Эрим касод бўлгач уйимизни сотишга мажбур бўлдик..Қайнисинглим мен ва эрим онамникида яшай бошладик..
Эрим аста секин ўзгариб борар буни эримни ишлари юришмаслигига йўйиб ўзимни алдаб юрардим..Туғруқ куним яқинлашганида эса касалхонага бордим..аммо бу алдамчи толғоқ дея қайтаришди..
Уйга кириб борар эканман кўзим ётоқхонамиздаги 2 сояга тушди. Остонада онамни оёқ кийими турарди.
Нафасим ичимга тушиб хонага кирдиму жойимда қотиб қолдим...
Чунки у ерда.😭
ДАВОМИ ДАХШАТ😱
Эрим аста секин ўзгариб борар буни эримни ишлари юришмаслигига йўйиб ўзимни алдаб юрардим..Туғруқ куним яқинлашганида эса касалхонага бордим..аммо бу алдамчи толғоқ дея қайтаришди..
Уйга кириб борар эканман кўзим ётоқхонамиздаги 2 сояга тушди. Остонада онамни оёқ кийими турарди.
Нафасим ичимга тушиб хонага кирдиму жойимда қотиб қолдим...
Чунки у ерда.😭
ДАВОМИ ДАХШАТ😱
❤13
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Турмуш ўртоғингизни севияпсиз, унга эътибор бераяпсиз, лекин сизни қадрлашмаяптими?
Бу муаммоларизга ечим топиш учун бепул марафонга канташишга улгуринг
Ссилка учиб қолмасидан қўшилинг ва ҳаётингизни ўзгартиринг!👇
https://t.me/+TAqgoxYgh6FjMDY9
Бу муаммоларизга ечим топиш учун бепул марафонга канташишга улгуринг
Бу марафондан кейин сиз:
✅ Ўзингизни қадрлашни ўрганасиз
✅ Турмуш ўртоғингиз билан муносабатингиз яхшиланади
Ссилка учиб қолмасидан қўшилинг ва ҳаётингизни ўзгартиринг!👇
https://t.me/+TAqgoxYgh6FjMDY9
❤7
Forwarded from 🤍БИСМИЛЛАХ🤍
Яна ташладим деб юриптимикан эсида йок 🤔
👏30🙈10❤5😇5🔥3
#ижара_ҳаётлар
173-қисм
Ёлғиз ва қийин шароитда қолиб, қилган ишларим ва ичимдаги исён билан юзлашдим. Ота-онамнинг обрўсини ер билан битта қилиб бўлгандим. Қарийиб бир ойга яқинлашай деган тергов жараёнида озиб, кўп еримда суякларим билиб қолганди.
Умрага боролмаган Муқаддас опани эслай бошладим. У кишининг ибодатда бардавом эмасмисиз деган гапи қулоғимда янграрди. Туну-кун йиғлаб, Аллоҳимга илтижодан бошқа ҳеч бир суянадиган кучим қолмаганди. Тергов жараёнида флешка ва Наима ҳақида лом этмагандим.
Чунки бошимга қолишидан қўрққандим. Ташқарида нима аҳвол. Суриштирув ишлари қандай боряпти билмадим. Мен ҳатто мусаффо осмон қандай кўринишда уни унута ёзгандим.Аллоҳ билан аҳдлашдим агар бу ердан чиқиш насиб қилса, биринчи ўринда бошимни ўрашни ният қилдим.
Кейин Мууқаддас опани топиб ундан ибодатларни ва зикрларни ўрганиб албатта умрага боришни ният қилдим. Ниятим хаёлимнинг бир учида қолди. Отам тузалса, отам билан маҳрам бўлиб боришни қалбимга тугиб қўйдим.
Аллоҳдан чин дилдан кечирим сўрадим. Шу хаёллар билан ухлаб қолибман шекилли, тушимда жуда кўп одам орасида юргандим. Кейин бир аёл, юзи кўринмайдиган даражада ёпиқ бўлиб, мен тушунмаган тилда қўлимдан етаклаб, бир ерга бошлади.
Ичимда ҳеч қўрқувсиз унинг ортидан бордим. Бир уй олдига келганда тўхтадик. Мен уни ақлим билан эмас кўнгил кўзим билан тушунаётган эдим. Нотаниш аёл менга “Бу ерда тур сени ичкарига олиб киришади”,-деди. Аёл кетди мен эса эшикка қараб кутиб турдим. Сўнг оппоқ қийинган бир оқ соқолли одам чиқди. Унга ҳолатни тушунтирмоқчи бўлдим менга қараб бошқа гап айтди.
“Сени расулуллоҳ (с.а.в) бизга топширди. Ичкарига кир қизим. У киши сени меҳмон қилади”,-деди.
Кўзим ёшланиб ичкарига кирар эканман оқсоқол бободан сўрадим.
“Менинг гуноҳим жуда кўп. Мени расулуллоҳ (с.а.в) ростдан меҳмон қиладиларми?”,-деб сўрадим.
Шунда у менга жавоб берди.
“Табиблар тез ёрдамни аввал оғир касалларга кўрсатишади”,-деди.
Кўзим очилганига баттар йиғлаб юбордим. Қайта ухлашга уриндим. Пайғамбаримизни (с.а.в) кўргим келди. Сўнги бир неча куним шу тушнинг давомини кўриш учун Аллоҳимга билганимча дуо қилдим.
🏫
“Шу гапни айт!”,-деб бир ходим менга телефонимни олиб келди.
Унга кўзим тушганида эса мен билан йўлда бирга келган аёлнинг саҳифаси эканини кўрдим. Айтилган гапларини такрорладим. Тергов бўлими Баҳор бўлиб гаплашган кўринади. Одам кетди. Бир неча саотдан сўнг келиб, мени яна терговга олиб кетишди.
173-қисм
Ёлғиз ва қийин шароитда қолиб, қилган ишларим ва ичимдаги исён билан юзлашдим. Ота-онамнинг обрўсини ер билан битта қилиб бўлгандим. Қарийиб бир ойга яқинлашай деган тергов жараёнида озиб, кўп еримда суякларим билиб қолганди.
Умрага боролмаган Муқаддас опани эслай бошладим. У кишининг ибодатда бардавом эмасмисиз деган гапи қулоғимда янграрди. Туну-кун йиғлаб, Аллоҳимга илтижодан бошқа ҳеч бир суянадиган кучим қолмаганди. Тергов жараёнида флешка ва Наима ҳақида лом этмагандим.
Чунки бошимга қолишидан қўрққандим. Ташқарида нима аҳвол. Суриштирув ишлари қандай боряпти билмадим. Мен ҳатто мусаффо осмон қандай кўринишда уни унута ёзгандим.Аллоҳ билан аҳдлашдим агар бу ердан чиқиш насиб қилса, биринчи ўринда бошимни ўрашни ният қилдим.
Кейин Мууқаддас опани топиб ундан ибодатларни ва зикрларни ўрганиб албатта умрага боришни ният қилдим. Ниятим хаёлимнинг бир учида қолди. Отам тузалса, отам билан маҳрам бўлиб боришни қалбимга тугиб қўйдим.
Аллоҳдан чин дилдан кечирим сўрадим. Шу хаёллар билан ухлаб қолибман шекилли, тушимда жуда кўп одам орасида юргандим. Кейин бир аёл, юзи кўринмайдиган даражада ёпиқ бўлиб, мен тушунмаган тилда қўлимдан етаклаб, бир ерга бошлади.
Ичимда ҳеч қўрқувсиз унинг ортидан бордим. Бир уй олдига келганда тўхтадик. Мен уни ақлим билан эмас кўнгил кўзим билан тушунаётган эдим. Нотаниш аёл менга “Бу ерда тур сени ичкарига олиб киришади”,-деди. Аёл кетди мен эса эшикка қараб кутиб турдим. Сўнг оппоқ қийинган бир оқ соқолли одам чиқди. Унга ҳолатни тушунтирмоқчи бўлдим менга қараб бошқа гап айтди.
“Сени расулуллоҳ (с.а.в) бизга топширди. Ичкарига кир қизим. У киши сени меҳмон қилади”,-деди.
Кўзим ёшланиб ичкарига кирар эканман оқсоқол бободан сўрадим.
“Менинг гуноҳим жуда кўп. Мени расулуллоҳ (с.а.в) ростдан меҳмон қиладиларми?”,-деб сўрадим.
Шунда у менга жавоб берди.
“Табиблар тез ёрдамни аввал оғир касалларга кўрсатишади”,-деди.
Кўзим очилганига баттар йиғлаб юбордим. Қайта ухлашга уриндим. Пайғамбаримизни (с.а.в) кўргим келди. Сўнги бир неча куним шу тушнинг давомини кўриш учун Аллоҳимга билганимча дуо қилдим.
🏫
“Шу гапни айт!”,-деб бир ходим менга телефонимни олиб келди.
Унга кўзим тушганида эса мен билан йўлда бирга келган аёлнинг саҳифаси эканини кўрдим. Айтилган гапларини такрорладим. Тергов бўлими Баҳор бўлиб гаплашган кўринади. Одам кетди. Бир неча саотдан сўнг келиб, мени яна терговга олиб кетишди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.🔥80❤71👍41❤🔥2🤨1
#ижара_ҳаётлар
174-қисм
“Қаерда у далиллар?”,-деб сўради терговчи.
“Компьютеримда”,-деб қалтираб жавоб бердим.
Наима исми ва Ферузанинг ишлари очилишни бошлаган кўринади. Менга фақат шу иккаласи ҳақида савол беришди.
“Нега энг бошида айтмадинг?”,-деб ваҳимали овозда сўради.
Ўзим ичимда минг иккиланиш билан шу флешка масаласини айтиб бердим. Яна менга бошқанинг уйига кирганим айбини юклашмасин? Ишқилиб гапларимга ишонишсин деб турдим.
“Бошлиғингни уйидаги ёрдамчи аёл... борганингни тасдиқлайдими?”,-деб сўради.
Уларга милтиллаб балки дегандек қарадим. Бир саволни бир неча хил қилиб сўрашда давом этишди. Сўнг мен яна ўз зиндонимга, мавҳумлик сари кетдим.
“Шаҳардан ёки ўлкадан чиқиб кетиш йўқ”,-деди терговчи қўлимга бир хужжатни тутқазиб.
Адвокатим бўлган аёл ёнимда жилмайиб турарди. Бугун мени шартли равишда қўйиб юборишмоқда. Тергов ҳали узун давом этади дейишди. Ички ишларнинг қабул хонасига чиққанимда ойим турарди кўзлари ёшли. Тимур бор эди ёнида. Карим амаким ҳам келганди. Ойимга чопганимда оёқларимнинг бўғимлари ишламай қолди.
Оёқлари остига чўкиб қолдим. Амаким ва ойим бирга қўлимдан кўтариб турғизди. Устимга изаляторнинг намсиққан сассиқ ҳиди ўтириб қолганди. Адвокат, Тимур билан бир нарсалар деб гаплашаётган эди.
Ичкарида, шаҳардан кетма деган ходимларга отамни кўриб келишимга рухсат сўрадим. Бир ҳафтадан сўнг келиб, қўл қўйиб кетишимни айтишди. Адвокат буни ойим ва амакимга тушунтирди.
Ойим бироз қарши чиқсада қонун доим ҳақ эди. Тимур узоқдан менга шунчаки қараб турди. Унга бошим билан сўзсиз салом бердим. Бу ҳам салом ҳам рахмат эди аслида. У ҳам кўзларини очиб-юмиб жавоб берди. Ойимлар бир кичик меҳмонхонга жойлашган экан. Ўша ерга бордик.
“Қизим...воҳ, беақл қизим”,-деб ойим йиғларди.
“Кечиринг ойи...”,-дейишдан бошқа сўз келмади тилимга.
Иссиқ сувнинг остида бурнимга ўрнашиб қолган у ҳидни йўқотишга ҳаракат қилдим. Шукримни қанча айтсам оз эди. Амаким машина олиб келди. Тўғри уйга йўл олдик. Телефоним ва кампютерим ҳали ҳам тергов бўлимида эди. Ўқишга бормаганим ва ҳали бу ғавғолар қачон тугаши маълум бўлмаганидан ойим менинг номимдан академик таътил олиб келибди.
Мени оғир беътоб деб ариза ёзган экан. Мен хаста эдим. Иймонсиз яшаган кунларимнинг яраси бор эди руҳимда. Даъвоси қаерда ва қандай бўлиши билмадим лекин мен энди бошқа бўлишим аниқ эди.
174-қисм
“Қаерда у далиллар?”,-деб сўради терговчи.
“Компьютеримда”,-деб қалтираб жавоб бердим.
Наима исми ва Ферузанинг ишлари очилишни бошлаган кўринади. Менга фақат шу иккаласи ҳақида савол беришди.
“Нега энг бошида айтмадинг?”,-деб ваҳимали овозда сўради.
Ўзим ичимда минг иккиланиш билан шу флешка масаласини айтиб бердим. Яна менга бошқанинг уйига кирганим айбини юклашмасин? Ишқилиб гапларимга ишонишсин деб турдим.
“Бошлиғингни уйидаги ёрдамчи аёл... борганингни тасдиқлайдими?”,-деб сўради.
Уларга милтиллаб балки дегандек қарадим. Бир саволни бир неча хил қилиб сўрашда давом этишди. Сўнг мен яна ўз зиндонимга, мавҳумлик сари кетдим.
Бир ойдан сўнг.
“Шаҳардан ёки ўлкадан чиқиб кетиш йўқ”,-деди терговчи қўлимга бир хужжатни тутқазиб.
Адвокатим бўлган аёл ёнимда жилмайиб турарди. Бугун мени шартли равишда қўйиб юборишмоқда. Тергов ҳали узун давом этади дейишди. Ички ишларнинг қабул хонасига чиққанимда ойим турарди кўзлари ёшли. Тимур бор эди ёнида. Карим амаким ҳам келганди. Ойимга чопганимда оёқларимнинг бўғимлари ишламай қолди.
Оёқлари остига чўкиб қолдим. Амаким ва ойим бирга қўлимдан кўтариб турғизди. Устимга изаляторнинг намсиққан сассиқ ҳиди ўтириб қолганди. Адвокат, Тимур билан бир нарсалар деб гаплашаётган эди.
Ичкарида, шаҳардан кетма деган ходимларга отамни кўриб келишимга рухсат сўрадим. Бир ҳафтадан сўнг келиб, қўл қўйиб кетишимни айтишди. Адвокат буни ойим ва амакимга тушунтирди.
Ойим бироз қарши чиқсада қонун доим ҳақ эди. Тимур узоқдан менга шунчаки қараб турди. Унга бошим билан сўзсиз салом бердим. Бу ҳам салом ҳам рахмат эди аслида. У ҳам кўзларини очиб-юмиб жавоб берди. Ойимлар бир кичик меҳмонхонга жойлашган экан. Ўша ерга бордик.
“Қизим...воҳ, беақл қизим”,-деб ойим йиғларди.
“Кечиринг ойи...”,-дейишдан бошқа сўз келмади тилимга.
Иссиқ сувнинг остида бурнимга ўрнашиб қолган у ҳидни йўқотишга ҳаракат қилдим. Шукримни қанча айтсам оз эди. Амаким машина олиб келди. Тўғри уйга йўл олдик. Телефоним ва кампютерим ҳали ҳам тергов бўлимида эди. Ўқишга бормаганим ва ҳали бу ғавғолар қачон тугаши маълум бўлмаганидан ойим менинг номимдан академик таътил олиб келибди.
Мени оғир беътоб деб ариза ёзган экан. Мен хаста эдим. Иймонсиз яшаган кунларимнинг яраси бор эди руҳимда. Даъвоси қаерда ва қандай бўлиши билмадим лекин мен энди бошқа бўлишим аниқ эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤126🔥48😢24👍11😍3💯1🤨1
#ижара_ҳаётлар
175-қисм
Инсонлар билганларига қараб эмас, ҳис қилганларига биноан ўзгарар эканлар. Ичимда тушкунлик ва бўшлиқнинг таърифини ёзсам, достонлар бўладигандек. Худди бировга айтсам, енгилашсам дейману, яна инсонларнинг мендан жирканиб, нафратланишларидан шунча қўрқаман.
Юрагим озор кўришидан ҳайиқдим. Чунки ўзимга ишонмай қолгандим. Одамларнинг қороловчи нигоҳлари виждонимнинг пардаларини йиртар ва кимлигимни юзимга ойна тутгандек бўларди. Уйга келдим, энг аввал икки укамнинг қарашлари ва гаплари руҳимни ёндирганди.
Шунда билдимки бу давр ичида уйда муҳит менинг айбларимни мукомаси билан ўтган. Отам уйда, танасининг қисмлари яхши ишламай ётарди. Ҳуши ўзида лекин гапиришида нуқсонлар бор эди. Танаси озиб, ётган ерида шифтга қараб боқарди.
Мени кўриб, кўзидан томчи ёш оқди. “Ҳи-ҳиҳим”,-деб бир нималар дегандек бўлди. Уни мендан бошқа ҳеч ким тушунмади. Қизим деганди.
Уйга қариндош –уруғ, қўни- қўшни келди. Ҳаммада бир гап “ақлинг йўқ эдими?” майли гапиришсин, лекин буни шундоқ ҳам ночор аҳволда қолган ота –онам олдида муҳокама қилишлари, мени баттар чиқмас кўчаларга чорларди.
Аллоҳимга берган ваъдамни қилдим ва бошимга рўмол боғладим. Лекин бу сафар яна энг катта танқидни оиламдан эшитдим.
“Энди бу кийимнгни деб бошинга бир иш келсин! Одамлар устингдан кулади. Ким эди-ю, ким бўлди дейди”,-деб ойим холамларнинг олдида мени уршиб берди.
“Ойи, ўзим учун кийиндим. Бошқаларга нима?”,-дегандим
“Ўчир! Сени гапиришга ҳаққинг йўқ. Кўча- куйда бош кўтармайдиган қилиб қўйдинг”,-деб жеркиб берди.
Теварак – атроф билиб билмай ҳаққимда ҳар хил гап қилган экан. Айниқса Тимур билан яшаганимни ким қандай буларга етказди билмадим. Лекин мавзу умуман бошқа хил бўлиб, болалаб кетган экан.
Хуллас ҳамма менга дунёдаги энг жирканч ва ҳаёсиз махлуқдек қараганди. Ичимда бир туйғу бош кўтара бошлади.
Ўлсамда, қутилсам.
Иботларимни ўрганаман деган еримда руҳий ҳолатим бир чорасизлик жарига қараб юриб кетаётган эди. Бир ҳафтани бир амаллаб ўтказиб Тошкентга қайтдим. Ётоқхонадан бошқа борадиган ерим йўқ эди. Қўлимга отамнинг кнопкали эски телефонини олиб келдим. Ойим қўлимга йўл кирамни берди. Уйда ҳам етарлича моддий қийинчилик бўлганидан индамай келдим.
175-қисм
Инсонлар билганларига қараб эмас, ҳис қилганларига биноан ўзгарар эканлар. Ичимда тушкунлик ва бўшлиқнинг таърифини ёзсам, достонлар бўладигандек. Худди бировга айтсам, енгилашсам дейману, яна инсонларнинг мендан жирканиб, нафратланишларидан шунча қўрқаман.
Юрагим озор кўришидан ҳайиқдим. Чунки ўзимга ишонмай қолгандим. Одамларнинг қороловчи нигоҳлари виждонимнинг пардаларини йиртар ва кимлигимни юзимга ойна тутгандек бўларди. Уйга келдим, энг аввал икки укамнинг қарашлари ва гаплари руҳимни ёндирганди.
Шунда билдимки бу давр ичида уйда муҳит менинг айбларимни мукомаси билан ўтган. Отам уйда, танасининг қисмлари яхши ишламай ётарди. Ҳуши ўзида лекин гапиришида нуқсонлар бор эди. Танаси озиб, ётган ерида шифтга қараб боқарди.
Мени кўриб, кўзидан томчи ёш оқди. “Ҳи-ҳиҳим”,-деб бир нималар дегандек бўлди. Уни мендан бошқа ҳеч ким тушунмади. Қизим деганди.
Уйга қариндош –уруғ, қўни- қўшни келди. Ҳаммада бир гап “ақлинг йўқ эдими?” майли гапиришсин, лекин буни шундоқ ҳам ночор аҳволда қолган ота –онам олдида муҳокама қилишлари, мени баттар чиқмас кўчаларга чорларди.
Аллоҳимга берган ваъдамни қилдим ва бошимга рўмол боғладим. Лекин бу сафар яна энг катта танқидни оиламдан эшитдим.
“Энди бу кийимнгни деб бошинга бир иш келсин! Одамлар устингдан кулади. Ким эди-ю, ким бўлди дейди”,-деб ойим холамларнинг олдида мени уршиб берди.
“Ойи, ўзим учун кийиндим. Бошқаларга нима?”,-дегандим
“Ўчир! Сени гапиришга ҳаққинг йўқ. Кўча- куйда бош кўтармайдиган қилиб қўйдинг”,-деб жеркиб берди.
Теварак – атроф билиб билмай ҳаққимда ҳар хил гап қилган экан. Айниқса Тимур билан яшаганимни ким қандай буларга етказди билмадим. Лекин мавзу умуман бошқа хил бўлиб, болалаб кетган экан.
Хуллас ҳамма менга дунёдаги энг жирканч ва ҳаёсиз махлуқдек қараганди. Ичимда бир туйғу бош кўтара бошлади.
Ўлсамда, қутилсам.
Иботларимни ўрганаман деган еримда руҳий ҳолатим бир чорасизлик жарига қараб юриб кетаётган эди. Бир ҳафтани бир амаллаб ўтказиб Тошкентга қайтдим. Ётоқхонадан бошқа борадиган ерим йўқ эди. Қўлимга отамнинг кнопкали эски телефонини олиб келдим. Ойим қўлимга йўл кирамни берди. Уйда ҳам етарлича моддий қийинчилик бўлганидан индамай келдим.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.👍95❤56🔥51✍26👏9😢8🤨1😇1
#ТАЗИЯ Озодбек Назарбеков оғир жудоликка учради.
Ўзбекистон "Халк Артисти" оғир жудоликга учради ❗
Охиратлари обод бўлсин илоҳим🤲
Батафсил ўқиш учун батафсил ўқиш "кнопкасини" босинг ❗️👇
Ўзбекистон "Халк Артисти" оғир жудоликга учради ❗
Охиратлари обод бўлсин илоҳим🤲
Батафсил ўқиш учун батафсил ўқиш "кнопкасини" босинг ❗️👇
❤13
ни
ноқулай аҳволга солмаслик учун
гапини давом эттирди.- Эркин ҳам
улар билан бирга кетди. Тонг
сахарлаб туриб олиб, мен ҳам
бораман, деб хархаша қилиб
туриб олганидан кейин ноилож
бирга олиб кетишди. Ҳа майли,
бир ўйнаб келади.
Нонуштани деярли
тугатганлларида уйқуси тамомила
ўчмаган /айрат чиқиб келди.
Дадасининг койишининг олдини
олиш учун деди:
- Кечаги ишимизни давом
эттирамизми?
Бўлмасам-чи, деб Искандар
бошини қимирлатди. Иссиққа
қолмай тезроқ ҳаракат қилинглар,
деб ўз иши билан чиқиб кетди.
Самандар билан /айрат ишни
давом этириш учун томорқага
кирдилар.

Тушга яқин бозорга кетганлар
қайтиб келишди. Уларнинг
қўлларидаги сумкаларини кўриб
Искандар ҳазиллашиб деди:
-Эҳ-ҳе, бутун «Ипадром»ни
кўчириб келаётганга
ўхшайсизлар.
-Йўқ, озроқ қолди,-деди Зулайҳо
бунга жавобан.
-Нима, нима олдиларинг?-деб /
айрат қизиқсиниб сўради.
-Мана этик, пальто, шиппаклар.
Булар эса кўйлакликлар ва
қудалрга бериладиган
сарполиклар,-деб Зулайҳо бир-
бир олиб кўрсата бошлади.-
Дадаси, фақат нархини
суриштирманг. Айтсам лабингизга
учуқ тошиб кетиши мумкин.
-Ҳалиям сўраётганим йўқ-ку,-
деди Искандар қошларини
чимириб.
-Ҳа энди пул кетса ҳам яхши-
яхшисидан олдикда. Ҳар ҳолда
биринчи келин олишимиз. Дўст
бор, душман бор, гапирмасинлар,
дедикда,- деди Зулайҳо. /
айратнинг жуда қизиқиб қараб
турганини кўриб ҳазиллашди.-
Сени ҳам уйлантиргнимизда ҳудди
шундай буюмлардан оламиз.
-Йўқ, булардан ҳам
яхшироғидан,-деди /айрат ҳам
бўш келмай.
Бу гапга ҳамма баралла кулиб
юборишди.
-Баҳонада бўлғуси келинойим
билан танишиб олдим. Менга
жуда ёқди, -деди Шаҳодат
хурсандлигини яширолмай.
Кечга яқин Шаҳодат нима
сабабдандир Самандарнинг
хонасига кирди. Стол устида
турган қоғозга кўзи тушиб
қизиқсинди.
Самандар суд залига кириши
билан биринчи қаторда ўтирган
ойисига кўзи тушди. Четроққа
ўтириб ер остидан унга зимдан
қараркан, аҳволига ачиниб юраги
эзилди. «Наҳотки шу йиллар
ичида шу даражада ўзгариб
кетган бўлса,-деб кўнглидан
ўтказа бошлади.- Аҳволи
ҳақиқатдан ҳам шундаймикан ёки
ўзини бечораҳол кўрсатишми
мақсади? Агар ҳақиқатдан ҳам
шундай бўлса, бунга кўпроқ ўзи
сабабчи эканлигини билармикан?
Нега судга ариза берди экан?»
Кириб келганида салом
бермаганига эсига тушди.. Балки
ҳали кеч эмасдир, деб ўрнидан
турмоқчи бўлди. Бироқ нимадир
уни тўхтатиб қолганди. Шу пайт
маслаҳатчилари билан кириб
келиб жойига ўтирган судя гап
бошлади.
-Ҳўш, бошласак ҳам бўлади.
Бугунги суд мажлисида фуқоро
Ҳамидова Фароғатнинг даъво
аризаси кўриб чтқилади. Унда
даъвогар ўғли Ҳамидов
Самандардан алимент ундириб
беришимизни сўраган. Ҳамидова,
нима учун шундай ариза здингиз?
Бизга сабабини батафсил
тушунтириб берсангиз.
Ялт этиб ойисига қараган Самандар
унинг юзидаги захархандаликни
кўриб алланечук бўлиб кетди.
Судга чақиртирилишининг
сабабини билган бўлсада ҳаёлига
ҳар хил ташвишли ўйлар
келаётганди.
-Дадаси билан ажрашганимда тўрт
ёшда эди,- деб Фароғат нафрат
оҳангида гап бошлади.- Шундан
кейин ҳам она, ҳам ота ўрнида
бўлдим. Қўлимдан келганича
боқдим, ўқитдим, тарбия бердим.
Ўзим емай едирдим, киймай
кийдирдим. Не-не машаққатларга
бардош бердим. Ўгай ота қўлида
хўрланмасин, деб бошқа
турмушга чиқмадим. Шунча
қилган меҳнатларим, чеккан
заҳматиларим эвазига нима ҳузур-
ҳаловат кўрдим? Барибир яхши
тарбия беролмадимми ёки қонида
бормиди, яхши бола бўлмади.
Балки ёмонларнинг таъсири
бўлдими, билолмадим. Қилган
бемазагарчилиги учун қамалиб
кетди. Лекин бунга мени сабабчи,
деб ўйлаб юз ўгириб кетди. Бир
марта бўлса ҳам ҳолинг не, деб
сўраб қўймади. Мен уни судга
бермасдим. Муҳтожлик мажбур
қилди. Соғлигим кундан кунга
ёмонлашиб бораяпди.
Тирикчилигим зўрға ўтаяпди-ю,
қандай даволанаман? Ночор
аҳволимни ҳисобга олиб алимент
ундириб беришингизни сўрайман.
Судни ишонтириш учунми, бир
неча марта кўзига ёш олди. Ўзини
ҳокисор кўрсатишга уринди.
Лекин бирга Самандарга бўлган
нафратини, қалбида кечаётган
ҳис- туйғулариюз ифодасида
ошкор бўлаётганди.
-Тушунарли,-деб судя Самандарга
юзланди.- Ҳамидов, сиз бунга
нима дейсиз? Фикрингизни
эшитайлик.
-Яқиндан бошлаб
Раҳматуллаевман. Бу дадамнинг
фамилияси,-деди Самандар
ўрнидан туриб.
Ялт этиб қараган Фароғатнинг
юзида кескин ўзгариш сод
ноқулай аҳволга солмаслик учун
гапини давом эттирди.- Эркин ҳам
улар билан бирга кетди. Тонг
сахарлаб туриб олиб, мен ҳам
бораман, деб хархаша қилиб
туриб олганидан кейин ноилож
бирга олиб кетишди. Ҳа майли,
бир ўйнаб келади.
Нонуштани деярли
тугатганлларида уйқуси тамомила
ўчмаган /айрат чиқиб келди.
Дадасининг койишининг олдини
олиш учун деди:
- Кечаги ишимизни давом
эттирамизми?
Бўлмасам-чи, деб Искандар
бошини қимирлатди. Иссиққа
қолмай тезроқ ҳаракат қилинглар,
деб ўз иши билан чиқиб кетди.
Самандар билан /айрат ишни
давом этириш учун томорқага
кирдилар.

Тушга яқин бозорга кетганлар
қайтиб келишди. Уларнинг
қўлларидаги сумкаларини кўриб
Искандар ҳазиллашиб деди:
-Эҳ-ҳе, бутун «Ипадром»ни
кўчириб келаётганга
ўхшайсизлар.
-Йўқ, озроқ қолди,-деди Зулайҳо
бунга жавобан.
-Нима, нима олдиларинг?-деб /
айрат қизиқсиниб сўради.
-Мана этик, пальто, шиппаклар.
Булар эса кўйлакликлар ва
қудалрга бериладиган
сарполиклар,-деб Зулайҳо бир-
бир олиб кўрсата бошлади.-
Дадаси, фақат нархини
суриштирманг. Айтсам лабингизга
учуқ тошиб кетиши мумкин.
-Ҳалиям сўраётганим йўқ-ку,-
деди Искандар қошларини
чимириб.
-Ҳа энди пул кетса ҳам яхши-
яхшисидан олдикда. Ҳар ҳолда
биринчи келин олишимиз. Дўст
бор, душман бор, гапирмасинлар,
дедикда,- деди Зулайҳо. /
айратнинг жуда қизиқиб қараб
турганини кўриб ҳазиллашди.-
Сени ҳам уйлантиргнимизда ҳудди
шундай буюмлардан оламиз.
-Йўқ, булардан ҳам
яхшироғидан,-деди /айрат ҳам
бўш келмай.
Бу гапга ҳамма баралла кулиб
юборишди.
-Баҳонада бўлғуси келинойим
билан танишиб олдим. Менга
жуда ёқди, -деди Шаҳодат
хурсандлигини яширолмай.
Кечга яқин Шаҳодат нима
сабабдандир Самандарнинг
хонасига кирди. Стол устида
турган қоғозга кўзи тушиб
қизиқсинди.
Самандар суд залига кириши
билан биринчи қаторда ўтирган
ойисига кўзи тушди. Четроққа
ўтириб ер остидан унга зимдан
қараркан, аҳволига ачиниб юраги
эзилди. «Наҳотки шу йиллар
ичида шу даражада ўзгариб
кетган бўлса,-деб кўнглидан
ўтказа бошлади.- Аҳволи
ҳақиқатдан ҳам шундаймикан ёки
ўзини бечораҳол кўрсатишми
мақсади? Агар ҳақиқатдан ҳам
шундай бўлса, бунга кўпроқ ўзи
сабабчи эканлигини билармикан?
Нега судга ариза берди экан?»
Кириб келганида салом
бермаганига эсига тушди.. Балки
ҳали кеч эмасдир, деб ўрнидан
турмоқчи бўлди. Бироқ нимадир
уни тўхтатиб қолганди. Шу пайт
маслаҳатчилари билан кириб
келиб жойига ўтирган судя гап
бошлади.
-Ҳўш, бошласак ҳам бўлади.
Бугунги суд мажлисида фуқоро
Ҳамидова Фароғатнинг даъво
аризаси кўриб чтқилади. Унда
даъвогар ўғли Ҳамидов
Самандардан алимент ундириб
беришимизни сўраган. Ҳамидова,
нима учун шундай ариза здингиз?
Бизга сабабини батафсил
тушунтириб берсангиз.
Ялт этиб ойисига қараган Самандар
унинг юзидаги захархандаликни
кўриб алланечук бўлиб кетди.
Судга чақиртирилишининг
сабабини билган бўлсада ҳаёлига
ҳар хил ташвишли ўйлар
келаётганди.
-Дадаси билан ажрашганимда тўрт
ёшда эди,- деб Фароғат нафрат
оҳангида гап бошлади.- Шундан
кейин ҳам она, ҳам ота ўрнида
бўлдим. Қўлимдан келганича
боқдим, ўқитдим, тарбия бердим.
Ўзим емай едирдим, киймай
кийдирдим. Не-не машаққатларга
бардош бердим. Ўгай ота қўлида
хўрланмасин, деб бошқа
турмушга чиқмадим. Шунча
қилган меҳнатларим, чеккан
заҳматиларим эвазига нима ҳузур-
ҳаловат кўрдим? Барибир яхши
тарбия беролмадимми ёки қонида
бормиди, яхши бола бўлмади.
Балки ёмонларнинг таъсири
бўлдими, билолмадим. Қилган
бемазагарчилиги учун қамалиб
кетди. Лекин бунга мени сабабчи,
деб ўйлаб юз ўгириб кетди. Бир
марта бўлса ҳам ҳолинг не, деб
сўраб қўймади. Мен уни судга
бермасдим. Муҳтожлик мажбур
қилди. Соғлигим кундан кунга
ёмонлашиб бораяпди.
Тирикчилигим зўрға ўтаяпди-ю,
қандай даволанаман? Ночор
аҳволимни ҳисобга олиб алимент
ундириб беришингизни сўрайман.
Судни ишонтириш учунми, бир
неча марта кўзига ёш олди. Ўзини
ҳокисор кўрсатишга уринди.
Лекин бирга Самандарга бўлган
нафратини, қалбида кечаётган
ҳис- туйғулариюз ифодасида
ошкор бўлаётганди.
-Тушунарли,-деб судя Самандарга
юзланди.- Ҳамидов, сиз бунга
нима дейсиз? Фикрингизни
эшитайлик.
-Яқиндан бошлаб
Раҳматуллаевман. Бу дадамнинг
фамилияси,-деди Самандар
ўрнидан туриб.
Ялт этиб қараган Фароғатнинг
юзида кескин ўзгариш сод
❤221🔥62👍33😍13👏3❤🔥1🌚1🤨1😇1
Тўйим бўлишига 1 кун қолганди.Мен жудаям бахтли эдим ахир севганимга турмушга чиқябман.
Жуда бахтли эдим. Еттинчи осмонда учардим. У жуда ҳам бой ва келишган йигит.Ота-онам ҳам ҳурсанд эди аммо мени ўша куни ўғирлаб кетишди.Ким қилди? Нима учун қилди билмасдим мени қоронғу ертўлага қамаб қўйишди.
Уйдагиларни ахволи нима кечди билмадим. Икки кун тунда эшик очилди.
Кирган одамни кўриб тош қотдим. Чунки у одам...
Дахшат...
ДАВОМИ 👇👇👇
Жуда бахтли эдим. Еттинчи осмонда учардим. У жуда ҳам бой ва келишган йигит.Ота-онам ҳам ҳурсанд эди аммо мени ўша куни ўғирлаб кетишди.Ким қилди? Нима учун қилди билмасдим мени қоронғу ертўлага қамаб қўйишди.
Уйдагиларни ахволи нима кечди билмадим. Икки кун тунда эшик очилди.
Кирган одамни кўриб тош қотдим. Чунки у одам...
Дахшат...
ДАВОМИ 👇👇👇
❤14
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
ни ноқулай аҳволга солмаслик учун гапини давом эттирди.- Эркин ҳам улар билан бирга кетди. Тонг сахарлаб туриб олиб, мен ҳам бораман, деб хархаша қилиб туриб олганидан кейин ноилож бирга олиб кетишди. Ҳа майли, бир ўйнаб келади. Нонуштани деярли тугатганлларида…
ир
бўлганди. «Дадасини топгани рост
эканда», деб ўйларкан, ич-ичидан
эзилиб кетди.
Бунинг аҳамияти йўқ,
гапираверинг,-деб судя бошини
қимирлатди. -Аввал ўзингиз
ҳақингизда маълумот берсангиз.
Ҳозир нима иш билан машғулсиз?
-Таъмирлаш заводида
механикман. Техника
университетида сиртдан ўқийман…
-Кечирасиз, ўқимишли, оқ-қорани
ажратадиган йигит экансиз,-деб
маслаҳатчи аёл гапини бўлди.-
Нега онангизни ташлаб
қўйдингиз?
-Э, бу онани билармиди? Осмондан
тушиб ўзи катта бўлиб қолган,-
деб Фароғат бор овозда
шанғиллади.
-Сиз жим ўтиринг, қачон сиздан
сўраганимзда жавоб берасиз,-
деди судя жаҳл билан.- Самандар,
давом этинг.
-Бундай бўлишига кўпроқ ўзи
сабабчи…
-Айбим нима, сени туғиб, катта
қилиб қўйганимми?-деб Фароғат
яна гапини бўлди.
-Сизга жим ўтиринг, дедим-ку.
Қанақа гапга тушунмайдиган
аёлсиз? Суд залида
ўтирганингизни унутманг. Шундай
қилаверсангиз чиқариб
юбораман,-деб судя қатъий
оҳангда танбеҳ берди.
-Сиз дунёга келтирган онамсиз.
Буни инкор этишга ҳаддим
сиғмайди,-деб Самандар гапида
давам этаркан, тик қараганида
Фароғат дош беролмай кўзини
олиб қочди. -Лекин оналик
қилолмадингиз. Аниқроғи, сизда
оналик меҳри йўқ эди. Бундай
дейишимнинг сабаби, ҳеч бир она
сиздай бола катта қилмайди. Емай
едирдим, дедингиз. Лекин қандай?
Бир бурда нонга зор бўлган
кунларим ҳам бўлган. Киймай
кийдирдим,кийдирдим, дедингиз.
Лекин қандай?! Ўзингиз учун
кийимлар, тақинчоғу атир-
упаларга пулни аямас эдингиз.
Мен эса янги кўйлак кийганимни
эслолмайман. Ҳатто 1-синфга ҳам
бировларнинг эски папкасини
кўтариб борганман. Тарбияладим,
дедингиз. Бир марта ҳам чин
кўнгилдан бошимни силаб,
эркалаганингизни эслай олмайман.
Буларнинг ўрнига
бўлар-
бўлмасга қарғишлар-у,
ҳақоратлар эшитганман. Аёвсиз
калтакланганман. Гапим исботи
бўлиши учун фақат бир
нечтасини айтаман. Дадамдан пул
олганим учун қўлимга қизиган
дазмолни босганингизни қандай
изоҳлайсиз? Калтаклаб, ертўлага
қамаб кетганингизни-чи? У
жароҳатларим аллақачон тузалиб
кетган. Аммо юрагимдагиси
тузалгани йўқ. Эҳтимол тузалмай
менга бир умр азоб берар?
Самандар судга келаркан, бундай
гапларни айтишни ҳаёлига ҳам
келтирмаганди. «Шунча йиллар
ўтди. Ўзгаргандир, қилган
хатоларини тушуниб етгандир»,
деган ҳаёлда бўлганди. Лекин
ойисининг ўзини тутиши,
муомиласи, айтган гапларидан
кейин ўзини идора қилолмай
қолди. Ҳис-туйғуларини
жиловлашни унутди. Гапириб
бўлгандан кейингина, ошириб
юбормадимми, бу гапларни
айтишнинг сира ҳожати йўқдир,
деб ўйлади. Лекин энди
кечлигини билиб афсусланди.
Ўғлидан бундай гапларни
кўпчилик олдида эшитиш
Фароғат учун оғир, ҳатто
даҳшатли эди. Ҳар бир сўзлари
тиғдай санчилиб пора-пора
қилаётганди. Миркомил билан
ариза ёзаётганида, судга
келаётганида бундай бўлишини,
яъни бор гапни очиқ айтади, деб
ўйламаганди. Бардош беролмай,
бас қил, деб бақириб юборишига
бир баҳя қолди. Судянинг яна
уришиб беришидан чўчиб
нафасини ичига ютди. Лекин
барибир чидолмади.
-Ёлғон, ёлғон гапираяпсан! Йўқ
жойдаги гаплар билан мени
айблаб ўзингин фариштадай
қилиб кўрсатма!!
-Нима, айтганларим ёқмадими?!
Тўғри гап туққанингга ёқмайди,
деганлари шу эканда,-деб
Самандар яна ҳис-туйғуларининг
жиловини бутунлай йўқотди.-
Менинг биргина айбим бор. У ҳам
бўлса, сизни нопок йўлдан
қайтариш эди. Афсуски бунга
жуда ожизлик қилдим. Қўлимдан
ҳеч нима келмади. Ўзингизники
камлик қилгандай ҳали норасида
бўлган Шаҳодатни ҳам шу йўлга
бошладингиз! Бир ифлоснинг
қўйнига ўзингиз солиб қўйдингиз!
Ҳаммасига чидасам ҳам шунисига
чидолмадим. Шунда сиз нима
қилдиингиз? Мен уйдан
ҳайдадинигз. Лекин бу ҳам
камлик қилди. Истакларимга ғов
бўлади, деб мендан бутунлай
қутулишнинг йўлини излай
бошладингиз. Йўли ҳам тезда
топила қолди. Синглисини
зўрлади, деган туҳмат билан
қаматтириб юбордингиз. Ўшанда,
судда ўзингизни тутишингизни
кўрган ҳар қандай киши
ҳайратдан лол қолиши аниқ эди.
Чунки, одатда
судланаётганларнинг оналари,
қандай жиноят қилган бўлса ҳам
зор- зор йиғлашади. Енгиллик
беришларини сўраб ёлворишади.
Сиз эса нима қилдингиз? Менга
оғирроқ жазо беришларини талаб
қилдингиз. «Ундай болам йўқ. Мен
учун ўлган», деганингиз
эсингиздами? Қўлимга кишан
солиб олиб чиқиб
кетишаётганридаги ҳолатингиз
ҳамон кўз олдим
бўлганди. «Дадасини топгани рост
эканда», деб ўйларкан, ич-ичидан
эзилиб кетди.
Бунинг аҳамияти йўқ,
гапираверинг,-деб судя бошини
қимирлатди. -Аввал ўзингиз
ҳақингизда маълумот берсангиз.
Ҳозир нима иш билан машғулсиз?
-Таъмирлаш заводида
механикман. Техника
университетида сиртдан ўқийман…
-Кечирасиз, ўқимишли, оқ-қорани
ажратадиган йигит экансиз,-деб
маслаҳатчи аёл гапини бўлди.-
Нега онангизни ташлаб
қўйдингиз?
-Э, бу онани билармиди? Осмондан
тушиб ўзи катта бўлиб қолган,-
деб Фароғат бор овозда
шанғиллади.
-Сиз жим ўтиринг, қачон сиздан
сўраганимзда жавоб берасиз,-
деди судя жаҳл билан.- Самандар,
давом этинг.
-Бундай бўлишига кўпроқ ўзи
сабабчи…
-Айбим нима, сени туғиб, катта
қилиб қўйганимми?-деб Фароғат
яна гапини бўлди.
-Сизга жим ўтиринг, дедим-ку.
Қанақа гапга тушунмайдиган
аёлсиз? Суд залида
ўтирганингизни унутманг. Шундай
қилаверсангиз чиқариб
юбораман,-деб судя қатъий
оҳангда танбеҳ берди.
-Сиз дунёга келтирган онамсиз.
Буни инкор этишга ҳаддим
сиғмайди,-деб Самандар гапида
давам этаркан, тик қараганида
Фароғат дош беролмай кўзини
олиб қочди. -Лекин оналик
қилолмадингиз. Аниқроғи, сизда
оналик меҳри йўқ эди. Бундай
дейишимнинг сабаби, ҳеч бир она
сиздай бола катта қилмайди. Емай
едирдим, дедингиз. Лекин қандай?
Бир бурда нонга зор бўлган
кунларим ҳам бўлган. Киймай
кийдирдим,кийдирдим, дедингиз.
Лекин қандай?! Ўзингиз учун
кийимлар, тақинчоғу атир-
упаларга пулни аямас эдингиз.
Мен эса янги кўйлак кийганимни
эслолмайман. Ҳатто 1-синфга ҳам
бировларнинг эски папкасини
кўтариб борганман. Тарбияладим,
дедингиз. Бир марта ҳам чин
кўнгилдан бошимни силаб,
эркалаганингизни эслай олмайман.
Буларнинг ўрнига
бўлар-
бўлмасга қарғишлар-у,
ҳақоратлар эшитганман. Аёвсиз
калтакланганман. Гапим исботи
бўлиши учун фақат бир
нечтасини айтаман. Дадамдан пул
олганим учун қўлимга қизиган
дазмолни босганингизни қандай
изоҳлайсиз? Калтаклаб, ертўлага
қамаб кетганингизни-чи? У
жароҳатларим аллақачон тузалиб
кетган. Аммо юрагимдагиси
тузалгани йўқ. Эҳтимол тузалмай
менга бир умр азоб берар?
Самандар судга келаркан, бундай
гапларни айтишни ҳаёлига ҳам
келтирмаганди. «Шунча йиллар
ўтди. Ўзгаргандир, қилган
хатоларини тушуниб етгандир»,
деган ҳаёлда бўлганди. Лекин
ойисининг ўзини тутиши,
муомиласи, айтган гапларидан
кейин ўзини идора қилолмай
қолди. Ҳис-туйғуларини
жиловлашни унутди. Гапириб
бўлгандан кейингина, ошириб
юбормадимми, бу гапларни
айтишнинг сира ҳожати йўқдир,
деб ўйлади. Лекин энди
кечлигини билиб афсусланди.
Ўғлидан бундай гапларни
кўпчилик олдида эшитиш
Фароғат учун оғир, ҳатто
даҳшатли эди. Ҳар бир сўзлари
тиғдай санчилиб пора-пора
қилаётганди. Миркомил билан
ариза ёзаётганида, судга
келаётганида бундай бўлишини,
яъни бор гапни очиқ айтади, деб
ўйламаганди. Бардош беролмай,
бас қил, деб бақириб юборишига
бир баҳя қолди. Судянинг яна
уришиб беришидан чўчиб
нафасини ичига ютди. Лекин
барибир чидолмади.
-Ёлғон, ёлғон гапираяпсан! Йўқ
жойдаги гаплар билан мени
айблаб ўзингин фариштадай
қилиб кўрсатма!!
-Нима, айтганларим ёқмадими?!
Тўғри гап туққанингга ёқмайди,
деганлари шу эканда,-деб
Самандар яна ҳис-туйғуларининг
жиловини бутунлай йўқотди.-
Менинг биргина айбим бор. У ҳам
бўлса, сизни нопок йўлдан
қайтариш эди. Афсуски бунга
жуда ожизлик қилдим. Қўлимдан
ҳеч нима келмади. Ўзингизники
камлик қилгандай ҳали норасида
бўлган Шаҳодатни ҳам шу йўлга
бошладингиз! Бир ифлоснинг
қўйнига ўзингиз солиб қўйдингиз!
Ҳаммасига чидасам ҳам шунисига
чидолмадим. Шунда сиз нима
қилдиингиз? Мен уйдан
ҳайдадинигз. Лекин бу ҳам
камлик қилди. Истакларимга ғов
бўлади, деб мендан бутунлай
қутулишнинг йўлини излай
бошладингиз. Йўли ҳам тезда
топила қолди. Синглисини
зўрлади, деган туҳмат билан
қаматтириб юбордингиз. Ўшанда,
судда ўзингизни тутишингизни
кўрган ҳар қандай киши
ҳайратдан лол қолиши аниқ эди.
Чунки, одатда
судланаётганларнинг оналари,
қандай жиноят қилган бўлса ҳам
зор- зор йиғлашади. Енгиллик
беришларини сўраб ёлворишади.
Сиз эса нима қилдингиз? Менга
оғирроқ жазо беришларини талаб
қилдингиз. «Ундай болам йўқ. Мен
учун ўлган», деганингиз
эсингиздами? Қўлимга кишан
солиб олиб чиқиб
кетишаётганридаги ҳолатингиз
ҳамон кўз олдим
👍105❤87😢45😇13🤨9🔥7🙈3🌚1
дан кетмайди.
Кўзларингиз қувончдан
чақнаётганди, ўшанда. Мана,
иккинчи марта мени суд залига
олиб келдиингиз! Ўша пайтда
қилган андишасизлигинигзни яна
тортинмай қилаяпсиз. Шунчалик
қийналиб қолган экансиз, судга
чақиртирмай ўзимга айтсангиз
бўларди-ку!
Вақти келиб ўзингиз ҳам суд
олдида жавоб берасиз. Ҳайрон
бўлманг, бу виждонингиз олдада
жавоб беришинигз бўлади. Бунда
сизга жуда оғир бўлади. Чунки
ҳукми жуда шафқатсиз бўлади.
Уни умрингизнинг охиригача
ўташга маҳкум бўласиз. Бу-
виждон азобидир.
Давоми бор.
Кўзларингиз қувончдан
чақнаётганди, ўшанда. Мана,
иккинчи марта мени суд залига
олиб келдиингиз! Ўша пайтда
қилган андишасизлигинигзни яна
тортинмай қилаяпсиз. Шунчалик
қийналиб қолган экансиз, судга
чақиртирмай ўзимга айтсангиз
бўларди-ку!
Вақти келиб ўзингиз ҳам суд
олдида жавоб берасиз. Ҳайрон
бўлманг, бу виждонингиз олдада
жавоб беришинигз бўлади. Бунда
сизга жуда оғир бўлади. Чунки
ҳукми жуда шафқатсиз бўлади.
Уни умрингизнинг охиригача
ўташга маҳкум бўласиз. Бу-
виждон азобидир.
Давоми бор.
😢152❤86✍26🔥26👏23🤨7😍3👍1
❗️Киндик шакли инсон характерини ва умр кўриш давомийлигини белгилашини биласизми? 🤔
Жуда эски синов.
Қорин тугмачангизни расмдан топдингизми?🤔⁉️⁉️
Жавоблар
Жуда эски синов.
Қорин тугмачангизни расмдан топдингизми?🤔⁉️⁉️
Жавоблар
❤9😁4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💸 Millionlab pullaringizni massajga sarflayapsizmi?
Farzandingizni doimiy massajga olib borasiz, lekin haligacha natija yo'qmi?
🔥 Har safar bola bilan massajga qatnash, navbat kutish, ortiqcha pul sarflash sizni charchatgan bo'lsa, endi o'zingiz ham uy sharoitida bolajoningizni mustaqil massaj qilishingiz mumkin.
Qanday qilib deysizmi?
💁♀ Agar bolalar massajini farzandingiz uchun o'rganishni yoki professional massajist bo'lishni istasangiz, xalqaro toifadagi mutaxassis Go'zal Zaynitdinovaning telegram kanaliga tezda obuna bo'ling 👇
100 dan ortiq massajga oid bepul bilimlarni qo'lga kiritish uchun shu yerni bosing👇
https://t.me/+GE89yjliTMlmMWE6
https://t.me/+GE89yjliTMlmMWE6
Farzandingizni doimiy massajga olib borasiz, lekin haligacha natija yo'qmi?
🔥 Har safar bola bilan massajga qatnash, navbat kutish, ortiqcha pul sarflash sizni charchatgan bo'lsa, endi o'zingiz ham uy sharoitida bolajoningizni mustaqil massaj qilishingiz mumkin.
Qanday qilib deysizmi?
💁♀ Agar bolalar massajini farzandingiz uchun o'rganishni yoki professional massajist bo'lishni istasangiz, xalqaro toifadagi mutaxassis Go'zal Zaynitdinovaning telegram kanaliga tezda obuna bo'ling 👇
100 dan ortiq massajga oid bepul bilimlarni qo'lga kiritish uchun shu yerni bosing👇
https://t.me/+GE89yjliTMlmMWE6
https://t.me/+GE89yjliTMlmMWE6
❤8
Qaysi biri koʻp ovoz olsa oʻsha hikoyadan bir qism joylayman
Anonymous Poll
53%
Oyning oʻn beshi
47%
SABRLIGIM
👏20👍12❤5
Ойнинг ун беши 20-қисм
Вақти келиб ўзингиз ҳам суд
олдида жавоб берасиз. Ҳайрон
бўлманг, бу виждонингиз олдада
жавоб беришинигз бўлади. Бунда
сизга жуда оғир бўлади. Чунки
ҳукми жуда шафқатсиз бўлади.
Уни умрингизнинг охиригача
ўташга маҳкум бўласиз. Бу-
виждон азобидир.
Гўдаклигимиздаёқ отамиздан
жудо қилгандингиз . Унга булган
муҳаббатни бутунлай
қалбимиздан юлиб ташламоқчи
бўлдингиз. Бироқ уни уддалай
олмаганингизни энди билиб
турибман. Ўн кундирки, дадам
билан биргаман. Шу вақт ичида
ота-она нималигини, уларнинг
бағрида яшаш қанчалик завқли,
кўнгилли эканлигини ҳис қилдим.
Ота-она, деганимга ҳайрон
бўлманг. Онам, деб дадамнинг бу
хотинини айтаяпман. У аёл
бутунлай бегона бўлсада мени ўз
фарзандидай бағрига олди. Бор
меҳрини баҳшида этди. Мен ҳам
тортинмай уларни она, дедим.
Менга кўрсатган бир меҳри учун
минг меҳр кўрсатишга тайёрман.
Самандар жойига ўтирганида
залга оғир сукунат чўкди. Ҳатто
суд аъзоларидан ҳам анчагача
садо чиқмади. Фақат Фароғатнинг
пиқиллаб йиғлаши эшиталарди.
-Ҳамидова Фароғат, ўғлингизнинг
бу айтганларига нима дейсиз? -деб
сўраган судя ниҳоят ноҳуш
вазиятга барҳам берди.
Фароғат мажолсизгина ўрнидан
туриб рўмолининг учи билан
кўзларини артди. Гапини нимадан
бошлашини билмай узоқ
каловланиб турди. Самандарнинг
охирги айтган гаплари бутунлай
карахт аҳволга солиб қўйганди.
Лекин шу билан бирга унга
бўлган нафратни янада ошириб
юборганди. Бўлган ишларда
ўзининг айбсизлигини, суд олдида
жабрдийдадай кўрсатишга урина
бошлади.
-Тўғри, шундай ишлар бўлиб
ўтганди,-деб йиғламсираганича
паст овозда гапира бошлади.-
Лекин бунда менинг айбим йўқ.
Дазмолни билмасдан босиб
олгандим…
-Билмасдан?!- деб Самандар
ўрнидан туриб кетди. Судянинг
норози бош чайқаганини кўриб
жойига ўтирди.
-Қамалишида ҳам мени айблаши
нотўғри,-деб Фароғат у томонга
қарамасликка ҳаракат қилди.- Бу
синглиси Шаҳодатнинг иши. Мен
унга, қизим, ундай қилма, ёмон
бўлса ҳам сенинг аканг, амалиб
кетади, деб уни қайтаришга кўп
уриндим. Лекин у қулоқ солмади.
Шунда мен…
-Ёлғон, ҳаммаси ёлғон!!!
Эшик томондан эшитилган кескин
ҳайқириқ унинг гапини бўлиб
қўйди. Ҳамма ялт этиб қаради.
Эшик олдида юзлари оқариб
кетган, кўзларидан ўт чақнаётган
Шаҳодат турарди. Фароғар ўзини
йўқотиб қўйди. Айтмоқчи бўлган
гаплари бўғзида қолиб кетди. Шу
даражада ўзини йўқотиб
қўйгандики, қаршисида қизи эмас,
ашаддий кушандласи тургандай
эди. Ҳеч қачон ўзини бу даражада
ожиз, нотавон ҳис қилмаганди.
Шаҳодатнинг авзойидан ундан
ҳеч бир яхшилик кутиб
бўлмаслигини, аксинча ҳозирги
эшитганлари у айтмоқчи
бўлганлари олдида ҳеч нарса
эмаслигини аниқ ҳис қилди. Ҳатто
бундан ҳам даҳшатлироқ
бўлишини сзиб турарди. Шу
билан бирга, суднинг натижаси
ўзи истагандай якун топмаслигини
англаб, аъзойи бадани музлаб
кетди.
-Сиз ким бўласиз? Нега берухсат
кириб аралашаяпсиз?-деб судя
қошларини чимириб сўради.
-Синглиси, Шаҳодат Ҳамидова
бўламан,- деб Шаҳодат Самандар
томонга имо қилиб деди.- Бу
мажорага менинг ҳам алоқам
бўлганлигим учун судда
қатнашишимга рухсат
беришингизни сўрайман.
Судя маслаҳатчилари билан
гаплашиб олгандан кейин, майли,
деб рухсат берди. Шаҳодат
Самандарнинг ёнига ўтирди.
«Мен ўзим гаплашиб қўяман.
Ҳаммаси биз ҳохлагандай
бўлади», деб Миркомил
Фароғатни ишонтирганди. Лекин
судянинг муомиласидан у билан
умуман гаплашмаганини фаҳмлаб
турарди. Бу ҳам уни қаттиқ
асабийлаштраётганди.
-Нега келдинг? Мен сенга нима
дегандим?-деди Самандар паст
овозда. Бунга жавобан Шаҳодат,
кейин айтаман, деди секингина.
-Шаҳодат Ҳамидова, акангиз билан
ойингизнинг муносабатларига сиз
қандай изоҳ берасиз? Сизнинг ҳам
алоқангиз бор экан, бундай
бўлишига нима сабаб, деб
ўйлайсиз?- деб сўради маслаҳатчи
аёл.
-Нима учун ойимнинг ҳолидан
хабар олмай қўйганини акамнинг
ўзи айтиб берди. Унинг ҳамма
гаплари тўғри эканлигини
тасдиқлайман. Мен бунга шундай
қўшимча қиламан. Бўлган
ишларда ойим ўзини айбсиз
қилиб кўрсатмоқчи бўлаяпти.
Лекин бу уриниши беҳуда, деб
биламан. Чунки ойни этак билан
ёпиб бўлмайди, дейишади.
Акамнинг ҳам, ойимнинг ҳам
қандайликларини бутун қишлоқ
биларди,-деб Шаҳодат Фароғатга
юзланди.- Ойи, нега ерга қараб
ўтирибсиз? Нега бизга тик
қарамаяпсиз? Қаролмайсиз ҳамда.
Шунин
Вақти келиб ўзингиз ҳам суд
олдида жавоб берасиз. Ҳайрон
бўлманг, бу виждонингиз олдада
жавоб беришинигз бўлади. Бунда
сизга жуда оғир бўлади. Чунки
ҳукми жуда шафқатсиз бўлади.
Уни умрингизнинг охиригача
ўташга маҳкум бўласиз. Бу-
виждон азобидир.
Гўдаклигимиздаёқ отамиздан
жудо қилгандингиз . Унга булган
муҳаббатни бутунлай
қалбимиздан юлиб ташламоқчи
бўлдингиз. Бироқ уни уддалай
олмаганингизни энди билиб
турибман. Ўн кундирки, дадам
билан биргаман. Шу вақт ичида
ота-она нималигини, уларнинг
бағрида яшаш қанчалик завқли,
кўнгилли эканлигини ҳис қилдим.
Ота-она, деганимга ҳайрон
бўлманг. Онам, деб дадамнинг бу
хотинини айтаяпман. У аёл
бутунлай бегона бўлсада мени ўз
фарзандидай бағрига олди. Бор
меҳрини баҳшида этди. Мен ҳам
тортинмай уларни она, дедим.
Менга кўрсатган бир меҳри учун
минг меҳр кўрсатишга тайёрман.
Самандар жойига ўтирганида
залга оғир сукунат чўкди. Ҳатто
суд аъзоларидан ҳам анчагача
садо чиқмади. Фақат Фароғатнинг
пиқиллаб йиғлаши эшиталарди.
-Ҳамидова Фароғат, ўғлингизнинг
бу айтганларига нима дейсиз? -деб
сўраган судя ниҳоят ноҳуш
вазиятга барҳам берди.
Фароғат мажолсизгина ўрнидан
туриб рўмолининг учи билан
кўзларини артди. Гапини нимадан
бошлашини билмай узоқ
каловланиб турди. Самандарнинг
охирги айтган гаплари бутунлай
карахт аҳволга солиб қўйганди.
Лекин шу билан бирга унга
бўлган нафратни янада ошириб
юборганди. Бўлган ишларда
ўзининг айбсизлигини, суд олдида
жабрдийдадай кўрсатишга урина
бошлади.
-Тўғри, шундай ишлар бўлиб
ўтганди,-деб йиғламсираганича
паст овозда гапира бошлади.-
Лекин бунда менинг айбим йўқ.
Дазмолни билмасдан босиб
олгандим…
-Билмасдан?!- деб Самандар
ўрнидан туриб кетди. Судянинг
норози бош чайқаганини кўриб
жойига ўтирди.
-Қамалишида ҳам мени айблаши
нотўғри,-деб Фароғат у томонга
қарамасликка ҳаракат қилди.- Бу
синглиси Шаҳодатнинг иши. Мен
унга, қизим, ундай қилма, ёмон
бўлса ҳам сенинг аканг, амалиб
кетади, деб уни қайтаришга кўп
уриндим. Лекин у қулоқ солмади.
Шунда мен…
-Ёлғон, ҳаммаси ёлғон!!!
Эшик томондан эшитилган кескин
ҳайқириқ унинг гапини бўлиб
қўйди. Ҳамма ялт этиб қаради.
Эшик олдида юзлари оқариб
кетган, кўзларидан ўт чақнаётган
Шаҳодат турарди. Фароғар ўзини
йўқотиб қўйди. Айтмоқчи бўлган
гаплари бўғзида қолиб кетди. Шу
даражада ўзини йўқотиб
қўйгандики, қаршисида қизи эмас,
ашаддий кушандласи тургандай
эди. Ҳеч қачон ўзини бу даражада
ожиз, нотавон ҳис қилмаганди.
Шаҳодатнинг авзойидан ундан
ҳеч бир яхшилик кутиб
бўлмаслигини, аксинча ҳозирги
эшитганлари у айтмоқчи
бўлганлари олдида ҳеч нарса
эмаслигини аниқ ҳис қилди. Ҳатто
бундан ҳам даҳшатлироқ
бўлишини сзиб турарди. Шу
билан бирга, суднинг натижаси
ўзи истагандай якун топмаслигини
англаб, аъзойи бадани музлаб
кетди.
-Сиз ким бўласиз? Нега берухсат
кириб аралашаяпсиз?-деб судя
қошларини чимириб сўради.
-Синглиси, Шаҳодат Ҳамидова
бўламан,- деб Шаҳодат Самандар
томонга имо қилиб деди.- Бу
мажорага менинг ҳам алоқам
бўлганлигим учун судда
қатнашишимга рухсат
беришингизни сўрайман.
Судя маслаҳатчилари билан
гаплашиб олгандан кейин, майли,
деб рухсат берди. Шаҳодат
Самандарнинг ёнига ўтирди.
«Мен ўзим гаплашиб қўяман.
Ҳаммаси биз ҳохлагандай
бўлади», деб Миркомил
Фароғатни ишонтирганди. Лекин
судянинг муомиласидан у билан
умуман гаплашмаганини фаҳмлаб
турарди. Бу ҳам уни қаттиқ
асабийлаштраётганди.
-Нега келдинг? Мен сенга нима
дегандим?-деди Самандар паст
овозда. Бунга жавобан Шаҳодат,
кейин айтаман, деди секингина.
-Шаҳодат Ҳамидова, акангиз билан
ойингизнинг муносабатларига сиз
қандай изоҳ берасиз? Сизнинг ҳам
алоқангиз бор экан, бундай
бўлишига нима сабаб, деб
ўйлайсиз?- деб сўради маслаҳатчи
аёл.
-Нима учун ойимнинг ҳолидан
хабар олмай қўйганини акамнинг
ўзи айтиб берди. Унинг ҳамма
гаплари тўғри эканлигини
тасдиқлайман. Мен бунга шундай
қўшимча қиламан. Бўлган
ишларда ойим ўзини айбсиз
қилиб кўрсатмоқчи бўлаяпти.
Лекин бу уриниши беҳуда, деб
биламан. Чунки ойни этак билан
ёпиб бўлмайди, дейишади.
Акамнинг ҳам, ойимнинг ҳам
қандайликларини бутун қишлоқ
биларди,-деб Шаҳодат Фароғатга
юзланди.- Ойи, нега ерга қараб
ўтирибсиз? Нега бизга тик
қарамаяпсиз? Қаролмайсиз ҳамда.
Шунин
❤182😢88👍32👏13🔥9🙈4🤨2🕊1😇1