#ижара_ҳаётлар
162-қисм
Ётадиган еринг оддий бўлсада, тинчинг бўлса бўлди экан. Орқамга ботган темир каравотнинг нотекис темирлари жонимни оғрита бошлаганди. Худди қурбонлик қўйдек бўйним кесилишини кутардим.
Кунларнинг алмашганини фақат эшик очилиб берилган овқатдан билардим. Тўрт кун ўтганди. Бу кунлар ичида яна бир неча маротаба тергов қилиндим. Ўзгарган ҳеч нарса йўқ эди. Фақат саволлар такрорланар, натижа эса яна изаляторнинг темир каровоти ва совуқ деворлари бўлди.
“Отам касал, ҳеч бўлмаса ойимга хабар бериб қўйишим керак”,-деб ёлвордим навбатдаги терговда.
“Уйдагиларингни хабари бўлди. Амакинг келди гаплашдик”,-деди совуққонлик билан сўроқ қилган киши.
“Келган бўлса, сўрадингизми? Мен таътилда уйга кетгандим. Ҳатто отам Россияда мазаси қочганди…..”,-деб йиғлаб юбордим.
Чунки мийям баъзи нарсаларни энди англаётган эди. Оилам эшитиб не аҳволга тушганини тасаввур қилиш жуда оғир бўлди. Отам учун оддий пул масаласида бирлаша олмаган оилам мендан воз кечиб қўя қоларди. Тақдирга тан беришдан бошқа иложим қолмади шекилли. Ферузадек аёлга бас кела олмаяман буни англаб етгандим. Хаёлимда келажагимни қоронғи ва зах ерларда ўтишини ўйлаб юрагим эзиларди. Ҳеч ким билан гаплаша олмасам, ҳақиқатни айтганим билан менга ишонадиган одамни қаердан топаман. Бир хаёлим айбловингни тўғри билмайсан, жазоингни қаердан билардинг дерди. Тушган жойим шунқа ер эди. Ҳеч қайси одам боласи тушмасин эди.
Бибиойша неча кундан бери қизи Баҳорга қўнғироқ қилиб туша олмади. Сўнги чора қайниси Карим билан гаплашиб унга маслаҳат солганди. Чунки Баҳорнинг телефони бунча узоқ вақт ўчиқ бўлиши мумкин эмас эди. Ўғирлатган бўлса янада қўнғироқ қилиб хабар берарди. Юраги нотинч эди. Ўзи борай деса, Тошкентни унча билмасди.
“Яқинда яшаб турган квартирасидан чиққан эди. Бошлиғим билан келишмаяпман деганди”,-деб кўзига ёш олди.
“Бўлди янга... мен бориб хабар оламан”,-деб Карим уни тинчлантириб йўлга тушди.
Сўраб суруштириб Баҳорнинг ётоқонасига борганида ҳеч ким жияни ҳақида бир нарса демади. Сўнг ишлаган тур агентлигига борганди. У ер ҳам ёпиқ эди. Бу қиз қаерга кетди экан деб кўп ўйлаб, эски яшаган квартирасида балки уй эгалари билар деб борди.
162-қисм
Ётадиган еринг оддий бўлсада, тинчинг бўлса бўлди экан. Орқамга ботган темир каравотнинг нотекис темирлари жонимни оғрита бошлаганди. Худди қурбонлик қўйдек бўйним кесилишини кутардим.
Кунларнинг алмашганини фақат эшик очилиб берилган овқатдан билардим. Тўрт кун ўтганди. Бу кунлар ичида яна бир неча маротаба тергов қилиндим. Ўзгарган ҳеч нарса йўқ эди. Фақат саволлар такрорланар, натижа эса яна изаляторнинг темир каровоти ва совуқ деворлари бўлди.
“Отам касал, ҳеч бўлмаса ойимга хабар бериб қўйишим керак”,-деб ёлвордим навбатдаги терговда.
“Уйдагиларингни хабари бўлди. Амакинг келди гаплашдик”,-деди совуққонлик билан сўроқ қилган киши.
“Келган бўлса, сўрадингизми? Мен таътилда уйга кетгандим. Ҳатто отам Россияда мазаси қочганди…..”,-деб йиғлаб юбордим.
Чунки мийям баъзи нарсаларни энди англаётган эди. Оилам эшитиб не аҳволга тушганини тасаввур қилиш жуда оғир бўлди. Отам учун оддий пул масаласида бирлаша олмаган оилам мендан воз кечиб қўя қоларди. Тақдирга тан беришдан бошқа иложим қолмади шекилли. Ферузадек аёлга бас кела олмаяман буни англаб етгандим. Хаёлимда келажагимни қоронғи ва зах ерларда ўтишини ўйлаб юрагим эзиларди. Ҳеч ким билан гаплаша олмасам, ҳақиқатни айтганим билан менга ишонадиган одамни қаердан топаман. Бир хаёлим айбловингни тўғри билмайсан, жазоингни қаердан билардинг дерди. Тушган жойим шунқа ер эди. Ҳеч қайси одам боласи тушмасин эди.
М У А Л Л И Ф Д А Н
Бибиойша неча кундан бери қизи Баҳорга қўнғироқ қилиб туша олмади. Сўнги чора қайниси Карим билан гаплашиб унга маслаҳат солганди. Чунки Баҳорнинг телефони бунча узоқ вақт ўчиқ бўлиши мумкин эмас эди. Ўғирлатган бўлса янада қўнғироқ қилиб хабар берарди. Юраги нотинч эди. Ўзи борай деса, Тошкентни унча билмасди.
“Яқинда яшаб турган квартирасидан чиққан эди. Бошлиғим билан келишмаяпман деганди”,-деб кўзига ёш олди.
“Бўлди янга... мен бориб хабар оламан”,-деб Карим уни тинчлантириб йўлга тушди.
Сўраб суруштириб Баҳорнинг ётоқонасига борганида ҳеч ким жияни ҳақида бир нарса демади. Сўнг ишлаган тур агентлигига борганди. У ер ҳам ёпиқ эди. Бу қиз қаерга кетди экан деб кўп ўйлаб, эски яшаган квартирасида балки уй эгалари билар деб борди.
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤85🤨37🔥28🕊7👏6⚡1
#ижара_ҳаётлар
163-қисм
Акасини Россиядан олгани борганда,Баҳор яшаган уй ва ишлаган иш ерига бирга борган эди.
Эшикни унга Тимур очди.
“Баҳор биздан олдин турганди. Биз янги келдик”,-деди Тимур, келган кишининг Баҳорни амакиси эканини билганида.
Янада Баҳор билан иш бўйича таниш эканини гап орасида қистириб ўтди. Тўғридан, тўғри Баҳор ички ишларда дея олмади. Каримнинг рақамини олиб, бирор хабар эшитса унга албатта айтишини билдирган эди.
Тимур неча кундан бери ўзига кела олмаётган эди. Баҳорни қанча огоҳлантирганди. Кўнгли сезганди. Мана айтгани бўлди ва қиз емаган сомсаси учун пул тўлаётган эди. Каримга Баҳорни тергов бўлими изаляторда эканини айтгач, иккаласи бирга бир неча кун аввал келган бинога боришди.
Тимур ташқарида кутиб турди. Карим бир соатдан ошиқ ичкарида қолиб, ахири чиқди. Кайфияти йўқ эди.
“Мени жияним бунақа қиз эмас эди. Кимдир бу сода қизга тухмат қиляпти”,-деб куюнди.
"Мен таниган Баҳор ҳам бу ишни қилмас эди",-деди Тимур.
"Мен уйга қайтишим керак. Бориб оиласига хабар берай. Адвокат тутинг деди мелисалар?",- деб Карим боши қотгандек гапирди.
Акаси касал, янгасини аҳволи маълум. Ўзида ҳам ортиқча пул йўқ.
"Мени бир танишим бор адвокат. Юринг шу билан гаплашиб кўрайлик ",-деб таклиф киритди Тимур.
Танишим деган адвокати аслида шу уй машмашасини ҳал қилиш учун тутган адвокати эди. Иккаласи аёлнинг офисига боришди. Тимур Баҳорнинг исмини ва кимлигини таништирмай шунчаки бир яқиним деб маслаҳат сўради.
"Вазият жуда қийин. Одам савдоси билан айбланганлар 5-8 йилгача кесиляпти",-деди адвокат аёл.
"У қиз бу ишни қилмаган. Бу бир тухмат бўлиши мумкин ",-деб Тимурнинг ич куйдирганини кўрган Карим, ичида бу йигит шунчаки таниш эканига шубҳа қилсада индамади.
Жияни унаштирилган эди. Хотинидан, ҳа демай куёв бўлмиш келади деб эшитганди. Буёғи неча пуллик бўлди деб, ичида мулоҳаза қиларди.
"Одатда бунга ўхшаш ишларда, асосий айб бошлиқларда бўлсада, улар қўл остидаги киши билан келишиб... ишни унга юклатишади ва жазодан қутилиб қолишади. Балки, бу бир келишув бўлиши ҳам мумкин.....
163-қисм
Акасини Россиядан олгани борганда,Баҳор яшаган уй ва ишлаган иш ерига бирга борган эди.
Эшикни унга Тимур очди.
“Баҳор биздан олдин турганди. Биз янги келдик”,-деди Тимур, келган кишининг Баҳорни амакиси эканини билганида.
Янада Баҳор билан иш бўйича таниш эканини гап орасида қистириб ўтди. Тўғридан, тўғри Баҳор ички ишларда дея олмади. Каримнинг рақамини олиб, бирор хабар эшитса унга албатта айтишини билдирган эди.
Тимур неча кундан бери ўзига кела олмаётган эди. Баҳорни қанча огоҳлантирганди. Кўнгли сезганди. Мана айтгани бўлди ва қиз емаган сомсаси учун пул тўлаётган эди. Каримга Баҳорни тергов бўлими изаляторда эканини айтгач, иккаласи бирга бир неча кун аввал келган бинога боришди.
Тимур ташқарида кутиб турди. Карим бир соатдан ошиқ ичкарида қолиб, ахири чиқди. Кайфияти йўқ эди.
“Мени жияним бунақа қиз эмас эди. Кимдир бу сода қизга тухмат қиляпти”,-деб куюнди.
"Мен таниган Баҳор ҳам бу ишни қилмас эди",-деди Тимур.
"Мен уйга қайтишим керак. Бориб оиласига хабар берай. Адвокат тутинг деди мелисалар?",- деб Карим боши қотгандек гапирди.
Акаси касал, янгасини аҳволи маълум. Ўзида ҳам ортиқча пул йўқ.
"Мени бир танишим бор адвокат. Юринг шу билан гаплашиб кўрайлик ",-деб таклиф киритди Тимур.
Танишим деган адвокати аслида шу уй машмашасини ҳал қилиш учун тутган адвокати эди. Иккаласи аёлнинг офисига боришди. Тимур Баҳорнинг исмини ва кимлигини таништирмай шунчаки бир яқиним деб маслаҳат сўради.
"Вазият жуда қийин. Одам савдоси билан айбланганлар 5-8 йилгача кесиляпти",-деди адвокат аёл.
"У қиз бу ишни қилмаган. Бу бир тухмат бўлиши мумкин ",-деб Тимурнинг ич куйдирганини кўрган Карим, ичида бу йигит шунчаки таниш эканига шубҳа қилсада индамади.
Жияни унаштирилган эди. Хотинидан, ҳа демай куёв бўлмиш келади деб эшитганди. Буёғи неча пуллик бўлди деб, ичида мулоҳаза қиларди.
"Одатда бунга ўхшаш ишларда, асосий айб бошлиқларда бўлсада, улар қўл остидаги киши билан келишиб... ишни унга юклатишади ва жазодан қутилиб қолишади. Балки, бу бир келишув бўлиши ҳам мумкин.....
Бир лайк ташла, бир изоҳ ёз — кўнглим яйрасин,
Ҳикоя давомида сенинг исминг, ҳар саҳнада порласин.❤132🔥31✍30😢14👏6🤨4🕊1
🔥IJARA HAYOTLAR 🔥 asari ham sotuvda!
Uch kun aksiya!!! Soʻngra sotuv toʻxtaydi!!
Yani hikoya narxi endi 7.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Uch kun aksiya!!! Soʻngra sotuv toʻxtaydi!!
Yani hikoya narxi endi 7.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
❤11
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
маъно бор эди. -Қийналиб кетибсиз, майлими ёрдамлашсам,- деб Самандар тўхтади. -Қўяверинг, ўзим бир амалларман,-деди Луиза ҳижолат бўлиб. Самандарнинг димоғига ўткир атир ҳиди «гуп» этиб урилди. Эътирозига қарамай сумкалардан бирини кўтарди. Унисини ҳам кўтарганида…
.има эмас,-деди Луиза. У боягина кўчада учраган камсуқумгина аёлга умуман ўхшамасди. Кўзларида эҳтирос аломатлари яққол кўринар, гапиришади ҳам ҳар қандай эркакнинг ҳирсини жунбушга келтирадиган ноз-истиғно бор эди. Кўйлагини олди очиқ жойидан қордай оппоқ сийнасининг анчагина қисми кўриниб турарди. Ҳатти-ҳаракатларидан Самандарнинг кўнгли бир ноҳушликни сезгандай бўлди. Нимага ишора қилаётганига тушунгандай бўлиб ижирғанди. Ундаги бу аёлга бўлган ачиниш нафратга айлана бошлади. Балки мен янглишаётгандирман, деган ўй тўхтатиб турарди.
-Гапингизга тушунмадим. Очиқроқ айтинг, қандай иш қилишим керак?
-Очиқ ойдин гапираяпман-ку, нимасига тушунмайсиз? Мен билан бўлишингизни хоҳлайман,-деб Луиза унинг елкасига қўлини қўйиб диванга ишора қилди.
Бу очиқ беҳаёликдан Самандарнинг жаҳли чиқиб кетди. Димоғига урилган ўткир атир ҳиди чучмал туюлиб, кўнгли айниди. Луизанинг пардоз-андоз қилиб ўзига ҳаддан ташқари ора берганига энди эътибор берди. Елкасидаги қўлларини силтаб олиб ташламоқчи бўлди. Лекин бунга улгуролмади. Луиза маҳкам қучоқлаб олов лабларини лабига босди. Бўлиқ кўкракларини тираб, олти ой эрини кўрмаган денгизчининг хотинидай ютоқиб ўпа бошлади. Самандар тезда ўзини йўқотиб қўйди. Эҳтиросларга ғарқ бўлиб, ҳирси жунбушга келди. Ўтли дудоқларнинг тинимсиз бўсалари, жисмига ёпишиб турган хароратли бадан, эҳтиросли шивирлашлардан гангиб, боши айланиб кетди. Ўзининг қаердалигини унутди. Нима иш содир бўлаётганини идрок қилолмайдиган ҳолга келди. Буни пайқаган Луиза қатъийроқ ҳаракат қила бошлади. Эҳтирос билан шивирлади.
-Нимани кутаяпсиз? Бўлақолинг, мен ортиқ чидолмайман.
Бу ҳолат яна бир неча дақиқа давом этганида Луиза мақсадига эришиши аниқ эди. Чунки Самандар ўзи билмаган ҳолда унинг белидан қучоқлаб, юз- кўзларидан ўпа бошлаган эди. Лекин шу лаҳзада мўжиза рўй бергандай бўлди. Кўз олдида Нилуфар бутун бўй- басти билан гавдаланди. «Самандар ака, нима қилаяпсиз? Наҳотки менга ҳиёнат қилсангиз?» деб ёлвораётгандай эди.
Уйқудан чўчиб уйғонгандай бирдан сергак тортди. Луизанинг қўлларини куч билан ажратиб, ўзидан узоқлаштирди.
-Ҳа, сизга нима бўлди? - деди Луиза ҳайрон бўлгандай. Бутун маҳоратни ишга солиб мақсадига эришишга ҳаракат қила бошлади.- Қўрқиб кетдингизми? Нимадан қўрқасиз? Ҳеч нима бўлмайди. Кейин сизга осилиб олмайман. Бу ёғидан хотиржам бўлаверинг.
Ҳали ўзига келолмаган Самандар сўзсиз бош чайқаб орқага тисарилди.
-Мен дуч келганга илакишаверадиганлардан эмасман,-деб Луиза кўзларини сузиб ноз билан яқинлаша бошлади.- Сизга айтдим-ку, ёлғизман. Лекин мен ҳам аёлман. Баъзида шу нарсани кўнглим тусаб туради. Илтимос, буни тўғри тушунинг.
-Кўнглингиз тусаган бўлса бошқа одам топинг,- деб Самандар хонадан чиқишга чоғланди. Луиза унинг қўлидан ушлаб тортқилай бошлади.
-Айтдим-ку сизга, мен дуч келганга илашавермайман. Сиз менга ёқиб қолдингиз. Фақат сиз билан бўлишни хоҳлайман.
-Мен эса хоҳламайман. Чунки умуман ёқмадингиз. Ўлгудай сур экансиз,-деб Самандар қўлини силтаб тортиб олди.
-Ёқмадингиз дейсизми?- деди Луиза унинг гапларини эшитмагандай ишва билан.- Бир марта бирга бўлсангиз жуда ҳам ёқтириб қоласизда. Тез-тез кўнглингиз тусайдиган бўлиб қолади. Эшигимнинг олдидан кетолмайдиган бўлиб қоласиз.
Самандар унинг гапига жавоб беришни ҳам истамай эшикни очиб йўлакка чиқди. Шунда Луиза охирги чорани қўллади.
-Нега ноз қиласиз? Аёл киши таклиф қилиб турганда йўқ, деган эракакни энди кўришим. Сиз ўзи эркакмисиз, ёки…
Ҳар қандай кишиниг нафсониятига тегадиган, хирсини жунбушга келтирадиган бу гапдан кейин ўзини тутолмай қолади, деб у ўйлаган эди. Лекин ундай бўлмади. Ҳар қанча нафсониятига тегмасин, қонини кўпиртирмасин, Самандар ўзини тута олди. Тўхтаб орқасига ўгирилди ва Луизанинг беҳаёларча қараб турган кўзларига қараб гапига яраша жавоб қилди.
-Ҳа эркакман, лекин ҳар қандай қанжиққа суйкалишавермайман!
Луиза турган жойида тош қотди. Қарсиллаб ёпилган эшик юзига тарсаки тушгандай таъсир қилди Аламдан эшикни бор кучи билан муштлади. Бор овозда йиғлаб юборди.
Самандар зиналардан югургудай бўлиб туша бошлади. Подъездан чиққанидан кейин тўхтаб, нафас ростлади. Орқасига ижирғаниб қараб қўйдида, бу бехосият уйдан тез
-Гапингизга тушунмадим. Очиқроқ айтинг, қандай иш қилишим керак?
-Очиқ ойдин гапираяпман-ку, нимасига тушунмайсиз? Мен билан бўлишингизни хоҳлайман,-деб Луиза унинг елкасига қўлини қўйиб диванга ишора қилди.
Бу очиқ беҳаёликдан Самандарнинг жаҳли чиқиб кетди. Димоғига урилган ўткир атир ҳиди чучмал туюлиб, кўнгли айниди. Луизанинг пардоз-андоз қилиб ўзига ҳаддан ташқари ора берганига энди эътибор берди. Елкасидаги қўлларини силтаб олиб ташламоқчи бўлди. Лекин бунга улгуролмади. Луиза маҳкам қучоқлаб олов лабларини лабига босди. Бўлиқ кўкракларини тираб, олти ой эрини кўрмаган денгизчининг хотинидай ютоқиб ўпа бошлади. Самандар тезда ўзини йўқотиб қўйди. Эҳтиросларга ғарқ бўлиб, ҳирси жунбушга келди. Ўтли дудоқларнинг тинимсиз бўсалари, жисмига ёпишиб турган хароратли бадан, эҳтиросли шивирлашлардан гангиб, боши айланиб кетди. Ўзининг қаердалигини унутди. Нима иш содир бўлаётганини идрок қилолмайдиган ҳолга келди. Буни пайқаган Луиза қатъийроқ ҳаракат қила бошлади. Эҳтирос билан шивирлади.
-Нимани кутаяпсиз? Бўлақолинг, мен ортиқ чидолмайман.
Бу ҳолат яна бир неча дақиқа давом этганида Луиза мақсадига эришиши аниқ эди. Чунки Самандар ўзи билмаган ҳолда унинг белидан қучоқлаб, юз- кўзларидан ўпа бошлаган эди. Лекин шу лаҳзада мўжиза рўй бергандай бўлди. Кўз олдида Нилуфар бутун бўй- басти билан гавдаланди. «Самандар ака, нима қилаяпсиз? Наҳотки менга ҳиёнат қилсангиз?» деб ёлвораётгандай эди.
Уйқудан чўчиб уйғонгандай бирдан сергак тортди. Луизанинг қўлларини куч билан ажратиб, ўзидан узоқлаштирди.
-Ҳа, сизга нима бўлди? - деди Луиза ҳайрон бўлгандай. Бутун маҳоратни ишга солиб мақсадига эришишга ҳаракат қила бошлади.- Қўрқиб кетдингизми? Нимадан қўрқасиз? Ҳеч нима бўлмайди. Кейин сизга осилиб олмайман. Бу ёғидан хотиржам бўлаверинг.
Ҳали ўзига келолмаган Самандар сўзсиз бош чайқаб орқага тисарилди.
-Мен дуч келганга илакишаверадиганлардан эмасман,-деб Луиза кўзларини сузиб ноз билан яқинлаша бошлади.- Сизга айтдим-ку, ёлғизман. Лекин мен ҳам аёлман. Баъзида шу нарсани кўнглим тусаб туради. Илтимос, буни тўғри тушунинг.
-Кўнглингиз тусаган бўлса бошқа одам топинг,- деб Самандар хонадан чиқишга чоғланди. Луиза унинг қўлидан ушлаб тортқилай бошлади.
-Айтдим-ку сизга, мен дуч келганга илашавермайман. Сиз менга ёқиб қолдингиз. Фақат сиз билан бўлишни хоҳлайман.
-Мен эса хоҳламайман. Чунки умуман ёқмадингиз. Ўлгудай сур экансиз,-деб Самандар қўлини силтаб тортиб олди.
-Ёқмадингиз дейсизми?- деди Луиза унинг гапларини эшитмагандай ишва билан.- Бир марта бирга бўлсангиз жуда ҳам ёқтириб қоласизда. Тез-тез кўнглингиз тусайдиган бўлиб қолади. Эшигимнинг олдидан кетолмайдиган бўлиб қоласиз.
Самандар унинг гапига жавоб беришни ҳам истамай эшикни очиб йўлакка чиқди. Шунда Луиза охирги чорани қўллади.
-Нега ноз қиласиз? Аёл киши таклиф қилиб турганда йўқ, деган эракакни энди кўришим. Сиз ўзи эркакмисиз, ёки…
Ҳар қандай кишиниг нафсониятига тегадиган, хирсини жунбушга келтирадиган бу гапдан кейин ўзини тутолмай қолади, деб у ўйлаган эди. Лекин ундай бўлмади. Ҳар қанча нафсониятига тегмасин, қонини кўпиртирмасин, Самандар ўзини тута олди. Тўхтаб орқасига ўгирилди ва Луизанинг беҳаёларча қараб турган кўзларига қараб гапига яраша жавоб қилди.
-Ҳа эркакман, лекин ҳар қандай қанжиққа суйкалишавермайман!
Луиза турган жойида тош қотди. Қарсиллаб ёпилган эшик юзига тарсаки тушгандай таъсир қилди Аламдан эшикни бор кучи билан муштлади. Бор овозда йиғлаб юборди.
Самандар зиналардан югургудай бўлиб туша бошлади. Подъездан чиққанидан кейин тўхтаб, нафас ростлади. Орқасига ижирғаниб қараб қўйдида, бу бехосият уйдан тез
❤140👏67🔥43🙈24👍15😨4
💔 Har kecha uxlashdan oldin bir xil o'ylovlar ?
Siz bu marafonda:
🎁 Marafon 100% BEPUL
Faqat yopiq Telegram kanalga qo'shilishingiz kerak.
👇 Hoziroq qo'shiling:
https://t.me/+erjh9P-s_lY1MzQ1
https://t.me/+erjh9P-s_lY1MzQ1
"Bu qarzlar qachon tugaydi?"
"Erim bilan yana janjal..."
"Bolalarimga yetarli vaqt ham, imkoniyat ham bera olmayapman..."
Siz yolg'iz emassiz. Ko'pchilik ayollar xuddi shu og'irlikni ko'tarib yuradi.
Lekin bilasizmi — bu holat o'zgarishi MUMKIN. 🌸
📆 29-30-31 Mart 1- Aprel kunlari. 4 kunlik BEPUL marafon o‘tkazyapman.
Siz bu marafonda:
Bu marafonda siz o'rganasiz:
✅ Yillar davomida yig'ilgan qarzlardan qanday chiqishni
✅ Asab va stressni boshqarishni — tinch va xotirjam bo'lishni
✅ Turmush o’rtog’ingiz bilan munosabatni mustahkamlashni
🎁 Marafon 100% BEPUL
Faqat yopiq Telegram kanalga qo'shilishingiz kerak.
👇 Hoziroq qo'shiling:
https://t.me/+erjh9P-s_lY1MzQ1
https://t.me/+erjh9P-s_lY1MzQ1
❤7
Мани бир қадрли инсоним: “Жаннатга кирсангиз, мени сўранг мени изланг”, дедилар. Қалбим ўртаниб кетди...
Лойиқманми, арзирманми...!?
Заррача яхшилик хам, заррача ёмонлик
ҳам унутилмас Кунда аҳволимиз не кечар
экан...
Не бўлса ўзимизга ўзимиз қилдик. Ахир
огоҳлантирилмаганми эдик....?
Кимнидир Кўнгил Каъбасини
бузганмизки, бизнинг ҳам кўнгилларни
вайрон этишди....
Кўнгил дарвозасини ҳар касга очмоқ асл
Эгасига хуш келмас...
Эй қалб, шунчалар қаттикмисан, нега
йиғламассан?!
Жаннат нафасли қадрлигим, биродарига
шафоат бўла оладиган
У Кунда сиз изланг бизни....
Зотан, лойиқ эмасмиз...
арзимасмиз...
Лойиқманми, арзирманми...!?
Заррача яхшилик хам, заррача ёмонлик
ҳам унутилмас Кунда аҳволимиз не кечар
экан...
Не бўлса ўзимизга ўзимиз қилдик. Ахир
огоҳлантирилмаганми эдик....?
Кимнидир Кўнгил Каъбасини
бузганмизки, бизнинг ҳам кўнгилларни
вайрон этишди....
Кўнгил дарвозасини ҳар касга очмоқ асл
Эгасига хуш келмас...
Эй қалб, шунчалар қаттикмисан, нега
йиғламассан?!
Жаннат нафасли қадрлигим, биродарига
шафоат бўла оладиган
У Кунда сиз изланг бизни....
Зотан, лойиқ эмасмиз...
арзимасмиз...
😢20❤19🔥2
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
.има эмас,-деди Луиза. У боягина кўчада учраган камсуқумгина аёлга умуман ўхшамасди. Кўзларида эҳтирос аломатлари яққол кўринар, гапиришади ҳам ҳар қандай эркакнинг ҳирсини жунбушга келтирадиган ноз-истиғно бор эди. Кўйлагини олди очиқ жойидан қордай оппоқ…
роқ узоқлашиш учун тез- тез юриб кетди. Катта кўчага чиққанидан кейингина одамларнинг диққатини ўзига қаратмаслик учун қадамини секнлаштирди. Жаҳл билан четга туфлади. Аламини нимадан олишини билмаётгандай ғазаб билан атрофига аланглади. Сигарет чекиб кетаётган бир йигитни кўриб унинг ҳам чеккиси келди. Чўнтагидан сигарет олиб тутатди. Алами шундан босиладигандай устма-уст тортиб чека бошлади. Бўлган воқеани эслаган сари ғазаби орта бошлади.
«-Мени ким деб ўйлади экан,-деб ҳали ярмини ҳам чекмаган сигаретни четга улоқтирди. –Нафсинг ҳаккалак отган экан, бунақа ишга ўч бўлган кўп-ку. Ўшалардан бирини бошлаб келиб қичиғингни қондиравермайсанми?»
Қанчалик ғазаби алангаланмасин, тезда ўзини қўлга олишга мувофиқ бўлди. Ҳис-туйғуларини табиатига ҳос вазминлик билан жиловлай олди. Ҳаммаси яхши тугади-ку, деб ўзини юпатган бўлди. Атрофга қараганида канал яқинида эканлигини билиб ҳайрон бўлди. «Бу ерга қандай келиб қолдим? Ахир уйим бутунлай бошқа томонда-ку,-деб кўнглидан ўтказди. Лекин бу ерга келиб қолгани учун ҳурсанд бўлди. «-Танам булғанди. Бу ҳолатда уйга боришим яхши бўлмасди. Ювиниб, покланиб олишим керак,» деб кўнгидан ўтказди.
Бир- бир босиб канал қирғоғига чиқди. Икки қирғоқда ҳам чўмилувчилар анчагина бўлиб, уларнинг шовқин-сурони анча жойгача эшитиларди. Анча туриб қолди. Қий-чув қилиб чўмилаётганларга қараб туриб ҳаваси келди. «Қандай бахтли кишилар бор-а? Қара, ҳеч ниманинг ташвишини қилмай мазза қилиб чўмилишаяпти. Дунёга фақат ўйнаб-кулиш учун келгандайлар. Ёки булар орасида ҳам менга ўхшаган ғам-тавиши борлари бормикан?», деб ҳаёлидан ўтказди.
Қулайроқ жой топиб сув бўйига тушди. Ечиниб, кийимларини бир жойга қўйди. Жимирлаб оқаётгап сувга бир зум қараб туриб ўзини отди. Тиниқ, илиққина сув шу заҳоти уни бағрига олди. Сувдан бошини чиқариб бир пишқириб қўйдида, қулочкашлаб нариги қирғоққа қараб сузди. Тўхтамай орқасига қайтди. Қирғоққа чиқиб озроқ нафасини ростлаб яна ўзини сувга отди. Сувдан чиққиси келмай анчагача у ёқдан бу ёққа сузиб юрди.
Толиққанини сезиб қирғоққа чиқди ва баданидаги сув томчиларининг қуришини кутмай кийинди. Чим устига ўтириб чека бошлади. Чўмилгани таъсир қилиб руҳи тетиклашди. Енгил нафас ола бошлади. Лекин зум ўтмай бўлган воқеа эсига тушиб таъби хира бўлди.
«Қийналиб келаётган аёлга раҳмим келганидан ёрдам бериб, бошимга бало орттиришимги бир баҳя қолди. Яхшиямки вақтида ўзимни қўлга ола билдим. Акс ҳолди нима бўлиши, қандай номақбул ишга қўл уришим мумкинлигини ҳаёлга келтиришнинг ўзи даҳшат. Луиза айтганидай бу ҳақда ҳозир ҳеч ким билмагани билан вақти келиб ошкор бўлиб қолиши эҳтимолдан ҳоли эмаску. Унда нима бўлади? Қилган ишим учун виждоним қийналмайдими? Нилуфарнинг юзига қандай қарайман? Қандай қилиб унинг қўлига никоҳ узугини тақаман?»
Бу аёлнинг нияти ним эди? Фақат кўнгилхушлик қилишми ёки бошқа яна бирорта нияти бормиди? Ҳа, бўлса керак? Акс ҳолда бунчалик ёпишмасди. Ахир бир имо қилса онасининг орқасидан чопадиган қўзичоқдай чопиб қоладиганлар кўп-ку. Енгилтак аёллар кўпинча пулдор кишилар ёки уларнинг ўғилларини тузоқларига илинтириб олишга интиладилар. Кейин эса уларнинг чўнтакларини қоқиштиришнинг пайида бўладилар. Балки Луизанинг ҳам шундай нияти бормикан? Баъзи бир эркаклар аёларни ожиза, қўлидан нима ҳам келарди, деб нописанд бўлишади. Бунинг учун кўпинча бармоқларини тишлаб қолишади. Чунки аёлларнинг орасида ҳам кулиб туриб қурбонининг жонини оладиганлар учраб туради. Баъзилари эса аввал мушукдай суйкалишади. Керак бўлганда ваҳший кучга айланиши ҳеч гап эмас экан. Луиза ҳам кўчада мулойимгина эди. Уйга кирганда эса…
Бир неча соатгина аввал Нилуфар билан бирга бўлганида ўзини дунёда энг бахтли инсон, деб хисоблаган эди. Аризага қўл қўяркан, «Нилуфар билан ҳаётимни боғлар эканман, унга бир умр содиқ қоламан, ўзга аёлга бошқача кўз билан қарамайман», деб ўзига сўз берганди. Бугуннинг ўзидаёқ бунга амал қилмаслиги, энг даҳшатлиси, севгилисига ҳиёнат қилиши ҳеч гап эмасди. Фақатгина сўнгги лаҳзаларда унинг бахтига мўжиза рўй бергандай бўлди…
Яқин жойда ўртоғини бор овозда чақирган бир боланинг қичқириғи ҳаёлини бузиб юборди. Ўзига
келиб атрофига қараганида к?6?Қуёш алла
«-Мени ким деб ўйлади экан,-деб ҳали ярмини ҳам чекмаган сигаретни четга улоқтирди. –Нафсинг ҳаккалак отган экан, бунақа ишга ўч бўлган кўп-ку. Ўшалардан бирини бошлаб келиб қичиғингни қондиравермайсанми?»
Қанчалик ғазаби алангаланмасин, тезда ўзини қўлга олишга мувофиқ бўлди. Ҳис-туйғуларини табиатига ҳос вазминлик билан жиловлай олди. Ҳаммаси яхши тугади-ку, деб ўзини юпатган бўлди. Атрофга қараганида канал яқинида эканлигини билиб ҳайрон бўлди. «Бу ерга қандай келиб қолдим? Ахир уйим бутунлай бошқа томонда-ку,-деб кўнглидан ўтказди. Лекин бу ерга келиб қолгани учун ҳурсанд бўлди. «-Танам булғанди. Бу ҳолатда уйга боришим яхши бўлмасди. Ювиниб, покланиб олишим керак,» деб кўнгидан ўтказди.
Бир- бир босиб канал қирғоғига чиқди. Икки қирғоқда ҳам чўмилувчилар анчагина бўлиб, уларнинг шовқин-сурони анча жойгача эшитиларди. Анча туриб қолди. Қий-чув қилиб чўмилаётганларга қараб туриб ҳаваси келди. «Қандай бахтли кишилар бор-а? Қара, ҳеч ниманинг ташвишини қилмай мазза қилиб чўмилишаяпти. Дунёга фақат ўйнаб-кулиш учун келгандайлар. Ёки булар орасида ҳам менга ўхшаган ғам-тавиши борлари бормикан?», деб ҳаёлидан ўтказди.
Қулайроқ жой топиб сув бўйига тушди. Ечиниб, кийимларини бир жойга қўйди. Жимирлаб оқаётгап сувга бир зум қараб туриб ўзини отди. Тиниқ, илиққина сув шу заҳоти уни бағрига олди. Сувдан бошини чиқариб бир пишқириб қўйдида, қулочкашлаб нариги қирғоққа қараб сузди. Тўхтамай орқасига қайтди. Қирғоққа чиқиб озроқ нафасини ростлаб яна ўзини сувга отди. Сувдан чиққиси келмай анчагача у ёқдан бу ёққа сузиб юрди.
Толиққанини сезиб қирғоққа чиқди ва баданидаги сув томчиларининг қуришини кутмай кийинди. Чим устига ўтириб чека бошлади. Чўмилгани таъсир қилиб руҳи тетиклашди. Енгил нафас ола бошлади. Лекин зум ўтмай бўлган воқеа эсига тушиб таъби хира бўлди.
«Қийналиб келаётган аёлга раҳмим келганидан ёрдам бериб, бошимга бало орттиришимги бир баҳя қолди. Яхшиямки вақтида ўзимни қўлга ола билдим. Акс ҳолди нима бўлиши, қандай номақбул ишга қўл уришим мумкинлигини ҳаёлга келтиришнинг ўзи даҳшат. Луиза айтганидай бу ҳақда ҳозир ҳеч ким билмагани билан вақти келиб ошкор бўлиб қолиши эҳтимолдан ҳоли эмаску. Унда нима бўлади? Қилган ишим учун виждоним қийналмайдими? Нилуфарнинг юзига қандай қарайман? Қандай қилиб унинг қўлига никоҳ узугини тақаман?»
Бу аёлнинг нияти ним эди? Фақат кўнгилхушлик қилишми ёки бошқа яна бирорта нияти бормиди? Ҳа, бўлса керак? Акс ҳолда бунчалик ёпишмасди. Ахир бир имо қилса онасининг орқасидан чопадиган қўзичоқдай чопиб қоладиганлар кўп-ку. Енгилтак аёллар кўпинча пулдор кишилар ёки уларнинг ўғилларини тузоқларига илинтириб олишга интиладилар. Кейин эса уларнинг чўнтакларини қоқиштиришнинг пайида бўладилар. Балки Луизанинг ҳам шундай нияти бормикан? Баъзи бир эркаклар аёларни ожиза, қўлидан нима ҳам келарди, деб нописанд бўлишади. Бунинг учун кўпинча бармоқларини тишлаб қолишади. Чунки аёлларнинг орасида ҳам кулиб туриб қурбонининг жонини оладиганлар учраб туради. Баъзилари эса аввал мушукдай суйкалишади. Керак бўлганда ваҳший кучга айланиши ҳеч гап эмас экан. Луиза ҳам кўчада мулойимгина эди. Уйга кирганда эса…
Бир неча соатгина аввал Нилуфар билан бирга бўлганида ўзини дунёда энг бахтли инсон, деб хисоблаган эди. Аризага қўл қўяркан, «Нилуфар билан ҳаётимни боғлар эканман, унга бир умр содиқ қоламан, ўзга аёлга бошқача кўз билан қарамайман», деб ўзига сўз берганди. Бугуннинг ўзидаёқ бунга амал қилмаслиги, энг даҳшатлиси, севгилисига ҳиёнат қилиши ҳеч гап эмасди. Фақатгина сўнгги лаҳзаларда унинг бахтига мўжиза рўй бергандай бўлди…
Яқин жойда ўртоғини бор овозда чақирган бир боланинг қичқириғи ҳаёлини бузиб юборди. Ўзига
келиб атрофига қараганида к?6?Қуёш алла
❤111👍24👏19🔥9🙈8
қачон ботиб, уфқ қонталаш бўлиб турарди. Каналда чўмилаётганлар ҳам деярли қолмаганди. Қўлидаги ўчиб қолган сигаретини улоқтириб ўрнидан турди. Кийимига илашган хас-чўпни қоқиб ташлаб йўлга тушди.
(давоми бор)
(давоми бор)
❤83👍55🔥36👏15
СССР тарихидаги енг даҳшатли тўй, фотосуратдаги ҳамма вафот этди
Ҳаммани ларзага солган бу фожиали воқеа СССРда содир бўлган, гўё оддий тўй бўлаётгандек, ҳамма мазза қилиб, ўтирган эди, бирданига залдаги чироқлар 17 сонияга ўчди. У ёқилгандан сўнг, фотосуратда тасвирланган барча одамлар ҳалок бўлди, тергов текшируви тахминан 8 ой давом етди ва КГБ ўлим сабабини билганида, уларнинг йузлари ҳайратдан оқариб кетди. Бу одамларнинг ҳаммаси... Давомини ўқиш👇
Ҳаммани ларзага солган бу фожиали воқеа СССРда содир бўлган, гўё оддий тўй бўлаётгандек, ҳамма мазза қилиб, ўтирган эди, бирданига залдаги чироқлар 17 сонияга ўчди. У ёқилгандан сўнг, фотосуратда тасвирланган барча одамлар ҳалок бўлди, тергов текшируви тахминан 8 ой давом етди ва КГБ ўлим сабабини билганида, уларнинг йузлари ҳайратдан оқариб кетди. Бу одамларнинг ҳаммаси... Давомини ўқиш👇
❤13
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ГАРОВ
Бир куни бир аёл дугоналари билан йиғилишда луббой эркак ҳиёнат қилади деди. Шунда бир дугонаси сени эринг ҳиёнат қилса қолган эркаклар ҳам ҳиёнат қилади деганимас, Сен ўзинг ёмонсан шунга эринг сендан қочиб қутулган диди. Шунда дугонаси кел гаров ўйнаймиз деб ўртага 3000$ тикаман диди. Охиригача КЎРИНГ давоми дахшат 😑
ДАВОМИ...👇👇
Бир куни бир аёл дугоналари билан йиғилишда луббой эркак ҳиёнат қилади деди. Шунда бир дугонаси сени эринг ҳиёнат қилса қолган эркаклар ҳам ҳиёнат қилади деганимас, Сен ўзинг ёмонсан шунга эринг сендан қочиб қутулган диди. Шунда дугонаси кел гаров ўйнаймиз деб ўртага 3000$ тикаман диди. Охиригача КЎРИНГ давоми дахшат 😑
ДАВОМИ...👇👇
❤8
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
қачон ботиб, уфқ қонталаш бўлиб турарди. Каналда чўмилаётганлар ҳам деярли қолмаганди. Қўлидаги ўчиб қолган сигаретини улоқтириб ўрнидан турди. Кийимига илашган хас-чўпни қоқиб ташлаб йўлга тушди. (давоми бор)
Ойнинг ун беши 17-кисм
Шаҳодат кундалик одати бўйичабарвақт туриб ҳовлини супурди,
сигирларни соғди. Нонуштатайёрлаб, болаларини уйғотмоқчи
бўлди. Лекин уларнинг ухлашига
қараб туриб уйқуларни бузишгакўзи қиймади. Бир оздан кейин
Ориф келиб дастурхон олдигаўтирди.-Руҳсат берсангиз акамни бир
кўриб келсам,-деди Шаҳодат чойузатаркан.- Тушимга кирибди.
Назаримда нимадандир безовта
экан. Бир гап бўлганга ўхшайди.
-Назаринг қурсинда сени,- деб Ориф ҳазиллашди.- 100 километр
наридагини ҳам ҳудди қўшнингникида бўлгандай
айтаверасан.
-Айтаманда- деди Шаҳодат аччиқланиб.- Бошқа баҳона
тополмай шундай деяпти, деб
ўйлаяпсизми? Нима қипти, уч ой бўлди бормаганимга. Яхшиямки
қариндош- уруғим унчалик кўп
эмас. Борсам шу акамникига бораман. -Ҳа, майли, борсанг- борақол,
сенга бир гап айтиб ҳам
бўлмайди,-деди Ориф.- Лекин мен олиб бора олмайман. Кўриб
турибсан, ишим жуда кўп.
-Асабимга тегмай шундай десангиз бўлмасмиди?- деди Шаҳодат
шаштидан бир оз тушиб. -Қачон борасан? Болаларни ҳам
олиб борасанми?- деб сўради Ориф бўшаган пиёлани узатиб.
-Эртага. Бугун тайёргарлик кўраман,-деди Шаҳодат рухсат
текканидан хурсанд бўлиб.- Фақат
Эркин борса дегандим. Ҳар ҳолда йўлда ҳамроҳ бўлади.
-Майли, ихтиёринг. Икки-уч кундан кейин ўзим бориб олиб
келаман.
-Вой, бунча яхшисиз,- деди Шаҳодат севиниб.
-Мен ҳар доим яхшиман-ку, билмайсанда,- деди Ориф
кулимсираб.- Ўзим бориб Самандар билан гаплашмасам
бўлмайди. Ёши ўттизга
яқинлашаяпди-ю, уйланишни ўйламайди ҳам. Агар тузукроқ қиз
тополмаётган бўлса топиб ҳам
берамиз. -Ҳа. Жуда яхши иш қиласиз,-
деди Шаҳодат мамнун ҳолда.
Нонуштадан сўнг Мунира
Шавкатни ўйната бошлади. Эркин
сигирларни подага қўшиш учун
ҳайдаб кетди. Шаҳодат уй
юмушларини ҳар доимгидан кўра
иштиёқ билан қилди. Тушгача
акасига олиб борадиган
нарсаларни тайёрлаб қўйди.
Боғдаги мевалардан узиб ювди.
Бу ишларни қилаётганида
Самандар бир дақиқа бўлсада кўз
олдидан кетмади. У ҳақда ўйлаган
сари меҳри товланиб, қалбидаги
ҳис-туйғулари жўш уриб
борарди. Озгина бўлсада акасига
ёрдами текканига севиниб
кетарди. Лекин барибар кўнгли тўлмас, ҳудди етарли эмасдай туюлаверарди. Ҳар қанча қилсада акаси олдидаги қарзини
узолмаслигини асло унутмасди. Ахир ҳаётда ўз ўрнини, бахтини топишига, энг асосийси, инсоний қадр-қимматга эга бўлишига
фақат у сабаб бўла олди. Агар унинг гапларига қулоқ солмаганида нималар бўлишини, ҳаёти қандай кечишини ҳечам тасаввур қилолмайди. Лекин бу ҳақда иложи борича камроқ
ўйлашга интиларди. Ойисининг юриш-туриши,
қилаётган ишлари таъсир қилмай қолмади. Ҳаётнинг асл лаззати шундан иборат эканлиги ҳақидаги тушунча миясида шакллана
бошлади. «Кўнглинг нимани тусаса қилавер, бошқаларнинг сен ҳақингда айтганлари бир пул», деган ақида бегона бўлмай қолди. Шу туфайли ҳам енгилтабиат
бўлиб ўсди. Юриш- туриши,
кийиниши ва ўзини тутиши билан
бошқалардан ажралиб турарди. Аслида барчанинг диққат
марказида бўлиш унинг асл
мақсади эди. Кўча-кўйда
йигитларнинг беибо сўзлар айтиб тегажоқлик қилишлари, суюқоёқ қизларга қиладигандай муомила қилишларига сира жаҳли
чиқмасди. Аксинча, уларга кулиб,ноз-қарашма билан жавоб қайтарадиган бўлди. Ҳеч қачон ойиси тергамасди. Нима ишлар қилаяпти, кимлар билан юрибди, бу ҳақда қизиқмас. Уйга ярим тунда келганда ҳам нега кеч келдинг, деб уришмасди. Бир жойга бораман, деса ҳам райини қайтармаганди. Фақат бу эмас, тўй-ҳашамларга боришга ўзи ундар. «Уйда сиқилиб ўтирасанми, бориб ўйнаб-келсанг-чи», деб ҳоли-
жонига қўймасди.
Бегона кишиларнинг вақт-бевақт келишларига ҳам ўрганиб
қолганди. Тез-тез бўлиб турадиган
зиёфатларда келганларга хизмат
қилар. Бегона кишилардан ҳеч
тортинмай ойисининг истаги билан уларнинг даврасига қўшиларди.
Ойисининг «бу беш кунлик
дунёда ўйнаб-кулиб қолиш
керак» дейиши сира ғайриоддий туюлмасди. Бунда унинг ўз
қилмишларини хаспўшлаш
учунгина эмас, балки бундай
ҳаётга уни ҳам тайёрлаб бориш
ниятида эканлигини англамаганди.
Бундай ҳаётнинг қаёққа олиб
боришини, қандай из қолдиришини, оқибатларини
ўйлаб ҳам кўрмаганди. Эндигина
ўн беш ёшга тўлган қизнинг
бундай нарсаларни ўйлашга анча
ёшлик қилишини кейинчалик
тушуниб етди. Ойисининг хушторларидан бири
бўлган Миркомил очиқчасига
м
Шаҳодат кундалик одати бўйичабарвақт туриб ҳовлини супурди,
сигирларни соғди. Нонуштатайёрлаб, болаларини уйғотмоқчи
бўлди. Лекин уларнинг ухлашига
қараб туриб уйқуларни бузишгакўзи қиймади. Бир оздан кейин
Ориф келиб дастурхон олдигаўтирди.-Руҳсат берсангиз акамни бир
кўриб келсам,-деди Шаҳодат чойузатаркан.- Тушимга кирибди.
Назаримда нимадандир безовта
экан. Бир гап бўлганга ўхшайди.
-Назаринг қурсинда сени,- деб Ориф ҳазиллашди.- 100 километр
наридагини ҳам ҳудди қўшнингникида бўлгандай
айтаверасан.
-Айтаманда- деди Шаҳодат аччиқланиб.- Бошқа баҳона
тополмай шундай деяпти, деб
ўйлаяпсизми? Нима қипти, уч ой бўлди бормаганимга. Яхшиямки
қариндош- уруғим унчалик кўп
эмас. Борсам шу акамникига бораман. -Ҳа, майли, борсанг- борақол,
сенга бир гап айтиб ҳам
бўлмайди,-деди Ориф.- Лекин мен олиб бора олмайман. Кўриб
турибсан, ишим жуда кўп.
-Асабимга тегмай шундай десангиз бўлмасмиди?- деди Шаҳодат
шаштидан бир оз тушиб. -Қачон борасан? Болаларни ҳам
олиб борасанми?- деб сўради Ориф бўшаган пиёлани узатиб.
-Эртага. Бугун тайёргарлик кўраман,-деди Шаҳодат рухсат
текканидан хурсанд бўлиб.- Фақат
Эркин борса дегандим. Ҳар ҳолда йўлда ҳамроҳ бўлади.
-Майли, ихтиёринг. Икки-уч кундан кейин ўзим бориб олиб
келаман.
-Вой, бунча яхшисиз,- деди Шаҳодат севиниб.
-Мен ҳар доим яхшиман-ку, билмайсанда,- деди Ориф
кулимсираб.- Ўзим бориб Самандар билан гаплашмасам
бўлмайди. Ёши ўттизга
яқинлашаяпди-ю, уйланишни ўйламайди ҳам. Агар тузукроқ қиз
тополмаётган бўлса топиб ҳам
берамиз. -Ҳа. Жуда яхши иш қиласиз,-
деди Шаҳодат мамнун ҳолда.
Нонуштадан сўнг Мунира
Шавкатни ўйната бошлади. Эркин
сигирларни подага қўшиш учун
ҳайдаб кетди. Шаҳодат уй
юмушларини ҳар доимгидан кўра
иштиёқ билан қилди. Тушгача
акасига олиб борадиган
нарсаларни тайёрлаб қўйди.
Боғдаги мевалардан узиб ювди.
Бу ишларни қилаётганида
Самандар бир дақиқа бўлсада кўз
олдидан кетмади. У ҳақда ўйлаган
сари меҳри товланиб, қалбидаги
ҳис-туйғулари жўш уриб
борарди. Озгина бўлсада акасига
ёрдами текканига севиниб
кетарди. Лекин барибар кўнгли тўлмас, ҳудди етарли эмасдай туюлаверарди. Ҳар қанча қилсада акаси олдидаги қарзини
узолмаслигини асло унутмасди. Ахир ҳаётда ўз ўрнини, бахтини топишига, энг асосийси, инсоний қадр-қимматга эга бўлишига
фақат у сабаб бўла олди. Агар унинг гапларига қулоқ солмаганида нималар бўлишини, ҳаёти қандай кечишини ҳечам тасаввур қилолмайди. Лекин бу ҳақда иложи борича камроқ
ўйлашга интиларди. Ойисининг юриш-туриши,
қилаётган ишлари таъсир қилмай қолмади. Ҳаётнинг асл лаззати шундан иборат эканлиги ҳақидаги тушунча миясида шакллана
бошлади. «Кўнглинг нимани тусаса қилавер, бошқаларнинг сен ҳақингда айтганлари бир пул», деган ақида бегона бўлмай қолди. Шу туфайли ҳам енгилтабиат
бўлиб ўсди. Юриш- туриши,
кийиниши ва ўзини тутиши билан
бошқалардан ажралиб турарди. Аслида барчанинг диққат
марказида бўлиш унинг асл
мақсади эди. Кўча-кўйда
йигитларнинг беибо сўзлар айтиб тегажоқлик қилишлари, суюқоёқ қизларга қиладигандай муомила қилишларига сира жаҳли
чиқмасди. Аксинча, уларга кулиб,ноз-қарашма билан жавоб қайтарадиган бўлди. Ҳеч қачон ойиси тергамасди. Нима ишлар қилаяпти, кимлар билан юрибди, бу ҳақда қизиқмас. Уйга ярим тунда келганда ҳам нега кеч келдинг, деб уришмасди. Бир жойга бораман, деса ҳам райини қайтармаганди. Фақат бу эмас, тўй-ҳашамларга боришга ўзи ундар. «Уйда сиқилиб ўтирасанми, бориб ўйнаб-келсанг-чи», деб ҳоли-
жонига қўймасди.
Бегона кишиларнинг вақт-бевақт келишларига ҳам ўрганиб
қолганди. Тез-тез бўлиб турадиган
зиёфатларда келганларга хизмат
қилар. Бегона кишилардан ҳеч
тортинмай ойисининг истаги билан уларнинг даврасига қўшиларди.
Ойисининг «бу беш кунлик
дунёда ўйнаб-кулиб қолиш
керак» дейиши сира ғайриоддий туюлмасди. Бунда унинг ўз
қилмишларини хаспўшлаш
учунгина эмас, балки бундай
ҳаётга уни ҳам тайёрлаб бориш
ниятида эканлигини англамаганди.
Бундай ҳаётнинг қаёққа олиб
боришини, қандай из қолдиришини, оқибатларини
ўйлаб ҳам кўрмаганди. Эндигина
ўн беш ёшга тўлган қизнинг
бундай нарсаларни ўйлашга анча
ёшлик қилишини кейинчалик
тушуниб етди. Ойисининг хушторларидан бири
бўлган Миркомил очиқчасига
м
😢110❤89🙈29🔥22👍13🌚1
💔 Har kecha uxlashdan oldin bir xil o'ylovlar ?
Siz bu marafonda:
🎁 Marafon 100% BEPUL
Faqat yopiq Telegram kanalga qo'shilishingiz kerak.
👇 Hoziroq qo'shiling:
https://t.me/+2uxOzUxRDQU5Yjg1
https://t.me/+2uxOzUxRDQU5Yjg1
"Bu qarzlar qachon tugaydi?"
"Erim bilan yana janjal..."
"Bolalarimga yetarli vaqt ham, imkoniyat ham bera olmayapman..."
Siz yolg'iz emassiz. Ko'pchilik ayollar xuddi shu og'irlikni ko'tarib yuradi.
Lekin bilasizmi — bu holat o'zgarishi MUMKIN. 🌸
📆 29-30-31 Mart 1- Aprel kunlari. 4 kunlik BEPUL marafon o‘tkazyapman.
Siz bu marafonda:
Bu marafonda siz o'rganasiz:
✅ Yillar davomida yig'ilgan qarzlardan qanday chiqishni
✅ Asab va stressni boshqarishni — tinch va xotirjam bo'lishni
✅ Turmush o’rtog’ingiz bilan munosabatni mustahkamlashni
🎁 Marafon 100% BEPUL
Faqat yopiq Telegram kanalga qo'shilishingiz kerak.
👇 Hoziroq qo'shiling:
https://t.me/+2uxOzUxRDQU5Yjg1
https://t.me/+2uxOzUxRDQU5Yjg1
❤6
Вақтингиз бўлганда, хотинингизнинг эски суратларига қаранг.
Сиз «дада» сўзини эшитишингиз учун у ўзининг гўзаллигини, турмуш тарзини, уйқусини — ҳамма нарсани қурбон қилди. Шунинг учун ҳеч қачон хотинингизга: «Сен мен учун нима қилдинг?» деб айтманг.
Чунки хотинингиз қилган қурбонликларни ҳеч қачон қайтариб бўлмайди, ҳатто миллионлаб долларлар билан ҳам.
Турмуш ўртоғингизга юбориб қўйинг.
Сиз «дада» сўзини эшитишингиз учун у ўзининг гўзаллигини, турмуш тарзини, уйқусини — ҳамма нарсани қурбон қилди. Шунинг учун ҳеч қачон хотинингизга: «Сен мен учун нима қилдинг?» деб айтманг.
Чунки хотинингиз қилган қурбонликларни ҳеч қачон қайтариб бўлмайди, ҳатто миллионлаб долларлар билан ҳам.
Турмуш ўртоғингизга юбориб қўйинг.
❤31😁3👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
PREMYERA
👇 👇 👇 👇 👇 👇
🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠 🔠
Muallif:🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤 🔤
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Muallif:
Muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi!!! 🛑
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👏26✍5🕊5❤4👍4🔥2
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
28-қисм
Зулхумор опа хўрсинди
- Сен...мени тушунмайсан. Умуман олганда ҳеч бир фарзанд онани тушунмайди. Билмадим валки бунга сабаб ёш орасидаги тафовут сабаб ёки замонинг тез ўзгаришими... Билмадим. Лекин Оналар доим, фақат боласига яхши бўлсин дейди.
- Базан яхши бўлсин дея у учун қарор чиқармай фарзандни ҳам эшитиш керак. - деди Гулҳаё оғир нафас олиб.
- Ҳозир шундай ўйлайсан қизим. Аммо она бўлганингда бу қарашлар бу фикрлар ўзгаради. Она бўлгач ҳаётга ҳозиргидек қизиққон, ҳозиргидек хатоларни ҳам севувчи кўз билан қаролмайсан. Она бўлгач фарзандингни хато қилишидан, у қоқилиб озорланишидан қўрқиб қоласан ва шунинг учун базан нотўғри бўлса ҳам у учун қарор қиласан.
Гулҳаё бошини эгиб ўтираверди. Зулхумор опа хўрсинди
- Асли сенга бошқа гапларни айтгани келгандим... - Зулхумор опа томоқ қириб олди-Эртага... Азибекни уйига борганингда у ерга меҳр қўйишга ҳаракат қил. Айниқса Азизбекка. У сен ўйлаганчалик ёмон эмас. Алдаб, яхши гапириб йўлинга солсанг бўлади. Шунда келинойинг ҳам ҳеч нарса қилолмайди. Биласанми қизим турмушда аёл севишидан кўра эркак севиши муҳимроқ. Эркак севсагина сени ҳаммадан ҳимоя қилади ва айнан эринг севсагина қолганлар ҳам сени яхши кўради, хурмат қилади.
Гулҳаё яна жавоб бермади. Зулхумор опа эса гапида давом этди
- Иложи бўлса сира қиз туғма қизим! Фақат ўғил туғ. Бешта олтита хатто ўнта бола дунёга келтирсанг ҳам бари ўғил бўлсин. Чунки қизли бўлиш жуда қийин. Уни катта қилиш, яхши тарбиялаш, ҳамма ҳаммаси жуда қийин. Эсон омон эгасига топширгунча минг ўлиб тириласан. Менга ўхшаб тўртта қиз туғсангку тамом. Гўё қизни ўз қўлинг билан ясаб олгандек ҳамна сенга маломат қилади. Кейин кўзга кўриниб катта бўлса худди ўша маломат қилганлар уялмай эшигинга сўраб келади...
Зулхумор опа ортиқ гапиролмади. Гапирса йиғлаб юборишини билиб ўрнидан турди
- Хуллас... Аллоҳ сенга фақат ўғил берсин...шуни айтгани киргандим олдинга..
Зулхумор опа чиқиб кетгач Гулхаё йиғи аралаш пичирлади
- Ўзим ҳам сира қиз истамайман. Токи бир кун мендек бурчакка тиқилиб бу кунимдан ўлганим яхшийди деб зор йиғламасин!
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
28-қисм
Зулхумор опа хўрсинди
- Сен...мени тушунмайсан. Умуман олганда ҳеч бир фарзанд онани тушунмайди. Билмадим валки бунга сабаб ёш орасидаги тафовут сабаб ёки замонинг тез ўзгаришими... Билмадим. Лекин Оналар доим, фақат боласига яхши бўлсин дейди.
- Базан яхши бўлсин дея у учун қарор чиқармай фарзандни ҳам эшитиш керак. - деди Гулҳаё оғир нафас олиб.
- Ҳозир шундай ўйлайсан қизим. Аммо она бўлганингда бу қарашлар бу фикрлар ўзгаради. Она бўлгач ҳаётга ҳозиргидек қизиққон, ҳозиргидек хатоларни ҳам севувчи кўз билан қаролмайсан. Она бўлгач фарзандингни хато қилишидан, у қоқилиб озорланишидан қўрқиб қоласан ва шунинг учун базан нотўғри бўлса ҳам у учун қарор қиласан.
Гулҳаё бошини эгиб ўтираверди. Зулхумор опа хўрсинди
- Асли сенга бошқа гапларни айтгани келгандим... - Зулхумор опа томоқ қириб олди-Эртага... Азибекни уйига борганингда у ерга меҳр қўйишга ҳаракат қил. Айниқса Азизбекка. У сен ўйлаганчалик ёмон эмас. Алдаб, яхши гапириб йўлинга солсанг бўлади. Шунда келинойинг ҳам ҳеч нарса қилолмайди. Биласанми қизим турмушда аёл севишидан кўра эркак севиши муҳимроқ. Эркак севсагина сени ҳаммадан ҳимоя қилади ва айнан эринг севсагина қолганлар ҳам сени яхши кўради, хурмат қилади.
Гулҳаё яна жавоб бермади. Зулхумор опа эса гапида давом этди
- Иложи бўлса сира қиз туғма қизим! Фақат ўғил туғ. Бешта олтита хатто ўнта бола дунёга келтирсанг ҳам бари ўғил бўлсин. Чунки қизли бўлиш жуда қийин. Уни катта қилиш, яхши тарбиялаш, ҳамма ҳаммаси жуда қийин. Эсон омон эгасига топширгунча минг ўлиб тириласан. Менга ўхшаб тўртта қиз туғсангку тамом. Гўё қизни ўз қўлинг билан ясаб олгандек ҳамна сенга маломат қилади. Кейин кўзга кўриниб катта бўлса худди ўша маломат қилганлар уялмай эшигинга сўраб келади...
Зулхумор опа ортиқ гапиролмади. Гапирса йиғлаб юборишини билиб ўрнидан турди
- Хуллас... Аллоҳ сенга фақат ўғил берсин...шуни айтгани киргандим олдинга..
Зулхумор опа чиқиб кетгач Гулхаё йиғи аралаш пичирлади
- Ўзим ҳам сира қиз истамайман. Токи бир кун мендек бурчакка тиқилиб бу кунимдан ўлганим яхшийди деб зор йиғламасин!
❤153😢105🔥25😇8😍5👍3🤨2