ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

улозамат қила бошлади. У Шаҳодатхон, Шаҳодатхон, деб ҳушомадлар қилар, ширин сўзлар билан эркалашга, кўнглини овлашгп ҳаракат қиларди. Бир куни олиб келган бежиримгина чет эл туфлиси кўзларини ўйнатиб юборди. Қўярда-қўймас қўлига шампан тутқазиб ичишга ундай…

ар ўқиб ҳам
кўрмади. Кейин судда ўзини
қандай тутиши кераклигини ва
нималарни айтиши кераклигини
обдан уқтирди. Фароғат ҳам
бунда жонбозлик кўрсатди.
Уларнинг кўрсатмаларини тўлиқ
бўлмасада бажарди. Шунинг
ўзиёқ учун етарли бўлди. Судда
Шаҳодат ойисини таниёлмаё
қолди. Гувоҳ сифатида сўз
беришганида айтган гаплари бир-
биридан даҳшатли эди.
-Мен бева бошим билан шу икки
боламни катта қилдим. Емай-
едирдим, киймай- кийдирдим.
Тенгдошлари орасида отам йўқ,
деб ўксимаслигига ҳаракат
қилдим. Шуларни деб не-не
машаққатларга бардош бердим.
Бунинг эвазига эшитган
«раҳмат»ларини кўриб
турибсизлар. Бу бола юрак-
бағримни қон қилди. Ҳаётимни
зулматга айлантирди. Ичиб келиб
арзимаган баҳоналар билан
жанжал кўтаради. Бир-икки марта
қўл ҳам кўтарди. Қизим
иккаламизга кун бермай қўйди.
Болам экан, ҳаммасига чидадим.
Лекин бу қилган ишига
чидолмайман. Унга сира шафқат
қилмай, қаттиқроқ жазо
беринглар. Бошқаларга ҳам ўрнак
бўлсин. Менинг бундай болам
йўқ. Мен учун ўлган.
Шаҳодат секин акасига қаради-ю,
юраги музлаб кетди. У ўрнидан
туриб кетган, икки қўли билан
панжарани ушлаганича
кўзларини катта-катта очиб қотиб
қолганди. Афтидан у ўзига
қўйилаётган айбловдан кўра
ойисининг айтганларидан
даҳшатга тушиб қолганди.
Ҳукм ўқилишидан аввал сўнгги
сўз беришганида Самандар
айримларга ўхшаб кўз ёш
тўкмади. Енгилроқ жозо
беришларинги сўраб ялиниб-
ёлвормади. Гаплари асасан
Шаҳодатга қаратилганди. Лекин
кутганидай таъна қилмади. Ёмон
сўзлар айтиб ҳақорат қилмади.
Лекин ҳар бир айтган сўзлари
юрагига тиғдай санчилди. Улар
ҳар қандай таъна-маломатлардан,
сўкишлардан оғирроқ эди.
-Шаҳодат, сен менга шундай
тухмат қилаётган бўлсанг ҳам
ташқарига отилди.
Суд залининг очиқ эшигидан
ҳукмни эшитиб «дод» деб
юборди. Ҳушини йўқотгандай
кўчага чиқиб кетди. Ҳеч қаёққа
қарамай боши оққан томонга кета
бошлади. Йўлда учраган
кишиларнинг ажабланиб
қарашларига эътибор ҳам
бермасди. Бир жойда катта йўлга
чиқиб кетиб машина остида
қолаёзди. Шофёрнинг жаҳл билан
сўкингинини эшитмади ҳам…
Автобуснинг қаттиқ силкиниши
ҳаёлини тўзғитиб юборди.
Ташқарига қараб етиб
келганларини билди. Уйғониб
кетган Эркин қаерга келиб
қолдик, дегандай атрофга
аланглади.
-Яшавор-е, уйқичи,- деб Шаҳодат
ўғлиниг бошини силади. -
Тоғамникига бораман, дейсан-у,
йўл бўйи ухлаб келаганнинг
нимаси?
Эркин илжайиб тураверди.
Автобусдан тушганларидан сўнг
сўради.
-Ойи, тоғамнинг уйига ҳали
узоқми?
-Қишда келгандинг-ку, дарров
эсингдан чиқардингми?-деб
Шаҳодат бекатда турган
автобусларга ишора қилди. -
Анави четдагисига ўтирсак,
бирпасда етамиз.
Улар чиққан автовус деярли бўш
эди. Шу сабабли, анчагина
кутишларига тўғри келди. Дим
ҳавода нафас олиш ҳам қийин
эди. Автобус юрганидан кейин
очиқ деразаларидан ғариллаб
кираётган шамол гарчи илиқ
бўлсада нафас олишларини
енгиллаштирганди. Эркин ойнадан
шаҳарни томоша қилиб борарди.
Шаҳодат эса яна акаси ҳақидаги
ўйга берилди . Лекин қизиқувчан
Эркин бунга имкон бермади.
-Ойи,етиб келдикми?
-Йўқ, ҳали етганимиз йўқ,-деди
Шаҳодат унинг бесабрлигидан
кулиб қўяркан.
Саратон иссиғи аллақачон ўз
ҳукмини ўтказаётганди. Икки
қўлида оғир сумкаларни кўтариб
бораётган Шаҳодат тезда терга
ботди. Яқинлашиб қолганларида,
«полвон бола тоғасиникига
меҳмонга келаяпрти, эканда»,
деган таниш овоз эшитилди.
Ўгирилиб қараганида
Самандарнинг қўшниси
Собиржонга кўзи тушди.
-Ассалому алайкум, Собиржон
ака,- деб Шаҳодат қўлидаги
сумкаларни ерга қўйиб салом
берди. -Яхши юрибсизми? Янгам
ҳам тузукми?
-Худога шукур, ўзинг яхши
юрибсанми? Қийналмай етиб
келдиларингми?-деб Собиржон
Эркин билан қўл бери
кўришаркан.- Лекин ҳозир тоғанг
бу ердап яшамайди.
-Кўчиб кетганми, қаёққа?-деб
Шаҳодат ҳайрон бўлиб сўради.
-Шундай деса ҳам бўлади,-деди
Собиржон. У Самандарнинг бу
ердан кетишининг сабабини
айтсаммикан, деб ўйланиб қолди.
«Яхшиси, бошлаб бораман. Ўзи
ўша ёқда билиб олар», деб бу
фикридан қайтди.
-Узоққа кетганми? Нега менга
хабар қилмади?-деб Шаҳодат
унинг ўйланиб қолганидан
ташвишланиб сўради.
-Шаҳарнинг ўзида. Айтганим
билан топиб боролмайсизлар.
Бирпас сабр қилинглар, деб
Собиржон машинасини
кавлаштираётган Баходирга
Самандарнинг уйига элтиб
қўйишни илтимос қилди. У
бажонидил роз

❤182🔥64😍25👏10👍6

8.32K viewsedited 07:17