Мана ўтди ғанимат бир кун,
Кимлар сезди, кимлар сезмади.
Бу дунёнинг бахт кемасида,
Кимлар кезди кимлар кезмади.
Яна бир кун ўтди, ғанимат,
Зиё олган қалблар авжида.
Нур томонга интилмаганлар,
Қолиб кетди ғафлат қунжида.
Янги кун келади, у хам ғанимат.
Тилагим Ҳақ томон, интилиб қолинг.
Чиқариб юракдан бенаф оловни,
Ўрнига илм-у гавҳарни солинг!
ХАЙРЛИ ТУН !
Аллоҳга омонатсиз
Кимлар сезди, кимлар сезмади.
Бу дунёнинг бахт кемасида,
Кимлар кезди кимлар кезмади.
Яна бир кун ўтди, ғанимат,
Зиё олган қалблар авжида.
Нур томонга интилмаганлар,
Қолиб кетди ғафлат қунжида.
Янги кун келади, у хам ғанимат.
Тилагим Ҳақ томон, интилиб қолинг.
Чиқариб юракдан бенаф оловни,
Ўрнига илм-у гавҳарни солинг!
ХАЙРЛИ ТУН !
Аллоҳга омонатсиз
❤39👍6
Forwarded from ㅤ
Эркак киши аёлини олдида ухламаса гуноҳми?
Эркак киши аёлини олдида ухламаса, яъни аёли бир ўзи хар доим ухласа эркак
кишига гуноҳми?
ЖАВОБ:👇
Эркак киши аёлини олдида ухламаса, яъни аёли бир ўзи хар доим ухласа эркак
кишига гуноҳми?
ЖАВОБ:👇
❤15🔥3
"7 КУНДA - МИНУС 10 КИЛОГРAММ! БУ ҲAҚИҚAТ! 😱
Ишониш қийин, лекин кўзгудаги аксим алдамайди. Йиллар давомида тўпланган ёғлар атиги бир ҳафтада "эриб" кетди.
На очлик, на хавфли кимёвий воситалар ва на 'Оземпик'! 🚫
Ҳамма ҳайратда ва 'сиринг нимада?' деб сўрашдан чарчамаяпти. Мен эса бу сирни яширмайман.
Тезроқ кириб билиб олинг, линк тез орада ўчирилиши мумкин: 👇
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
Ишониш қийин, лекин кўзгудаги аксим алдамайди. Йиллар давомида тўпланган ёғлар атиги бир ҳафтада "эриб" кетди.
На очлик, на хавфли кимёвий воситалар ва на 'Оземпик'! 🚫
Ҳамма ҳайратда ва 'сиринг нимада?' деб сўрашдан чарчамаяпти. Мен эса бу сирни яширмайман.
Тезроқ кириб билиб олинг, линк тез орада ўчирилиши мумкин: 👇
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
🔗 https://www.maxeffect.uz/linyforte2
❤7
"Оёққа туришимга на умид, на ирода қолган эди..." 😔
Ҳар бир қадамим азоб, ҳар бир ҳаракатим кўз ёши эди. "Бўлди, энди ҳеч қачон аввалгидек юра олмасам керак" деб тақдирга тан бергандим.
Лекин кутилмаганда бир танишим оддийгина маслаҳат берди. Аввалига ишонмадим, лекин суртгач... Атиги 10 дақиқадан сўнг ҳаётим ўзгарди! Гўё бўғимларимга янги куч бергандек.
Ўша мўъжизавий малҳам ҳақида батафсил бу ерда ёзилган:
👇👇👇👇👇
https://doctorneo.uz/sustavoil10
https://doctorneo.uz/sustavoil10
https://doctorneo.uz/sustavoil10
Ҳар бир қадамим азоб, ҳар бир ҳаракатим кўз ёши эди. "Бўлди, энди ҳеч қачон аввалгидек юра олмасам керак" деб тақдирга тан бергандим.
Лекин кутилмаганда бир танишим оддийгина маслаҳат берди. Аввалига ишонмадим, лекин суртгач... Атиги 10 дақиқадан сўнг ҳаётим ўзгарди! Гўё бўғимларимга янги куч бергандек.
Ўша мўъжизавий малҳам ҳақида батафсил бу ерда ёзилган:
👇👇👇👇👇
https://doctorneo.uz/sustavoil10
https://doctorneo.uz/sustavoil10
https://doctorneo.uz/sustavoil10
❤10
Forwarded from 🆂🅷🅰🅼🆂🅸🅽🆄🆁 𝐌꯭ᵒ꯭ʰ꯭ⁱ꯭ᶜ꯭ʰ꯭ᵉ꯭ʰ꯭ʳ꯭ᵃ
NEGA AYOLLAR BU KURSNI TANLAYABDI
KURS NARXI ATIGI
1 OY 45 MING
2 OY 80 MING
HAMMA UCHUN MENYULAR TOʻGʻRI KELADI
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
https//t.me/SOGLOM_OZISH_111
GURUHGA KIRING
TEZ KOK YOZUVNI USTIGA BOSING GURUHGA KIRASIZ
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤13
MUALLIF:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏31👍18❤3✍2🔥2⚡1
#ижара_ҳаётлар
164-қисм
.....ким билади,сиз айтаётган киши ўзи маълум суммага келишиб бу ишда бошдек тургандир? Ёки бошлиқалари бир -икки йил ётиб чиқса, ўзимиз қараймиз дегандир?",- деб тахмин юритганда,Тимур ўйланиб қолди.
Баҳорни пулга қизиқтирган бўлиши мумкинми? Охирги пайтлар гапалшмаган эди. Уйдан кетганди. Флешкани жойига қўйдим деганди. Тимур ерида безовталанди, чунки Баҳорда флешка нусхаси бор эди. Компьютерига сақлаб қўйганини кўрганди. Буни ҳозир бу ерда айтса гап умуман бошқа томонга кетиши мумкин. Шу учун жим туришни афзал кўрди.
"Агар қизнинг далили бўлсачи?",-деганида эса, Карим бу Тимурнинг жиянига бўлган муносабатини янада аниқлаштиргандек бўлди.
“Далилнинг турига боғлиқ”,-деб усти ёпиқ жавоб олишганди.
Пули тўланмаган қабулда тайинли гап чиқиқши амри маҳол эди. Тимур ичида яна қайтиб келиб керак бўлса пул тўлаб маслаҳат олишни режа қилиб қўйди.
Адвокат хонасидан чиқишиб иккаласи йўлда кетар экан, Карим чидолмай сўради.
"Ука, сен бу Баҳор жиянга кўнглинг борми?",-деганида Тимурнинг ранги оқарди.
Чунки бундай савол кутмаганди. Жавоб беришга шошилмади. Йўқ деса Баҳорга қийин, ҳа деса ўзига қийин. Узоқ ўйлаб жавоб қилди.
"Бор бўлгани билан нима фойда. Жиянингиз қайрилиб ҳам қарамади",-деб ҳам ўзини ҳам Баҳорни вазиятдан қутқармоқчи бўлди.
"Бўлмаслиги энг тўғриси. Чунки жияним унаштирилган. Куйов ҳам яқинда келиши керак",-деб жавоб қилди.
Тимур биларди. Баҳорнинг оиласи ҳаётда уни қабул қилишмас эди. Индамай бир нарса дея олмади. Шунда Карим унинг елкасига қўлини қўйиб.
"Лекин сендан зўр куйов чиқар экан. Қизларни кўзи кўрда ",-деб қолди.
Карим Тошкентда етарлича маблағсиз бир нарса қила олмаслигини билиб вилоятга қайтадиган бўлди.
"Мен сенга қўнғироқ қилиб билиб тураман вазиятни. Онасини жўнатарман балки. Ўзинг қараб қўярсан, ука",-деб қўйди.
Тимур алабтта деб жавоб қилди. Карим кетар экан, Тимур ётоқхонага йўл олди. Баҳорни қаерга кўчганини шу пайтгача билмас эди. Нарсалари ичидан компьютерини олиши керак. Адвокатга кўрсатиб маслаҳат олиши лозим. Баҳорнинг хонасини топиш қийин бўлмади. Фақат у ерга кириш қийин ҳатто имконсиз эди. Бир неча соат кутиб, хонадошини келишини кутди. Унга ўзини Баҳорни йигити деб таништирди. Ётоқхонада Баҳорни қаергадир йўқолганини эшитишган экан. Лекин биров аниқ бир нарса билмаслиги яхши эди.
164-қисм
.....ким билади,сиз айтаётган киши ўзи маълум суммага келишиб бу ишда бошдек тургандир? Ёки бошлиқалари бир -икки йил ётиб чиқса, ўзимиз қараймиз дегандир?",- деб тахмин юритганда,Тимур ўйланиб қолди.
Баҳорни пулга қизиқтирган бўлиши мумкинми? Охирги пайтлар гапалшмаган эди. Уйдан кетганди. Флешкани жойига қўйдим деганди. Тимур ерида безовталанди, чунки Баҳорда флешка нусхаси бор эди. Компьютерига сақлаб қўйганини кўрганди. Буни ҳозир бу ерда айтса гап умуман бошқа томонга кетиши мумкин. Шу учун жим туришни афзал кўрди.
"Агар қизнинг далили бўлсачи?",-деганида эса, Карим бу Тимурнинг жиянига бўлган муносабатини янада аниқлаштиргандек бўлди.
“Далилнинг турига боғлиқ”,-деб усти ёпиқ жавоб олишганди.
Пули тўланмаган қабулда тайинли гап чиқиқши амри маҳол эди. Тимур ичида яна қайтиб келиб керак бўлса пул тўлаб маслаҳат олишни режа қилиб қўйди.
Адвокат хонасидан чиқишиб иккаласи йўлда кетар экан, Карим чидолмай сўради.
"Ука, сен бу Баҳор жиянга кўнглинг борми?",-деганида Тимурнинг ранги оқарди.
Чунки бундай савол кутмаганди. Жавоб беришга шошилмади. Йўқ деса Баҳорга қийин, ҳа деса ўзига қийин. Узоқ ўйлаб жавоб қилди.
"Бор бўлгани билан нима фойда. Жиянингиз қайрилиб ҳам қарамади",-деб ҳам ўзини ҳам Баҳорни вазиятдан қутқармоқчи бўлди.
"Бўлмаслиги энг тўғриси. Чунки жияним унаштирилган. Куйов ҳам яқинда келиши керак",-деб жавоб қилди.
Тимур биларди. Баҳорнинг оиласи ҳаётда уни қабул қилишмас эди. Индамай бир нарса дея олмади. Шунда Карим унинг елкасига қўлини қўйиб.
"Лекин сендан зўр куйов чиқар экан. Қизларни кўзи кўрда ",-деб қолди.
Карим Тошкентда етарлича маблағсиз бир нарса қила олмаслигини билиб вилоятга қайтадиган бўлди.
"Мен сенга қўнғироқ қилиб билиб тураман вазиятни. Онасини жўнатарман балки. Ўзинг қараб қўярсан, ука",-деб қўйди.
Тимур алабтта деб жавоб қилди. Карим кетар экан, Тимур ётоқхонага йўл олди. Баҳорни қаерга кўчганини шу пайтгача билмас эди. Нарсалари ичидан компьютерини олиши керак. Адвокатга кўрсатиб маслаҳат олиши лозим. Баҳорнинг хонасини топиш қийин бўлмади. Фақат у ерга кириш қийин ҳатто имконсиз эди. Бир неча соат кутиб, хонадошини келишини кутди. Унга ўзини Баҳорни йигити деб таништирди. Ётоқхонада Баҳорни қаергадир йўқолганини эшитишган экан. Лекин биров аниқ бир нарса билмаслиги яхши эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤93🔥31👏30👍12🤨6🕊5
#ижара_ҳаётлар
165-қисм
Ҳаёт фақат кимсасизларга қийин ўтади десам, ҳамма нарсаси бор кишилар қийинчиликни ўзларига пайдо қилишар экан. Баҳорнинг ҳолатини ичимда таҳлил қилар эканман, бунча кирли ўйин келиши аниқ эди. Амакисини жўнатиб компьютерини уйга олиб келдим.
Жасминага ҳам бу уйда бошқа турмаслигини айтиб жавобини берган эдим. Баҳорнинг ўзини тутишидан жаҳлим чиққан бўлсада уни терговга олиб борганларини эшитганда жуда қийналдим. Эркакларга итдек муомла қилганлар аёлларга нима қилишарди худо биларди. Баҳор мени яна ажаблантирмади чунки компьютери кодланган эди.
Бу ердаги далилни олиб адвокат билан маслаҳат қилмоқчи эдим. Аммо қаерда? Ўзи каби чигал эди ишлатадиган нарсаси ҳам. Нусхалаган видеоларни ололмаслигимни билиб, эртаси куни яна адвокат ёнига бордим. Бу сафар пул тўплаб очиқ гаплашдим.
"Тимур бу иш жиддий лекин имконсиз эмас. Агар хоҳласанг мен тергов бўлимига бориб у қиз билан гаплашиб келаман",-деди аёл.
"Яхши бўларди. Уни уйдагилари уй масаласини билишмас эди. Мен уни кўндирган эдим. Терговга олиб кетилмаса меъросни рад қилмоқчи бўлганди фақат улгурмади",-дедим ростини айтиб.
"Ундан хавотир олма! Менга баъзи бир хужжатларга имзо қўйиши керак. Кейин унинг расмий ҳимоячиси бўла оламан. Ҳар эҳтимолга қарши у қоғозини ҳам тайёр қилиб бораман балки қўл қўйса битта ғавғоси камаяр эди",-деди аёл дадил туриб.
"Бизни яъни уйдагилари билан гаплашгани қўйишймайди. Илтимос унга айтинг компьютери менда. Унинг паролини берсин",-деб тушунтирдим.
Ҳуқуқий ишлар биз кутганчалик осон эмас эди. Адвокат дам олиш куни орага киргани ҳисобига яна 3 кун деганда Баҳор билан учраша олди. Мени ички ишлар олдига чақирганди. Ишимни ташлаб бордим. Аёлни кутиб турдим. Фақат кўзимга кўринган аёлни таниб тезда унга яқинлашдим.
"Кечирасиз? Сиз бизни уйга келган эдингиз?",-деб у аёлга гапирдим.
Ичкарида терговда фақат Баҳор қолганига қараганда ҳамма гапнинг боши бўлган бу аёл ички ишлар бўлимига бемалол келиб юрган бўлса демак ечим ҳам шунда.
"Ооо, какие люди?",-деб менга қараб тиржайди.
"Сиз уйга келиб бошингизга тушган гапларни айтиб бердингиз. Нега сиз қидирган аёл қолиб Баҳор ичкарида?",-деб унга дўқ қилдим.
"Сизга жавоб беришга мажбур эмасман, сиз кимсиз? Оиласими? Ҳа, я! Уни сохта эрисиз ",-деб беҳаёларча кулди.
165-қисм
Т И М У Р.
Ҳаёт фақат кимсасизларга қийин ўтади десам, ҳамма нарсаси бор кишилар қийинчиликни ўзларига пайдо қилишар экан. Баҳорнинг ҳолатини ичимда таҳлил қилар эканман, бунча кирли ўйин келиши аниқ эди. Амакисини жўнатиб компьютерини уйга олиб келдим.
Жасминага ҳам бу уйда бошқа турмаслигини айтиб жавобини берган эдим. Баҳорнинг ўзини тутишидан жаҳлим чиққан бўлсада уни терговга олиб борганларини эшитганда жуда қийналдим. Эркакларга итдек муомла қилганлар аёлларга нима қилишарди худо биларди. Баҳор мени яна ажаблантирмади чунки компьютери кодланган эди.
Бу ердаги далилни олиб адвокат билан маслаҳат қилмоқчи эдим. Аммо қаерда? Ўзи каби чигал эди ишлатадиган нарсаси ҳам. Нусхалаган видеоларни ололмаслигимни билиб, эртаси куни яна адвокат ёнига бордим. Бу сафар пул тўплаб очиқ гаплашдим.
"Тимур бу иш жиддий лекин имконсиз эмас. Агар хоҳласанг мен тергов бўлимига бориб у қиз билан гаплашиб келаман",-деди аёл.
"Яхши бўларди. Уни уйдагилари уй масаласини билишмас эди. Мен уни кўндирган эдим. Терговга олиб кетилмаса меъросни рад қилмоқчи бўлганди фақат улгурмади",-дедим ростини айтиб.
"Ундан хавотир олма! Менга баъзи бир хужжатларга имзо қўйиши керак. Кейин унинг расмий ҳимоячиси бўла оламан. Ҳар эҳтимолга қарши у қоғозини ҳам тайёр қилиб бораман балки қўл қўйса битта ғавғоси камаяр эди",-деди аёл дадил туриб.
"Бизни яъни уйдагилари билан гаплашгани қўйишймайди. Илтимос унга айтинг компьютери менда. Унинг паролини берсин",-деб тушунтирдим.
Ҳуқуқий ишлар биз кутганчалик осон эмас эди. Адвокат дам олиш куни орага киргани ҳисобига яна 3 кун деганда Баҳор билан учраша олди. Мени ички ишлар олдига чақирганди. Ишимни ташлаб бордим. Аёлни кутиб турдим. Фақат кўзимга кўринган аёлни таниб тезда унга яқинлашдим.
"Кечирасиз? Сиз бизни уйга келган эдингиз?",-деб у аёлга гапирдим.
Ичкарида терговда фақат Баҳор қолганига қараганда ҳамма гапнинг боши бўлган бу аёл ички ишлар бўлимига бемалол келиб юрган бўлса демак ечим ҳам шунда.
"Ооо, какие люди?",-деб менга қараб тиржайди.
"Сиз уйга келиб бошингизга тушган гапларни айтиб бердингиз. Нега сиз қидирган аёл қолиб Баҳор ичкарида?",-деб унга дўқ қилдим.
"Сизга жавоб беришга мажбур эмасман, сиз кимсиз? Оиласими? Ҳа, я! Уни сохта эрисиз ",-деб беҳаёларча кулди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤96🤨31🔥26👏25👍6😍2
#ижара_ҳаётлар
166-қисм
Бу ҳаётда биров ҳақида ғамхўрлик қилиш энг маъсулиятли иш эди. Инсонлар туққан боласига қарашни истамай, тақдирнинг қўлига ташлаб кетганидан сўнг бировга ёрдам қилиш уни асраб авайлашга уриниш қанчалик ақлсизча иш.
Аммо юрак ўлгур қўймас эди-да. Қаршимда турган аёлнинг башарасига қанчалик тупиргим келмасин ўзимни зўрға тийиб турдим. Чунки мени ташлаб кетган онам ва уялмай бошқаларга туғиб боласини берган аёл,бир дир.
“Нима истадинг Баҳордан?”,-деб очиқ савол бердим.
“Пулларимни”,-деб яна ўзини бир нимага арзийдиган одамдек тиржайди.
“Сени чув туширган бошқаси. Нега бегуноҳ қизга тухмат қилдинг?”,-деганимда уф-пуфлаб, гапим ёқмаганини билдирди.
“Мен ҳам айбсиз эдим. Уларни ишига ярадим. Охиргисида улар менга номардлик қилишди”,-деди тиржайиб.
“Унда у ифлосларни ёзиб бер. Баҳорда нима айб? Сени кўрмаган танимаган бўлса?”,-деб бақириб бердим.
“Қани тўдани бошлари? Биттаси Грузияда иккинчиси Дубайда? Мен уларни огоҳлантирдим. Ишхонасини текширсин. Милиция топсин!”,-деб йўлида борарди.
Бу аёл шунчаки пулининг дардида унга ким пул беришининг аҳамияти йўқ. Феруза ва ҳамтовоғи Наима эса изларини йўқотиб бўлган.
“Қанча сендан қарзи?”,-деб сўраган эдим, юрган йўлида тўхтади.
“Ўн минг!”,-деди ҳийлакор оҳангда.
Одамлар минг доллар учун бировни сотар ва қаматар эди.
“Пулингни берса аризангни қайтариб оласанми?”,-деганимда орсиз тиржайди.
“Пулни олиб кел гаплашамиз”,-деди.
“Рақамингни бер унда”,-дегандим сумкачасидан ручкасини чиқарди бирор қоғозга ёзадими десам, қопқоғини оғзи билан олиб кўзини мендан узмай безларча сузиларди. Қўлимни ушлаб кафтимга ёзганида эса, мендек хатоси кўп одам ҳам жирканиб кетди.
“Сақлаб қўй керак бўлади. Стрессингни кетказмоқчи бўлсанг, қўнғироқ қил. Биринчисда скидка бор, красавчик”,-деб асабларимга ўйнади.
Бошим қотиб эшик олдида турардим. Менда унақа сумма пул йўқ эди. Ҳозирча йўқ бир неча ойдан сўнг бўлиши керак. Аммо унгача Баҳорни ичкарида нималар кутишини худо билади. Адвокат аёл эшикдан кўринди, олдида Баҳорга ўхшаб кетадиган бир аёл чиқди. Онаси келади деганди. Демак келибдида.
“Тимур бўлди Баҳор билан кўришдим. Бу сенга”,-деб қўлимга кичик бир қоғозда ёзилган рақамлар бор эди.
210399 Баҳорнинг туғилган куни ва йили. Наврўз байрамида туғилгани учун унга Баҳор деб исм қўйилган эди.
166-қисм
Бу ҳаётда биров ҳақида ғамхўрлик қилиш энг маъсулиятли иш эди. Инсонлар туққан боласига қарашни истамай, тақдирнинг қўлига ташлаб кетганидан сўнг бировга ёрдам қилиш уни асраб авайлашга уриниш қанчалик ақлсизча иш.
Аммо юрак ўлгур қўймас эди-да. Қаршимда турган аёлнинг башарасига қанчалик тупиргим келмасин ўзимни зўрға тийиб турдим. Чунки мени ташлаб кетган онам ва уялмай бошқаларга туғиб боласини берган аёл,бир дир.
“Нима истадинг Баҳордан?”,-деб очиқ савол бердим.
“Пулларимни”,-деб яна ўзини бир нимага арзийдиган одамдек тиржайди.
“Сени чув туширган бошқаси. Нега бегуноҳ қизга тухмат қилдинг?”,-деганимда уф-пуфлаб, гапим ёқмаганини билдирди.
“Мен ҳам айбсиз эдим. Уларни ишига ярадим. Охиргисида улар менга номардлик қилишди”,-деди тиржайиб.
“Унда у ифлосларни ёзиб бер. Баҳорда нима айб? Сени кўрмаган танимаган бўлса?”,-деб бақириб бердим.
“Қани тўдани бошлари? Биттаси Грузияда иккинчиси Дубайда? Мен уларни огоҳлантирдим. Ишхонасини текширсин. Милиция топсин!”,-деб йўлида борарди.
Бу аёл шунчаки пулининг дардида унга ким пул беришининг аҳамияти йўқ. Феруза ва ҳамтовоғи Наима эса изларини йўқотиб бўлган.
“Қанча сендан қарзи?”,-деб сўраган эдим, юрган йўлида тўхтади.
“Ўн минг!”,-деди ҳийлакор оҳангда.
Одамлар минг доллар учун бировни сотар ва қаматар эди.
“Пулингни берса аризангни қайтариб оласанми?”,-деганимда орсиз тиржайди.
“Пулни олиб кел гаплашамиз”,-деди.
“Рақамингни бер унда”,-дегандим сумкачасидан ручкасини чиқарди бирор қоғозга ёзадими десам, қопқоғини оғзи билан олиб кўзини мендан узмай безларча сузиларди. Қўлимни ушлаб кафтимга ёзганида эса, мендек хатоси кўп одам ҳам жирканиб кетди.
“Сақлаб қўй керак бўлади. Стрессингни кетказмоқчи бўлсанг, қўнғироқ қил. Биринчисда скидка бор, красавчик”,-деб асабларимга ўйнади.
Бошим қотиб эшик олдида турардим. Менда унақа сумма пул йўқ эди. Ҳозирча йўқ бир неча ойдан сўнг бўлиши керак. Аммо унгача Баҳорни ичкарида нималар кутишини худо билади. Адвокат аёл эшикдан кўринди, олдида Баҳорга ўхшаб кетадиган бир аёл чиқди. Онаси келади деганди. Демак келибдида.
“Тимур бўлди Баҳор билан кўришдим. Бу сенга”,-деб қўлимга кичик бир қоғозда ёзилган рақамлар бор эди.
210399 Баҳорнинг туғилган куни ва йили. Наврўз байрамида туғилгани учун унга Баҳор деб исм қўйилган эди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤125👏40🔥28👍19🕊2
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari sotuvining soʻnggi kuni!!! Soʻngra sotuv toʻxtaydi!!
Yani hikoya narxi endi 5.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Yani hikoya narxi endi 5.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤8🕊1
Уйингизда асал бўлса тезда туз ташлаб қўйинг. Сабабини билсангиз ақлдан озишингиз аниқ‼️
4 та боламни тупроққа қуйдим. Сўнгги фарзандим ҳам оғир касал эди. Бир куни ўғлим оғир бетоб бўлиб қолди. Қўрқиб тез ёрдам чақирсам , укол қилиш ўрнига асалга туз солиб боламга берди. Жаҳлим чиқиб, “Бу нима қилганингиз?” десам, шифокор “Шукур қилинг, вақтида билиб қолганимга” деб сабабини айтиб берди. Жавобидан шокка тушиб қолдим. Дарҳол телефонимни олиб, ҳаммани огоҳлантирдим.
Шифокорнинг айтишича, асалга туз солишнинг сири шундаки… Давоми👇
4 та боламни тупроққа қуйдим. Сўнгги фарзандим ҳам оғир касал эди. Бир куни ўғлим оғир бетоб бўлиб қолди. Қўрқиб тез ёрдам чақирсам , укол қилиш ўрнига асалга туз солиб боламга берди. Жаҳлим чиқиб, “Бу нима қилганингиз?” десам, шифокор “Шукур қилинг, вақтида билиб қолганимга” деб сабабини айтиб берди. Жавобидан шокка тушиб қолдим. Дарҳол телефонимни олиб, ҳаммани огоҳлантирдим.
Шифокорнинг айтишича, асалга туз солишнинг сири шундаки… Давоми👇
❤12
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Ойнинг ун беши 17-кисм Шаҳодат кундалик одати бўйичабарвақт туриб ҳовлини супурди, сигирларни соғди. Нонуштатайёрлаб, болаларини уйғотмоқчи бўлди. Лекин уларнинг ухлашига қараб туриб уйқуларни бузишгакўзи қиймади. Бир оздан кейин Ориф келиб дастурхон олдигаўтирди.…
улозамат қила бошлади. У
Шаҳодатхон, Шаҳодатхон, деб
ҳушомадлар қилар, ширин сўзлар билан эркалашга, кўнглини
овлашгп ҳаракат қиларди. Бир
куни олиб келган бежиримгина
чет эл туфлиси кўзларини ўйнатиб юборди. Қўярда-қўймас қўлига
шампан тутқазиб ичишга ундай
бошлади. Ойиси ҳам ичавер
қизим, деди Шу пайтгача кўп марта шампан ичгани учун
иккиланмай ичиб юборди.
Негадир ичини куйдириб
юборгандай бўлиб, кўзлари
ёшланди. Миркомил шу заҳоти газак тутди. Кейинги ичганлари эса
билинмади ҳам. Кўп ўтмай боши
айланиб, кўзлари сузила бошлади. Гапиришлари ҳам
бошқача бўлиб қолди. Бу ҳолга
тушишига сабаб, Миркомилнинг шампан виносига конъяк қўшиб
қўйгани эди. Яна бир неча марта
ичганидан сўнг бутунлай ўзини идора қилолмай қолди. Бир пайт
қараса ойиси йўқ. Миркомил очиқ
тегажоқлик қилишга ўтганди.
Тўсатдан қучоқлаб ўпа бошл?6?
Шаҳодат қўл силтаб автобусга
чиқди. Шу заҳоти эшик ёпилиб
автобус юриб кетди.
Ҳадемай шаҳар ортда қолиб,
уфққа туташиб кетган чўл
бошланди. Ёзнинг жазирама
иссиғидан барча ўт-ўланлар
қовжираб, сарғимтир тусга
кирганди. Фақат қингир- қийшиқ
ўсган саксавулларнинг сийрак
шохлари яшил тусда. Шаҳодат
тезда зерикди. Кўп утмай
автобуснинг бир меъёрда
тебранишидван Эркин уйқуга
кетди.
Узоқроқ жойга борадиганлар
одатда зерикмаслик учун ҳам ён-
атрофидагилар билан сухбатга
киришадилар. Ҳеч учрашмаган
бўлсаларда қисқа вақтнгинг
ўзидаёқ қадрдонлардай бўлиб
оладилар. Ўз ғам-ташвишларини
тўкиб соладилар,
хурсандчиликларини баҳам
кўрадилар. Бундай суҳбатларда
айниқса аёлларнинг олдиларига
тушадиганлар бўлмайди.
Шаҳодатнинг эса «шериги»
аллақачон уйқуга кетган. Ҳаёл
суриб ўтирганида орқасида
ўтирган икки аёлнинг гаплари
қулоғига чалиниб, тинглай
бошлади. Ойна тарафда ўтиргани
ўғлининг ноҳақ қамалганини,
душманларининг тухмати билан
шу балога гирифтор бўлганини
айтиб нолий бошлади.
«Ноҳақ қамалди», «душманлари
тухмат қилишди». Бу гаплар
Шаҳодатнинг юрагини
ўртаётганди. Самандар акаси ҳам
шундай қисматга дучор бўлган.
Фақат фарқи, шу билан бирга
даҳшатлиси, сабабчиларидан бир
унинг ўзи. Шунингдек тухмат
қилган душмани ҳам. Акаси
аллақачон кечирганди. Бироқ
ўзини-ўзи кечиролмасди. Шу
сабабли ҳам виждони ҳамон
азобда эди. Энг оғири, бунинг
қачонгача давом этишини
билмасди.
Оғир хўрсинди. Ҳудди бўғзини
олов куйдиргандай бўлди.
Чўлнинг файзсиз, кишини
зериктирадиган бир хил
манзарасига қараб бораркан, ўша
мудҳиш воқеалар яна кўз
ўнгидан ўта бошлади…
…Икки кун ўтганидан кейин
Миркомил келди. Кўзларининг
ости кўкарган, афт-ангори
шишган эди. Ўзини тутиши ҳам
қандайдир ғайритабиий эди. Уйга
кириб Фароғат билан узоқ
гаплашди. Кейин Шаҳодатни
чақириб, бир варақ қоғоз узатиб
шунга қўл қўйиб бер, деди.
-Акам зўрлаб номусимга тегди,-
деб ёзибсизми?-деди қоғозни
ўқиб чиққан Шаҳодат даҳшатга
тушиб.- Ахир акам ундай
қилмади-ку. Қандай қилиб тухмат
қиламан? У қамалиб кетади-я?
-Ўша кунгиси зўрлагандан
каммиди?-деди Фароғат тутоқиб.-
Кўп акамлайверма, Боридан йўғи
яхши ундай аканинг. Қамалса
қамалар. Шунда кўзи очилади.
Одамга муомала қилишни
ўрганади.
-Йўқ, ойи, қўл қўймайман.
Кўндираман, деб овора ҳам
бўлманглар,-деб Шаҳодат чиқиб
кетмоқчи бўлди. Лекин Фароғат
йўлини тўсиб жойига ўтиришга
мажбур қилди.
-Менга қаранг, Шаҳодатхон,-деб
Миркомил мулойимлик билан гап
бошлади.- Сиз хавотирланманг,
мақсадимиз Самандарни қаматиш
эмас. Шунчаки пўписи қилиб,
қўрқитиб қўймоқчимиз. Шундай
қилсак, ҳозир ойингиз айтганидан
«попуги пасаяди». Ўзим керакли
одамлар билан гаплашаман.
Енгилроқ жозо беришади.
Масалан, шартли жазо ёки бир-
икки йил мажбурий меҳнат,
дегандай .
Шундай деб у чўнтагидан бир
қутича чиқариб очди. Унда
зумрад кўзли узук бор эди.
Шаҳодатнинг бармоғига тақиб
қўйди. Буни кўриб Фароғатнинг
кўзлари чақнаб кетгандай бўлди.
Зўр бериб кўндиришга урина
бошлади.
-Қўл қўявер, қизим. Қара, узук
сенга қандай ярашди. Миркомил
аканг омон бўлса бундан ҳам
яхшироқларидан олиб беради.
-Бўлмасам-чи, бу хамир учидан
патир холос. Сиз ҳали менинг
нималарга қодир эканлигимни
билмайсиз,-деб Миркомил хунук
тиржайиб қўлига ручка тутқазди.
Шаҳодат қандай қилиб қўл қўйиб
юборганини билмайди. Бир
ҳафтадан кейин Миркомил яна
бир қоғозга қўл қўйишни
илтимос қилди. Бу саф
Шаҳодатхон, Шаҳодатхон, деб
ҳушомадлар қилар, ширин сўзлар билан эркалашга, кўнглини
овлашгп ҳаракат қиларди. Бир
куни олиб келган бежиримгина
чет эл туфлиси кўзларини ўйнатиб юборди. Қўярда-қўймас қўлига
шампан тутқазиб ичишга ундай
бошлади. Ойиси ҳам ичавер
қизим, деди Шу пайтгача кўп марта шампан ичгани учун
иккиланмай ичиб юборди.
Негадир ичини куйдириб
юборгандай бўлиб, кўзлари
ёшланди. Миркомил шу заҳоти газак тутди. Кейинги ичганлари эса
билинмади ҳам. Кўп ўтмай боши
айланиб, кўзлари сузила бошлади. Гапиришлари ҳам
бошқача бўлиб қолди. Бу ҳолга
тушишига сабаб, Миркомилнинг шампан виносига конъяк қўшиб
қўйгани эди. Яна бир неча марта
ичганидан сўнг бутунлай ўзини идора қилолмай қолди. Бир пайт
қараса ойиси йўқ. Миркомил очиқ
тегажоқлик қилишга ўтганди.
Тўсатдан қучоқлаб ўпа бошл?6?
Шаҳодат қўл силтаб автобусга
чиқди. Шу заҳоти эшик ёпилиб
автобус юриб кетди.
Ҳадемай шаҳар ортда қолиб,
уфққа туташиб кетган чўл
бошланди. Ёзнинг жазирама
иссиғидан барча ўт-ўланлар
қовжираб, сарғимтир тусга
кирганди. Фақат қингир- қийшиқ
ўсган саксавулларнинг сийрак
шохлари яшил тусда. Шаҳодат
тезда зерикди. Кўп утмай
автобуснинг бир меъёрда
тебранишидван Эркин уйқуга
кетди.
Узоқроқ жойга борадиганлар
одатда зерикмаслик учун ҳам ён-
атрофидагилар билан сухбатга
киришадилар. Ҳеч учрашмаган
бўлсаларда қисқа вақтнгинг
ўзидаёқ қадрдонлардай бўлиб
оладилар. Ўз ғам-ташвишларини
тўкиб соладилар,
хурсандчиликларини баҳам
кўрадилар. Бундай суҳбатларда
айниқса аёлларнинг олдиларига
тушадиганлар бўлмайди.
Шаҳодатнинг эса «шериги»
аллақачон уйқуга кетган. Ҳаёл
суриб ўтирганида орқасида
ўтирган икки аёлнинг гаплари
қулоғига чалиниб, тинглай
бошлади. Ойна тарафда ўтиргани
ўғлининг ноҳақ қамалганини,
душманларининг тухмати билан
шу балога гирифтор бўлганини
айтиб нолий бошлади.
«Ноҳақ қамалди», «душманлари
тухмат қилишди». Бу гаплар
Шаҳодатнинг юрагини
ўртаётганди. Самандар акаси ҳам
шундай қисматга дучор бўлган.
Фақат фарқи, шу билан бирга
даҳшатлиси, сабабчиларидан бир
унинг ўзи. Шунингдек тухмат
қилган душмани ҳам. Акаси
аллақачон кечирганди. Бироқ
ўзини-ўзи кечиролмасди. Шу
сабабли ҳам виждони ҳамон
азобда эди. Энг оғири, бунинг
қачонгача давом этишини
билмасди.
Оғир хўрсинди. Ҳудди бўғзини
олов куйдиргандай бўлди.
Чўлнинг файзсиз, кишини
зериктирадиган бир хил
манзарасига қараб бораркан, ўша
мудҳиш воқеалар яна кўз
ўнгидан ўта бошлади…
…Икки кун ўтганидан кейин
Миркомил келди. Кўзларининг
ости кўкарган, афт-ангори
шишган эди. Ўзини тутиши ҳам
қандайдир ғайритабиий эди. Уйга
кириб Фароғат билан узоқ
гаплашди. Кейин Шаҳодатни
чақириб, бир варақ қоғоз узатиб
шунга қўл қўйиб бер, деди.
-Акам зўрлаб номусимга тегди,-
деб ёзибсизми?-деди қоғозни
ўқиб чиққан Шаҳодат даҳшатга
тушиб.- Ахир акам ундай
қилмади-ку. Қандай қилиб тухмат
қиламан? У қамалиб кетади-я?
-Ўша кунгиси зўрлагандан
каммиди?-деди Фароғат тутоқиб.-
Кўп акамлайверма, Боридан йўғи
яхши ундай аканинг. Қамалса
қамалар. Шунда кўзи очилади.
Одамга муомала қилишни
ўрганади.
-Йўқ, ойи, қўл қўймайман.
Кўндираман, деб овора ҳам
бўлманглар,-деб Шаҳодат чиқиб
кетмоқчи бўлди. Лекин Фароғат
йўлини тўсиб жойига ўтиришга
мажбур қилди.
-Менга қаранг, Шаҳодатхон,-деб
Миркомил мулойимлик билан гап
бошлади.- Сиз хавотирланманг,
мақсадимиз Самандарни қаматиш
эмас. Шунчаки пўписи қилиб,
қўрқитиб қўймоқчимиз. Шундай
қилсак, ҳозир ойингиз айтганидан
«попуги пасаяди». Ўзим керакли
одамлар билан гаплашаман.
Енгилроқ жозо беришади.
Масалан, шартли жазо ёки бир-
икки йил мажбурий меҳнат,
дегандай .
Шундай деб у чўнтагидан бир
қутича чиқариб очди. Унда
зумрад кўзли узук бор эди.
Шаҳодатнинг бармоғига тақиб
қўйди. Буни кўриб Фароғатнинг
кўзлари чақнаб кетгандай бўлди.
Зўр бериб кўндиришга урина
бошлади.
-Қўл қўявер, қизим. Қара, узук
сенга қандай ярашди. Миркомил
аканг омон бўлса бундан ҳам
яхшироқларидан олиб беради.
-Бўлмасам-чи, бу хамир учидан
патир холос. Сиз ҳали менинг
нималарга қодир эканлигимни
билмайсиз,-деб Миркомил хунук
тиржайиб қўлига ручка тутқазди.
Шаҳодат қандай қилиб қўл қўйиб
юборганини билмайди. Бир
ҳафтадан кейин Миркомил яна
бир қоғозга қўл қўйишни
илтимос қилди. Бу саф
❤148😢55🙈17🔥16🤨8✍4👏3👍2🌚1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#БАДАЛИ_ДАҲШАТЛИ_БЎЛДИ😳
АКАМ УЙДА ЭКАНКУ ДЕБ БЕМАЛОЛ КИРГАН УКАНИ ДАҲШАТЛИ МАНЗАРАГА КЎЗИ ТУШАДИ ВА ЎША ЗАҲОТИ... 😱
УКАНИНГ ҚИЛГАН ИШИ ЖУДАЯМ АЯНЧЛИ ЭДИ...
ДАВОМИ... 👇
АКАМ УЙДА ЭКАНКУ ДЕБ БЕМАЛОЛ КИРГАН УКАНИ ДАҲШАТЛИ МАНЗАРАГА КЎЗИ ТУШАДИ ВА ЎША ЗАҲОТИ... 😱
УКАНИНГ ҚИЛГАН ИШИ ЖУДАЯМ АЯНЧЛИ ЭДИ...
ДАВОМИ... 👇
❤9🤨2
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
улозамат қила бошлади. У Шаҳодатхон, Шаҳодатхон, деб ҳушомадлар қилар, ширин сўзлар билан эркалашга, кўнглини овлашгп ҳаракат қиларди. Бир куни олиб келган бежиримгина чет эл туфлиси кўзларини ўйнатиб юборди. Қўярда-қўймас қўлига шампан тутқазиб ичишга ундай…
ар ўқиб ҳам
кўрмади. Кейин судда ўзини
қандай тутиши кераклигини ва
нималарни айтиши кераклигини
обдан уқтирди. Фароғат ҳам
бунда жонбозлик кўрсатди.
Уларнинг кўрсатмаларини тўлиқ
бўлмасада бажарди. Шунинг
ўзиёқ учун етарли бўлди. Судда
Шаҳодат ойисини таниёлмаё
қолди. Гувоҳ сифатида сўз
беришганида айтган гаплари бир-
биридан даҳшатли эди.
-Мен бева бошим билан шу икки
боламни катта қилдим. Емай-
едирдим, киймай- кийдирдим.
Тенгдошлари орасида отам йўқ,
деб ўксимаслигига ҳаракат
қилдим. Шуларни деб не-не
машаққатларга бардош бердим.
Бунинг эвазига эшитган
«раҳмат»ларини кўриб
турибсизлар. Бу бола юрак-
бағримни қон қилди. Ҳаётимни
зулматга айлантирди. Ичиб келиб
арзимаган баҳоналар билан
жанжал кўтаради. Бир-икки марта
қўл ҳам кўтарди. Қизим
иккаламизга кун бермай қўйди.
Болам экан, ҳаммасига чидадим.
Лекин бу қилган ишига
чидолмайман. Унга сира шафқат
қилмай, қаттиқроқ жазо
беринглар. Бошқаларга ҳам ўрнак
бўлсин. Менинг бундай болам
йўқ. Мен учун ўлган.
Шаҳодат секин акасига қаради-ю,
юраги музлаб кетди. У ўрнидан
туриб кетган, икки қўли билан
панжарани ушлаганича
кўзларини катта-катта очиб қотиб
қолганди. Афтидан у ўзига
қўйилаётган айбловдан кўра
ойисининг айтганларидан
даҳшатга тушиб қолганди.
Ҳукм ўқилишидан аввал сўнгги
сўз беришганида Самандар
айримларга ўхшаб кўз ёш
тўкмади. Енгилроқ жозо
беришларинги сўраб ялиниб-
ёлвормади. Гаплари асасан
Шаҳодатга қаратилганди. Лекин
кутганидай таъна қилмади. Ёмон
сўзлар айтиб ҳақорат қилмади.
Лекин ҳар бир айтган сўзлари
юрагига тиғдай санчилди. Улар
ҳар қандай таъна-маломатлардан,
сўкишлардан оғирроқ эди.
-Шаҳодат, сен менга шундай
тухмат қилаётган бўлсанг ҳам
ташқарига отилди.
Суд залининг очиқ эшигидан
ҳукмни эшитиб «дод» деб
юборди. Ҳушини йўқотгандай
кўчага чиқиб кетди. Ҳеч қаёққа
қарамай боши оққан томонга кета
бошлади. Йўлда учраган
кишиларнинг ажабланиб
қарашларига эътибор ҳам
бермасди. Бир жойда катта йўлга
чиқиб кетиб машина остида
қолаёзди. Шофёрнинг жаҳл билан
сўкингинини эшитмади ҳам…
Автобуснинг қаттиқ силкиниши
ҳаёлини тўзғитиб юборди.
Ташқарига қараб етиб
келганларини билди. Уйғониб
кетган Эркин қаерга келиб
қолдик, дегандай атрофга
аланглади.
-Яшавор-е, уйқичи,- деб Шаҳодат
ўғлиниг бошини силади. -
Тоғамникига бораман, дейсан-у,
йўл бўйи ухлаб келаганнинг
нимаси?
Эркин илжайиб тураверди.
Автобусдан тушганларидан сўнг
сўради.
-Ойи, тоғамнинг уйига ҳали
узоқми?
-Қишда келгандинг-ку, дарров
эсингдан чиқардингми?-деб
Шаҳодат бекатда турган
автобусларга ишора қилди. -
Анави четдагисига ўтирсак,
бирпасда етамиз.
Улар чиққан автовус деярли бўш
эди. Шу сабабли, анчагина
кутишларига тўғри келди. Дим
ҳавода нафас олиш ҳам қийин
эди. Автобус юрганидан кейин
очиқ деразаларидан ғариллаб
кираётган шамол гарчи илиқ
бўлсада нафас олишларини
енгиллаштирганди. Эркин ойнадан
шаҳарни томоша қилиб борарди.
Шаҳодат эса яна акаси ҳақидаги
ўйга берилди . Лекин қизиқувчан
Эркин бунга имкон бермади.
-Ойи,етиб келдикми?
-Йўқ, ҳали етганимиз йўқ,-деди
Шаҳодат унинг бесабрлигидан
кулиб қўяркан.
Саратон иссиғи аллақачон ўз
ҳукмини ўтказаётганди. Икки
қўлида оғир сумкаларни кўтариб
бораётган Шаҳодат тезда терга
ботди. Яқинлашиб қолганларида,
«полвон бола тоғасиникига
меҳмонга келаяпрти, эканда»,
деган таниш овоз эшитилди.
Ўгирилиб қараганида
Самандарнинг қўшниси
Собиржонга кўзи тушди.
-Ассалому алайкум, Собиржон
ака,- деб Шаҳодат қўлидаги
сумкаларни ерга қўйиб салом
берди. -Яхши юрибсизми? Янгам
ҳам тузукми?
-Худога шукур, ўзинг яхши
юрибсанми? Қийналмай етиб
келдиларингми?-деб Собиржон
Эркин билан қўл бери
кўришаркан.- Лекин ҳозир тоғанг
бу ердап яшамайди.
-Кўчиб кетганми, қаёққа?-деб
Шаҳодат ҳайрон бўлиб сўради.
-Шундай деса ҳам бўлади,-деди
Собиржон. У Самандарнинг бу
ердан кетишининг сабабини
айтсаммикан, деб ўйланиб қолди.
«Яхшиси, бошлаб бораман. Ўзи
ўша ёқда билиб олар», деб бу
фикридан қайтди.
-Узоққа кетганми? Нега менга
хабар қилмади?-деб Шаҳодат
унинг ўйланиб қолганидан
ташвишланиб сўради.
-Шаҳарнинг ўзида. Айтганим
билан топиб боролмайсизлар.
Бирпас сабр қилинглар, деб
Собиржон машинасини
кавлаштираётган Баходирга
Самандарнинг уйига элтиб
қўйишни илтимос қилди. У
бажонидил роз
кўрмади. Кейин судда ўзини
қандай тутиши кераклигини ва
нималарни айтиши кераклигини
обдан уқтирди. Фароғат ҳам
бунда жонбозлик кўрсатди.
Уларнинг кўрсатмаларини тўлиқ
бўлмасада бажарди. Шунинг
ўзиёқ учун етарли бўлди. Судда
Шаҳодат ойисини таниёлмаё
қолди. Гувоҳ сифатида сўз
беришганида айтган гаплари бир-
биридан даҳшатли эди.
-Мен бева бошим билан шу икки
боламни катта қилдим. Емай-
едирдим, киймай- кийдирдим.
Тенгдошлари орасида отам йўқ,
деб ўксимаслигига ҳаракат
қилдим. Шуларни деб не-не
машаққатларга бардош бердим.
Бунинг эвазига эшитган
«раҳмат»ларини кўриб
турибсизлар. Бу бола юрак-
бағримни қон қилди. Ҳаётимни
зулматга айлантирди. Ичиб келиб
арзимаган баҳоналар билан
жанжал кўтаради. Бир-икки марта
қўл ҳам кўтарди. Қизим
иккаламизга кун бермай қўйди.
Болам экан, ҳаммасига чидадим.
Лекин бу қилган ишига
чидолмайман. Унга сира шафқат
қилмай, қаттиқроқ жазо
беринглар. Бошқаларга ҳам ўрнак
бўлсин. Менинг бундай болам
йўқ. Мен учун ўлган.
Шаҳодат секин акасига қаради-ю,
юраги музлаб кетди. У ўрнидан
туриб кетган, икки қўли билан
панжарани ушлаганича
кўзларини катта-катта очиб қотиб
қолганди. Афтидан у ўзига
қўйилаётган айбловдан кўра
ойисининг айтганларидан
даҳшатга тушиб қолганди.
Ҳукм ўқилишидан аввал сўнгги
сўз беришганида Самандар
айримларга ўхшаб кўз ёш
тўкмади. Енгилроқ жозо
беришларинги сўраб ялиниб-
ёлвормади. Гаплари асасан
Шаҳодатга қаратилганди. Лекин
кутганидай таъна қилмади. Ёмон
сўзлар айтиб ҳақорат қилмади.
Лекин ҳар бир айтган сўзлари
юрагига тиғдай санчилди. Улар
ҳар қандай таъна-маломатлардан,
сўкишлардан оғирроқ эди.
-Шаҳодат, сен менга шундай
тухмат қилаётган бўлсанг ҳам
ташқарига отилди.
Суд залининг очиқ эшигидан
ҳукмни эшитиб «дод» деб
юборди. Ҳушини йўқотгандай
кўчага чиқиб кетди. Ҳеч қаёққа
қарамай боши оққан томонга кета
бошлади. Йўлда учраган
кишиларнинг ажабланиб
қарашларига эътибор ҳам
бермасди. Бир жойда катта йўлга
чиқиб кетиб машина остида
қолаёзди. Шофёрнинг жаҳл билан
сўкингинини эшитмади ҳам…
Автобуснинг қаттиқ силкиниши
ҳаёлини тўзғитиб юборди.
Ташқарига қараб етиб
келганларини билди. Уйғониб
кетган Эркин қаерга келиб
қолдик, дегандай атрофга
аланглади.
-Яшавор-е, уйқичи,- деб Шаҳодат
ўғлиниг бошини силади. -
Тоғамникига бораман, дейсан-у,
йўл бўйи ухлаб келаганнинг
нимаси?
Эркин илжайиб тураверди.
Автобусдан тушганларидан сўнг
сўради.
-Ойи, тоғамнинг уйига ҳали
узоқми?
-Қишда келгандинг-ку, дарров
эсингдан чиқардингми?-деб
Шаҳодат бекатда турган
автобусларга ишора қилди. -
Анави четдагисига ўтирсак,
бирпасда етамиз.
Улар чиққан автовус деярли бўш
эди. Шу сабабли, анчагина
кутишларига тўғри келди. Дим
ҳавода нафас олиш ҳам қийин
эди. Автобус юрганидан кейин
очиқ деразаларидан ғариллаб
кираётган шамол гарчи илиқ
бўлсада нафас олишларини
енгиллаштирганди. Эркин ойнадан
шаҳарни томоша қилиб борарди.
Шаҳодат эса яна акаси ҳақидаги
ўйга берилди . Лекин қизиқувчан
Эркин бунга имкон бермади.
-Ойи,етиб келдикми?
-Йўқ, ҳали етганимиз йўқ,-деди
Шаҳодат унинг бесабрлигидан
кулиб қўяркан.
Саратон иссиғи аллақачон ўз
ҳукмини ўтказаётганди. Икки
қўлида оғир сумкаларни кўтариб
бораётган Шаҳодат тезда терга
ботди. Яқинлашиб қолганларида,
«полвон бола тоғасиникига
меҳмонга келаяпрти, эканда»,
деган таниш овоз эшитилди.
Ўгирилиб қараганида
Самандарнинг қўшниси
Собиржонга кўзи тушди.
-Ассалому алайкум, Собиржон
ака,- деб Шаҳодат қўлидаги
сумкаларни ерга қўйиб салом
берди. -Яхши юрибсизми? Янгам
ҳам тузукми?
-Худога шукур, ўзинг яхши
юрибсанми? Қийналмай етиб
келдиларингми?-деб Собиржон
Эркин билан қўл бери
кўришаркан.- Лекин ҳозир тоғанг
бу ердап яшамайди.
-Кўчиб кетганми, қаёққа?-деб
Шаҳодат ҳайрон бўлиб сўради.
-Шундай деса ҳам бўлади,-деди
Собиржон. У Самандарнинг бу
ердан кетишининг сабабини
айтсаммикан, деб ўйланиб қолди.
«Яхшиси, бошлаб бораман. Ўзи
ўша ёқда билиб олар», деб бу
фикридан қайтди.
-Узоққа кетганми? Нега менга
хабар қилмади?-деб Шаҳодат
унинг ўйланиб қолганидан
ташвишланиб сўради.
-Шаҳарнинг ўзида. Айтганим
билан топиб боролмайсизлар.
Бирпас сабр қилинглар, деб
Собиржон машинасини
кавлаштираётган Баходирга
Самандарнинг уйига элтиб
қўйишни илтимос қилди. У
бажонидил роз
❤175🔥62😍25👏10👍6
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
#SABIRLIGIM МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА 30-қисм Тўй тугаб келин чимилдиққа кузатилди. Турли бўлар бўлмас удумлар ўтказилди. Кошки бу бидатга берлиган оми аёллар ёшларнинг бахтини шу ойна ёки пилиги тутаб ёнаётган чироқ ҳал қилмаслигини тушунса. Гулхаёни уч…
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
31-қисм
Гулҳаё бу оилада хатто тоғаси ҳам уни унчалик ёқтирмаганини сезди. Авваллари бола бўлиб ўйнаб келиб кетиб юрганда, кейинчалик тўй ҳашамда келганда янгасининг яни қайнонасини *одам иси ёқмас* фели билинардию аммо бунчалик деб ўйламаганди. Ҳалима ая эса бу фелини бир кунлик келин Гулхаёдан яшириб ҳам ўтирмади. Ҳаммаси аслида бундай бошланди...
Азизбек хирсга берилиб никохнинг илк оқшомини ўзидаёқ Гулҳаёни бутун танасини тиш излари билан безаб ташлади.
Эрталаб уни келин саломга таёрлаб олиб чиқишга кирган катта опасининг капалаги учиб кетди
- Вой ўлмасам! - деди Санобар лаб тишлаб. У ҳам қарийб ўн беш йилдан бери эри билан яшасада бу аҳволга тушмаганди. Айниқса илк никох кечасида... Гулхаё оғриқ ва орият зўридан лабларини қимтиб йиғлаб юборди. Санобарнинг ҳам юраги сиқди. Ич ичидан онасидан хафа бўлди
*Нега ойим доим бизни ўрнимизга қарор чиқаради экана? Қилган қарори нотўғри эканинику тан ҳам олмайди... * ўйлади ўзига ўзи. Бир амаллаб Гулҳаёни пардоз қилиб юзидаги тиш изларини беркитди. Совуқни бахона қилиб оқ кўйлак адрас нимча ичидан хунук кўринса ҳам қоп қора водалазкасини кийдирди. Шу бахонада бўйнидаги тиш излари ҳам бироз ёпилган бўлди.
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
31-қисм
Гулҳаё бу оилада хатто тоғаси ҳам уни унчалик ёқтирмаганини сезди. Авваллари бола бўлиб ўйнаб келиб кетиб юрганда, кейинчалик тўй ҳашамда келганда янгасининг яни қайнонасини *одам иси ёқмас* фели билинардию аммо бунчалик деб ўйламаганди. Ҳалима ая эса бу фелини бир кунлик келин Гулхаёдан яшириб ҳам ўтирмади. Ҳаммаси аслида бундай бошланди...
Азизбек хирсга берилиб никохнинг илк оқшомини ўзидаёқ Гулҳаёни бутун танасини тиш излари билан безаб ташлади.
Эрталаб уни келин саломга таёрлаб олиб чиқишга кирган катта опасининг капалаги учиб кетди
- Вой ўлмасам! - деди Санобар лаб тишлаб. У ҳам қарийб ўн беш йилдан бери эри билан яшасада бу аҳволга тушмаганди. Айниқса илк никох кечасида... Гулхаё оғриқ ва орият зўридан лабларини қимтиб йиғлаб юборди. Санобарнинг ҳам юраги сиқди. Ич ичидан онасидан хафа бўлди
*Нега ойим доим бизни ўрнимизга қарор чиқаради экана? Қилган қарори нотўғри эканинику тан ҳам олмайди... * ўйлади ўзига ўзи. Бир амаллаб Гулҳаёни пардоз қилиб юзидаги тиш изларини беркитди. Совуқни бахона қилиб оқ кўйлак адрас нимча ичидан хунук кўринса ҳам қоп қора водалазкасини кийдирди. Шу бахонада бўйнидаги тиш излари ҳам бироз ёпилган бўлди.
🙈134❤115😨47👍26🌚15🔥14😢13😍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ДАҲШАТЛИ_УЧРАШУВ😰
БЎЛАЖАК ҚАЙНОТАСИ БИЛАН УЧРАШУВГА КЕЛГАН ЙИГИТНИ НИМАЛАР КУТИБ ТУРГАНИНИ ТАСАВВУР ҲАМ ҚИЛМАГАНДИ....🤯
ЧУНКИ ҚАЙНОТАСИ..... 😱
✅ДАВОМИ👇
БЎЛАЖАК ҚАЙНОТАСИ БИЛАН УЧРАШУВГА КЕЛГАН ЙИГИТНИ НИМАЛАР КУТИБ ТУРГАНИНИ ТАСАВВУР ҲАМ ҚИЛМАГАНДИ....🤯
ЧУНКИ ҚАЙНОТАСИ..... 😱
✅ДАВОМИ👇
❤5🤨2
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
ар ўқиб ҳам кўрмади. Кейин судда ўзини қандай тутиши кераклигини ва нималарни айтиши кераклигини обдан уқтирди. Фароғат ҳам бунда жонбозлик кўрсатди. Уларнинг кўрсатмаларини тўлиқ бўлмасада бажарди. Шунинг ўзиёқ учун етарли бўлди. Судда Шаҳодат ойисини таниёлмаё…
и бўлди.
Ҳаммалари машинага
ўтирганларидан кейин Баходир
машинани ўт олдирмоқчи бўлди.
Лекин аксига олгандай машина
ҳеч ўт ола қолмасди. Кўпчилик
бўлиб анча жойгача
итарганларидан сўнггина базўр ўт
олди. Шаҳодат акасининг кўчиш
сабабини сўрамоқчи бўлаётганида
катта дарвоза яқинида Баҳодир
машинасини тўхтатди.
-Шу акамнинг уйими?- деб
Шаҳодат дарвозани очиишга
шайланаётгавн Собиржондан
сўради.
-Ҳа шу,- деб Собиржон ховлига
киришга ундади.- Қани,
кираверинглар.
Шаҳодат ўғлининг қўлидан тутиб
иккиланганича унга эргашди.
Самандарнинг шундай уйда
яшаётганига ишонгиси
келмаётганди. Собиржоннинг овоз
беришига чиқиб келган Зулайҳо
салом бериб Шаҳодат билан
кўришди ва уйга киришга таклиф
қилди.
Самандар уйдами?- сўради
Собиржон ундан.
-Ҳа уйда, ҳозир чақираман,- деб
Зулайҳо Шаҳодатга қандайдир
бошқача назар билан қараб уйга
кириб кетди. Шаҳодат эса ҳамон
ўйлаб-ўйига етолмасди. «Бу аёл
ким? Самандар акам буникида
нима қилиб юрибди?
Шошиб уйдан чиқиб келаётган
Самандарни кўриб Шаҳодат
севиниб кетди. Самандар аввал
Эркинни даст кўтариб юз-
кўзларидан ўпди. Сўнгра Шаҳодат
билан кўришиб ҳол-аҳвол сўрай
бошлади.
Томорқа томондан чиқиб келган
Искандарнинг қадами
секинлашиб, яқин келганида
тўхтаб қолди. Ички бир туйғу, бу
сенинг қизинг, деётгандай эди.
Ўзининг айбдорлик ҳисси,
Шаҳодатнинг қандайдир ўзгача
нигоҳ билан қараб туриши уни
тўхтатиб турарди.Шаҳодат ҳам бу
кишининг кимлигини англаган,
шу билан бирга ўта
ҳаяжонланаётгани ,қалбида
кечаётган ҳис-туйғулар сабаб
бўлиб бирор нима дейишга ожиз
эди. Самандар билан Зулайҳо
сўзсиз қараб туришарди.
-Сен Шаҳодатсан-а?-деди Искандар
ниҳоят тилга кириб. -Мен… даданг
бўламан. Гарча «дада»
дейишингга арзимасам ҳам буни
айтаяпман.
-Нега бундай деётганингизга
тушундим,- деди Шаҳодат
бўғзигибир нима тиқилгандай
ютуниб.- Тўғри, гуноҳингиз бўлса
керак? Балки мен ўйлагандан ҳам
кўпроқдир. Лекин мен сизни
айбламайман. Чунки сиз менинг
дадамсиз!
Биргина «дадамсиз», деган
сўзнинг замирида қандай
маънолар борлигини англаган
Искандар нинг юраги
тўлқинланиб ктди. Буни пайқаган
Шаҳодат унда оталик меҳри
қанчалик беқиёс эканлигини ҳис
қилиб «дадажон», деганича
маҳкам бўйнидан қучоқлаб олди.
Шу ҳолда иккаласидан ҳам
анчагача садо чиқмади. Ниҳоят
Искандар қизининг йиғлаётганини
унинг титраётганидан сезиб, «
йиғлама, қизим, йиғлама», деди.
Шаҳодат дадасининг бағридан
чиққанидан кейин ҳам анчагача
ўзига келолмади.
Кулимсираганича кўз ёшларини
артаркан, ҳаяжондан қўллари
титрар, тили эса бир сўз айтишга
ожиз эди. Искандар ҳам ҳамон
ҳаяжон гирдобида эди. Лаблари
титраб, ҳайрият, ҳайрият сен ҳам
кўрдим, деб тинимсиз пичирлар
эди.
-Шаҳодат, аямиз билан
кўришгандирсан?- деди Самандар
синглисига кулимсираб.
«Ялт» этиб қараган Шаҳодат нима
қилишини билмай тараддудланди.
Унинг ҳолатини тушунган
Зулайҳо жилмайганча яқинлаша
бошлади.
-Ҳа кўришдик. Лекин энди
бошқача кўришамиз. Чунки унда
бегоналардай кўришгандик.
Зулайҳонинг жуда бир самимий
тарзда айтган бу гаплари
Шаҳодатнинг қалбини беҳад
тўлқинлантириб юборди. Уни
маҳкам қучоқлаганича «аяжон»
деб юборди. Бундан
Искандарнинг ҳаяжони янада
ортгандай бўлди. Кўнглидаги
барча ҳавотирлари аллақачон
тарқаб кетганди. Бир четда
бегонасираб турган Эркинга кўзи
тушиб сўради.
-Бу бизнинг неварамизми? Оти
нима тойчоқнинг?
-Ҳа, дада. Оти Эркинжон,-деди
Шаҳодат яна кўз ёшларини
рўмолчаси билан артиб.- Тоғаси
тезроқ эркинликка чиқсин, деган
ниятдан шундай от қўйгандик.
-Жуда яхшида
яхир яхши ният
ярим мол, деб бекорга
айтишмаган-ку,-деб Искандар
бағрига босиб қайта-қайта
юзларидан ўпди. Қўлидан қўймай
Зулайҳога юзланиб деди.-
«Бувиси» неваранг билан
кўришдингми?
-Ҳа, «бобожониси», фақат унинг
ҳам неваралигимизни билмаган
эдим. Энди бошқатдан
кўришмасам бўлмайди. Беринг
менга,- деб Зулайҳо Эркинни
бағрига қайта-қайта босди
Уларнинг бир-бирларига қилган
беозор ҳазиллари барчанинг
дилини яйратиб юборганди
-Қани, уйга киринглар. Кун ҳам
исияпти, салқинга кирайлик,- деди
Искандар ҳаммага қарата.
-Руҳсат берсангиз, мен борай,-
деди Собиржон узрли оҳангда.-
Зарур ишим бор элди.
Қизимизникига бориш учун
бозордан ул, бул олишим керак
эди. Кеч қолсам хотинимдан
балога қоламан.
Кўчага чиққанида
Ҳаммалари машинага
ўтирганларидан кейин Баходир
машинани ўт олдирмоқчи бўлди.
Лекин аксига олгандай машина
ҳеч ўт ола қолмасди. Кўпчилик
бўлиб анча жойгача
итарганларидан сўнггина базўр ўт
олди. Шаҳодат акасининг кўчиш
сабабини сўрамоқчи бўлаётганида
катта дарвоза яқинида Баҳодир
машинасини тўхтатди.
-Шу акамнинг уйими?- деб
Шаҳодат дарвозани очиишга
шайланаётгавн Собиржондан
сўради.
-Ҳа шу,- деб Собиржон ховлига
киришга ундади.- Қани,
кираверинглар.
Шаҳодат ўғлининг қўлидан тутиб
иккиланганича унга эргашди.
Самандарнинг шундай уйда
яшаётганига ишонгиси
келмаётганди. Собиржоннинг овоз
беришига чиқиб келган Зулайҳо
салом бериб Шаҳодат билан
кўришди ва уйга киришга таклиф
қилди.
Самандар уйдами?- сўради
Собиржон ундан.
-Ҳа уйда, ҳозир чақираман,- деб
Зулайҳо Шаҳодатга қандайдир
бошқача назар билан қараб уйга
кириб кетди. Шаҳодат эса ҳамон
ўйлаб-ўйига етолмасди. «Бу аёл
ким? Самандар акам буникида
нима қилиб юрибди?
Шошиб уйдан чиқиб келаётган
Самандарни кўриб Шаҳодат
севиниб кетди. Самандар аввал
Эркинни даст кўтариб юз-
кўзларидан ўпди. Сўнгра Шаҳодат
билан кўришиб ҳол-аҳвол сўрай
бошлади.
Томорқа томондан чиқиб келган
Искандарнинг қадами
секинлашиб, яқин келганида
тўхтаб қолди. Ички бир туйғу, бу
сенинг қизинг, деётгандай эди.
Ўзининг айбдорлик ҳисси,
Шаҳодатнинг қандайдир ўзгача
нигоҳ билан қараб туриши уни
тўхтатиб турарди.Шаҳодат ҳам бу
кишининг кимлигини англаган,
шу билан бирга ўта
ҳаяжонланаётгани ,қалбида
кечаётган ҳис-туйғулар сабаб
бўлиб бирор нима дейишга ожиз
эди. Самандар билан Зулайҳо
сўзсиз қараб туришарди.
-Сен Шаҳодатсан-а?-деди Искандар
ниҳоят тилга кириб. -Мен… даданг
бўламан. Гарча «дада»
дейишингга арзимасам ҳам буни
айтаяпман.
-Нега бундай деётганингизга
тушундим,- деди Шаҳодат
бўғзигибир нима тиқилгандай
ютуниб.- Тўғри, гуноҳингиз бўлса
керак? Балки мен ўйлагандан ҳам
кўпроқдир. Лекин мен сизни
айбламайман. Чунки сиз менинг
дадамсиз!
Биргина «дадамсиз», деган
сўзнинг замирида қандай
маънолар борлигини англаган
Искандар нинг юраги
тўлқинланиб ктди. Буни пайқаган
Шаҳодат унда оталик меҳри
қанчалик беқиёс эканлигини ҳис
қилиб «дадажон», деганича
маҳкам бўйнидан қучоқлаб олди.
Шу ҳолда иккаласидан ҳам
анчагача садо чиқмади. Ниҳоят
Искандар қизининг йиғлаётганини
унинг титраётганидан сезиб, «
йиғлама, қизим, йиғлама», деди.
Шаҳодат дадасининг бағридан
чиққанидан кейин ҳам анчагача
ўзига келолмади.
Кулимсираганича кўз ёшларини
артаркан, ҳаяжондан қўллари
титрар, тили эса бир сўз айтишга
ожиз эди. Искандар ҳам ҳамон
ҳаяжон гирдобида эди. Лаблари
титраб, ҳайрият, ҳайрият сен ҳам
кўрдим, деб тинимсиз пичирлар
эди.
-Шаҳодат, аямиз билан
кўришгандирсан?- деди Самандар
синглисига кулимсираб.
«Ялт» этиб қараган Шаҳодат нима
қилишини билмай тараддудланди.
Унинг ҳолатини тушунган
Зулайҳо жилмайганча яқинлаша
бошлади.
-Ҳа кўришдик. Лекин энди
бошқача кўришамиз. Чунки унда
бегоналардай кўришгандик.
Зулайҳонинг жуда бир самимий
тарзда айтган бу гаплари
Шаҳодатнинг қалбини беҳад
тўлқинлантириб юборди. Уни
маҳкам қучоқлаганича «аяжон»
деб юборди. Бундан
Искандарнинг ҳаяжони янада
ортгандай бўлди. Кўнглидаги
барча ҳавотирлари аллақачон
тарқаб кетганди. Бир четда
бегонасираб турган Эркинга кўзи
тушиб сўради.
-Бу бизнинг неварамизми? Оти
нима тойчоқнинг?
-Ҳа, дада. Оти Эркинжон,-деди
Шаҳодат яна кўз ёшларини
рўмолчаси билан артиб.- Тоғаси
тезроқ эркинликка чиқсин, деган
ниятдан шундай от қўйгандик.
-Жуда яхшида
яхир яхши ният
ярим мол, деб бекорга
айтишмаган-ку,-деб Искандар
бағрига босиб қайта-қайта
юзларидан ўпди. Қўлидан қўймай
Зулайҳога юзланиб деди.-
«Бувиси» неваранг билан
кўришдингми?
-Ҳа, «бобожониси», фақат унинг
ҳам неваралигимизни билмаган
эдим. Энди бошқатдан
кўришмасам бўлмайди. Беринг
менга,- деб Зулайҳо Эркинни
бағрига қайта-қайта босди
Уларнинг бир-бирларига қилган
беозор ҳазиллари барчанинг
дилини яйратиб юборганди
-Қани, уйга киринглар. Кун ҳам
исияпти, салқинга кирайлик,- деди
Искандар ҳаммага қарата.
-Руҳсат берсангиз, мен борай,-
деди Собиржон узрли оҳангда.-
Зарур ишим бор элди.
Қизимизникига бориш учун
бозордан ул, бул олишим керак
эди. Кеч қолсам хотинимдан
балога қоламан.
Кўчага чиққанида
❤230🔥77😍9👍3👏3🕊3😢1😇1