
ўзига ўзи гапиргандай.
-Не?6?-Нега ундай дейсиз? Ахир…
-Нима «ахир»,-деди Искандар
зарда билан.- Одам ҳам шунақа
бўладими? Нима бўлгандаям у
туққан оналаринг-ку! Катта қилиб,
ўстирган. Наҳотки озроқ бўлса ҳам
унга нисбатан меҳр-шафқат
юракларингда бўлмаса? Ҳеч
бўлмаганда берган оқ сутини
ўйламадиларингми? Агар ҳамма
ҳам ёмонликка ёмонлик билан
жавоб қайтараверса нима бўлади?
Кечирасизлар-ку, одамнинг
ҳайвондан ҳеч фарқи қолмайди.
Гина сақлаш ҳам бунчалик
бўлмайдида!
-Кечирасиз… Кечирасиз, дада,-деди
Шаҳодат қизариниб.
-Мендан эмас, ойиларингдан
кечирим сўрашларинг керак,-
деди Искандар йўлдан кўзини
ўзмай.- Бугуноқ ишдан кейин
борасизлар. Жуда қийналиб
қолган. Булмаса судга бермасди.
Пича пул ҳам олиб борасизлар.
Кўринишимдан касалга ўхшайди.
«Нима қиламиз», дегандай
Самандар Шаҳодатга ўгирилиб
қаради. У майли денг, дегандай
ишора қилди.
-Майли, дада, айтганингиздай
қиламиз.
-Кейин ҳам тез-тез ҳабар олиб
турасизлар. Шаҳодат, сен ҳам ҳар
келганида албатта кўриб кетасан.
-Хўп, дада,-деди Шаҳодат.
Шаҳарга кириб боришаркан, Искандар билагидаги соатига
қараб, тушлик вақти ҳам бўлиб қолибди, деб машинани уйга
қараб ҳайдади.
-Ота-болалар қаерларда
юрибсизлар. Ишхоналарингдан бир неча марта қўнғироқ қилиб
сўрашди,-деди Зулайҳо уларни
қарши оларкан. Авзоиларини
кўриб ташвишга тушди.- Бир
нима бўлдими? Нега бундай
юрибсизлар? -Намунча суриштиравердинг?
Ишга боришимиз керак, тушлик тайёрми?-деди Искандар бир оз
дағаллик билан. -Ҳа, тайёр,-деди Зулайҳо бу
кутилмаган муомаладан ҳайрон
бўлиб.
-Эркинжон қаерда?-сўради
Шаҳодат ундан.
-Уйда, тоғалари билан овқатланаяпти,-деб Зулайҳо
ошхона томонга қараб кетди.
Кўмаклашиш учун Шаҳодат унга
эргашди.
Деярли гап-сўзсиз овқатланишди. Иштаҳалари бўлмагани учун
Искандар билан Самандар озроқ
ейишиб чиқиб кетдилар. Шаҳодат
ҳам косасини бўшатолмай
идишларни йиғиштириб олиб
чиқиб
❤216👍49🔥32🤨27🌚3🙈2
Bitta kiyim olsangiz ikkinchisi sovgʻaga ha toʻgʻri eshitdingiz Sovgʻaga
~Hammasi 99.000~
~Eng soʻnggi trenddagi kiyimlar~
~Foydali bonuslar~
~ Hayron qoldiruvchi aksiyalar~
Siz uchun telegram tarmogʻidagi ishonchli va hamyonbop kanallarni jamladik tezro ulanib oling
~Hammasi 99.000~
~Eng soʻnggi trenddagi kiyimlar~
~Foydali bonuslar~
~ Hayron qoldiruvchi aksiyalar~
Siz uchun telegram tarmogʻidagi ishonchli va hamyonbop kanallarni jamladik tezro ulanib oling
❤6🙈1😇1
𝔼ℕ𝔻𝕀 𝔼ℕ𝔾 ℤ𝕆ʻℝ 𝕊𝕆𝕍𝔾ʻ𝔸𝕃𝔸ℝ 𝕊ℍ𝕌 𝕂𝔸ℕ𝔸𝕃𝔻𝔸
https://t.me/+_0oI49meRq0wM2Vi
https://t.me/+_0oI49meRq0wM2Vi
https://t.me/+_0oI49meRq0wM2Vi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤6
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
амга айтайлик, деганимда кўнмади,- деб Шаҳодат айбдордай кўзини олиб қочди. Шу пайт Фароғат чиқиб келди. У бемажолгина, бир-бир босиб зинадан туша бошлади. Юзлари сўлғин, кўзлари қизарганди. Секинлик билан юриб келаркан, ўзига қараб турган Искандарга кўзи…
кетди. Дастурхонни
йиғиштирар экан, Зулайҳо
қандайдир кўнгилсиз воқеа содир
бўлганини, нима учундир яшираётганларини ҳис
қилаётганди. Буни Шаҳодатдан
сўрашга қарор қилди. Унинг
қайтиб киришини кутишга сабри чидамай ошхонага чиқиб сўради;
-Шаҳодат , бир нима бўлдими?
-Ҳеч нима бўлгани йўқ,
ташвишланманг, ая,-деди Шаҳодат
кулимсирашга ҳаракат қилиб.
Лекин кўзлари ёлғон гапираётганини ошкор қилиб
қўйётган эди.
-Айтақол, қизим, яширма.
Эрталабдан қаёққа боргандинг?- деб Зулайҳо куюнчаклик билан
сўради. Шаҳодатнинг тўғрисини айтишдан бошқа чораси қолмади.
-Судга. Ойим алимент талаб қилиб Самандар акамни судга берган экан.
-Нима, судга?! Алимент, дейсанми? Шаҳодат бўлган воқеани гапириб
бераркан, Искандарнинг аччиқланиб айтган гапларини ҳам
тилга олиб ўтди.
- Даданг жуда тўғри айтибдилар.
Бўлган воқеаларни айтиб юзига солмасликларинг керак эди,- деб
Зулайҳо афсусланиб бош
чайқади.- Чунки шу аёл сизларни
дуёга келтирди. Оқ сут берди. Ҳеч бўлмаса шуларни ўйлашларинг
зарур эди. Тезроқ дадангнинг
айтганларини қилиб узр сўраб, кўнглини олиб келинглар.
Бўлмаса…
Ерга қараб турган Шаҳодат кескин
бошини кўтариб унга қаради. Бу билан у нима демоқчи бўлганини
тушуниб юраги орқасига тортиб
кетди. Ойисининг суддаги ва
чиқиб кетаётгандаги ҳолатини кўз олдига келтириб, кўнглига бир-
биридан даҳшатли ўй-ҳаёллар
кела бошлади. Улар ҳудди ҳозир содир бўлаётгандай оёқ- қўлини
титроқ эгаллади.
-Ҳавотирланма, балки ҳеч нима
бўлмас,- деди Зулайҳо унинг кўнглида кечаётганларни ҳис
қилгандай бўлиб.- Лекин барибир тезроқ борсаларинг яхши бўларди.
-Ҳа, акам ишдан келсин. Борамиз,- деди Шаҳодат ҳаёлини
йиғиштириб олиб.
Зулайҳо таскин бергандай елкасига қўлини қўйиб чиқиб
кетди. Лекин Шаҳодат ҳеч ўзига
келолмасди. Борган сари даҳшатли ўйлар ёпирилиб
келаётганди. Самандарнинг
келишини сабрсизлик билан кутаркан, дарвоза олдига келиб
тўхтаган енгил машинанинг овозини эшитиб севиниб кетди.
Чопиб кўчага чиқди. Ўзларининг
машинасини таниб умрида
биринчи марта ҳафсаласи пир бўлиб кетди. Орифнинг ёнида
кичик ўғлини кўтарган Собиржон
турарди. Мунира,ойи, биз келдик,
деб қучоғига ўзини отди. Шаҳодат қизини ўпиб, эркаларкан, дарров
соғиниб қолдингми, деб эрига
юзланди.
-Яхши келдиларингми, дадаси, менсиз қийналмадиларингми?-деб
сўради.
-Йўқ. Шаҳодат, бу ерда нима
қилиб юрибсан? Бу кимнинг уйи?- деб Ориф уй томонга ишора
қилиб сўради.
-Собир ака айтмадими?-деб Шаҳодат кулимсираганича
Шавкатни қўлига олиб кулиб
қўйди.- Бу дадамнинг уйи! Ассалому алайкум, Собир ака.
Яхши юрибсизми?
-Ўзинг яхши юрибсанми? Янги уйга ҳам кўникиб олдингми,
Шаҳодат? Бунга ҳам бир сюрприз
бўлсин, деб айтмагандим,-деди
Собиржон.
-Дадамнинг уйи дейсанми? Қанақасига?- Ориф ҳайрон бўлиб
сўради. -Нега ҳайрон бўласиз, ўзимнинг
дадамнинг уйида ,-деди Шаҳодат эрининг ҳайратланиб турганига
кулгиси келиб. Шовқинни эшитиб
чиқиб келган Зулайҳога кўзи тушиб кулишдан тўхтади.- Ая,
куёвингиз келди. -Ассалому алайкум,-деб салом
берган Ориф беихтиёр қизариб
кетди.
Зулайҳо унинг саломига алик
олиб елкасига қоқиб кўришди. Кейин Собиржонга юзланиб салом берди.
-Шанба куни қизингизни бошлаб
келгандим. Бугун куёвингизни.
Ўзиям штатсиз йўл бошловчи бўлиб олдим,- деди Собиржон саломлашиб ҳол-аҳвол
сўрашаркан
-Жуда савобли иш қилаяпсизда.Бу «катта» меҳмон билан таништирмайсизларми? Набирамиз бўлса керак-а?-деб Зулайҳо
Шавкатни қўлига олди. Лекин унинг ойисига талпинганини ўриб завқланганича узатди. Уялибгина турган Мунирага энгашиб сўради.- Бу ширингина қизалоқнинг исми нима?
-У Мунира, укасиники эса Шавкат,- деди Ориф.
-Исми ҳам ўзига ўхшаб чиройли экан,- деб Зулайҳо унинг юзларидан ўпди. Қўлидан ушлаб
етаклаганича бошқаларни ҳам таклиф қилди.- Қани киринглар. Собиржон ака, бошланг сиз.
-Бундоқ тушунтирсанг-чи, нима бўлди ўзи?- сўради секингина Ориф ҳовлига кириб борарканлар. -Нимасига тушунмайсиз?-деди Шаҳодат кулимсираб.- Самандар акам дадамни топган экан. Унингшарофати билан мен ҳам дадамни топдим. Қайнотангиз ҳозир ишда. Келса танишиб оласиз. Ҳозир эса қайниларингиз билан танишинг,- деб Собиржон билан кўришаётган Одил билан /айратни кўрсатди. Ориф қайнилари билан кўришиб ҳол-аҳвол сўрашди. Шавкат улар ўртасида
йиғиштирар экан, Зулайҳо
қандайдир кўнгилсиз воқеа содир
бўлганини, нима учундир яшираётганларини ҳис
қилаётганди. Буни Шаҳодатдан
сўрашга қарор қилди. Унинг
қайтиб киришини кутишга сабри чидамай ошхонага чиқиб сўради;
-Шаҳодат , бир нима бўлдими?
-Ҳеч нима бўлгани йўқ,
ташвишланманг, ая,-деди Шаҳодат
кулимсирашга ҳаракат қилиб.
Лекин кўзлари ёлғон гапираётганини ошкор қилиб
қўйётган эди.
-Айтақол, қизим, яширма.
Эрталабдан қаёққа боргандинг?- деб Зулайҳо куюнчаклик билан
сўради. Шаҳодатнинг тўғрисини айтишдан бошқа чораси қолмади.
-Судга. Ойим алимент талаб қилиб Самандар акамни судга берган экан.
-Нима, судга?! Алимент, дейсанми? Шаҳодат бўлган воқеани гапириб
бераркан, Искандарнинг аччиқланиб айтган гапларини ҳам
тилга олиб ўтди.
- Даданг жуда тўғри айтибдилар.
Бўлган воқеаларни айтиб юзига солмасликларинг керак эди,- деб
Зулайҳо афсусланиб бош
чайқади.- Чунки шу аёл сизларни
дуёга келтирди. Оқ сут берди. Ҳеч бўлмаса шуларни ўйлашларинг
зарур эди. Тезроқ дадангнинг
айтганларини қилиб узр сўраб, кўнглини олиб келинглар.
Бўлмаса…
Ерга қараб турган Шаҳодат кескин
бошини кўтариб унга қаради. Бу билан у нима демоқчи бўлганини
тушуниб юраги орқасига тортиб
кетди. Ойисининг суддаги ва
чиқиб кетаётгандаги ҳолатини кўз олдига келтириб, кўнглига бир-
биридан даҳшатли ўй-ҳаёллар
кела бошлади. Улар ҳудди ҳозир содир бўлаётгандай оёқ- қўлини
титроқ эгаллади.
-Ҳавотирланма, балки ҳеч нима
бўлмас,- деди Зулайҳо унинг кўнглида кечаётганларни ҳис
қилгандай бўлиб.- Лекин барибир тезроқ борсаларинг яхши бўларди.
-Ҳа, акам ишдан келсин. Борамиз,- деди Шаҳодат ҳаёлини
йиғиштириб олиб.
Зулайҳо таскин бергандай елкасига қўлини қўйиб чиқиб
кетди. Лекин Шаҳодат ҳеч ўзига
келолмасди. Борган сари даҳшатли ўйлар ёпирилиб
келаётганди. Самандарнинг
келишини сабрсизлик билан кутаркан, дарвоза олдига келиб
тўхтаган енгил машинанинг овозини эшитиб севиниб кетди.
Чопиб кўчага чиқди. Ўзларининг
машинасини таниб умрида
биринчи марта ҳафсаласи пир бўлиб кетди. Орифнинг ёнида
кичик ўғлини кўтарган Собиржон
турарди. Мунира,ойи, биз келдик,
деб қучоғига ўзини отди. Шаҳодат қизини ўпиб, эркаларкан, дарров
соғиниб қолдингми, деб эрига
юзланди.
-Яхши келдиларингми, дадаси, менсиз қийналмадиларингми?-деб
сўради.
-Йўқ. Шаҳодат, бу ерда нима
қилиб юрибсан? Бу кимнинг уйи?- деб Ориф уй томонга ишора
қилиб сўради.
-Собир ака айтмадими?-деб Шаҳодат кулимсираганича
Шавкатни қўлига олиб кулиб
қўйди.- Бу дадамнинг уйи! Ассалому алайкум, Собир ака.
Яхши юрибсизми?
-Ўзинг яхши юрибсанми? Янги уйга ҳам кўникиб олдингми,
Шаҳодат? Бунга ҳам бир сюрприз
бўлсин, деб айтмагандим,-деди
Собиржон.
-Дадамнинг уйи дейсанми? Қанақасига?- Ориф ҳайрон бўлиб
сўради. -Нега ҳайрон бўласиз, ўзимнинг
дадамнинг уйида ,-деди Шаҳодат эрининг ҳайратланиб турганига
кулгиси келиб. Шовқинни эшитиб
чиқиб келган Зулайҳога кўзи тушиб кулишдан тўхтади.- Ая,
куёвингиз келди. -Ассалому алайкум,-деб салом
берган Ориф беихтиёр қизариб
кетди.
Зулайҳо унинг саломига алик
олиб елкасига қоқиб кўришди. Кейин Собиржонга юзланиб салом берди.
-Шанба куни қизингизни бошлаб
келгандим. Бугун куёвингизни.
Ўзиям штатсиз йўл бошловчи бўлиб олдим,- деди Собиржон саломлашиб ҳол-аҳвол
сўрашаркан
-Жуда савобли иш қилаяпсизда.Бу «катта» меҳмон билан таништирмайсизларми? Набирамиз бўлса керак-а?-деб Зулайҳо
Шавкатни қўлига олди. Лекин унинг ойисига талпинганини ўриб завқланганича узатди. Уялибгина турган Мунирага энгашиб сўради.- Бу ширингина қизалоқнинг исми нима?
-У Мунира, укасиники эса Шавкат,- деди Ориф.
-Исми ҳам ўзига ўхшаб чиройли экан,- деб Зулайҳо унинг юзларидан ўпди. Қўлидан ушлаб
етаклаганича бошқаларни ҳам таклиф қилди.- Қани киринглар. Собиржон ака, бошланг сиз.
-Бундоқ тушунтирсанг-чи, нима бўлди ўзи?- сўради секингина Ориф ҳовлига кириб борарканлар. -Нимасига тушунмайсиз?-деди Шаҳодат кулимсираб.- Самандар акам дадамни топган экан. Унингшарофати билан мен ҳам дадамни топдим. Қайнотангиз ҳозир ишда. Келса танишиб оласиз. Ҳозир эса қайниларингиз билан танишинг,- деб Собиржон билан кўришаётган Одил билан /айратни кўрсатди. Ориф қайнилари билан кўришиб ҳол-аҳвол сўрашди. Шавкат улар ўртасида
❤187🔥58👍51😍8🤨3🕊1
😱 Наманганда қиз никоҳ кечасида вафот этди, сабабини эшитиб она ўзини осиб қўйди‼️
Наманганлик 20 ёшли қиз 23 ёшли йигит билан ижтимоий тармоқ орқали танишиб қолишади, гўёки йигит жуда бой эди, қиз эса ҳаёти ва бахтини танимаган инсонга дунё матохларига алданиб тўйга розилик билдиради. Уларнинг никоҳ оқшомида кучли момақалдироқ бўлиб ёмғир ёғди. Йигит ҳовлига чиқиб ёмғир остида дўстлари ва мехмонларни кузатиб келди, қайтгач эса ётоқхона деразаси очиқ ва диванда қизнинг жасади ётарди. Йигит шокка тушиб буни сабабини қидиришни бошлади ва диван ёнидан… Давомини ўқиш👇
Наманганлик 20 ёшли қиз 23 ёшли йигит билан ижтимоий тармоқ орқали танишиб қолишади, гўёки йигит жуда бой эди, қиз эса ҳаёти ва бахтини танимаган инсонга дунё матохларига алданиб тўйга розилик билдиради. Уларнинг никоҳ оқшомида кучли момақалдироқ бўлиб ёмғир ёғди. Йигит ҳовлига чиқиб ёмғир остида дўстлари ва мехмонларни кузатиб келди, қайтгач эса ётоқхона деразаси очиқ ва диванда қизнинг жасади ётарди. Йигит шокка тушиб буни сабабини қидиришни бошлади ва диван ёнидан… Давомини ўқиш👇
❤20😇2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ДИҚҚАТ САВОЛ 😳❗
Ислом Каримов 50 млрд доллорга сотмаган нарса нима эди?
1994- йил Ливан давлатининг энг бой одами Самарқандга келади ва Каримовдан бир нарсани унга сотишини эвазига эса 50 млрд доллор беришини айтади.
Шунда И. Каримов бу нарсани Саудия Арабистони шаҳзодасига ҳам бермаганини айтади.👀
Бу қимматбаҳо нарса нима эди?👇
Ислом Каримов 50 млрд доллорга сотмаган нарса нима эди?
1994- йил Ливан давлатининг энг бой одами Самарқандга келади ва Каримовдан бир нарсани унга сотишини эвазига эса 50 млрд доллор беришини айтади.
Шунда И. Каримов бу нарсани Саудия Арабистони шаҳзодасига ҳам бермаганини айтади.👀
Бу қимматбаҳо нарса нима эди?👇
❤14👏1🕊1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏42🔥21❤3
#САБИРЛИГИМ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
44-ҚИСМ
ГУЛХАЁ индамай қайнонасини узоқ жаврашини эшитиб кейин паст овозда деди
- Кийимини алиштириб олай ойижон. Ҳозир чиқаман..
Ҳалима ая ташқарига чиқмоқчи бōлдию яна фикри айниди. Ôғли ва келинини ёлғиз қолишига ғаши келди
- Азизбек сен мен билан юр. Сомса солиб бераман, иссиғида еб оласан!
Азизбек Гулхаёга ҳали тōёлмагани учун онасига бахона қилмоқчи бōлди
- Эна, бугун дам олиш кунимку...маза қилиб уҳласамми дегандим?
-Вой оч қоринга уҳлаб бōларканми. Юр иссиқ уйда ёнимда уҳлайсан. Аввал овқатланиб ол.
Ҳалима ая ōтин кōп кетади деб Гулхаё ётадиган уйда фақат кечаси бир соат ōтин ёқишга руҳсат берарди. Бир соатда энди нари бери исиган уй печка ōчиши билан дарров совиб қоларди. Азизбек Гулхаёдан кōнгил узолмай каловланиб онасига эргашди. Онаси эшика етиши билан пешонасига урди
-Эхх, телифонимни зарядкага қōймапманку. Эрта кун бōйи чироқ бōлмайди, менга керак бōладику.
-Ана бер Гулхаёга заряткага улаб қōяди. - шу ердаям Ҳалима ая аралашди.
Азизбек пешона тириштирди
- Унга ишониб бōладими, титкилайди телифонимни!
Ҳалима ая чиқиб кетди. Азизбек дарров келиб Гулхаёни қучоқлади.. Лабларидан қаттиқ ōпиб пичирлади
- Пардозингни бузиб ташламагин хōпми? - деди кōз сиқиб. Гулхаё унинг қилиғига кулиб бош силкиди. Азизбек қуватлагични олиб онасининг ортидан чиқди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
44-ҚИСМ
ГУЛХАЁ индамай қайнонасини узоқ жаврашини эшитиб кейин паст овозда деди
- Кийимини алиштириб олай ойижон. Ҳозир чиқаман..
Ҳалима ая ташқарига чиқмоқчи бōлдию яна фикри айниди. Ôғли ва келинини ёлғиз қолишига ғаши келди
- Азизбек сен мен билан юр. Сомса солиб бераман, иссиғида еб оласан!
Азизбек Гулхаёга ҳали тōёлмагани учун онасига бахона қилмоқчи бōлди
- Эна, бугун дам олиш кунимку...маза қилиб уҳласамми дегандим?
-Вой оч қоринга уҳлаб бōларканми. Юр иссиқ уйда ёнимда уҳлайсан. Аввал овқатланиб ол.
Ҳалима ая ōтин кōп кетади деб Гулхаё ётадиган уйда фақат кечаси бир соат ōтин ёқишга руҳсат берарди. Бир соатда энди нари бери исиган уй печка ōчиши билан дарров совиб қоларди. Азизбек Гулхаёдан кōнгил узолмай каловланиб онасига эргашди. Онаси эшика етиши билан пешонасига урди
-Эхх, телифонимни зарядкага қōймапманку. Эрта кун бōйи чироқ бōлмайди, менга керак бōладику.
-Ана бер Гулхаёга заряткага улаб қōяди. - шу ердаям Ҳалима ая аралашди.
Азизбек пешона тириштирди
- Унга ишониб бōладими, титкилайди телифонимни!
Ҳалима ая чиқиб кетди. Азизбек дарров келиб Гулхаёни қучоқлади.. Лабларидан қаттиқ ōпиб пичирлади
- Пардозингни бузиб ташламагин хōпми? - деди кōз сиқиб. Гулхаё унинг қилиғига кулиб бош силкиди. Азизбек қуватлагични олиб онасининг ортидан чиқди.
❤186😁69🙈25👍24🔥12🌚5😢4🤨2
#САБИРЛИГИМ
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
45-ҚИСМ
КЕЧКИ овқатдан кейин ҳамма ōз уйига ōтди. Гулхаё дастурхонларни йиғиб идишларни ювиш учун ошхонага кирди. Хонада Гулхаёни кутавериб тоқати тугаган Азизбек аста ташқарига чиқиб уёқ буёққа қараб ошхонага кирди. Гулхаё тескар тургани учун Азизбекни кōрмади ва шу сабаб ортидан келиб бирдан қучоқлаганда қōрқиб кетди
- Вой! - деди шарт ōгрилиб. Азизбекни кōриб хиёл жилмайди
-Қōрқиб кетдим...
Азизбек индамай Гулхаёнинг лабларига ёпишди. Гулхаё питирлаб ōзидан узоқлаштирди
- Кимдир кōриб қолади-деди норози қош чимирган Азизбекка . Азизбек ошхона эшигини ёпиб келиб қайта Гулхаёни қучоқлади
- Тезроқ бōл, чидолмаяпман! - деди орқасидан чимчилаб.
- Хōōп, энди боринг уйга. Бундай тураверсангиз эрталабгача ҳам ишимни тугатолмайман.
Азизбек Гулхаёни орқасига беозор шапатилиаб ташқарига чиқди. Гулхаё эса ортидан кулиб қолди.
Уйига бōлажак висолдан энтикиб кирган Азизбекни капалаги учиб кетди. Онаси Гулхаё уй тōрига йиғиб қōйган кōрпа кōрпачаларни ағдариб ерга жой солаётганди.
- Нима қиляпсиз эна?! - деди ҳайрон бōлиб. Ҳалима ая бепарво ишида давом этиб гапирди
- Иккта уйда ётсак ōтин кōп кетади. Шунга ҳаммамиз битта уйда ётамиз.
Азизбек анқайиб қолди
- Энаа ахир...
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
45-ҚИСМ
КЕЧКИ овқатдан кейин ҳамма ōз уйига ōтди. Гулхаё дастурхонларни йиғиб идишларни ювиш учун ошхонага кирди. Хонада Гулхаёни кутавериб тоқати тугаган Азизбек аста ташқарига чиқиб уёқ буёққа қараб ошхонага кирди. Гулхаё тескар тургани учун Азизбекни кōрмади ва шу сабаб ортидан келиб бирдан қучоқлаганда қōрқиб кетди
- Вой! - деди шарт ōгрилиб. Азизбекни кōриб хиёл жилмайди
-Қōрқиб кетдим...
Азизбек индамай Гулхаёнинг лабларига ёпишди. Гулхаё питирлаб ōзидан узоқлаштирди
- Кимдир кōриб қолади-деди норози қош чимирган Азизбекка . Азизбек ошхона эшигини ёпиб келиб қайта Гулхаёни қучоқлади
- Тезроқ бōл, чидолмаяпман! - деди орқасидан чимчилаб.
- Хōōп, энди боринг уйга. Бундай тураверсангиз эрталабгача ҳам ишимни тугатолмайман.
Азизбек Гулхаёни орқасига беозор шапатилиаб ташқарига чиқди. Гулхаё эса ортидан кулиб қолди.
Уйига бōлажак висолдан энтикиб кирган Азизбекни капалаги учиб кетди. Онаси Гулхаё уй тōрига йиғиб қōйган кōрпа кōрпачаларни ағдариб ерга жой солаётганди.
- Нима қиляпсиз эна?! - деди ҳайрон бōлиб. Ҳалима ая бепарво ишида давом этиб гапирди
- Иккта уйда ётсак ōтин кōп кетади. Шунга ҳаммамиз битта уйда ётамиз.
Азизбек анқайиб қолди
- Энаа ахир...
👏117❤99🙈53😁20🔥13😇11🤨8👍1